Reader

Λυκοῦ ργος ὁ νομοθέ της βουλό μενος; ἐ κ τῆ ς προϋ παρχού σης διαί της τοὺ ς πολί τας εἰ ς σωφρονεστέ ραν βί ου τά ξιν μετά γειν καὶ καλοκαγαθικοὺ ς ἀ περγά ζεσθαι ἁ βροδί αιτοι γὰ ρ ἦ σαν δύ ο σκύ λακας ἀ νέ θρεψε ταὐ τοῦ πατρὸ ς καὶ μητρὸ ς γενομέ νους: καὶ τὸ ν μὲ ν εἴ θισε περὶ λιχνεί ας οἴ κοι ἐ ά σας: τὸ ν δὲ ἐ παγό μενος ἤ σκησε περὶ κυνηγέ σια. ἔ πειτα ἀ γαγὼ ν εἰ ς τὴ ν ἐ κκλησί αν ἔ θηκεν ἀ κά νθας καὶ λιχνεί ας τινά ς, ἀ φῆ κε δὲ καὶ λαγώ ν: ἑ κατέ ρου δ' ἐ πὶ τὰ συνή θη ὁ ρμή σαντος καὶ θατέ ρου τὸ ν λαγὼ ν χειρωσαμέ νου, εἶ πεν“ ὁ ρᾶ τε, ὦ; πολῖ ται, ὅ τι ταὐ τοῦ γέ νους ὑ πά ρχοντες ἐ ν τῇ τοῦ βί ου ἀ γωγῇ παρὰ πολὺ ἀ λλή λων διά φοροι ἀ πέ βησαν, καὶ ποιητικωτέ ρα τῆ ς φύ σεως ἡ ἄ σκησις πρὸ ς τὰ καλὰ τυγχά νει;'” τινὲ ς δέ φασιν, ὡ ς οὐ παρῆ γε σκύ λακας, οἳ ἐ κ τῶ ν αὐ τῶ ν γεγονό τες ἐ τύ γχανον, ἀ λλ' ὁ μὲ ν ἐ ξ οἰ κουρῶ ν, ἕ τερος δ' ἐ κ κυνηγετικῶ ν κἄ πειτα τὸ ν μὲ ν ἐ κ τοῦ χεί ρονος γέ νους πρὸ ς τὰ κυνηγέ σια ἤ σκησε, τὸ ν δὲ ἐ κ τοῦ ἀ μεί νονος περὶ λιχνεί ας μό νον εἴ θισεν: εἶ θ' ἑ κατέ ρου ἐ φ' ἃ εἴ θιστο ὁ ρμή σαντος:, φανερὸ ν ποιή σας ὅ σον ἡ ἀ γωγὴ πρὸ ς τὰ ἀ μεί νω καὶ χεί ρω συλλαμβά νεται, εἶ πεν“ οὐ κοῦ ν καὶ ἡ μᾶ ς, ὦ πολῖ ται, οὐ δὲ ν παρὰ τοῖ ς πολλοῖ ς θαυμαζομέ νη εὐ γέ νεια καὶ τὸ ἀ φ'̔ Ηρακλέ ους εἶ ναι ὀ νί νησιν, εἰ μὴ πρά ττομεν δι' ἃ ἐ κεῖ νος; ἁ πά ντων ἀ νθρώ πων ἐ πιδοξό τερος καὶ εὐ γενέ στερος ἐ φά νη, ἀ σκού μενοι καὶ μανθά νοντες καλὰ δι' ὅ λου τοῦ βί ου.”

ἀ ναδασμὸ ν δὲ τῆ ς γῆ ς ποιή σας καὶ ἅ πασιν ἴ σον κλῆ ρον τοῖ ς πολί ταις νεί μας, λέ γεται ὕ στερό ν ποτε χρό νῳ τὴ ν χώ ραν διερχό μενος ἐ ξ ἀ ποδημί ας ἄ ρτι τεθερισμέ νην, ἰ δὼ ν τοὺ ς σωροὺ ς κειμέ νους παρ' ἀ λλή λους καὶ ὁ μαλοὺ ς ἡ σθῆ ναι, καὶ μειδιά σαντα εἰ πεῖ ν πρὸ ς τοὺ ς παρό ντας ὡ ς ἡ Λακωνικὴ φαί νεται πᾶ σα πολλῶ ν ἀ δελφῶ ν εἶ ναι νεωστὶ νενεμημέ νων.

καὶ τῶ ν χρεῶ ν δὲ ἀ ποκοπὰ ς εἰ σηγησά μενος ἐ πεχεί ρησε καὶ τὰ κατ' οἶ κον ὄ ντα πά ντα ἐ ξ ἴ σου διαιρεῖ ν, ὅ πως παντά πασιν ἐ ξέ λοι τὸ ἄ νισον καὶ ἀ νώ μαλον. ἐ πεὶ δὲ χαλεπῶ ς ἑ ώ ρα προσδεξομέ νους τὴ ν ἄ ντικρυς ἀ φαί ρεσιν, τὸ τὸ χρυσοῦ ν καὶ ἀ ργυροῦ ν νό μισμα ἠ κύ ρωσε, μό νῳ δὲ τῷ σιδηρῷ προσέ ταξε χρῆ σθαι: καὶ μέ χρις οὗ δεῖ ἔ χειν τὴ ν ὅ λην ὓ παρξιν πρὸ ς ἀ μοιβὴ ν τού του, περιώ ρισε. τού του δὲ γενομέ νου, ἐ ξέ πεσε τῆ ς Λακεδαί μονος ἀ δικί α πᾶ σα οὔ τε γὰ ρ κλέ πτειν οὔ τε δωροδοκεῖ ν οὔ τε ἀ ποστερεῖ ν ἢ ἁ ρπά ζειν ἔ τι ἐ δύ νατό τις, ὃ μή τε κατακρύ ψαι δυνατὸ ν ἦ ν μή τε κτή σασθαι ζηλωτὸ ν μή τε χρή σασθαι ἀ κί νδυνον, μή τε ἐ ξά γειν ἢ ἐ πά γειν ἀ σφαλέ ς. πρὸ ς δὲ τού τοις καὶ ἁ πά ντων τῶ ν περισσῶ ν ξενηλασί αν ἐ ποιή σατο: διὸ οὔ τε ἔ μπορος οὔ τε σοφιστὴ ς οὔ τε μά ντις ἢ ἀ γύ ρτης οὔ τε τῶ ν κατασκευασμά των δημιουργὸ ς εἰ σῄ ει εἰ ς τὴ ν Σπά ρτην. οὐ δὲ γὰ ρ νό μισμα παρ' αὐ τοῖ ς εὔ χρηστον εἴ ασε, μό νον δὲ τὸ σιδηροῦ ν εἰ σηγή σατο, ὅ ἐ στι. μνᾶ ὁ λκῇ Αἰ γιναί α, δυνά μει δὲ χαλκοῖ τέ σσαρες

ἐ πιθέ σθαι δὲ τῇ τρυφῇ καὶ τὸ ν ζῆ λον ἀ φελέ σθαι τοῦ πλού του διανοηθεὶ ς; τὰ συσσί τια εἰ σηγή σατο. πρὸ ς γοῦ ν τοὺ ς ἐ πιζητοῦ ντας, διά τί ταῦ τα συνεστή σατο καὶ μεθ' ὅ πλων κατ' ὀ λί γους τοὺ ς πολί τας διῄ ρηκεν,“ ὅ πως” εἶ πεν“ ἐ ξ, ἑ τοί μου τὰ παραγγελλό μενα δέ χωνται, καὶ ἐ ά ν τι νεωτερί ζωσιν, ἐ ν ὀ λί γοις τὸ ἀ μπλά κημα: ἰ σομοιρί α τε τῆ ς τροφῆ ς καὶ πό σεως ᾖ, καὶ μή τε πό σει τινὶ ἢ βρώ σει ἀ λλὰ μηδὲ στρωμνῇ ἢ σκεύ εσιν ἢ ἄ λλῳ τινὶ τὸ σύ νολον πλέ ον ἔ χῃ ὁ πλού σιος τοῦ πέ νητος.”

ἄ ζηλον δὲ ποιή σας τὸ ν πλοῦ τον, οὐ δενὸ ς; οὐ δὲ χρῆ σθαι οὐ δὲ ἐ πιδεῖ ξαι δυναμέ νου, ἔ λεγε πρὸ ς τοὺ ς συνή θεις“ ὡ ς καλό ν ἐ στιν, ὦ ἑ ταῖ ροι, διὰ τῶ ν ἔ ργων ἐ πιδεῖ ξαι τὸ ν πλοῦ τον ὁ ποῖ ό ς ἐ στι τῇ ἀ ληθεί ᾳ, ὅ τι τυφλό ς.”

παρεφύ λαξε δὲ ὥ στε μηδὲ οἴ κοι προδειπνή σαντας ἐ ξεῖ ναι βαδί ζειν ἐ πὶ τὰ συσσί τια, πεπληρωμέ νους ἑ τέ ρων ἐ δεσμά των ἢ πωμά των: ἐ κά κιζον δὲ οἱ λοιποὶ τὸ ν μὴ πιό ντα ἢ φαγό ντα μετ' αὐ τῶ ν, ὡ ς ἀ κρατῆ καὶ πρὸ ς τὴ ν κοινὴ ν ἀ πομαλακιζό μενον δί αιταν ἐ ζημιοῦ το δὲ καὶ ὁ φανερὸ ς γενό μενος.̓́ Αγιδος γοῦ ν μετὰ πολὺ ν χρό νον τοῦ βασιλέ ως ἐ πανελθό ντος ἀ πὸ στρατεί ας καταπεπολεμή κει δὲ̓ Αθηναί ους, βουλομέ νου παρὰ τῇ γυναικὶ μιᾷ ἡ μέ ρᾳ δειπνῆ σαι καὶ μεταπεμπομέ νου τὰ ς μερί δας, οὐ κ ἔ πεμψαν οἱ πολέ μαρχοι: μεθ' ἡ μέ ραν δὲ φανεροῦ γενομέ νου τοῖ ς ἐ φό ροις, ἐ ζημιώ θη ὑ π' αὐ τῶ ν.

πρὸ ς οὖ ν τὰ τοιαῦ τα τῶ ν νομοθετημά των χαλεπή ναντες οἱ εὔ ποροι ἐ πισυνέ στησαν καὶ ἐ βλασφή μουν αὐ τὸ ν καὶ ἔ βαλλον, καταλεῦ σαι βουλό μενοι: διωκό μενος δὲ διέ πεσε διὰ τῆ ς ἀ γορᾶ ς καὶ τοὺ ς μὲ ν ἄ λλους ἔ φθασεν εἰ ς τὸ ἱ ερὸ ν τῆ ς χαλκιοί κοὐ Αθηνᾶ ς καταφυγώ ν̓́ Αλκανδρος δὲ ἐ πιστραφέ ντος αὐ τοῦ διώ κων τῇ βακτηρί ᾳ τὸ ν ὀ φθαλμὸ ν ἐ ξέ κοψεν αὐ τοῦ. τοῦ τον δὲ κοινῷ δό γματι παραλαβὼ ν ἐ πὶ τιμωρί ᾳ οὔ τε κακῶ ς διέ θηκεν οὔ τε ἐ μέ μψατο, συνδιαιτώ μενον δὲ ἔ χων ἀ πέ δειξεν ἐ παινέ την αὑ τοῦ τε καὶ τῆ ς διαί της ἣ ν εἶ χε σὺ ν αὐ τῷ, καὶ καθό λου τῆ ς ἀ γωγῆ ς ἐ ραστή ν. τοῦ δὲ πά θους ὑ πό μνημα ἱ δρύ σατο ἐ ν τῷ τῆ ς Χαλκιοί κου τεμέ νει ἱ ερὸ ν̓ Αθηνᾶ ς,̓ Οπτιλλέ τιν προσαγορεύ σας: τοὺ ς: γὰ ρ ὀ φθαλμοὺ ς ὀ πτί λλους οἱ τῇ δε Δωριεῖ ς λέ γουσιν.

ἐ ρωτηθεὶ ς δὲ διὰ τί οὐ κ ἐ χρή σατο νό μοις ἐ γγρά φοις,“ ὅ τι” ἔ φη“ οἱ πεπαιδευμέ νοι καὶ ἀ χθέ ντες τῇ προσηκού σῃ ἀ γωγῇ τὸ τοῦ καιροῦ χρή σιμον δοκιμά ζουσι.”

πά λιν δ' ἐ πιζητού ντων τινῶ ν, διὰ τί ὀ ροφὴ ν ἀ πὸ πελέ κεως ταῖ ς οἰ κί αις ἐ πιτιθέ ναι προσέ ταξε, θύ ραν δὲ ἀ πὸ πρί ονος μό νου καὶ μηδενὸ ς τῶ ν ἄ λλων ἐ ργαλεί ων,“ ὅ πως ἄ ν” ἔ φη“ μετριά ζοιεν οἱ πολῖ ται περὶ πά ντα, ὅ σα εἰ ς: τὴ ν οἰ κί αν εἰ σά γουσι, καὶ μηδὲ ν τῶ ν παρ' ἄ λλοις ζηλουμέ νων ἔ χωσιν.”

ἐ κ δὲ ταύ της τῆ ς συνηθεί ας φασὶ καὶ Λεωτυχί δην τὸ ν πρῶ τον βασιλέ α δειπνοῦ ντα παρά τινι καὶ θεασά μενον τῆ ς στέ γης: τοῦ οἴ κου τὴ ν παρασκευὴ ν πολυτελῆ καὶ φατνωματική ν, ἐ ρωτῆ σαι τὸ ν ξέ νον εἰ τετρά γωνα παρ' αὐ τοῖ ς ξύ λα φύ εται.

ἐ ρωτηθεὶ ς δὲ διὰ τί ἐ κώ λυσεν ἐ πὶ τοὺ ς αὐ τοὺ ς πολεμί ους; πολλά κις στρατεύ εσθαι, ἔ φη“ ἵ να μὴ πολλά κις ἀ μύ νεσθαι συνεθιζό μενοι ἔ μπειροι πολέ μου γέ νωνται” διὸ καὶ̓ Αγησιλά ῳ ἔ γκλημα οὐ βραχὺ ἔ δοξεν εἶ ναι, ταῖ ς εἰ ς τὴ ν Βοιωτί αν συνεχέ σιν εἰ σβολαῖ ς καὶ στρατεί αις τοὺ ς Θηβαί ους ἀ ντιπά λους Λακεδαιμονί οις κατασκευά σαντος. τετρωμέ νον γοῦ ν ἰ δὼ ν αὐ τὸ ν̓ Ανταλκί δας“ καλά” εἶ πε“ τροφεῖ α ἀ πέ χεις, μὴ βουλομέ νους αὐ τοὺ ς μηδὲ εἰ δό τας μά χεσθαι διδά ξας;.”

ἄ λλου δὲ ἐ πιζητοῦ ντος, διὰ τί τὰ σώ ματα τῶ ν παρθέ νων δρό μοις καὶ πά λαις καὶ βολαῖ ς δί σκων καὶ ἀ κοντί ων διεπό νησεν,“ ἵ ν” ἔ φη“ ἡ τῶ ν γεννωμέ νων ῥ ί ζωσις ἰ σχυρὰ ν ἐ ν ἰ σχυροῖ ς σώ μασιν ἀ ρχὴ ν λαβοῦ σα καλῶ ς βλαστά νῃ: αὐ ταί τε μετὰ ῥ ώ μης τοὺ ς τό κους ὑ πομέ νουσαι ῥ ᾳ δί ως: τε ἅ μα καὶ καλῶ ς ἀ γωνί ζωνται πρὸ ς τὰ ς ὠ δῖ νας: καὶ εἴ τις ἀ νά γκη γέ νοιτο, δύ νωνται ὑ πὲ ρ αὑ τῶ ν καί τέ κνων καὶ τῆ ς πατρί δος μά χεσθαι.”

μεμφομέ νων δέ τινων τὴ ν γύ μνωσιν τῶ ν παρθέ νων ἐ ν ταῖ ς πομπαῖ ς καὶ τὴ ν αἰ τί αν ζητού ντων,“ ἵ ν'” ἔ φη“ τὰ αὐ τὰ τοῖ ς ἀ νδρά σιν ἐ πιτηδεύ ουσαι μηδὲ ν μεῖ ον ἔ χωσι μή τε κατὰ σώ ματος ἰ σχὺ ν καὶ ὑ γί ειαν μή τε κατὰ ψυχῆ ς φιλοτιμί αν καὶ ἀ ρετή ν: δό ξης δὲ τῆ ς παρὰ τοῖ ς πολλοῖ ς ὑ περφρονῶ σιν.” ὅ θεν καὶ περὶ Γοργοῦ ς ἱ στορεῖ ται τῆ ς Λεωνί δου γυναικὸ ς τοιοῦ τον: εἰ πού σης γά ρ τινος, ὡ ς ἔ οικε, ξέ νης πρὸ ς αὐ τὴ ν ὡ ς“ μό ναι τῶ ν ἀ νδρῶ ν ἄ ρχετε ὑ μεῖ ς αἱ Λά καιναι” ἀ πεκρί νατο“ μό ναι γὰ ρ ἡ μεῖ ς ἄ νδρας τί κτομεν.”

εἴ ρξας δὲ τοὺ ς; ἀ γά μους τῆ ς ἐ ν ταῖ ς γυμνοπαιδί αις θέ ας καὶ ἀ τιμί αν προσθεί ς, πολλὴ ν πρό νοιαν ἐ ποιή σατο τῆ ς παιδοποιί ας: τιμῆ ς καὶ θεραπεί ας, ἣ ν νέ οι πρεσβυτέ ροις παρεῖ χον, ἐ στέ ρησε. καὶ τὸ πρὸ ς Δερκυλλί δαν ῥ ηθὲ ν οὐ δεὶ ς ἐ μέ μψατο, καί περ εὐ δό κιμον ὄ ντα στρατηγό ν: ἐ πιό ντι γὰ ρ αὐ τῷ τῶ ν νεωτέ ρων τις ἕ δρας οὐ χ ὑ πεῖ ξεν εἰ πώ ν“ οὐ δὲ γὰ ρ ἐ μοὶ σὺ τὸ ν ὑ πεί ξοντα ἐ γέ ννησας.”

πυνθανομέ νου δέ τινος, διὰ τί τὰ ς κό ρας ἐ νομοθέ τησεν ἀ προί κους ἐ κδί δοσθαι,“ ὅ πως” ἔ φη“ μή τε δι' ἔ νδειαν ἄ γαμοί τινες ἐ αθῶ σι μή τε διὰ περιουσί αν σπουδά ζωνται, ἕ καστος δὲ εἰ ς τὸ ν τρό πον τῆ ς παιδὸ ς ἀ φορῶ ν ἀ ρετῇ τὴ ν αἵ ρεσιν ποιῆ ται.” διὰ τοῦ το δὲ καὶ τὸ ν καλλωπισμὸ ν τῆ ς πό λεως; ἀ πή λασεν.

ὁ ρί σαντος δὲ αὐ τοῦ καὶ τὸ ν χρό νον τῶ ν τε γαμουμέ νων καὶ τῶ ν γαμού ντων, πρὸ ς τὸ ν ζητοῦ ντα, ἵ ν' ἔ φη“ τὰ γεννώ μενα ἰ σχυρὰ ἐ κ τελεί ων γεννώ μενα.”

πρὸ ς δὲ τὸ ν θαυμά ζοντα, διό τι τὸ ν γεγαμηκό τα ἀ πεῖ ρξε μὴ συγκοιμᾶ σθαι τῇ γεγαμημέ νῃ, προσέ ταξε δὲ τὸ πλεῖ στον τῆ ς ἡ μέ ρας; συνεῖ ναι τοῖ ς ἡ λικιώ ταις καὶ τὰ ς νύ κτας ὅ λας συναναπαύ εσθαι, τῇ δὲ νύ μφῃ κρύ φα καὶ μετ' εὐ λαβεί ας συνεῖ ναι,“ ὅ πως” ἔ φη“ καὶ τοῖ ς σώ μασιν ἰ σχυροὶ ὦ σι διακορεῖ ς μὴ γινό μενοι, καὶ τῷ φιλεῖ ν ἀ εὶ καινοὶ ὑ πά ρχωσι καὶ τὰ ἔ κγονα ἐ ρρωμενέ στερα παρέ χωσι.”

καὶ τὸ μὲ ν μύ ρον ἐ ξή λασεν ὡ ς τοῦ ἐ λαί ου φθορὰ ν καὶ ὄ λεθρον, τὴ ν δὲ βαφικὴ ν ὡ ς κολακεί αν αἰ σθή σεως:,

πᾶ σι δὲ τοῖ ς περὶ τὸ ν τοῦ σώ ματος καλλωπισμὸ ν δημιουργοῖ ς ἀ νεπί βατον ἐ ποί ησε τὴ ν Σπά ρτην, ὡ ς διὰ τῆ ς κακοτεχνί ας τὰ ς τέ χνας λυμαινομέ νοις.

τοσαύ τη δ' ἦ ν κατ' ἐ κεί νους τοὺ ς χρό νους σωφροσύ νη τῶ ν γυναικῶ ν καὶ τοσοῦ τον ἀ πεῖ χε τῆ ς ὕ στερον περὶ αὐ τὰ ς εὐ χερεί ας, ὡ ς πρό τερον ἄ πιστον εἶ ναι τὸ τῆ ς μοιχεί ας παρ' αὐ ταῖ ς. καὶ λό γος ἀ πομνημονεύ εται Γεραδά τα τινὸ ς Σπαρτιά του τῶ ν σφό δρα παλαιῶ ν, ὃ ς ἐ ρωτηθεὶ ς ὑ πὸ ξέ νου, τί πά σχουσιν οἱ μοιχοὶ παρ' αὐ τοῖ ς, οὐ δὲ ν γὰ ρ ὁ ρᾶ ν περὶ τού του νενομοθετημέ νον ὑ πὸ Λυκού ργου: εἶ πεν“ οὐ δεί ς, ὦ ξέ νε, γί νεται μοιχὸ ς παρ' ἡ μῖ ν” ἐ κεί νου δὲ ὑ πολαβό ντος“ ἂ ν οὖ ν γέ νηται”,“ ταῦ ρον” ἔ φη ὁ Γεραδά τας“ ἐ κτί νει μέ γαν, ὃ ς ὑ περκύ ψας τὸ Ταΰ γετον ἀ πὸ τοῦ Εὐ ρώ τα πί εται” θαυμά σαντος δ' ἐ κεί νου καὶ φή σαντος“ πῶ ς δὲ ἂ ν γέ νοιτο βοῦ ς τηλικοῦ τος;'” γελά σας ὁ Γεραδά τας“ πῶ ς γὰ ρ ἄ ν” ἔ φη“ μοιχὸ ς ἐ ν Σπά ρτῃ γέ νοιτο, ἐ ν πλοῦ τος μὲ ν καὶ τρυφὴ καὶ καλλωπισμὸ ς: ἀ τιμά ζονται, αἰ δὼ ς δὲ καὶ εὐ κοσμί α καὶ τῶ ν ἡ γουμέ νων πειθὼ πρεσβεύ ονται.”

πρὸ ς δὲ τὸ ν ἀ ξιοῦ ντα δημοκρατί αν ἐ ν τῇ πό λει καταστή σασθαι ὁ Λυκοῦ ργος εἶ πε“ σὺ πρῶ τος ἐ ν τῇ οἰ κί ᾳ σου ποί ησον δημοκρατί αν.”

πυνθανομέ νου δέ τινος διὰ τί μικρὰ ς οὕ τω καὶ εὐ τελεῖ ς ἔ ταξε τῶ ν θεῶ ν τὰ ς θυσί ας,“ ὅ πως” ἔ φη“ μηδέ ποτε τιμῶ ντες τὸ θεῖ ον διαλεί πωμεν.”

μό να δὲ ταῦ τα τῶ ν ἀ θλημά των ἐ φέ ντος αὐ τοῦ τοῖ ς πολί ταις ἀ γωνί ζεσθαι, ὅ που ἡ χεὶ ρ οὐ κ ἀ νατεί νεται, ἐ πύ θετό τις τὴ ν αἰ τί αν: ὁ δὲ“ ὅ πως” εἶ πε“ μηδεὶ ς αὐ τῶ ν ἐ ν τῷ πονεῖ ν ἀ παυδᾶ ν ἐ θί ζηται.”

ἐ ρωτῶ ντος δέ τινος, διὰ τί πυκνὰ μεταστρατοπεδεύ ειν κελεύ ει,“ ὅ πως” εἶ πε“ πλεί ω τοὺ ς ἐ χθροὺ ς βλά πτοιμεν.”

ἄ λλου: δ' ἐ πιζητοῦ ντος διὰ τί πυργομαχεῖ ν ἀ πεῖ πε,“ ἵ να” ἔ φη“ μὴ ὑ πὸ γυναικὸ ς ἢ παιδὸ ς ἤ τινος παραπλησί ου ἀ νθρώ που οἱ ἀ μεί νονες ἀ ποθνῄ σκωσιν.”

τοῖ ς δὲ συμβουλευομέ νοις τῶ ν Θηβαί ων περὶ τῆ ς ἱ ερουργί ας καὶ τοῦ πέ νθους, ἣ ν ποιοῦ νται τῇ Λευκοθέ ᾳ, συνεβού λευσεν“ εἰ μὲ ν θεὸ ν ἡ γοῦ νται, μὴ θρηνεῖ ν εἰ δὲ ἄ νθρωπον, μὴ ἱ ερουργεῖ ν ὡ ς θεῷ.”

πρὸ ς δὲ τοὺ ς ἐ πιζητοῦ ντας τῶ ν πολιτῶ ν“ πῶ ς ἂ ν πολεμί ων ἔ φοδον ἀ λεξοί μεθα”“ ἐ ὰ ν πτωχοί” ἔ φη“ ἦ τε καὶ μὴ μεί ζων ἅ τερος θατέ ρου ἐ ρέ ῃ εἶ ναι.”

καὶ πά λιν ἐ πιζητού ντων περὶ τειχῶ ν,“ οὐ κ” ἔ φη“ πό λιν εἶ ναι ἀ τεί χιστον, ἣ τις ἀ νδρά σι καὶ οὐ πλί νθοις ἐ στεφά νωται.”

ἐ πεμέ λοντο δὲ οἱ Σπαρτιᾶ ται καὶ τῆ ς κό μης, ἀ πομνημονεύ οντέ ς τινα Λυκού ργου λό γον περὶ τού του, ὅ τι τοὺ ς μὲ ν καλοὺ ς εὐ πρεπεστέ ρους ποιεῖ, τοὺ ς δὲ αἰ σχροὺ ς: φοβερωτέ ρους.

παρή γγειλε δὲ ἐ ν τοῖ ς πολέ μοις τρεψαμέ νους καὶ νική σαντας μέ χρι τοῦ βεβαιώ σασθαι τὸ νί κημα ἐ πιδιώ κειν, εἶ τα εὐ θὺ ς; ἀ ναχωρεῖ ν οὔ τε γενναῖ ον οὔ τἑ Ελληνικὸ ν φονεύ ειν τοὺ ς παρακεχωρηκό τας φά σκων, ἀ λλὰ φεί δεσθαι. ἦ ν δ' οὐ μό νον καλὸ ν τοῦ το καὶ μεγαλό ψυχον ἀ λλὰ καὶ χρή σιμον: εἰ δό τας γὰ ρ τοὺ ς μαχομέ νους πρὸ ς αὑ τοὺ ς ὅ τι φεί δονται μὲ ν τῶ ν ἐ νδιδό ντων, ἀ ναιροῦ σι δὲ τοὺ ς ὑ φισταμέ νους, τοῦ μέ νειν τὸ φεύ γειν ὠ φελιμώ τερον ἡ γή σεσθαι.

πυνθανομέ νου δέ τινος, διὰ τί τοὺ ς τῶ ν πολεμί ων νεκροὺ ς ἀ πηγό ρευσε σκυλεύ ειν,“ ὅ πως” ἔ φη“ μὴ κυπτά ζοντες περὶ τὰ σκῦ λα τῆ ς μά χης ἀ μελῶ σιν, ἀ λλὰ καὶ τὴ ν πενί αν ἅ μα τῇ τά ξει διασῴ ζωσι.”