Reader

“ διὰ τί τὴ ν γαμουμέ νην ἅ πτεσθαι πυρὸ ς καὶ ὕ δατος κελεύ ουσι” πό τερον τού των ὡ ς ἐ ν στοιχεί οις καὶ ἀ ρχαῖ ς τὸ μὲ ν ἄ ρρεν ἐ στὶ τὸ δὲ θῆ λυ, καὶ τὸ μὲ ν ἀ ρχὰ ς κινή σεως ἐ νί ησι τὸ δ' ὑ ποκειμέ νου καὶ ὕ λης δύ ναμιν: διό τι τὸ πῦ ρ καθαί ρει καὶ τὸ ὕ δωρ ἁ γνί ζει, δεῖ δὲ καθαρὰ ν καὶ ἁ γνὴ ν διαμέ νειν τὴ ν γαμηθεῖ σαν; ὅ τι, καθά περ τὸ πῦ ρ χωρὶ ς ὑ γρό τητος ἄ τροφό ν ἐ στι καὶ ξηρὸ ν τὸ δὲ ὕ δωρ ἄ νευ θερμό τητος ἄ γονον καὶ ἀ ργό ν, οὕ τω καὶ τὸ ἄ ρρεν ἀ δρανὲ ς καὶ τὸ θῆ λυ χωρὶ ς ἀ λλή λων ἡ δὲ σύ νοδος ἀ μφοῖ ν ἐ πιτελεῖ τοῖ ς γή μασι τὴ ν συμβί ωσιν; ἢ οὐ κ ἀ πολειπτέ ον καὶ κοινωνητέ ον ἁ πά σης τύ χης, κἂ ν ἄ λλου μηδενὸ ς ἢ πυρὸ ς καὶ ὕ δατος μέ λλωσι κοινωνεῖ ν ἀ λλή λοις;

“ διὰ τί οὐ πλεί ονας οὐ δ' ἐ λά ττονας ἀ λλὰ πέ ντε λαμπά δας ἅ πτουσιν ἐ ν τοῖ ς γά μοις, ἃ ς κηρί ωνας ὀ νομά ζουσιν” πό τερον, ὡ ς Βά ρρων ἔ λεγεν, ὅ τι τῶ ν στρατηγῶ ν τρισὶ χρωμέ νων, σὺ ν τοῖ ς ἀ γορανό μοις πλεί ονας, παρὰ δὲ τῶ ν ἀ γορανό μων ἅ πτουσι τὸ πῦ ρ οἱ: γαμοῦ ντες, ἢ διό τι πλεί οσι χρωμέ νων ἀ ριθμοῖ ς, πρό ς τε τὰ ἄ λλα βελτί ων καὶ τελειό τερος ὁ περιττὸ ς ἐ νομί ζετο καὶ πρὸ ς γά μον ἁ ρμοδιώ τερος; ὁ γὰ ρ ἄ ρτιος διά στασί ν τε δέ χεται καὶ τὸ ἴ σον αὐ τοῦ μά χιμό ν ἐ στι καὶ ἀ ντί παλον, ὁ δὲ περιττὸ ς οὐ δύ ναται, διασχισθῆ ναι παντά πασιν, ἀ λλ' ὑ πολεί πει τι, κοινὸ ν ἀ εὶ μεριζό μενος. τοῦ δὲ, περιττοῦ μά λιστα γαμή λιος ἡ πεντά ς ἐ στι: τὰ γὰ ρ τρί α πρῶ τος περιττὸ ς καὶ τὰ δύ ο πρῶ τος ἄ ρτιος: ἐ κ δὲ τού των ὥ σπερ ἄ ρρενος καὶ θή λεος ἡ πεντὰ ς μέ μικται. ἢ μᾶ λλον, ἐ πεὶ τὸ φῶ ς γενέ σεώ ς ἐ στι σημεῖ ον, γυνὴ δ' ἄ χρι πέ ντε τί κτειν ὁ μοῦ τὰ πλεῖ στα πέ φυκε, τοσαύ ταις χρῶ νται λαμπά σιν; ἢ ὅ τι πέ ντε δεῖ σθαι θεῶ ν τοὺ ς γαμοῦ ντας οἴ ονται, Διὸ ς; τελεί ου καὶ̔́ Ηρας τελεί ας; καὶ̓ Αφροδί της καὶ Πειθοῦ ς, ἐ πὶ πᾶ σι δ'̓ Αρτέ μιδος, ἣ ν ταῖ ς λοχεί αις καὶ ταῖ ς: ὠ δῖ σιν αἱ γυναῖ κες ἐ πικαλοῦ νται;

“ διὰ τί, πολλῶ ν ὄ ντων ἐ ν̔ Ρώ μῃ ναῶ ν̓ Αρτέ μιδος:, εἰ ς μό νον τὸ ν ἐ ν τῷ καλουμέ νῳ Πατρικί ῳ στενωπῷ ἄ νδρες οὐ κ εἰ σί ασιν;'” ἦ διὰ τὸ ν λεγό μενον μῦ θον; γυναῖ κα γὰ ρ αὐ τό θι τὴ ν θεὸ ν σεβομέ νην βιαζό μενό ς τις ὑ πὸ τῶ ν κυνῶ ν διεσπά σθη, καὶ ἀ πὸ τού του δεισιδαιμονί ας γενομέ νης ἄ νδρες οὐ κ εἰ σί ασι.

“ διὰ τί τοῖ ς ἄ λλοις̓ Αρτεμισί οις ἐ πιεικῶ ς ἐ λά φων κέ ρατα προσπατταλεύ ουσι, τῷ δ' ἐ ν̓ Αβεντί νῳ βοῶ ν;'” ἦ τοῦ παλαιοῦ συμπτώ ματος ἀ πομνημονεύ οντες; λέ γεται γὰ ρ ἐ ν Σαβί νοις̓́ Αντρωνι Κορατί ῳ βοῦ ς ἐ κπρεπὴ ς ὄ ψει καὶ μεγέ θει διαφέ ρουσα τῶ ν ἄ λλων γενέ σθαι: μά ντεως δέ τινος αὐ τῷ φρά σαντος, ὅ τι τοῦ καθιερεύ σαντος̓ Αρτέ μιδι τὴ ν βοῦ ν ἐ κεί νην ἐ ν̓ Αβεντί νῳ πέ πρωται μεγί στην γενέ σθαι: καὶ βασιλεῦ σαι τῆ ς̓ Ιταλί ας, ἁ πά σης τὴ ν πό λιν, ἐ λθεῖ ν μὲ ν εἰ ς̔ Ρώ μην τὸ ν ἄ νθρωπον ὡ ς θύ σοντα τὴ ν βοῦ ν οἰ κέ του δὲ κρύ φα τῷ βασιλεῖ Σερουί ῳ τὸ μά ντευμα φρά σαντος, ἐ κεί νου δὲ Κορνηλί ῳ τῷ ἱ ερεῖ, προστά ξαι τὸ ν: Κορνή λιον τῷ̓́ Αντρωνι λού σασθαι πρὸ τῆ ς θυσί ας ἀ πὸ τοῦ Θύ μβρεως: νενομί σθαι γὰ ρ οὕ τω τοὺ ς καλλιεροῦ ντας. ἐ κεῖ νον μὲ ν οὖ ν: ἀ πελθό ντα λού σασθαι, τὸ ν δὲ Σερού ιον φθά σαντα θῦ σαι τῇ θεῷ τὴ ν βοῦ ν καὶ τῷ ἱ ερῷ τὰ κέ ρατα προσπατταλεῦ σαι. ταῦ τα καὶ ὁ̓ Ιό βας ἱ στό ρηκε καὶ Βά ρρων, πλὴ ν ὅ τι τοὔ νομα τοῦ̓́ Αντρωνος Βά ρρων οὐ γέ γραφεν, οὐ δ' ὑ πὸ Κορνηλί ου φησὶ τοῦ ἱ ερέ ως ἀ λλ' ὑ πὸ τοῦ νεωκό ρου παρακρουσθῆ ναι τὸ ν Σαβῖ νον.

“ διὰ τί τοὺ ς τεθνά ναι φημισθέ ντας ἐ πὶ ξέ νης ψευδῶ ς, κἂ ν ἐ πανέ λθωσιν, οὐ δέ χονται κατὰ θύ ρας, ἀ λλὰ τῷ κερά μῳ προσβαί νοντες εἴ σω καθιᾶ σιν αὐ τού ς;'” ὁ μὲ ν γὰ ρ Βά ρρων αἰ τί αν μυθικὴ ν ὅ λως ἀ ποδί δωσι. φησὶ γά ρ, ἐ ν τῷ περὶ Σικελί αν πολέ μῳ ναυμαχί ας μεγά λης γενομέ νης καὶ κατὰ πολλῶ ν φή μης οὐ κ ἀ ληθοῦ ς ὡ ς ἀ πολωλό των ῥ υεί σης, ἐ πανελθό ντας αὐ τοὺ ς ὀ λί γῳ χρό νῳ πά ντας τελευτῆ σαι, ἑ νὶ δ' εἰ σιό ντι τὰ ς θύ ρας ἀ παντῆ σαι κλειομέ νας ἀ π' αὐ τομά του καὶ μὴ χαλᾶ ν ἐ πιχειρού ντων ἀ νοί γειν. τὸ ν δ' ἄ νθρωπον αὐ τοῦ καταδαρθό ντα πρὸ τῶ ν θυρῶ ν ἰ δεῖ ν κατὰ τοὺ ς ὕ πνους ὄ ψιν ὑ φηγουμέ νην αὐ τῷ τὴ ν ὑ πὲ ρ τὸ τέ γος εἰ ς τὴ ν οἰ κί αν καθί μησιν ποιή σαντα δ' οὕ τως εὐ τυχῆ γενέ σθαι καὶ γηραιό ν: ἐ κ δὲ τού του τὸ ἔ θος: καταστῆ ναι τοῖ ς ὕ στερον. ὅ ρα δὲ μὴ καὶ ταῦ τα τρό πον τινὰ τοῖ ς̔ Ελληνικοῖ ς ἔ οικεν: οὐ γὰ ρ ἐ νό μιζον ἁ γνοὺ ς οὐ δὲ κατεμί γνυσαν ἑ αυτοῖ ς: οὐ δ' εἴ ων ἱ εροῖ ς πλησιά ζειν, οἷ ς ἐ κφορὰ γεγό νει καὶ τά φος ὡ ς τεθνηκό σι. λέ γεται δέ τινα τῶ ν ἐ νό χων ταύ τῃ τῇ δεισιδαιμονί ᾳ γεγονό των̓ Αριστῖ νον εἰ ς Δελφοὺ ς ἀ ποστεί λαντα δεῖ σθαι τοῦ θεοῦ: καὶ παραιτεῖ σθαι τὰ ς: παρού σας αὐ τῷ διὰ τὸ ν νό μον ἀ πορί ας: τὴ ν δὲ Πυθί αν εἰ πεῖ ν ὅ σσαπερ ἐ ν λεχέ εσσι γυνὴ τί κτουσα τελεῖ ται, ταῦ τα πά λιν τελέ σαντα θύ ειν μακά ρεσσι θεοῖ σι. τὸ ν οὖ ν̓ Αριστῖ νον συμφρονή σαντα παρασχεῖ ν ἑ αυτὸ ν ὥ σπερ ἀ ρχῆ ς τικτό μενον ταῖ ς γυναιξὶ ν ἀ πολοῦ σαι καὶ σπαργανῶ σαι καὶ θηλὴ ν ἐ πισχεῖ ν, οὕ τω τε δρᾶ ν καὶ τοὺ ς ἄ λλους ἅ παντας, ὑ στεροπό τμους προσαγορευομέ νους. ἔ νιοι δὲ καὶ πρὸ τοῦ̓ Αριστί νου ταῦ τα γενέ σθαι περὶ τοὺ ς ὑ στεροπό τμους καὶ τὸ ἔ θος εἶ ναι παλαιό ν. οὐ δὲ ν οὖ ν θαυμαστό ν, εἰ καὶ̔ Ρωμαῖ οι τοῖ ς δοκοῦ σιν ἅ παξ τεθά φθαι καὶ γεγονέ ναι τῆ ς τῶ ν φθιτῶ ν μερί δος οὐ κ ᾤ οντο δεῖ ν παριέ ναι τὴ ν αὔ λειον, θύ σαντες ἐ ξί ασι καὶ θύ σαντες εἰ σί ασιν, ἀ λλ' ἄ νωθεν ἐ κέ λευον εἰ ς τὰ ὕ παιθρα καταβαί νειν ἐ κ τοῦ περιέ χοντος: καὶ γὰ ρ τοὺ ς καθαρμοὺ ς; ἐ πιεικῶ ς πά ντας ἐ ν ὑ παί θρῳ τελοῦ σι.

“ διὰ τί τοὺ ς συγγενεῖ ς τῷ στό ματι φιλοῦ σιν αἱ γυναῖ κες;'” πό τερον ὡ ς οἱ πλεῖ στοι νομί ζουσιν ἀ πειρημέ νον ἦ ν πί νειν οἶ νον ταῖ ς γυναιξί ν, ὅ πως οὖ ν πιοῦ σαι μὴ, λανθά νωσιν ἀ λλ' ἐ λέ γχωνται περιτυγχά νουσαι τοῖ ς οἰ κεί οις, ἐ νομί σθη καταφιλεῖ ν ἢ δι' ἣ ν̓ Αριστοτέ λης ὁ φιλό σοφος αἰ τί αν ἱ στό ρηκε; τὸ γὰ ρ πολυθρύ λητον ἐ κεῖ νο καὶ πολλαχοῦ γενέ σθαι λεγό μενον ὡ ς ἔ οικεν ἐ τολμή θη καὶ: ταῖ ς Τρῳ ά σι περὶ τὴ ν̓ Ιταλί αν. τῶ ν γὰ ρ ἀ νδρῶ ν, ὡ ς, προσέ πλευσαν, ἀ ποβά ντων ἐ νέ πρησαν τὰ πλοῖ α, πά ντως ἀ παλλαγῆ ναι τῆ ς πλά νης δεό μεναι καὶ τῆ ς θαλά ττης φοβηθεῖ σαι δὲ τοὺ ς ἄ νδρας ἠ σπά ζοντο τῶ ν συγγενῶ ν καὶ οἰ κεί ων μετὰ τοῦ καταφιλεῖ ν καὶ περιπλέ κεσθαι τοὺ ς προστυγχά νοντας. παυσαμέ νων δὲ τῆ ς ὀ ργῆ ς καὶ διαλλαγέ ντων, ἐ χρῶ ντο καὶ τοῦ λοιποῦ ταύ τῃ τῇ φιλοφροσύ νῃ πρὸ ς αὐ τού ς. ἢ μᾶ λλον ἐ δό θη τοῦ το ταῖ ς γυναιξὶ ν ὡ ς τιμὴ ν ἅ μα καὶ δύ ναμιν αὐ ταῖ ς φέ ρον, εἰ φαί νοιντο πολλοὺ ς καὶ ἀ γαθοὺ ς ἔ χουσαι συγγενεῖ ς καὶ οἰ κεί ους; ἤ, μὴ νενομισμέ νου συγγενί δας γαμεῖ ν, ἄ χρι φιλή ματος ἡ φιλοφροσύ νη προῆ λθεν καὶ τοῦ το μό νον ἀ πελεί φθη σύ μβολον καὶ κοινώ νημα τῆ ς: συγγενεί ας; πρό τερον γὰ ρ οὐ κ, ἐ γά μουν τὰ ς ἀ φ' αἵ ματος, ὥ σπερ οὐ δὲ νῦ ν τηθί δας οὐ δ' ἀ δελφὰ ς γαμοῦ σιν; ἀ λλ' ὀ ψὲ συνεχώ ρησαν ἀ νεψιαῖ ς συνοικεῖ ν ἐ κ τοιαύ της αἰ τί ας. ἀ νὴ ρ χρημά των ἐ νδεὴ ς; τὰ: δ' ἄ λλα χρηστὸ ς καὶ παρ' ὁ ντινοῦ ν τῷ δή μῳ τῶ ν πολιτευομέ νων ἀ ρέ σκων, ἐ πί κληρον ἀ νεψιὰ ν ἔ χειν ἔ δοξε καὶ πλουτεῖ ν ἀ π' αὐ τῆ ς ἐ πὶ τού τῳ δὲ γενομέ νης αὐ τοῦ κατηγορί ας, ὁ δῆ μος ἀ φεὶ ς τὴ ν αἰ τί αν ἐ λέ γχειν ἔ λυσε τὸ ἔ γκλημα, ψηφισά μενος πᾶ σιν ἐ ξεῖ ναι γαμεῖ ν ἄ χρι ἀ νεψιῶ ν, τὰ: δ' ἀ νωτέ ρω κεκωλῦ σθαι.

“ διὰ τί δὲ δῶ ρον λαβεῖ ν ἀ νδρὶ παρὰ γυναικὸ ς καὶ γυναικὶ παρ' ἀ νδρὸ ς ἀ πεί ρηται” πό τερον, ὡ ς Σό λων γρά ψας τὰ ς δό σεις κυρί ας εἶ ναι τῶ ν τελευτώ ντων, πλὴ ν εἰ μή τις ἀ νά γκῃ συνεχό μενος ἢ γυναικὶ πειθό μενος τὴ ν μὲ ν ἀ νά γκην ὡ ς βιαζομέ νην ὑ πεξεί λετο, τὴ ν δ' ἡ δονὴ ν ὡ ς παραλογιζομέ νην, οὕ τως ὑ πενοή θησαν αἱ γυναικῶ ν καὶ ἀ νδρῶ ν δό σεις: ἢ φαυλό τατον ἡ γού μενοι σημεῖ ον εὐ νοί ας τὸ διδό ναι διδό ασι γὰ ρ καὶ ἀ λλό τριοι καὶ φιλοῦ ντες ἐ κ τοῦ γά μου τὴ ν τοιαύ την ἀ ρέ σκειαν ἀ νεῖ λον, ὅ πως ἄ μισθον καὶ προῖ κα καὶ δι' αὑ τὸ μὴ δι' ἄ λλο τὸ φιλεῖ σθαι καὶ φιλεῖ ν; ὅ τι τῷ λαμβά νειν διαφθειρό μεναι μά λιστα προσί ενται τοὺ ς: ἀ λλοτρί ους, σεμνὸ ν ἐ φά νη τὸ μὴ διδό ντες ἀ γαπᾶ ν τοὺ ς ἰ δί ους; ἢ μᾶ λλον ὅ τι δεῖ καὶ γυναιξὶ κοινὰ τὰ ἀ νδρῶ ν εἶ ναι καὶ ἀ νδρά σι τὰ γυναικῶ ν; μανθά νει γὰ ρ ὁ λαβὼ ν τὸ δοθὲ ν ἀ λλό τριον ἡ γεῖ σθαι τὸ μὴ δοθέ ν, ὥ στ' ὀ λί γον διδό ντες ἀ λλή λοις τὸ πᾶ ν ἀ φαιροῦ νται.

“ διὰ τί δὲ παρὰ γαμβροῦ καὶ παρὰ πενθεροῦ λαβεῖ ν ἐ κεί νοις κεκώ λυται δῶ ρον;'” ἦ παρὰ γαμβροῦ μέ ν, ἵ να μὴ δό ξῃ διὰ τοῦ πατρὸ ς εἰ ς τὴ ν γυναῖ κα περιχωρεῖ ν τὸ δῶ ρον: παρὰ πενθεροῦ δέ, ὅ τι τὸ ν μὴ: διδό ντα δί καιον ἐ φά νη μηδὲ λαμβά νειν;

“ διὰ τί, κἂ ν ἐ ξ ἀ γροῦ κἂ ν ἀ πὸ ξέ νης ἐ πανί ωσιν, ἔ χοντες οἴ κοι γυναῖ κας προπέ μπουσι δηλοῦ ντες αὐ ταῖ ς ὅ τι παραγί γνονται” πό τερον ὅ τι τοῦ το πιστεύ οντό ς ἐ στι τὴ ν γυναῖ κα μηδὲ ν ῥ ᾳ διουργεῖ ν τὸ δ' ἐ ξαί φνης καὶ ἀ προσδοκή τως οἷ ον ἐ νέ δρα καὶ, παρατή ρησις, ἢ σπεύ δουσιν ὡ ς ποθού σαις καὶ προσδεχομέ ναις εὐ αγγελί ζεσθαι περὶ αὑ τῶ ν; ἢ μᾶ λλον αὐ τοὶ περὶ ἐ κεί νων πυθέ σθαι ποθοῦ σιν, εἰ σῳ ζομέ νας καὶ ποθού σας ἐ πὶ τῆ ς οἰ κί ας καταλαμβά νουσιν; ἢ πλεί ονες ταῖ ς γυναιξὶ ν οἰ κονομί αι καὶ ἀ σχολί αι, τῶ ν ἀ νδρῶ ν ἀ πό ντων, τυγχά νουσι καὶ διαφοραὶ καὶ ὁ ρμαὶ πρὸ ς τοὺ ς ἔ νδον: ἵ ν' οὖ ν ἀ παλλαγεῖ σα τού των ἀ θό ρυβον τῷ ἀ νδρὶ παρέ χῃ τὴ ν ὑ ποδοχὴ ν καὶ ἡ δεῖ αν, ἡ προδή λωσις γί γνεται;

“ διὰ τί τοὺ ς θεοὺ ς προσκυνοῦ ντες ἐ πικαλύ πτονται τὴ ν κεφαλή ν, τῶ ν δ' ἀ νθρώ πων τοῖ ς ἀ ξί οις τιμῆ ς ἀ παντῶ ντες, κἂ ν τύ χωσιν ἐ πὶ τῆ ς κεφαλῆ ς ἔ χοντες τὸ ἱ μά τιον, ἀ ποκαλύ πτονται” τοῦ το γὰ ρ ἔ οικε κἀ κεί νην ἐ πιτεί νειν τὴ ν ἀ πορί αν. εἰ μὲ ν οὖ ν ὁ περὶ Αἰ νεί ου λεγό μενος λό γος ἀ ληθή ς ἐ στιν, ὅ τι τοῦ Διομή δους παρεξιό ντος ἐ πικαλυψά μενος τὴ ν θυσί αν ἐ πετέ λεσε, λό γον ἔ χει καὶ ἀ κολουθεῖ τῷ συγκαλύ πτεσθαι πρὸ ς τοὺ ς. πολεμί ους τὸ τοῖ ς φί λοις καὶ ἀ γαθοῖ ς ἐ ντυγχά νοντας ἀ ποκαλύ πτεσθαι: τὸ γὰ ρ πρὸ ς τοὺ ς θεοὺ ς οὐ κ ἴ διό ν ἐ στιν ἀ λλὰ κατὰ συμβεβηκό ς, καὶ ἀ π' ἐ κεί νου μεμέ νηκε τηρού μενον. εἰ δ' ἄ λλο τι λέ γειν χρή, σκό πει μὴ μό νον ἐ κεῖ νο δεῖ ζητεῖ ν, δι' ὃ τοὺ ς θεοὺ ς προσκυνοῦ ντες ἐ πικαλύ πτονται θά τερον δ' ἀ κό λουθό ν ἐ στι. τῶ ν γὰ ρ ἀ νθρώ πων ἀ ποκαλύ πτονται τοῖ ς: δυνατωτέ ροις, οὐ τιμὴ ν αὐ τοῖ ς προστιθέ ντες ἀ λλὰ τὸ ν φθό νον αὐ τῶ ν μᾶ λλον ἀ φαιροῦ ντες, ἵ να μὴ δό ξωσι τὰ ς αὐ τὰ ς τοῖ ς θεοῖ ς τιμὰ ς ἀ παιτεῖ ν μηδ' ὑ πομέ νειν μηδὲ χαί ρειν θεραπευό μενοι παραπλησί ως; ἐ κεί νοις. τοὺ ς δὲ θεοὺ ς οὕ τω προσεκύ νουν ἢ ταπεινοῦ ντες ἑ αυτοὺ ς τῇ ἐ πικρύ ψει τῆ ς κεφαλῆ ς, ἢ μᾶ λλον εὐ λαβού μενοί τινα φωνὴ ν προσπεσεῖ ν αὐ τοῖ ς ἔ ξωθεν εὐ χομέ νοις ἀ παί σιον καὶ δύ σφημον ἄ χρι τῶ ν ὤ των ἀ νελά μβανον τὸ ἱ μά τιον ὅ τι γὰ ρ ἰ σχυρῶ ς ἐ φυλά ττοντο ταῦ τα, δῆ λό ν ἐ στι τῷ προσιό ντας ἐ πὶ μαντεί αν χαλκωμά των πατά γῳ περιψοφεῖ σθαι. ἢ ὡ ς Κά στωρ λέ γει τὰ̔ Ρωμαϊ κὰ τοῖ ς Πυθαγορικοῖ ς συνοικειῶ ν, τὸ ν ἐ ν ἡ μῖ ν δαί μονα δεῖ σθαι τῶ ν ἐ κτὸ ς θεῶ ν καὶ ἱ κετεύ ειν, τῇ τῆ ς κεφαλῆ ς ἐ πικαλύ ψει τὴ ν τῆ ς ψυχῆ ς αἰ νιττό μενον ὑ πὸ τοῦ σώ ματος ἐ γκά λυψιν καὶ ἀ πό κρισιν.

“ διὰ τί δὲ τῷ Κρό νῳ θύ ουσιν ἀ παρακαλύ πτῳ τῇ κεφαλῇ;'” πό τερον ὅ τι τὴ ν ἐ γκά λυψιν Αἰ νεί ας παρέ δωκεν, ἡ δὲ τοῦ Κρό νου θυσί α παμπά λαιό ς; ἐ στιν: ἢ ὅ τι τοῖ ς οὐ ρανί οις ἐ πικαλύ πτονται, τὸ ν δὲ Κρό νον ἡ γοῦ νται θεὸ ν ὑ πουδαῖ ον καὶ χθό νιον; ἢ ὅ τι τῆ ς ἀ ληθεί ας οὐ δὲ ν ἐ πί κρυφον ἢ ἐ πί σκιον, ἀ ληθεί ας δὲ νομί ζουσἱ Ρωμαῖ οι πατέ ρα τὸ ν Κρό νον εἶ ναι;

“ διὰ τί, δὲ τὸ ν Κρό νον πατέ ρα τῆ ς ἀ ληθεί ας νομί ζουσι;'” πό τερον, ὥ σπερ ἔ νιοι τῶ ν φιλοσό φων, χρό νον οἴ ονται τὸ ν Κρό νον εἶ ναι, τὸ δ' ἀ ληθὲ ς εὑ ρί σκει χρό νος: ἢ τὸ ν μυθολογού μενον ἐ πὶ Κρό νου βί ον, εἰ δικαιό τατος ἦ ν, εἰ κό ς ἐ στι μά λιστα μετέ χειν ἀ ληθεί ας;

“ διὰ τί καὶ τῷ λεγομέ νᾡ Ονώ ρει θύ ουσιν ἀ παρακαλύ πτῳ τῇ κεφαλῇ τὸ ν δὲ̔ Ονῶ ρεμ δό ξαν ἂ ν τις ἢ τιμὴ ν μεθερμηνεύ σειε;'” πό τερον διό τι λαμπρὸ ν ἡ δό ξα καὶ περιφανὲ ς καὶ ἀ ναπεπταμέ νον, δι' ἣ ν αἰ τί αν τοῖ ς ἀ γαθοῖ ς καὶ τιμωμέ νοις ἀ νδρά σιν ἀ ποκαλύ πτονται, διὰ ταύ την καὶ τὸ ν ἐ πώ νυμον τῆ ς τιμῆ ς θεὸ ν οὕ τω προσκυνοῦ σι;

“ διὰ τί τοὺ ς γονεῖ ς ἐ κκομί ζουσιν οἱ μὲ ν υἱ οὶ συγκεκαλυμμέ νοι, αἱ δὲ θυγατέ ρες γυμναῖ ς ταῖ ς κεφαλαῖ ς καὶ ταῖ ς: κό μαις λελυμέ ναις;'” πό τερον ὅ τι τιμᾶ σθαι μὲ ν ὑ πὸ τῶ ν ἀ ρρέ νων δεῖ τοὺ ς πατέ ρας ὡ ς θεοὺ ς πενθεῖ σθαι δ' ὑ πὸ τῶ ν θυγατέ ρων ὡ ς τεθνηκό τας, ἑ κατέ ρῳ τὸ οἰ κεῖ ον ὁ νό μος ἀ ποδοὺ ς ἐ ξ ἀ μφοτέ ρων ἐ ποί ησε τὸ ἁ ρμό ττον: ἢ πέ νθους, μὲ ν οἰ κεῖ ον τὸ μὴ σύ νηθες, συνηθέ στερον δὲ ταῖ ς μὲ ν γυναιξὶ ν ἐ γκεκαλυμμέ ναις, τοῖ ς δ' ἀ νδρά σιν ἀ καλύ πτοις εἰ ς τὸ δημό σιον προϊ έ ναι; καὶ γὰ ρ παρ'̔́ Ελλησιν ὅ ταν δυστυχί α τις γέ νηται, κεί ρονται μὲ ν αἱ γυναῖ κες κομῶ σι δ' οἱ ἄ νδρες, ὅ τι τοῖ ς μὲ ν τὸ κεί ρεσθαι ταῖ ς δὲ τὸ κομᾶ ν σύ νηθέ ς ἐ στιν. ἢ τοὺ ς μὲ ν υἱ οὺ ς ἐ πικαλύ πτεσθαι δι' ἣ ν εἰ ρή καμεν αἰ τί αν ἐ νομί σθη καὶ γὰ ρ ἐ πὶ τῶ ν τά φων ὥ ς φησι Βά ρρων περιστρέ φονται, καθά περ θεῶ ν ἱ ερὰ τιμῶ ντες τὰ τῶ ν πατέ ρων μνή ματα, καὶ καύ σαντες τοὺ ς γονεῖ ς, ὅ ταν ὀ στέ ῳ πρῶ τον ἐ ντύ χωσι, θεὸ ν γεγονέ ναι τὸ ν τεθνηκό τα λέ γουσι: ταῖ ς δὲ γυναιξὶ ν οὐ δ' ὅ λως ἐ ξῆ ν ἐ πικαλύ πτεσθαι τὴ ν κεφαλή ν; ἱ στορεῖ ται γοῦ ν ὅ τι πρῶ τος μὲ ν ἐ ξέ βαλε γυναῖ κα Σπό ριος Καρβί λιος ἐ π' ἀ τεκνί ᾳ, δεύ τερος δὲ Σουλπί κιος Γά λλος ἐ φελκυσαμέ νην ἰ δὼ ν κατὰ κεφαλῆ ς τὸ ἱ μά τιον, τρί τος δὲ Πό πλιος Σεμπρώ νιος; ἀ γῶ να θεωρή σασαν ἐ πιτά φιον.

“ διὰ τί τὸ ν Τέ ρμινον, ᾧ τὰ Τερμινά λια ποιοῦ σι, θεὸ ν νομί ζοντες οὐ δὲ ν ἔ θυον αὐ τῷ ζῷ ον;” ἦ̔ Ρωμύ λος μὲ ν ὅ ρους οὐ κ ἔ θηκε τῆ ς χώ ρας, ὅ πως ἐ ξῇ προϊ έ ναι καὶ ἀ ποτέ μνεσθαι καὶ νομί ζειν πᾶ σαν ἰ δί αν, ὥ σπερ ὁ Λά κων εἶ πεν, ἧ ς ἂ ν τὸ δό ρυ ἐ φικνῆ ται: Νομᾶ ς δὲ Πομπί λιος, ἀ νὴ ρ δί καιος: καὶ πολιτικὸ ς ὢ ν καὶ φιλό σοφος γενό μενος, τή ν τε χώ ραν ὡ ρί σατο πρὸ ς τοὺ ς γειτνιῶ ντας καὶ τοῖ ς ὅ ροις ἐ πιφημί σας τὸ ν Τέ ρμινον ὡ ς ἐ πί σκοπον καὶ φύ λακα φιλί ας καὶ εἰ ρή νης ᾤ ετο δεῖ ν αἵ ματος καὶ φό νου καθαρὸ ν καὶ ἀ μί αντον διαφυλά ττειν;

“ διὰ τί δού λαις τὸ τῆ ς Λευκοθέ ας ἱ ερὸ ν ἄ βατό ν ἐ στι, μί αν δὲ μό νην αἱ γυναῖ κες εἰ σά γουσαι παί ουσιν ἐ πὶ κό ρρης καὶ ῥ απί ζουσιν” ἦ τὸ μὲ ν ταύ την ῥ απί ζεσθαι σύ μβολό ν ἐ στι τοῦ μὴ ἐ ξεῖ ναι; κωλύ ουσι δὲ τὰ ς ἄ λλας διὰ τὸ ν μῦ θον. ἡ γὰ ῤ Ινὼ ζηλοτυπή σασα δού λην ἐ πὶ τῷ ἀ νδρὶ λέ γεται περὶ τὸ ν υἱ ὸ ν ἐ κμανῆ ναι: τὴ ν δὲ δού λην̔́ Ελληνες Αἰ τωλί δα γέ νει φασὶ ν εἶ ναι, καλεῖ σθαι δ'̓ Αντιφέ ραν. διὸ καὶ παρ' ἡ μῖ ν ἐ ν Χαιρωνεί ᾳ πρὸ τοῦ σηκοῦ τῆ ς Λευκοθέ ας ὁ νεωκό ρος λαβὼ ν μά στιγα κηρύ σσει“ μὴ δοῦ λον εἰ σιέ ναι μὴ δού λαν, μὴ Αἰ τωλὸ ν μὴ Αἰ τωλά ν,”

“ διὰ τί παρὰ τῇ θεῷ ταύ τῃ τοῖ ς μὲ ν ἰ δί οις τέ κνοις οὐ κ εὔ χονται τἀ γαθὰ τοῖ ς δὲ τῶ ν ἀ δελφῶ ν” πό τερον ὅ τι φιλά δελφος μέ ν τις ἡ̓ Ινὼ καὶ τὸ ν ἐ κ τῆ ς ἀ δελφῆ ς ἐ τιθηνή σατο, ἡ δὲ περὶ τοὺ ς ἑ αυτῆ ς παῖ δας ἐ δυστύ χησεν ἢ καὶ ἄ λλως ἠ θικὸ ν καὶ καλὸ ν τὸ ἔ θος καὶ πολλὴ ν παρασκευά ζον εὔ νοιαν ταῖ ς οἰ κειό τησι;

“ διὰ τί τῷ̔ Ηρακλεῖ πολλοὶ τῶ ν πλουσί ων ἐ δεκά τευον τὰ ς οὐ σί ας;'” πό τερον ὅ τι κἀ κεῖ νος ἐ ν̔ Ρώ μῃ τῶ ν Γηρυό νου βοῶ ν ἀ πέ θυσε τὴ ν δεκά την, ἢ ὅ τἱ Ρωμαί ους ὑ πὸ Τυρρηνῶ ν δεκατευομέ νους ἀ πή λλαξεν; ἢ ταῦ τα μὲ ν οὐ κ εἶ χε τὴ ν ἱ στορί αν ἀ ξιό πιστον ὡ ς δ' ἀ δηφά γῳ τινὶ τῷ̔ Ηρακλεῖ καὶ εὐ θοί νῳ δαψιλῶ ς καὶ ἀ φθό νως ἀ πέ θυον; ἢ μᾶ λλον ὡ ς ἐ παχθῆ τοῖ ς πολί ταις τὸ ν ὑ περβά λλοντα πλοῦ τον κολού οντες καὶ καθά περ εὐ εξί ας ἐ π' ἄ κρον εὐ σωματού σης ἀ φαιροῦ ντες, ᾤ οντο μά λιστα τιμᾶ σθαι τὸ ν̔ Ηρακλέ α καὶ χαί ρειν ταῖ ς τοιαύ ταις ἀ ποχρή σεσι καὶ συστολαῖ ς τῶ ν: περιττῶ ν, εὐ τελῆ καὶ αὐ τά ρκη καὶ ἀ πέ ριττον τῷ βί ῳ γενό μενον;

“ διὰ τί τὸ ν̓ Ιανουά ριον μῆ να νέ ου ἔ τους ἀ ρχὴ ν λαμβά νουσι” τὸ γὰ ρ παλαιὸ ν ὁ Μά ρτιος ἠ ριθμεῖ το πρό τερος, ὡ ς ἄ λλοις τε πολλοῖ ς δῆ λό ν ἐ στι τεκμηρί οις καὶ μά λιστα τῷ τὸ ν πέ μπτον ἀ πὸ τοῦ Μαρτί ου πέ μπτον καὶ τὸ ν ἕ κτον ἕ κτον ὀ νομά ζεσθαι, καὶ τοὺ ς ἄ λλους ἐ φεξῆ ς ἄ χρι τοῦ τελευταί ου, ὃ ν Δεκέ μβριον καλοῦ σιν ἀ πὸ τοῦ Μαρτί ου δέ κατον ἀ ριθμού μενον. ἐ ξ οὗ δὴ καὶ παρέ στη τισὶ ν οἴ εσθαι καὶ λέ γειν, ὡ ς οὐ δώ δεκα μησὶ ν ἀ λλὰ δέ κα συνεπλή ρουν οἱ τό τἑ Ρωμαῖ οι τὸ ν ἐ νιαυτὸ ν ἐ νί οις τῶ ν μηνῶ ν ἡ μέ ρας πλεί ονας τῶ ν τριά κοντα προστιθέ ντες ἄ λλοι δ' ἱ στοροῦ σι τὸ ν μὲ ν Δεκέ μβριον ἀ πὸ τοῦ Μαρτί ου δέ κατον εἶ ναι, τὸ ν δ'̓ Ιανουά ριον ἑ νδέ κατον, τὸ ν δὲ Φεβρουά ριον δωδέ κατον; ἐ ν ᾧ καθαρμοῖ ς τε χρῶ νται καὶ τοῖ ς φθιμέ νοις ἐ ναγί ζουσι τοῦ ἐ νιαυτοῦ τελευτῶ ντος. μετατεθῆ ναι δὲ τού τους καὶ γενέ σθαι τὸ ν̓ Ιανουά ριον πρῶ τον, ὅ τι τῇ νουμηνί ᾳ τού του τοῦ μηνό ς, ἣ ν ἡ μέ ραν καλά νδας̓ Ιανουαρί ας καλοῦ σιν, οἱ πρῶ τοι κατεστά θησαν ὕ πατοι, τῶ ν βασιλέ ων ἐ κπεσό ντων. πιθανώ τεροι δ' εἰ σὶ ν οἱ λέ γοντες, ὅ τι τὸ ν μὲ ν Μά ρτιον ὁ̔ Ρωμύ λος πολεμικὸ ς καὶ ἀ ρειμά νιος ὢ ν καὶ δοκῶ ν ἐ ξ̓́ Αρεος γεγονέ ναι προέ ταξε τῶ ν μηνῶ ν, ἐ πώ νυμον ὄ ντα τοῦ̓́ Αρεος: Νομᾶ ς δ' αὖ θις εἰ ρηνικὸ ς γενό μενος καὶ πρὸ ς ἔ ργα τῆ ς γῆ ς φιλοτιμού μενος τρέ ψαι τὴ ν πό λιν ἀ ποστῆ σαι δὲ τῶ ν πολεμικῶ ν, τῷ̓ Ιανουαρί ῳ τὴ ν ἡ γεμονί αν ἔ δωκε καὶ τὸ ν̓ Ιανὸ ν εἰ ς τιμὰ ς προή γαγε μεγά λας, ὡ ς πολιτικὸ ν καὶ γεωργικὸ ν μᾶ λλον ἢ πολεμικὸ ν γενό μενον. ὅ ρα δὲ μὴ μᾶ λλον ὁ Νομᾶ ς τῇ φύ σει προσή κουσαν ἀ ρχὴ ν ἔ λαβε τοῦ ἔ τους ὡ ς πρὸ ς ἡ μᾶ ς. καθό λου μὲ ν γὰ ρ οὐ δέ ν ἐ στι φύ σει τῶ ν ἐ ν κύ κλῳ περιφερομέ νων οὔ τ' ἔ σχατον οὔ τε πρῶ τον, νό μῳ δ' ἄ λλην ἄ λλοι τοῦ χρό νου λαμβά νουσιν ἀ ρχή ν: ἄ ριστα δ' οἱ τὴ ν μετὰ τροπὰ ς χειμερινὰ ς λαμβά νοντες, ὁ πηνί κα τοῦ πρό σω βαδί ζειν πεπαυμέ νος ὁ ἥ λιος ἐ πιστρέ φει καὶ ἀ νακά μπτει πά λιν πρὸ ς ἡ μᾶ ς: γί γνεται γὰ ρ αὐ τοῖ ς τρό πον τινὰ καὶ φύ σει, τὸ ν μὲ ν τοῦ φωτὸ ς αὔ ξουσα χρό νον ἡ μῖ ν, μειοῦ σα δὲ τὸ ν τοῦ σκό τους, ἐ γγυτέ ρω δὲ ποιοῦ σα τὸ ν κύ ριον καὶ ἡ γεμό να τῆ ς ῥ ευστῆ ς οὐ σί ας ἁ πά σης.

“ διὰ τί τῇ γυναικεί ᾳ θεῷ, ἣ ν̓ Αγαθὴ ν καλοῦ σιν, κοσμοῦ σαι σηκὸ ν αἱ γυναῖ κες οἴ κοι μυρσί νας οὐ κ εἰ σφέ ρουσι, καί τοι πᾶ σι φιλοτιμού μεναι χρῆ σθαι τοῖ ς βλαστά νουσι καὶ ἀ νθοῦ σι;'” πό τερον ὡ ς οἱ μυθολογοῦ ντες ἱ στοροῦ σι Φαύ νου μὲ ν ἦ ν γυνὴ τοῦ μά ντεως, οἴ νῳ δὲ χρησαμέ νη κρύ φα καὶ μὴ λαθοῦ σα ῥ ά βδοις ὑ πὸ τοῦ ἀ νδρὸ ς ἐ κολά σθη μυρσί νης ὅ θεν μυρσί νην μὲ ν οὐ κ εἰ σφέ ρουσιν, οἶ νον δ' αὐ τῇ σπέ νδουσι, γά λα προσαγορεύ ουσαι: ἢ πολλῶ ν μὲ ν ἁ γναὶ μά λιστα δ' ἀ φροδισί ων τὴ ν ἱ ερουργί αν ἐ κεί νην ἐ πιτελοῦ σιν; οὐ γὰ ρ μό νον ἐ ξοικί ζουσι τοὺ ς: ἄ νδρας, ἀ λλὰ καὶ πᾶ ν ἄ ρρεν ἐ ξελαύ νουσι τῆ ς οἰ κί ας, ὅ ταν τὰ νενομισμέ να τῇ θεῷ ποιῶ σι. τὴ ν οὖ ν μυρσί νην ὡ ς ἱ ερὰ ν̓ Αφροδί της ἀ φοσιοῦ νται: καὶ γὰ ρ ἣ ν νῦ ν Μουρκί αν̓ Αφροδί την καλοῦ σι, Μυρτί αν τὸ παλαιὸ ν ὡ ς ἔ οικεν ὠ νό μαζον.

“ διὰ τί τὸ ν δρυοκολά πτην οἱ Λατῖ νοι σέ βονται, καὶ ἀ πέ χονται πά ντες ἰ σχυρῶ ς τοῦ ὄ ρνιθος;'” πό τερον ὅ τι τὸ ν Πῖ κον λέ γουσιν ὑ πὸ φαρμά κων τῆ ς γυναικὸ ς μεταβαλεῖ ν τὴ ν φύ σιν καὶ γενό μενον δρυοκολά πτην ἀ ποφθέ γγεσθαι λό για καὶ χρησμῳ δεῖ ν τοῖ ς ἐ ρωτῶ σιν ἢ τοῦ το μὲ ν ἄ πιστό ν ἐ στιν ὅ λως καὶ τερατῶ δες, ἅ τερος δὲ τῶ ν μύ θων πιθανώ τερος, ὡ ς ἄ ρα τοῖ ς περὶ̔ Ρωμύ λον καὶ̔ Ρῶ μον ἐ κτεθεῖ σιν οὐ μό νον λύ καινα θηλὴ ν ἐ πεῖ χεν, ἀ λλὰ καὶ δρυοκολά πτης τις ἐ πιφοιτῶ ν ἐ ψώ μιζεν; ἐ πιεικῶ ς γὰ ρ ἔ τι καὶ νῦ ν τοῖ ς ὑ πορεί οις καὶ δρυμώ δεσι τό ποις ὅ που φαί νεται δρυοκολά πτης, ἐ κεῖ καὶ λύ κος, ὡ ς Νιγί διος ἱ στορεῖ. ἢ μᾶ λλον, ὡ ς ἄ λλον ἄ λλου θεοῦ, καὶ τοῦ τον̓́ Αρεος ἱ ερὸ ν νομί ζουσι τὸ ν ὄ ρνιν;' καὶ γὰ ρ εὐ θαρσὴ ς καὶ γαῦ ρό ς ἐ στι καὶ τὸ ῥ ύ γχος οὕ τως ἔ χει κραταιό ν, ὥ στε δρῦ ς ἀ νατρέ πειν, ὅ ταν κό πτων πρὸ ς τὴ ν ἐ ντεριώ νην ἐ ξί κηται.

“ διὰ τί τὸ ν̓ Ιανὸ ν διπρό σωπον οἴ ονται γεγονέ ναι καὶ γρά φουσιν οὕ τω καὶ πλά ττουσιν” πό τερον ὅ τι τῷ μὲ ν γέ νεἵ Ελλην ἐ κ Περραιβί ας ἦ ν, ὡ ς ἱ στοροῦ σιν, διαβὰ ς δ' εἰ ς̓ Ιταλί αν καὶ συνοική σας τοῖ ς αὐ τό θι βαρβά ροις μετέ βαλε καὶ γλῶ τταν καὶ δί αιταν ἢ μᾶ λλον ὅ τι τοὺ ς; περὶ τὴ ν̓ Ιταλί αν αὐ τὸ ς ἀ γρί οις καὶ ἀ νό μοις χρωμέ νους ἔ θεσιν εἰ ς ἕ τερον βί ου σχῆ μα, πεί σας γεωργεῖ ν καὶ πολιτεύ εσθαι, μετέ βαλε καὶ μετεκό σμησε;

“ διὰ τί τὰ πρὸ ς τὰ ς ταφὰ ς πιπρά σκουσιν ἐ ν τῷ τεμέ νει τῷ Λιβιτί νης, νομί ζοντες̓ Αφροδί την εἶ ναι τὴ ν Λιβιτί νην” πό τερον καὶ τοῦ το τῶ ν Νομᾶ τοῦ βασιλέ ως φιλοσοφημά των ἕ ν ἐ στιν, ὅ πως μανθά νωσι μὴ δυσχεραί νειν τὰ τοιαῦ τα μηδὲ φεύ γειν ὡ ς μιασμό ν ἢ μᾶ λλον ὑ πό μνησί ς ἐ στι τοῦ φθαρτὸ ν εἶ ναι τὸ γεννητό ν, ὡ ς μιᾶ ς θεοῦ τὰ ς γενέ σεις καὶ τὰ ς τελευτὰ ς ἐ πισκοπού σης; καὶ γὰ ρ ἐ ν Δελφοῖ ς̓ Αφροδί της ἐ πιτυμβί ας ἀ γαλμά τιό ν ἐ στι πρὸ ς ὃ τοὺ ς κατοιχομέ νους ἐ πὶ τὰ ς χοὰ ς ἀ νακαλοῦ νται.

“ διὰ τί τρεῖ ς τοῦ μηνὸ ς ἀ ρχὰ ς καὶ προθεσμί ας ἔ χουσιν, οὐ ταὐ τὸ διά στημα τῶ ν ἡ μερῶ ν μεταξὺ λαμβά νοντες;'” πό τερον ὡ ς οἱ περὶ τὸ ν̓ Ιό βαν ἱ στοροῦ σιν ὅ τι ταῖ ς καλά νδαις ἐ κά λουν τὸ ν δῆ μον οἱ ἄ ρχοντες καὶ κατή γγελλον εἰ ς πέ μπτην τὰ ς νό ννας, εἰ δοὺ ς δ' ἡ μέ ραν ἱ ερὰ ν ἐ νό μιζον ἢ μᾶ λλον ὅ τι ταῖ ς τῆ ς σελή νης διαφοραῖ ς; ὁ ρί ζοντες τὸ ν χρό νον, ἑ ώ ρων ἐ ν τρισὶ γιγνομέ νην διαφοραῖ ς τὴ ν σελή νην κατὰ μῆ να ταῖ ς μεγί σταις, πρώ τῃ μὲ ν ὅ τε κρύ πτεται σύ νοδον ποιησαμέ νη πρὸ ς ἣ λιον, δευτέ ρᾳ δ' ὅ ταν ἐ κφυγοῦ σα τὰ ς αὐ γὰ ς τοῦ ἡ λί ου καταφανὴ ς πρῶ τον ἐ πὶ δυσμῶ ν γέ νηται, τρί τῃ δὲ τῇ περὶ τὴ ν πλή ρωσιν αὐ τῆ ς: πανσελή νου γενομέ νης; ὀ νομά ζουσι δὲ τὸ ν μὲ ν ἀ φανισμὸ ν αὐ τῆ ς καὶ τὴ ν κρύ ψιν“ καλά νδας,” ὅ τι πᾶ ν τὸ κρύ φα καὶ λά θρα“ κλά μ” καὶ“ κηλᾶ ρε” τὸ λανθά νειν τὴ ν δὲ πρώ την φά σιν“ νό ννας” τῷ δικαιοτά τῳ τῶ ν ὀ νομά των, νουμηνί αν οὖ σαν: καὶ γὰ ρ αὐ τοὶ τὸ νέ ον καὶ καινὸ ν ὥ σπερ ἡ μεῖ ς προσαγορεύ ουσι: τὰ ς δ'“ εἰ δού ς” ἢ διὰ τὸ κά λλος καὶ τὸ εἶ δος ὁ λοκλή ρου καθισταμέ νης τῆ ς σελή νης ἢ τῷ Διὶ τὴ ν ἐ πωνυμί αν ἀ ποδιδό ντες. οὐ δεῖ δὲ τῶ ν ἡ μερῶ ν τὸ ν ἀ κριβέ στατον ἀ ριθμὸ ν διώ κειν οὐ δὲ τῷ παρ' ὀ λί γον συκοφαντεῖ ν, ὅ που καὶ νῦ ν ἐ πί δοσιν τοσαύ την ἀ στρολογί ας ἐ χού σης, περιγί γνεται τῆ ς ἐ μ πειρί ας τῶ ν μαθηματικῶ ν ἡ τῆ ς κινή σεως ἀ νωμαλί α διαφεύ γουσα τὸ ν λό γον.

“ διὰ τί τὴ ν μετὰ καλά νδας ἡ μέ ραν καὶ νό ννας καὶ εἰ δοὺ ς ἀ νέ ξοδον καὶ ἀ νεκδή μητον τί θενται” πό τερον, ὡ ς οἱ πλεῖ στοι νομί ζουσι καὶ Λί βιος: ἱ στορεῖ, ὅ τι μετὰ τὰ ς Κυιντιλί ας εἰ δού ς, ἃ ς νῦ ν̓ Ιουλί ας καλοῦ σιν, ἐ ξά γοντες οἱ χιλί αρχοι τὸ στρά τευμα περὶ τὸ ν̓ Αλλί αν ποταμὸ ν ἐ κρατή θησαν ὑ πὸ Κελτῶ ν μά χῃ καὶ τὴ ν πό λιν ἀ πώ λεσαν νομισθεί σης δὲ τῆ ς μετὰ τὰ ς εἰ δοὺ ς ἀ ποφρά δος προή γαγεν ὥ σπερ φιλεῖ πορρωτέ ρω τὸ ἔ θος ἡ δεισιδαιμονί α καὶ κατέ στησεν εἰ ς τὴ ν αὐ τὴ ν εὐ λά βειαν τή ν τε μετὰ νό ννας; καὶ τὴ ν μετὰ καλά νδας: ἢ τοῦ το μὲ ν ἔ χει πολλὰ ς ἀ λογί ας; ἄ λλῃ τε γὰ ρ ἡ μέ ρᾳ τὴ ν μά χην ἡ ττή θησαν, ἣ ν̓ Αλλιά δα διὰ τὸ ν ποταμὸ ν καλοῦ ντες ἀ φοσιοῦ νται, καὶ πολλῶ ν ἀ ποφρά δων οὐ σῶ ν οὐ κ ἐ ν παντὶ μηνὶ τὰ ς ὁ μωνύ μους παραφυλά ττουσιν, ἀ λλ' ἑ κά στην ἐ ν ᾧ συνέ τυχε: τό τε ταῖ ς μετὰ νό ννας καὶ καλά νδας ἁ πλῶ ς ἁ πά σαις προστρί ψασθαι τὴ ν δεισιδαιμονί αν ἀ πιθανώ τατον. ὅ ρα δὴ μή, καθά περ τῶ ν μηνῶ ν τὸ ν μὲ ν πρῶ τον ὀ λυμπί οις θεοῖ ς ἱ έ ρωσαν, τὸ ν δὲ δεύ τερον χθονί οις ἐ ν ᾧ καὶ καθαρμού ς τινας τελοῦ σι καὶ τοῖ ς κατοιχομέ νοις ἐ ναγί ζουσιν, οὕ τω καὶ τῶ ν ἡ μερῶ ν τὰ ς μὲ ν οἷ ον ἀ ρχὰ ς καὶ κυρί ας ὥ σπερ εἴ ρηται τρεῖ ς οὔ σας ἑ ορτασί μους καὶ ἱ ερὰ ς ἔ θεντο, τὰ ς δ' ἐ φεξῆ ς δαί μοσι καὶ φθιτοῖ ς ἐ πιφημί σαντες ἀ ποφρά δας καὶ ἀ πρά κτους ἐ νό μισαν. καὶ γὰ ῥ́ Ελληνες ἐ ν τῇ νουμηνί ᾳ τοὺ ς θεοὺ ς σεβό μενοι, τὴ ν δευτέ ραν ἣ ρωσι καὶ δαί μοσιν ἀ ποδεδώ κασι καὶ τῶ ν κρατή ρων ὁ δεύ τερος ἥ ρωσιν ἐ πικί ρναται καὶ ἡ ρωί σι. καὶ ὅ λως ἀ ριθμό ς τις ὁ χρό νος, ἀ ριθμοῦ δὲ θεῖ ον ἡ ἀ ρχή: μονὰ ς: γά ρ ἐ στιν. ἡ δὲ μετ' αὐ τὴ ν δυὰ ς ἀ ντί παλος τῇ ἀ ρχῇ καὶ ἀ ρτί ων πρώ τη. τὸ δ' ἄ ρτιον ἐ νδεὲ ς καὶ ἀ τελὲ ς καὶ ἀ ό ριστον, ὥ σπερ αὖ τὸ περιττὸ ν ὥ ρισται καὶ περαί νει καὶ τέ λειό ν ἐ στι. διὸ καὶ νό νναι μὲ ν ἐ πιβά λλουσι διὰ πέ μπτης καλά νδαις, νό νναις δ' εἰ δοὶ δι' ἐ νά της. ὁ ρί ζουσι γὰ ρ οἱ περισσοὶ τὰ ς ἀ ρχά ς: οἱ δὲ μετὰ τὰ ς ἀ ρχὰ ς ἄ ρτιοι ὄ ντες οὐ κ ἔ χουσι τά ξιν οὐ δὲ δύ ναμιν, ὅ θεν οὐ κ ἄ ρχονται πρά ξεως οὐ δ' ἀ ποδημί ας ἐ ν ταύ ταις. ἢ καὶ τὸ τοῦ Θεμιστοκλέ ους ἔ χει λό γον, ἐ ρί σαι ποτὲ τὴ ν ὑ στεραί αν πρὸ ς τὴ ν ἑ ορτή ν, ἐ κεί νης μὲ ν ἀ σχολί αν καὶ κό πον ἐ χού σης πολύ ν, αὐ τὴ δὲ παρέ χουσα μετὰ σχολῆ ς καὶ ἡ συχί ας ἀ πολαῦ σαι τῶ ν: παρεσκευασμέ νων πρὸ ς τὴ ν ἑ ορτή ν: ἀ ποκρί νασθαι δὲ πρὸ ς ταῦ τα τὴ ν ἑ ορτὴ ν“ ἀ ληθῆ λέ γεις, ἀ λλ' ἐ μοῦ μὴ γενομέ νης οὐ δ' ἂ ν σὺ ἦ ς;'” ταῦ τα δ' ὁ Θεμιστοκλῆ ς πρὸ ς τοὺ ς αὖ θις ἔ λεγε στρατηγοὺ ς τῶ ν̓ Αθηναί ων ὡ ς οὐ κ ἂ ν οὐ δαμοῦ φανέ ντας, εἰ μὴ τὴ ν πό λιν αὐ τὸ ς ἔ σῳ σεν. ἐ πεὶ τοί νυν πᾶ σα μὲ ν ἀ ξί α σπουδῆ ς ἀ ποδημί α καὶ πρᾶ ξις οἰ κονομί ας δεῖ ται καὶ παρασκευῆ ς,̔ Ρωμαῖ οι δὲ τὸ παλαιὸ ν ἐ ν ταῖ ς ἑ ορταῖ ς οὐ δὲ ν ᾠ κονό μουν οὐ δ' ἐ φρό ντιζον ἀ λλ' ἢ περὶ τοὺ ς θεοὺ ς ἠ σχολοῦ ντο καὶ τοῦ τ' ἔ πραττον, ὥ σπερ ἔ τι νῦ ν προκηρύ ττουσιν οἱ ἱ ερεῖ ς ἐ πὶ τὰ ς θυσί ας βαδί ζοντες, εἰ κό τως εὐ θὺ ς οὐ κ ἐ ξεδή μουν μετὰ τὰ ς:, ἑ ορτὰ ς οὐ δ' ἔ πραττον ἀ παρά σκευοι γὰ ρ ἦ σαν, ἀ λλ' ἐ κφροντί ζοντες οἴ κοι καὶ παρασκευαζό μενοι τὴ ν ἡ μέ ραν ἐ κεί νην διετέ λουν. ἢ καθά περ ἔ τι νῦ ν προσευξά μενοι καὶ προσκυνή σαντες ἐ ν τοῖ ς ἱ εροῖ ς ἐ πιμέ νειν καὶ καθί ζειν εἰ ώ θασιν, οὕ τως οὐ κ εὐ θὺ ς ἐ πέ βαλλον ταῖ ς ἱ εραῖ ς ἡ μέ ραις τὰ ς ἐ νεργού ς, ἀ λλ' ἐ ποί ουν τι διά λειμμα καὶ διά στημα, πολλὰ τῶ ν πραγμά των δυσχερῆ καὶ ἀ βού λητα φερό ντων;

“ διὰ τί λευκὰ φοροῦ σιν ἐ ν τοῖ ς πέ νθεσιν αἱ γυναῖ κες ἱ μά τια καὶ λευκοὺ ς κεκρυφά λους;'” πό τερον ὡ ς τοὺ ς μά γους φασὶ ν πρὸ ς τὸ ν̔́ Αιδην καὶ τὸ σκό τος ἀ ντιταττομέ νους, τῷ δὲ φωτεινῷ καὶ λαμπρῷ συνεξομοιοῦ ντας ἑ αυτοὺ ς τοῦ το ποιεῖ ν: ἤ, καθά περ τὸ σῶ μα τοῦ τεθνηκό τος ἀ μφιεννύ ουσι λευκοῖ ς, καὶ τοὺ ς προσή κοντας ἀ ξιοῦ σι; τὸ δὲ σῶ μα κοσμοῦ σιν οὕ τως, ἐ πεὶ μὴ δύ νανται τὴ ν ψυχή ν: βού λονται δ' ἐ κεί νην λαμπρὰ ν καὶ καθαρὰ ν προπέ μπειν, ὡ ς ἀ φειμέ νην ἢ δη καὶ διηγωνισμέ νην μέ γαν ἀ γῶ να καὶ ποικί λον. ἢ τὸ μὲ ν λιτὸ ν ἐ ν τού τοις μά λιστα καὶ τὸ ἁ πλοῦ ν πρέ πει; τῶ ν δὲ βαπτῶ ν τὰ μὲ ν καὶ πολυτέ λειαν ἐ μφαί νει τὰ δὲ περιεργί αν οὐ γὰ ρ ἧ ττον ἔ στι πρὸ ς τὸ μέ λαν ἢ τὸ ἁ λουργὸ ν εἰ πεῖ ν“ δολερὰ μὲ ν τὰ εἵ ματα, δολερὰ δὲ τὰ χρώ ματα” τὸ δ' αὐ τό χρουν μέ λαν οὐ χ ὑ πὸ τέ χνης ἀ λλὰ φύ σει βαπτό ν ἐ στι, καὶ μεμιγμέ νον τῷ σκιώ δει κεκρά τηται. μό νον οὖ ν τὸ λευκὸ ν εἰ λικρινὲ ς καὶ ἀ μιγὲ ς; καὶ ἀ μί αντό ν ἐ στι βαφῇ καὶ ἀ μί μητον: οἰ κειό τατον οὖ ν τοῖ ς θαπτομέ νοις. καὶ γὰ ρ ὁ τεθνηκὼ ς ἁ πλοῦ ν τι γέ γονε καὶ ἀ μιγὲ ς καὶ καθαρὸ ν ἀ τεχνῶ ς οὐ δὲ ν ἀ λλ' ἢ φαρμά κου δευσοποιοῦ τοῦ σώ ματος ἀ πηλλαγμέ νος. ἐ ν δ'̓́ Αργει λευκὰ φοροῦ σιν ἐ ν τοῖ ς πέ νθεσιν, ὡ ς Σωκρά της φησί ν, ὑ δατό κλυστα.

“ διὰ τί πᾶ ν τεῖ χος: ἀ βέ βηλον καὶ ἱ ερὸ ν νομί ζουσι τὰ ς δὲ πύ λας οὐ νομί ζουσιν;'” ἦ καθά περ ἔ γραψε Βά ρρων τὸ μὲ ν τεῖ χος ἱ ερὸ ν δεῖ νομί ζειν, ὅ πως ὑ πὲ ρ αὐ τοῦ μά χωνται προθύ μως καὶ ἀ ποθνή σκωσιν; οὕ τω γὰ ρ δοκεῖ καὶ̔ Ρωμύ λος ἀ ποκτεῖ ναι τὸ ν ἀ δελφὸ ν ὡ ς ἄ βατον καὶ ἱ ερὸ ν τό πον ἐ πιχειροῦ ντα διαπηδᾶ ν καὶ ποιεῖ ν ὑ περβατὸ ν καὶ βέ βηλον. τὰ ς δὲ πύ λας οὐ χ οἷ ὸ ν τ' ἦ ν ἀ φιερῶ σαι, δι' ὧ ν ἄ λλα τε πολλὰ τῶ ν ἀ ναγκαί ων καὶ τοὺ ς νεκροὺ ς; ἐ κκομί ζουσιν. ὅ θεν οἱ πό λιν ἀ π' ἀ ρχῆ ς κτί ζοντες, ὅ ταν ἂ ν μέ λλωσι τό πον ἀ νοικοδομεῖ ν ἐ πί ασιν ἀ ρό τρῳ, βοῦ ν ἄ ρρενα καὶ θή λειαν ὑ ποζεύ ξαντες: ὅ ταν δὲ τὰ τεί χη περιορί ζωσι, τὰ ς τῶ ν πυλῶ ν χώ ρας διαμετροῦ ντες τὴ ν ὕ ννιν ὑ φαιροῦ σι, καὶ μεταφέ ρουσιν οὕ τω τὸ ἄ ροτρον, ὡ ς τὴ ν ἀ ρουμέ νην πᾶ σαν ἱ ερὰ ν καὶ ἄ συλον ἐ σομέ νην.

“ διὰ τί τοὺ ς παῖ δας, ὃ ταν ὀ μνύ ωσι τὸ ν̔ Ηρακλέ α, κωλύ ουσιν ὑ πὸ στέ γῃ τοῦ το ποιεῖ ν καὶ κελεύ ουσιν εἰ ς ὕ παιθρον προϊ έ ναι;'” πό τερον ὡ ς ἔ νιοι λέ γουσιν οὐ κ οἰ κουρί ᾳ τὸ ν̔ Ηρακλέ α χαί ρειν ἀ λλ' ὑ παί θρῳ βί ῳ καὶ θυραυλί αις νομί ζοντες: ἢ μᾶ λλον, ὅ τι τῶ ν θεῶ ν οὐ κ ἐ πιχώ ριος οὗ τος ἀ λλὰ πό ρρωθεν καὶ ξέ νος; οὐ δὲ γὰ ρ τὸ ν Διό νυσον ὀ μνύ ουσιν ὑ πὸ στέ γῃ, ξέ νον ὄ ντα καὶ αὐ τό ν, εἴ περ ἐ στὶ Διό νυσος. ἢ ταῦ τα μὲ ν λέ γεται καὶ παί ζεται πρὸ ς τοὺ ς παῖ δας, ἄ λλως δ' ἐ πί σχεσί ς ἐ στι τῆ ς πρὸ ς τὸ ν ὅ ρκον εὐ χερεί ας καὶ ταχύ τητος τὸ γιγνό μενον, ὡ ς Φαβωρῖ νος ἔ λεγε; τὸ γὰ ρ ὥ σπερ ἐ κ παρασκευῆ ς μέ λλησιν ἐ μποιεῖ καὶ βουλεύ σασθαι δί δωσι. συμβά λοιτο δ' ἄ ν τις τῷ Φαβωρί νῳ πρὸ ς τὸ μὴ κοινὸ ν ἀ λλ' ἴ διον εἶ ναι τοῦ θεοῦ τού του τὸ γιγνό μενον ἐ κ τῶ ν περὶ̔ Ηρακλέ ους λεγομέ νων. ἱ στορεῖ ται γὰ ρ οὕ τως εὐ λαβὴ ς γεγονέ ναι πρὸ ς: ὅ ρκον, ὥ σθ' ἅ παξ ὀ μό σαι καὶ μό νῳ Φυλεῖ τῷ Αὐ γέ ου: διὸ καὶ τὴ ν Πυθί αν προφέ ρειν τὰ ὅ ρκια ταῦ τα Λακεδαιμονί οις ὡ ς ἐ μπεδοῦ σι“ λῷ ον εἴ η καὶ ἄ μεινον.”

“ διὰ τί τὴ ν γαμουμέ νην οὐ κ ἐ ῶ σιν αὐ τὴ ν ὑ περβῆ ναι τὸ ν οὐ δὸ ν τῆ ς οἰ κί ας, ἀ λλ' ὑ περαί ρουσιν οἱ προπέ μποντες;” πό τερον ὅ τι καὶ τὰ ς πρώ τας γυναῖ κας ἁ ρπά σαντες οὕ τως εἰ σή νεγκαν, αὐ ταὶ δ' οὐ κ εἰ σῆ λθον: ἢ βού λονται δοκεῖ ν εἰ σιέ ναι βιαζομέ νας οὐ χ ἑ κού σας, ὅ που μέ λλουσι διαλύ ειν τὴ ν παρθενί αν; ἢ σύ μβολό ν ἐ στι τοῦ μηδ' ἐ ξιέ ναι δι' αὐ τῆ ς μηδὲ καταλιπεῖ ν τὴ ν οἰ κί αν, εἰ μὴ βιασθεί η, καθά περ καὶ εἰ σῆ λθε βιασθεῖ σα; καὶ γὰ ρ παρ' ἡ μῖ ν ἐ ν Βοιωτί ᾳ καί ουσι πρὸ τῆ ς θύ ρας τὸ ν ἄ ξονα τῆ ς ἁ μά ξης,:, ἐ μφαί νοντες δεῖ ν τὴ ν νύ μφην ἐ μμέ νειν ὡ ς ἀ νῃ ρημέ νου τοῦ ἀ πά ξοντος.

“ διὰ τί τὴ ν νύ μφην εἰ σά γοντες λέ γειν κελεύ ουσιν“ ὅ που σὺ Γά ιος, ἐ γὼ Γαΐ α;'”” πό τερον ὥ σπερ ἐ πὶ ῥ ητοῖ ς εὐ θὺ ς εἴ σεισι τῷ κοινωνεῖ ν ἁ πά ντων καὶ συνά ρχειν καὶ τὸ μὲ ν δηλού μενό ν ἐ στιν“ ὅ που σὺ κύ ριος καὶ οἰ κοδεσπό της, καὶ ἐ γὼ κυρί α καὶ οἰ κοδέ σποινα” τοῖ ς δ' ὀ νό μασι τού τοις ἄ λλως κέ χρηνται κοινοῖ ς οὖ σιν, ὥ σπερ οἱ νομικοὶ Γά ιον Σή ιον καὶ Λού κιον Τί τιον, καὶ οἱ φιλό σοφοι Δί ωνα καὶ Θέ ωνα παραλαμβά νουσιν ἢ διὰ Γαΐ αν Καικιλί αν καλὴ ν καὶ ἀ γαθὴ ν γυναῖ κα, τῶ ν Ταρκυνί ου παί δων ἑ νὶ συνοική σασαν, ἧ ς ἐ ν τῷ τοῦ Σά γκτου ἱ ερῷ χαλκοῦ ς ἀ νδριὰ ς ἕ στηκεν; ἔ κειτο δὲ πά λαι καὶ σανδά λια καὶ ἄ τρακτοι; τὸ μὲ ν οἰ κουρί ας αὐ τῆ ς, τὸ δ' ἐ νεργεί ας σύ μβολον.

“ διὰ τί ὁ πολυθρύ λητος ᾄ δεται Ταλά σιος ἐ ν τοῖ ς γά μοις;'” πό τερον ἀ πὸ τῆ ς ταλασί ας καὶ γὰ ρ τὸ ν τά λαρον τά λασον ὀ νομά ζουσι: καὶ τὴ ν νύ μφην εἰ σά γοντες νά κος ὑ ποστρωννύ ουσιν: αὐ τὴ δ' εἰ σφέ ρει μὲ ν ἠ λακά την καὶ τὴ ν ἄ τρακτον, ἐ ρί ῳ δὲ τὴ ν θύ ραν περιστέ φει τοῦ ἀ νδρό ς: ἢ τὸ λεγό μενον ὑ πὸ τῶ ν ἱ στορικῶ ν ἀ ληθέ ς, ὅ τι νεανί ας ἦ ν τις λαμπρὸ ς ἐ ν τοῖ ς πολεμικοῖ ς καὶ τἄ λλα χρηστὸ ς ὄ νομα Ταλά σιος: ἐ πεὶ δ' ἥ ρπαζον οἱ̔ Ρωμαῖ οι τὰ ς τῶ ν Σαβί νων θυγατέ ρας ἐ λθού σας ἐ πὶ θέ αν, ἐ κομί ζετο τῷ Ταλασί ῳ παρθέ νος ἐ κπρεπὴ ς τὴ ν ὄ ψιν ὑ πὸ δημοτικῶ ν τινων καὶ πελατῶ ν τοῦ Ταλασί ου, βοώ ντων ὑ πὲ ρ ἀ σφαλεί ας καὶ τοῦ μηδέ να πελά ζειν μηδ' ἀ ντιλαμβά νεσθαι τῆ ς παιδό ς, ὡ ς Ταλασί ῳ γυνὴ φέ ροιτο. τιμῶ ντες οὖ ν οἱ λοιποὶ τὸ ν Ταλά σιον καὶ συνευχό μενοι καὶ συνευφημοῦ ντες εἵ ποντο καὶ παρέ πεμπον: ὅ θεν, εὐ τυχοῦ ς γά μου γενομέ νου, καὶ τοῖ ς ἄ λλοις εἰ θί σθησαν ἐ πιφωνεῖ ν τὸ ν Ταλά σιον, ὥ σπεῥ́ Ελληνες τὸ ν̔ Υμέ ναιον.

“ διὰ τί τοῦ Μαΐ ου περὶ τὴ ν πανσέ ληνον ἀ πὸ τῆ ς ξυλί νης γεφύ ρας εἴ δωλα ῥ ιπτοῦ ντες;. ἀ νθρώ πων εἰ ς τὸ ν ποταμὸ ν̓ Αργεί ους τὰ ῥ ιπτού μενα καλοῦ σιν;'” ἦ τὸ παλαιὸ ν οἱ περὶ τὸ ν τό πον οἰ κοῦ ντες βά ρβαροι τοὺ ς ἁ λισκομέ νους̔́ Ελληνας οὕ τως ἀ πώ λλυσαν:̔ Ηρακλῆ ς δὲ θαυμασθεὶ ς ὑ π' αὐ τῶ ν ἔ παυσε μὲ ν τὴ ν ξενοκτονί αν, ἐ δί δαξε δὲ τὸ ἔ θος καὶ τὴ ν δεισιδαιμονί αν ἀ πομιμουμέ νους εἴ δωλα ῥ ιπτεῖ ν;̓ Αργεί ους δὲ τοὺ ς̔́ Ελληνας οἱ παλαιοὶ πά ντας ὁ μαλῶ ς προσηγό ρευον. εἰ μὴ νὴ Δί α τῶ ν̓ Αρκά δων πολεμί ους καὶ τοὺ ς̓ Αργεί ους διὰ τὴ ν γειτνί ασιν ἡ γουμέ νων, οἱ περὶ Εὔ ανδρον ἐ κ τῆ ς̔ Ελλά δος φυγό ντες καὶ κατοική σαντες αὐ τό θι τὴ ν μνησικακί αν καὶ τὴ ν ἔ χθραν διεφύ λαττον.

“ διὰ τί τὸ παλαιὸ ν οὐ κ ἐ δεί πνουν ἔ ξω χωρὶ ς τῶ ν υἱ ῶ ν, ἔ τι τὴ ν παιδικὴ ν ἡ λικί αν ἐ χό ντων;'” ἦ τοῦ το μὲ ν καὶ Λυκοῦ ργος εἴ θισε, τοὺ ς παῖ δας ἐ πεισά γων τοῖ ς φιδιτί οις, ὅ πως ἐ θί ζωνται μὴ θηριωδῶ ς μηδ' ἀ τά κτως ἀ λλὰ μετ' εὐ λαβεί ας ταῖ ς ἡ δοναῖ ς προσφέ ρεσθαι, τοὺ ς πρεσβυτέ ρους οἷ ον ἐ πισκό πους καὶ θεατὰ ς ἔ χοντες; οὐ κ ἔ λαττον δὴ τοῦ το καὶ τοὺ ς πατέ ρας αὐ τοὺ ς μᾶ λλον αἰ δεῖ σθαι καὶ σωφρονεῖ ν τῶ ν υἱ ῶ ν παρό ντων: ὅ που γὰ ρ ἀ ναισχυντοῦ σι γέ ροντες, ὥ ς φησιν ὁ Πλά των, ἐ νταῦ θ' ἀ νά γκη καὶ νέ ους ἀ ναισχυντοτά τους εἶ ναι.

“ διὰ τί, τῶ ν ἄ λλων̔ Ρωμαί ων ἐ ν τῷ Φεβρουαρί ῳ μηνὶ ποιουμέ νων χοὰ ς καὶ ἐ ναγισμοὺ ς τοῖ ς τεθνηκό σι, Δέ κιμος Βροῦ τος, ὡ ς Κικέ ρων ἱ στό ρηκεν, ἐ ν τῷ Δεκεμβρί ῳ τοῦ τ' ἔ πραττεν ἦ ν δ' οὗ τος ὁ Λυσιτά νειαν ἐ πελθὼ ν καὶ πρῶ τος ἐ πέ κεινα στρατῷ διαβὰ ς τὸ ν τῆ ς: λή θης ποταμό ν;'” πό τερον, ὥ σπερ ἡ μέ ρας ληγού σης καὶ μηνὸ ς φθί νοντος εἰ ώ θασιν ἐ ναγί ζειν οἱ πολλοί, λό γον ἔ χει καὶ τοῦ ἐ νιαυτοῦ καταστρέ φοντος ἐ ν τῷ τελευταί ῳ μηνὶ τιμᾶ ν τοὺ ς τεθνηκό τας ἔ στι δὲ τῶ ν μηνῶ ν τελευταῖ ος ὁ Δεκέ μβριος:̓: ἢ χθονί ων μὲ ν αἱ τιμαὶ θεῶ ν, τιμᾶ ν δὲ τοὺ ς χθονί ους ὡ ραῖ ό ν ἐ στι, τῶ ν καρπῶ ν ἁ πά ντων εἰ ληφό των συντέ λειαν; ἢ ὅ τε κινοῦ σι τὴ ν γῆ ν ἀ ρχό μενοι σπό ρου, μεμνῆ σθαι μά λιστα τῶ ν κά τω προσή κει; ἢ Κρό νῳ μὲ ν οὗ τος ὁ μὴ ν ὑ πὸ̔ Ρωμαί ων καθιέ ρωται, Κρό νον δὲ τῶ ν κά τω θεῶ ν οὐ τῶ ν ἄ νω νομί ζουσιν; ἢ μεγί στης αὐ τοῖ ς ἑ ορτῆ ς τῶ ν Κρονί ων καθεστώ σης καὶ συνουσί ας τε πλεί στας καὶ ἀ πολαύ σεις ἔ χειν δοκού σης, ἔ δοξε καὶ ταύ της ἀ πονέ μειν τινὰ ς ἀ παρχὰ ς τοῖ ς τεθνηκό σιν; ἢ τοῦ το, μό νον Βροῦ τον ἐ ναγί ζειν ἐ ν τῷ μηνὶ τού τῳ, καθό λου ψεῦ δό ς ἐ στι; καὶ γὰ ρ τῇ Λαρεντί ᾳ ποιοῦ σι τὸ ν ἐ ναγισμὸ ν καὶ χοὰ ς ἐ πιφέ ρουσιν ἐ πὶ τὸ ν τά φον τοῦ Δεκεμβρί ου μηνό ς

“ διὰ τί δὲ τὴ ν Λαρεντί αν, ἑ ταί ραν γεγενημέ νην, οὕ τω τιμῶ σιν;'” ἄ λλην γὰ ρ εἶ ναι Λαρεντί αν̓́ Ακκαν ἱ στοροῦ σι τὴ ν̔ Ρωμύ λου τροφό ν, ἣ ν τῷ̓ Απριλλί ῳ μηνὶ τιμῶ σι. τῇ δ' ἑ ταί ρᾳ Λαρεντί ᾳ Φαβό λαν ἐ πί κλησιν εἶ ναι λέ γουσιν, ἐ γνωρί σθη δὲ διὰ τοιαύ την αἰ τί αν. ζά κορό ς τις̔ Ηρακλέ ους ὡ ς ἔ οικεν ἀ πολαύ ων σχολῆ ς, ἔ θος εἶ χεν ἐ ν πεττοῖ ς καὶ κύ βοις τὰ πολλὰ διημερεύ ειν καί ποτε, τῶ ν εἰ ωθό των παί ζειν σὺ ν: αὐ τῷ καὶ μετέ χειν τῆ ς τοιαύ της διατριβῆ ς κατὰ τύ χην μηδενὸ ς παρό ντος, ἀ δημονῶ ν τὸ ν θεὸ ν προυκαλεῖ το διαβαλέ σθαι τοῖ ς κύ βοις πρὸ ς αὐ τὸ ν ὥ σπερ ἐ πὶ ῥ ητοῖ ς: καὶ νική σας μὲ ν εὑ ρέ σθαι τι παρὰ τοῦ θεοῦ χρηστό ν: ἂ ν δὲ λειφθῇ, δεῖ πνον αὐ τὸ ς τῷ θεῷ παρασχεῖ ν καὶ μεί ρακα καλὴ ν συναναπαυσομέ νην. ἐ κ τού του δὲ τοὺ ς κύ βους προθέ μενος, τὸ ν μὲ ν ὑ πὲ ρ ἑ αυτοῦ, τὸ ν δ' ὑ πὲ ρ τοῦ θεοῦ βαλὼ ν ἐ λεί φθη. ταῖ ς οὖ ν προκλή σεσιν ἐ μμέ νων τρά πεζὰ ν τε λαμπροτέ ραν παρεσκεύ ασε τῷ θεῷ, καὶ τὴ ν Λαρεντί αν παραλαβὼ ν ἐ μφανῶ ς ἑ ταιροῦ σαν εἱ στί ασε καὶ κατέ κλινεν ἐ ν τῷ ἱ ερῷ καὶ τὰ ς θύ ρας; ἀ πιὼ ν ἔ κλεισε. λέ γεται δὲ νύ κτωρ ἐ ντυχεῖ ν αὐ τῇ τὸ ν θεὸ ν οὐ κ ἀ νθρωπί νως καὶ κελεῦ σαι βαδί ζειν ἕ ωθεν εἰ ς ἀ γορά ν, ᾧ δ' ἂ ν ἐ ντύ χῃ πρώ τῳ, προσέ χειν μά λιστα καὶ ποιεῖ σθαι φί λον. ἀ ναστᾶ σαν οὖ ν τὴ ν Λαρεντί αν βαδί ζειν, καὶ συντυχεῖ ν τινι τῶ ν πλουσί ων, ἀ γά μων δὲ καὶ παρηκμακό των, ὄ νομα Ταρρουτί ῳ: γνωρισθεῖ σαν δὲ τού τῳ καὶ ζῶ ντος ἄ ρχειν τοῦ οἴ κου καὶ κληρονομῆ σαι τελευτή σαντος: ὕ στερον δὲ χρό νοις αὐ τὴ ν τελευτῶ σαν τῇ πό λει τὴ ν οὐ σί αν ἀ πολιπεῖ ν διὸ τὰ ς τιμὰ ς ἔ χειν ταύ τας.

“ διὰ τί πύ λην μί αν θυρί δα καλοῦ σι τὴ ν γὰ ρ“ φαινέ στραν” τοῦ το σημαί νειν, καὶ παρ' αὐ τὴ ν ὁ καλού μενος Τύ χης θά λαμό ς ἐ στι;'” πό τερον ὅ τι Σέ ρβιος ὁ βασιλεὺ ς εὐ τυχέ στατος γενό μενος δό ξαν ἔ σχε τῇ Τύ χῃ συνεῖ ναι φοιτώ σῃ διὰ θυρί δος πρὸ ς αὐ τό ν ἢ τοῦ το μὲ ν μῦ θό ς ἐ στιν, ἐ πεὶ δὲ Ταρκυνί ου Πρί σκου τοῦ βασιλέ ως ἀ ποθανό ντος ἡ γυνὴ Τανακυλλὶ ς; ἔ μφρων οὖ σα καὶ βασιλικὴ διὰ θυρί δος- προκύ ψασα τοῖ ς πολί ταις ἐ νέ τυχε καὶ συνέ πεισεν ἀ ποδεῖ ξαι βασιλέ α τὸ ν Σέ ρβιον, ἔ σχε ταύ την ὁ τό πος τὴ ν ἐ πωνυμί αν;

“ διὰ τί τῶ ν τοῖ ς θεοῖ ς ἀ νατιθεμέ νων μό να τὰ σκῦ λα νενό μισται περιορᾶ ν ἀ φανιζό μενα τῷ χρό νῳ, καὶ μή τε προσκυνεῖ ν μή τ' ἐ πισκευά ζειν;'” πό τερον ἵ να τὴ ν δό ξαν οἰ ό μενοι τοῖ ς πρώ τοις συνεκλιπεῖ ν ἀ εί τι πρό σφατον ὑ πό μνημα τῆ ς ἀ ρετῆ ς ζητῶ σι κομί ζειν, ἢ μᾶ λλον ὅ τι τοῦ χρό νου τὰ σημεῖ α τῆ ς πρὸ ς τοὺ ς πολεμί ους διαφορᾶ ς ἀ μαυροῦ ντος, αὐ τοὺ ς ἀ ναλαμβά νειν καὶ καινοποιεῖ ν ἐ πί φθονό ν ἐ στι καὶ φιλαπέ χθημον; οὐ δὲ γὰ ρ παρ'̔́ Ελλησιν οἱ πρῶ τοι λί θινον καὶ χαλκοῦ ν στή σαντες τρό παιον εὐ δοκιμοῦ σι.

“ διὰ τί Κό ιντος Μέ τελλος ἀ ρχιερεὺ ς γενό μενος καὶ τἄ λλα: δοκῶ ν φρό νιμος εἶ ναι καὶ πολιτικὸ ς ἀ νὴ ρ ἐ κώ λυεν οἰ ωνί ζεσθαι μετὰ τὸ ν Σεξτί λιον μῆ να τὸ ν νῦ ν Αὔ γουστον προσαγορευό μενον;'” πό τερον ὅ τι καθά περ ἡ μέ ρας ἀ κμαζού σης ἢ ἀ ρχομέ νης; πρά ττομεν τὰ τοιαῦ τα καὶ μηνὸ ς ἱ σταμέ νου καὶ αὐ ξομέ νου, τὰ ς δ' ἀ ποκλί τους ὡ ς ἀ χρηματί στους φυλαττό μεθα: παραπλησί ως τὸ ν μετὰ μῆ νας ὀ κτὼ χρό νον ὥ σπερ ἑ σπέ ραν τινὰ τοῦ ἐ νιαυτοῦ καὶ δεί λην ἀ ποκλί νοντος ἢ δη καὶ φθί νοντος νομί ζειν: ἢ καὶ τοῖ ς ὄ ρνισι χρηστέ ον ἀ κμαί οις καὶ τελεί οις; εἰ σὶ δὲ πρὸ τοῦ θέ ρους τοιοῦ τοι: περὶ δὲ τὸ φθινό πωρον οἱ μὲ ν ἀ σθενεῖ ς καὶ νοσώ δεις, οἱ δὲ νεοσσοὶ καὶ ἀ τελεῖ ς, οἱ δὲ παντά πασι φροῦ δοι διὰ τὴ ν ὥ ραν ἐ κτοπί ζοντες.

“ διὰ τί τοῖ ς μὴ στρατευομέ νοις μὲ ν ἐ ν στρατοπέ δῳ δ' ἄ λλως ἀ ναστρεφομέ νοις οὐ κ ἐ ξῆ ν ἄ νδρα βαλεῖ ν πολέ μιον οὐ δὲ τρῶ σαι;'” καὶ τοῦ το Κά των ὁ πρεσβύ της ἐ ν ἐ πιστολῇ τινι δεδή λωκε, γρά φων πρὸ ς τὸ ν υἱ ὸ ν καὶ κελεύ ων, εἰ παρεθεί η τῆ ς στρατεί ας ἀ ποπληρώ σας τὸ ν χρό νον, ὑ ποστρέ φειν: ἢ προσμέ νοντα λαβεῖ ν παρὰ τοῦ στρατηγοῦ τὸ ἐ ξεῖ ναι τρῶ σαι καὶ ἀ νελεῖ ν πολέ μιον. πό τερον ὅ τι τὴ ν ἀ νά γκην μό νην ἐ ξουσί αν εἶ ναι δεῖ τοῦ ἀ νελεῖ ν ἄ νθρωπον, ὁ δ' ἄ νευ νό μου καὶ προστά γματος τοῦ το ποιῶ ν ἀ νδροφό νος ἐ στὶ διὸ καὶ Χρυσά νταν ἐ πῄ νεσεν ὁ Κῦ ρος, ὅ τι μέ λλων ἀ ναιρεῖ ν πολέ μιον καὶ τὴ ν κοπί δα διηρμέ νος, ἀ κού σας τὸ ἀ νακλητικὸ ν ἀ φῆ κε τὸ ν ἄ νδρα καὶ οὐ κ ἔ παισεν ὡ ς κεκωλυμέ νος ἢ δεῖ τὸ ν συνιστά μενον πολεμί οις καὶ μαχό μενον, ἂ ν ἀ ποδειλιά σῃ, μὴ ἀ νυπεύ θυνον εἶ ναι μηδ' ἀ θῷ ον; οὐ γὰ ρ οὕ τω βαλώ ν τινα καὶ τρώ σας ὠ φέ λησεν, ὡ ς φυγὼ ν καὶ ἀ ναχωρή σας ἔ βλαψεν. ὁ μὲ ν οὖ ν ἀ φειμέ νος στρατεί ας ἀ πή λλακται τῶ ν στρατιωτικῶ ν νό μων ὁ ὁ αἰ τησά μενος τὸ πρά ττειν τὰ τῶ ν στρατευομέ νων πά λιν ἑ αυτὸ ν ὑ πεύ θυνον τῷ νό μῳ καὶ τῷ στρατηγῷ δέ δωκεν.

“ διὰ τί τῷ ἱ ερεῖ τοῦ Διὸ ς οὐ κ ἔ ξεστιν ἐ ν ὑ παί θρῳ ἀ λεί φεσθαι” πό τερον ὅ τι καὶ παῖ δας γυμνοῦ σθαι πατρὸ ς ὁ ρῶ ντος καὶ πενθεροῦ γαμβρὸ ν οὐ χ ὅ σιον ἦ ν οὐ δὲ καλό ν, οὐ δὲ συνελού οντο τὸ παλαιὸ ν ἀ λλή λοις πατὴ ρ δ' ὁ Ζεὺ ς καὶ τὸ ἐ ν ὑ παί θρῳ μά λιστὰ πως εἶ ναι δοκεῖ τοῦ Διὸ ς ἐ νώ πιον: ἤ, καθά περ ἐ ν ναῷ καὶ ἱ ερῷ γυμνοῦ ν ἑ αυτὸ ν ἀ θέ μιτό ν ἐ στιν, οὕ τω τὸ ν ὕ παιθρον ἀ έ ρα καὶ τὸ ν ὑ πουρά νιον, ὄ ντα καὶ θεῶ ν καὶ δαιμό νων μεστό ν, ἐ ξευλαβοῦ ντο; διὸ καὶ τὰ πολλὰ τῶ ν ἀ ναγκαί ων ὑ πὸ στέ γῃ δρῶ μεν ἐ πικρυπτό μενοι καὶ ἐ πικαλυπτό μενοι ταῖ ς οἰ κί αις πρὸ ς τὸ θεῖ ον. ἢ τὰ μὲ ν μό νῳ τῷ ἱ ερεῖ, τὰ δὲ πᾶ σιν ὑ πὸ τοῦ νό μου προστέ τακται διὰ τοῦ ἱ ερέ ως; διὸ καὶ παρ' ἡ μῖ ν τὸ μὲ ν στεφανηφορεῖ ν καὶ κομᾶ ν καὶ μὴ σιδηροφορεῖ ν μηδὲ τοῖ ς Φωκέ ων ὅ ροις ἐ μβαί νειν ἴ δια λειτουργή ματα τοῦ ἄ ρχοντό ς ἐ στι τὸ δ' ὀ πώ ρας μὴ γεύ εσθαι πρὸ ἰ σημερί ας μετοπωρινῆ ς μηδ' ἄ μπελον τέ μνειν πρὸ ἰ σημερί ας ἐ αρινῆ ς ὁ μοῦ τι πᾶ σι δηλοῦ ται διὰ τοῦ ἄ ρχοντος: ἑ κατέ ρου γὰ ρ ὁ καιρὸ ς ἐ κεῖ νό ς ἐ στι. τὸ ν αὐ τὸ ν οὖ ν τρό πον ὡ ς ἔ οικε καὶ τοῦ παρὰ̔ Ρωμαί οις ἱ ερέ ως; ἴ διό ν ἐ στι τὸ μή θ' ἵ ππῳ χρῆ σθαι μή τε πλεί ονας νύ κτας ἀ ποδημεῖ ν τριῶ ν μή τ' ἀ ποτί θεσθαι τὸ ν πῖ λον, ἀ φ' οὗ καὶ“ φλᾶ μεν” κέ κληται. πολλὰ δ' ἄ λλα δηλοῦ ται πᾶ σι διὰ τοῦ ἱ ερέ ως: ὧ ν ἕ ν ἐ στι καὶ τὸ ἐ ν ὑ παί θρῳ μὴ ἀ λεί φεσθαι. τὸ γὰ ρ ξηραλοιφεῖ ν ὑ φεωρῶ ντὁ Ρωμαῖ οι σφό δρα, καὶ τοῖ ς̔́ Ελλησιν οἴ ονται μηδὲ ν οὕ τως αἴ τιον δουλεί ας γεγονέ ναι καὶ μαλακί ας, ὡ ς τὰ γυμνά σια καὶ τὰ ς παλαί στρας, πολὺ ν ἄ λυν καὶ σχολὴ ν ἐ ντικτού σας ταῖ ς πό λεσι καὶ κακοσχολί αν καὶ τὸ παιδεραστεῖ ν καὶ τὸ διαφθεί ρειν τὰ σώ ματα τῶ ν νέ ων ὕ πνοις καὶ περιπά τοις καὶ κινή σεσιν εὐ ρύ θμοις καὶ διαί ταις ἀ κριβέ σιν, ὑ φ' ὧ ν ἔ λαθον ἐ κρυέ ντες τῶ ν ὅ πλων καὶ ἀ γαπή σαντες ἀ νθ' ὁ πλιτῶ ν καὶ ἱ ππέ ων ἀ γαθῶ ν εὐ τρά πελοι καὶ παλαιστρῖ ται καλοὶ λέ γεσθαι. ταῦ τα γοῦ ν ἔ ργον ἐ στὶ ν ἀ ποφυγεῖ ν εἰ ς ὕ παιθρον ἀ ποδυομέ νους: οἱ δὲ κατ' οἰ κί αν ἀ λειφό μενοι καὶ θεραπεύ οντες ἑ αυτοὺ ς οὐ δὲ ν ἁ μαρτά νουσι.

“ διὰ τί τὸ παλαιὸ ν νό μισμα πῆ μὲ ν εἶ χεν̓ Ιανοῦ διπρό σωπον εἰ κό να, πῆ δὲ πλοί ου πρύ μναν ἢ πρῷ ραν ἐ γκεχαραγμέ νην” πό τερον ὡ ς οἱ πολλοὶ λέ γουσιν ἐ πὶ τιμῇ τοῦ Κρό νου πλοί ῳ διαπερά σαντος εἰ ς̓ Ιταλί αν, ἢ τοῦ το μὲ ν ἔ στιν ἐ πὶ πολλῶ ν λέ γειν καὶ γὰ ῤ Ιανὸ ς καὶ Εὔ ανδρος; καὶ Αἰ νεί ας ἐ κ θαλά ττης προσεκομί σθησαν, ἐ κεῖ νο δ' ἄ ν τις μᾶ λλον εἰ κά σειεν, ὅ τι τὰ μὲ ν καλὰ ταῖ ς πό λεσί ν ἐ στι τὰ δ' ἀ ναγκαῖ α: καὶ μέ γιστον τῶ ν μὲ ν καλῶ ν ἡ εὐ νομί α, τῶ ν δ' ἀ ναγκαί ων ἡ εὐ πορί α; ἐ πεὶ τοί νυν εὐ κοσμί αν μὲ ν̓ Ιανὸ ς κατέ στησεν αὐ τοῖ ς ἐ ξημερώ σας τὸ ν βί ον, ἀ φθονί αν δὲ παρέ χει τῶ ν ἀ ναγκαί ων ὁ ποταμὸ ς πλό ιμος ὢ ν καὶ τὰ μὲ ν ἐ κ θαλά ττης τὰ δ' ἀ πὸ τῆ ς χώ ρας κατακομί ζων, σύ μβολον ἔ σχε τὸ νό μισμα τοῦ μὲ ν νομοθέ του τὸ δί μορφον ὡ ς εἴ ρηται διὰ τὴ ν μεταβολή ν, τοῦ δὲ ποταμοῦ τὸ πορθμεῖ ον. ἑ τέ ρῳ δ' ἐ χρή σαντο νομί σματι βοῦ ν ἔ χοντι καὶ πρό βατον καὶ ὗ ν παρά σημον, εὐ ποροῦ ντες ἀ πὸ τῶ ν θρεμμά των μά λιστα καὶ τὴ ν περιουσί αν ἀ πὸ τού των ἔ χοντες διὸ καὶ τῶ ν ὀ νομά των πολλὰ τοῖ ς παλαιοῖ ς, Συί λλιοι καὶ Βουβολκοὶ καὶ Πό ρκιοι ἦ σαν, ὡ ς Φενεστέ λλας εἴ ρηκεν.

“ διὰ τί τῷ τοῦ Κρό νου ναῷ χρῶ νται ταμεί ῳ τῶ ν δημοσί ων χρημά των, ἅ μα δὲ καὶ φυλακτηρί ῳ τῶ ν συμβολαί ων;'” πό τερον ὅ τι δό ξα κατεῖ χε καὶ λό γος οὐ κ εἶ ναι πλεονεξί αν ἐ ν ἀ νθρώ ποις οὐ δ' ἀ δικί αν Κρό νου βασιλεύ οντος, ἀ λλὰ πί στιν καὶ δικαιοσύ νην ἢ ὅ τι καρπῶ ν ἀ ρετῆ ς ἢ γεωργί ας ἡ γεμὼ ν ὁ θεό ς; ἡ γὰ ρ ἅ ρπη τοῦ το σημαί νει καὶ οὐ χ ὡ ς γέ γραφεν̓ Αντί μαχος̔ Ησιό δῳ πειθό μενος λέ χρις δὲ δρεπά νῳ τέ μνων ἀ πὸ μή δεα πατρὸ ς οὐ ρανοῦ̓ Ακμονί δεω λά σιος Κρό νος ἀ ντιτέ τυκτο. καρπῶ ν δ' ἀ φθονί α καὶ διά θεσις γέ νεσί ς ἐ στι νομί σματος: διὸ τὸ ν αἴ τιον καὶ φύ λακα ποιοῦ νται τῆ ς εὐ δαιμονί ας. μαρτυρεῖ δὲ τού τῳ τὸ τὰ ς ἀ γομέ νας δι' ἐ ννέ α ἡ μερῶ ν ἐ π' ἀ γορὰ ν συνό δους, νουνδί νας δὲ καλουμέ νας, ἱ ερὰ ς τοῦ Κρό νου νομί ζεσθαι: πρά σεως γὰ ρ καὶ ὠ νῆ ς περιουσί α καρπῶ ν ἀ ρχὴ ν παρέ σχεν. ἢ ταῦ τα μέ ν ἐ στι παλαιά, πρῶ τος δὲ ταμιεῖ ον ἀ πέ δειξε τὸ Κρό νιον, τῶ ν βασιλέ ων καταλυθέ ντων, Οὐ αλέ ριος Ποπλικό λας πειθό μενος εὐ ερκῆ καὶ καταφανῆ καὶ δυσεπιβού λευτον εἶ ναι τὸ ν τό πον;

“ διὰ τί δ' οἱ πρεσβεύ οντες εἰ ς̔ Ρώ μην ὁ ποθενοῦ ν ἐ πὶ τὸ ν τοῦ Κρό νου ναὸ ν βαδί ζοντες ἀ πογρά φονται πρὸ ς τοὺ ς ἐ πά ρχους τοῦ ταμιεί ου;” πό τερον ὡ ς ξέ νου τοῦ Κρό νου γενομέ νου καὶ διὰ τοῦ το τοῖ ς ξέ νοις χαί ροντος, ἢ καὶ τοῦ το λύ εται τῇ ἱ στορί ᾳ; τὸ γὰ ρ παλαιὸ ν ὡ ς ἔ οικεν οἱ ταμί αι ξέ νια τοῖ ς πρεσβεύ ουσιν ἔ πεμπον（ ἐ καλεῖ το δὲ“ λαύ τια” τὰ πεμπό μενα）, καὶ νοσού ντων ἐ πεμέ λοντο καὶ τελευτή σαντας ἔ θαπτον ἐ κ δημοσί ου νῦ ν δ' ὑ πὸ πλή θους τῶ ν ἀ φικνουμέ νων πρέ σβεων ἐ κλέ λειπται τὸ τῆ ς δαπά νης, μέ νει δ' ἔ τι τὸ τοῖ ς ἐ πά ρχοις τοῦ ταμεί ου προεντυγχά νειν διὰ τῆ ς ἀ πογραφῆ ς

“ διὰ τί τῷ ἱ ερεῖ τοῦ Διὸ ς οὐ κ ἔ ξεστιν ὀ μό σαι;'” πό τερον ὅ τι βά σανό ς τις ἐ λευθέ ρων ὁ ὅ ρκος ἐ στί, δεῖ δ' ἀ βασά νιστον εἶ ναι καὶ τὸ σῶ μα καὶ τὴ ν ψυχὴ ν τοῦ ἱ ερέ ως: ἢ ὅ τι περὶ μικρῶ ν ἀ πιστεῖ σθαι τὸ ν τὰ θεῖ α καὶ μέ γιστα πεπιστευμέ νον οὐ κ εἰ κὸ ς ἐ στιν; ἢ ὅ τι πᾶ ς ὅ ρκος εἰ ς κατά ραν τελευτᾷ τῆ ς ἐ πιορκί ας, κατά ρα δὲ δύ σφημον καὶ σκυθρωπό ν; ὅ θεν οὐ δ' ἄ λλοις ἐ παρᾶ σθαι νομί ζεται τοὺ ς ἱ ερεῖ ς. ἐ πῃ νέ θη γοῦ ν̓ Αθή νησιν ἡ ἱ έ ρεια μὴ θελή σασα καταρά σασθαι τῷ̓ Αλκιβιά δῃ τοῦ δή μου κελεύ οντος ἔ φη γὰ ρ εὐ χῆ ς οὐ κατά ρας ἱ έ ρεια γεγονέ ναι. ἢ κοινὸ ς ὁ τῆ ς ἐ πιορκί ας κί νδυνος, ἂ ν ἀ νὴ ρ ἀ σεβὴ ς καὶ ἐ πί ορκος εὐ χῶ ν κατά ρχηται καὶ ἱ ερῶ ν ὑ πὲ ρ τῆ ς πό λεως;

“ διὰ τί τῶ ν Οὐ ενεραλί ων τῇ ἑ ορτῇ πολὺ ν οἶ νον ἐ κχέ ουσιν ἐ κ τοῦ ἱ εροῦ τῆ ς̓ Αφροδί της;'” πό τερον, ὡ ς οἱ πλεῖ στοι λέ γουσι, Μεζέ ντιος ὁ Τυρρηνῶ ν στρατηγὸ ς ἔ πεμψε πρὸ ς Αἰ νεί αν σπενδό μενος ἐ πὶ τῷ λαβεῖ ν τὸ ν ἐ πέ τειον οἶ νον ἀ ρνησαμέ νου δ' ἐ κεί νου, τοῖ ς Τυρρηνοῖ ς ὑ πέ σχετο κρατή σας μά χῃ δώ σειν τὸ ν οἶ νον: Αἰ νεί ας δὲ τὴ ν ὑ πό σχεσιν αὐ τοῦ πυθό μενος τοῖ ς θεοῖ ς τὸ ν οἶ νον καθιέ ρωσε, καὶ μετὰ τὸ νικῆ σαι συναγαγὼ ν τὸ καρπευθὲ ν ἐ ξέ χεε πρὸ τοῦ ἱ εροῦ τῆ ς̓ Αφροδί της: ἢ καὶ τοῦ το σύ μβολό ν ἐ στι τοῦ χρῆ ναι νή φοντας ἑ ορτά ζειν ἀ λλὰ μὴ μεθύ οντας, ὡ ς τῶ ν θεῶ ν μᾶ λλον τοῖ ς ἐ κχέ ουσι χαιρό ντων τὸ ν πολὺ ν ἄ κρατον ἢ τοῖ ς πί νουσι;

“ διὰ τί τὸ ν τῆ ς̔́ Ορτας ναὸ ν ἀ νεῳ γμέ νον εἶ χον οἱ παλαιοὶ διὰ παντό ς;'” πό τερον, ὡ ς̓ Αντί στιος Λαβεὼ ν ἱ στό ρηκε, τοῦ παρορμᾶ ν“ ὁ ρτά ρι” λεγομέ νου, τὴ ν οἷ ον ἐ γκελευομέ νην πρὸ ς τὰ καλὰ καὶ παρορμῶ σαν θεὸ ν̔́ Ορταν λεγομέ νην ᾤ οντο δεῖ ν ὡ ς ἐ νεργὸ ν ἀ εὶ μηδέ ποτε μέ λλειν μηδ' ἀ ποκεκλεῖ σθαι μηδ' ἐ λινύ ειν: ἢ μᾶ λλον ὡ ς νῦ ν ὀ νομά ζουσιν αὐ τὴ ν: ὥ ραν μηκυνομέ νης τῆ ς προτέ ρας συλλαβῆ ς, ἐ πιστρεφῆ τινα καὶ πολυωρητικὴ ν θεό ν, ἣ ν διαφυλακτικὴ ν καὶ φροντιστικὴ ν οὖ σαν οὐ δέ ποτε ῥ ά θυμον οὐ δ' ὀ λί γωρον εἶ ναι τῶ ν ἀ νθρωπί νων ἐ νό μιζον; ἤ, καθά περ ἄ λλα πολλά, καὶ τοῦ το τῶ ν̔ Ελληνικῶ ν ὀ νομά των ἐ στὶ καὶ δηλοῖ θεὸ ν ἐ πισκοποῦ σαν καὶ ἐ φορῶ σαν; ὅ θεν ὡ ς ἀ κοιμή του καὶ ἀ ύ πνου διὰ παντὸ ς ἀ νεῳ γμέ νον ἦ ν τὸ ἱ ερὸ ν αὐ τῆ ς. εἰ μέ ντοι τὴ ν ὥ ραν ὀ ρθῶ ς ὁ Λαβεὼ ν ἀ πὸ τοῦ παρορμᾶ ν ὠ νομά σθαι δέ δεκται, σκό πει τὸ ν“ ὡ ρά τορα” προτρεπτικό ν τινα καὶ παρορμητικὸ ν ὄ ντα σύ μβουλον ἢ δημαγωγὸ ν οὕ τως ὠ νομά σθαι φατέ ον, οὐ κ ἀ πὸ τῆ ς ἀ ρᾶ ς καὶ εὐ χῆ ς ὡ ς ἔ νιοι λέ γουσι.

“ διὰ τί τὸ τοῦ̔ Ηφαί στου ἱ ερὸ ν ἔ ξω πό λεως ὁ̔ Ρωμύ λος ἱ δρύ σατο;'” πό τερον διὰ τὴ ν μυθολογουμέ νην πρὸ ς̓́ Αρη ζηλοτυπί αν τοῦ̔ Ηφαί στου δι'̓ Αφροδί την υἱ ὸ ς εἶ ναι δοκῶ ν̓́ Αρεος οὐ κ ἐ ποιή σατο σύ νοικον οὐ δ' ὁ μό πολιν αὐ τό ν: ἢ τοῦ το μὲ ν ἀ βέ λτερον, ᾠ κοδομή θη δ' ὁ ναὸ ς ἐ ξ ἀ ρχῆ ς συνέ δριον καὶ βουλευτή ριον ἀ πό ρρητον αὐ τῷ μετὰ Τατί ου τοῦ συμβασιλεύ σαντος, ὅ πως συνιό ντες ἐ νταῦ θα μετὰ τῶ ν γερό ντων ἄ νευ τοῦ παρενοχλεῖ σθαι καθ' ἡ συχί αν βουλεύ οιντο περὶ τῶ ν πραγμά των; ἢ πρὸ ς ἐ μπρησμὸ ν ἄ νωθεν ἐ πισφαλῶ ς τῆ ς̔ Ρώ μης ἐ χού σης, ἔ δοξε τιμᾶ ν μὲ ν ἐ ξοικί σαι δὲ τῆ ς πό λεως τὸ ν θεό ν;

“ διὰ τί τῇ τῶ ν Κωνσυαλί ων ἑ ορτῇ καὶ τοὺ ς ἵ ππους καὶ τοὺ ς ὄ νους στεφανοῦ σι καὶ σχολά ζειν ἐ ῶ σι;'” πό τερον ὅ τι Ποσειδῶ νι μὲ ν ἄ γουσιν̔ Ιππεί ῳ τὴ ν ἑ ορτὴ ν, ὁ δ' ὄ νος τῷ ἵ ππῳ συναπολαύ ει καὶ συμμετέ χει τῆ ς ἀ δεί ας: ἢ ὅ τι, ναυτιλί ας φανεί σης καὶ κομιδῆ ς κατὰ θά λατταν, ὑ πῆ ρξέ τις ἀ μωσγέ πως ῥ ᾳ στώ νη καὶ ἀ νά παυσις τοῖ ς ὑ ποζυγί οις;

“ διὰ τί τοὺ ς παραγγέ λλοντας ἀ ρχὴ ν ἔ θος ἦ ν ἐ ν ἱ ματί ῳ τοῦ το ποιεῖ ν ἀ χί τωνας, ὡ ς Κά των ἱ στό ρηκε;'” πό τερον ἵ να μὴ δεκά ζωσιν ἀ ργύ ριον ἐ ν τῷ κό λπῳ κομί ζοντες, ἢ μᾶ λλον ὅ τι τοὺ ς ἀ ξί ους ἄ ρχειν οὐ γέ νεσιν οὐ δὲ χρή μασιν οὐ δὲ δό ξαις ἀ λλὰ τραύ μασι καὶ ὠ τειλαῖ ς ἔ κρινον; ὅ πως οὖ ν ταῦ τα καθορῷ το τοῖ ς ἐ ντυγχά νουσιν, ἀ χί τωνες ἐ πὶ τὰ ς παραγγελί ας κατῄ εσαν; ἢ καθά περ τῷ δεξιοῦ σθαι καὶ παρακαλεῖ ν καὶ ὑ ποπί πτειν, οὕ τω τῇ γυμνό τητι ταπεινοῦ ντες ἑ αυτοὺ ς ἐ δημαγώ γουν;

“ διὰ τί ὁ ἱ ερεὺ ς τοῦ Διό ς, ἀ ποθανού σης αὐ τῷ τῆ ς γυναικό ς, ἀ πετί θετο τὴ ν ἀ ρχή ν, ὡ ς̓ Ατή ιος ἱ στό ρηκε;'” πό τερον ὅ τι τοῦ μὴ λαβό ντος ὁ λαβὼ ν εἶ τ' ἀ ποβαλὼ ν γυναῖ κα γαμετὴ ν ἀ τυχέ στερος ὁ μὲ ν γὰ ρ τοῦ γεγαμηκό τος οἶ κος τέ λειος, ὁ δὲ τοῦ γή μαντος εἶ τ' ἀ ποβαλό ντος οὐ κ ἀ τελὴ ς μό νον ἀ λλὰ καὶ πεπηρωμέ νος: ἢ συνιερᾶ ται μὲ ν ἡ γυνὴ τῷ ἀ νδρὶ ὡ ς καὶ πολλὰ τῶ ν ἱ ερῶ ν οὐ κ ἔ στι δρᾶ σαι μὴ γαμετῆ ς συμπαρού σης, τὸ δὲ γαμεῖ ν εὐ θὺ ς ἑ τέ ραν ἀ ποβαλό ντα τὴ ν προτέ ραν οὔ τ' ἴ σως δυνατὸ ν οὔ τ' ἄ λλως ἐ πιεικέ ς,:; ὅ θεν οὐ δ' ἀ ποπέ μψασθαι πρό τερον ἐ ξῆ ν, οὐ δὲ νῦ ν ὡ ς ἔ οικεν ἔ ξεστιν, ἀ λλ' ἐ φ' ἡ μῶ ν ἐ πέ τρεψεν ἐ ντευχθεὶ ς Δομετιανό ς. οἱ δ' ἱ ερεῖ ς παρεγέ νοντο τῇ τοῦ γά μου διαλύ σει, πολλὰ φρικώ δη καὶ ἀ λλό κοτα καὶ σκυθρωπὰ δρῶ ντες. ἧ ττον δ' ἄ ν τις τοῦ το θαυμά σειε προσιστορή σας, ὅ τι καὶ τῶ ν τιμητῶ ν θατέ ρου τελευτή σαντος ἔ δει καὶ τὸ ν ἕ τερον πεπαῦ σθαι τῆ ς ἀ ρχῆ ς ἀ ποθανό ντος δὲ τιμητοῦ Λιβί ου Δρού σου, Σκαῦ ρος Αἰ μί λιος συνά ρχων οὐ κ ἐ βού λετο τὴ ν ἀ ρχὴ ν ἀ πεί πασθαι, μέ χρι οὗ τῶ ν δημά ρχων τινὲ ς αὐ τὸ ν ἐ κέ λευον εἰ ς τὸ δεσμωτή ριον ἀ πά γεσθαι.

“ διὰ τί τῶ ν Λαρητῶ ν, οὓ ς ἰ δί ως“ πραιστί τεις” καλοῦ σι, τού τοις κύ ων παρέ στηκεν, αὐ τοὶ δὲ κυνῶ ν διφθέ ραις ἀ μπέ χονται,” ἦ πραιστί τεις μὲ ν οἱ προεστῶ τέ ς εἰ σι, τοὺ ς δὲ προεστῶ τας οἴ κου φυλακτικοὺ ς εἶ ναι προσή κει, καὶ φοβεροὺ ς μὲ ν τοῖ ς ἀ λλοτρί οις, ὥ σπερ ὁ κύ ων ἐ στί ν, ἠ πί ους δὲ καὶ πρά ους τοῖ ς συνοικοῦ σιν; ἢ μᾶ λλον, ὃ λέ γουσιν ἔ νιοἱ Ρωμαί ων, ἀ ληθέ ς ἐ στι καί, καθά περ οἱ περὶ Χρύ σιππον οἴ ονται φιλό σοφοι φαῦ λα δαιμό νια περινοστεῖ ν, οἷ ς οἱ θεοὶ δημί οις χρῶ νται καὶ κολασταῖ ς ἐ πὶ τοὺ ς ἀ νοσί ους καὶ ἀ δί κους ἀ νθρώ πους, οὕ τως οἱ Λά ρητες ἐ ρινυώ δεις τινέ ς εἰ σι καὶ ποί νιμοι δαί μονες, ἐ πί σκοποι βί ων καὶ οἴ κων διὸ καὶ κυνῶ ν δέ ρμασιν ἀ μπέ χονται, καὶ κύ ων πά ρεδρό ς ἐ στιν, ὡ ς δεινοῖ ς οὖ σιν ἐ ξιχνεῦ σαι καὶ μετελθεῖ ν τοὺ ς πονηρού ς;

“ διὰ τί τῇ καλουμέ νῃ Γενεί τῃ Μά νῃ κύ να θύ ουσι καὶ κατεύ χονται μηδέ να χρηστὸ ν ἀ ποβῆ ναι τῶ ν οἰ κογενῶ ν” ἦ ὅ τι δαί μων ἐ στὶ ν ἡ Γενεί τα περὶ τὰ ς γενέ σεις καὶ τὰ ς λοχεί ας τῶ ν φθαρτῶ ν; ῥ ύ σιν γά ρ τινα σημαί νει τοὔ νομα καὶ γέ νεσιν ἢ ῥ έ ουσαν γέ νεσιν. ὥ σπερ οὖ ν οἱ̔́ Ελληνες τῇ̔ Εκά τῃ, καὶ τῇ Γενεί τῃ κύ νἁ Ρωμαῖ οι θύ ουσιν ὑ πὲ ρ τῶ ν οἰ κογενῶ ν.̓ Αργεί ους δὲ Σωκρά της φησὶ τῇ Εἰ λιονεί ᾳ κύ να θύ ειν διὰ τὴ ν ῥ ᾳ στώ νην τῆ ς λοχεί ας. τὸ δὲ τῆ ς εὐ χῆ ς πό τερον οὐ κ ἐ π' ἀ νθρώ πων ἐ στὶ ν οἰ κογενῶ ν, μηδέ να χρηστὸ ν γενέ σθαι, ἀ λλὰ κυνῶ ν χαλεποὺ ς γὰ ρ εἶ ναι δεῖ καὶ φοβεροὺ ς τοὺ ς κύ νας ἢ διὰ τὸ χρηστοὺ ς κομψῶ ς λέ γεσθαι τοὺ ς τελευτῶ ντας αἰ νιττό μενοι, διὰ τῆ ς εὐ χῆ ς αἰ τοῦ νται μηδέ να τῶ ν συνοί κων ἀ ποθανεῖ ν; οὐ δεῖ δὲ τοῦ το θαυμά ζειν καὶ γὰ ῤ Αριστοτέ λης ἐ ν ταῖ ς̓ Αρκά δων πρὸ ς Λακεδαιμονί ους συνθή καις γεγρά φθαι φησὶ μηδέ να χρηστὸ ν ποιεῖ ν βοηθεί ας χά ριν τοῖ ς λακωνί ζουσι τῶ ν Τεγεατῶ ν, ὅ περ εἶ ναι μηδέ να ἀ ποκτιννύ ναι.

“ διὰ τί τοῖ ς Καπιτωλί οις θέ ας ἄ γοντες ἔ τι νῦ ν κηρύ ττουσι Σαρδιανοὺ ς ὠ νί ους, καὶ γέ ρων τις ἐ πὶ χλευασμῷ προά γεται παιδικὸ ν ἐ ναψά μενος περιδέ ραιον, ὃ καλοῦ σι βοῦ λλαν;'” ἦ ὅ τἱ Ρωμύ λῳ πολὺ ν χρό νον ἐ πολέ μησαν οἱ λεγό μενοι Οὐ ή ιοι Τυρρηνῶ ν, καὶ ταύ την πό λιν ἐ σχά την εἷ λε, καὶ πολλοὺ ς αἰ χμαλώ τους ἀ πεκή ρυξε μετὰ τοῦ βασιλέ ως ἐ πισκώ πτων αὐ τοῦ τὴ ν ἠ λιθιό τητα καὶ τὴ ν ἀ βελτερί αν; ἐ πεὶ δὲ Λυδοὶ μὲ ν ἦ σαν οἱ Τυρρηνοὶ ἐ ξ ἀ ρχῆ ς, Λυδῶ ν δὲ μητρό πολις αἱ Σά ρδεις, οὕ τω τοὺ ς Οὐ ηί ους ἀ πεκή ρυττον καὶ μέ χρι νῦ ν ἐ ν παιδιᾷ τὸ ἔ θος διαφυλά ττουσι.

“ διὰ τί τὰ κρεοπώ λια“ μά κελλα” καὶ“ μακέ λλους” καλοῦ σι;'” πό τερον ἀ πὸ τῶ ν μαγεί ρων τοὔ νομα διαφθαρέ ν, ὥ σπερ ἄ λλα πολλά, τῇ συνηθεί ᾳ κεκρά τηκε καὶ γὰ ρ τὸ κά ππα πρὸ ς τὸ γά μμα συγγέ νειαν ἔ χει παρ' αὐ τοῖ ς ὀ ψὲ γὰ ρ ἐ χρή σαντο τῷ γά μμα Καρβιλί ου Σπορί ου προσεξευρό ντος: καὶ τὸ λά μβδα πά λιν τοῖ ς ἀ πολισθαί νουσι τοῦ ρ δι' ἀ μβλύ τητα τῆ ς γλώ ττης ὑ πό κειται τραυλιζό μενον: ἢ καὶ τοῦ το λυτέ ον τῇ ἱ στορί ᾳ; λέ γεται γὰ ρ ἐ ν̔ Ρώ μῃ βί αιον ἄ νδρα καὶ λῃ στρικὸ ν γενό μενον καὶ περικό ψαντα πολλού ς, Μά κελλον τοὔ νομα, μό γις ἁ λῶ ναι καὶ κολασθῆ ναι: ἐ κ δὲ τῶ ν χρημά των αὐ τοῦ δημό σιον οἰ κοδομηθῆ ναι τὴ ν προσηγορί αν.

“ διὰ τί ταῖ ς̓ Ιανουαρί αις εἰ δοῖ ς περιιέ ναι δέ δοται τοῖ ς αὐ ληταῖ ς τὴ ν πό λιν ἐ σθῆ τας γυναικεί ας φοροῦ ντας;'” ἦ διὰ τὴ ν λεγομέ νην αἰ τί αν; μεγά λας γὰ ρ ὡ ς ἔ οικε τιμὰ ς ἐ καρποῦ ντο, τοῦ βασιλέ ως Νομᾶ δό ντος αὐ τοῖ ς διὰ τὴ ν πρὸ ς τὸ θεῖ ον ὁ σιό τητα: ταύ τας δ' ὕ στερον ἀ φαιρεθέ ντες ὑ πὸ τῆ ς ἀ νθυπατικῆ ς δεκαδαρχί ας ἀ πεχώ ρησαν ἐ κ τῆ ς πό λεως. ἦ ν οὖ ν ἐ πιζή τησις αὐ τῶ ν καί τις ἥ πτετο δεισιδαιμονί α τῶ ν ἱ ερέ ων ἄ ναυλα θυό ντων. ἐ πεὶ δ' οὐ κ ἐ πεί θοντο μεταπεμπομέ νοις ἀ λλ' ἐ ν Τιβοῦ ρι διέ τριβον, ἀ νὴ ρ ἀ πελεύ θερος κρύ φα τοῖ ς ἄ ρχουσιν ἐ πηγγεί λατο κατά ξειν αὐ τού ς. καὶ παρασκευά σας θοί νην ἄ φθονον ὡ ς τεθυκὼ ς θεοῖ ς ἐ κά λεσε τοὺ ς αὐ λητά ς: καὶ γύ ναια παρῆ ν ἅ μα τῷ πό τῳ καὶ παννυχὶ ς συνεκροτεῖ το παιζό ντων καὶ χορευό ντων. εἶ τ' ἐ ξαί φνης ὁ ἄ νθρωπος ἐ μβαλὼ ν λό γον ὡ ς τοῦ πά τρωνος ἐ πιό ντος αὐ τῷ καὶ ταραττό μενος συνέ πεισε τοὺ ς αὐ λητὰ ς ἀ ναβά ντας ἐ φ' ἁ μά ξας δέ ρρεσι κύ κλῳ περικαλυπτομέ νας εἰ ς τὸ Τιβοὺ ρ κομί ζεσθαι. τοῦ το δ' ἦ ν ἀ πά τη: περιαγαγὼ ν γὰ ρ τὰ ς ἁ μά ξας οὐ συνορῶ ντας αὐ τοὺ ς διὰ τὸ ν οἶ νον καὶ τὸ σκό τος ἔ λαθεν εἰ ς̔ Ρώ μην καταγαγὼ ν ἅ παντας ἕ ωθεν: ἐ τύ γχανον δ' οἱ πολλοὶ διὰ τὴ ν παννυχί δα καὶ τὸ ν πό τον ἐ ν ἐ σθῆ σιν ἀ νθιναῖ ς καὶ γυναικεί αις ὄ ντες. ὡ ς οὖ ν ἐ πεί σθησαν ὑ πὸ τῶ ν ἀ ρχό ντων καὶ διηλλά γησαν, ἐ νομί σθη τὴ ν ἡ μέ ραν ἐ κεί νην οὕ τως ἀ μπεχομέ νους σοβεῖ ν διὰ τῆ ς πό λεως.

“ διὰ τί τὸ τῆ ς Καρμέ ντης ἱ ερὸ ν ἐ ξ ἀ ρχῆ ς δοκοῦ σιν αἱ μητέ ρες ἱ δρύ σασθαι καὶ νῦ ν μά λιστα σέ βονται;'” λέ γεται γά ρ τις λό γος, ὡ ς ἐ κωλύ θησαν ὑ πὸ τῆ ς βουλῆ ς αἱ γυναῖ κες ὀ χή μασι χρῆ σθαι ζευκτοῖ ς: συνέ θεντο οὖ ν ἀ λλή λαις μὴ κυΐ σκεσθαι μηδὲ τί κτειν, ἀ μυνό μεναι τοὺ ς ἄ νδρας, ἄ χρι οὗ μετέ γνωσαν καὶ συνεχώ ρησαν αὐ ταῖ ς: γενομέ νων δὲ παί δων, εὐ τεκνοῦ σαι καὶ πολυτεκνοῦ σαι τὸ τῆ ς Καρμέ ντης ἱ ερὸ ν ἱ δρύ σαντο. τὴ ν δὲ, Καρμέ νταν οἱ μὲ ν Εὐ ά νδρου μητέ ρα λέ γουσιν οὖ σαν ἐ λθεῖ ν εἰ ς̓ Ιταλί αν ὀ νομαζομέ νην Θέ μιν, ὡ ς δ' ἔ νιοι, Νικοστρά την ἐ μμέ τρους δὲ χρησμοὺ ς ᾄ δουσαν ὑ πὸ τῶ ν Λατί νων Καρμέ νταν ὀ νομά ζεσθαι: τὰ γὰ ρ ἔ πη“ κά ρμινα” καλοῦ σιν. οἱ δὲ Μοῖ ραν ἡ γοῦ νται τὴ ν Καρμέ νταν εἶ ναι καὶ διὰ τοῦ το θύ ειν αὐ τῇ τὰ ς μητέ ρας;. ἔ στι δὲ τοῦ ὀ νό ματος τὸ ἔ τυμον“ ἑ στερημέ νη νοῦ” διὰ τὰ ς θεοφορή σεις. ὅ θεν οὐ τὰ κά ρμινα τῇ Καρμέ ντῃ τοὔ νομα παρέ σχεν, ἀ λλὰ μᾶ λλον ἀ π' ἐ κεί νης ἐ κλή θη διὰ τὸ τοὺ ς χρησμοὺ ς ἐ ν ἔ πεσι καὶ μέ τροις ἐ νθουσιῶ σαν ᾄ δειν.

“ διὰ τί τῇ̔ Ρουμί νᾳ θύ ουσαι γά λα κατασπέ νδουσι τῶ ν ἱ ερῶ ν, οἶ νον δ' οὐ προσφέ ρουσιν” ἦ ῥ οῦ μαν Λατῖ νοι τὴ ν θηλὴ ν καλοῦ σι,̔ Ρουμινᾶ λιν ὀ νομασθῆ ναι λέ γουσιν, παρ' ὅ σον ἡ λύ καινα τῷ̔ Ρωμύ λῳ τὴ ν θηλὴ ν παρέ σχεν: ὥ σπερ οὖ ν ἡ μεῖ ς τὰ ς τρεφού σας τὰ παιδί α γά λακτι θηλονὰ ς ἀ πὸ τῆ ς θηλῆ ς καλοῦ μεν, οὕ τως ἡ̔ Ρουμῖ να θηλώ τις οὖ σα καὶ τιθή νη καὶ κουοροτρό φος οὐ προσί εται τὸ ν ἄ κρατον ὡ ς βλαβερὸ ν ὄ ντα τοῖ ς νηπί οις;

“ διὰ τί τῶ ν συγκλητικῶ ν τοὺ ς μὲ ν πατέ ρας συγγεγραμμέ νους, τοὺ ς δ' ἁ πλῶ ς πατέ ρας προσηγό ρευον;'” ἦ τοὺ ς μὲ ν ἐ ξ ἀ ρχῆ ς κατανεμηθέ ντας ὑ πὸ τοῦ̔ Ρωμύ λου πατέ ρας ἐ κά λουν καὶ πατρικί ους, οἷ ον εὐ πατρί δας ὄ ντας, πατέ ρας αὑ τῶ ν ἔ χοντας ἀ ποδεῖ ξαι τοὺ ς δ' ὕ στερον ἐ πεγγραφέ ντας ἐ κ τῶ ν δημοτικῶ ν συγγεγραμμέ νους πατέ ρας ὠ νό μασαν;

“ διὰ τί κοινὸ ς ἦ ν βωμὸ ς̔ Ηρακλέ ους καὶ Μουσῶ ν” ἦ ὅ τι γρά μματα τοὺ ς περὶ Εὔ ανδρον ἐ δί δαξεν̔ Ηρακλῆ ς, ὡ ς̓ Ιό βας ἱ στό ρηκε; καὶ τὸ πρᾶ γμα σεμνὸ ν ἐ νομί ζετο, φί λους καὶ συγγενεῖ ς διδασκό ντων ὀ ψὲ δ' ἤ ρξαντο μισθοῦ διδά σκειν, καὶ πρῶ τος ἀ νέ ῳ ξε γραμματοδιδασκαλεῖ ον Σπό ριος Καρβί λιος,, ἀ πελεύ θερος Καρβιλί ου τοῦ πρώ του γαμετὴ ν ἐ κβαλό ντος.

“ διὰ τί, δυεῖ ν βωμῶ ν̔ Ηρακλέ ους ὄ ντων, οὐ μεταλαμβά νουσι γυναῖ κες οὐ δὲ γεύ ονται τῶ ν ἐ πὶ τοῦ μεί ζονος θυομέ νων;'” πό τερον ὅ τι τῶ ν ἱ ερῶ ν αἱ περὶ τὴ ν Καρμέ νταν ὑ στέ ρησαν, ὑ στέ ρησε δὲ καὶ τὸ Πιναρί ων γέ νος ὅ θεν εἰ ργό μενοι τῆ ς θοί νης, ἑ στιωμέ νων τῶ ν ἄ λλων, Πινά ριοι προσηγορεύ θησαν: ἢ διὰ τὰ μυθολογού μενα περὶ τοῦ χιτῶ νος καὶ τῆ ς Δηιανεί ρας:;

“ διὰ τί τὸ ν θεὸ ν ἐ κεῖ νον, ᾧ μά λιστα τὴ ν̔ Ρώ μην σῴ ζειν προσή κει καὶ φυλά ττειν, εἴ τ' ἐ στὶ ν ἄ ρρην εἴ τε θή λεια, καὶ λέ γειν ἀ πεί ρηται καὶ ζητεῖ ν καὶ ὀ νομά ζειν: ταύ την δὲ τὴ ν ἀ πό ρρησιν ἐ ξά πτουσι δεισιδαιμονί ας, ἱ στοροῦ ντες Οὐ αλέ ριον Σωρανὸ ν ἀ πολέ σθαι κακῶ ς διὰ τὸ ἐ ξειπεῖ ν;'” πό τερον, ὡ ς τῶ ν̔ Ρωμαϊ κῶ ν τινες ἱ στορή κασιν, ἐ κκλή σεις εἰ σὶ καὶ γοητεῖ αι θεῶ ν, αἷ ς νομί ζοντες καὶ αὐ τοὶ θεού ς τινας ἐ κκεκλῆ σθαι παρὰ τῶ ν πολεμί ων καὶ μετῳ κηκέ ναι πρὸ ς αὑ τοὺ ς: ἐ φοβοῦ ντο ταὐ τὸ παθεῖ ν ὑ φ' ἑ τέ ρων: ὥ σπερ οὖ ν Τύ ριοι δεσμοὺ ς ἀ γά λμασι λέ γονται περιβαλεῖ ν, ἕ τεροι δ' αἰ τεῖ ν ἐ γγυητὰ ς ἐ πὶ λουτρὸ ν ἢ καθαρμό ν τινα προπέ μποντες, οὕ τως ᾤ οντὁ Ρωμαῖ οι τὸ ἄ ρρητον καὶ τὸ ἄ γνωστον ἀ σφαλεστά την εἶ ναι θεοῦ καὶ βεβαιοτά την φρουρὰ ν ἢ καθά πεῥ Ομή ρῳ πεποί ηται τὸ“ γαῖ α δ' ἔ τι ξυνὴ πά ντων” ὅ πως οἱ ἄ νθρωποι τοὺ ς θεοὺ ς πά ντας σέ βωνται καὶ τιμῶ σι τὴ ν γῆ ν κοινῶ ς ἔ χοντας, οὔ τως ἀ πεκρύ ψαντο τὸ ν κύ ριον τῆ ς σωτηρί ας οἱ παλαιοὶ̔ Ρωμαῖ οι, βουλό μενοι μὴ μό νον τοῦ τον ἀ λλὰ πά ντας ὑ πὸ τῶ ν πολιτῶ ν τοὺ ς θεοὺ ς τιμᾶ σθαι;

“ διὰ τί τῶ ν λεγομέ νων Φιτιαλέ ων,̔ Ελληνιστὶ δ' οἷ ον εἰ ρηνοποιῶ ν σπονδοφό ρων, ὁ καλού μενος“ πά τερ πατρᾶ τος” ἐ νομί ζετο μέ γιστος（ ἔ στι δ' οὗ τος, ᾧ πατὴ ρ ζῇ καὶ παῖ δες εἰ σί ν ἔ χει δὲ καὶ νῦ ν προνομί αν τινὰ καὶ πί στιν: οἱ γὰ ρ στρατηγοὶ τὰ δι' εὐ μορφί αν καὶ ὥ ραν ἐ πιμελοῦ ς: δεό μενα καὶ σώ φρονος φυλακῆ ς σώ ματα τού τοις παρακατατί θενται）;” πό τερον ὅ τι τὸ αἰ δεῖ σθαι τοὺ ς παῖ δας; αὐ τοῖ ς καὶ τὸ φοβεῖ σθαι τοὺ ς πατέ ρας πρό σεστιν: ἢ τοὔ νομα τὴ ν αἰ τί αν ὑ παγορεύ ει; βού λεται γὰ ρ εἶ ναι τὸ“ πατρᾶ τον” οἱ ονεὶ συμπεπερασμέ νον καὶ πεπερατωμέ νον, ὡ ς τελειοτέ ρου τῶ ν ἄ λλων ὄ ντος ᾧ συμβέ βηκε πατέ ρα κεκτημέ νῳ πατρὶ γενέ σθαι. ἢ δεῖ τὸ ν ὅ ρκων καὶ εἰ ρή νης; προϊ στά μενον“ ἅ μα πρό σω καὶ ὀ πί σω” καθ'̔́ Ομηρον ὁ ρᾶ ν; εἴ η δ'- μά λιστα τοιοῦ τος, ᾧ παῖ ς ἔ στιν ὑ πὲ ρ οὗ βουλεύ εται, καὶ πατὴ ρ μεθ' οὗ βουλεύ εται.

“ διὰ τί τῷ καλουμέ νῳ“ ῥ ῆ γι σακρώ ρουμ”（ οὗ τος δ' ἐ στὶ βασιλεὺ ς ἱ ερῶ ν） ἀ πεί ρηται καὶ ἄ ρχειν καὶ δημηγορεῖ ν” ἦ τὸ παλαιὸ ν οἱ βασιλεῖ ς τὰ πλεῖ στα καὶ μέ γιστα τῶ ν ἱ ερῶ ν ἔ δρων καὶ τὰ ς θυσί ας ἔ θυον αὐ τοὶ μετὰ τῶ ν ἱ ερέ ων; ἐ πεὶ δ' οὐ κ ἐ μετρί αζον ἀ λλ' ἦ σαν ὑ περή φανοι καὶ βαρεῖ ς, τῶ ν μὲ ν̔ Ελλή νων οἱ πλεῖ στοι τὴ ν ἐ ξουσί αν αὐ τῶ ν περιελό μενοι μό νον τὸ θύ ειν τοῖ ς θεοῖ ς ἀ πέ λιπον,̔ Ρωμαῖ οι δὲ παντά πασι τοὺ ς βασιλεῖ ς; ἐ κβαλό ντες ἄ λλον ἐ πὶ τὰ ς θυσί ας ἔ ταξαν, οὔ τε ἄ ρχειν ἐ ά σαντες οὔ τε δημαγωγεῖ ν, ὅ πως μό νον ἐ ν τοῖ ς ἱ εροῖ ς βασιλεύ εσθαι δοκῶ σι καὶ βασιλεί αν διὰ τοὺ ς θεοὺ ς ὑ πομέ νειν. ἔ στι γοῦ ν τις ἐ ν ἀ γορᾷ θυσί α πρὸ ς τῷ λεγομέ νῳ Κομιτί ῳ πά τριος, ἣ ν θύ σας ὁ βασιλεὺ ς κατὰ τά χος ἄ πεισι φεύ γων ἐ ξ ἀ γορᾶ ς

“ διὰ τί τὴ ν τρά πεζαν οὐ κ εἴ ων ἀ ναιρεῖ σθαι κενή ν, ἀ λλὰ πά ντως τινὸ ς ἐ πό ντος;'” πό τερον αἰ νιττό μενοι τὸ δεῖ ν ἀ εί τι τοῦ παρό ντος εἰ ς τὸ μέ λλον ὑ πολιπεῖ ν καὶ τῆ ς αὔ ριον ἐ ν τῇ σή μερον μνημονεύ ειν, ἢ νομί ζοντες ἀ στεῖ ον εἶ ναι τὸ συστέ λλειν καὶ, ἀ νέ χειν τὴ ν ὄ ρεξιν ἔ τι παρού σης τῆ ς ἀ πολαύ σεως; ἧ ττον γὰ ρ ἐ πιθυμοῦ σι τῶ ν ἀ πό ντων ἐ θισθέ ντες ἀ πέ χεσθαι τῶ ν παρό ντων. ἢ καὶ πρὸ ς οἰ κέ τας φιλά νθρωπον τὸ ἔ θος; οὐ γὰ ρ οὕ τω λαμβά νοντες ὡ ς μεταλαμβά νοντες ἀ γαπῶ σι, κοινωνεῖ ν τρό πον τινὰ τραπέ ζης ἡ γού μενοι τοῖ ς δεσπό ταις. ἢ τῶ ν ἱ ερῶ ν οὐ δέ ποτε δεῖ ν κενὸ ν οὐ θὲ ν περιορᾶ ν, ἱ ερὸ ν δ' ἡ τρά πεζα;

“ διὰ τί τῇ νύ μφῃ τὸ πρῶ τον οὐ κ ἐ ντυγχά νει μετὰ φωτὸ ς; ὁ ἀ νὴ ρ ἀ λλὰ διὰ σκό τους;'” πό τερον ὅ τι αἰ δεῖ ται πρὶ ν ἢ συνελθεῖ ν ἀ λλοτρί αν νομί ζων, ἢ καὶ πρὸ ς ἰ δί αν προσιέ ναι μετ' αἰ δοῦ ς ἐ θιζό μενος; ἢ, καθά περ ὁ Σό λων ἔ γραψε μή λου κυδωνί ου τὴ ν νύ μφην ἐ ντραγοῦ σαν εἰ ς τὸ ν θά λαμον βαδί ζειν, ὅ πως τὸ πρῶ τον ἄ σπασμα μὴ δυσχερὲ ς γέ νηται μηδ' ἀ χά ριστον οὕ τως ὁ̔ Ρωμαῖ ος νομοθέ της, εἰ δή τι προσῆ ν ἄ τοπον τῷ σώ ματι καὶ δυσχερέ ς, ἔ κρυψεν; ἢ διαβολὴ τί ς ἐ στιν ἀ φροδισί ων παρανό μων τὸ γιγνό μενον, ὡ ς καὶ τοῖ ς νομί μοις αἰ σχύ νης τινὸ ς προσού σης;

“ διὰ τί τῶ ν ἱ πποδρό μων εἷ ς Φλαμί νιος καλεῖ ται” ἦ ὅ τι, Φλαμινί ου τινὸ ς τῶ ν παλαιῶ ν τῇ πό λει χώ ραν ἐ πιδό ντος, ἐ χρῶ ντο ταῖ ς προσό δοις εἰ ς τοὺ ς ἱ ππικοὺ ς ἀ γῶ νας: ἔ τι δὲ περιό ντων χρημά των, κατεσκεύ ασαν ὁ δό ν, ἣ ν καὶ αὐ τὴ ν Φλαμινί αν προσηγό ρευσαν;

“ διὰ τί“ λικτώ ρεις” τοὺ ς ῥ αβδού χους ὀ νομά ζουσι;'” πό τερον ὅ τι καὶ συνέ δεον τοὺ ς ἀ κολασταί νοντας οὗ τοι καὶ τῷ̔ Ρωμύ λῳ παρηκολού θουν ἱ μά ντας ἐ ν τοῖ ς κό λποις κομί ζοντες τὸ δὲ δεσμεύ ειν“ ἀ λλιγᾶ ρε” λέ γουσιν οἱ πολλοὶ̔ Ρωμαί ων, οἱ δὲ καθαρεύ οντες ἐ ν τῷ διαλέ γεσθαι“ λιγᾶ ρε”）: ἢ νῦ ν μὲ ν παρέ γκειται τὸ κ, πρό τερον δὲ“ λιτώ ρεις” ἐ καλοῦ ντο, λειτουργοί τινες ὄ ντες περὶ τὸ δημό σιον; ὅ τι γὰ ρ λῇ τον ἄ χρι νῦ ν τὸ δημό σιον ἐ ν πολλοῖ ς τῶ ν̔ Ελλή νων νό μων γέ γραπται, οὐ δέ να ὡ ς ἔ πος εἰ πεῖ ν λέ ληθε.

“ διὰ τί κύ να θύ ουσιν οἱ Λού περκοι Λού περκοι δ' εἰ σὶ ν οἱ τοῖ ς Λουπερκαλί οις γυμνοὶ διαθέ οντες ἐ ν περιζώ μασι καὶ καθικνού μενοι σκύ τει τῶ ν ἀ παντώ ντων;'” πό τερον ὅ τι καθαρμό ς ἐ στι τῆ ς πό λεως τὰ δρώ μενα καὶ γὰ ρ τὸ ν μῆ να“ Φεβρουά ριον” καλοῦ σι καὶ νὴ Δί α τὴ ν ἡ μέ ραν ἐ κεί νην“ φεβρά την,” καὶ“ φεβρά ριν” τὸ τῶ ν σκυτῶ ν ἤ θει καθικνεῖ σθαι, τοῦ ῥ ή ματος τὸ καθαί ρειν σημαί νοντος: τῷ δὲ κυνὶ πά ντες ὡ ς ἔ πος εἰ πεῖ ν̔́ Ελληνες ἐ χρῶ ντο καὶ χρῶ νταὶ γε μέ χρι νῦ ν ἔ νιοι σφαγί ῳ πρὸ ς τοὺ ς καθαρμού ς καὶ τῇ̔ Εκά τῃ σκυλά κια μετὰ τῶ ν ἄ λλων καθαρσί ων ἐ κφέ ρουσι καὶ περιμά ττουσι σκυλακί οις τοὺ ς ἁ γνισμοῦ δεομέ νους, περισκυλακισμὸ ν τὸ τοιοῦ το γέ νος τοῦ καθαρμοῦ καλοῦ ντες: ἢ λύ κος μὲ ν ὁ λοῦ πό ς ἐ στι καὶ Λύ καια τὰ Λουπερκά λια: λύ κῳ δὲ κύ ων πολέ μιος καὶ διὰ τοῦ το θύ εται τοῖ ς Λυκαί οις; ἢ ὅ τι τοὺ ς Λουπέ ρκους ὑ λακτοῦ σι καὶ παραλυποῦ σιν οἱ κύ νες ἐ ν τῇ πό λει διαθέ οντας; ἢ Πανὶ μὲ ν ἡ θυσί α γί γνεται, Πανὶ δὲ κύ ων προσφιλὲ ς διὰ τὰ αἰ πό λια;

“ διὰ τί τῷ καλουμέ νῳ Σεπτομουντί ῳ παρεφύ λαττον ὀ χή μασι ζευκτοῖ ς χρῆ σθαι, καὶ νῦ ν οἱ τῶ ν παλαιῶ ν μὴ καταφρονοῦ ντες παραφυλά ττουσι τὸ δὲ σεπτομού ντιον ἄ γουσιν ἐ πὶ τῷ τὸ ν ἕ βδομον τῇ πό λει προσκατανεμηθῆ ναι καὶ τὴ ν̔ Ρώ μην ἑ πτά λοφον γενέ σθαι;'” πό τερον, ὡ ς ἔ νιοι τῶ ν̔ Ρωμαϊ κῶ ν ἐ πινοοῦ σι, διὰ τὸ μή πω συνεζεῦ χθαι τοῖ ς μέ ρεσι παντελῶ ς τὴ ν πό λιν ἢ τοῦ το μὲ ν ἄ λλως οὐ πρὸ ς Διό νυσό ν ἐ στιν ἔ ργου δὲ μεγά λου τοῦ πρὸ ς τὸ ν συνοικισμὸ ν ἐ κτελεσθέ ντος, οἰ ό μενοι τὴ ν πό λιν ἤ δη πεπαῦ σθαι προϊ οῦ σαν εἰ ς τὸ πρό σθεν, ἔ παυσαν μὲ ν αὑ τοὺ ς ἀ νέ παυσαν δὲ τῶ ν ὑ ποζυγί ων τὰ συμπονή σαντα καὶ παρέ σχον ἀ πολαῦ σαι τῇ σχολῇ τῆ ς κοινῆ ς ἑ ορτῆ ς; ἢ πᾶ σαν μὲ ν ἐ βού λοντο κοσμεῖ ν ἀ εὶ καὶ τιμᾶ ν ἑ ορτὴ ν τοὺ ς πολί τας παρό ντας, μά λιστα δὲ τὴ ν ἐ πὶ τῷ συνοικισμῷ τῆ ς πό λεως: ἀ γομέ νην: ἵ ν' οὖ ν τὴ ν πό λιν, ἧ ς ἐ στιν ἡ ἑ ορτή, μὴ ἀ πολεί πωσιν, οὐ κ ἐ φεῖ το χρῆ σθαι ζεύ γεσιν ἐ κεί νην τὴ ν ἡ μέ ραν;

“ διὰ τί τοὺ ς ἀ πεγνωσμέ νους ἐ πὶ κλοπαῖ ς ἢ δουλικοῖ ς τισιν ἄ λλοις ἁ μαρτή μασι“ φουρκί φερας” καλοῦ σιν;'” ἦ καὶ τοῦ το τῆ ς τῶ ν παλαιῶ ν ἐ πιμελεί ας τεκμή ριό ν ἐ στιν; ὁ γὰ ρ οἰ κό τριβος ἰ δί ου καταγνοὺ ς τινα μοχθηρί αν ἐ κέ λευε διπλοῦ ν ξύ λον, ὃ ταῖ ς ἁ μά ξαις ὑ φιστᾶ σιν, ἀ ρά μενον διὰ τῆ ς συνοικί ας ἢ τῆ ς γειτνιά σεως; διεξελθεῖ ν ὑ πὸ πά ντων ὁ ρώ μενον, ὅ πως ἀ πιστοῖ εν αὐ τῷ καὶ φυλά ττοιντο πρὸ ς τὸ λοιπό ν τὸ δὲ ξύ λον ἡ μεῖ ς μὲ ν στή ριγγμα,̔ Ρωμαῖ οι δὲ“ φοῦ ρκαν” ὀ νομά ζουσι: διὸ καὶ“ φουρκί φερ” ὁ τοῦ το περιενεγκὼ ν καλεῖ ται.

“ διὰ τί τῶ ν κυριττό ντων βοῶ ν ὑ πὲ ρ τοῦ φυλά ττεσθαι τὸ ν ἐ ντυγχά νοντα χό ρτον τῷ: κέ ρατι προσδέ ουσιν;'” ἦ διὰ κό ρον καὶ πλησμονὴ ν ἐ ξυβρί ζουσι καὶ βό ες καὶ ἵ πποι καὶ ὄ νοι καὶ ἄ νθρωποι; ὥ ς που καὶ Σοφοκλῆ ς πεποί ηκε σὺ δὲ σφαδᾴ ζεις πῶ λος ὣ ς εὐ φορβί ᾳ, γαστή ρ τε γά ρ σου καὶ γνά θος πλή ρης. διὸ καὶ Μά ρκον Κρά σσον οἱ̔ Ρωμαῖ οι χό ρτον ἔ χειν ἔ φασαν: ἐ φυλά ττοντο γὰ ρ αὐ τὸ ν οἱ τοὺ ς ἄ λλους ἐ ν τῇ πολιτεί ᾳ σπαρά ττοντες ὡ ς ἀ μυντικὸ ν καὶ δυσεπιχεί ρητον. οὐ μὴ ν ἀ λλ' ὕ στερον ἐ λέ χθη πά λιν, ὅ τι Κρά σσου Καῖ σαρ ἀ φῃ ρή κει τὸ ν χό ρτον: ἀ ντέ στη γὰ ρ αὐ τῷ πρῶ τος ἐ ν τῇ πολιτεί ᾳ καὶ κατεφρό νησε.

“ διὰ τί τῶ ν ἐ π' οἰ ωνοῖ ς ἱ ερέ ων, οὓ ς Αὔ σπικας πρό τερον Αὔ γουρας δὲ νῦ ν καλοῦ σιν, ᾤ οντο δεῖ ν ἀ εὶ τοὺ ς λαμπτῆ ρας ἀ νεῳ γμέ νους εἶ ναι καὶ τὸ πῶ μα μὴ ἐ πικεῖ σθαι;'” ἦ καθά περ οἱ Πυθαγορικοὶ μικρὰ μεγά λων ἐ ποιοῦ ντο σύ μβολα κωλύ οντες“ ἐ πὶ χοί νικος καθῆ σθαι” καὶ“ πῦ ρ μαχαί ρᾳ μὴ σκαλεύ ειν” οὕ τως οἱ παλαιοὶ πολλοῖ ς αἰ νί γμασιν ἐ χρῶ ντο καὶ μά λιστα πρὸ ς τοὺ ς ἱ ερεῖ ς, οἷ ό ν ἐ στι καὶ τὸ τοῦ λαμπτῆ ρος; ἔ οικε γὰ ρ ὁ λαμπτὴ ρ τῷ περιέ χοντι τὴ ν ψυχὴ ν σώ ματι. φῶ ς γά ρ ἐ στιν ἡ ἐ ντὸ ς ψυχὴ καὶ δεῖ τὸ συνετὸ ν καὶ φρό νιμον ἀ εὶ ἀ ναπεπταμέ νον αὐ τῆ ς εἶ ναι καὶ δεδορκὸ ς καὶ μηδέ ποτε συγκεκλεῖ σθαι μηδ' ἀ ποπνεό μενον. πνευμά των δ' ὄ ντων, οὐ κ εὐ σταθοῦ σιν οἱ ὄ ρνιθες οὐ δὲ βέ βαια σημεῖ α παρέ χουσι διὰ τὴ ν πλά νην καὶ τὴ ν ἀ νωμαλί αν. διδά σκουσιν οὖ ν τῷ ἔ θει μὴ πνευμά των ὄ ντων, ἀ λλὰ νηνεμί ας καὶ καταστά σεως, ἐ πὶ ταῦ τα προϊ έ ναι τοὺ ς οἰ ωνοπό λους, ὅ τε δύ νανται τοῖ ς λαμπτῆ ρσιν ἀ νεῳ γμέ νοις χρῆ σθαι.

“ διὰ τί δ' ἀ πεί ρητο τοῖ ς ἕ λκος ἔ χουσιν ἱ ερεῦ σιν ἐ π' οἰ ωνῶ ν καθέ ζεσθαι” πό τερον καὶ τοῦ το σύ μβολό ν ἐ στι τοῦ μηδὲ ν δακνομέ νους μηδ' οἷ ον ἕ λκος ἴ διον, καὶ πά θος ἔ χοντας ἐ ν τῇ ψυχῇ τὰ θεῖ α χρηματί ζειν, ἀ λλ' ἀ λύ πους καὶ ἀ κεραί ους καὶ ἀ περισπά στους ὄ ντας: ἢ κατὰ λό γον ἐ στί ν, εἰ μή τ' ἱ ερεί ῳ χρή σαιτ' ἄ ν τις ἕ λκος: ἔ χοντι πρὸ ς θυσί αν μή τ' ὄ ρνισι πρὸ ς οἰ ωνισμό ν, ἔ τι μᾶ λλον ἐ φ' ἑ αυτῶ ν φυλά ττεσθαι τὰ τοιαῦ τα, καὶ καθαροὺ ς γενομέ νους καὶ ἀ σινεῖ ς καὶ ὁ λοκλή ρους ἐ πὶ τὰ παρὰ τῶ ν θεῶ ν σημαινό μενα βαδί ζειν; τὸ γὰ ρ ἕ λκος ἔ οικε πή ρωσὶ ς τις εἶ ναι καὶ μιασμὸ ς τοῦ σώ ματος.

“ διὰ τί μικρᾶ ς Τύ χης ἱ ερὸ ν ἱ δρύ σατο Σερού ιος Τού λλιος ὁ βασιλεὺ ς: ἣ ν“ βρέ βεμ” καλοῦ σι;” πό τερον ὅ τι μικρὸ ς; ὢ ν ἐ ν καὶ ταπεινὰ πρά ττων καὶ γεγονὼ ς ἐ κ μητρὸ ς αἰ χμαλώ του διὰ τὴ ν τύ χην ἐ βασί λευσε τῆ ς̔ Ρώ μης: ἢ αὕ τη μὲ ν ἡ μεταβολὴ μέ γεθος ἐ μφαί νει τύ χης μᾶ λλον ἢ μικρό τητα, πά ντων δὲ μά λιστα Σερού ιος ἔ οικε τὴ ν τῆ ς τύ χης: ἐ κθειά σας δύ ναμιν ἐ πιφημί σαι πρά ξεσιν ἁ πά σαις; οὐ γὰ ρ μό νον Τύ χης εὐ έ λπιδος; καὶ ἀ ποτροπαί ου καὶ μειλιχί ας καὶ πρωτογενεί ας καὶ ἄ ρρενος ἱ ερὰ κατεσκεύ ασεν, ἀ λλ' ἔ στιν ἰ δί ας Τύ χης ἱ ερό ν, ἕ τερον δ' ἐ πιστρεφομέ νης, ἄ λλο παρθέ νου: καὶ τί ἄ ν τις ἐ πεξί οι τὰ ς ἄ λλας ἐ πωνυμί ας, ὅ που Τύ χης ἰ ξευτηρί ας ἱ ερό ν ἐ στιν, ἣ ν βισκᾶ ταν ὀ νομά ζουσιν, ὡ ς πό ρρωθεν ἡ μῶ ν ἁ λισκομέ νων ὑ π' αὐ τῆ ς καὶ προσισχομέ νων τοῖ ς πρά γμασιν; ὅ ρα δὴ μὴ καταμαθὼ ν τὸ παρὰ μικρὸ ν ἀ εὶ τῆ ς τύ χης μέ γα δυνά μενον, καὶ ὅ τι τῷ γενέ σθαι τι μικρὸ ν ἢ μὴ γενέ σθαι τι πολλά κις ὑ πῆ ρξεν ἐ νί οις τυχεῖ ν ἢ διαμαρτεῖ ν τῶ ν μεγί στων, μικρᾶ ς Τύ χης ἱ ερὸ ν ἱ δρύ σατο, προσέ χειν διδά σκων τοῖ ς πρά γμασι καὶ μὴ καταφρονεῖ ν διὰ μικρό τητα τῶ ν ἐ ντυγχανό ντων.

“ διὰ τί λύ χνον οὐ κ ἐ σβέ ννυσαν, ἀ λλ' αὐ τὸ ν ὑ φ' ἑ αυτοῦ περιεώ ρων μαραινό μενον” πό τερον ὡ ς συγγενὲ ς καὶ ἀ δελφικὸ ν σεβό μενοι τοῦ ἀ σβέ στου καὶ ἀ θανά του πυρό ς, ἢ καὶ τοῦ το σύ μβολό ν ἐ στι τοῦ μὴ δεῖ ν τὸ ἔ μψυχον, ἂ ν μὴ βλά πτῃ, διαφθεί ρειν μηδ' ἀ ναιρεῖ ν, ὡ ς ζῴ ῳ τοῦ πυρὸ ς ἐ οικό τος; καὶ γὰ ρ τροφῆ ς δεῖ ται καὶ αὐ τοκί νητό ν ἐ στιν καὶ σβεννύ μενον φωνὴ ν ἀ φί ησιν ὥ σπερ φονευό μενον. ἢ διδά σκει τὸ ἔ θος ἡ μᾶ ς, ὅ τι δεῖ μή τε πῦ ρ μή θ' ὕ δωρ μή τ' ἄ λλο τι τῶ ν ἀ ναγκαί ων αὐ τοὺ ς ἄ δην ἔ χοντας διαφθεί ρειν, ἀ λλ' ἐ ᾶ ν χρῆ σθαι τοὺ ς δεομέ νους καὶ ἀ πολεί πειν ἑ τέ ροις, ὅ ταν αὐ τοὶ μηκέ τι χρεί αν ἔ χωμεν;

“ διὰ τί τὰ ς ἐ ν τοῖ ς ὑ ποδή μασι σεληνί δας οἱ διαφέ ρειν δοκοῦ ντες εὐ γενεί ᾳ φοροῦ σιν;'” πό τερον, ὡ ς Κά στωρ φησί, σύ μβολό ν ἐ στι τοῦ το τῆ ς λεγομέ νης οἰ κή σεως ἐ πὶ τῆ ς σελή νης καὶ ὅ τι μετὰ τὴ ν τελευτὴ ν αὖ θις αἱ ψυχαὶ τὴ ν σελή νην ὑ πὸ πό δας ἕ ξουσιν, ἢ τοῖ ς παλαιοτά τοις τοῦ θ' ὑ πῆ ρχεν ἐ ξαί ρετον; οὗ τοι δ' ἦ σαν̓ Αρκά δες τῶ ν ἀ π' Εὐ ά νδρου Προσελή νων λεγομέ νων. ἤ, καθά περ ἄ λλα πολλά, καὶ τοῦ το τοὺ ς ἐ παιρομέ νους καὶ μέ γα φρονοῦ ντας ὑ πομιμνή σκει τῆ ς ἐ π' ἀ μφό τερον τῶ ν ἀ νθρωπί νων μεταβολῆ ς παρά δειγμα ποιουμέ νους τὴ ν σελή νην, ὡ ς ἐ ξ ἀ δή λου πρῶ τον ἔ ρχεται νέ α πρό σωπα καλλύ νουσα καὶ πληρουμέ νη, χὤ ταν περ αὑ τῆ ς εὐ πρεπεστά τη φανῇ, πά λιν διαρρεῖ κἀ πὶ μηδὲ ν ἔ ρχεται; ἢ πειθαρχί ας ἦ ν μά θημα βασιλευομέ νους μὴ δυσχεραί νειν, ἀ λλ' ὥ σπερ ἡ σελή νη προσέ χειν ἐ θέ λει τῷ κρεί ττονι καὶ δευτερεύ ειν ἀ εὶ παπταί νουσα πρὸ ς αὐ γὰ ς ἠ ελί οιο κατὰ τὸ ν Παρμενί δην οὕ τω τὴ ν δευτέ ραν τά ξιν ἀ γαπᾶ ν χρωμέ νους τῷ ἡ γεμό νι καὶ τῆ ς ἀ π', ἐ κεί νου δυνά μεως καὶ τιμῆ ς ἀ πολαύ οντας;

“ διὰ τί τὸ ν μὲ ν ἐ νιαυτὸ ν τοῦ Διὸ ς: νομί ζουσι, τοὺ ς δὲ μῆ νας τῆ ς:̔́ Ηρας;'” ἦ ὅ τι τῶ ν μὲ ν ἀ ορά των θεῶ ν καὶ νοητῶ ν βασιλεύ ουσι Ζεὺ ς καὶ̔́ Ηρα, τῶ ν δ' ὁ ρατῶ ν ἥ λιος καὶ σελή νη; ποιεῖ δ' ὁ μὲ ν ἥ λιος τὸ ν ἐ νιαυτό ν, ἡ δὲ σελή νη τοὺ ς μῆ νας. δεῖ δὲ μὴ νομί ζειν ἁ πλῶ ς εἰ κό νας ἐ κεί νων τού τους, ἀ λλ' αὐ τὸ ν ἐ ν ὕ λῃ Δί α τὸ ν ἥ λιον, καὶ αὐ τὴ ν τὴ ν̔́ Ηραν ἐ ν ὕ λῃ τὴ ν σελή νην. διὸ καὶ̓ Ιουνῶ νεμ ὀ νομά ζουσι τὴ ν̔́ Ηραν, τὸ νέ ον ἢ τὸ νεώ τερον ἐ μφαί νοντος τοῦ ὀ νό ματος, ἀ πὸ τῆ ς σελή νης καὶ Λουκῖ ναν̔́ Ηραν καλοῦ σιν οἷ ον φωτεινὴ ν ἢ φωτί ζουσαν καὶ νομί ζουσιν ἐ πὶ ταῖ ς λοχεί αις καὶ ὠ δῖ σι βοηθεῖ ν, ὥ σπερ καὶ τὴ ν σελή νην,“ διὰ κυά νεον πό λον ἄ στρων διὰ τ' ὠ κυτό κοιο σελά νας” εὐ τοκεῖ ν γὰ ρ ἐ ν ταῖ ς πανσελή νοις μά λιστα δοκοῦ σι.

“ διὰ τί τῶ ν οἰ ωνῶ ν ὁ καλού μενος ἀ ριστερὸ ς αἴ σιος,:;'” πό τερον οὐ κ ἔ στι τοῦ τ' ἀ ληθέ ς, ἀ λλὰ παρακρού εται πολλοὺ ς ἡ διά λεκτος τὸ γὰ ρ ἀ ριστερὸ ν“ σί νιστρον” ὀ νομά ζουσι, τὸ δ' ἀ φεῖ ναι“ σί νερε” καὶ“ σί νε” λέ γουσιν, ὅ ταν ἀ φεῖ ναι παρακαλῶ σι. τὸ ν οὖ ν ἀ φιέ ντα τὴ ν πρᾶ ξιν οἰ ωνὸ ν σινιστέ ριον ὄ ντα σί νιστρον οὐ κ ὀ ρθῶ ς ὑ πολαμβά νουσιν οἱ πολλοὶ καὶ ὀ νομά ζουσιν: ἢ καθά περ Διονύ σιό ς φησιν,̓ Ασκανί ῳ τῷ Αἰ νεί ου παραταττομέ νῳ πρὸ ς: Μεζέ ντιον ἀ στραπῆ ς ἐ ν ἀ ριστερᾷ νικηφό ρου γενομέ νης οἰ ωνισά μενοι, καὶ πρὸ ς τὸ λοιπὸ ν οὕ τω παραφυλά ττουσιν; ἤ, ὡ ς ἄ λλοι τινέ ς, Αἰ νεί ᾳ τού του συμπεσό ντος; καὶ γὰ ρ Θηβαῖ οι τῷ ἀ ριστερῷ κέ ρατι τρεψά μενοι τοὺ ς πολεμί ους καὶ κρατή σαντες ἐ ν Λεύ κτροις, διετέ λεσαν ἐ ν πά σαις ταῖ ς μά χαις τῷ ἀ ριστερῷ τὴ ν ἡ γεμονί αν ἀ ποδιδό ντες. ἢ μᾶ λλον, ὡ ς̓ Ιό βας φησί, τοῖ ς πρὸ ς τὰ ς ἀ νατολὰ ς ἀ ποβλέ πουσιν ἐ ν ἀ ριστερᾷ γί γνεται τὸ βό ρειον, ὃ δὴ τοῦ κό σμου δεξιὸ ν ἔ νιοι τί θενται καὶ καθυπέ ρτερον. ὅ ρα δὲ μὴ φύ σει τοῖ ς εὐ ωνύ μοις ἀ σθενεστέ ροις οὖ σιν οἱ προϊ στά μενοι τῶ ν οἰ ωνῶ ν οἷ ον ἀ ναρρωννύ ουσι καὶ ὑ περεί δουσι τὸ ἐ λλιπὲ ς τῆ ς δυνά μεως ἐ πανισοῦ ντες. ἢ τὰ ἐ πί γεια καὶ θνητὰ τοῖ ς οὐ ρανί οις καὶ θεί οις ἀ ντικεῖ σθαι νομί ζοντες ᾤ οντο τὰ πρὸ ς ἡ μᾶ ς ἀ ριστερὰ τοὺ ς θεοὺ ς ἀ πὸ τῶ ν δεξιῶ ν προπέ μπειν;

“ διὰ τί τοῦ θριαμβεύ σαντος εἶ τ' ἀ ποθανό ντος καὶ καέ ντος ἐ ξῆ ν ὀ στέ ον λαβό ντας εἰ ς τὴ ν πό λιν εἰ σφέ ρειν καὶ κατατί θεσθαι, ὡ ς Πύ ρρων ὁ Λιπαραῖ ος ἱ στό ρηκεν;'” ἦ τιμῆ ς ἕ νεκα τοῦ τεθνηκό τος; καὶ γὰ ρ ἄ λλοις ἀ ριστεῦ σι καὶ στρατηγοῖ ς ἔ δωκαν οὐ κ αὐ τοὺ ς μό νον ἀ λλὰ καὶ τοὺ ς ἀ π' αὐ τῶ ν ἐ νθά πτεσθαι τῇ ἀ γορᾷ, καθά περ Οὐ αλερί ῳ καὶ Φαβρικί ῳ: καί φασι τού των ἀ πογό νοις ἀ ποθανοῦ σι καὶ κομισθεῖ σιν εἰ ς ἀ γορὰ ν ὑ φί εσθαι δᾷ δα καομέ νην, εἶ τ' εὐ θὺ ς αἴ ρεσθαι, χρωμέ νων ἀ νεπιφθό νως τῇ τιμῇ καὶ τὸ ἐ ξεῖ ναι μό νον ἐ κβεβαιουμέ νων.

“ διὰ τί τοὺ ς θριαμβεύ σαντας ἑ στιῶ ντες ἐ ν δημοσί ῳ παρῃ τοῦ ντο τοὺ ς: ὑ πά τους, καὶ πέ μποντες παρεκά λουν μὴ ἐ λθεῖ ν ἐ πὶ τὸ δεῖ πνον;'” ἦ καὶ τό πον ἔ δει τῷ θριαμβεύ σαντι κλισί ας τὸ ν ἐ ντιμό τατον ἀ ποδί δοσθαι καὶ προπομπὴ ν μετὰ τὸ δεῖ πνον; ταῦ τα δ' οὐ κ ἔ ξεστιν ἑ τέ ρῳ γί γνεσθαι τῶ ν ὑ πά των παρό ντων, ἀ λλ' ἐ κεί νοις.

“ διὰ τί περιπό ρφυρον ὁ δή μαρχος οὐ φορεῖ, τῶ ν ἄ λλων ἀ ρχό ντων φορού ντων;'” ἦ, τὸ παρά παν οὐ δ' ἐ στὶ ν ἄ ρχων; οὐ δὲ γὰ ρ ῥ αβδού χους ἔ χουσι οὐ δ' ἐ πὶ δί φρου καθή μενοι χρηματί ζουσιν, οὐ δ' ἔ τους ἀ ρχῇ καθά περ οἱ λοιποὶ πά ντες ἄ ρχοντες εἰ σί ασιν, οὐ δὲ παύ ονται δικτά τωρος αἱ ρεθέ ντος ἀ λλὰ πᾶ σαν ἀ ρχὴ ν ἐ κεί νου μετατιθέ ντος εἰ ς ἑ αυτὸ ν αὐ τοὶ μό νοι διαμέ νουσιν, ὥ σπερ οὐ κ ὄ ντες ἄ ρχοντες ἀ λλ' ἑ τέ ραν τινὰ τά ξιν ἔ χοντες. ὡ ς δὲ τῶ ν ῥ ητό ρων ἔ νιοι τὴ ν παραγραφὴ ν οὐ βού λονται δί κην εἶ ναι, τοὐ ναντί ον τῇ δί κῃ δρῶ σαν: ἡ μὲ ν γὰ ρ εἰ σά γει καὶ ποιεῖ κρί σιν, ἡ δ' ἀ ναιρεῖ καὶ λύ ει: τὸ ν αὐ τὸ ν τρό πον οἴ ονται τὴ ν δημαρχί αν κώ λυσιν ἀ ρχῆ ς μᾶ λλον εἶ ναι καὶ πρὸ ς ἀ ρχὴ ν ἀ ντί ταξιν ἢ ἀ ρχή ν. τὸ γὰ ρ ἐ νστῆ ναι πρὸ ς δύ ναμιν ἄ ρχοντος καὶ τὴ ν ἄ γαν ἐ ξουσί αν ἀ φελεῖ ν ἐ ξουσί α καὶ δύ ναμί ς ἐ στιν αὐ τῆ ς. ἢ ταῦ τα μὲ ν ἄ ν τις εἴ ποι καὶ τὰ τοιαῦ τα χρώ μενος εὑ ρεσιλογί ᾳ: τῆ ς δὲ δημαρχί ας τὴ ν γέ νεσιν ἐ κ τοῦ δή μου λαμβανού σης τὸ δημοτικὸ ν ἰ σχυρό ν ἐ στι, καὶ μέ γα τὸ μὴ μεῖ ζον φρονεῖ ν τῶ ν λοιπῶ ν ἀ λλ' ὁ μοιοῦ σθαι καὶ σχή ματι καὶ στολῇ καὶ διαί τῃ τοῖ ς ἐ πιτυγχά νουσι τῶ ν πολιτῶ ν. ὁ γὰ ρ ὄ γκος ὑ πά τῳ προσή κει καὶ στρατηγῷ, τὸ ν δὲ δή μαρχον, ὡ ς Γά ιος Κουρί ων ἔ λεγε, καταπατεῖ σθαι δεῖ, καὶ μὴ σεμνὸ ν εἶ ναι τῇ ὄ ψει μηδὲ δυσπρό σοδον μηδὲ τοῖ ς πολλοῖ ς χαλεπό ν, ἀ λλ' ὑ πὲ ρ τῶ ν ἄ λλων τοῖ ς δὲ πολλοῖ ς εὐ μεταχεί ριστον. ὅ θεν οὐ δ' οἰ κί ας αὐ τοῦ κλεί εσθαι νενό μισται θύ ραν, ἀ λλὰ καὶ νύ κτωρ ἀ νέ ῳ γε καὶ μεθ' ἡ μέ ραν ὥ σπερ λιμὴ ν καὶ καταφυγὴ τοῖ ς δεομέ νοις. ὅ σῳ δὲ μᾶ λλον ἐ κταπεινοῦ ται τῷ σχή ματι, τοσού τῳ μᾶ λλον αὔ ξεται τῇ δυνά μει. κοινὸ ν γὰ ρ αὐ τὸ ν ἀ ξιοῦ σι τῇ χρεί ᾳ καὶ πᾶ σιν ἐ φικτὸ ν ὥ σπερ βωμὸ ν εἶ ναι, τῇ δὲ τιμῇ ποιοῦ σιν ἱ ερὸ ν καὶ ἅ γιον καὶ ἄ συλον: ὅ που κἂ ν βαδί ζων ἐ ν δημοσί ῳ, πᾶ σι νό μος ἐ στὶ καθαί ρεσθαι καὶ ἁ γνί ζεσθαι τὸ σῶ μα καθά περ μεμιασμέ νον.

“ διὰ τί τῶ ν στρατηγῶ ν αἱ ῥ ά βδοι συνδεδεμέ ναι προσηρτημέ νων τῶ ν πελέ κεων φέ ρονται;'” πό τερον ὅ τι σύ μβολό ν ἐ στι τοῦ μὴ δεῖ ν πρό χειρον εἶ ναι καὶ λελυμέ νην τὴ ν ὀ ργὴ ν τοῦ ἄ ρχοντος, ἢ διατριβὴ ν καὶ μέ λλησιν ἐ μποιοῦ ν τῇ ὀ ργῇ τὸ λύ ειν ἀ τρέ μα τὰ ς ῥ ά βδους πολλά κις ἐ ποί ησε μεταγνῶ ναι περὶ τῆ ς κολά σεως; ἐ πεὶ δὲ τῆ ς κακί ας τὸ μὲ ν ἰ ά σιμὸ ν ἐ στι τὸ δ' ἀ νή κεστον, αἱ μὲ ν ῥ ά βδοι νουθετοῦ σι τὸ μεταθέ σθαι δυνά μενον, οἱ δὲ πελέ κεις ἀ ποκό πτουσι τὸ ἀ νουθέ τητον.

“ διὰ τί τοὺ ς καλουμέ νους Βλετονησί ους βαρβά ρους ὄ ντας ἄ νθρωπον τεθυκέ ναι θεοῖ ς πυθό μενοι, μετεπέ μψαντο τοὺ ς ἄ ρχοντας αὐ τῶ ν ὡ ς κολά σοντες: ἐ πεὶ δὲ νό μῳ τινὶ τοῦ τ' ἐ φαί νοντο πεποιηκό τες, ἐ κεί νους μὲ ν ἀ πέ λυσαν, ἐ κώ λυσαν δὲ πρὸ ς: τὸ λοιπό ν: αὐ τοὶ δ' οὐ πολλοῖ ς ἔ τεσιν ἔ μπροσθεν δύ ο μὲ ν ἄ νδρας δύ ο δὲ γυναῖ κας ἐ ν τῇ βοῶ ν ἀ γορᾷ λεγομέ νῃ, τοὺ ς μὲ ν̔́ Ελληνας, τοὺ ς δὲ Γαλά τας, ζῶ ντας κατώ ρυξαν; φαί νεται γὰ ρ ἄ τοπον ταῦ τα μὲ ν ποιεῖ ν αὐ τού ς, ἐ πιτιμᾶ ν δὲ βαρβά ροις ὡ ς οὐ χ ὅ σια ποιοῦ σι.” πό τερον τὸ μὲ ν θεοῖ ς θύ ειν ἀ νθρώ πους; ἀ νό σιον ἡ γοῦ ντο, τὸ δὲ δαί μοσιν ἀ ναγκαῖ ον: ἢ τοὺ ς μὲ ν ἔ θει καὶ νό μῳ τοῦ το πρά ττοντας ἁ μαρτά νειν ἐ νό μιζον, αὐ τοὶ δὲ προσταχθέ ντες ἐ κ τῶ ν Σιβυλλεί ων ἔ πραξαν; λέ γεται γὰ ῤ Ελβί αν τινὰ παρθέ νον ὀ χουμέ νην ἐ φ' ἵ ππου βληθῆ ναι κεραυνῷ, καὶ γυμνὸ ν μὲ ν εὑ ρεθῆ ναι κεί μενον τὸ ν ἵ ππον, γυμνὴ ν δ' αὐ τὴ ν ὡ ς ἐ πί τηδες ἀ νηγμέ νου τοῦ χιτῶ νος ἀ πὸ τῶ ν ἀ πορρή των, ὑ ποδημά των δὲ καὶ δακτυλί ων καὶ κεκρυφά λου διερριμμέ νων χωρὶ ς ἄ λλων ἀ λλαχό θι, τοῦ δὲ στό ματος ἔ ξω προβεβληκό τος τὴ ν γλῶ σσαν. ἀ ποφηναμέ νων δὲ τῶ ν μά ντεων δεινὴ ν μὲ ν αἰ σχύ νην ταῖ ς ἱ εραῖ ς παρθέ νοις εἶ ναι καὶ γενή σεσθαι περιβό ητον, ἅ ψεσθαι δέ τινα καὶ ἱ ππέ ων ὕ βριν, ἐ μή νυσε βαρβά ρου τινὸ ς ἱ ππικοῦ θερά πων τρεῖ ς παρθέ νους τῶ ν ἑ στιά δων, Αἰ μιλί αν καὶ Λικινί αν καὶ Μαρκί αν, ὑ πὸ ταὐ τὸ διεφθαρμέ νας καὶ συνού σας πολὺ ν χρό νον ἀ νδρά σιν, ὧ ν εἷ ς ἦ ν Βουτέ τιος βά ρβαρος τοῦ μηνυτοῦ δεσπό της. ἐ κεῖ ναι μὲ ν οὖ ν ἐ κολά σθησαν ἐ ξελεγχθεῖ σαι, τῆ ς δὲ πρά ξεως δεινῆ ς φανεί σης, ἔ δοξεν ἀ νερέ σθαι τὰ Σιβύ λλεια τοὺ ς ἱ ερεῖ ς. εὑ ρεθῆ ναι δέ φασι χρησμοὺ ς ταῦ τά τε προδηλοῦ ντας ὡ ς ἐ πὶ κακῷ γενησό μενα, καὶ προστά ττοντας ἀ λλοκό τοις τισὶ δαί μοσι καὶ ξέ νοις ἀ ποτροπῆ ς ἕ νεκα τοῦ ἐ πιό ντος προέ σθαι δύ ο μὲ ν̔́ Ελληνας, δύ ο δὲ Γαλά τας ζῶ ντας; αὐ τό θι κατορυγέ ντας.

“ διὰ τί τὴ ν τῆ ς ἡ μέ ρας ἀ ρχὴ ν ἐ κ μέ σης νυκτὸ ς λαμβά νουσι” πό τερον ὅ τι ἡ πολιτεί α στρατιωτικὴ ν ἐ ν ἀ ρχῇ σύ νταξιν εἶ χε, τὰ δὲ πολλὰ νύ κτωρ ἐ ν ταῖ ς στρατεί αις προλαμβά νεται τῶ ν χρησί μων: ἢ πρά ξεως; μὲ ν ἀ ρχὴ ν ἐ ποιοῦ ντο τὴ ν ἀ νατολή ν, παρασκευῆ ς δὲ τὴ ν νύ κτα; δεῖ γὰ ρ παρασκευασαμέ νους πρά ττειν, ἀ λλὰ μὴ παρασκευά ζεσθαι πρά ττοντας, ὡ ς Μύ σων πρὸ ς Χί λωνα τὸ ν σοφὸ ν εἰ πεῖ ν λέ γεται ἐ ν χειμῶ νι θρί νακα τεκταινό μενος. ἢ καθά περ ἡ μεσημβρί α πέ ρας ἐ στὶ τοῖ ς πολλοῖ ς τοῦ τὰ δημό σια καὶ σπουδαῖ α πρά ττειν, οὕ τως ἀ ρχὴ ν ἔ δοξε ποιεῖ σθαι τὸ μεσονύ κτιον; τεκμή ριον δὲ τού του μέ γα τὸ μὴ ποιεῖ σθαἱ Ρωμαῖ ον ἄ ρχοντα συνθή κας μηδ' ὁ μολογί ας μετὰ μέ σον ἡ μέ ρας. ἢ δύ σει μὲ ν καὶ ἀ νατολῇ λαμβά νειν ἀ ρχὴ ν ἡ μέ ρας καὶ τελευτὴ ν οὐ δυνατό ν ἐ στιν; ὡ ς μὲ ν γὰ ρ οἱ πολλοὶ τῇ αἰ σθή σει διορί ζουσιν ἡ μέ ρας μὲ ν ἀ ρχὴ ν τὴ ν πρώ την ἀ νά σχεσιν τοῦ ἡ λί ου, νυκτὸ ς δὲ τὴ ν τελευταί αν ἀ πό κρυψιν λαμβά νοντες, οὐ χ ἕ ξομεν ἰ σημερί αν, ἀ λλ' ἣ ν μά λιστα τῇ ἡ μέ ρᾳ νύ κτα παρισοῦ σθαι δοκοῦ μεν, αὕ τη τῆ ς ἡ μέ ρας ἐ λά ττων φανεῖ ται τῷ τοῦ ἡ λί ου μεγέ θει. ὃ δ' αὖ πά λιν οἱ μαθηματικοὶ ταύ την ἰ ώ μενοι τὴ ν ἀ τοπί αν τί θενται, τὸ τοῦ ἡ λί ου κέ ντρον, ὅ ταν ἅ ψηται τοῦ ὁ ρί ζοντος, ἡ μέ ρας διορισμὸ ν εἶ ναι καὶ νυκτό ς, ἀ ναί ρεσί ς ἐ στι τῆ ς ἐ ναργεί ας. συμβή σεται γά ρ, ἔ τι πολλοῦ φωτὸ ς ὑ πὲ ρ γῆ ν ὄ ντος καὶ τοῦ ἡ λί ου καταλά μποντος ἡ μᾶ ς, μηδέ πω ἡ μέ ραν ὁ μολογεῖ ν ἀ λλ' ἔ τι νύ κτα εἶ ναι. ἐ πεὶ τοί νυν ἐ ν ταῖ ς ἀ νατολαῖ ς καὶ δύ σεσι τοῦ ἡ λί ου δύ σληπτό ς ἐ στιν ἡ ἀ ρχὴ διὰ τὰ ς εἰ ρημέ νας ἀ λογί ας, ἀ πολεί πεται τὸ μεσουρανοῦ ν ἢ τὸ ἀ ντιμεσουρανοῦ ν αὐ τοῦ. λαμβά νειν ἀ ρχή ν. βέ λτιον δὲ τὸ δεύ τερον: φέ ρεται γὰ ρ ἐ κ μεσημβρί ας ἐ πὶ τὰ ς δύ σεις ἀ φ' ἡ μῶ ν, ἐ κ δὲ μεσονυκτί ου πρὸ ς ἡ μᾶ ς ἐ πὶ τὰ ς ἀ νατολά ς.

“ διὰ τί τὰ ς γυναῖ κας οὔ τ' ἀ λεῖ ν εἴ ων οὔ τ' ὀ ψοποιεῖ ν τὸ παλαιό ν;'” ἦ τὰ ς συνθή κας διαμνημονεύ οντες, ἂ ς ἐ ποιή σαντο πρὸ ς τοὺ ς Σαβί νους; ἐ πεὶ γὰ ρ ἥ ρπασαν τὰ ς θυγατέ ρας αὐ τῶ ν εἶ τα πολεμή σαντες διηλλά γησαν, ἐ ν ταῖ ς ἄ λλαις ὁ μολογί αις καὶ τοῦ τ' ἐ γρά φη, μή τ' ἀ λεῖ ν ἀ νδρὶ̔ Ρωμαί ῳ γυναῖ κα μή τε μαγειρεύ ειν.

“ διὰ τί τοῦ Μαΐ ου μηνὸ ς οὐ κ ἄ γονται γυναῖ κας;'” πό τερον ὅ τι μέ σος ἐ στὶ τοῦ̓ Απριλλί ου καὶ τοῦ̓ Ιουνί ου μηνό ς, ὧ ν τὸ ν μὲ ν̓ Αφροδί της τὸ ν δ'̔́ Ηρας, γαμηλί ων θεῶ ν, ἱ ερὸ ν νομί ζοντες προλαμβά νουσι μικρὸ ν ἢ περιμέ νουσιν ἢ ὅ τι τῷ μηνὶ τού τῳ τὸ ν μέ γιστον ποιοῦ νται τῶ ν καθαρμῶ ν, νῦ ν μὲ ν εἴ δωλα ῥ ιπτοῦ ντες ἀ πὸ τῆ ς γεφύ ρας εἰ ς τὸ ν ποταμὸ ν πά λαι δ' ἀ νθρώ πους; διὸ καὶ τὴ ν Φλαμινί καν, ἱ ερὰ ν τῆ ς̔́ Ηρας εἶ ναι δοκοῦ σαν, νενό μισται σκυθρωπά ζειν, μή τε λουομέ νην τηνικαῦ τα μή τε κοσμουμέ νην. ἢ ὅ τι πολλοὶ Λατί νων ἐ ν τῷ μηνὶ τού τῳ τοῖ ς κατοιχομέ νοις ἐ ναγί ζουσι; καὶ διὰ τοῦ τ' ἴ σως̔ Ερμῆ ν ἐ ν αὐ τῷ σέ βονται καὶ Μαί ας ἐ πώ νυμό ς ἐ στιν. ἤ, καθά περ ἔ νιοι λέ γουσιν, ὁ μὲ ν Μά ιος,: ἀ πὸ τῆ ς πρεσβυτέ ρας, ὁ δ'̓ Ιού νιος ἀ πὸ τῆ ς νεωτέ ρας ἡ λικί ας ὠ νό μασται; γά μῳ δ' ἁ ρμοδιώ τερον τὸ νέ ον, ὡ ς καὶ Εὐ ριπί δης φησὶ ν ἀ λλ' ἢ τὸ γῆ ρας τὴ ν Κύ πριν χαί ρειν ἐ ᾷ, ἥ τ'̓ Αφροδί τη τοῖ ς γέ ρουσιν ἄ χθεται. οὐ γαμοῦ σιν οὖ ν ἐ ν τῷ Μαΐ ῳ, περιμέ νοντες τὸ ν̓ Ιού νιον, ὃ ς εὐ θύ ς ἐ στι μετὰ τὸ ν Μά ιον.

“ διὰ τί τῶ ν γαμουμέ νων αἰ χμῇ δορατί ου τὴ ν κό μην διακρί νουσιν” ἆ ρα σύ μβολό ν ἐ στι τοῦ το τοῦ βί ᾳ καὶ μετὰ πολέ μου γαμηθῆ ναι τὰ ς πρώ τας, ἢ μανθά νουσιν ἀ νδρά σι συνοικοῦ σαι, μαχί μοις καὶ πολεμικοῖ ς ἄ θρυπτον καὶ ἄ θηλυν καὶ ἀ φελῆ προσί εσθαι καλλωπισμό ν; ὥ σπερ ὁ Λυκοῦ ργος ἀ πὸ πρί ονος καὶ πελέ κεως κελεύ σας τὰ θυρώ ματα ταῖ ς οἰ κί αις ποιεῖ ν καὶ τὰ ς ὀ ροφά ς, ἄ λλῳ δὲ μὴ χρῆ σθαι τὸ παρά παν ἐ ργαλεί ῳ, πᾶ σαν ἐ ξέ βαλε περιεργί αν καὶ πολυτέ λειαν. ἢ τὴ ν διά στασιν αἰ νί ττεται τὸ γιγνό μενον, ὡ ς μό νῳ σιδή ρῳ τοῦ γά μου διακριθησομέ νου; ἢ τὰ μὲ ν πλεῖ στα τῶ ν γαμικῶ ν εἰ ς τὴ ν̔́ Ηραν ἀ νῆ πτο;̔́ Ηρας δ' ἱ ερὸ ν τὸ δό ρυ νενό μισται, καὶ τῶ ν ἀ γαλμά των αὐ τῆ ς δό ρατι στηρί ζεται τὰ πλεῖ στα καὶ Κυρῖ τις ἡ θεὸ ς ἐ πωνό μασται, τὸ γὰ ρ δό ρυ“ κύ ριν” ἐ κά λουν οἱ παλαιοί: διὸ καί φασι Κυρῖ νον ὀ νομασθῆ ναι τὸ ν̓ Ενυά λιον.

“ διὰ τί τὸ τελού μενον εἰ ς θέ ας Λοῦ καρ καλοῦ σιν” ἦ ὅ τι πολλὰ ἔ στιν ἄ λση περὶ τὴ ν πό λιν ἀ νειμέ να θεοῖ ς, ἃ καλοῦ σι“ λού κους,” καὶ τὴ ν ἀ πὸ τού των πρό σοδον εἰ ς τὰ ς θέ ας ἀ νή λισκον;

“ διὰ τί τὰ Κυρινά λια μωρῶ ν ἑ ορτὴ ν ὀ νομά ζουσιν” ἦ ὅ τι τὴ ν ἡ μέ ραν ταύ την ἀ ποδεδώ κεσαν, ὡ ς̓ Ιό βας φησί, τοῖ ς τὰ ς αὑ τῶ ν φατρί ας ἀ γνοοῦ σιν; ἢ τοῖ ς μὴ θύ σασιν, ὥ σπερ οἱ λοιποί, κατὰ φυλὰ ς ἐ ν τοῖ ς Φουρνικαλί οις δι' ἀ σχολί αν ἢ ἀ ποδημί αν ἢ ἄ γνοιαν ἐ δό θη τῇ ἡ μέ ρᾳ ταύ τῃ τὴ ν ἑ ορτὴ ν ἐ κεί νην ἀ πολαβεῖ ν;

“ διὰ τί τῷ̔ Ηρακλεῖ γιγνομέ νης θυσί ας, ἄ λλον οὐ δέ να θεῶ ν ὀ νομά ζουσιν οὐ δὲ φαί νεται κύ ων ἐ ντὸ ς τῶ ν περιβό λων, ὡ ς Βά ρρων ἱ στό ρηκεν;” ἦ θεὸ ν μὲ ν ἄ λλον οὐ κ ὀ νομά ζουσι διὰ τὸ τοῦ τον ἡ μί θεον νομί ζειν; ὡ ς δέ φασιν ἔ νιοι, καὶ μετὰ τῶ ν ἀ νθρώ πων ὄ ντος ἔ τι βωμὸ ν ἱ δρύ σασθαι τὸ ν Εὔ ανδρον αὐ τοῦ καὶ θυσί αν προσαγαγεῖ ν. κυνὶ δὲ πά ντων μά λιστα τῶ ν ζῴ ων ἐ πολέ μησε: καὶ γὰ ρ οὗ τος αὐ τῷ ἀ εὶ πολλὰ πρά γματα παρέ σχε καὶ ὁ Κέ ρβερος: καὶ ἐ πὶ πᾶ σι, τοῦ Λικυμνί ου παιδὸ ς Οἰ ωνοῦ διὰ κύ να φονευθέ ντος ὑ πὸ τῶ ν̔ Ιπποκοωντιδῶ ν, ἀ ναγκασθεὶ ς μά χην συνά ψαι τῶ ν τ' ἄ λλων φί λων πολλοὺ ς ἀ πέ βαλε καὶ τὸ ν ἀ δελφὸ ν̓ Ιφικλέ α.

“ διὰ τί τοῖ ς πατρικί οις οὐ κ ἐ ξῆ ν περὶ τὸ Καπετώ λιον, κατοικεῖ ν;'” πό τερον ὅ τι Μᾶ ρκος Μά λλιος αὐ τό θι κατοικῶ ν ἐ πεχεί ρησε τυραννί δι, δι' ὃ ν ἀ πὼ μοτό ν φασιν εἶ ναι τῷ οἴ κῳ μηδενὶ Μαλλί ων ὄ νομα Μᾶ ρκον γενέ σθαι: ἢ παλαιὸ ς ἦ ν φό βος οὗ τος; Ποπλικό λαν γοῦ ν ἄ νδρα δημοτικώ τατον οὐ κ ἐ παύ σαντο διαβά λλοντες μὲ ν οἱ δυνατοὶ δεδιό τες δ' οἱ πολλοί, μέ χρι οὗ τὴ ν οἰ κί αν αὐ τὸ ς κατέ σκαψεν ἐ πικεῖ σθαι τῇ ἀ γορᾷ δοκοῦ σαν.

“ διὰ τί τῷ σώ σαντι πολί την ἐ ν πολέ μῳ δρύ ινον διδό ασι στέ φανον;'” πό τερον ὅ τι πανταχοῦ καὶ ῥ ᾳ δί ως ἔ στιν εὐ πορῆ σαι δρυὸ ς ἐ πὶ στρατεί ας, ἢ ὅ τι Διὸ ς καὶ̔́ Ηρας ἱ ερὸ ς ὁ στέ φανό ς ἐ στιν, οὓ ς πολιού χους νομί ζουσιν; ἢ παλαιὸ ν ἀ π'̓ Αρκά δων τὸ ἔ θος, οἷ ς ἔ στι τις συγγέ νεια πρὸ ς τὴ ν δρῦ ν; πρῶ τοι γὰ ρ ἀ νθρώ πων γεγονέ ναι δοκοῦ σιν ἐ κ γῆ ς, ὥ σπερ ἡ δρῦ ς τῶ ν φυτῶ ν.

“ διὰ τί γυψὶ χρῶ νται μά λιστα πρὸ ς τοὺ ς οἰ ωνισμού ς;'” πό τερον ὅ τι καὶ̔ Ρωμύ λῳ δώ δεκα γῦ πες ἐ φά νησαν ἐ πὶ τῇ κτί σει τῆ ς̔ Ρώ μης, ἢ ὅ τι τῶ ν ὀ ρνί θων ἥ κιστα συνεχὴ ς καὶ συνή θης οὗ τος; οὐ δὲ γὰ ρ νεοττιᾷ γυπὸ ς ἐ ντυχεῖ ν ῥ ᾳ δί ως ἔ στιν, ἀ λλὰ πό ρρωθέ ν ποθεν ἐ ξαπί νης καταί ρουσι: διὸ καὶ σημειώ δης ἡ ὄ ψις αὐ τῶ ν ἐ στιν. ἢ καὶ τοῦ το παρ'̔ Ηρακλέ ους ἔ μαθον; εἰ λέ γει ἀ ληθῶ ς̔ Ηρό δωρος, ὅ τι πά ντων μά λιστα γυψὶ ν ἐ πὶ πρά ξεως ἀ ρχῇ φανεῖ σιν ἔ χαιρεν̔ Ηρακλῆ ς, ἡ γού μενος δικαιό τατον εἶ ναι τὸ ν γῦ πα τῶ ν σαρκοφά γων πά ντων: πρῶ τον μὲ ν γὰ ρ οὐ δενὸ ς ἅ πτεται ζῶ ντος οὐ δ' ἀ ποκτί ννυσιν ἔ μψυχον οὐ δὲ ν ὡ ς ἀ ετοὶ καὶ ἱ έ ρακες καὶ τὰ νυκτί νομα: χρῆ ται δὲ τοῖ ς ἄ λλως ἀ ποθανοῦ σιν. ἔ πειτα καὶ τού των τὰ ὁ μό φυλα παρί ησι: πετεινοῦ γὰ ρ οὐ δεὶ ς ἑ ώ ρακε γῦ πα γευό μενον, ὡ ς ἀ ετοὶ καὶ ἱ έ ρακες μά λιστα τὰ συγγενῆ διώ κουσι καὶ κό πτουσι. καί τοι κατ' Αἰ σχύ λον ὄ ρνιθος ὄ ρνις πῶ ς ἂ ν ἁ γνεύ οι φαγώ ν; ἀ νθρώ ποις θ' ὡ ς ἔ πος εἰ πεῖ ν ἀ βλαβέ στατό ς ἐ στιν, οὔ τε καρπὸ ν ἀ φανί ζων οὔ τε φυτὸ ν οὐ δὲ ζῷ ον ἥ μερον κακουργῶ ν. εἰ δ' ὡ ς Αἰ γύ πτιοι μυθολογοῦ σι θῆ λυ πᾶ ν τὸ γέ νος ἐ στὶ καὶ κυΐ σκονται δεχό μενοι καταπνέ οντα τὸ ν ἀ πηλιώ την ὥ σπερ τὰ δέ νδρα τὸ ν ζέ φυρον, καὶ παντά πασιν ἀ πλανῆ τὰ σημεῖ α καὶ βέ βαια γί γνεσθαι πιθανό ν ἐ στιν ἀ π' αὐ τῶ ν. ἐ ν δὲ τοῖ ς ἄ λλοις αἱ περὶ τὰ ς ὀ χεί ας σοβή σεις ἔ τι δ' ἁ ρπαγαὶ καὶ φυγαὶ καὶ διώ ξεις πολὺ τὸ θορυβῶ δες καὶ ἀ κατά στατον ἔ χουσι.

“ διὰ τί τοῦ̓ Ασκληπιοῦ τὸ ἱ ερὸ ν ἔ ξω τῆ ς πό λεώ ς ἐ στι;'” πό τερον ὅ τι τὰ ς ἔ ξω διατριβὰ ς ὑ γιεινοτέ ρας ἐ νό μιζον εἶ ναι τῶ ν ἐ ν ἄ στει: καὶ γὰ ῥ́ Ελληνες ἐ ν τό ποις καὶ καθαροῖ ς καὶ ὑ ψηλοῖ ς ἐ πιεικῶ ς ἱ δρυμέ να τὰ̓ Ασκληπιεῖ α ἔ χουσιν: ἢ ὅ τι τὸ ν θεὸ ν ἐ ξ̓ Επιδαύ ρου μετά πεμπτον ἥ κειν νομί ζουσιν;̓ Επιδαυρί οις δ' οὐ κατὰ πό λιν ἀ λλὰ πό ρρω τὸ̓ Ασκληπιεῖ ον ἐ στιν. ἢ ὅ τι τοῦ δρά κοντος ἐ κ τῆ ς τριή ρους κατὰ τὴ ν νῆ σον ἀ ποβά ντος καὶ ἀ φανισθέ ντος αὐ τὸ ν ᾤ οντο τὴ ν ἵ δρυσιν ὑ φηγεῖ σθαι τὸ ν θεό ν;

“ διὰ τί νενό μισται τοὺ ς ἁ γνεύ οντας ὀ σπρί ων ἀ πέ χεσθαι” πό τερον, ὡ ς οἱ Πυθαγορικοὶ τοὺ ς μὲ ν κυά μους ἀ φωσιοῦ ντο διὰ τὰ ς λεγομέ νας αἰ τί ας, τὸ ν δὲ λά θυρον καὶ τὸ ν ἐ ρέ βινθον ὡ ς παρωνύ μους τοῦ ἐ ρέ βους καὶ τῆ ς λή θης: ἢ ὅ τι πρὸ ς τὰ περί δειπνα καὶ τὰ ς προκλή σεις τῶ ν νεκρῶ ν μά λιστα χρῶ νται τοῖ ς ὀ σπρί οις; ἢ μᾶ λλον ὅ τι δεῖ πρὸ ς τὰ ς ἁ γνεί ας καὶ ἁ γιστεί ας καθαρὰ καὶ λιτὰ τὰ σώ ματα ἔ χειν; ἔ στι δὲ τὰ ὄ σπρια πνευματώ δη καὶ περί σσευμα ποιεῖ πολλῆ ς καθά ρσεως δεό μενον. ἢ ὅ τι καὶ πρὸ ς συνουσί αν παρορμᾷ διὰ τὸ φυσῶ δες καὶ πνευματικό ν;

“ διὰ τί τῶ ν παναγῶ ν παρθέ νων τὰ ς διαφθαρεί σας ἄ λλως οὐ κολά ζουσιν, ἀ λλὰ ζώ σας κατορύ ττουσι;'” πό τερον ὅ τι καί ουσι τοὺ ς ἀ ποθανό ντας, θά πτειν δὲ πυρὶ τὴ ν τὸ πῦ ρ τὸ θεῖ ον ὁ σί ως μὴ φυλά ξασαν οὐ κ ἦ ν δί καιον: ἢ σῶ μα ταῖ ς μεγί σταις καθωσιωμέ νον ἁ γιστεί αις ἀ ναιρεῖ ν καὶ προσφέ ρειν ἱ ερᾷ γυναικὶ χεῖ ρας οὐ θεμιτὸ ν ἐ νό μιζον; αὐ τὴ ν οὖ ν ἀ ποθανεῖ ν μηχανώ μενοι δι' αὑ τῆ ς, κατεβί βαζον ὑ πὸ γῆ ν εἰ ς οἴ κημα πεποιημέ νον, ὅ που καὶ λύ χνος ἔ κειτο καιό μενος καὶ ἄ ρτος καὶ γά λακτό ς τι καὶ ὕ δατος: εἶ τα γῇ τὸ οἴ κημα κατέ κρυπτον ἄ νωθεν. καὶ οὐ δὲ τοῦ τον τὸ ν τρό πον ἀ φοσιωσά μενοι τὴ ν δεισιδαιμονί αν ἐ κπεφεύ γασιν, ἀ λλὰ μέ χρι νῦ ν ἐ ναγί ζουσιν οἱ ἱ ερεῖ ς ἐ πεῖ βαδί ζοντες ἐ πὶ τὸ ν τό πον.

“ διὰ τί ταῖ ς Δεκεμβρί αις εἰ δοῖ ς ἱ πποδρομί ας γενομέ νης ὁ νική σας δεξιό σειρος̓́ Αρει θύ εται, καὶ τὴ ν μὲ ν οὐ ρὰ ν ἀ ποκό ψας τις ἐ πὶ τὴ ν̔ Ρηγί αν καλουμέ νην κομί ζει καὶ τὸ ν βωμὸ ν αἱ μά σσει, περὶ δὲ τῆ ς κεφαλῆ ς οἱ μὲ ν ἀ πὸ τῆ ς ἱ ερᾶ ς ὁ δοῦ λεγομέ νης οἱ δ' ἀ πὸ τῆ ς Συβού ρης καταβά ντες διαμά χονται” πό τερον, ὡ ς ἔ νιοι λέ γουσιν, ἵ ππῳ τὴ ν Τροί αν ἡ λωκέ ναι νομί ζοντες ἵ ππον κολά ζουσιν, ἅ τε δὴ καὶ γεγονό τες Τρώ ων ἀ γλαὰ τέ κνα μεμιγμέ να παισὶ Λατί νων: ἢ ὅ τι θυμοειδὲ ς καὶ πολεμικὸ ν καὶ ἀ ρή ιον ὁ ἵ ππος ἐ στὶ τὰ δὲ προσφιλῆ μά λιστα καὶ πρό σφορα θύ ουσι τοῖ ς θεοῖ ς, ὁ δὲ νική σας θύ εται διὰ τὸ νί κης καὶ κρά τους οἰ κεῖ ον εἶ ναι τὸ ν θεό ν; ἢ μᾶ λλον ὅ τι τοῦ θεοῦ στά σιμον τὸ ἔ ργον ἐ στὶ καὶ νικῶ σιν οἱ μέ νοντες ἐ ν τά ξει τοὺ ς μὴ μέ νοντας ἀ λλὰ φεύ γοντας, καὶ κολά ζεται τὸ τά χος ὡ ς δειλί ας ἐ φό διον, καὶ μανθά νουσι συμβολικῶ ς ὅ τι σωτή ριον οὐ κ ἔ στι τοῖ ς φεύ γουσι;

“ διὰ τί οἱ τιμηταὶ τὴ ν ἀ ρχὴ ν παραλαβό ντες οὐ δὲ ν ἄ λλο πρά ττουσι πρό τερον ἢ τὴ ν τροφὴ ν ἀ πομισθοῦ σι τῶ ν ἱ ερῶ ν χηνῶ ν καὶ τὴ ν γά νωσιν τοῦ ἀ γά λματος;'” πό τερον ἀ πὸ τῶ ν εὐ τελεστά των ἀ ρχό μενοι καὶ μὴ πολλῆ ς δεομέ νων δαπά νης μηδὲ πραγματεί ας, ἢ παλαιά τις αὕ τη χά ρις ἀ πομνημονεύ εται τοῖ ς ζῴ οις ἀ πὸ τῶ ν Κελτικῶ ν, ὅ τι τοὺ ς βαρβά ρους ὑ περβαί νοντας ἤ δη τὸ περιτεί χισμα τοῦ Καπετωλί ου νύ κτωρ οἱ χῆ νες ᾔ σθοντο τῶ ν κυνῶ ν καθευδό ντων καὶ βοῇ τοὺ ς φύ λακας ἐ πή γειραν; ἢ φύ λακες ὄ ντες οἱ τιμηταὶ τῶ ν μεγί στων, καὶ προσῆ κον ἐ πισκοπεῖ ν καὶ πολυπραγμονεῖ ν αὐ τοῖ ς ἱ ερὰ καὶ δημό σια καὶ βί ους καὶ ἤ θη καὶ διαί τας, τὸ φυλακτικώ τατον ζῷ ον εὐ θὺ ς ἐ ν λό γῳ τί θενται, καὶ ἅ μα τῇ τού των ἐ πιμελεί ᾳ προτρέ πονται τοὺ ς πολί τας μὴ ἀ μελεῖ ν μηδὲ ῥ ᾳ θυμεῖ ν τῶ ν ἱ ερῶ ν; ἡ δὲ γά νωσις τοῦ ἀ γά λματος ἀ ναγκαί α: ταχὺ γὰ ρ ἐ ξανθεῖ τὸ μί λτινον, ᾧ τὰ παλαιὰ τῶ ν ἀ γαλμά των ἔ χρωζον.

“ διὰ τί τῶ ν ἄ λλων ἱ ερέ ων τὸ ν καταδικασθέ ντα καὶ φυγό ντα παύ οντες ἕ τερον αἱ ροῦ νται, τοῦ δ'“ αὔ γουρος,” ἕ ως ζῇ, κἂ ν ἐ πὶ τοῖ ς μεγί στοις ἀ δική μασι καταγνῶ σιν, οὐ κ ἀ φαιροῦ νται τὴ ν ἱ ερωσύ νην“ αὔ γουρας” δὲ τοὺ ς ἐ πὶ τῶ ν οἰ ωνῶ ν καλοῦ σι;'” πό τερον, ὡ ς ἔ νιοι λέ γουσι, βού λονται μηδέ να τὰ τῶ ν ἱ ερῶ ν ἀ πό ρρητα γιγνώ σκειν, ὃ ς οὐ κ ἔ στιν ἱ ερεύ ς: ἢ κατειλημμέ νον ὅ ρκοις τὸ ν αὔ γουρα μηδενὶ φρά σειν τὰ τῶ ν ἱ ερῶ ν ἀ πολῦ σαι τῶ ν ὅ ρκων οὐ θέ λουσιν ἰ διώ την γενό μενον; ἢ τιμῆ ς οὐ κ ἔ στιν οὐ δ' ἀ ρχῆ ς ἀ λλ' ἐ πιστή μης ὄ νομα καὶ τέ χνης ὁ αὔ γουρ; ὅ μοιον οὖ ν τῷ τὸ ν μουσικὸ ν ἀ ποψηφί σασθαι μουσικὸ ν μὴ εἶ ναι καὶ τὸ ν ἰ ατρὸ ν ἰ ατρὸ ν τὸ κωλύ ειν μά ντιν εἶ ναι τὸ ν μά ντιν, ἀ φελέ σθαι μὴ δυναμέ νους τὴ ν δύ ναμιν αὐ τοῦ, κἂ ν ἀ φέ λωνται τὴ ν προσηγορί αν. ἄ λλον δ' οὐ καθιστᾶ σιν, εἰ κό τως τὸ ν ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ἀ ριθμὸ ν τῶ ν αὐ γού ρων φυλά ττοντες.

“ διὰ τί ταῖ ς Αὐ γού σταις εἰ δοῖ ς, Σεξτιλί αις δὲ πρό τερον λεγομέ ναις, ἑ ορτά ζουσιν αἵ τε δοῦ λαι καὶ οἱ δοῦ λοι πά ντες, αἱ δὲ γυναῖ κες μά λιστα ῥ ύ πτεσθαι τὰ ς κεφαλὰ ς καὶ καθαί ρειν ἐ πιτηδεύ ουσιν;'” ἦ διὰ τὸ Σερού ιον τὸ ν βασιλέ α κατὰ ταύ την τὴ ν ἡ μέ ραν ἐ ξ αἰ χμαλώ του γενέ σθαι θεραπαινί δος ἄ δειαν ἔ ργων ἔ χουσιν οἱ θερά ποντες, τὸ δὲ πλύ νειν τὰ ς κεφαλὰ ς ἀ ρξά μενον ἀ πὸ τῶ ν θεραπαινί δων διὰ τὴ ν ἑ ορτὴ ν ἄ χρι τῶ ν ἐ λευθέ ρων προῆ λθεν;

“ διὰ τί κοσμοῦ σι τοὺ ς παῖ δας τοῖ ς περιδεραί οις, ἃ βού λλας καλοῦ σι;'” πό τερον ἐ πὶ τιμῇ τῶ ν ἡ ρπασμέ νων γυναικῶ ν, ὥ σπερ ἄ λλα πολλά, καὶ τοῦ τ' ἐ ψηφί σαντο τοῖ ς ἐ ξ αὐ τῶ ν γεννωμέ νοις ὑ πά ρχειν; ἢ τὴ ν Ταρκυνί ου τιμῶ ντες ἀ νδραγαθί αν; λέ γεται γὰ ρ ἔ τι παῖ ς ὢ ν ἐ ν τῇ μά χῃ τῇ πρὸ ς Λατί νους ἅ μα καὶ Τυρρηνοὺ ς ἐ μβαλεῖ ν εἰ ς τοὺ ς πολεμί ους, ἀ πορρυεὶ ς δὲ τοῦ ἵ ππου καὶ τοὺ ς ἐ πιφερομέ νους ἰ ταμῶ ς ὑ ποστὰ ς ἐ πιρρῶ σαι τοὺ ς̔ Ρωμαί ους: γενομέ νης δὲ λαμπρᾶ ς τροπῆ ς τῶ ν πολεμί ων καὶ μυρί ων ἑ ξακισχιλί ων ἀ ναιρεθέ ντων, τοῦ το λαβεῖ ν ἀ ριστεῖ ον παρὰ τοῦ πατρὸ ς καὶ βασιλέ ως. ἢ τοῖ ς παλαιοῖ ς οἰ κετῶ ν μὲ ν ἐ ρᾶ ν ὥ ραν ἐ χό ντων οὐ κ ἦ ν ἄ δοξον οὐ δ' αἰ σχρό ν, ὡ ς ἔ τι νῦ ν αἱ κωμῳ δί αι μαρτυροῦ σιν ἐ λευθέ ρων δὲ παί δων ἰ σχυρῶ ς ἀ πεί χοντο, καὶ ὅ πως μηδὲ γυμνοῖ ς ἐ ντυχό ντες ἀ μφιγνοή σειαν, ἐ φό ρουν οἱ παῖ δες τὸ παρά σημον; ἢ καὶ πρὸ ς,: ἀ ταξί αν ἐ στὶ φυλακτή ριον τοῦ το, καὶ τρό πον τινὰ τοῦ ἀ κολά στου χαλινό ς, αἰ σχυνομέ νων ἀ νδροῦ σθαι πρὶ ν ἢ τὸ παιδικὸ ν ἀ ποθέ σθαι παρά σημον; ὃ μὲ ν γὰ ρ οἱ περὶ Βά ρρωνα λέ γουσιν οὐ πιθανό ν ἐ στι, τῆ ς βού λλης ὑ πὸ Αἰ ολέ ων βό λλας προσαγορευομέ νης, τοῦ το σύ μβολον εὐ βουλί ας περιτί θεσθαι τοὺ ς παῖ δας. ἀ λλ' ὅ ρα μὴ καὶ τοῦ το διὰ τὴ ν σελή νην φοροῦ σι. τὸ γὰ ρ φαινό μενον σχῆ μα τῆ ς σελή νης, ὅ ταν ἦ διχό μηνος, οὐ σφαιροειδὲ ς ἀ λλὰ φακοειδέ ς ἐ στι καὶ δισκοειδέ ς, ὡ ς δ'̓ Εμπεδοκλῆ ς οἴ εται, καὶ τὸ ὑ ποκεί μενον.

“ διὰ τί τῶ ν παί δων τοῖ ς μὲ ν ἄ ρρεσιν ἐ ναταί οις, τοῖ ς δὲ θή λεσιν ὀ γδοαί οις τὰ ὀ νό ματα τί θενται;'” ἦ τὸ μὲ ν προτέ ροις τοῖ ς θή λεσιν αἰ τί αν ἔ χει τὴ ν φύ σιν; καὶ γὰ ρ αὔ ξεται τὸ θῆ λυ καὶ ἀ κμά ζει καὶ τελειοῦ ται πρό τερον τοῦ ἄ ρρενος. τῶ ν δ' ἡ μερῶ ν τὰ ς μετὰ τὴ ν ἑ βδό μην λαμβά νουσιν ἡ γὰ ρ ἑ βδό μη σφαλερὰ τοῖ ς νεογνοῖ ς πρό ς τε τἄ λλα καὶ τὸ ν ὀ μφαλό ν: ἑ βδομαῖ ος γὰ ρ ἀ πολύ εται τοῖ ς πλεί στοις: ἕ ως δ' ἀ πολυθῇ, φυτῷ μᾶ λλον ἢ ζῴ ῳ προσέ οικε τὸ νή πιον. ἢ καθά περ οἱ Πυθαγορικοὶ τοῦ ἀ ριθμοῦ τὸ ν μὲ ν ἄ ρτιον θῆ λυν ἄ ρρενα δὲ τὸ ν περιττὸ ν ἐ νό μιζον; γό νιμος γά ρ ἐ στι καὶ κρατεῖ τοῦ ἀ ρτί ου συντιθέ μενος. καὶ διαιρουμέ νων εἰ ς τὰ ς μονά δας ὁ μὲ ν ἄ ρτιος καθά περ τὸ θῆ λυ χώ ραν μεταξὺ κενὴ ν ἐ νδί δωσι, τοῦ δὲ περιττοῦ μό ριον ἀ εί τι πλῆ ρες ὑ πολεί πεται: διὸ τὸ ν μὲ ν ἄ ρρενι τὸ ν δὲ θή λει πρό σφορον νομί ζουσιν. ἦ ὅ τι τῶ ν ἀ ριθμῶ ν ἁ πά ντων τὰ μὲ ν ἐ ννέ α πρῶ τό ς ἐ στι τετρά γωνος ἀ πὸ περιττοῦ καὶ τελεί ου τῆ ς τριά δος, τὰ δ' ὀ κτὼ πρῶ τος κύ βος ἀ πὸ ἀ ρτί ου τῆ ς δυά δος; δεῖ δὲ τὸ ν μὲ ν ἄ νδρα τετρά γωνον εἶ ναι καὶ περιττὸ ν καὶ τέ λειον, τὴ ν δὲ γυναῖ κα καθά περ τὸ ν κύ βον ἑ δραῖ ον καὶ οἰ κουρὸ ν καὶ δυσμετακί νητον. τού τῳ δὲ προσληπτέ ον, ὅ τι τὰ μὲ ν ὀ κτὼ κύ βος ἐ στὶ ν ἀ πὸ δυά δος, τὰ δ' ἐ ννέ α τετρά γωνος ἀ πὸ τριά δος: χρῶ νται δὲ δυσὶ μὲ ν ὀ νό μασιν αἱ θή λειαι τρισὶ δ' οἱ ἄ ρρενες

“ διὰ τί τοὺ ς ἀ πά τορας“ σπορί ους” υἱ οὺ ς καλοῦ σιν;'” οὐ γά ρ, ὡ ς̔́ Ελληνες νομί ζουσι καὶ λέ γουσιν οἱ ῥ ή τορες ἐ ν ταῖ ς δί καις, συμφορητοῦ τινος καὶ κοινοῦ σπέ ρματος γεγό νασιν, ἀ λλ' ἔ στιν ὁ Σπό ριος τῶ ν πρώ των ὀ νομά των, ὡ ς ὁ Σέ ξτος καὶ ὁ Δέ κιμος καὶ ὁ Γά ιος. τὰ δὲ πρῶ τα τῶ ν ὀ νομά των οὐ χ ὁ λογραφοῦ σιν ἀ λλ' ἢ δι' ἑ νὸ ς γρά μματος, ὡ ς τὸ ν Τί τον καὶ τὸ ν Λού κιον καὶ τὸ ν Μά ρκον: ἢ διὰ δυεῖ ν, ὡ ς τὸ ν Τιβέ ριον καὶ τὸ ν Γναῖ ον: ἢ διὰ τριῶ ν, ὡ ς τὸ ν Σέ ξτον καὶ τὸ ν Σερού ιον. ἔ στιν οὖ ν καὶ ὁ Σπό ριος τῶ ν διὰ δυεῖ ν γραφομέ νων, τοῦ ς καὶ τοῦ π. γρά φουσι δὲ διὰ τού των καὶ τοὺ ς ἀ πά τορας“ σί νε πά τρις” οἷ ον ἄ νευ πατρό ς, τῷ μὲ ν ς τὸ“ σί νε” τῷ δὲ π τό“ πά τρις” σημαί νοντες. τοῦ τ' οὖ ν τὴ ν πλά νην ἐ ποί ησε, τὸ διὰ τῶ ν αὐ τῶ ν γραμμά των τὸ“ σί νε πά τρις” καὶ τὸ ν Σπό ριον γρά φεσθαι. λεκτέ ον δὲ καὶ τὸ ν ἕ τερον λό γον, ἔ στι δ' ἀ τοπώ τερος τοὺ ς γὰ ρ Σαβί νους φασὶ τὸ τῆ ς γυναικὸ ς αἰ δοῖ ον ὀ νομά ζειν σπό ριον, εἶ θ' οἷ ον ἐ φυβρί ζοντας οὕ τω προσαγορεύ ειν τὸ ν ἐ κ γυναικὸ ς ἀ γά μου καὶ ἀ νεγγύ ου γεγεννημέ νον.

“ διὰ τί τὸ ν Διό νυσον“ λί βερουμ πά τρεμ” καλοῦ σι;'” πό τερον ὡ ς ἐ λευθερί ας πατέ ρα τοῖ ς πιοῦ σι γεγνό μενον: γί γνονται γὰ ρ οἱ πολλοὶ θρασεῖ ς καὶ παρρησί ας ὑ ποπιμπλῶ νται περὶ τὰ ς,: μέ θας: ἢ ὅ τι τὴ ν λοιβὴ ν παρέ σχεν; ἤ, ὡ ς̓ Αλέ ξανδρό ς φησιν, ἀ πὸ τοῦ παρ'̓ Ελευθερὰ ς τῆ ς Βοιωτί ας̓ Ελευθερέ ως Διονύ σου προσαγορευομέ νου;

“ διὰ τί να αἰ τί αν ἐ ν ταῖ ς δημοσί αις ἑ ορταῖ ς ἔ θος οὐ κ ἔ στι γαμεῖ σθαι παρθέ νους, αἱ δὲ χῆ ραι γαμοῦ νται;'” πό τερον, ὡ ς ὁ Βά ρρων εἴ ρηκεν, ὅ τι λυπού μεναι μὲ ν αἱ παρθέ νοι γαμοῦ νται, χαί ρουσι δ' αἱ γυναῖ κες, ἑ ορτῇ δέ ον μηδὲ ν λυπουμέ νους ποιεῖ ν μηδὲ πρὸ ς ἀ νά γκην: ἢ μᾶ λλον ὅ τι ταῖ ς μὲ ν παρθέ νοις καλὸ ν μὴ ὀ λί γων, ταῖ ς δὲ χή ραις αἰ σχρὸ ν πολλῶ ν ὅ ντων γαμεῖ σθαι; ζηλωτὸ ς γὰ ρ ὁ πρῶ τος γά μος ὁ δὲ δεύ τερος ἀ πευκταῖ ος: αἰ σχύ νονται γά ρ, ἂ ν ζώ ντων τῶ ν προτέ ρων ἑ τέ ρους λαμβά νωσιν, ὀ δύ ρονται δέ, ἂ ν ἀ ποθανό ντων. ὅ θεν ἡ συχί ᾳ χαί ρουσι μᾶ λλον ἢ θορύ βοις καὶ προπομπαῖ ς. αἱ δ' ἑ ορταὶ περισπῶ σι τοὺ ς πολλού ς, ὥ στε τοῖ ς τοιού τοις μὴ σχολά ζειν. ἢ ὅ τι καὶ τὰ ς Σαβί νων θυγατέ ρας ἁ ρπά σαντες ἐ ν ἑ ορτῇ παρθέ νους οὔ σας εἰ ς πό λεμον κατέ στησαν, ἐ ξοιωνί σαντο τὸ γαμεῖ ν παρθέ νους ἐ ν ἱ εραῖ ς ἡ μέ ραις

“ διὰ τί̔ Ρωμαῖ οι Τύ χην σέ βονται Πριμιγέ νειαν, ἣ ν ἄ ν τις εἴ ποι πρωτογέ νειαν” ἆ ρ' ὅ τι Σερουί ῳ κατὰ τύ χην, ὥ ς φασιν, ἐ κ θεραπαινί δος γενομέ νῳ βασιλεῦ σαι τῆ ς̔ Ρώ μης ἐ πιφανῶ ς ὑ πῆ ρξεν οὕ τω γὰ ρ οἱ πολλοὶ̔ Ρωμαί ων: ἐ πιφανῶ ς: ἢ μᾶ λλον, ὅ τι τῆ ς̔ Ρώ μης ἡ τύ χη παρέ σχε τὴ ν ἀ ρχὴ ν καὶ τὴ ν γέ νεσιν; ἢ φυσικώ τερον ἔ χει λό γον τὸ πρᾶ γμα καὶ φιλοσοφώ τερον, ὡ ς τὴ ν τύ χην πά ντων οὖ σαν ἀ ρχὴ ν καὶ τὴ ν φύ σιν ἐ κ τοῦ κατὰ τύ χην συνισταμέ νην, ὅ ταν τισὶ ν ὡ ς ἔ τυχεν ἀ ποκειμέ νοις τά ξις ἐ γγέ νηται;

“ διὰ τί τοὺ ς περὶ τὸ ν Διό νυσον τεχνί τας ἱ στρί ωνας”“̔ Ρωμαῖ οι καλοῦ σιν;'” ἦ δι' ἣ ν αἰ τί αν Κλού βιος̔ Ροῦ φος ἱ στό ρηκε; φησὶ γὰ ρ ἐ ν τοῖ ς πά νυ παλαιοῖ ς χρό νοις Γαΐ ου τε Σουλπικί ου καὶ Λικινί ου Στό λωνος ὑ πατευό ντων, λοιμώ δη νό σον ἐ ν̔ Ρώ μῃ γενομέ νην πά ντας ὁ μαλῶ ς διαφθεῖ ραι τοὺ ς ἐ πὶ σκηνὴ ν προερχομέ νους: δεηθεῖ σιν οὖ ν αὐ τοῖ ς ἐ κ Τυρρηνί ας ἐ λθεῖ ν πολλοὺ ς καὶ ἀ γαθοὺ ς; τεχνί τας, ὧ ν τὸ ν πρωτεύ οντα δό ξῃ καὶ χρό νον πλεῖ στον ἐ νευημεροῦ ντα τοῖ ς θεά τροις̔́ Ιστρον ὀ νομά ζεσθαι: καὶ διὰ τοῦ το πά ντας“ ἱ στρί ωνας:” ἀ π' ἐ κεί νου προσαγορεύ εσθαι.

“ διὰ τί δὲ τὰ ς ἐ γγὺ ς γέ νους οὐ γαμοῦ σι;'” πό τερον αὔ ξειν τοῖ ς γά μοις βουλό μενοι τὰ ς οἰ κειό τητας καὶ συγγενεῖ ς πολλοὺ ς ἐ πικτᾶ σθαι, διδό ντες ἑ τέ ροις καὶ λαμβά νοντες παρ' ἑ τέ ρων γυναῖ κας: ἢ φοβού μενοι τὰ ς ἐ ν τοῖ ς γά μοις τῶ ν συγγενῶ ν διαφορὰ ς ὡ ς καὶ τὰ φύ σει δί καια προσαπολλυού σας; ἢ πολλῶ ν βοηθῶ ν τὰ ς γυναῖ κας ὁ ρῶ ντες δι' ἀ σθέ νειαν δεομέ νας, οὐ κ ἐ βού λοντο τὰ ς ἐ γγὺ ς γέ νους συνοικί ζειν, ὅ πως, ἂ ν οἱ ἄ νδρες ἀ δικῶ σιν αὐ τά ς, οἱ συγγενεῖ ς βοηθῶ σιν;

“ διὰ τί τῷ ἱ ερεῖ τοῦ Διό ς, ὃ ν Φλά μινα Διᾶ λιν καλοῦ σιν, οὐ κ ἐ ξῆ ν ἀ λεύ ρου θιγεῖ ν, οὐ δὲ ζύ μης;'” ἦ τὸ μὲ ν ἄ λευρον ἀ τελὴ ς τροφὴ καὶ ἄ πεπτό ς ἐ στιν; οὔ τε γὰ ρ ὃ ἦ ν μεμέ νηκεν ὁ πυρὸ ς οὔ τ' ὃ δεῖ γενέ σθαι γέ γονεν ὁ ἄ ρτος, ἀ λλὰ καὶ τὴ ν σπέ ρματος δύ ναμιν ἀ πολώ λεκεν ἅ μα καὶ τὴ ν σιτί ου χρεί αν οὐ κ ἔ σχηκε. διὸ καὶ“ μυλή φατον” ὁ ποιητή ς“ ἄ λφιτον” ἐ κ μεταφορᾶ ς ὠ νό μασεν ὥ σπερ φονευό μενον ἐ ν τῷ ἀ λέ τῳ καὶ φθειρό μενον: ἡ δὲ ζύ μη καὶ γέ γονεν ἐ κ φθορᾶ ς αὐ τὴ καὶ φθεί ρει τὸ φύ ραμα μιγνυμέ νη: γί γνεται γὰ ρ ἄ τονον καὶ ἀ δρανὲ ς καὶ ὅ λως ἔ οικε σῆ ψις ἡ ζύ μωσις εἶ ναι: πλεονά σασα γοῦ ν ἀ ποξύ νει παντά πασι καὶ φθεί ρει τὸ ἄ λευρον.

“ διὰ τί καὶ σαρκὸ ς ὠ μῆ ς ἀ πεί ρηται τῷ ἱ ερεῖ ψαύ ειν;'” πό τερον ὠ μοφαγί ας πά νυ πό ρρωθεν ἀ ποτρέ πει τὸ ἔ θος, ἢ δι' ἣ ν τὸ ἄ λευρον αἰ τί αν ἀ φοσιοῦ νται καὶ τὸ κρέ ας; οὔ τε γά ρ ἐ στι ζῷ ον οὔ τε ὄ ψον ἤ δη γέ γονεν. ἡ γὰ ρ ἕ ψησις καὶ ὄ πτησις ἀ λλοί ωσις οὖ σα καὶ μετακό σμησις ἐ ξί στησι τὴ ν μορφή ν. τὸ δὲ πρό σφατον καὶ ὠ μὸ ν οὐ δὲ τὴ ν ὄ ψιν ἔ χει καθαρὰ ν καὶ ἀ μί αντον, ἀ λλ' εἰ δεχθῆ καὶ ἑ λκώ δη.

“ διὰ τί δὲ κυνὸ ς καὶ αἰ γὸ ς ἐ κέ λευον ἀ πέ χεσθαι τὸ ν ἱ ερέ α, μή θ' ἁ πτό μενον μή τ' ὀ νομά ζοντα” πό τερον τῆ ς μὲ ν αἰ γὸ ς βδελυττό μενοι τὸ ἀ κό λαστον καὶ δυσῶ δες, ἢ φοβού μενοι τὸ νοσηματικό ν; δοκεῖ γὰ ρ ἐ πιληψί ᾳ καταλαμβά νεσθαι μά λιστα τῶ ν ζῴ ων καὶ προσαναχρώ ννυσθαι τοῖ ς φαγοῦ σιν ἢ θιγοῦ σιν ὑ πὸ τοῦ πά θους ἐ χομέ νης. αἰ τί αν δὲ λέ γουσι τὴ ν στενό τητα τῶ ν πνευματικῶ ν πό ρων πολλά κις ἐ πιλαμβανομέ νην, τεκμαιρό μενοι τῇ λεπτό τητι τῆ ς φωνῆ ς. καὶ γὰ ρ ἀ νθρώ πων ὅ σοις ἐ πιληπτί ζουσι συμβαί νει φθέ γγεσθαι, μηκασμῷ παραπλησί αν φωνὴ ν ἀ φιᾶ σι. τῷ δὲ κυνὶ τοῦ μὲ ν ἀ κολά στου καὶ δυσώ δους ἧ ττον ἴ σως μέ τεστι: καί τοι φασὶ ν ἔ νιοι μή τε τῆ ς̓ Αθηναί ων ἀ κροπό λεως ἐ πιβαί νειν κύ να μή τε τῆ ς Δηλί ων νή σου διὰ τὴ ν ἐ μφανῆ μῖ ξιν, ὥ σπερ βοῶ ν καὶ συῶ ν καὶ ἵ ππων ἐ ν θαλά μοις ἀ λλ' οὐ κ ἐ μφανῶ ς καὶ ἀ νέ δην ὀ χευό ντων. τὴ ν γὰ ρ ἀ ληθινὴ ν αἰ τί αν ἀ γνοοῦ σιν, ὅ τι μά χιμον ὄ ντα τὸ ν κύ να τῶ ν ἀ σύ λων καὶ ἁ γί ων ἐ ξεί ργουσιν ἱ ερῶ ν, ἀ σφαλῆ καταφυγὴ ν τοῖ ς ἱ κέ ταις διδό ντες. εἰ κὸ ς μὲ ν οὖ ν ἐ στι καὶ τὸ ν ἱ ερέ α τοῦ Διὸ ς ὥ σπερ ἔ μψυχον καὶ ἱ ερὸ ν καὶ ἄ γαλμα καταφύ ξιμον ἀ νεῖ σθαι τοῖ ς δεομέ νοις καὶ ἱ κετεύ ουσι, μηδενὸ ς ἀ πεί ργοντος μηδ' ἐ κφοβοῦ ντος. διὸ κλινί διον μὲ ν ἦ ν αὐ τοῦ κεί μενον ἐ ν τῷ θυρῶ νι τῆ ς οἰ κί ας: ὁ δὲ προσπεσὼ ν τοῖ ς γό νασι τὴ ν ἡ μέ ραν ἐ κεί νην ἄ δειαν εἶ χε πληγῶ ν καὶ κολά σεως: εἰ δὲ δεσμώ της φθαί η προσελθώ ν, ἐ λύ ετο: τοὺ ς δὲ δεσμοὺ ς ἐ κτὸ ς οὐ κατὰ θύ ρας ἀ λλ' ὑ πὲ ρ τοῦ στέ γους ἀ περρί πτουν. οὐ δὲ ν οὖ ν ὄ φελος ἦ ν οὕ τως αὑ τὸ ν ἥ μερον παρέ χειν καὶ φιλά νθρωπον, εἰ κύ ων προειστή κει δεδιττό μενος καὶ ἀ περύ κων τοὺ ς προσφυγεῖ ν δεομέ νους. οὐ μὴ ν οὐ δὲ καθαρεύ ειν ᾤ οντο παντά πασιν οἱ παλαιοὶ τὸ ζῷ ον: ὀ λυμπί ων μὲ ν γὰ ρ οὐ δενὶ θεῶ ν καθιέ ρωται, χθονί ᾳ δὲ δεῖ πνον̔ Εκά τῃ πεμπό μενος εἰ ς τριό δους ἀ ποτροπαί ων καὶ καθαρσί ων ἐ πέ χει μοῖ ραν. ἐ ν δὲ Λακεδαί μονι τῷ φονικωτά τῳ θεῶ ν̓ Ενυαλί ῳ σκύ λακας ἐ ντέ μνουσι: Βοιωτοῖ ς δὲ δημοσί ᾳ καθαρμό ς ἐ στι κυνὸ ς διχοτομηθέ ντος τῶ ν μερῶ ν διεξελθεῖ ν: αὐ τοὶ δὲ̔ Ρωμαῖ οι τοῖ ς Λυκαί οις, ἃ Λουπερκά λια καλοῦ σιν, ἐ ν τῷ καθαρσί ῳ μηνὶ κύ να θύ ουσιν. ὅ θεν οὐ κ ἀ πὸ τρό που τοῖ ς τὸ ν ὑ πέ ρτατον καὶ καθαρώ τατον εἰ ληφό σι θεραπεύ ειν θεὸ ν ἀ πειρῆ σθαι κύ να ποιεῖ σθαι συνή θη καὶ σύ νοικον.

“ διὰ τί να δ' αἰ τί αν οὐ δὲ κιττοῦ θιγεῖ ν ἐ φί ετο τῷ ἱ ερεῖ τοῦ Διό ς, οὐ δ' ὁ δὸ ν διελθεῖ ν ἀ ναδενδρά δος ἄ νωθεν διατεταμέ νης;'” ἦ τοῦ το μὲ ν ὅ μοιό ν ἐ στι τῷ μὴ“ ἐ σθί ειν ἐ πὶ δί φρου”“ μηδ' ἐ πὶ χοί νικος καθῆ σθαι”“ μηδὲ σά ρον ὑ περβαί νειν” οὐ ταῦ τα τῶ ν Πυθαγορικῶ ν δεδιό των καὶ φυλαττομέ νων, ἀ λλ' ἕ τερα τού τοις ἀ παγορευό ντων; καὶ γὰ ρ τὸ ὑ π' ἄ μπελον ὑ ποπορεύ εσθαι τὴ ν ἀ ναφορὰ ν ἐ πὶ τὸ ν οἶ νον εἶ χεν, ὡ ς οὐ θεμιτὸ ν τῷ ἱ ερεῖ μεθύ σκεσθαι. τῶ ν γὰ ρ μεθυσκομέ νων ὑ πὲ ρ κεφαλῆ ς ὁ οἶ νό ς ἐ στι καὶ πιέ ζονται καὶ ταπεινοῦ νται, δέ ον ὑ περτέ ρους εἶ ναι καὶ κρατεῖ ν ἀ εὶ τῆ ς ἡ δονῆ ς ταύ της ἀ λλὰ μὴ κρατεῖ σθαι. τὸ ν δὲ κιττὸ ν πό τερον ὡ ς: ἄ καρπον καὶ ἄ χρηστον ἀ νθρώ ποις, ἀ δρανῆ δὲ καὶ δι' ἀ σθέ νειαν ἑ τέ ρων ὀ χού ντων δεό μενον, σκιᾷ δὲ καὶ χλωρό τητος ὄ ψει γοητεύ οντα τοὺ ς πολλοὺ ς, οὐ κ ᾤ οντο δεῖ ν ἀ σύ μβολον ἐ ν ταῖ ς οἰ κί αις μά την ἐ ντρέ φεσθαι καὶ περιπλέ κεσθαι, βλαβερὸ ν ὄ ντα τοῖ ς προσδεχομέ νοις φυτοῖ ς τῆ ς γῆ ς ἐ χό μενον διὸ τῶ ν μὲ ν ὀ λυμπί ων ἱ ερῶ ν εἴ ργεται, καὶ οὔ τε ἐ ν̔́ Ηρας̓ Αθή νησιν οὔ τε Θή βησιν ἐ ν̓ Αφροδί της ἴ δοι τις ἂ ν κιττό ν:̓ Αγριωνί οις δὲ καὶ Νυκτελί οις, ὧ ν τὰ πολλὰ διὰ σκό τους δρᾶ ται, πά ρεστιν: ἢ καὶ τοῦ το συμβολικὴ θιά σων καὶ βακχευμά των ἀ παγό ρευσις ἦ ν; αἱ γὰ ρ ἔ νοχοι τοῖ ς βακχικοῖ ς πά θεσι γυναῖ κες εὐ θὺ ς ἐ πὶ τὸ ν κιττὸ ν φέ ρονται, καὶ σπαρά ττουσι δραττό μεναι ταῖ ς χερσὶ καὶ διεσθί ουσαι τοῖ ς στό μασιν: ὥ στε μὴ παντελῶ ς ἀ πιθά νους εἶ ναι τοὺ ς λέ γοντας, ὅ τι καὶ πνεῦ μα μανί ας ἔ χων ἐ γερτικὸ ν καὶ παρακινητικὸ ν ἐ ξί στησι καὶ ταρά ττει, καὶ ὅ λως ἄ οινον ἐ πά γει μέ θην καὶ χά ριν τοῖ ς ἐ πισφαλῶ ς πρὸ ς ἐ νθουσιασμὸ ν ἔ χουσι.

“ διὰ τί τοῖ ς ἱ ερεῦ σι τού τοις ἀ ρχὴ ν οὐ κ ἐ φεῖ το λαβεῖ ν οὐ δὲ μετελθεῖ ν, ἀ λλὰ ῥ αβδού χῳ τε χρῶ νται καὶ δί φρον ἡ γεμονικὸ ν ἐ πὶ τιμῇ καὶ παραμυθί ᾳ τοῦ μὴ ἄ ρχειν ἔ χουσι;'” πό τερον, ὡ ς ἐ νιαχοῦ τῆ ς̔ Ελλά δος ἀ ντί ρροπον ἦ ν τὸ τῆ ς ἱ ερωσύ νης ἀ ξί ωμα πρὸ ς τὸ τῆ ς βασιλεί ας, καὶ μὴ τυχό ντας ἱ ερεῖ ς ἀ πεδεί κνυσαν ἢ μᾶ λλον ὅ τι, τῶ ν μὲ ν ἱ ερέ ων ὡ ρισμέ νας πρά ξεις ἐ χό ντων τῶ ν δ' ἀ ρχό ντων ἀ τά κτους καὶ ἀ ορί στους, οὐ κ ἦ ν δυνατὸ ν εἰ ς ἓ ν ἅ μα τῶ ν καιρῶ ν συμπεσό ντων ἑ κατέ ρῳ παρεῖ ναι τὸ ν αὐ τό ν, ἀ λλ' ἔ δει θά τερα πολλά κις ἀ μφοτέ ρων ἐ πειγό ντων ἀ πολεί ποντα νῦ ν μὲ ν ἀ σεβεῖ ν τοὺ ς θεού ς, νῦ ν δὲ βλά πτειν τοὺ ς πολί τας; ἢ ταῖ ς ἀ νθρωπί ναις ἐ νορῶ ντες ἀ ρχαῖ ς οὐ κ ἐ λά ττονα τῆ ς ἐ ξουσί ας τὴ ν ἀ νά γκην προσοῦ σαν, καὶ τὸ ν ἄ ρχοντα δή μου, καθά πεῥ Ιπποκρά της ἔ φη τὸ ν ἰ ατρό ν, δεινὰ μὲ ν ὁ ρῶ ντα δεινῶ ν δ' ἁ πτό μενον, ἐ π' ἀ λλοτρί οις δὲ κακοῖ ς ἰ δί ας λύ πας καρπού μενον, οὐ χ ὅ σιον ἡ γοῦ ντο θύ ειν θεοῖ ς καὶ ἱ ερῶ ν κατά ρχεσθαι γενό μενον ἐ ν καταδί καις καὶ θανατώ σεσι πολιτῶ ν, πολλά κις δὲ καὶ συγγενῶ ν καὶ οἰ κεί ων, οἷ α καὶ Βρού τῳ συνέ τυχε;