Reader

Διονύ σιος ὁ πρεσβύ τερος, κληρουμέ νων κατὰ γρά μμα τῶ ν δημηγορού ντων, ὡ ς ἔ λαχε τὸ Μ, πρὸ ς τὸ ν εἰ πό ντα“ μωρολογεῖ ς Διονύ σιε”:“ μοναρχή σω μὲ ν οὖ ν” εἶ πε, καὶ δημηγορή σας εὐ θὺ ς ᾑ ρέ θη στρατηγὸ ς ὑ πὸ τῶ ν Συρακοσί ων.

ἐ πεὶ δ' ἐ ν ἀ ρχῇ τῆ ς τυραννί δος ἐ πολιορκεῖ το, συστά ντων ἐ π' αὐ τὸ ν τῶ ν πολιτῶ ν, οἱ μὲ ν φί λοι συνεβού λευον ἀ παλλαγῆ ναι τῆ ς ἀ ρχῆ ς, εἰ μὴ βού λεται κρατηθεὶ ς ἀ ποθανεῖ ν ὁ δὲ βοῦ ν ἰ δὼ ν σφαττό μενον ὑ πὸ μαγεί ρου καὶ πί πτοντα ταχέ ως“ εἶ τα οὐ κ ἀ ηδέ ς ἐ στιν” εἶ πεν“ οὕ τω βραχὺ ν ὄ ντα τὸ ν θά νατον φοβηθέ ντας ἡ μᾶ ς ἀ ρχὴ ν ἐ γκαταλιπεῖ ν τηλικαύ την;”

τὸ ν δὲ υἱ ὸ ν αἰ σθό μενος, ᾧ τὴ ν ἀ ρχὴ ν ἀ πολιπεῖ ν ἔ μελλεν, ἀ νδρὸ ς ἐ λευθέ ρου διαφθεί ραντα γύ ναιον, ἠ ρώ τησε μετ' ὀ ργῆ ς“ τί τοιοῦ τον αὐ τῷ σύ νοιδεν.” εἰ πό ντος δὲ τοῦ νεανί σκου“ σὺ γὰ ρ οὐ κ εἶ χες πατέ ρα τύ ραννον,”“ οὐ δὲ σύ” εἶ πεν“ υἱ ὸ ν ἕ ξεις, ἐ ὰ ν μὴ παύ σῃ ταῦ τα ποιῶ ν.”

πά λιν δὲ πρὸ ς αὐ τὸ ν εἰ σελθὼ ν καὶ θεασά μενος ἐ κπωμά των χρυσῶ ν καὶ ἀ ργυρῶ ν πλῆ θος ἀ νεβό ησεν“ οὐ κ ἔ στιν ἐ ν σοὶ τύ ραννος, ὃ ς ἀ φ' ὧ ν λαμβά νεις ἀ π' ἐ μοῦ ποτηρί ων τοσού των φί λον οὐ δέ να σεαυτῷ πεποί ηκας.”

χρή ματα δὲ εἰ σπρά σσων τοὺ ς Συρακοσί ους, εἶ τα ὁ ρῶ ν ὀ δυρομέ νους καὶ δεομέ νους καὶ λέ γοντας ὡ ς οὐ κ ἔ χουσιν, ἐ κέ λευσεν ἕ τερα πρά ττειν, καὶ δὶ ς ἢ τρὶ ς τοῦ το ἐ ποί ησεν: ἐ πεὶ δὲ προστά ξας πλεί ονα γελᾶ ν ἤ κουσεν αὐ τοὺ ς καὶ σκώ πτειν ἐ ν ἀ γορᾷ περιιό ντας, ἐ κέ λευσε παύ σασθαι“ νῦ ν γὰ ρ οὐ δὲ ν ἔ χουσιν” εἶ πεν“ ὅ τε καταφρονοῦ σιν ἡ μῶ ν.”

τῆ ς δὲ μητρὸ ς αὐ τοῦ παρή λικος μὲ ν οὔ σης δοθῆ ναι δὲ ἀ νδρὶ βουλομέ νης, ἔ φη τοὺ ς μὲ ν τῆ ς πό λεως βιά σασθαι νό μους δύ νασθαι, τοὺ ς δὲ τῆ ς φύ σεως μὴ δύ νασθαι.

πικρῶ ς δὲ τοὺ ς ἄ λλους κακού ργους κολά ζων ἐ φεί δετο τῶ ν λωποδυτῶ ν, ὅ πως παύ σωνται οἱ Συρακού σιοι τοῦ δειπνεῖ ν καὶ μεθύ σκεσθαι μετ' ἀ λλή λων.

ξέ νου δέ τινος ἰ δί ᾳ φρά σειν φά σκοντος αὐ τῷ καὶ διδά ξειν ὅ πως προειδή σει τοὺ ς ἐ πιβουλεύ οντας, ἐ κέ λευσεν εἰ πεῖ ν: ἐ πεὶ δὲ προσελθώ ν“ δό ς” εἶ πε“ μοι τά λαντον, ἵ να δό ξῃ ς ἀ κηκοέ ναι τὰ σημεῖ α τῶ ν ἐ πιβουλευό ντων,” ἔ δωκε προσποιού μενος ἀ κηκοέ ναι καὶ θαυμά ζειν τὴ ν μέ θοδον τοῦ ἀ νθρώ που.

πρὸ ς δὲ τὸ ν πυθό μενον εἰ σχολά ζοι“ μηδέ ποτε” εἶ πεν ἐ μοὶ“ τοῦ το συμβαί η.”

δύ ο δὲ ἀ κού σας νεανί σκους πολλὰ βλά σφημα περὶ αὐ τοῦ καὶ τῆ ς τυραννί δος εἰ ρηκέ ναι παρὰ πό τον, ἀ μφοτέ ρους ἐ κά λεσεν ἐ πὶ δεῖ πνον: ὁ ρῶ ν δὲ τὸ ν μὲ ν παροινοῦ ντα καὶ ληροῦ ντα πολλά, τὸ ν δὲ σπανί ως καὶ μετ' εὐ λαβεί ας ταῖ ς πό σεσι χρώ μενον, ἐ κεῖ νον μὲ ν ἀ πέ λυσεν ὡ ς φύ σει παροινή σαντα καὶ διὰ μέ θην κακολογή σαντα, τοῦ τον δὲ ἀ νεῖ λεν ὡ ς δύ σνουν καὶ πολέ μιον ἐ κ προαιρέ σεως.

αἰ τιωμέ νων δέ τινων, ὅ τι τιμᾷ καὶ προά γεται πονηρὸ ν ἄ νθρωπον καὶ δυσχεραινό μενον ὑ πὸ τῶ ν πολιτῶ ν,“ ἀ λλὰ καὶ βού λομαι” εἶ πεν“ εἶ ναι τὸ ν ἐ μοῦ μᾶ λλον μισού μενον.”

ἐ πεὶ δὲ Κορινθί ων πρέ σβεις δῶ ρα διδό ντος αὐ τοῦ παρῃ τοῦ ντο διὰ τὸ ν νό μον, ὃ ς οὐ κ εἴ α δῶ ρα λαμβά νειν παρὰ δυνά στου πρεσβεύ οντας, δεινό ν ἔ φη πρᾶ γμα ποιεῖ ν αὐ τού ς, ὃ μό νον αἱ τυραννί δες ἀ γαθὸ ν ἔ χουσιν ἀ ναιροῦ ντας καὶ διδά σκοντας ὅ τι καὶ τὸ εὖ παθεῖ ν ὑ πὸ τυρά ννου φοβερό ν ἐ στιν.

ἀ κού σας δέ τινα τῶ ν πολιτῶ ν χρυσί ον ἔ χειν οἴ κοι κατορωρυγμέ νον ἐ κέ λευσεν ἐ νεγκεῖ ν πρὸ ς; αὐ τό ν: ἐ πεὶ δὲ παρακλέ ψας ὀ λί γον ὁ ἄ νθρωπος καὶ μεταστὰ ς εἰ ς ἑ τέ ραν πό λιν ἐ ωνή σατο χωρί ον, μεταπεμψά μενος αὐ τὸ ν ἐ κέ λευσε πᾶ ν ἀ πολαβεῖ ν, ἠ ργμέ νον χρῆ σθαι τῷ πλού τῳ καὶ μηκέ τι ποιοῦ ντα τὸ χρή σιμον ἄ χρηστον.