Regum
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/plutarch" aria-label="More works by Plutarch (plutarch)">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
29.1
̓ Αντί γονος εἰ σέ πραττε χρή ματα συντό νως: εἰ πό ντος δέ τινος“ ἀ λλ' οὐ κ̓ Αλέ ξανδρος ἦ ν τοιοῦ τος”“ εἰ κό τως” εἶ πεν,“ ἐ κεῖ νος μὲ ν γὰ ρ ἐ θέ ριζε τὴ ν̓ Ασί αν, ἐ γὼ δὲ καλαμῶ μαι.”
29.2
τῶ ν δὲ στρατιωτῶ ν ἰ δώ ν τινας ἐ ν τοῖ ς θώ ραξι καὶ τοῖ ς κρά νεσι σφαιρί ζοντας ἥ σθη, καὶ τοὺ ς ἡ γεμό νας αὐ τῶ ν μετεπέ μπετο ἐ παινέ σαι βουλό μενος: ὡ ς δὲ ἤ κουσεν ὅ τι πί νουσιν, τὰ ς ἐ κεί νων ἡ γεμονί ας τοῖ ς στρατιώ ταις ἔ δωκε.
29.3
θαυμαζό ντων δὲ πά ντων, ὅ τι γέ ρων γενό μενος ἠ πί ως ἐ χρῆ το καὶ πρά ως τοῖ ς πρά γμασι,“ πρό τερον μὲ ν γά ρ” εἶ πε“ δυνά μεως ἐ δεό μην, νῦ ν δὲ δό ξης καὶ εὐ νοί ας.”
29.4
πρὸ ς δὲ τὸ ν υἱ ὸ ν Φί λιππον πυθό μενον πλειό νων παρό ντων“ πό τε μέ λλομεν ἀ ναζευγνύ ναι;”“ τί δέ δοικας;” εἶ πε“ μὴ μό νος τῆ ς σά λπιγγος οὐ κ ἀ κού σῃ ς;'”
29.5
σπουδά σαντος δὲ τοῦ νεανί σκου λαβεῖ ν κατά λυσιν παρὰ γυναικὶ χή ρᾳ τρεῖ ς ἐ χού σῃ θυγατέ ρας εὐ πρεπεῖ ς, καλέ σας τὸ ν ἐ πὶ τῶ ν ξενί ων εἶ πεν“ οὐ κ ἐ ξά ξεις μου τὸ ν υἱ ὸ ν ἀ πὸ τῆ ς στενοχωρί ας;'”
29.6
νοσή σας δὲ μακρὰ ν νό σον ὡ ς ἀ νέ ρρωσεν“ οὐ δέ ν” ἔ φη“ χεῖ ρον: ὑ πέ μνησε γὰ ρ ἡ μᾶ ς ἡ νό σος μὴ μέ γα φρονεῖ ν ὡ ς ὄ ντας θνητού ς.”
29.7
̔ Ερμοδό του δὲ αὐ τὸ ν ἐ ν τοῖ ς ποιή μασιν̔ Ηλί ου παῖ δα γρά ψαντος“ οὐ ταῦ τά μοι” ἔ φη“ σύ νοιδεν ὁ λασανοφό ρος”
29.8
εἰ πό ντος δέ τινος ὅ τι“ πά ντα καλὰ καὶ δί καια” τοῖ ς βασιλεῦ σι“ ναὶ μὰ Δί α εἶ πε“ τοῖ ς τῶ ν βαρβά ρων” ἡ μῖ ν δὲ μό να καλὰ τὰ καλὰ καὶ μό να δί καια τὰ δί καια.”
29.9
Μαρσύ ου τοῦ ἀ δελφοῦ δί κην ἔ χοντος, ἀ ξιοῦ ντος δὲ τὴ ν κρί σιν αὐ τῷ γενέ σθαι κατ' οἰ κί αν,“ ἔ σται μὲ ν οὖ ν” εἶ πεν“ ἐ ν τῇ ἀ γορᾷ καὶ πά ντων ἀ κουό ντων, εἰ μηδὲ ν ἀ δικοῦ μεν.”
29.10
ἐ πεὶ δέ ποτε χειμῶ νος ἐ ν τό ποις σπανί ζουσι τῶ ν ἐ πιτηδεί ων ἠ νά γκασε καταζεῦ ξαι καὶ τῶ ν στρατιωτῶ ν τινες ἐ λοιδό ρουν αὐ τὸ ν ἀ γνοοῦ ντες ὅ τι πλησί ον ἐ στὶ ν, τῇ βακτηρί ᾳ τὴ ν σκηνὴ ν διαστεί λας“ οἰ μώ ξετε” εἶ πεν“ εἰ μὴ μακρό τερον ἀ ποστά ντες λοιδορή σετε ἡ μᾶ ς.”
29.11
̓ Αριστοδή μου δὲ τῶ ν φί λων τινὸ ς ἐ κ μαγεί ρου γεγονέ ναι δοκοῦ ντος, συμβουλεύ οντος δὲ αὐ τῷ τῶ ν ἀ ναλωμά των καὶ τῶ ν δωρεῶ ν ἀ φαιρεῖ ν,“ οἱ λό γοι σου” εἶ πεν“ ὦ̓ Αριστό δημε, περιζώ ματος ὄ ζουσιν.”
29.12
̓ Αθηναί ων δὲ δοῦ λον αὐ τοῦ τιμώ μενον εἰ ς τὴ ν πολιτεί αν ὡ ς ἐ λεύ θερον ἐ γγραψά ντων,“ οὐ κ ἂ ν” εἶ πεν“ ἐ βουλό μην ἕ νἀ Αθηναῖ ον ὑ π' ἐ μοῦ μαστιγοῦ σθαι.”
29.13
νεανί σκου δέ τινος τῶ ν̓ Αναξιμέ νους τοῦ ῥ ή τορος μαθητῶ ν λό γον ἐ σκεμμέ νον ἐ κ παρασκευῆ ς εἰ πό ντος ἐ π' αὐ τοῦ, βουλό μενό ς τι μαθεῖ ν ἠ ρώ τησεν: ἀ ποσιωπή σαντος δὲ τοῦ νεανί σκου“ τί λέ γεις;'” εἶ πεν“ ἢ' ταῦ τ' ἐ στὶ τἀ ν δέ λτοισιν ἐ γγεγραμμέ να;”
29.14
ἑ τέ ρου δὲ ῥ ή τορος ἀ κού ων λέ γοντος, ὅ τι χιονοβό λος ἡ ὥ ρα γενομέ νη λιποβοτανεῖ ν ἐ ποί ησε τὴ ν χώ ραν,“ οὐ παύ σῃ μοι” εἶ πεν“ ὡ ς ὄ χλῳ χρώ μενος;'”
29.15
Θρασύ λλου δὲ τοῦ κυνικοῦ δραχμὴ ν αἰ τή σαντος αὐ τό ν,“ ἀ λλ' οὐ βασιλικό ν” ἔ φη“ τὸ δό μα:” τοῦ δὲ εἰ πό ντος“ οὐ κοῦ ν τά λαντον δό ς μοι,”“ ἀ λλ' οὐ κυνικό ν,” ἔ φη“ τὸ λῆ μμα.”
29.16
πέ μπων δὲ Δημή τριον τὸ ν υἱ ὸ ν μετὰ νεῶ ν πολλῶ ν καὶ δυνά μεων ἐ λευθερώ σοντα τοὺ ς:̔́ Ελληνας ἔ λεγε τὴ ν δό ξαν ὥ σπερ ἀ πὸ σκοπῆ ς τῆ ς̔ Ελλά δος εἰ ς τὴ ν οἰ κουμέ νην πυρσεύ εσθαι.
29.17
̓ Ανταγό ρου δὲ τοῦ ποιητοῦ γό γγρον ἓ ψοντος καὶ αὐ τοῦ τὴ ν λοπά δα σεί οντος, ἐ πιστὰ ς ἐ ξό πισθεν“ οἴ ει” φησὶ τὸ ν“̔́ Ομηρον, ὦ̓ Ανταγό ρα, γό γγρον ἕ ψειν τὰ ς τοῦ̓ Αγαμέ μνονος γρά φοντα πρά ξεις;'” καὶ ὁ̓ Ανταγό ρας“ σὺ δέ” εἶ πεν“ ὦ βασιλεῦ, τὸ ν̓ Αγαμέ μνονα νομί ζεις πρά ττοντα τὰ ς πρά ξεις ἐ κεί νας πολυπραγμονεῖ ν, εἴ τις ἐ ν τῷ στρατοπέ δῳ γό γγρον ἕ ψει;”
29.18
ὄ ναρ δ' ἰ δὼ ν χρυσοῦ ν θέ ρος ἐ ξαμῶ ντα Μιθριδά την ἐ βουλεύ σατο κτεῖ ναι, καὶ Δημητρί ῳ τῷ υἱ ῷ φρά σας ὥ ρκωσε σιωπῆ σαι: ὁ δὲ παραλαβὼ ν τὸ ν Μιθριδά την καὶ συμπεριπατῶ ν παρὰ θά λασσαν ἐ ν τῷ αἰ γιαλῷ κατέ γραψε τῷ σαυρωτῆ ρι τοῦ δό ρατος“ φεῦ γε, Μιθριδᾶ τα” ἐ κεῖ νος δὲ νοή σας ἔ φυγεν εἰ ς Πό ντον κἀ κεῖ βασιλεύ ων διετέ λεσε.