Regum
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/plutarch" aria-label="More works by Plutarch (plutarch)">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
26.1
Φί λιππον τὸ ν̓ Αλεξά νδρου πατέ ρα Θεό φραστος ἱ στό ρηκεν οὐ μό νον μεταξὺ τῶ ν βασιλέ ων, ἀ λλὰ καὶ τῇ τύ χῃ καὶ τῷ τρό πῳ μεί ζονα γενέ σθαι καὶ μετριώ τερον.
26.2
̓ Αθηναί ους μὲ ν οὖ ν μακαρί ζειν ἔ λεγεν, εἰ καθ' ἕ καστον ἐ νιαυτὸ ν αἱ ρεῖ σθαι δέ κα στρατηγοὺ ς; εὑ ρί σκουσιν αὐ τὸ ς γὰ ρ ἐ ν πολλοῖ ς ἔ τεσιν ἕ να μό νον στρατηγὸ ν εὑ ρηκέ ναι, Παρμενί ωνα.
26.3
πολλῶ ν δὲ κατορθωμά των αὐ τῷ καὶ καλῶ ν ἐ ν μιᾷ ἡ μέ ρᾳ προσαγγελθέ ντων,“ ὦ τύ χη” εἶ πε“ μικρὸ ν τι μοι κακὸ ν ἀ ντὶ τῶ ν τοσού των καὶ τηλικού των ἀ γαθῶ ν ποί ησον”
26.4
ἐ πεὶ δὲ νική σαντι τοὺ ς̔́ Ελληνας αὐ τῷ συνεβού λευον ἔ νιοι φρουραῖ ς τὰ ς πό λεις κατέ χειν, ἔ φη μᾶ λλον πολὺ ν χρό νον ἐ θέ λειν χρηστὸ ς ἢ δεσπό της ὀ λί γον καλεῖ σθαι.
26.5
τὸ ν δὲ λοί δορον ἐ ξελά σαι τῶ ν φί λων κελευό ντων, οὐ κ ἔ φη ποιή σειν, ἵ να μὴ περιιὼ ν ἐ ν πλεί οσι κακῶ ς λέ γῃ.
26.6
Σμικύ θου δὲ Νικά νορα διαβά λλοντος ὡ ς ἀ εὶ κακῶ ς λέ γοντα τὸ ν Φί λιππον καὶ τῶ ν ἑ ταί ρων οἰ ομέ νων δεῖ ν μεταπέ μπεσθαι καὶ κολά ζειν,“ ἀ λλὰ μή ν” ἔ φη“ Νικά νωρ οὐ φαυλό τατό ς ἐ στι Μακεδό νων: ἐ πισκεπτέ ον οὖ ν, μή τι γί νεται παρ' ἡ μᾶ ς.” ὡ ς οὖ ν ἔ γνω τὸ ν Νικά νορα θλιβό μενον ἰ σχυρῶ ς ὑ πὸ πενί ας ἠ μελημέ νον δὲ ὑ π' αὐ τοῦ, προσέ ταξε δωρεά ν τινα αὐ τῷ δοθῆ ναι. πά λιν οὖ ν τοῦ Σμικύ θου λέ γοντος, ὅ τι θαυμαστὰ περὶ αὐ τοῦ πρὸ ς ἅ παντας ἐ γκώ μια λέ γων ὁ Νικά νωρ διατελεῖ,“ ὁ ρᾶ τε οὖ ν” εἶ πεν“ ὅ τι παρ' ἡ μᾶ ς αὐ τού ς ἐ στι καὶ τὸ καλῶ ς καὶ τὸ κακῶ ς ἀ κού ειν”
26.7
τοῖ ς δὲ τῶ ν̓ Αθηναί ων δημαγωγοῖ ς ἔ φη χά ριν ἔ χειν, ὅ τι λοιδοροῦ ντες αὐ τὸ ν βελτί ονα ποιοῦ σι καὶ τῷ λό γῳ καὶ τῷ ἤ θει:“ πειρῶ μαι γὰ ρ αὐ τοὺ ς ἅ μα καὶ τοῖ ς λό γοις καὶ τοῖ ς ἔ ργοις ψευδομέ νους ἐ λέ γχειν.”
26.8
τῶ ν δὲ̓ Αθηναί ων, ὅ σοι περὶ Χαιρώ νειαν ἑ ά λωσαν, ἀ φεθέ ντων ὑ π' αὐ τοῦ δί χα λύ τρων, τὰ δὲ ἱ μά τια καὶ στρώ ματα προσαπαιτού ντων καὶ τοῖ ς Μακεδό σιν ἐ γκαλού ντων, γελά σας ὁ Φί λιππος; εἶ πεν“ οὐ δοκοῦ σιν ὑ μῖ ν̓ Αθηναῖ οι νομί ζειν ἐ ν ἀ στραγά λοις ὑ φ' ἡ μῶ ν νενικῆ σθαι”
26.9
τῆ ς δὲ κλειδὸ ς αὐ τῷ κατεαγεί σης ἐ ν πολέ μῳ καὶ τοῦ θεραπεύ οντος ἰ ατροῦ πά ντως τι καθ' ἡ μέ ραν αἰ τοῦ ντος,“ λά μβανε” ἔ φη“ ὅ σα βού λει: τὴ ν γὰ ρ κλεῖ ν ἔ χεις”
26.10
δυεῖ ν δὲ ἀ δελφῶ ν̓ Αμφοτεροῦ καὶ̔ Εκατεροῦ, τὸ ν μὲ ν̔ Εκατερὸ ν ἔ μφρονα καὶ πρακτικὸ ν ὁ ρῶ ν, τὸ ν δὲ̓ Αμφοτερὸ ν εὐ ή θη καὶ ἀ βέ λτερον ἔ φη τὸ ν μὲ ν̔ Εκατερὸ ν ἀ μφό τερον εἶ ναι, τὸ ν δὲ̓ Αμφοτερὸ ν οὐ δέ τερον
26.11
τοὺ ς δὲ συμβουλεύ οντας αὐ τῷ πικρῶ ς χρῆ σθαι τοῖ ς̓ Αθηναί οις ἀ τό πους ἔ λεγεν εἶ ναι, κελεύ οντας ἄ νθρωπον ὑ πὲ ρ δό ξης πά ντα ποιοῦ ντα καὶ πά σχοντα ἀ ποβαλεῖ ν τὸ τῆ ς δό ξης θέ ατρον.
26.12
γενό μενος δὲ κριτὴ ς δυεῖ ν πονηρῶ ν ἐ κέ λευσε τὸ ν μὲ ν φεύ γειν ἐ κ Μακεδονί ας τὸ ν δὲ ἕ τερον διώ κειν,
26.13
μέ λλων δὲ καταστρατοπεδεύ ειν ἐ ν χωρί ῳ καλῷ καὶ πυθό μενος ὅ τι χό ρτος οὐ κ ἔ στι τοῖ ς ὑ ποζυγί οις,“ οἷ ος” εἶ πεν“ ὁ βί ος: ἡ μῶ ν ἐ στί ν, εἰ καὶ πρὸ ς τὸ ν τῶ ν ὄ νων καιρὸ ν ὀ φεί λομεν ζῆ ν;'”
26.14
φρού ριον δέ τι βουλό μενος λαβεῖ ν ὀ χυρό ν, ὡ ς ἀ πή γγειλαν οἱ κατά σκοποι χαλεπὸ ν εἶ ναι παντά πασι καὶ ἀ νά λωτον, ἠ ρώ τησεν εἰ χαλεπὸ ν οὕ τως ἐ στί ν, ὥ στε μηδὲ ὄ νον προσελθεῖ ν χρυσί ον κομί ζοντα.
26.15
τῶ ν δὲ περὶ Λασθέ νην τὸ ν̓ Ολύ νθιον ἐ γκαλού ντων καὶ ἀ γανακτού ντων, ὅ τι προδό τας αὐ τοὺ ς ἔ νιοι τῶ ν περὶ τὸ ν Φί λιππον ἀ ποκαλοῦ σι, σκαιού ς ἔ φη φύ σει καὶ ἀ γροί κους εἶ ναι Μακεδό νας καὶ τὴ ν σκά φην σκά φην λέ γοντας
26.16
τῷ δὲ υἱ ῷ παρῄ νει πρὸ ς χά ριν ὁ μιλεῖ ν τοῖ ς Μακεδό σι, κτώ μενον ἑ αυτῷ τὴ ν παρὰ τῶ ν πολλῶ ν δύ ναμιν, ἕ ως ἔ ξεστι βασιλεύ οντος ἄ λλου φιλά νθρωπον εἶ ναι.
26.17
συνεβού λευε δὲ τῶ ν ἐ ν ταῖ ς πό λεσι δυνατῶ ν καὶ τοὺ ς ἀ γαθοὺ ς φί λους κτᾶ σθαι καὶ τοὺ ς πονηρού ς, εἶ τα οἷ ς μὲ ν χρῆ σθαι οἷ ς δ' ἀ ποχρῆ σθαι.
26.18
πρὸ ς δὲ Φί λωνα τὸ ν Θηβαῖ ον εὐ εργέ την αὐ τοῦ γενό μενον καὶ ξέ νον, ὁ πηνί κα διῆ γεν ἐ ν Θή βαις. ὁ μηρεύ ων, ὕ στερον δὲ μηδεμί αν παρ' αὐ τοῦ δωρεὰ ν προσδεχό μενον“ μή με” εἶ πεν“ ἀ φαιροῦ τὸ ἀ νί κητον εὐ εργεσί ας καὶ χά ριτος ἡ ττώ μενον.”
26.19
ληφθέ ντων δὲ πολλῶ ν αἰ χμαλώ των, ἐ πί πρασκεν αὐ τοὺ ς ἀ νεσταλμέ νῳ τῷ χιτῶ νι καθή μενος οὐ κ εὐ πρεπῶ ς: εἷ ς οὖ ν τῶ ν πωλουμέ νων ἀ νεβό ησε“ φεῖ σαί μου, Φί λιππε, πατρικὸ ς γά ρ εἰ μί σου φί λος:” ἐ ρωτή σαντος δὲ τοῦ Φιλί ππου“ πό θεν, ὦ ἄ νθρωπε, γενό μενος καὶ πῶ ς;'”“ ἐ γγύ ς” ἔ φη“ φρά σαι σοι βού λομαι προσελθώ ν:” ὡ ς οὖ ν προσή χθη“ μικρό ν” ἔ φη“ κατωτέ ρω τὴ ν χλαμύ δα ποί ησον, ἀ σχημονεῖ ς γὰ ρ οὕ τω καθή μενος:” καὶ ὁ Φί λιππος“ ἄ φετε αὐ τό ν” εἶ πεν“ ἀ ληθῶ ς γὰ ρ εὔ νους ὢ ν καὶ φί λος ἐ λά νθανεν.”
26.20
ἐ πεὶ δὲ ὑ πό τινος ξέ νου κληθεὶ ς ἐ πὶ δεῖ πνον ἐ ν ὁ δῷ πολλοὺ ς ἐ πή γετο καὶ τὸ ν ξέ νον ἑ ώ ρα θορυβού μενον, ἦ ν γὰ ρ οὐ χ ἱ κανὰ τὰ παρεσκευασμέ να, προπέ μπων τῶ ν φί λων ἑ κά στῳ, πλακοῦ ντι χώ ραν ἐ κέ λευεν ἀ πολεί πειν: οἱ δὲ πειθό μενοι καὶ προσδοκῶ ντες οὐ κ ἢ σθιον πολλά, καὶ πᾶ σιν οὓ τως ἤ ρκεσεν.
26.21
̔ Ιππά ρχου τοῦ Εὐ βοέ ως ἀ ποθανό ντος, δῆ λος ἦ ν βαρέ ως φέ ρων εἰ πό ντος δέ τινος“ ἀ λλὰ μὴ ν ὡ ραῖ ος ὢ ν ἐ κεῖ νος ἀ ποτέ θνηκεν”,“ ἑ αυτῷ γε” εἶ πεν,“ ἐ μοὶ δὲ ταχέ ως: ἔ φθη γὰ ρ τελευτῆ σαι πρὶ ν ἢ παρ' ἐ μοῦ χά ριν ἀ ξί αν τῆ ς φιλί ας ἀ πολαβεῖ ν.”
26.22
πυθό μενος δ' ἐ γκαλεῖ ν αὐ τῷ τὸ ν̓ Αλέ ξανδρον, ὅ τι παῖ δας ἐ κ πλειό νων ποιεῖ ται γυναικῶ ν,“ οὐ κοῦ ν” ἔ φη“ πολλοὺ ς ἔ χων περὶ τῆ ς βασιλεί ας ἀ νταγωνιστὰ ς γενοῦ καλὸ ς κἀ γαθό ς, ἵ να μὴ δι' ἐ μὲ τῆ ς βασιλεί ας τύ χῃ ς ἀ λλὰ διὰ σεαυτό ν” ἐ κέ λευε δ' αὐ τὸ ν̓ Αριστοτέ λει προσέ χειν καὶ φιλοσοφεῖ ν,“ ὅ πως” ἔ φη“ μὴ πολλὰ τοιαῦ τα πρά ξῃ ς, ἐ φ' οἷ ς ἐ γὼ πεπραγμέ νοις μεταμέ λομαι,”
26.23
τῶ ν δὲ̓ Αντιπά τρου φί λων τινὰ κατατά ξας εἰ ς τοὺ ς δικαστά ς, εἶ τα τὸ ν πώ γωνα βαπτό μενον αἰ σθανό μενος καὶ τὴ ν κεφαλή ν, ἀ νέ στησεν εἰ πὼ ν τὸ ν ἄ πιστον ἐ ν θριξὶ μὴ νομί ζειν ἀ ξιό πιστον ἐ ν πρά γμασι.
26.24
Μαχαί τᾳ δέ τινα κρί νων δί κην καὶ ὑ πονυστά ζων οὐ πά νυ προσεῖ χε τοῖ ς δικαί οις ἀ λλὰ κατέ κρινεν ἐ κεί νου δὲ ἀ ναβοή σαντος ἐ κκαλεῖ σθαι τὴ ν κρί σιν, διοργισθεὶ ς“ ἐ πὶ τί να;'” εἶ πε: καὶ ὁ Μαχαί τας“ ἐ πὶ σὲ βασιλεῦ αὐ τό ν, ἂ ν ἐ γρηγορὼ ς καὶ προσέ χων ἀ κού ῃ ς.” τό τε μὲ ν οὖ ν ἀ νέ στη: γενό μενος δὲ μᾶ λλον ἐ φ' ἑ αυτῷ καὶ γνοὺ ς ἀ δικού μενον τὸ ν Μαχαί ταν τὴ ν μὲ ν κρί σιν οὐ κ ἔ λυσε, τὸ δὲ τί μημα τῆ ς δί κης αὐ τὸ ς ἐ ξέ τισεν.
26.25
ἐ πεὶ δὲ̔́ Αρπαλος ὑ πὲ ρ συγγενοῦ ς καὶ οἰ κεί ου Κρά τητος ἀ δικημά των δί κην ἔ χοντος ἠ ξί ου τὴ ν ζημί αν εἰ σενεγκεῖ ν ἀ φεθῆ ναι δὲ τῆ ς κρί σεως, ἵ να μὴ λοιδορηθῇ,“ βέ λτιό ν ἐ στιν” εἶ πε“ τοῦ τον αὐ τὸ ν ἢ ἡ μᾶ ς διὰ τοῦ τον κακῶ ς ἀ κού ειν.”
26.26
ἀ γανακτού ντων δὲ τῶ ν φί λων, ὅ τι συρί ττουσιν αὐ τὸ ν ἐ ν̓ Ολυμπί οις εὖ πεπονθό τες οἱ Πελοποννή σιοι,“ τί οὖ ν” εἶ πεν“ ἐ ὰ ν κακῶ ς πά θωσι;'”
26.27
κοιμηθεὶ ς δὲ πλεί ονα χρό νον ἐ πὶ στρατεί ας εἶ τα διαναστὰ ς“ ἀ σφαλῶ ς” εἶ πεν“ ἐ κά θευδον:̓ Αντί πατρος γὰ ρ ἐ γρηγό ρει,”
26.28
πά λιν δὲ ἡ μέ ρας καθεύ δοντος αὐ τοῦ καὶ τῶ ν ἠ θροισμέ νων ἐ πὶ θύ ραις̔ Ελλή νων ἀ γανακτού ντων καὶ ἐ γκαλού ντων, ὁ Παρμενί ων“ μὴ θαυμά σητε” εἶ πεν“ εἰ καθεύ δει νῦ ν Φί λιππος ὅ τε γὰ ρ ἐ καθεύ δετε ὑ μεῖ ς, οὗ τος ἐ γρηγό ρει.”
26.29
ψά λτην δέ τινα βουλομέ νου παρὰ δεῖ πνον ἐ πανορθοῦ ν αὐ τοῦ καὶ λαλεῖ ν περὶ κρουμά των, ὁ ψά λτης“ μὴ γέ νοιτό σοι” εἶ πεν“ ὦ βασιλεῦ κακῶ ς οὕ τως, ἵ να ταῦ τα ἐ μοῦ βέ λτιον εἰ δῇ ς.”
26.30
ἐ πεὶ δὲ διενεχθέ ντος αὐ τοῦ πρὸ ς̓ Ολυμπιά δα τὴ ν γυναῖ κα καὶ τὸ ν υἱ ὸ ν ἧ κε Δημά ρατος ὁ Κορί νθιος, ἐ πυνθά νετο, πῶ ς πρὸ ς ἀ λλή λους ἔ χουσιν οἱ̔́ Ελληνες: καὶ ὁ Δημά ρατος“ πά νυ γοῦ ν” ἔ φη σοὶ“ περὶ τῆ ς τῶ ν̔ Ελλή νων ὁ μονοί ας ὁ λό γος ἐ στί ν, οὕ τω πρὸ ς σὲ τῶ ν οἰ κειοτά των ἐ χό ντων” ὁ δὲ συμφρονή σας ἐ παύ σατο τῆ ς ὀ ργῆ ς καὶ διηλλά γη πρὸ ς αὐ τού ς.
26.31
πρεσβύ τιδος δὲ πενιχρᾶ ς ἀ ξιού σης ἐ π' αὐ τοῦ κριθῆ ναι καὶ πολλά κις ἐ νοχλού σης, ἔ φη μὴ σχολά ζειν: ἡ δὲ πρεσβῦ τις ἐ κκραγοῦ σα“ καὶ μὴ βασί λευε” εἶ πεν. ὁ δὲ θαυμά σας τὸ ῥ ηθὲ ν οὐ μό νον ἐ κεί νης ἀ λλὰ καὶ τῶ ν ἄ λλων εὐ θὺ ς διή κουσεν.