Regum
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/plutarch" aria-label="More works by Plutarch (plutarch)">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
27.1
̓ Αλέ ξανδρος ἔ τι παῖ ς ὤ ν, πολλὰ τοῦ Φιλί ππου κατορθοῦ ντος, οὐ κ ἔ χαιρεν, ἀ λλὰ πρὸ ς τοὺ ς συντρεφομέ νους ἔ λεγε παῖ δας“ ἐ μοὶ δὲ ὁ πατὴ ρ οὐ δὲ ν ἀ πολεί ψει” τῶ ν δὲ παί δων λεγό ντων ὅ τι“ σοὶ ταῦ τα κτᾶ ται:”“ τί δὲ ὄ φελος” εἶ πεν“ ἐ ὰ ν ἔ χω μὲ ν πολλὰ πρά ξω δὲ μηδέ ν;'”
27.2
ἐ λαφρὸ ς δὲ ὢ ν καὶ ποδώ κης καὶ παρακαλού μενος ὑ πὸ τοῦ πατρὸ ς̓ Ολύ μπια δραμεῖ ν στά διον,“ εἴ γε” ἔ φη“ βασιλεῖ ς ἕ ξειν ἔ μελλον ἀ νταγωνιστά ς,”
27.3
ἀ χθεί σης δὲ παιδί σκης πρὸ ς αὐ τὸ ν ὡ ς συναναπαυσομέ νης περὶ ἑ σπέ ραν βαθεῖ αν, ἠ ρώ τησεν“ ὅ τι τηνικαῦ τα” τῆ ς δὲ εἰ πού σης“ περιέ μενον γὰ ρ τὸ ν ἄ νδρα κατακλῖ ναι,'” πικρῶ ς ἐ πετί μησε τοῖ ς παισὶ ν ὡ ς μικροῦ δι' αὐ τοὺ ς μοιχὸ ς γενό μενος.
27.4
ἐ πιθυμιῶ ντι δὲ τοῖ ς θεοῖ ς ἀ φειδῶ ς αὐ τῷ καὶ πολλά κις ἐ πιδραττομέ νῳ τοῦ λιβανωτοῦ, παρὼ ν Λεωνί δης ὁ παιδαγωγό ς“ οὕ τως” εἶ πεν“ ὦ παῖ, δαψιλῶ ς ἐ πιθυμιά σεις, ὅ ταν τῆ ς λιβανωτοφό ρου κρατή σῃ ς.” ὡ ς οὖ ν ἐ κρά τησεν, ἔ πεμψεν ἐ πιστολὴ ν πρὸ ς αὐ τὸ ν:“ ἀ πέ σταλκά σοι τά λαντα ἑ κατὸ ν λιβανωτοῦ καὶ κασί ας:, ἵ να μηκέ τι μικρολογῇ περὶ τοὺ ς θεού ς, εἰ δὼ ς ὅ τι καὶ τῆ ς ἀ ρωματοφό ρου κρατοῦ μεν.”
27.5
μέ λλων δὲ τὴ ν ἐ πὶ Γρανί κῳ μά χην μά χεσθαι παρεκά λει τοὺ ς Μακεδό νας ἀ φθό νως δειπνεῖ ν καὶ πά ντα φέ ρειν εἰ ς μέ σον, ὡ ς αὔ ριον δειπνή σοντας ἐ κ τῶ ν πολεμί ων.
27.6
Περί λλου δέ τινος τῶ ν φί λων αἰ τή σαντος προῖ κα τοῖ ς θυγατρί οις, ἐ κέ λευσε πεντή κοντα τά λαντα λαβεῖ ν αὐ τοῦ δὲ φή σαντος ἱ κανὰ εἶ ναι δέ κα,“ σοὶ γε” ἔ φη λαβεῖ ν,“ ἐ μοὶ δ' οὐ χ ἱ κανὰ δοῦ ναι.”
27.7
̓ Αναξά ρχῳ δὲ τῷ φιλοσό φῳ δοῦ ναι τὸ ν διοικητὴ ν ἐ κέ λευσεν ὅ σον ἂ ν αἰ τή σῃ: τοῦ δὲ διοικητοῦ φή σαντος ὡ ς ἑ κατὸ ν αἰ τεῖ τά λαντα,“ καλῶ ς” ἔ φη“ ποιεῖ γινώ σκων ὅ τι φί λον ἔ χει καὶ δυνά μενον τηλικαῦ τα δωρεῖ σθαι καὶ βουλό μενον.”
27.8
ἐ ν δὲ τῇ Μιλή τῳ πολλοὺ ς ἀ νδριά ντας ἀ θλητῶ ν θεασά μενος̓ Ολύ μπια καὶ Πύ θια νενικηκό των“ καὶ ποῦ τὰ τηλικαῦ τα” ἔ φη“ ἦ ν σώ ματα, ὅ τε οἱ βά ρβαροι ὑ μῶ ν τὴ ν πό λιν ἐ πολιό ρκουν”
27.9
τῆ ς δὲ τῶ ν Καρῶ ν βασιλί σσης̓́ Αδας ὄ ψα καὶ πέ μματα παρεσκευασμέ να περιττῶ ς διὰ δημιουργῶ ν καὶ μαγεί ρων φιλοτιμουμέ νης ἀ εὶ πέ μπειν πρὸ ς αὐ τό ν, ἔ φη κρεί ττονας ἔ χειν αὐ τὸ ς ὀ ψοποιού ς, πρὸ ς μὲ ν ἄ ριστον τὴ ν νυκτοπορί αν πρὸ ς δὲ δεῖ πνον τὴ ν ὀ λιγαριστί αν.
27.10
ἐ πεὶ δὲ παρεσκευασμέ νων πά ντων πρὸ ς μά χην, ἠ ρώ τησαν οἱ στρατηγοὶ μή τι πρὸ ς τού τοις ἕ τερον;' οὐ δέ ν εἶ πεν ἢ ξυρᾶ ν τὰ γέ νεια τῶ ν Μακεδό νων: θαυμά σαντος δὲ τοῦ Παρμενί ωνος“ οὐ κ οἶ δας” εἶ πεν“ ὅ τι βελτί ων οὐ κ ἔ στιν ἐ ν μά χαις λαβὴ πώ γωνος;'”
27.11
Δαρεί ου δὲ διδό ντος αὐ τῷ μύ ρια τά λαντα καὶ τὴ ν̓ Ασί αν νεί μασθαι πρὸ ς αὐ τὸ ν ἐ πί σης, καὶ Παρμενί ωνος εἰ πό ντος“ ἔ λαβον ἂ ν εἰ̓ Αλέ ξανδρος ἤ μην.”“ κἀ γὼ νὴ Δί α,” εἶ πεν“ εἰ Παρμενί ων” ἤ μην. ἀ πεκρί νατο δὲ Δαρεί ῳ μή τε τὴ ν γῆ ν ἡ λί ους δύ ο μή τε τὴ ν̓ Ασί αν δύ ο βασιλεῖ ς ὑ πομέ νειν.
27.12
μέ λλοντι δὲ αὐ τῷ περὶ τῶ ν ὅ λων ἐ ν̓ Αρβή λοις κινδυνεύ ειν πρὸ ς ἑ κατὸ ν μυριά δας ἀ ντιτεταγμέ νας προσῄ εσαν οἱ φί λοι, τῶ ν στρατιωτῶ ν κατηγοροῦ ντες ὡ ς ἐ ν ταῖ ς σκηναῖ ς διαλαλού ντων καὶ συντιθεμέ νων, ὅ πως μηδὲ ν τῶ ν λαφύ ρων εἰ ς τὸ βασιλικὸ ν ἀ νοί σουσιν ἀ λλ' αὐ τοὶ κερδανοῦ σιν. ὁ δὲ μειδιά σας“ ἀ γαθά” φησὶ ν“ ἀ γγέ λλετε: νικᾶ ν γὰ ρ ἀ νδρῶ ν οὐ φεύ γειν παρεσκευασμέ νων ἀ κού ω διαλογισμού ς.” καὶ προσιό ντες αὐ τῷ πολλοὶ τῶ ν στρατιωτῶ ν ἔ λεγον“ ὦ βασιλεῦ, θά ρρει καὶ μὴ φοβοῦ τὸ πλῆ θος τῶ ν πολεμί ων, αὐ τὸ ν γὰ ρ ἡ μῶ ν τὸ ν γρά σον οὐ χ ὑ πομενοῦ σι”
27.13
Παρατασσομέ νου δὲ τοῦ στρατεύ ματος ἰ δώ ν τινα τῶ ν στρατιωτῶ ν τὸ ἀ κό ντιον ἐ ναγκυλού μενον ἐ ξέ ωσε τῆ ς φά λαγγος ὡ ς ἄ χρηστον, ὃ ς“ παρασκευά ζεται δὴ νῦ ν, ὅ τε χρῆ σθαι δεῖ τοῖ ς ὅ πλοις.”
27.14
ἐ πιστολὴ ν δὲ παρὰ τῆ ς μητρὸ ς ἀ ναγινώ σκων ἀ πορρή τους κατ'̓ Αντιπά τρου διαβολὰ ς ἔ χουσαν, ἅ μα τοῦ̔ Ηφαιστί ωνος ὥ σπερ εἰ ώ θει συναναγινώ σκοντος, οὐ κ ἐ κώ λυσεν ὡ ς δὲ ἀ νέ γνω, τὸ ν δακτύ λιον ἀ φελό μενος τὸ ν ἑ αυτοῦ τῷ στό ματι τῷ ἐ κεί νου τὴ ν σφραγῖ δα ἐ πέ θηκεν.
27.15
ἐ ν δὲ̓́ Αμμωνος ὑ πὸ τοῦ προφή του παῖ ς Διὸ ς προσαγορευθεὶ ς οὐ δέ ν“ γε” ἔ φη“ θαυμαστό ν, πά ντων μὲ ν γὰ ρ ὁ Ζεὺ ς φύ σει πατή ρ ἐ στιν, ἑ αυτοῦ δὲ ποιεῖ ται τοὺ ς ἀ ρί στους.”
27.16
τοξεύ ματι δὲ πληγεὶ ς εἰ ς τὸ σκέ λος, ὡ ς πολλοὶ συνέ δραμον τῶ ν πολλά κις εἰ ωθό των αὐ τὸ ν θεὸ ν προσαγορεύ ειν, διαχυθεὶ ς τῷ προσώ πῳ“ τουτὶ μὲ ν αἷ μα” εἶ πεν“ ὡ ς ὁ ρᾶ τε καὶ οὐ κ ἰ χώ ρ, οἷ ό σπέ ρ τε ῥ έ ει μακά ρεσσι θεοῖ σιν.”
27.17
ἐ παινού ντων δὲ ἐ νί ων τοῦ̓ Αντιπά τρου τὴ ν εὐ τέ λειαν ὡ ς ἀ θρύ πτως διαιτωμέ νου καὶ αὐ στηρῶ ς,“ ἔ ξωθεν” εἶ πεν“̓ Αντί πατρος λευκοπά ρυφό ς ἐ στι, τὰ δὲ ἔ νδον ὁ λοπό ρφυρος”
27.18
ἐ ν δὲ χειμῶ νι καὶ ψύ χει τῶ ν φί λων τινὸ ς ἑ στιῶ ντος αὐ τό ν, ἐ σχά ραν δὲ μικρὰ ν καὶ πῦ ρ ὀ λί γον εἰ σενέ γκαντος, ἢ ξύ λα ἢ λιβανωτὸ ν εἰ σενεγκεῖ ν ἐ κέ λευσεν.
27.19
̓ Αντιπατρί δου δὲ καλὴ ν ψά λτριαν ἐ πὶ τὸ δεῖ πνον ἀ γαγό ντος, κινηθεὶ ς τῇ ὄ ψει πρὸ ς αὐ τὴ ν ὁ̓ Αλέ ξανδρος ἠ ρώ τησε τὸ ν̓ Αντιπατρί δην, μή τι τυγχά νοι τῆ ς γυναικὸ ς ἐ ρῶ ν ἐ κεί νου δὲ ὁ μολογή σαντος, ὦ“ μιαρέ” εἶ πεν“ οὐ κ ἀ πά ξεις εὐ θὺ ς ἐ κ τοῦ συμποσί ου τὴ ν γυναῖ κα;”
27.20
πά λιν δὲ Πύ θωνα τὸ ν Εὐ ί ου τοῦ αὐ λητοῦ ἐ ρώ μενον Κά σανδρος ἐ βιά ζετο φιλῆ σαι: τὸ ν οὖ ν Εὔ ιον ὁ ρῶ ν ἀ χθό μενον ἀ νεπή δησε μετ' ὀ ργῆ ς ἐ πὶ τὸ ν Κά σανδρον, κεκραγώ ς“ ἀ λλ' οὐ δ' ἐ ρασθῆ ναί τινος ἔ ξεστι δι' ὑ μᾶ ς;'”
27.21
ἀ ποστέ λλοντος δὲ αὐ τοῦ τῶ ν Μακεδό νων τοὺ ς νοσώ δεις καὶ ἀ ναπή ρους ἐ πὶ θά λασσαν, ἐ νεδεί χθη τις εἰ ς τοὺ ς νοσοῦ ντας ἀ πογεγραμμέ νος ἑ αυτὸ ν οὐ νοσῶ ν. ἐ πεὶ οὖ ν εἰ ς ὄ ψιν ἀ χθεὶ ς καὶ ἀ νακρινό μενος ὡ μολό γησε προφασί ζεσθαι δι' ἔ ρωτα Τελεσί ππας ἀ πιού σης ἐ πὶ θά λασσαν, ἠ ρώ τησεν ὁ̓ Αλέ ξανδρος“ πρὸ ς τί να δεῖ περὶ τῆ ς Τελεσί ππας διαλέ γεσθαι:” πυθό μενος δὲ ἐ λευθέ ραν οὖ σαν“ οὐ κοῦ ν” ἔ φη“ ὦ̓ Αντιγέ νη, πεί θωμεν τὴ ν Τελεσί ππαν, ἵ να μεί νῃ μεθ' ἡ μῶ ν: βιά ζεσθαι γὰ ρ ἐ λευθέ ραν οὖ σαν οὐ χ ἡ μέ τερον.”
27.22
τῶ ν δὲ μισθοφορού ντων̔ Ελλή νων παρὰ τοῖ ς πολεμί οις ὑ ποχειρί ων γενομέ νων, τοὺ ς μὲ ν̓ Αθηναί ους ἐ κέ λευσεν ἐ ν πέ δαις φυλά ττειν ὅ τι τροφὴ ν ἔ χοντες ἐ κ δημοσί ου μισθοφοροῦ σι καὶ τοὺ ς Θεσσαλοὺ ς ὅ τι τὴ ν ἀ ρί στην κεκτημέ νοι οὐ γεωργοῦ σι: τοὺ ς δὲ Θηβαί ους ἀ φῆ κεν εἰ πὼ ν ὅ τι“ μό νοις τού τοις οὔ τε πό λις οὔ τε χώ ρα δι' ἡ μᾶ ς ἀ πολέ λειπται.”
27.23
τῶ ν δὲ̓ Ινδῶ ν τὸ ν ἄ ριστα τοξεύ ειν δοκοῦ ντα καὶ λεγό μενον διὰ δακτυλί ου τὸ ν ὀ ιστὸ ν ἀ φιέ ναι λαβὼ ν αἰ χμά λωτον ἐ κέ λευσεν ἐ πιδεί ξασθαι, καὶ μὴ βουλό μενον ὀ ργισθεὶ ς ἀ νελεῖ ν προσέ ταξε: ἐ πεὶ δὲ ἀ γό μενος ὁ ἄ νθρωπος ἔ λεγε πρὸ ς τοὺ ς ἄ γοντας, ὅ τι πολλῶ ν ἡ μερῶ ν οὐ μεμελέ τηκε καὶ ἐ φοβή θη διαπεσεῖ ν, ἀ κού σας ὁ̓ Αλέ ξανδρος ἐ θαύ μασε καὶ ἀ πέ λυσε μετὰ δώ ρων αὐ τό ν, ὅ τι μᾶ λλον ἀ ποθανεῖ ν ὑ πέ μεινεν ἢ τῆ ς δό ξης ἀ νά ξιος φανῆ ναι,
27.24
ἐ πεὶ δὲ Ταξί λης, εἷ ς τῶ ν̓ Ινδῶ ν βασιλεὺ ς ὤ ν, ἀ παντή σας προυκαλεῖ το μὴ μά χεσθαι μηδὲ πολεμεῖ ν̓ Αλέ ξανδρον, ἀ λλ' εἰ μέ ν ἐ στιν ἥ ττων, εὖ πά σχειν, εἰ δὲ βελτί ων, εὖ ποιεῖ ν: ἀ πεκρί νατο περὶ αὐ τοῦ τού του μαχετέ ον εἶ ναι, πό τερος εὖ ποιῶ ν περιγέ νηται.
27.25
περὶ δὲ τῆ ς λεγομέ νης̓ Αό ρνου πέ τρας ἐ ν̓ Ινδοῖ ς ἀ κού σας, ὅ τι τὸ μὲ ν χωρί ον δυσά λωτό ν ἐ στιν, ὁ δὲ ἔ χων αὐ τὸ δειλό ς ἐ στι,“ νῦ ν” ἔ φη“ τὸ χωρί ον εὐ ά λωτό ν ἐ στιν.”
27.26
ἐ πεὶ δὲ ἄ λλος ἔ χων πέ τραν ἄ ληπτον δοκοῦ σαν εἶ ναι ἐ νεχεί ρισεν ἑ αυτὸ ν μετὰ τῆ ς πέ τρας τῷ̓ Αλεξά νδρῳ, καὶ τῆ ς δυνά μεως ἐ κέ λευσεν ἄ ρχειν καὶ προσέ θηκε χώ ραν, εἰ πὼ ν ὅ τι“ φρονεῖ ν μοι δοκεῖ ὁ ἄ νθρωπος, ἀ νδρὶ μᾶ λλον ἀ γαθῷ πιστεύ σας ἑ αυτὸ ν ἢ ὀ χυρῷ τό πῳ.”
27.27
μετὰ δὲ τὴ ν τῆ ς πέ τρας ἅ λωσιν τῶ ν φί λων λεγό ντων ὑ περβεβληκέ ναι τὸ ν̔ Ηρακλέ α ταῖ ς πρά ξεσιν,“ ἀ λλ' ἐ γώ” εἶ πε“ τὰ ς ἐ μὰ ς πρά ξεις μετὰ τῆ ς ἡ γεμονί ας ἑ νὸ ς οὐ νομί ζω ῥ ή ματος ἀ νταξί ας εἶ ναι τοῦ̔ Ηρακλέ ους”
27.28
τῶ ν δὲ φί λων τινὰ ς αἰ σθό μενος ἐ ν τῷ κυβεύ ειν οὐ παί ζοντας ἐ ζημί ωσε.
27.29
τῶ ν δὲ πρώ των φί λων καὶ κρατί στων τιμᾶ ν μὲ ν ἐ δό κει Κρατερὸ ν μά λιστα πά ντων, φιλεῖ ν δὲ̔ Ηφαιστί ωνα.“ κρατερὸ ς μὲ ν γά ρ” ἔ φη“ φιλοβασιλεύ ς ἐ στιν,̔ Ηφαιστί ων δὲ φιλαλέ ξανδρος”
27.30
Ξενοκρά τει δὲ τῷ φιλοσό φῳ πεντή κοντα τά λαντα πέ μψας, ὡ ς οὐ κ ἐ δέ ξατο μὴ δεῖ σθαι φή σας, ἠ ρώ τησεν“ εἰ μηδὲ φί λον ἔ χει Ξενοκρά της ἐ μοὶ μὲ ν γά ρ” ἔ φη“ μό λις ὁ Δαρεί ου πλοῦ τος εἰ ς τοὺ ς φί λους ἤ ρκεσεν.”
27.31
ἐ πεὶ δὲ Πῶ ρος ἐ ρωτηθεὶ ς ὑ π' αὐ τοῦ μετὰ τὴ ν μά χην“ πῶ ς σοι χρή σωμαι;'”“ βασιλικῶ ς” εἶ πε, καὶ προσερωτηθεὶ ς“ καὶ μή τι ἄ λλο;'”“ πά ντα” εἶ πεν“ ἐ ν τῷ βασιλικῶ ς ἔ νεστι:” θαυμά σας καὶ τὴ ν σύ νεσιν αὐ τοῦ καὶ τὴ ν ἀ νδραγαθί αν πλεί ονα χώ ραν ἧ ς πρό τερον εἶ χε προσέ θηκε.
27.32
πυθό μενος δὲ ὑ πό τινος λοιδορεῖ σθαι“ βασιλικό ν” ἔ φη“ ἐ στὶ ν εὖ ποιοῦ ντα κακῶ ς ἀ κού ειν.”
27.33
ἀ ποθνῄ σκων δὲ πρὸ ς τοὺ ς ἑ ταί ρους ἀ πιδὼ ν ἔ φη μέ γαν“ ὁ ρῶ μου τὸ ν ἐ πιτά φιον ἐ σό μενον.”
27.34
τελευτή σαντος δὲ αὐ τοῦ Δημά δης ὁ ῥ ή τωρ“ ὅ μοιον” ἔ φη“ διὰ τὴ ν ἀ ναρχί αν ὁ ρᾶ σθαι τὸ στρατό πεδον τῶ ν Μακεδό νων ἐ κτετυφλωμέ νῳ τῷ Κύ κλωπι.”