Reader

Καλλικρατί δας ναύ αρχος, τῶ ν Λυσά νδρου φί λων ἀ ξιού ντων ἐ πιτρέ ψαι αὐ τοῖ ς ἕ να τινὰ τῶ ν ἐ χθρῶ ν ἀ νελεῖ ν καὶ λαβεῖ ν πεντή κοντα τά λαντα, καί τοι σφό δρα δεό μενος χρημά των εἰ ς ὀ ψώ νια τοῖ ς ναύ ταις οὐ συνεχώ ρησε. Κλέ ανδρος δὲ σύ μβουλος ὤ ν“ ἀ λλ' ἔ γωγ' ἂ ν ἔ λαβον” εἶ πεν“ εἰ σὺ ἤ μην:”“ καὶ γὰ ρ αὐ τό ς” εἶ πεν“ εἰ σὺ ἦ ν.”

παραγενό μενος δὲ πρὸ ς Κῦ ρον τὸ ν νεώ τερον εἰ ς Σά ρδεις, σύ μμαχον ὄ ντα Λακεδαιμονί οις, ἐ πὶ χρή ματα τῷ ναυτικῷ, τῇ μὲ ν πρώ τῃ ἡ μέ ρᾳ ἐ κέ λευσεν εἰ σαγγεῖ λαι ὅ τι βού λεται Κύ ρῳ ἐ ντυχεῖ ν ὡ ς δ' ἤ κουσε πί νειν,“ προσμενῶ” εἶ πεν“ ἕ ως ἂ ν πί ῃ.” καὶ τό τε μὲ ν ἀ πηλλά γη, ὡ ς ἔ γνω οὐ χ οἷ ό ν τε εἶ ναι συμβαλεῖ ν αὐ τῷ ἐ κεί νῃ τῇ ἡ μέ ρᾳ, δό ξας ἀ γροικό τερος εἶ ναι. τῇ δ' ἐ χομέ νῃ, ὡ ς πά λιν αὐ τὸ ν πί νειν ἤ κουσε καὶ οὐ προϊ ό ντα, φή σας“ οὐ χ οὕ τω σπουδαστέ ον χρή ματα λαβεῖ ν ὡ ς μηδὲ ν ἀ νά ξιον τῆ ς Σπά ρτης ποιεῖ ν,” ἀ πηλλά γη εἰ ς̓́ Εφεσον, πολλὰ μὲ ν ἐ παρώ μενος κακὰ τοῖ ς πρώ τοις ἐ ντρυφηθεῖ σιν ὑ πὸ βαρβά ρων καὶ διδά ξασιν αὐ τοὺ ς ὑ βρί ζειν διὰ πλοῦ τον: ὤ μνυε δὲ πρὸ ς τοὺ ς παρό ντας ὡ ς, ὅ ταν πρῶ τον εἰ ς Σπά ρτην παραγέ νηται, πά ντα ποιή σει ὑ πὲ ρ τοῦ διαλλά ξαι τοὺ ς̔́ Ελληνας, ὡ ς φοβερώ τεροι τοῖ ς βαρβά ροις εἶ εν καὶ παύ σαιντο τῆ ς ἐ κεί νων ἐ π' ἀ λλή λους δεό μενοι δυνά μεως.

ἐ ρωτηθεὶ ς δὲ ὁ ποῖ οι ἄ νδρες εἰ σὶ ν οἱ̓́ Ιωνες,“ ἐ λεύ θεροι μέ ν'” ἔ φη κακοί, δοῦ λοι δὲ ἀ γαθοί.

τοῦ δὲ Κύ ρου τὸ ν μισθὸ ν προπέ μψαντος τοῖ ς στρατιώ ταις καὶ ξέ νια αὐ τῷ, μό νον ἔ λαβε τὸ ν μισθὸ ν τὰ δὲ ξέ νια ἀ νέ πεμψε, φή σας μὴ δεῖ ν φιλί αν αὐ τῷ ἰ δί αν πρὸ ς αὐ τὸ ν εἶ ναι, ἀ λλὰ τὴ ν κοινὴ ν πρὸ ς ἅ παντας Λακεδαιμονί ους γεγονυῖ αν καὶ αὐ τῷ ὑ πά ρχειν.

μέ λλων δὲ περὶ τὰ ς̓ Αργινού σας ναυμαχεῖ ν,̔́ Ερμωνος τοῦ κυβερνή του εἰ πό ντος ὅ τι καλῶ ς ἔ χει ἀ ποπλεῦ σαι, αἱ γὰ ρ τριή ρεις τῶ ν̓ Αθηναί ων πολλῷ πλεί ους εἰ σί ν, εἶ πε“ καὶ τί τοῦ το; ἀ λλὰ φεύ γειν αἰ σχρὸ ν καὶ βλαβερὸ ν τῇ Σπά ρτῃ: μέ νοντα δὲ ἢ ἀ ποθανεῖ ν ἢ νικᾶ ν ἄ ριστον.”

Προθυσά μενος δέ, ὡ ς ἤ κουσε τοῦ μά ντεως σημαί νεσθαι διὰ τῶ ν ἐ μπύ ρων τῷ μὲ ν στρατῷ νί κην τῷ δὲ στρατηγοῦ ντι θά νατον, οὐ δὲ ν καταπλαγεὶ ς εἶ πεν“ οὐ παρ' ἕ να τὰ Σπά ρτας: ἀ ποθανό ντος; γά ρ μου οὐ δὲ ν ἡ πατρὶ ς ἐ λαττωθή σεται: εἴ ξαντος δὲ τοῖ ς πολεμί οις, ἐ λαττωθή σεται.” ἀ ποδεί ξας οὖ ν ἀ νθ' ἑ αυτοῦ Κλέ ανδρον ἡ γεμό να ὥ ρμησεν ἐ πὶ τὴ ν ναυμαχί αν, καὶ μαχό μενος ἐ τελεύ τα.