Reader

Κλεομέ νης ὁ̓ Αναξανδρί δεω τὸ ν μὲ ν̔́ Ομηρον Λακεδαιμονί ων εἶ ναι ποιητὴ ν ἔ φη, τὸ ν δὲ̔ Ησί οδον τῶ ν εἱ λώ των: τὸ ν μὲ ν γὰ ρ ὡ ς χρὴ πολεμεῖ ν, τὸ ν δὲ ὡ ς χρὴ γεωργεῖ ν παρηγγελκέ ναι.

ἀ νοχὰ ς δὲ ἑ φθημέ ρους πρὸ ς̓ Αργεί ους ποιησά μενος, φυλά ξας αὐ τοὺ ς τῇ τρί τῃ νυκτὶ κοιμωμέ νους διὰ τὸ πεποιθέ ναι ταῖ ς σπονδαῖ ς, ἐ πέ θετο: καὶ τοὺ ς μὲ ν ἀ πέ κτεινε, τοὺ ς δὲ αἰ χμαλώ τους ἔ λαβεν.

ὀ νειδιζό μενος δὲ ἐ πὶ τῇ παραβά σει τῶ ν ὅ ρκων, οὐ κ ἔ φη προσομωμοκέ ναι ταῖ ς ἡ μέ ραις τὰ ς νύ κτας: ἄ λλως τε καὶ ὅ τι ἂ ν κακό ν τις ποιῇ τοὺ ς πολεμί ους, τοῦ το καὶ παρὰ θεοῖ ς καὶ παρὰ ἀ νθρώ ποις δί κης ὑ πέ ρτερον νομί ζεσθαι.

συνέ βη δ' αὐ τῷ τοῦ μὲ ν̓́ Αργους, δι' ὃ παρεσπό νδησεν, ἀ ποπεσεῖ ν διὰ τὸ τὰ ς γυναῖ κας τὰ ἀ πὸ τῶ ν ἱ ερῶ ν καθελού σας ὅ πλα τού τοις αὐ τὸ ν ἀ μύ νεσθαι καὶ ὕ στερον δὲ τῶ ν φρενῶ ν ἔ ξω γενό μενον δρά ξασθαί τινος μαχαιρί ου καὶ αὑ τὸ ν ἀ νατεμεῖ ν ἀ πὸ τῶ ν σφυρῶ ν ἕ ως ἐ πὶ τοὺ ς καιρί ους τό πους, καὶ οὕ τως ἐ κλιπεῖ ν τὸ ν βί ον γελῶ ντα καὶ σεσηρό τα.

τοῦ δὲ μά ντεως ἀ ποτρέ ποντος μὴ ἄ γειν ἐ πὶ τὴ ν̓ Αργεί ων πό λιν τὸ στρά τευμα: τὴ ν γὰ ρ ἐ πά νοδον αἰ σχρὰ ν γενή σεσθαι: προσελθὼ ν τῇ πό λει ὡ ς τὰ ς μὲ ν πύ λας κεκλεισμέ νας εἶ δε, τὰ ς δὲ γυναῖ κας ἐ πὶ τῶ ν τειχῶ ν,“ αὕ τη σοι” ἔ φη“ ἡ ἐ πά νοδος αἰ σχρὰ φαί νεται εἶ ναι, ἐ ν τῶ ν ἀ νδρῶ ν τεθνηκό των αἱ γυναῖ κες τὰ ς πύ λας κεκλεί κασι;”

πρὸ ς δὲ τοὺ ς λοιδοροῦ ντας αὐ τὸ ν τῶ ν̓ Αργεί ων ὡ ς ἐ πί ορκον καὶ ἀ σεβῆ“ τοῦ μὲ ν κακῶ ς λέ γειν” ἔ φη“ ὑ μεῖ ς κύ ριοι, τοῦ δὲ κακῶ ς ὑ μᾶ ς ποιεῖ ν ἐ γώ.”

τοῖ ς δὲ ἀ πὸ τῆ ς Σά μου πρέ σβεσι παρακαλοῦ σιν αὐ τὸ ν Πολυκρά τει τῷ τυρά ννῳ πολεμεῖ ν καὶ διὰ τοῦ το μακρολογοῦ σιν,“ ὧ ν εἰ ρή κατε” ἔ φη“ τὰ μὲ ν ἐ ξ ἀ ρχῆ ς οὐ μέ μνημαι, διὰ τοῦ το δὲ καὶ τὰ μέ σα οὐ συνί ημι: τὰ δ' ἐ πὶ πᾶ σιν οὐ δοκιμά ζω.”

Πειρατοῦ δὲ καταδραμό ντος τὴ ν χώ ραν καί, ὡ ς ἑ ά λω, λέ γοντος ὅ τι“ τροφὴ ν οὐ κ εἶ χον τοῖ ς στρατιώ ταις παρέ χειν, πρὸ ς τοὺ ς ἔ χοντας οὖ ν ἑ κοντὶ δ' οὐ διδό ντας βί ᾳ ληψό μενος ἦ λθον:” ἔ φη“ σύ ντομος ἡ πονηρί α.”

φαύ λου δέ τινος αὐ τὸ ν κακῶ ς λέ γοντος“ ἆ ρα διὰ τοῦ το” ἔ φη“ πά ντας σὺ κακῶ ς λέ γεις, ἵ να ἀ πολογού μενοι μὴ εὐ καιρῶ μεν περὶ τῆ ς; σῆ ς κακί ας λέ γειν;”

τῶ ν δὲ πολιτῶ ν τινος λέ γοντος, ὅ τι τὸ ν ἀ γαθὸ ν βασιλέ α πά ντῃ πά ντως πρᾶ ον εἶ ναι δεῖ,“ οὐ κοῦ ν” ἔ φη“ ἄ χρι τοῦ μὴ εὐ καταφρό νητον εἶ ναι.”

̔ Ελκυσθεὶ ς δὲ νό σῳ μακρᾷ, ἐ πεὶ καθαρταῖ ς καὶ μά ντεσι προσεῖ χε τὸ πρὶ ν οὐ προσέ χων, θαυμά ζοντό ς τινος,“ τί θαυμά ζεις;'” ἔ φη“ οὐ γά ρ εἰ μι ὁ αὐ τὸ ς νῦ ν καὶ τό τε: οὐ κ ὢ ν δὲ ὁ αὐ τὸ ς οὐ δὲ τὰ αὐ τὰ δοκιμά ζω.”

σοφιστοῦ δέ τινος περὶ ἀ νδρεί ας λέ γοντος, πλεί ω ἐ γέ λασε: τοῦ δὲ εἰ πό ντος“ τί γελᾷ ς, Κλεό μενες, περὶ ἀ νδρεί ας λέ γοντος ἀ κού ων, καὶ ταῦ τα βασιλεὺ ς ὤ ν;'”“ ὅ τι” ἔ φη“ ξέ νε καὶ ἡ χελιδὼ ν εἰ περὶ αὐ τῆ ς ἔ λεγε, τὸ αὐ τὸ τοῦ το ἂ ν ἐ ποί ουν: εἰ δὲ ἀ ετό ς, πολλὴ ν ἂ ν εἶ χον ἠ ρεμί αν.”

τῶ ν δὲ̓ Αργεί ων τὴ ν προτέ ραν ἧ τταν φασκό ντων ἀ ναμαχεῖ σθαι,“ θαυμά ζω” ἔ φη“ εἰ δύ ο συλλαβῶ ν προσθή κῃ νῦ ν κρεί σσονες ἐ γέ νεσθε ἢ πρό σθεν ἦ τε.”

λοιδοροῦ ντος δέ τινος αὐ τὸ ν καὶ φή σαντος“ θρυπτικὸ ς εἶ, ὦ Κλεό μενες,'”“ ἀ λλὰ κρεῖ σσον” ἔ φη“ ἢ ἄ δικον εἶ ναι: σὺ δὲ φιλοχρή ματος; καί περ ἱ κανὰ κεκτημέ νος.”

ψά λτην δέ τις αὐ τῷ βουλό μενος συστῆ σαι τά τε ἄ λλα τὸ ν ἄ νδρα ἐ πῄ νει καὶ ψά λτην αὐ τὸ ν ἔ φη κρά τιστον εἶ ναι τῶ ν̔ Ελλή νων ὁ δὲ δεί ξας τινὰ τῶ ν πλησί ον“ νὴ τοὺ ς θεού ς” ἔ φη“ οὗ τος παρ' ἐ μοὶ ζωμοποιό ς.”

Μαιά νδρου δὲ τοῦ τῆ ς Σά μου τυρά ννου διὰ τὴ ν Περσῶ ν ἔ φοδον εἰ ς Σπά ρτην φυγό ντος καὶ ἐ πιδεί ξαντος ὅ σα κεκομί κει χρύ σεά τε καὶ ἀ ργύ ρεα ἐ κπώ ματα χαριζομέ νου τε ὅ σα βού λεται, ἔ λαβε μὲ ν οὐ δέ ν, εὐ λαβού μενος δὲ μὴ ἑ τέ ροις τισὶ τῶ ν ἀ στῶ ν διαδῷ, πορευθεὶ ς ἐ πὶ τοὺ ς ἐ φό ρους ἄ μεινον ἔ φη εἶ ναι τῇ Σπά ρτῃ τὸ ν ξέ νον ἑ αυτοῦ Σά μιον ἀ παλλά ττεσθαι τῆ ς Πελοποννή σου, ἵ να μὴ πεί σῃ τινὰ τῶ ν Σπαρτιατῶ ν κακὸ ν γενέ σθαι οἱ δὲ ὑ πακού σαντες ἐ ξεκή ρυξαν τὸ ν Μαί ανδρον αὐ τῆ ς ἡ μέ ρας.

εἰ πό ντος δέ τινος“ διὰ τί πολεμοῦ ντας ὑ μῖ ν̓ Αργεί ους πολλά κις κρατή σαντες οὐ κ ἀ νῃ ρή κατε;”“ οὐ δ' ἂ ν ἀ νέ λοιμεν” ἔ φη“ ὡ ς ἂ ν γυμναστὰ ς τοῖ ς νέ οισιν ἔ χοιμεν.”

πυνθανομέ νου δέ τινος αὐ τοῦ διὰ τί Σπαρτιᾶ ται τοῖ ς θεοῖ ς οὐ κ ἀ νατιθέ ασι τὰ ἀ πὸ τῶ ν πολεμί ων σκῦ λα,“ ὅ τι” ἔ φη“ ἀ πὸ δειλῶ ν ἐ στι.”