Reader

Παυσανί ας ὁ Πλειστώ νακτος πρὸ ς τὸ ν ἐ ρωτή σαντα, διὰ τί τῶ ν ἀ ρχαί ων νό μων οὐ δέ να κινεῖ ν ἔ ξεστι παρ' αὐ τοῖ ς,“ ὅ τι τοὺ ς: νό μους” ἔ φη“ τῶ ν ἀ νδρῶ ν, οὐ τοὺ ς ἄ νδρας τῶ ν νό μων κυρί ους εἶ ναι δεῖ.”

ἐ παινοῦ ντος δὲ αὐ τοῦ ἐ ν Τεγέ ᾳ μετὰ τὴ ν φυγὴ ν τοὺ ς Λακεδαιμονί ους:, εἶ πέ τις:“ διὰ τί οὖ ν οὐ κ ἔ μενες ἐ ν Σπά ρτῃ ἀ λλ' ἔ φυγες;'”“ ὅ τι οὐ δ' οἱ ἰ ατροί” ἔ φη“ παρὰ τοῖ ς ὑ γιαί νουσιν, ὅ που δὲ οἱ νοσοῦ ντες, διατρί βειν εἰ ώ θασιν.”

πυνθανομέ νου δέ τινος αὐ τοῦ, πῶ ς ἂ ν δυνηθεῖ εν τοὺ ς Θρᾷ κας νικῆ σαι,“ εἰ τὸ ν ἄ ριστον” εἶ πε“ στρατηγὸ ν καταστή σαιμεν.”

ἰ ατροῦ δ' ἐ πισκεπτομέ νου αὐ τὸ ν καὶ εἰ πό ντος“ οὐ δὲ ν κακὸ ν ἔ χεις”,“ οὐ γά ρ σοὶ” ἔ φη“ ἰ ατρῷ χρῶ μαι.”

μεμφομέ νου δέ τινος αὐ τὸ ν τῶ ν φί λων, διό τι ἰ ατρό ν τινα κακῶ ς λέ γει, πεῖ ραν οὐ κ ἔ χων αὐ τοῦ οὐ δὲ ἀ δικηθεί ς τι,“ ὅ τι” εἶ πεν“ εἰ ἔ λαβον αὐ τοῦ πεῖ ραν οὐ κ ἂ ν ἔ ζων.”

τοῦ δὲ ἰ ατροῦ εἰ πό ντος αὐ τῷ“ γέ ρων γέ γονας”,“ διό τι” εἶ πεν“ οὐ κ ἐ χρησά μην σοὶ ἰ ατρῷ.”

κρά τιστον δέ' ἔ λεγε τοῦ τον ἰ ατρὸ ν εἶ ναι, τὸ ν μὴ κατασή ποντα τοὺ ς ἀ ρρωστοῦ ντας ἀ λλὰ τά χιστα θά πτοντα.