Reader

Λύ σανδρος, Διονυσί ου τοῦ τῆ ς Σικελί ας τυρά ννου πέ μψαντος αὐ τοῦ ταῖ ς θυγατρά σιν ἱ μά τια πολυτελῆ, οὐ κ ἔ λαβεν εἰ πὼ ν δεδιέ ναι, μὴ διὰ ταῦ τα μᾶ λλον αἰ σχραὶ φανῶ σιν ἀ λλ' ὀ λί γον ὕ στερον πρὸ ς; τὸ ν αὐ τὸ ν τύ ραννον ἐ κ τῆ ς αὐ τῆ ς πό λεως ἀ ποσταλεὶ ς πρεσβευτή ς, προσπέ μψαντος αὐ τῷ τοῦ Διονυσί ου δύ ο στολὰ ς καὶ κελεύ σαντος ἣ ν βού λεται ταύ την ἑ λό μενον τῇ θυγατρὶ κομί ζειν, αὐ τὴ ν ἐ κεί νην ἔ φη βέ λτιον αἱ ρή σεσθαι: καὶ λαβὼ ν ἀ μφοτέ ρας,: ἀ πῆ λθεν.

ὁ δὲ Λύ σανδρος, δεινὸ ς σοφιστὴ ς γενό μενος καὶ ἀ πά ταις τὰ πολλὰ ποικί λλων, τὸ δί καιον ἐ ν μό νῳ τῷ λυσιτελεῖ τιθέ μενος καὶ τὸ καλὸ ν ἐ ν τῷ συμφέ ροντι, τὸ ἀ ληθὲ ς ἔ λεγε τοῦ ψεύ δους κρεῖ ττον εἶ ναι, ἑ κατέ ρου δὲ τῇ χρεί ᾳ τὴ ν ἀ ξί αν καὶ τὴ ν τιμὴ ν ὁ ρί ζεσθαι.

πρὸ ς δὲ τοὺ ς ψέ γοντας αὐ τὸ ν ἐ πὶ τῷ δι' ἀ πά της τὰ πλεῖ στα πρά ττειν ὡ ς ἀ νά ξιον τοῦ̔ Ηρακλέ ους καὶ δό λῳ, οὐ κ ἄ ντικρυς κατορθοῦ ντα, γελῶ ν ἔ λεγεν ὅ που μὴ ἐ φικνεῖ ται τῇ λεοντῆ, προσραπτέ ον εἶ ναι τὴ ν ἀ λωπεκῆ ν.

̓ Επιμεμφομέ νων δ' ἑ τέ ρων αὐ τὸ ν ἐ πὶ ταῖ ς παραβά σεσι τῶ ν ὅ ρκων, οὓ ς ἐ ν Μιλή τῳ ἐ ποιή σατο, ἔ λεγε“ τοὺ ς μὲ ν παῖ δας ἀ στραγά λοις δεῖ ἐ ξαπατᾶ ν, τοὺ ς δὲ ἄ νδρας ὅ ρκοις.”

νική σας δὲ τοὺ ς̓ Αθηναί ους ἐ ξ ἐ νέ δρας περὶ Αἰ γὸ ς ποταμοὺ ς καὶ λιμῷ πιέ σας αὐ τοὺ ς παρεστή σατο τὴ ν πό λιν, καὶ ἔ γραψε τοῖ ς ἐ φό ροις“ ἑ αλώ κασιν αἱ̓ Αθῆ ναι.”

πρὸ ς̓ Αργεί ους δὲ περὶ γῆ ς ὅ ρων ἀ μφισβητοῦ ντας: πρὸ ς Λακεδαιμονί ους καὶ δικαιό τερα λέ γειν αὐ τῶ ν φά σκοντας σπασά μενος τὴ ν μά χαιραν“ ὁ ταύ της” ἔ φη“ κρατῶ ν βέ λτιστα περὶ γῆ ς ὅ ρων διαλέ γεται.”

τοὺ ς; δὲ Βοιωτοὺ ς ἐ παμφοτερί ζοντας, ὅ τε διῄ ει τὴ ν χώ ραν, ὁ ρῶ ν, προσέ πεμψε πυνθανό μενος πό τερον ὀ ρθοῖ ς τοῖ ς δό ρασιν ἢ κεκλιμέ νοις διαπορεύ ηται τὴ ν χώ ραν αὐ τῶ ν.

Μεγαρέ ως δὲ ἀ νδρὸ ς; ἐ ν τῷ κοινῷ συλλό γῳ παρρησί ᾳ χρησαμέ νου πρὸ ς αὐ τό ν,“ οἱ λό γοι σου” εἶ πεν“ ὦ ξέ νε, πό λεως δέ ονται.”

ἐ πεὶ δὲ Κορινθί ων ἀ φεστώ των διερχό μενος παρὰ τὰ τεί χη τοὺ ς Λακεδαιμονί ους ἑ ώ ρα προσβά λλειν ὀ κνοῦ ντας, καὶ λαγώ ς τις ὤ φθη διαπηδῶ ν τὴ ν τά φρον,“ οὐ κ αἰ σχύ νεσθε” εἶ πεν“ ὦ Σπαρτιᾶ ται, τοιού τους φοβού μενοι πολεμί ους, ὧ ν οἱ λαγωοὶ δι' ἀ ργί αν τοῖ ς τεί χεσιν ἐ γκαθεύ δουσιν.”

ἐ ν δὲ Σαμοθρᾴ κῃ χρηστηριαζομέ νῳ αὐ τῷ ὁ ἱ ερεὺ ς ἐ κέ λευσεν εἰ πεῖ ν, ὅ τι ἀ νομώ τατον ἔ ργον αὐ τῷ ἐ ν τῷ βί ῳ πέ πρακται. ἐ πηρώ τησεν οὖ ν“ πό τερον σοῦ τοῦ το κελεύ οντος ἢ τῶ ν θεῶ ν τοῦ το δεῖ ποιεῖ ν;'” φαμέ νου δὲ“ τῶ ν θεῶ ν,'”“ σὺ τοί νυν” ἔ φη“ ἐ κποδώ ν μοι κατά στηθι, κἀ κεί νοις ἐ ρῶ, ἐ ὰ ν πυνθά νωνται.”

Πέ ρσου δ' ἐ ρωτή σαντος ποί αν μά λιστα ἐ παινεῖ πολιτεί αν,“ ἥ τις” ἔ φη“ τοῖ ς ἀ νδρεί οις καὶ δειλοῖ ς τὰ προσή κοντα ἀ ποδί δωσι.”

πρὸ ς δὲ τὸ ν εἰ πό ντα, ὅ τι ἐ παινοί η αὐ τὸ ν καὶ ὑ περασπά ζοιτο,“ δύ ο βοῦ ς ἔ χω” ἔ φη“ ἐ ν ἀ γρῷ: σιγώ ντων δ' ἀ μφοτέ ρων, ἀ κριβῶ ς ἐ πί σταμαι τό ν τε ἀ ργὸ ν καὶ τὸ ν ἐ ργαζό μενον.”

λοιδορουμέ νου δέ τινος αὐ τῷ, εἶ πε“ λέ γε πυκνῶ ς, ὦ ξενύ λλιον, λέ γε μηδὲ ν ἐ λλεί πων, ἄ ν σου δύ νῃ τὰ ν ψυχὰ ν κενῶ σαι κακῶ ν, ὧ ν ἔ οικας πλή ρης εἶ ναι”

χρό νῳ δ' ὕ στερον μετὰ τὴ ν τελευτὴ ν ἀ ντιλογί ας συμμαχικῆ ς: γενομέ νης,̓ Αγησί λαος ἦ λθεν ἐ πὶ τὴ ν τοῦ Λυσά νδρου οἰ κί αν, ὅ πως: τὰ περὶ αὐ τῆ ς γρά μματα διασκέ ψηται: ταῦ τα γὰ ρ παρ' αὑ τῷ κατέ σχεν ὁ Λύ σανδρος. εὗ ρε δὲ καὶ βιβλί ον γεγραμμέ νον τῷ Λυσά νδρῳ περὶ τῆ ς πολιτεί ας, ὡ ς χρὴ τῶ ν Εὐ ρυπωντιδῶ ν καὶ̓ Αγιαδῶ ν τὴ ν βασιλεί αν ἀ φελομέ νους εἰ ς μέ σον θεῖ ναι καὶ ποιεῖ σθαι τὴ ν αἵ ρεσιν ἐ κ τῶ ν ἀ ρί στων, ἵ να μὴ τῶ ν ἀ φ'̔ Ηρακλέ ους, ἀ λλ' οἷ ος̔ Ηρακλῆ ς τῇ ἀ ρετῇ κρινομέ νων, τὸ γέ ρας ᾖ, ᾗ κἀ κεῖ νος εἰ ς θεῶ ν τιμὰ ς ἀ νή χθη. καὶ τοῦ τον τὸ ν λό γον ὥ ρμησε μὲ ν εἰ ς τοὺ ς πολί τας ἐ ξενεγκεῖ ν καὶ παραδεικνύ ναι τὸ ν Λύ σανδρον οἷ ος ὢ ν πολί της διαλανθά νοι, καὶ ἐ πὶ διαβολῇ τῶ ν Λυσά νδρου φί λων. κρατί δην δέ φασι τό τε προεστῶ τα τῶ ν ἐ φό ρων, εὐ λαβηθέ ντα μὴ πεί σῃ ἀ ναγνωσθεὶ ς ὁ λό γος, ἐ πιλαβέ σθαι τοῦ̓ Αγησιλά ου καὶ εἰ πεῖ ν ὡ ς οὐ δεῖ ἀ νορύ ττειν τὸ ν Λύ σανδρον, ἀ λλὰ καὶ τὸ ν λό γον αὐ τῷ συγκατορύ ττειν, πανού ργως καὶ πιθανῶ ς συντεταγμέ νον.

τοὺ ς δὲ μνηστεύ σαντας αὐ τοῦ τὰ ς θυγατέ ρας, εἶ τα μετὰ τὴ ν τελευτὴ ν πέ νητος εὑ ρεθέ ντος ἀ πειπαμέ νους, ἐ ζημί ωσαν οἱ ἔ φοροι, ὅ τι πλού σιον μὲ ν νομί ζοντες ἐ θερά πευον, δί καιον δὲ καὶ χρηστὸ ν ἐ κ τῆ ς πενί ας ἐ πιγνό ντες ὑ περεῖ δον.