Reader

̓ Ακρό τατος, ἐ πεὶ οἱ γονεῖ ς αὐ τὸ ν ἄ δικό ν τι συμπρᾶ ξαι αὐ τοῖ ς ἠ ξί ουν, μέ χρι τινὸ ς ἀ ντέ λεγεν: ὡ ς δὲ ἐ νέ κειντο, εἶ πεν“ ἕ ως μὲ ν παρ' ὑ μῖ ν ἦ ν, οὐ κ ἠ πιστά μην δικαιοσύ νης οὐ δεμί αν ἔ ννοιαν ἐ πεὶ δὲ με τῇ πατρί δι παρέ δοτε καὶ τοῖ ς ταύ της νό μοις, ἔ τι δὲ δικαιοσύ νῃ καὶ καλοκαγαθί ᾳ ἐ παιδεύ σατε ὡ ς ἠ δύ νασθε, τού τοις πειρά σομαι ἢ ὑ μῖ ν ἕ πεσθαι: καὶ ἐ πεὶ θέ λετε ἄ ριστα πρά ττειν, ἄ ριστα δὲ τὰ δί καιά ἐ στι καὶ ἰ διώ τῃ καὶ πολὺ μᾶ λλον ἄ ρχοντι, πρά ξω ἃ θέ λετε ἃ δὲ λέ γετε παραιτή σομαι.”