Reader

“ τινες οἱ ἐ ν̓ Επιδαύ ρῳ κονί ποδες καὶ ἄ ρτυνοι;'” οἱ μὲ ν τὸ πολί τευμα ὀ γδοή κοντα καὶ ἑ κατὸ ν ἄ νδρες ἦ σαν: ἐ κ δὲ τού των ᾑ ροῦ ντο βουλευτά ς, οὓ ς“ ἀ ρτύ νους” ἐ κά λουν. τοῦ δὲ δή μου τὸ πλεῖ στον ἐ ν ἀ γρῷ διέ τριβεν: ἐ καλοῦ ντο δὲ“ κονί ποδες,” ὡ ς συμβαλεῖ ν ἔ στιν ἀ πὸ τῶ ν ποδῶ ν γνωριζό μενοι κεκονιμέ νων, ὁ πό τε κατέ λθοιεν εἰ ς τὴ ν πό λιν.

“ τί ς ἡ παρὰ Κυμαί οις ὀ νοβά τις;'” τῶ ν γυναικῶ ν τὴ ν ἐ πὶ μοιχεί ᾳ ληφθεῖ σαν ἀ γαγό ντες εἰ ς ἀ γορὰ ν ἐ πὶ λί θου τινὸ ς ἐ μφανῆ πᾶ σι καθί στασαν εἶ θ' οὕ τως ἀ νεβί βαζον ἐ π' ὄ νον, καὶ τὴ ν πό λιν κύ κλῳ περιαχθεῖ σαν ἔ δει πά λιν ἐ πὶ τὸ ν αὐ τὸ ν λί θον καταστῆ ναι καὶ τὸ λοιπὸ ν ἄ τιμον διατελεῖ ν,“ ὀ νοβά τιν” προσαγορευομέ νην. τὸ ν δὲ λί θον ἀ πὸ τού του καθαρὸ ν οὐ νομί ζοντες ἀ φωσιοῦ ντο. ἦ ν δὲ καὶ φυλά κτου τις ἀ ρχὴ παρ' αὐ τοῖ ς: ὁ δὲ ταύ την ἔ χων τὸ ν μὲ ν ἄ λλον χρό νον ἐ τή ρει τὸ δεσμωτή ριον, εἰ ς δὲ τὴ ν βουλὴ ν ἐ ν τῷ νυκτερινῷ συλλό γῳ παριὼ ν ἐ ξῆ γε τοὺ ς βασιλεῖ ς; τῆ ς χειρὸ ς καὶ κατεῖ χε, μέ χρι περὶ αὐ τῶ ν ἡ βουλὴ διαγνοί η, πό τερον ἀ δικοῦ σιν ἢ οὔ, κρύ βδην φέ ρουσα τὴ ν ψῆ φον.

“ τί ς παρὰ Σό λοις ἡ ὑ πεκκαύ στρια” τὴ ν τῆ ς̓ Αθηνᾶ ς ἱ έ ρειαν οὕ τω καλοῦ σιν, ὅ τι ποιεῖ ταί τινας θυσί ας καὶ ἱ ερουργί ας ἀ ποτροπαί ους.

“ τί νες ἐ ν Κνί δῳ οἱ ἀ μνή μονες καὶ τί ς ὁ ἀ φεστή ρ;'” ἑ ξή κοντα προκρί τοις ἀ νδρά σιν ἐ κ τῶ ν ἀ ρί στων οἷ ον ἐ πισκό ποις ἐ χρῶ ντο διὰ βί ου καὶ προβού λοις τῶ ν μεγί στων ἐ καλοῦ ντο δ'“ ἀ μνή μονες” ὡ ς ἄ ν τις εἰ κά σειε διὰ τὸ ἀ νυπεύ θυνον, εἰ μὴ νὴ Δί α πολυμνή μονέ ς τινες ὄ ντες. ὁ δὲ τὰ ς γνώ μας ἐ ρωτῶ ν“ ἀ φεστή ρ”

“ τί νες οἱ παρ'̓ Αρκά σι καὶ Λακεδαιμονί οις χρηστοί;'” Λακεδαιμό νιοι Τεγεά ταις διαλλαγέ ντες ἐ ποιή σαντο συνθή κας καὶ στή λην ἐ π'̓ Αλφειῷ κοινὴ ν ἀ νέ στησαν, ἐ ν ᾗ μετὰ τῶ ν ἄ λλων γέ γραπται“ Μεσσηνί ους ἐ κβαλεῖ ν ἐ κ τῆ ς χώ ρας καὶ μὴ ἐ ξεῖ ναι“ χρηστού ς” ποιεῖ ν” ἐ ξηγού μενος οὖ ν ὁ̓ Αριστοτέ λης τοῦ τό φησι δύ νασθαι τὸ μὴ ἀ ποκτιννύ ναι βοηθεί ας χά ριν τοῖ ς λακωνί ζουσι τῶ ν Τεγεατῶ ν.

“ τί ς ὁ παρ'̓ Οπουντί οις κριθολό γος;'” οἱ πλεῖ στοι τῶ ν̔ Ελλή νων πρὸ ς τὰ ς πά νυ παλαιὰ ς θυσί ας ἐ χρῶ ντο ταῖ ς κριθαῖ ς, ἀ παρχομέ νων τῶ ν πολιτῶ ν. τὸ ν μὲ ν οὖ ν ἐ πὶ τῶ ν θυσιῶ ν ἄ ρχοντα καὶ ταύ τας κομιζό μενον τὰ ς ἀ παρχά ς“ κριθολό γον” ὠ νό μαζον. δύ ο δ' ἦ σαν ἱ ερεῖ ς παρ' αὐ τοῖ ς, ὁ μὲ ν περὶ τὰ θεῖ α τεταγμέ νος, ὁ δὲ περὶ τὰ δαιμό νια.

“ τί νες αἱ πλωιά δες νεφέ λαι;'” τὰ ς ὑ πό μβρους μά λιστα καὶ περιφερομέ νας ἐ κά λουν“ πλωιά δας,” ὡ ς Θεό φραστος ἐ ν τετά ρτῃ περὶ μεταρσί ων εἴ ρηκε κατὰ λέ ξιν“ ἐ πεὶ καὶ αἱ πλωιά δες αὗ ται νεφέ λαι καὶ αἱ συνεστῶ σαι, ἀ κί νητοι δὲ καὶ τοῖ ς χρώ μασιν ἔ κλευκοι, δηλοῦ σι διαφορά ν τινα τῆ ς ὕ λης, ὡ ς οὔ τ' ἐ ξυδατουμέ νης οὔ τ' ἐ κπνευματουμέ νης.”

“ τί ς ὁ παρὰ Βοιωτοῖ ς πλατυχαί τας;'” τοὺ ς οἰ κί ᾳ γειτνιῶ ντας ἢ χωρί οις ὁ μοροῦ ντας αἰ ολί ζοντες οὕ τω καλοῦ σιν ὡ ς τὸ πλεῖ στον ἔ χοντας. παραθή σομαι δὲ λέ ξιν μί αν ἐ κ τοῦ θεσμοφυλακί ου νό μου, πλειό νων οὐ σῶ ν.

“ τί ς ὁ παρὰ Δελφοῖ ς ὁ σιωτὴ ρ καὶ διὰ τί βύ σιον ἕ να τῶ ν μηνῶ ν καλοῦ σιν;'”“ ὁ σιωτῆ ρα” μὲ ν καλοῦ σι τὸ θυό μενον ἱ ερεῖ ον, ὅ ταν“ ὅ σιος” ἀ ποδειχθῇ. πέ ντε δ' εἰ σὶ ν ὅ σιοι διὰ βί ου, καὶ τὰ πολλὰ μετὰ τῶ ν προφητῶ ν δρῶ σιν οὗ τοι καὶ συνιερουργοῦ σιν, ἅ τε γεγονέ ναι δοκοῦ ντες ἀ πὸ Δευκαλί ωνος. ὁ δὲ“ βύ σιος” μή ν, ὡ ς μὲ ν οἱ πολλοὶ νομί ζουσι, φύ σιό ς ἐ στιν: ἔ αρος γὰ ρ ἄ ρχει καὶ τὰ πολλὰ φύ εται τηνικαῦ τα καὶ διαβλαστά νει. τὸ δ' ἀ ληθὲ ς οὐ κ ἔ χει οὕ τως: οὐ γὰ ρ ἀ ντὶ τοῦ φ τῷ β χρῶ νται Δελφοί, καθά περ Μακεδό νες“ Βί λιππον” καὶ“ βαλακρό ν” καὶ“ Βερονί κην” λέ γοντες, ἀ λλ' ἀ ντὶ τοῦ π: καὶ γὰ ρ τὸ πατεῖ ν“ βατεῖ ν” καὶ τὸ πικρὸ ν“ βικρό ν” ἐ πιεικῶ ς καλοῦ σιν. ἔ στιν οὖ ν πύ σιος ὁ“ βύ σιος,” ἐ ν ᾧ πυστιῶ νται καὶ πυνθά νονται τοῦ θεοῦ τὸ γὰ ρ ἐ ννοεῖ ν καὶ πά τριον. ἐ ν τῷ μηνὶ γὰ ρ τού τῳ χρηστή ριον ἐ γί γνετο καὶ ἑ βδό μην ταύ την νομί ζουσι τοῦ θεοῦ γενέ θλιον, καὶ πολύ φθοον ὀ νομά ζουσιν οὐ διὰ τὸ πέ ττεσθαι φθό ις, ἀ λλὰ πολυπευθῆ καὶ πολυμά ντευτον οὖ σαν. ὀ ψὲ γὰ ρ ἀ νεί θησαν αἱ κατὰ μῆ να μαντεῖ αι τοῖ ς δεομέ νοις, πρό τερον δ' ἅ παξ ἐ θεμί στευεν ἡ Πυθί α τοῦ ἐ νιαυτοῦ κατὰ ταύ την τὴ ν ἡ μέ ραν, ὡ ς Καλλισθέ νης καὶ̓ Αναξανδρί δης ἱ στορή κασι.

“ τί τὸ φυξί μηλον” τῶ ν μικρῶ ν ἐ στι καὶ χαμαιζή λων φυτῶ ν, ὧ ν ἐ πιό ντα τοὺ ς βλαστοὺ ς τὰ βοσκή ματα κολού ει καὶ ἀ δικεῖ καὶ λυμαί νεται τὴ ν αὔ ξησιν ὅ ταν γοῦ ν ἀ ναδραμό ντα μέ γεθος λά βῃ καὶ διαφύ γῃ τὸ βλά πτεσθαι ὑ πὸ τῶ ν ἐ πινεμομέ νων,“ φυξί μηλα” καλεῖ ται. τὸ δὲ μαρτύ ριον Αἰ σχύ λος.

“ τί νες οἱ ἀ ποσφενδό νητοι;'” Κέ ρκυραν τὴ ν νῆ σον̓ Ερετριεῖ ς κατῴ κουν Χαρικρά τους δὲ πλεύ σαντος ἐ κ Κορί νθου μετὰ δυνά μεως καὶ τῷ πολέ μῳ κρατοῦ ντος, ἐ μβά ντες εἰ ς τὰ ς ναῦ ς οἱ̓ Ερετριεῖ ς ἀ πέ πλευσαν οἴ καδε, προαισθό μενοι δ' οἱ πολῖ ται, τῆ ς χώ ρας εἶ ργον αὐ τοὺ ς καὶ ἀ ποβαί νειν ἐ κώ λυον σφενδονῶ ντες, μὴ δυνά μενοι δὲ μή τε πεῖ σαι μή τε βιά σασθαι πολλοὺ ς καὶ ἀ παραιτή τους ὄ ντας, ἐ πὶ Θρᾴ κης ἔ πλευσαν καὶ κατασχό ντες χωρί ον, ἐ ν πρό τερον οἰ κῆ σαι Μέ θωνα τὸ ν̓ Ορφέ ως πρό γονον ἱ στοροῦ σι, τὴ ν μὲ ν πό λιν ὠ νό μασαν Μεθώ νην, ὑ πὸ δὲ τῶ ν προσοί κων“ ἀ ποσφενδό νητοι” προσωνομά σθησαν.

“ τί ς ἡ παρὰ Δελφοῖ ς Χά ριλα” τρεῖ ς ἄ γουσι Δελφοὶ ἐ νναετηρί δας κατὰ τὸ ἑ ξῆ ς, ὧ ν τὴ ν μὲ ν Στεπτή ριον καλοῦ σι, τὴ ν δ'̔ Ηρωί δα, τὴ ν δὲ Χά ριλαν. τὸ μὲ ν οὖ ν Στεπτή ριον ἔ οικε μί μημα τῆ ς πρὸ ς τὸ ν Πύ θωνα τοῦ θεοῦ μά χης εἶ ναι καὶ τῆ ς μετὰ τὴ ν μά χην ἐ πὶ τὰ Τέ μπη φυγῆ ς καὶ ἐ κδιώ ξεως: οἱ μὲ ν γὰ ρ φυγεῖ ν ἐ πὶ τῷ φό νῳ φασὶ χρῄ ζοντα καθαρσί ων, οἱ δὲ τῷ Πύ θωνι τετρωμέ νῳ καὶ φεύ γοντι κατὰ τὴ ν ὁ δό ν, ἣ ν νῦ ν ἱ ερὰ ν καλοῦ μεν, ἐ πακολουθεῖ ν καὶ μικρὸ ν ἀ πολειφθῆ ναι τῆ ς: τελευτῆ ς: κατέ λαβε γὰ ρ αὐ τὸ ν ἐ κ τοῦ τραύ ματος ἄ ρτι τεθνηκό τα καὶ κεκηδευμέ νον ὑ πὸ τοῦ παιδό ς, ᾧ ὄ νομα ἦ ν Αἴ ξ, ὡ ς λέ γουσι. τὸ μὲ ν οὖ ν Στεπτή ριον τού των ἢ τοιού των τινῶ ν ἀ πομί μησί ς ἐ στιν ἑ τέ ρων. τῆ ς δ'̔ Ηρωί δος τὰ πλεῖ στα μυστικὸ ν ἔ χει λό γον, ὃ ν ἴ σασιν αἱ Θυιά δες, ἐ κ δὲ τῶ ν δρωμέ νων φανερῶ ς Σεμέ λης ἄ ν τις ἀ ναγωγὴ ν εἰ κά σειε. περὶ δὲ τῆ ς Χαρί λας τοιαῦ τά τινα μυθολογοῦ σι. λιμὸ ς ἐ ξ αὐ χμοῦ τοὺ ς Δελφοὺ ς κατέ σχε, καὶ πρὸ ς τὰ ς θύ ρας τοῦ βασιλέ ως ἐ λθό ντες μετὰ τέ κνων καὶ γυναικῶ ν ἱ κέ τευον. ὁ δὲ τῶ ν ἀ λφί των καὶ τῶ ν χεδρό πων μετεδί δου τοῖ ς: γνωριμωτέ ροις αὐ τῶ ν: οὐ γὰ ρ ἦ ν ἱ κανὰ πᾶ σιν. ἐ λθού σης δὲ παιδὸ ς ἔ τι μικρᾶ ς ὀ ρφανῆ ς γονέ ων καὶ προσλιπαρού σης, ἐ ρρά πισεν αὐ τὴ ν ὑ ποδή ματι καὶ τῷ προσώ πῳ τὸ ὑ πό δημα προσέ ρριψεν ἡ δέ, πενιχρά τις οὖ σα καὶ ἔ ρημος οὐ κ ἀ γεννὴ ς δὲ τὸ ἦ θος, ἐ κποδὼ ν γενομέ νη καὶ λύ σασα τὴ ν ζώ νην ἀ νή ρτησεν ἑ αυτή ν. ἐ πιτεί νοντος δὲ τοῦ λιμοῦ καὶ νοσημά των προσγενομέ νων, ἀ νεῖ λεν ἡ Πυθί α τῷ βασιλεῖ Χά ριλαν ἱ λά σκεσθαι παρθέ νον αὐ τοθά νατον. μό λις οὖ ν ἀ νευρό ντες ὅ τι τοὔ νομα τοῦ τ' ἦ ν τῇ ῥ απισθεί σῃ παιδί, μεμιγμέ νην τινὰ καθαρμῷ θυσί αν ἀ πετέ λεσαν, ἣ ν ἐ πιτελοῦ σιν ἔ τι καὶ νῦ ν δι' ἐ ννέ α ἐ τῶ ν. προκά θηται μὲ ν γὰ ρ ὁ βασιλεὺ ς τῶ ν ἀ λφί των καὶ τῶ ν χεδρό πων ἐ πιδιδοὺ ς πᾶ σι καὶ ξέ νοις καὶ πολί ταις, κομί ζεται δὲ τῆ ς Χαρί λας παιδικὸ ν εἴ δωλον: ὅ ταν οὖ ν πά ντες λά βωσιν, ὁ μὲ ν βασιλεὺ ς ῥ απί ζει τῷ ὑ ποδή ματι τὸ εἴ δωλον, ἡ δὲ τῶ ν Θυιά δων ἀ ρχηγὸ ς ἀ ραμέ νη κομί ζει πρό ς τινα τό πον φαραγγώ δη, κἀ κεῖ σχοινί ον περιά ψαντες τῷ τραχή λῳ τοῦ εἰ δώ λου κατορύ ττουσιν, ὅ που τὴ ν Χά ριλαν ἀ παγξαμέ νην ἔ θαψαν.

“ τί τὸ πτωχικὸ ν κρέ ας παρ' Αἰ νιᾶ σι” πλεί ονες γεγό νασιν Αἰ νιά νων μεταναστά σεις. πρῶ τον μὲ ν γὰ ρ οἰ κοῦ ντες περὶ τὸ Δώ τιον πεδί ον ἐ ξέ πεσον ὑ πὸ Λαπιθῶ ν εἰ ς Αἴ θικας. ἐ κεῖ θεν τῆ ς Μολοσσί ας τὴ ν περὶ τὸ ν̓ Αραού αν χώ ραν κατέ σχον, ὅ θεν ὠ νομά σθησαν Παραοῦ αι. μετὰ ταῦ τα Κί ρραν κατέ σχον: ἐ ν δὲ Κί ρρῃ καταλεύ σαντες Οἴ νοκλον τὸ ν βασιλέ α, τοῦ θεοῦ προστά ξαντος, εἰ ς τὴ ν περὶ τὸ ν̓́ Ιναχον χώ ραν κατέ βησαν οἰ κουμέ νην ὑ π'̓ Ιναχιέ ων καὶ̓ Αχαιῶ ν. γενομέ νου δὲ χρησμοῦ τοῖ ς μὲ ν ἂ ν μεταδῶ σι τῆ ς: χώ ρας ἀ ποβαλεῖ ν ἅ πασαν, τοῖ ς δ' ἂ ν λά βωσι παρ' ἑ κό ντων καθέ ξειν, Τέ μων, ἀ νὴ ρ ἐ λλό γιμος τῶ ν Αἰ νιά νων, ἀ ναλαβὼ ν ῥ ά κια καὶ πή ραν ὡ ς προσαιτή σων ἀ φί κετο πρὸ ς τοὺ ς̓ Ιναχιεῖ ς: ὕ βρει δὲ καὶ πρὸ ς γέ λωτα τοῦ βασιλέ ως βῶ λον ἐ πιδό ντος αὐ τῷ, δεξά μενος εἰ ς τὴ ν πή ραν ἐ νέ βαλε καὶ ἀ φανὴ ς ἦ ν ἠ γαπηκὼ ς τὸ δῶ ρον: ἀ πεχώ ρησε γὰ ρ εὐ θὺ ς οὐ δὲ ν προσαιτή σας. οἱ δὲ πρεσβύ τεροι θαυμά σαντες ἀ νεμιμνή σκοντο τοῦ χρησμοῦ, καὶ τῷ βασιλεῖ προσιό ντες ἔ λεγον μὴ καταφρονῆ σαι μηδὲ προέ σθαι τὸ ν ἄ νθρωπον. αἰ σθό μενος οὖ ν ὁ Τέ μων τὴ ν διά νοιαν αὐ τῶ ν ὥ ρμησε φεύ γειν, καὶ διέ φυγεν εὐ ξά μενος τῷ̓ Από λλωνι καθ' ἑ κατό μβης. ἐ κ δὲ τού του μονομαχοῦ σιν οἱ βασιλεῖ ς, καὶ τὸ ν τῶ ν̓ Ιναχιέ ων̔ Υπέ ροχον ὁ τῶ ν Αἰ νιά νων Φή μιος ὁ ρῶ ν μετὰ κυνὸ ς αὐ τῷ προσφερό μενον οὐ κ ἔ φη δί καια ποιεῖ ν, δεύ τερον ἐ πά γοντα μαχό μενον: ἀ πελαύ νοντος δὲ τοῦ̔ Υπερό χου τὸ ν κύ να καὶ μεταστρεφομέ νου, λί θῳ βαλὼ ν ὁ Φή μιος αὐ τὸ ν ἀ ναιρεῖ. κτησά μενοι δὲ τὴ ν χώ ραν, τοὺ ς̓ Ιναχιεῖ ς μετὰ τῶ ν̓ Αχαιῶ ν ἐ κβαλό ντες, τὸ ν μὲ ν λί θον ἐ κεῖ νον ὡ ς ἱ ερὸ ν σέ βονται καὶ θύ ουσιν αὐ τῷ καὶ τοῦ ἱ ερεί ου τῷ δημῷ περικαλύ πτουσιν. ὅ ταν δὲ τῷ̓ Από λλωνι τὴ ν ἑ κατό μβην ἀ ποδιδῶ σι, τῷ Διὶ βοῦ ν καθιερεύ σαντες, μερί δα τοῖ ς Τέ μωνος ἀ πογό νοις ἐ ξαί ρετον νέ μουσι, καὶ“ πτωχικὸ ν κρέ ας” ἐ πονομά ζουσι.

“ τί νες οἱ παρ'̓ Ιθακησί οις Κολιά δαι καὶ τί ς ὁ φά γιλος;'” τῷ̓ Οδυσσεῖ μετὰ τὴ ν μνηστηροφονί αν οἱ ἐ πιτή δειοι τῶ ν τεθνηκό των ἐ πανέ στησαν, μεταπεμφθεὶ ς δ' ὑ π' ἀ μφοτέ ρων διαιτητὴ ς Νεοπτό λεμος ἐ δικαί ωσε τὸ ν μὲ ν̓ Οδυσσέ α μεταναστῆ ναι καὶ φεύ γειν ἐ κ τῆ ς Κεφαλληνί ας καὶ Ζακύ νθου καὶ̓ Ιθά κης ἐ φ' αἵ ματι, τοὺ ς δὲ τῶ ν μνηστή ρων ἑ ταί ρους καὶ οἰ κεί ους ἀ ποφέ ρειν ποινὴ ν̓ Οδυσσεῖ τῶ ν εἰ ς τὸ ν οἶ κον ἀ δικημά των καθ' ἕ καστον ἐ νιαυτό ν. αὐ τὸ ς μὲ ν οὖ ν εἰ ς̓ Ιταλί αν μετέ στη: τὴ ν δὲ ποινὴ ν τῷ υἱ εῖ καθιερώ σας ἀ ποφέ ρειν ἐ κέ λευσε τοὺ ς̓ Ιθακησί ους. ἦ ν δ' ἄ λφιτα οἶ νος κηρί α ἔ λαιον ἅ λες ἱ ερεῖ α πρεσβύ τερα“ φαγί λων:”“ φά γιλον” δέ φησιν̓ Αριστοτέ λης τὸ ν ἀ μνὸ ν εἶ ναι. τοὺ ς δὲ περὶ Εὔ μαιον ἐ λευθερώ σας ὁ Τηλέ μαχος κατέ μιξεν εἰ ς τοὺ ς πολί τας, καὶ τὸ γέ νος ἐ στὶ Κολιαδῶ ν ἀ π' Εὐ μαί ου καὶ Βουκολιδῶ ν ἀ πὸ Φιλοιτί ου.

“ τί ς ἡ ξυλί νη κύ ων παρὰ Λοκροῖ ς;'” Φυσκί ου τοῦ̓ Αμφικτύ ονος υἱ ὸ ς ἦ ν Λοκρό ς: ἐ κ δὲ τού του καὶ Καβύ ης̓ Οποῦ ς. πρὸ ς ὃ ν ὁ πατὴ ρ διενεχθεὶ ς καὶ συχνοὺ ς τῶ ν πολιτῶ ν ἀ ναλαβὼ ν περὶ ἀ ποικί ας ἐ μαντεύ ετο. τοῦ δὲ θεοῦ φή σαντος κτί ζειν πό λιν ὅ πουπερ ἂ ν τύ χῃ δηχθεὶ ς ὑ πὸ κυνὸ ς ξυλί νης, ὑ περβαί νων εἰ ς τὴ ν ἑ τέ ραν θά λασσαν ἐ πά τησε κυνό σβατον. ἐ νοχληθεὶ ς δὲ τῇ πληγῇ διέ τριψεν ἡ μέ ρας αὐ τό θι πλεί ονας, ἐ ν αἷ ς καταμαθὼ ν τὸ χωρί ον ἔ κτισε πό λεις Φυσκεῖ ς; καὶ̔ Υά ντειαν, καὶ τὰ ς ἄ λλας, ὅ σας οἱ κληθεντες̓ Οζό λαι Λοκροὶ κατῴ κησαν.̓ Οζό λας δὲ Λοκροὺ ς οἱ μὲ ν διὰ τὸ ν Νέ σσον, οἱ δὲ τὸ ν Πύ θωνα δρά κοντα κληθῆ ναι λέ γουσιν, ἐ κβρασθέ ντας ὑ πὸ τῆ ς θαλά ττης καὶ σαπέ ντας ἐ ν τῇ τῶ ν Λοκρῶ ν χώ ρᾳ, τινὲ ς δὲ κώ δια καὶ τραγέ ας τοὺ ς ἀ νθρώ πους φοροῦ ντας καὶ τὰ πλεῖ στα συνό ντας αἰ πολί οις γενέ σθαι δυσώ δεις: ἔ νιοι δὲ τοὐ ναντί ον πολυά νθεμον τὴ ν χώ ραν οὖ σαν ὑ π' εὐ ωδί ας τοὔ νομα λαβεῖ ν: ὧ ν ἐ στι καὶ̓ Αρχύ τας ὁ̓ Αμφισσεύ ς: γέ γραφε γὰ ρ οὕ τω τὴ ν βοτρυοστέ φανον μυρί πνουν Μά κυναν ἐ ραννή ν

“ τί τὸ καλού μενον ὑ πὸ Μεγαρέ ων ἀ φά βρωμα” Νῖ σος, ἀ φ' οὗ προσηγορεύ θη Νί σαια, βασιλεύ ων ἐ κ Βοιωτί ας ἔ γημεν̓ Αβρώ την,̓ Ογχή στου θυγατέ ρα, Μεγαρέ ως δ' ἀ δελφή ν, γυναῖ κα καὶ τῷ φρονεῖ ν ὡ ς ἔ οικε περιττὴ ν καὶ σώ φρονα διαφερό ντως. ἀ ποθανού σης δ' αὐ τῆ ς, οἵ τε Μεγαρεῖ ς ἐ πέ νθησαν ἑ κουσί ως καὶ ὁ Νῖ σος ἀ ιδί αν τινὰ μνή μην καὶ δό ξαν αὐ τῆ ς καταστῆ ναι βουλό μενος ἐ κέ λευε τὰ ς ἀ στὰ ς φορεῖ ν ἣ ν ἐ κεί νη στολὴ ν ἐ φό ρει, καὶ τὴ ν στολὴ ν“ ἀ φά βρωμα” δι' ἐ κεί νην ὠ νό μασε. δοκεῖ δὲ τῇ δό ξῃ τῆ ς γυναικὸ ς καὶ ὁ θεὸ ς βοηθῆ σαι: πολλά κις γὰ ρ τὰ ς ἐ σθῆ τας ἀ λλά ξαι βουλομέ νας τὰ ς Μεγαρί δας χρησμῷ διεκώ λυσε.

“ τί ς ὁ δορί ξενος;'” τὸ παλαιὸ ν ἡ Μεγαρὶ ς ᾠ κεῖ το κατὰ κώ μας, εἰ ς πέ ντε μέ ρη νενεμημέ νων τῶ ν πολιτῶ ν. ἐ καλοῦ ντο δ'̔ Ηραεῖ ς καὶ Πιραεῖ ς καὶ Μεγαρεῖ ς καὶ Κυνοσουρεῖ ς καὶ Τριποδί σκιοι. τῶ ν δὲ Κορινθί ων πό λεμον αὐ τοῖ ς ἐ ξεργασαμέ νων πρὸ ς ἀ λλή λους ἀ εὶ γὰ ρ ἐ πεβού λευον ὑ φ' αὑ τοῖ ς ποιή σασθαι τὴ ν Μεγαρική ν, ὅ μως δι' ἐ πιεί κειαν ἡ μέ ρως ἐ πολέ μουν καὶ συγγενικῶ ς. τοὺ ς μὲ ν γὰ ρ γεωργοῦ ντας οὐ δεὶ ς ἠ δί κει τὸ παρά παν, τοὺ ς δ' ἁ λισκομέ νους λύ τρον τι τεταγμέ νον ἔ δει καταβαλεῖ ν, καὶ τοῦ τ' ἐ λά μβανον ἀ φέ ντες. πρό τερον δ' οὐ κ εἰ σέ πραττον, ἀ λλ' ὁ λαβὼ ν αἰ χμά λωτον ἀ πῆ γεν οἴ καδε, καὶ μεταδοὺ ς ἁ λῶ ν καὶ τραπέ ζης ἀ πέ πεμπεν οἴ καδε. ὁ μὲ ν οὖ ν τὰ λύ τρα κομί σας ἐ πῃ νεῖ το καὶ φί λος ἀ εὶ διετέ λει τοῦ λαβό ντος ἐ κ δοριαλώ του“ δορί ξενος” προσαγορευό μενος: ὁ δ' ἀ ποστερή σας οὐ μό νον παρὰ τοῖ ς: πολεμί οις ἀ λλὰ καὶ παρὰ τοῖ ς πολί ταις ὡ ς ἄ δικος καὶ ἄ πιστος ἠ δό ξει.

“ τί ς ἡ παλιντοκί α;'” Μεγαρεῖ ς Θεαγέ νη τὸ ν τύ ραννον ἐ κβαλό ντες, ὀ λί γον χρό νον ἐ σωφρό νησαν κατὰ τὴ ν πολιτεί αν: εἶ τα πολλὴ ν κατὰ Πλά τωνα καὶ ἄ κρατον αὐ τοῖ ς ἐ λευθερί αν τῶ ν δημαγωγῶ ν οἰ νοχοού ντων, διαφθαρέ ντες παντά πασι τὰ τ' ἄ λλα τοῖ ς πλουσί οις ἀ σελγῶ ς προσεφέ ροντο, καὶ παριό ντες εἰ ς τὰ ς οἰ κί ας αὐ τῶ ν οἱ πέ νητες ἠ ξί ουν ἑ στιᾶ σθαι καὶ δειπνεῖ ν πολυτελῶ ς: εἰ δὲ μὴ τυγχά νοιεν, πρὸ ς βί αν καὶ μεθ' ὕ βρεως ἐ χρῶ ντο πᾶ σι. τέ λος δὲ δό γμα θέ μενοι, τοὺ ς τό κους ἀ νεπρά ττοντο παρὰ τῶ ν δανειστῶ ν οὓ ς δεδωκό τες ἐ τύ γχανον,“ παλιντοκί αν” τὸ γιγνό μενον προσαγορεύ σαντες.

“ τί ς ἡ̓ Ανθηδώ ν, περὶ ἧ ς ἡ Πυθιὰ ς εἶ πε πῖ ν' οἶ νον τρυγί αν, ἐ πεὶ οὐ κ̓ Ανθηδό να ναί εις ἡ γὰ ρ ἐ ν Βοιωτοῖ ς οὐ κ ἔ στι πολύ οινος;'” τὴ ν Καλαύ ρειαν Εἰ ρή νην τὸ παλαιὸ ν ὠ νό μαζον ἀ πὸ γυναικὸ ς εἰ ρή νης, ἣ ν ἐ κ Ποσειδῶ νος καὶ Μελανθεί ας τῆ ς̓ Αλφειοῦ γενέ σθαι μυθολογοῦ σιν. ὕ στερον δὲ τῶ ν περὶ̓́ Ανθην καὶ̔ Υπέ ρην αὐ τό θι κατοικού ντων,̓ Ανθηδονί αν καὶ̔ Υπέ ρειαν ἐ κά λουν τὴ ν νῆ σον. εἶ χε δ' ὁ χρησμὸ ς οὕ τως, ὡ ς̓ Αριστοτέ λης φησί, πῖ ν' οἶ νον τρυγί αν, ἐ πεὶ οὐ κ̓ Ανθηδό να ναί εις οὐ δ' ἱ ερὰ ν̔ Υπέ ραν, ὅ θι γ' ἄ τρυγον οἶ νον ἔ πινες ταῦ τα μὲ ν ὁ̓ Αριστοτέ λης. ὁ δὲ Μνασιγεί των φησὶ ν̔ Υπέ ρης ἀ δελφὸ ν ὄ ντα τὸ ν̓́ Ανθον ἔ τι νή πιον ἀ πολέ σθαι, καὶ τὴ ν̔ Υπέ ρην κατὰ ζή τησιν αὐ τοῦ πλανωμέ νην εἰ ς Φερὰ ς πρὸ ς̓́ Ακαστον ἐ λθεῖ ν, ὅ που κατὰ τύ χην ὁ̓́ Ανθος ἐ δού λευεν οἰ νοχοεῖ ν τεταγμέ νος. ὡ ς οὖ ν εἱ στιῶ ντο, τὸ ν παῖ δα προσφέ ροντα τῇ ἀ δελφῇ τὸ ποτή ριον ἐ πιγνῶ ναι καὶ εἰ πεῖ ν πρὸ ς αὐ τὴ ν ἡ συχῆ πῖ ν' οἶ νον τρυγί αν, ἐ πεὶ οὐ κ̓ Ανθηδό να ναί εις.

“ τί ς ὁ λεγό μενος ἐ ν Πριή νῃ παρὰ δρυῒ σκό τος;'” Σά μιοι καὶ Πριηνεῖ ς πολεμοῦ ντες ἀ λλή λοις, τὰ μὲ ν ἄ λλα μετρί ως ἐ βλά πτοντο καὶ ἔ βλαπτον, μά χης δὲ μεγά λης γενομέ νης, χιλί ους Σαμί ων οἱ Πριηνεῖ ς ἀ πέ κτειναν ἑ βδό μῳ δ' ὕ στερον ἔ τει Μιλησί οις συμβαλό ντες παρὰ τὴ ν καλουμέ νην δρῦ ν τοὺ ς ἀ ρί στους ὁ μοῦ τι καὶ πρώ τους ἀ πέ βαλον τῶ ν πολιτῶ ν: ὅ τε καὶ Βί ας ὁ σοφὸ ς εἰ ς; Σά μον ἐ κ Πριή νης πρεσβεύ σας εὐ δοκί μησε. ταῖ ς; δὲ Πριηνέ ων γυναιξὶ ν ὠ μοῦ τοῦ πά θους τού του καὶ τῆ ς; συμφορᾶ ς ἐ λεεινῆ ς γενομέ νης, ἀ ρὰ κατέ στη καὶ ὅ ρκος περὶ τῶ ν μεγί στων“ ὁ παρὰ τῇ δρυῒ σκό τος” διὰ τὸ παῖ δας αὐ τῶ ν καὶ πατέ ρας καὶ ἄ νδρας ἐ κεῖ φονευθῆ ναι.

“ τί νες οἱ παρὰ Κρησὶ λεγό μενοι κατακαῦ ται;'” Τυρρηνού ς φασι τοὺ ς τὰ ς̓ Αθηναί ων θυγατέ ρας καὶ γυναῖ κας ἐ κ Βραύ ρωνος ἁ ρπά σαντας, ὁ πηνί κα Λῆ μνον καὶ̓́ Ιμβρον κατῴ κουν, εἶ τ' ἐ κπεσό ντας, εἰ ς τὴ ν Λακωνικὴ ν ἀ φικέ σθαι καὶ γενέ σθαι ἐ πιμιξί αν αὐ τοῖ ς μέ χρι παί δων γενέ σεως πρὸ ς τὰ ς ἐ γχωρί ους γυναῖ κας: ἐ κ δ' ὑ ποψί ας καὶ διαβολῆ ς πά λιν ἀ ναγκασθέ ντας ἐ κλιπεῖ ν τὴ ν Λακωνική ν, μετὰ παί δων καὶ γυναικῶ ν εἰ ς Κρή την κατᾶ ραι, Πό λλιν ἡ γεμό να καὶ Δελφὸ ν ἔ χοντας. ἐ κεῖ δὲ πολεμοῦ ντας τοῖ ς κατέ χουσι τὴ ν Κρή την, πολλοὺ ς περιορᾶ ν τῶ ν ἐ ν ταῖ ς μά χαις ἀ ποθνησκό ντων ἀ τά φους, τὸ μὲ ν πρῶ τον ἀ σχό λους διὰ τὸ ν πό λεμον ὄ ντας καὶ τὸ ν κί νδυνον, ὕ στερον δὲ φεύ γοντας ἅ πτεσθαι νεκρῶ ν ἐ φθαρμέ νων ὑ πὸ χρό νου καὶ διερρυηκό των. τὸ ν οὖ ν Πό λλιν ἐ ξευρό ντα τιμά ς τινας καὶ προνομί ας καὶ ἀ τελεί ας ἀ ποδοῦ ναι τὰ ς μὲ ν τοῖ ς ἱ ερεῦ σι τῶ ν θεῶ ν, τὰ ς δὲ τοῖ ς ταφεῦ σι τῶ ν τετελευτηκό των, ἐ πιφημί σαντα καὶ ταύ τας δαί μοσι χθονί οις, ὅ πως ἀ ναφαί ρετοι διαμέ νοιεν: εἶ τα κλή ρῳ διαλαχεῖ ν πρὸ ς τὸ ν Δελφό ν. ὀ νομασθῆ ναι δὲ τοὺ ς μὲ ν ἱ ερεῖ ς, τοὺ ς δὲ“ κατακαύ τας”: καὶ πολιτεύ εσθαι μὲ ν αὐ τοὺ ς καθ' αὑ τού ς, ἔ χειν δὲ μετὰ τῶ ν ἄ λλων φιλανθρώ πων καὶ ἄ δειαν ἀ δικημά των, οἷ ς οἱ ἄ λλοι Κρῆ τες εἰ ώ θασι χρῆ σθαι πρὸ ς ἀ λλή λους ἄ γοντες λαθραί ως καὶ ἀ ποφέ ροντες: ἐ κεί νους γὰ ρ οὐ δὲ ν ἀ δικεῖ ν οὐ δὲ κλέ πτειν οὐ δὲ ν οὐ δ' ἀ φαιρεῖ σθαι.

“ τί ς ὁ παί δων τά φος παρὰ Χαλκιδεῦ σι;” Κό θος καὶ Αἶ κλος οἱ Ξού θου παῖ δες εἰ ς Εὔ βοιαν ἧ κον οἰ κή σοντες, Αἰ ολέ ων τό τε τὰ πλεῖ στα τῆ ς νή σου κατεχό ντων. ἦ ν δὲ τῷ Κό θῳ λό γιον εὖ πρά ξειν καὶ περιέ σεσθαι τῶ ν πολεμί ων, ἐ ὰ ν πρί ηται τὴ ν χώ ραν. ἀ ποβὰ ς οὖ ν μετ' ὀ λί γων ἐ νέ τυχε παί ζουσι παιδαρί οις παρὰ τὴ ν θά λασσαν συμπαί ζων οὖ ν αὐ τοῖ ς καὶ φιλοφρονού μενος ἔ δειξε παί γνια πολλὰ τῶ ν ξενικῶ ν. ὡ ς δ' ἑ ώ ρα τοὺ ς παῖ δας ἐ πιθυμοῦ ντας λαβεῖ ν, οὐ κ ἔ φησεν αὐ τοῖ ς δώ σειν ἄ λλως, εἰ μὴ τῆ ς γῆ ς λά βοι παρ' αὐ τῶ ν οἱ δὲ παῖ δες: οὕ τως ἀ ναιρού μενοι χαμᾶ θεν ἐ δί δοσαν καὶ τὰ παί γνια λαβό ντες ἀ πηλλά γησαν. οἱ δ' Αἰ ολεῖ ς αἰ σθό μενοι τὸ γεγονό ς, καὶ τῶ ν πολεμί ων αὐ τοῖ ς ἐ πιπλεό ντων, ὑ π' ὀ ργῆ ς καὶ λύ πης διεχρή σαντο τοὺ ς παῖ δας. ἐ τά φησαν δὲ παρὰ τὴ ν ὁ δό ν, βαδί ζουσιν ἐ κ πό λεως ἐ πὶ τὸ ν Εὔ ριπον, καὶ ὁ τό πος“ τά φος παί δων” καλεῖ ται.

“ τί ς ὁ μιξαρχαγέ τας ἐ ν̓́ Αργει καὶ τί νες οἱ ἐ λά σιοι;'”“ μιξαρχαγέ ταν” τὸ ν Κά στορα καλοῦ σι καὶ νομί ζουσι παρ' αὐ τοῖ ς τεθά φθαι: τὸ ν δὲ Πολυδεύ κην ὡ ς ἕ να τῶ ν̓ Ολυμπί ων σέ βονται. τοὺ ς δὲ τὰ ς ἐ πιληψί ας ἀ ποτρέ πειν δοκοῦ ντας“ ἐ λασί ους” μὲ ν ὀ νομά ζουσι, δοκοῦ σι δὲ τῶ ν̓ Αλεξί δας τῆ ς̓ Αμφιαρά ου θυγατρὸ ς ἀ πογό νων εἶ ναι.

“ τί τὸ παρ'̓ Αργεί οις λεγό μενον ἔ γκνισμα;'” τοῖ ς ἀ ποβαλοῦ σί τινα συγγενῶ ν ἢ συνή θων ἔ θος ἐ στὶ μετὰ τὸ πέ νθος εὐ θὺ ς τῷ̓ Από λλωνι θύ ειν, ἡ μέ ραις δ' ὕ στερον τριά κοντα τῷ̔ Ερμῇ. νομί ζουσι γά ρ, ὥ σπερ τὰ σώ ματα τῶ ν ἀ ποθανό ντων δέ χεσθαι τὴ ν γῆ ν, οὕ τω τὰ ς ψυχὰ ς τὸ ν̔ Ερμῆ ν: τοῦ δ'̓ Από λλωνος τῷ ἀ μφιπό λῳ κριθὰ ς διδό ντες λαμβά νουσι κρέ ας τοῦ ἱ ερεί ου, καὶ τὸ πῦ ρ ἀ ποσβέ σαντες ὡ ς μεμιασμέ νον παρ' ἑ τέ ρων δ' ἐ ναυσά μενοι, τοῦ το τὸ κρέ ας ὀ πτῶ σιν“ ἔ γκνισμα” προσαγορεύ οντες

“ τί ς ἀ λά στωρ ἀ λιτή ριος παλαμναῖ ος;'” οὐ γὰ ρ πειστέ ον τοῖ ς λέ γουσιν“ ἀ λιτηρί ους” κεκλῆ σθαι τοὺ ς ἐ πιτηροῦ ντας ἐ ν τῷ λιμῷ τὸ ν ἀ λοῦ ντα καὶ διαρπά ζοντας: ἀ λλ'“ ἀ λά στωρ” μὲ ν κέ κληται ὁ ἄ ληστα καὶ πολὺ ν χρό νον μνημονευθησό μενα δεδρακώ ς,“ ἀ λιτή ριος” δ' ὃ ν ἀ λεύ ασθαι καὶ φυλά ξασθαι διὰ μοχθηρί αν καλῶ ς εἶ χε. ταῦ τα, φησὶ ν ὁ Σωκρά της, ἐ ν διφθέ ραις χαλκαῖ ς γεγρά φασι.

“ τί νος ἔ χεται διανοί ας τὸ τοὺ ς ἀ πά γοντας εἰ ς Κασσιοπαί αν τὸ ν βοῦ ν ἐ ξ Αἴ νου τὰ ς παρθέ νους προπεμπού σας ἐ πᾴ δειν ἄ χρι τῶ ν ὅ ρων μή ποτε νοστή σαιτε φί λην ἐ ς πατρί δα γαῖ αν;” Αἰ νιᾶ νες ὑ πὸ Λαπιθῶ ν ἐ ξαναστά ντες τὸ πρῶ τον ᾤ κησαν περὶ τὴ ν Αἰ θακί αν:, εἶ τα περὶ τὴ ν Μολοσσί δα καὶ Κασσιοπαί αν: οὐ δὲ ν δὲ χρηστὸ ν ἀ πὸ τῆ ς χώ ρας ἔ χοντες, ἀ λλὰ καὶ χαλεποῖ ς χρώ μενοι προσοί κοις εἰ ς τὸ Κιρραῖ ον πεδί ον ἧ κον, Οἰ νό κλου τοῦ βασιλέ ως ἄ γοντος αὐ τού ς. ἐ κεῖ δὲ μεγά λων αὐ χμῶ ν γενομέ νων, κατὰ χρησμὸ ν ὡ ς λέ γεται τὸ ν Οἴ νοκλον καταλεύ σαντες καὶ πά λιν πλανηθέ ντες, εἰ ς ταύ την ἀ φί κοντο τὴ ν χώ ραν, ἣ ν νῦ ν ἔ χουσιν, ἀ γαθὴ ν καὶ πά μφορον οὖ σαν. ὅ θεν εἰ κό τως εὔ χονται τοῖ ς θεοῖ ς εἰ ς τὴ ν παλαιὰ ν πατρί δα μὴ ἐ πανελθεῖ ν, ἀ λλ' αὐ τοῦ καταμέ νειν εὐ δαιμονοῦ ντας.

“ τί δή ποτε παρὰ̔ Ροδί οις εἰ ς τὸ τοῦ̓ Οκριδί ωνος ἡ ρῷ ον οὐ κ εἰ σέ ρχεται κῆ ρυξ;” ἦ ὅ τἴ Οχιμος τὴ ν θυγατέ ρα Κυδί ππην ἐ νεγύ ησεν̓ Οκριδί ωνι; Κέ ρκαφος δ' ἀ δελφὸ ς ὢ ν̓ Οχί μου τῆ ς δὲ παιδὸ ς ἐ ρῶ ν, ἔ πεισε τὸ ν κή ρυκα διὰ κηρύ κων γὰ ρ ἔ θος ἦ ν τὸ μετέ ρχεσθαι τὰ ς νύ μφας, ὅ ταν παραλά βῃ τὴ ν Κυδί ππην, πρὸ ς ἑ αυτὸ ν ἀ γαγεῖ ν. τού του δὲ πραχθέ ντος, ὁ μὲ ν Κέ ρκαφος ἔ χων τὴ ν κό ρην ἔ φυγεν, ὕ στερον δὲ τοῦ̓ Οχί μου γηρά σαντος ἐ πανῆ λθε. τοῖ ς δὲ̔ Ροδί οις ἔ θος κατέ στη κή ρυκα μὴ προσιέ ναι τῷ τοῦ̓ Οκριδί ωνος ἡ ρῴ ῳ διὰ τὴ ν γενομέ νην ἀ δικί αν.

“ τί δή ποτε παρὰ Τενεδί οις εἰ ς τὸ τοῦ Τέ νου ἱ ερὸ ν οὐ κ ἔ ξεστιν αὐ λητὴ ν εἰ σελθεῖ ν οὐ δ'̓ Αχιλλέ ως ἐ ν τῷ ἱ ερῷ μνησθῆ ναι” ἦ ὅ τι τῆ ς μητρυιᾶ ς τὸ ν Τέ νην διαβαλού σης ὡ ς βουλό μενον αὐ τῇ συγγενέ σθαι Μό λπος ὁ αὐ λητὴ ς τὰ ψευδῆ κατεμαρτύ ρησεν αὐ τοῦ, διὰ τοῦ το τῷ Τέ νῃ συνέ πεσε φεύ γειν: εἰ ς Τέ νεδον μετὰ τῆ ς ἀ δελφῆ ς;̓ Αχιλλεῖ δὲ λέ γεται τὴ ν μητέ ρα Θέ τιν ἰ σχυρῶ ς ἀ παγορεῦ σαι μὴ ἀ νελεῖ ν τὸ ν Τέ νην ὡ ς τιμώ μενον ὑ π'̓ Από λλωνος, καὶ παρεγγυῆ σαι ἑ νὶ τῶ ν οἰ κετῶ ν, ὅ πως προσέ χῃ καὶ ἀ ναμιμνή σκῃ, μὴ λά θῃ κτεί νας ὁ̓ Αχιλλεὺ ς τὸ ν Τέ νην. ἐ πεὶ δὲ τὴ ν Τέ νεδον κατατρέ χων ἐ δί ωκε τὴ ν ἀ δελφὴ ν τοῦ Τέ νου καλὴ ν οὖ σαν ἀ παντή σας θ' ὁ Τέ νης ἠ μύ νετο πρὸ τῆ ς ἀ δελφῆ ς, καὶ ἡ μὲ ν ἐ ξέ φυγεν ὁ δὲ Τέ νης ἀ νῃ ρέ θη ὁ̓ Αχιλλεὺ ς πεσό ντα γνωρί σας, τὸ ν μὲ ν οἰ κέ την ἀ πέ κτεινεν, ὅ τι παρὼ ν οὐ κ ἀ νέ μνησε: τὸ ν δὲ Τέ νην ἔ θαψεν, οὗ νῦ ν τὸ ἱ ερό ν ἐ στι, καὶ οὔ τ' αὐ λητὴ ς: εἴ σεισιν οὔ τ'̓ Αχιλλεὺ ς ὀ νομά ζεται.

“ τί ς ὁ παρ'̓ Επιδαμνί οις πωλή της;'”̓ Επιδά μνιοι γειτνιῶ ντες̓ Ιλλυριοῖ ς ᾐ σθά νοντο τοὺ ς ἐ πιμιγνυμέ νους αὐ τοῖ ς πολί τας γιγνομέ νους πονηροὺ ς καὶ φοβού μενοι νεωτερισμὸ ν ᾑ ροῦ ντο πρὸ ς τὰ τοιαῦ τα συμβό λαια καὶ τὰ ς: ἀ μεί ψεις καθ' ἕ καστον ἐ νιαυτὸ ν ἕ να τῶ ν δεδοκιμασμέ νων παρ' αὐ τοῖ ς, ὃ ς ἐ πιφοιτῶ ν τοῖ ς βαρβά ροις παρεῖ χεν ἀ γορὰ ν καὶ διά θεσιν πᾶ σι τοῖ ς πολί ταις“ πωλή της” προσαγορευό μενος.

“ τί ς ἡ περὶ Θρᾴ κην̓ Αραί νου ἀ κτή;'”̓́ Ανδριοι καὶ Χαλκιδεῖ ς πλεύ σαντες εἰ ς Θρᾴ κην οἰ κή σεως ἕ νεκα Σά νην μὲ ν πό λιν ἐ κ προδοσί ας κοινῇ παρέ λαβον, τὴ ν δ'̓́ Ακανθον ἐ κλελοιπέ ναι τοὺ ς βαρβά ρους πυνθανό μενοι, δύ ο κατασκό πους ἔ πεμψαν. ὡ ς δὲ τῇ πό λει προσιό ντες παντά πασι πεφευγό τας ᾐ σθά νοντο τοὺ ς πολεμί ους, ὁ μὲ ν Χαλκιδικὸ ς προεξέ δραμεν ὡ ς καταληψό μενος τοῖ ς Χαλκιδεῦ σι τὴ ν πό λιν, ὁ δ'̓́ Ανδριος οὐ συνεξανύ των ἠ κό ντισε τὸ δό ρυ, καὶ ταῖ ς πύ λαις ἐ μπαρέ ντος μέ γα βοή σας“̓ Ανδρί ων ἔ ψη παισὶ ν αἰ χμῇ προκατειλῆ φθαι τὴ ν πό λιν.” ἐ κ τού του διαφορᾶ ς γενομέ νης, ἄ νευ πολέ μου συνέ βησαν̓ Ερυθραί οις καὶ Σαμί οις καὶ Παρί οις χρή σασθαι περὶ πά ντων δικασταῖ ς. ἐ πεὶ δ' οἱ μὲ ν̓ Ερυθραῖ οι καὶ οἱ Σά μιοι τὴ ν ψῆ φον̓ Ανδρί οις ἤ νεγκαν, οἱ δὲ Πά ριοι Χαλκιδεῦ σιν, ἀ ρὰ ς ἔ θεντο περὶ τὸ ν τό πον τοῦ τον οἱ̓́ Ανδριοι κατ' αὐ τῶ ν μή τε δοῦ ναι γυναῖ κα Παρί οις μή τε λαβεῖ ν παρ' αὐ τῶ ν καὶ διὰ τοῦ το προσηγό ρευσαν“ ἀ κτὴ ν̓ Αραί νου,” πρό τερον ὀ νομαζομέ νην Δρά κοντος

“ διὰ τί τοῖ ς θεσμοφορί οις αἱ τῶ ν̓ Ερετριέ ων γυναῖ κες οὐ πρὸ ς πῦ ρ ἀ λλὰ πρὸ ς ἥ λιον ὀ πτῶ σι τὰ κρέ α, καὶ Καλλιγέ νειαν οὐ καλοῦ σιν;'” ἦ ὅ τι ταῖ ς αἰ χμαλώ τοις, ἃ ς ἦ γεν ἐ κ Τροί ας̓ Αγαμέ μνων, ἐ νταῦ θα θεσμοφό ρια θύ ειν πλοῦ δὲ φανέ ντος ἐ ξαί φνης συνέ βη ἀ νή χθησαν ἀ τελῆ τὴ ν θυσί αν καταλιποῦ σαι;

“ τί νες οἱ ἀ ειναῦ ται παρὰ Μιλησί οις” τῶ ν περὶ Θό αντα καὶ Δαμασή νορα τυρά ννων καταλυθέ ντων, ἑ ταιρεῖ αι δύ ο τὴ ν πό λιν κατέ σχον, ὧ ν ἡ μὲ ν ἐ καλεῖ το Πλουτὶ ς ἡ δὲ Χειρομά χα. κρατή σαντες οὖ ν οἱ δυνατοὶ καὶ τὰ πρά γματα περιστή σαντες εἰ ς τὴ ν ἑ ταιρεί αν, ἐ βουλεύ οντο περὶ τῶ ν μεγί στων ἐ μβαί νοντες εἰ ς τὰ πλοῖ α καὶ πό ρρω τῆ ς γῆ ς ἐ πανά γοντες: συνέ βη θεσμοφό ρια θύ ειν, πλοῦ δὲ φανέ ντος, ἐ μβαί νοντες εἰ ς τὰ πλοῖ α καὶ πό ρρω τῆ ς γῆ ς ἐ πανά γοντες: κυρώ σαντες δὲ τὴ ν γνώ μην κατέ πλεον, καὶ διὰ τοῦ τ'“ ἀ ειναῦ ται” προσηγορεύ θησαν.

“ τί δή ποτε Χαλκιδεῖ ς τὸ ν περὶ τὸ Πυρσό φιον τό πον“ ἀ κμαί ων λέ σχην” καλοῦ σι;'” τὸ ν Ναύ πλιό ν φασιν ὑ πὸ τῶ ν̓ Αχαιῶ ν διωκό μενον Χαλκιδεῖ ς ἱ κετεῦ σαι, καὶ τὰ μὲ ν περὶ τῆ ς αἰ τί ας ἀ πολογεῖ σθαι, τὰ δ' αὐ τὸ ν ἀ ντεγκαλεῖ ν τοῖ ς̓ Αχαιοῖ ς. ἐ κδιδό ναι μὲ ν οὖ ν αὐ τὸ ν οἱ Χαλκιδεῖ ς οὐ κ ἐ μέ λλησαν: δεδιό τες δὲ μὴ δό λῳ φονευθῇ, φυλακὴ ν ἔ δοσαν αὐ τῷ τοὺ ς ἀ κμά ζοντας νεανί σκους καὶ κατέ στησαν εἰ ς τὸ ν τό πον τοῦ τον, ὅ που συνῆ σαν ἀ λλή λοις ἅ μα καὶ τὸ ν Ναύ πλιον παρεφύ λαττον.

“ τί ς ὁ βοῦ ν εὐ εργέ τῃ θύ σας;'” πλοῖ ον ὥ ρμει περὶ τὴ ν̓ Ιθακησί αν λῃ στρικό ν, ἐ ν ᾧ πρεσβύ της ἐ τύ γχανε μετὰ κεραμί ων ἐ χό ντων πί τταν. τού τῳ τὸ ν νοῦ ν κατὰ τύ χην προσέ σχε πορθμεὺ ς̓ Ιθακή σιος ὀ νό ματι Πυρρί ας, καὶ τὸ ν πρεσβύ την ἐ ρρύ σατο μηδενὸ ς δεό μενος, ἀ λλὰ πεισθεὶ ς; ὑ π' αὐ τοῦ καὶ οἰ κτί ρας: προσέ λαβε δὲ καὶ τῶ ν κεραμί ων, τοῦ πρεσβύ του κελεύ σαντος. ἀ παλλαγέ ντων δὲ τῶ ν λῃ στῶ ν καὶ γενομέ νης ἀ δεί ας, ὁ πρεσβύ της τοῖ ς κεραμί οις τὸ ν Πυρρί αν προσαγαγὼ ν χρυσί ον ἐ δεί κνυεν ἐ ν αὐ τοῖ ς πολὺ καὶ ἀ ργύ ριον τῇ πί ττῃ καταμεμιγμέ νον. ἐ ξαί φνης οὖ ν ὁ Πυρρί ας: πλού σιος γενό μενος τὰ τ' ἄ λλ' εὖ περιεῖ πε τὸ ν γέ ροντα καὶ βοῦ ν ἔ θυσεν αὐ τῷ. ὃ καὶ παροιμιαζό μενοι λέ γουσιν“ οὐ δεὶ ς εὐ εργέ τῃ βοῦ ν ἔ θυσεν ἀ λλ' ἢ Πυρρί ας”

“ τί δή ποτε ταῖ ς κό ραις τῶ ν Βοττιαί ων ἔ θος ἦ ν λέ γειν χορευού σαις“ ἴ ωμεν εἰ ς̓ Αθή νας;'”” Κρῆ τὰ ς φασιν εὐ ξαμέ νους ἀ νθρώ πων ἀ παρχὴ ν εἰ ς Δελφοὺ ς ἀ ποστεῖ λαι, τοὺ ς δὲ πεμφθέ ντας, ὡ ς ἑ ώ ρων οὐ δεμί αν οὖ σαν εὐ πορί αν, αὐ τό θεν εἰ ς ἀ ποικί αν ὁ ρμῆ σαι: καὶ πρῶ τον μὲ ν ἐ ν̓ Ιαπυγί ᾳ κατοικῆ σαι, ἔ πειτα τῆ ς Θρᾴ κης; τοῦ τον τὸ ν τό πον κατασχεῖ ν, ἀ ναμεμιγμέ νων αὐ τοῖ ς̓ Αθηναί ων. ἔ οικε γὰ ρ μὴ διαφθεί ρειν ὁ Μί νως οὓ ς ἔ πεμπον̓ Αθηναῖ οι κατὰ τὸ ν δασμὸ ν ἠ ιθέ ους, ἀ λλὰ κατέ χειν παρ' ἑ αυτῷ λατρεύ οντας. ἐ ξ ἐ κεί νων οὖ ν τινες γεγονό τες καὶ νομιζό μενοι Κρῆ τες εἰ ς Δελφοὺ ς συναπεστά λησαν. ὅ θεν αἱ θυγατέ ρες τῶ ν Βοττιαί ων ἀ πομνημονεύ ουσαι τοῦ γέ νους ᾖ δον ἐ ν ταῖ ς ἑ ορταῖ ς“ ἴ ωμεν εἰ ς̓ Αθή νας”

“ διὰ τί τὸ ν Διό νυσον αἱ τῶ ν̓ Ηλεί ων γυναῖ κες ὑ μνοῦ σαι παρακαλοῦ σι βοέ ῳ ποδὶ παραγί γνεσθαι πρὸ ς αὐ τά ς（ ἔ χει δ'' οὕ τως ὁ ὕ μνος“ ἐ λθεῖ ν, ἣ ρω Διό νυσε,̓ Αλεί ων ἐ ς ναὸ ν ἁ γνὸ ν σὺ ν Χαρί τεσσιν ἐ ς ναὸ ν τῷ βοέ ῳ ποδὶ θύ ων.” εἶ τα δὶ ς ἐ πᾴ δουσιν ἄ ξιε“ ταῦ ρε）”;”' πό τερον ὅ τι καὶ βουγενῆ προσαγορεύ ουσι καὶ ταῦ ρον ἔ νιοι τὸ ν θεό ν, ἢ τῷ μεγά λῳ ποδὶ“ βοέ ῳ” λέ γουσιν, ὡ ς“ βοῶ πιν” ὁ ποιητὴ ς τὴ ν μεγαλό φθαλμον καὶ“ βουγά ιον” τὸ ν μεγά λαυχον; ἢ μᾶ λλον, ὅ τι τοῦ βοὸ ς ὁ ποὺ ς ἀ βλαβή ς; ἐ στι τὸ δὲ κερασφό ρον ἐ πιβλαβέ ς, οὕ τω τὸ ν θεὸ ν παρακαλοῦ σι πρᾶ ον ἐ λθεῖ ν καὶ ἄ λυπον; ἢ ὅ τι καὶ ἀ ρό του καὶ σπό ρου πολλοὶ τὸ ν θεὸ ν ἀ ρχηγὸ ν γεγονέ ναι νομί ζουσι;

“ διὰ τί Ταναγραί οις πρὸ τῆ ς πό λεως ἔ στιν:̓ Αχί λλειον, τό πος οὕ τω προσαγορευό μενος;' ἔ χθρα γὰ ρ αὐ τῷ μᾶ λλον ἢ φιλί α λέ γεται γεγονέ ναι πρὸ ς τὴ ν πό λιν, ἁ ρπά σαντι μὲ ν τὴ ν μητέ ρα τοῦ Ποιμά νδρου Στρατονί κην, ἀ ποκτεί ναντι δ' υἱ ὸ ν̓ Εφί πποὐ Ακέ στορα” Ποί μανδρος τοί νυν ὁ̓ Εφί ππου πατή ρ, ἔ τι τῆ ς: Ταναγρικῆ ς κατὰ κώ μας οἰ κουμέ νης, ἐ ν τῷ καλουμέ νῳ Στέ φοντι πολιορκού μενος ὑ πὸ τῶ ν̓ Αχαιῶ ν διὰ τὸ μὴ βού λεσθαι συστρατεύ ειν, ἐ ξέ λιπε τὸ χωρί ον ἐ κεῖ νο νύ κτωρ καὶ τὴ ν Ποιμανδρί αν ἐ τεί χισε. παρὼ ν δὲ Πολύ κριθος ὁ ἀ ρχιτέ κτων διαφαυλί ζων τὰ ἔ ργα καὶ καταγελῶ ν ὑ περή λατο τὴ ν τά φρον. ὀ ργισθεὶ ς ὁ Ποί μανδρος ὥ ρμησε λί θον ἐ μβαλεῖ ν αὐ τῷ μέ γαν, ὃ ς ἦ ν αὐ τό θι κεκρυμμέ νος ἐ κ παλαιοῦ, νυκτελί οις ἱ εροῖ ς ἐ πικεί μενος: τοῦ τον ἀ νασπά σας ὑ π' ἀ γνοί ας ὁ Ποί μανδρος ἔ βαλε, καὶ τοῦ μὲ ν Πολυκρί θου διή μαρτε, Λεύ κιππον δὲ τὸ ν υἱ ὸ ν ἀ πέ κτεινεν. ἔ δει μὲ ν οὖ ν κατὰ τὸ ν νό μον ἐ κ τῆ ς Βοιωτί ας μεταστῆ ναι, ἐ φέ στιον καὶ ἱ κέ την ξέ νον γενό μενον: οὐ κ ἦ ν δὲ ῥ ᾴ διον, ἐ μβεβληκό των εἰ ς: τὴ ν Ταναγρικὴ ν τῶ ν̓ Αχαιῶ ν. ἔ πεμψεν οὖ ν̓́ Εφιππον τὸ ν υἱ ὸ ν̓ Αχιλλέ ως δεησό μενον. ὁ δὲ καὶ τοῦ τον εἰ σά γει πεί σας καὶ Τληπό λεμον τὸ ν̔ Ηρακλέ ους καὶ Πηνέ λεων τὸ ν̔ Ιππά λκμου, συγγενεῖ ς ἅ παντας αὑ τῶ ν ὄ ντας. ὑ φ' ὧ ν ὁ Ποί μανδρος εἰ ς Χαλκί δα συνεκπεμφθεὶ ς καὶ καθαρθεὶ ς παρ'̓ Ελεφή νορι τὸ ν φό νον, ἐ τί μησε τοὺ ς ἄ νδρας καὶ τεμέ νη πᾶ σιν ἐ ξεῖ λεν, ὧ ν τὸ̓ Αχιλλέ ως καὶ τοὔ νομα διατετή ρηκεν.

“ τί νες οἱ παρὰ Βοιωτοῖ ς Ψολό εις καὶ τί νες αἱ̓ Ολεῖ αι;'” τὰ ς Μινύ ου θυγατέ ρας φασὶ Λευκί ππην καὶ̓ Αρσινό ην καὶ̓ Αλκαθό ην μανεί σας ἀ νθρωπί νων ἐ πιθυμῆ σαι κρεῶ ν καὶ διαλαχεῖ ν περὶ τῶ ν τέ κνων: Λευκί ππης λαχού σης, παρασχεῖ ν̔́ Ιππασον τὸ ν υἱ ὸ ν διασπά σασθαι: καὶ κληθῆ ναι τοὺ ς μὲ ν ἄ νδρας αὐ τῶ ν δυσειματοῦ ντας ὑ πὸ λύ πης καὶ πέ νθους ψολό εις, αὐ τὰ ς δὲ ὀ λεί ας οἷ ον ὀ λοά ς. καὶ μέ χρι νῦ ν̓ Ορχομέ νιοι τὰ ς ἀ πὸ τοῦ γέ νους οὕ τω καλοῦ σι. καὶ γί γνεται παρ' ἐ νιαυτὸ ν ἐ ν τοῖ ς̓ Αγριωνί οις φυγὴ καὶ δί ωξις αὐ τῶ ν ὑ πὸ τοῦ ἱ ερέ ως τοῦ Διονύ σου ξί φος ἔ χοντος. ἔ ξεστι δὲ τὴ ν καταληφθεῖ σαν ἀ νελεῖ ν, καὶ ἀ νεῖ λεν ἐ φ' ἡ μῶ ν Ζωί λος ὁ ἱ ερεύ ς. ἀ πέ βη δ' εἰ ς οὐ δὲ ν χρηστὸ ν αὐ τοῖ ς, ἀ λλ' ὅ τε Ζωί λος ἐ κ τοῦ τυχό ντος ἑ λκειδί ου νοσή σας καὶ διασαπεὶ ς πολὺ ν χρό νον ἐ τελεύ τησεν, οἳ τ'̓ Ορχομέ νιοι δημοσί αις βλά βαις καὶ καταδί καις περιπεσό ντες ἐ κ τοῦ γέ νους τὴ ν ἱ ερωσύ νην μετέ στησαν, ἐ κ πά ντων αἱ ρού μενοι τὸ ν ἄ ριστον.

“ διὰ τί τοὺ ς εἰ ς τὸ Λύ καιον εἰ σελθό ντας ἑ κουσί ως καταλεύ ουσιν οἱ̓ Αρκά δες: ἂ ν δ' ὁ π' ἀ γνοί ας, εἰ ς̓ Ελευθερὰ ς ἀ ποστέ λλουσι;'” πό τερον ὡ ς ἐ λευθερουμέ νων αὐ τῶ ν διὰ τὴ ν ἀ πό λυσιν ἔ σχεν ὁ λό γος πί στιν, καὶ τοιοῦ τό ν ἐ στι τὸ“ εἰ ς̓ Ελευθερά ς”, οἷ ον τὸ“ εἰ ς̓ Αμελοῦ ς χώ ραν” καὶ τὸ“ ἣ ξεις εἰ ς̓ Αρέ σαντος ἕ δος” ἢ κατὰ τὸ ν μῦ θον ἐ πεὶ μό νοι τῶ ν Λυκά ωνος παί δων̓ Ελευθὴ ρ καὶ Λεβεά δος οὐ μετέ σχον τοῦ περὶ τὸ ν Δί α μιά σματος ἀ λλ' εἰ ς Βοιωτί αν: ἔ φυγον, καὶ Λεβαδεῦ σιν ἔ στιν ἰ σοπολιτεί α πρὸ ς̓ Αρκά δας; εἰ ς̓ Ελευθερὰ ς οὖ ν ἀ ποπέ μπουσι τοὺ ς ἐ ν τῷ ἀ βά τῳ τοῦ Διὸ ς ἀ κουσί ως γενομέ νους. ἢ ὡ ς̓ Αρχί τιμος ἐ ν τοῖ ς̓ Αρκαδικοῖ ς ἐ μβά ντας τινὰ ς κατ' ἄ γνοιαν φησιν ὑ π'̓ Αρκά δων παραδοθῆ ναι Φλιασί οις, ὑ πὸ δὲ Φλιασί ων Μεγαρεῦ σιν, ἐ κ δὲ Μεγαρέ ων εἰ ς Θή βας κομιζομέ νους περὶ τὰ ς̓ Ελευθερὰ ς ὕ δατι καὶ βρονταῖ ς καὶ διοσημί αις ἄ λλαις κατασχεθῆ ναι: ἀ φ' οὗ δὴ καὶ τὸ ν τό πον̓ Ελευθερὰ ς ἔ νιοί φασι προσαγορεύ εσθαι. τὸ μέ ντοι σκιὰ ν μὴ πί πτειν ἀ πὸ τοῦ ἐ μβά ντος εἰ ς τὸ Λύ καιον λέ γεται μὲ ν οὐ κ ἀ ληθῶ ς, ἔ σχηκε δὲ πί στιν ἰ σχυρά ν. πό τερον τοῦ ἀ έ ρος εἰ ς νέ φη τρεπομέ νου καὶ σκυθρωπά ζοντος ἐ πὶ τοῖ ς εἰ σιοῦ σιν, ἢ ὅ τι θανατοῦ ται μὲ ν ὁ ἐ μβά ς, τῶ ν δ' ἀ ποθανό ντων οἱ Πυθαγορικοὶ λέ γουσι τὰ ς; ψυχὰ ς μὴ ποιεῖ ν σκιὰ ν μηδὲ σκαρδαμύ ττειν; ἢ σκιὰ ν μὲ ν ὁ ἥ λιος ποιεῖ, τὸ ν δ' ἣ λιον ἀ φαιρεῖ ται τοῦ ἐ μβά ντος ὁ νό μος; καὶ τοῦ τ' αἰ νιττό μενοι λέ γουσι: καὶ γὰ ρ ἔ λαφος ὁ ἐ μβὰ ς καλεῖ ται. διὸ καὶ Κανθαρί ωνα τὸ ν̓ Αρκά δα πρὸ ς̓ Ηλεί ους αὐ τομολή σαντα πολεμοῦ ντας̓ Αρκά σι καὶ διαβά ντα μετὰ λεί ας τὸ ἄ βατον, καταλυθέ ντος δὲ τοῦ πολέ μου καὶ φυγό ντα εἰ ς Σπά ρτην, ἐ ξέ δοσαν οἱ Λακεδαιμό νιοι τοῖ ς̓ Αρκά σι, τοῦ θεοῦ κελεύ σαντος ἀ ποδιδό ναι τὸ ν ἔ λαφον.

“ τί ς Εὔ νοστος ἣ ρως ἐ ν Τανά γρᾳ καὶ διὰ τί να αἰ τί αν τὸ ἄ λσος αὐ τοῦ γυναιξὶ ν ἀ νέ μβατό ν ἐ στιν;”̓ Ελιέ ως τοῦ Κηφισοῦ καὶ Σκιά δος Εὔ νοστος ἦ ν υἱ ό ς, ᾧ φασιν ὑ πὸ νύ μφης Εὐ νό στας ἐ κτραφέ ντι τοῦ το γενέ σθαι τοὔ νομα. καλὸ ς δ' ὢ ν καὶ δί καιος οὐ χ ἧ ττον ἦ ν σώ φρων καὶ αὐ στηρό ς: ἐ ρασθῆ ναι δ' αὐ τοῦ λέ γουσιν̓́ Οχναν, μί αν τῶ ν Κολωνοῦ θυγατέ ρων ἀ νεψιὰ ν οὖ σαν. ἐ πεὶ δὲ πειρῶ σαν ὁ Εὔ νοστος ἀ πετρί ψατο, καὶ λοιδορή σας ἀ πῆ λθεν εἰ ς τοὺ ς ἀ δελφοὺ ς κατηγορή σων, ἔ φθασεν ἡ παρθέ νος τοῦ το πρά ξασα κατ' ἐ κεί νου καὶ παρώ ξυνε τοὺ ς; ἀ δελφοὺ ς̓́ Εχεμον καὶ Λέ οντα καὶ Βουκό λον ἀ ποκτεῖ ναι τὸ ν Εὔ νοστον, ὡ ς πρὸ ς βί αν αὐ τῇ συγγεγενημέ νον. ἐ κεῖ νοι μὲ ν οὖ ν ἐ νεδρεύ σαντες ἀ πέ κτειναν τὸ ν νεανί σκον. ὁ δ'̓ Ελιεὺ ς ἐ κεί νους ἔ δησεν: ἡ δ'̓́ Οχνη μεταμελομέ νη καὶ γέ μουσα ταραχῆ ς, ἅ μα μὲ ν αὑ τὴ ν ἀ παλλά ξαι θέ λουσα τῆ ς διὰ τὸ ν ἔ ρωτα λύ πης, ἅ μα δ' οἰ κτί ρουσα τοὺ ς ἀ δελφοὺ ς; ἐ ξή γγειλε πρὸ ς τὸ ν̓ Ελιέ α πᾶ σαν τὴ ν ἀ λή θειαν, ἐ κεῖ νος; δὲ Κολωνῷ. Κολωνοῦ δὲ δικά σαντος, οἱ μὲ ν ἀ δελφοὶ τῆ ς;̓́ Οχνης ἔ φυγον, αὐ τὴ δὲ κατεκρή μνισεν ἑ αυτή ν, ὡ ς Μυρτὶ ς ἡ̓ Ανθηδονί α ποιή τρια μελῶ ν ἱ στό ρηκε. τοῦ δ' Εὐ νό στου τὸ ἡ ρῷ ον καὶ τὸ ἄ λσος οὕ τως ἀ νέ μβατον ἐ τηρεῖ το καὶ ἀ προσπέ λαστον γυναιξί ν, ὥ στε πολλά κις σεισμῶ ν ἢ αὐ χμῶ ν ἢ διοσημιῶ ν ἄ λλων γενομέ νων ἀ ναζητεῖ ν καὶ πολυπραγμονεῖ ν ἐ πιμελῶ ς τοὺ ς Ταναγραί ους, μὴ λέ ληθε γυνὴ τῷ τό πῳ πλησιά σασα, καὶ λέ γειν ἐ νί ους, ὧ ν ὁ Κλεί δαμος ἦ ν, ἀ νὴ ρ ἐ πιφανή ς, ἀ πηντηκέ ναι αὐ τοῖ ς τὸ ν Εὔ νοστον ἐ πὶ θά λατταν βαδί ζοντα λουσό μενον, ὡ ς: γυναικὸ ς ἐ μβεβηκυί ας εἰ ς τὸ τέ μενος. ἀ ναφέ ρει δὲ καὶ Διοκλῆ ς ἐ ν τῷ περὶ ἡ ρῴ ων συντά γματι δό γμα Ταναγραί ων, περὶ ὧ ν ὁ Κλεί δαμος ἀ πή γγειλεν.

“ πό θεν ἐ ν τῇ Βοιωτί ᾳ περὶ τὸ ν̓ Ελέ ωνα ποταμὸ ς Σκά μανδρος ὠ νομά σθη” Δηί μαχος ὁ̓ Ελεῶ νος υἱ ό ς, ἑ ταῖ ρος ὢ ν̔ Ηρακλέ ους, μετέ σχε τῆ ς ἐ πὶ Τροί αν στρατεί ας: τοῦ δὲ πολέ μου μῆ κος ὡ ς ἔ οικε λαμβά νοντος, ἐ ρασθεῖ σαν αὐ τοῦ Γλαυκί αν τὴ ν Σκαμά νδρου θυγατέ ρα προσδεξά μενος ἔ γκυον ἐ ποί ησεν, εἶ τ' αὐ τὸ ς μὲ ν ἔ πεσε μαχό μενος τοῖ ς Τρωσὶ ν ἡ δὲ Γλαυκί α φοβουμέ νη κατά φωρος γενέ σθαι τῷ̔ Ηρακλεῖ κατέ φυγε, καὶ κατεῖ πεν αὑ τῆ ς τὸ ν ἔ ρωτα καὶ τὴ ν γενομέ νην πρὸ ς τὸ ν Δηί μαχον ὁ μιλί αν. ὁ δ' ἅ μα μὲ ν οἴ κτῳ τῆ ς γυναικὸ ς ἅ μα δὲ χαί ρων τῷ ὑ πολεί πεσθαι γέ νος ἀ νδρὸ ς ἀ γαθοῦ καὶ συνή θους, ἀ νέ λαβε τὴ ν Γλαυκί αν εἰ ς τὰ ς ναῦ ς, καὶ τεκοῦ σαν υἱ ὸ ν ἀ γαγὼ ν ἐ ν τῇ Βοιωτί ᾳ ἀ πέ δωκε τῷ̓ Ελέ ωνι καὶ τὸ παιδί ον καὶ αὐ τή ν. ὠ νομά σθη δ' ὁ παῖ ς; Σκά μανδρος καὶ τῆ ς χώ ρας ἐ βασί λευσε. καὶ τὸ ν μὲ ν̓́ Ιναχον ποταμὸ ν ἀ π' αὐ τοῦ Σκά μανδρον, τὸ δὲ πλησί ον ῥ εῦ μα Γλαυκί αν ἀ πὸ τῆ ς μητρὸ ς ὠ νό μασεν:̓ Ακί δουσαν δὲ τὴ ν κρή νην ἀ πὸ τῆ ς ἑ αυτοῦ γυναικό ς, ἐ ξ ἦ ς ἔ σχε τρεῖ ς θυγατέ ρας, ἃ ς τιμῶ σιν ἄ χρι νῦ ν“ παρθέ νους” προσαγορεύ οντες

“ ἀ πὸ τί νος ἐ ρρή θη τὸ παροιμιῶ δες“ αὕ τα κυρί α”;” Δί νων ὁ Ταραντῖ νος στρατηγῶ ν, ἀ νὴ ρ δ' ὢ ν ἀ γαθὸ ς ἐ ν τοῖ ς πολεμικοῖ ς, ἀ ποχειροτονησά ντων αὐ τοῦ τινα γνώ μην τῶ ν πολιτῶ ν, ὡ ς ὁ κῆ ρυξ ἀ νεῖ πε τὴ ν νικῶ σαν, αὐ τὸ ς ἀ νατεί νας τὴ ν δεξιὰ ν“ ἅ δε” εἶ πε“ κρεί σσων:” οὕ τω γὰ ρ ὁ Θεό φραστος ἱ στό ρηκε. προσιστό ρηκε δὲ καὶ ὁ̓ Απολλό δωρος ἐ ν̔ Ρυτί νῳ, τοῦ κή ρυκος“ αὗ ται πλεί ους” εἰ πό ντος,“ ἀ λλ' αὗ ται” φά ναι“ βελτί ους” καὶ ἐ πικυρῶ σαι τὴ ν τῶ ν ἐ λαττό νων χειροτονί αν.

“ πό θεν ἡ τῶ ν̓ Ιθακησί ων πό λις̓ Αλαλκομεναὶ προσηγορεύ θη” διὰ τὸ τὴ ν̓ Αντί κλειαν ὑ πὸ Σισύ φου βιασθεῖ σαν ἐ ν τῇ παρθενί ᾳ τὸ ν̓ Οδυσσέ α συλλαβεῖ ν: ὑ πὸ πλειό νων δ' ἐ στὶ ν εἰ ρημέ νον.̓́ Ιστρος δ' ὁ̓ Αλεξανδρεὺ ς ἐ ν ὑ πομνή μασι προσιστό ρηκεν, ὅ τι τῷ Λαέ ρτῃ δοθεῖ σα πρὸ ς γά μον καὶ ἀ ναγομέ νη, περὶ τὸ̓ Αλαλκομέ νιον ἐ ν τῇ Βοιωτί ᾳ τὸ ν̓ Οδυσσέ α τέ κοι, καὶ διὰ τοῦ τ' ἐ κεῖ νος ὥ σπερ μητροπό λεως ἀ ναφέ ρων τοὔ νομα τὴ ν ἐ ν̓ Ιθά κῃ πό λιν οὕ τω φησὶ προσαγορεύ εσθαι.

“ τί νες ἐ ν Αἰ γί νῃ οἱ μονοφά γοι;'” τῶ ν ἐ πὶ τὴ ν Τροί αν στρατευσά ντων Αἰ γινητῶ ν πολλοὶ μὲ ν ἐ ν ταῖ ς μά χαις ἀ πώ λοντο, πλεί ονες δὲ κατὰ πλοῦ ν ὑ πὸ τοῦ χειμῶ νος ὀ λί γους οὖ ν τοὺ ς περιλειπομέ νους οἱ προσή κοντες ὑ ποδεξά μενοι, τοὺ ς δ' ἄ λλους πολί τας ὁ ρῶ ντες ἐ ν πέ νθεσι καὶ λύ παις ὄ ντας, οὔ τε χαί ρειν ᾤ οντο δεῖ ν φανερῶ ς οὔ τε θύ ειν τοῖ ς θεοῖ ς: ἀ λλὰ κρύ φα καὶ κατ' οἰ κί αν ἕ καστοι τοὺ ς σεσῳ σμέ νους ἀ νελά μβανον ἑ στιά σεσι καὶ φιλοφροσύ ναις, αὐ τοὶ διακονού μενοι πατρά σι καὶ συγγενέ σι καὶ ἀ δελφοῖ ς καὶ οἰ κεί οις, ἀ λλοτρί ου μηδενὸ ς παρεισιό ντος. ταῦ τ' οὖ ν ἀ πομιμού μενοι τῷ Ποσειδῶ νι θυσί αν ἄ γουσι τοὺ ς καλουμέ νους“ θιά σους,” ἐ ν ᾗ καθ' αὑ τοὺ ς ἐ φ' ἡ μέ ρας ἑ κκαί δεκα μετὰ σιωπῆ ς ἑ στιῶ νται, δοῦ λος δ' οὐ πά ρεστιν: εἶ τα ποιή σαντες̓ Αφροδί σια διαλύ ουσι τὴ ν ἑ ορτή ν: ἐ κ δὲ τού του“ μονοφά γοι” καλοῦ νται.

“ διὰ τί τοῦ Λαβρανδέ ως Διὸ ς ἐ ν Καρί ᾳ τὸ ἄ γαλμα πέ λεκυν ἠ ρμέ νον οὐ χὶ δὲ σκῆ πτρον ἢ κεραυνὸ ν πεποί ηται;'” ὅ τἱ Ηρακλῆ ς̔ Ιππολύ την ἀ ποκτεί νας καὶ μετὰ τῶ ν ἄ λλων ὅ πλων αὐ τῆ ς λαβὼ ν τὸ ν πέ λεκυν̓ Ομφά λῃ δῶ ρον δέ δωκεν. οἱ δὲ μετ'̓ Ομφά λην Λυδῶ ν βασιλεῖ ς ἐ φό ρουν αὐ τὸ ν ὥ ς τι τῶ ν ἄ λλων ἱ ερῶ ν ἐ κ διαδοχῆ ς παραλαμβά νοντες, ἄ χρι Κανδαύ λης ἀ παξιώ σας; ἑ νὶ τῶ ν ἑ ταί ρων φορεῖ ν ἔ δωκεν. ἐ πεὶ δὲ Γύ γης ἀ ποστὰ ς ἐ πολέ μει πρὸ ς αὐ τό ν, ἦ λθεν̓́ Αρσηλις ἐ κ Μυλασέ ων ἐ πί κουρος τῷ Γύ γῃ μετὰ δυνά μεως, καὶ τό ν τε Κανδαύ λην καὶ τὸ ν ἑ ταῖ ρον αὐ τοῦ διαφθεί ρει, καὶ τὸ ν πέ λεκυν εἰ ς Καρί αν ἐ κό μισε μετὰ τῶ ν ἄ λλων λαφύ ρων. καὶ Διὸ ς ἄ γαλμα κατασκευά σας τὸ ν πέ λεκυν ἐ νεχεί ρισε, καὶ Λαβρανδέ α τὸ ν θεὸ ν προσηγό ρευσε: Λυδοὶ γά ρ“ λά βρυν” τὸ ν πέ λεκυν ὀ νομά ζουσι.

“ διὰ τί Τραλλιανοὶ καθαρτῆ ρα καλοῦ σι τὸ ν ὄ ροβον καὶ χρῶ νται μά λιστα πρὸ ς τὰ ς ἀ φοσιώ σεις καὶ τοὺ ς καθαρμού ς;'” ἦ ὅ τι Λέ λεγες καὶ Μινύ αι τὸ παλαιὸ ν ἐ ξελά σαντες αὐ τοὺ ς τὴ ν πό λιν καὶ τὴ ν χώ ραν κατεῖ χον, ὕ στερον δ' οἱ Τραλλιανοὶ κατελθό ντες καὶ κρατή σαντες, ὅ σοι τῶ ν Λελέ γων οὐ διεφθά ρησαν οὐ δ' ἔ φυγον ἀ λλὰ δι' ἀ μηχανί αν βί ου καὶ ἀ σθέ νειαν ὑ πελεί φθησαν αὐ τό θι, τού των οὐ δέ να λό γον ἔ χοντες οὔ τε ζώ ντων οὔ τ' ἀ πολλυμέ νων, νό μον ἔ θεντο τὸ ν κτεί ναντα Μινύ ην ἢ Λελέ γην Τραλλιανῶ ν καθαρὸ ν εἶ ναι, μέ διμνον ὀ ρό βων ἀ πομετρή σαντα τοῖ ς οἰ κεί οις τοῦ φονευθέ ντος;

“ διὰ τί παρὰ τοῖ ς̓ Ηλεί οις παροιμιῶ δέ ς ἐ στι τὸ“ δεινό τερα Σαμβί κου παθεῖ ν;'”” λέ γεταί τινα Σά μβικον̓ Ηλεῖ ον ἔ χοντα πολλοὺ ς ὑ φ' ἑ αυτῷ συνεργοὺ ς πολλὰ περικό ψαι τῶ ν ἐ ν̓ Ολυμπί ᾳ χαλκῶ ν ἀ ναθημά των καὶ ἀ ποδό σθαι, τέ λος δὲ συλῆ σαι τὸ τῆ ς ἐ πισκό ποὐ Αρτέ μιδος ἱ ερό ν: τοῦ το δ' ἐ στὶ μὲ ν ἐ ν̓́ Ηλιδι, καλεῖ ται δ',̓ Αριστά ρχειον: εὐ θὺ ς οὖ ν μετὰ ταύ την τὴ ν ἱ εροσυλί αν ἁ λό ντα βασανί ζεσθαι δι' ἐ νιαυτοῦ περὶ ἑ κά στου τῶ ν κεκοινωνηκό των ἀ νακρινό μενον, καὶ οὕ τως ἀ ποθανεῖ ν καὶ τὴ ν παροιμί αν ἐ πὶ τοῖ ς ἐ κεί νου πά θεσι γενέ σθαι.

“ διὰ τί ἐ ν Λακεδαί μονι παρὰ τὸ τῶ ν Λευκιππί δων ἱ ερὸ ν ἵ δρυται τοῦ̓ Οδυσσέ ως ἡ ρῷ ον;”̓ Εργί αιος, εἷ ς τῶ ν Διομή δους ἀ πογό νων, ὑ πὸ Τημέ νου πεισθεὶ ς; ἐ ξέ κλεψε τὸ παλλά διον ἐ ξ̓́ Αργους, συνειδό τος Λεά γρου καὶ συνεκκλέ πτοντος: ἦ ν δ' οὗ τος εἷ ς τῶ ν Τημέ νου συνή θων. ὕ στερον δὲ τῷ Τημέ νῳ γενό μενος δι' ὀ ργῆ ς ὁ Λέ αγρος εἰ ς Λακεδαί μονα μετέ στη τὸ παλλά διον κομί ζων. οἱ δὲ βασιλεῖ ς δεξά μενοι προθύ μως ἱ δρύ σαντο πλησί ον τοῦ τῶ ν Λευκιππί δων ἱ εροῦ, καὶ πέ μψαντες εἰ ς Δελφοὺ ς διεμαντεύ οντο περὶ σωτηρί ας αὐ τοῦ καὶ φυλακῆ ς. ἀ νελό ντος δὲ τοῦ θεοῦ ἕ να τῶ ν ὑ φελομέ νων τὸ παλλά διον φύ λακα ποιεῖ σθαι, κατεσκεύ ασαν αὐ τό θι τοῦ̓ Οδυσσέ ως τὸ ἡ ρῷ ον, ἄ λλως τε καὶ προσή κειν τῇ πό λει τὸ ν ἥ ρωα διὰ τὸ ν τῆ ς Πηνελό πης γά μον ὑ πολαβό ντες

“ διὰ τί ταῖ ς Χαλκηδονί αις ἔ θος ἐ στί ν, ὅ ταν ἀ νδρά σιν ἀ λλοτρί οις ἐ ντύ χωσι, μά λιστα δ' ἄ ρχουσι, τὴ ν ἑ τέ ραν περικαλύ πτεσθαι παρειά ν;'” πό λεμος ἦ ν αὐ τοῖ ς πρὸ ς Βιθυνοὺ ς ἐ κ πά σης παροξυνομέ νοις προφά σεως Ζειποί του δὲ βασιλεύ σαντος αὐ τῶ ν, πανστρατιᾷ, καὶ Θρᾳ κῶ ν ἐ πικουρί ας προσγενομέ νης, ἐ πυρπό λουν καὶ κατέ τρεχον τὴ ν χώ ραν, ἐ πιθεμέ νου δὲ τοῦ Ζειποί του περὶ τὸ καλού μενον Φά λιον αὐ τοῖ ς, κακῶ ς ἀ γωνισά μενοι διὰ θρά σος καὶ ἀ ταξί αν ὑ πὲ ρ ὀ κτακισχιλί ους ἀ πέ βαλον στρατιώ τας: καὶ παντελῶ ς μὲ ν οὐ κ ἀ νῃ ρέ θησαν τό τε, Ζειποί του Βυζαντί οις χαρισαμέ νου τὰ ς διαλύ σεις: πολλῆ ς δὲ τὴ ν πό λιν ἐ ρημί ας; ἀ νδρῶ ν κατεχού σης αἱ μὲ ν πλεῖ σται γυναῖ κες ὑ π' ἀ νά γκης ἀ πελευθέ ροις καὶ μετοί κοις συνῴ κησαν αἱ δ' ἀ νανδρί αν ἀ ντὶ τοιού των ἑ λό μεναι γά μων, αὐ ταὶ δι' αὑ τῶ ν ἔ πραττον ὅ του δεηθεῖ εν παρὰ δικασταῖ ς καὶ ἄ ρχουσιν, ἀ πά γουσαι θά τερον μέ ρος τοῦ προσώ που τῆ ς καλύ πτρας αἱ δὲ γεγαμημέ ναι δι' αἰ σχύ νην ἀ ναμιμού μεναι ταύ τας ὡ ς ἑ αυτῶ ν βελτί ονας εἰ ς ἔ θος ὅ μοιον κατέ στησαν.

“ διὰ τί πρὸ ς τὸ τοῦ̓ Αγή νορος τέ μενος τὰ ς ὄ ις προσελαύ νοντες οἱ̓ Αργεῖ οι βιβά ζουσιν” ἦ ὅ τι κά λλιστα προβά των ὁ̓ Αγή νωρ ἐ πεμελή θη καὶ πλεῖ στα ποί μνια τῶ ν βασιλέ ων ἐ κτή σατο;

“ διὰ τί Βαλλαχρά δας ἑ αυτοὺ ς̓ Αργεί ων παῖ δες ἐ ν ἑ ορτῇ τινι παί ζοντες ἀ ποκαλοῦ σιν;'” ἦ ὅ τι τοὺ ς πρώ τους ὑ π'̓ Ινά χου καταχθέ ντας ἐ κ τῶ ν ἄ κρων εἰ ς τὰ πεδί α ἀ χρά σι διατραφῆ ναι λέ γουσιν; ἀ χρά δας δὲ πρῶ τον ἐ ν Πελοποννή σῳ φανῆ ναι τοῖ ς̔́ Ελλησιν, ἔ τι τῆ ς χώ ρας ἐ κεί νης̓ Απί ας προσαγορευομέ νης: ὅ θεν ἄ πιοι αἱ ἀ χρά δες ἐ πωνομά σθησαν.

“ τί ς ἡ αἰ τί α, δι' ἣ ν̓ Ηλεῖ οι τὰ ς ἐ νό δας ἵ ππους ἐ κτὸ ς ὅ ρων ἀ πά γοντες βιβά ζουσιν;'” ἦ ὅ τι πά ντων τῶ ν βασιλέ ων φιλιππό τατος ὢ ν ὁ Οἰ νό μαος καὶ μά λιστα τὸ ζῷ ον ἀ γαπή σας τοῦ τ' ἐ πηρά σατο πολλὰ καὶ δεινὰ κατὰ τῶ ν ἵ ππους ὀ χευό ντων ἐ ν̓́ Ηλιδι, καὶ φοβού μενοι τὴ ν κατά ραν ἐ κεί νην ἀ φοσιοῦ νται;

“ διὰ τί παρὰ Κνωσσί οις ἔ θος ἦ ν ἁ ρπά ζειν τοῖ ς δανειζομέ νοις τὸ ἀ ργύ ριον” ἦ ὅ πως ἀ ποστεροῦ ντες ἔ νοχοι τοῖ ς βιαί οις ὦ σι καὶ μᾶ λλον κολά ζωνται;

“ τί ς ἡ αἰ τί α, δι' ἣ ν ἐ ν Σά μῳ τὴ ν Δεξικρέ οντος̓ Αφροδί την καλοῦ σι” πό τερον ὅ τι τὰ ς γυναῖ κας αὐ τῶ ν ὑ πὸ τρυφῆ ς; καὶ ὕ βρεως ἀ κό λαστα ποιού σας Δεξικρέ ων ἀ νὴ ρ ἀ γύ ρτης καθαρμῷ χρησά μενος ἀ πή λλαξεν: ἢ ὅ τι ναύ κληρος ὢ ν ὁ Δεξικρέ ων ἔ πλευσεν εἰ ς Κύ προν ἐ π' ἐ μπορί ᾳ, καὶ μέ λλοντα γεμί ζειν τὴ ν ναῦ ν τὴ ν̓ Αφροδί την κελεύ ειν ὕ δωρ ἐ μβαλό μενον καὶ μηδὲ ν ἄ λλο πλεῖ ν τὴ ν ταχί στην πεισθεὶ ς δὲ καὶ πολὺ ὕ δωρ ἐ νθέ μενος ἐ ξέ πλευσεν, εἶ τα νηνεμί ας καὶ γαλή νης ἐ ν τῷ πελά γει κατασχού σης, διψῶ σι τοῖ ς ἄ λλοις ἐ μπό ροις καὶ ναυκλή ροις ὕ δωρ πιπρά σκων ἀ ργύ ριον πολὺ συνή θροισεν; ἐ κ δὲ τού του κατασκευά σας τὴ ν θεὸ ν ἀ φ' ἑ αυτοῦ προσηγό ρευσεν. εἰ δὴ τοῦ τ' ἀ ληθέ ς ἐ στι, φαί νεται οὐ χ ἕ να πλουτί σαι, πολλοὺ ς δὲ σῶ σαι δι' ἑ νὸ ς ἡ θεὸ ς θελή σασα.

“ διὰ τί τοῖ ς Σαμί οις, ὅ ταν τῷ̔ Ερμῇ τῷ χαριδό τῃ θύ ωσι, κλέ πτειν ἐ φεῖ ται τῷ βουλομέ νῳ καὶ λωποδυτεῖ ν” ὅ τι κατὰ χρησμὸ ν ἐ κ τῆ ς νή σου μεταστά ντες εἰ ς Μυκά λην ἀ πὸ λῃ στεί ας δέ κα ἔ τη διεγέ νοντο: καὶ μετὰ ταῦ τα πλεύ σαντες αὖ θις εἰ ς τὴ ν νῆ σον, ἐ κρά τησαν τῶ ν πολεμί ων οἱ Σά μιοι.

“ ἀ πὸ τί νος Πά ναιμα τό πος ἐ ν τῇ Σαμί ων νή σῳ καλεῖ ται;'” ἦ ὅ τι φεύ γουσαι Διό νυσον αἱ̓ Αμαζό νες ἐ κ τῆ ς̓ Εφεσί ων χώ ρας; εἰ ς Σά μον διέ πλευσαν: ὁ δὲ ποιησά μενος πλοῖ α καὶ διαβὰ ς μά χην συνῆ ψε καὶ πολλὰ ς αὐ τῶ ν ἀ πέ κτεινε περὶ τὸ ν τό πον τοῦ τον, ὃ ν διὰ τὸ πλῆ θος τοῦ ῥ υέ ντος αἵ ματος οἱ θεώ μενοι Πά ναιμα θαυμά ζοντες ἐ κά λουν; τῶ ν δὲ φ ἀ ποθανεῖ ν τινες λέ γονται περὶ τὸ Φλοιὸ ν καὶ τὰ ὀ στᾶ δεί κνυται αὐ τῶ ν: τινὲ ς δὲ λέ γουσι καὶ τὸ Φλοιὸ ν ἐ π' ἐ κεί νων ῥ αγῆ ναι, φθεγγομέ νων μέ γα τι καὶ διά τορον.

“ ἀ πὸ ποί ας αἰ τί ας ὁ ἀ νδρὼ ν ἐ ν Σά μῳ πεδή της καλεῖ ται;'” τῶ ν γεωμό ρων ἐ χό ντων τὴ ν πολιτεί αν μετὰ τὴ ν Δημοτέ λους σφαγὴ ν καὶ τὴ ν κατά λυσιν τῆ ς ἐ κεί νου μοναρχί ας, οἱ Μεγαρεῖ ς Περινθί οις ἐ πεστρά τευσαν ἀ ποί κοις οὖ σι Σαμί ων, πέ δας κομί ζοντες ὡ ς λέ γεται ἐ πὶ τοὺ ς αἰ χμαλώ τους. ταῦ τα δ' οἱ γεωμό ροι πυνθανό μενοι βοή θειαν ἔ πεμπον κατὰ τά χος, στρατηγοὺ ς μὲ ν ἀ ποδεί ξαντες ἐ ννέ α, ναῦ ς δὲ πληρώ σοντες τριά κοντα, τού των ἐ κπλέ ουσαι δύ ο πρὸ τοῦ λιμέ νος ὑ πὸ κεραυνοῦ διεφθά ρησαν: οἱ στρατηγοὶ ταῖ ς ἄ λλαις πλεύ σαντες ἐ νί κων τοὺ ς Μεγαρέ ας καὶ ζῶ ντας αὐ τῶ ν ἔ λαβον ἑ ξακοσί ους. ἐ παρθέ ντες δὲ τῇ νί κῃ διενοοῦ ντο καταλύ ειν, τὴ ν οἴ κοι γεωμό ρων ὀ λιγαρχί αν, παρέ σχον οἱ προεστῶ τες τῆ ς πολιτεί ας, γρά ψαντες αὐ τοῖ ς ὅ πως τοὺ ς αἰ χμαλώ τους τῶ ν Μεγαρέ ων κομί σωσι ταῖ ς αὐ τῶ ν ἐ κεί νων πέ δαις δεδεμέ νους. λαβό ντες οὖ ν τὰ γρά μματα ταῦ τα καὶ δεί ξαντες κρύ φα τισὶ τῶ ν Μεγαρέ ων, ἔ πεισαν αὐ τοὺ ς συστῆ ναι μεθ', αὑ τῶ ν καὶ τὴ ν πό λιν ἐ λευθερῶ σαι βουλευομέ νοις κοινῇ περὶ τῆ ς πρά ξεως ἔ δοξε τῶ ν πεδῶ ν τοὺ ς κρί κους διακροτῆ σαι, καὶ περιθέ ντας οὕ τω τοῖ ς σκέ λεσι τῶ ν Μεγαρέ ων ἀ ναλαβεῖ ν πρὸ ς τὰ ς ζώ νας ἱ μᾶ σιν, ὅ πως μὴ περιρρέ ωσι μηδ' ἐ κβαί νωσιν αὐ τῶ ν ἐ ν τῷ βαδί ζειν χαλαρῶ ν γενομέ νων, οὕ τω δὲ τοὺ ς ἄ νδρας ἐ νσκευά σαντες καὶ ξί φος ἑ κά στῳ δό ντες, ἐ πεὶ κατέ πλευσαν εἰ ς Σά μον καὶ ἀ πέ βησαν, ἦ γον αὐ τοὺ ς δι' ἀ γορᾶ ς εἰ ς τὸ βουλευτή ριον, ὁ μοῦ τι πά ντων τῶ ν γεωμό ρων συγκαθεζομέ νων, εἶ τα σημεί ου δοθέ ντος, οἱ Μεγαρεῖ ς προσπεσό ντες ἔ κτεινον τοὺ ς ἄ νδρας. οὕ τω δὲ τῆ ς πό λεως ἐ λευθερωθεί σης τού ς τε βουλομέ νους τῶ ν Μεγαρέ ων πολί τας ἐ ποιή σαντο καὶ κατασκευά σαντες οἶ κον εὐ μεγέ θη τὰ ς πέ δας ἀ νέ θηκαν, καὶ ἀ πὸ τού του“ πεδή της” ὁ οἶ κος ὠ νομά σθη.

“ διὰ τί παρὰ Κῴ οις ὁ τοῦ̔ Ηρακλέ ους ἱ ερεὺ ς; ἐ ν̓ Αντιμαχεί ᾳ γυναικεί αν ἐ νδεδυμέ νος ἐ σθῆ τα καὶ τὴ ν κεφαλὴ ν ἀ ναδού μενος μί τρᾳ κατά ρχεται τῆ ς θυσί ας;'”̔ Ηρακλῆ ς ταῖ ς ἓ ξ ναυσὶ ν ἀ πὸ Τροί ας ἀ ναχθεὶ ς ἐ χειμά σθη, καὶ τῶ ν νεῶ ν διαφθαρεισῶ ν μιᾷ μό νῃ πρὸ ς τὴ ν Κῶ ν ὑ πὸ τοῦ πνεύ ματος ἐ λαυνό μενος ἐ ξέ πεσε κατὰ τὸ ν Λακητῆ ρα καλού μενον, οὐ δὲ ν ἄ λλο περισῴ σας ἢ τὰ ὅ πλα καὶ τοὺ ς ἄ νδρας. ἐ ντυχὼ ν δὲ προβά τοις ᾔ τει κριὸ ν ἕ να παρὰ τοῦ νέ μοντος: ὁ δ' ἄ νθρωπος ἐ καλεῖ το μὲ ν̓ Ανταγό ρας, ἀ κμά ζων δὲ τῇ ῥ ώ μῃ τοῦ σώ ματος ἐ κέ λευσεν αὑ τῷ διαπαλαῖ σαι τὸ ν̔ Ηρακλέ α, κἂ ν καταβά λῃ, τὸ ν κριὸ ν φέ ρεσθαι. καὶ συμπεσό ντος αὐ τῷ τοῦ̔ Ηρακλέ ους ἐ ς χεῖ ρας, οἱ Μέ ροπες τῷ̓ Ανταγό ρᾳ παραβοηθοῦ ντες, οἱ δ'̔́ Ελληνες τῷ̔ Ηρακλεῖ, μά χην καρτερὰ ν συνῆ ψαν. ἐ ν λέ γεται τῷ πλή θει καταπονού μενος ὁ̔ Ηρακλῆ ς καταφυγεῖ ν πρὸ ς γυναῖ κα Θρᾷ τταν καὶ διαλαθεῖ ν ἐ σθῆ τι γυναικεί ᾳ κατακρύ ψας ἑ αυτό ν. ἐ πεὶ δὲ τῶ ν Μερό πων αὖ θις κρατή σας καὶ καθαρθεὶ ς ἐ γά μει τὴ ν̓ Αλκιό που, ἀ νέ λαβε στολὴ ν ἀ νθί νην. διὸ θύ ει μὲ ν ὁ ἱ ερεὺ ς ὅ που τὴ ν μά χην συνέ βη γενέ σθαι, τὰ ς δὲ νύ μφας οἱ γαμοῦ ντες δεξιοῦ νται γυναικεί αν στολὴ ν περιθέ μενοι.

“ πό θεν ἐ ν Μεγά ροις γέ νος ἁ μαξοκυλιστῶ ν;'” ἐ πὶ τῆ ς ἀ κολά στου δημοκρατί ας, ἣ καὶ τὴ ν παλιντοκί αν ἐ ποί ησε καὶ τὴ ν ἱ εροσυλί αν, ἐ πορεύ ετο θεωρί α Πελοποννησί ων εἰ ς Δελφοὺ ς διὰ τῆ ς Μεγαρικῆ ς καὶ κατηυλί σθησαν ἐ ν Αἰ γεί ροις παρὰ τὴ ν λί μνην μετὰ παί δων καὶ γυναικῶ ν ὡ ς ἔ τυχεν ἐ ν ταῖ ς ἁ μά ξαις. τῶ ν δὲ Μεγαρέ ων οἱ θρασύ τατοι μεθυσθέ ντες, ὕ βρει καὶ ὠ μό τητι τὰ ς ἁ μά ξας ἀ νακυλί σαντες εἰ ς τὴ ν λί μνην ἐ νεώ σαντο ὥ στε πολλοὺ ς ἀ ποπνιγῆ ναι τῶ ν θεωρῶ ν. οἱ μὲ ν οὖ ν Μεγαρεῖ ς δι' ἀ ταξί αν τῆ ς πολιτεί ας ἠ μέ λησαν τοῦ ἀ δική ματος, οἱ δ'̓ Αμφικτύ ονες, ἱ ερᾶ ς τῆ ς θεωρί ας οὔ σης, ἐ πιστραφέ ντες τοὺ ς μὲ ν φυγῇ τοὺ ς δὲ θανά τῳ τῶ ν ἐ ναγῶ ν ἐ ζημί ωσαν. οἱ δ' ἀ πὸ τοῦ γέ νους̔“ ἁ μαξοκυλισταί” προσηγορεύ θησαν.