Regum
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/plutarch" aria-label="More works by Plutarch (plutarch)">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
50.1
Φωκί ων ὁ̓ Αθηναῖ ος ὑ π' οὐ δενὸ ς οὔ τε γελῶ ν ὤ φθη οὔ τε δακρύ ων.
50.2
ἐ κκλησί ας δὲ γενομέ νης πρὸ ς τὸ ν εἰ πό ντα“ σκεπτομέ νῳ, Φωκί ων, ἔ οικας”,“ ὀ ρθῶ ς” ἔ φη“ τοπά ζεις: σκέ πτομαι γά ρ, εἴ τι δύ ναμαι περιελεῖ ν ὧ ν μέ λλω λέ γειν πρὸ ς̓ Αθηναί ους.”
50.3
μαντεί ας δὲ γενομέ νης̓ Αθηναί οις, ὡ ς εἷ ς ἀ νὴ ρ ἔ στιν ἐ ν τῇ πό λει ταῖ ς πά ντων ἐ ναντιού μενος γνώ μαις, καὶ τῶ ν̓ Αθηναί ων ζητεῖ ν κελευό ντων ὅ στις ἐ στὶ καὶ βοώ ντων, Φωκί ων ἑ αυτὸ ν ἔ φησε τοῦ τον εἶ ναι: μό νῳ γὰ ρ αὐ τῷ μηδὲ ν ἀ ρέ σκειν ὧ ν οἱ πολλοὶ πρά ττουσι καὶ λέ γουσιν.
50.4
ἐ πεὶ δὲ λέ γων ποτὲ γνώ μην πρὸ ς τὸ ν δῆ μον εὐ δοκί μει καὶ πά ντας ὁ μαλῶ ς ἑ ώ ρα τὸ ν λό γον ἀ ποδεχομέ νους, ἐ πιστραφεὶ ς πρὸ ς τοὺ ς φί λους εἶ πεν“ οὐ δή που κακό ν τι λέ γων ἐ μαυτὸ ν λέ ληθα;”
50.5
πρὸ ς δὲ θυσί αν τινὰ τῶ ν̓ Αθηναί ων αἰ τού ντων ἐ πιδό σεις καὶ τῶ ν ἄ λλων ἐ πιδιδό ντων, κληθεὶ ς πολλά κις“ αἰ σχυνοί μην ἄ ν” εἶ πεν“ ὑ μῖ ν ἐ πιδιδού ς τού τῳ δὲ μὴ ἀ ποδιδού ς,” ἅ μα δεικνύ ων τὸ ν δανειστή ν.
50.6
Δημοσθέ νους δὲ τοῦ ῥ ή τορος εἰ πό ντος“ ἀ ποκτενοῦ σί σἐ Αθηναῖ οι, ἐ ὰ ν μανῶ σι,”“ ναί” εἶ πεν“ ἐ μὲ μὲ ν ἐ ὰ ν μανῶ σι, σὲ δὲ ἂ ν σωφρονῶ σι.”
50.7
̓ Αριστογεί τονος δὲ τοῦ συκοφά ντου μέ λλοντος ἀ ποθνῄ σκειν ἐ ν τῷ δεσμωτηρί ῳ κατακρί του γεγονό τος καὶ δεομέ νου τὸ ν Φωκί ωνα πρὸ ς αὐ τὸ ν ἐ λθεῖ ν, τῶ ν δὲ φί λων οὐ κ ἐ ώ ντων πρὸ ς ἄ νθρωπον πονηρὸ ν βαδί ζειν,“ καὶ ποῦ τις ἄ ν” εἶ πεν“ ἥ διον̓ Αριστογεί τονι λαλή σειεν;”
50.8
ὀ ργιζομέ νων δὲ τοῖ ς Βυζαντί οις τῶ ν̓ Αθηναί ων, μὴ δεξαμέ νων τῇ πό λει Χά ρητα πεμφθέ ντα μετὰ δυνά μεως βοηθὸ ν αὐ τοῖ ς πρὸ ς Φί λιππον, εἰ πὼ ν ὁ Φωκί ων ὅ τι“ δεῖ μὴ τοῖ ς ἀ πιστοῦ σι τῶ ν συμμά χων, ἀ λλὰ τοῖ ς ἀ πιστουμέ νοις ὀ ργί ζεσθαι τῶ ν στρατηγῶ ν” αὐ τὸ ς ᾑ ρέ θη στρατηγό ς: καὶ πιστευθεὶ ς ὑ πὸ τῶ ν Βυζαντί ων ἐ ποί ησε τὸ ν Φί λιππον ἀ πελθεῖ ν ἄ πρακτον.
50.9
̓ Αλεξά νδρου δὲ τοῦ βασιλέ ως ἑ κατὸ ν τά λαντα δωρεὰ ν αὐ τῷ πέ μψαντος, ἠ ρώ τησε τοὺ ς κομί ζοντας; τί δή ποτε, πολλῶ ν ὄ ντων̓ Αθηναί ων, αὐ τῷ μό νῳ ταῦ τα δί δωσιν̓ Αλέ ξανδρος εἰ πό ντων δὲ ἐ κεί νων ὡ ς μό νον αὐ τὸ ν ἡ γεῖ ται καλὸ ν κἀ γαθὸ ν εἶ ναι,“ οὐ κοῦ ν” ἔ φη“ ἐ ασά τω με καὶ δοκεῖ ν καὶ εἶ ναι τοιοῦ τον.”
50.10
αἰ τοῦ ντος δὲ̓ Αλεξά νδρου τριή ρεις καὶ τοῦ δή μου κελεύ οντος ὀ νομαστὶ παριέ ναι τὸ ν Φωκί ωνα καὶ συμβουλεύ ειν, ἀ ναστὰ ς ἔ φη“ συμβουλεύ ω τοί νυν ὑ μῖ ν ἢ κρατεῖ ν τοῖ ς ὅ πλοις αὐ τοὺ ς ἢ φί λους εἶ ναι τῶ ν κρατού ντων.”
50.11
λό γου δὲ περὶ τῆ ς̓ Αλεξά νδρου τελευτῆ ς ἐ μπεσό ντος ἀ δεσπό του καὶ τῶ ν ῥ ητό ρων ἀ ναπηδώ ντων εὐ θὺ ς ἐ πὶ τὸ βῆ μα καὶ μὴ μέ λλειν ἀ λλὰ πολεμεῖ ν ἤ δη κελευό ντων, ὁ Φωκί ων ἠ ξί ου περιμεῖ ναι καὶ γνῶ ναι βεβαί ως.“ εἰ γὰ ρ τή μερον” ἔ φη“ τέ θνηκε, καὶ αὔ ριον ἔ σται καὶ εἰ ς τρί την τεθνηκώ ς.”
50.12
τοῦ δὲ Λεωσθέ νους εἰ ς τὸ ν πό λεμον ἐ μβαλό ντος τὴ ν πό λιν, ἐ λπί σι λαμπραῖ ς πρὸ ς τὸ τῆ ς ἐ λευθερί ας ὄ νομα καὶ τῆ ς ἡ γεμονί ας ἐ παιρομέ νην, τοὺ ς λό γους αὐ τοῦ ταῖ ς κυπαρί ττοις ἀ πεί καζε:“ καλοὶ γὰ ρ ὄ ντες” ἔ φη“ καὶ ὑ ψηλοὶ καρπὸ ν οὐ κ ἔ χουσι.” κατωρθωμέ νων δὲ τῶ ν πρώ των καὶ τῆ ς πό λεως εὐ αγγέ λια θυού σης, ἐ ρωτηθεὶ ς εἰ ταῦ τα ἤ θελεν αὑ τῷ πεπρᾶ χθαι“ πεπρᾶ χθαι μὲ ν οὖ ν” ἔ φη“ ταῦ τα, βεβουλεῦ σθαι δὲ ἐ κεῖ να.”
50.13
τῇ δὲ̓ Αττικῇ τῶ ν Μακεδό νων προσβαλό ντων καὶ πορθού ντων τὴ ν παραλί αν, ἐ ξή γαγε τοὺ ς ἐ ν ἡ λικί ᾳ: πολλῶ ν δὲ συντρεχό ντων πρὸ ς αὐ τὸ ν καὶ παρεγκελευομέ νων ἐ κεῖ νον τὸ ν λό φον καταλαβεῖ ν ἐ νταῦ θα τά ξαι τὴ ν δύ ναμιν,“ ὦ̔ Ηρά κλεις” εἶ πεν“ ὡ ς πολλοὺ ς ὁ ρῶ στρατηγού ς, στρατιώ τας δὲ ὀ λί γους.” οὐ μὴ ν ἀ λλὰ συμβαλὼ ν ἐ κρά τησε καὶ διέ φθειρε Νικί ωνα τὸ ν ἄ ρχοντα τῶ ν Μακεδό νων.
50.14
μετ' ὀ λί γον δὲ χρό νον οἱ μὲ ν̓ Αθηναῖ οι τῷ πολέ μῳ κρατηθέ ντες ἐ δέ ξαντο φρουρὰ ν ὑ π'̓ Αντιπά τρου: Μενύ λλου δὲ τοῦ τῆ ς φρουρᾶ ς ἄ ρχοντος χρή ματα τῷ Φωκί ωνι διδό ντος, ἀ γανακτή σας εἶ πε μή τε ἐ κεῖ νον̓ Αλεξά νδρου βελτί ονα εἶ ναι, καὶ χεί ρονα τὴ ν αἰ τί αν, ἐ φ' λή ψεται νῦ ν τό τε μὴ δεξά μενος.
50.15
̓ Αντί πατρος δὲ ἔ φη, ὡ ς δυεῖ ν αὐ τῷ φί λων̓ Αθή νησιν ὄ ντων οὔ τε Φωκί ωνα λαβεῖ ν πέ πεικεν οὔ τε Δημά δην διδοὺ ς ἐ μπέ πληκεν.
50.16
ἀ ξιοῦ ντος δὲ̓ Αντιπά τρου ποιῆ σαί τι τῶ ν μὴ δικαί ων αὐ τὸ ν“ οὐ δύ νασαι” εἶ πεν“̓ Αντί πατρε καὶ φί λῳ Φωκί ωνι χρῆ σθαι καὶ κό λακι.”
50.17
μετὰ δὲ τὴ ν̓ Αντιπά τρου τελευτὴ ν δημοκρατί ας̓ Αθηναί οις γενομέ νης κατεγνώ σθη θά νατος τοῦ Φωκί ωνος ἐ ν ἐ κκλησί ᾳ καὶ τῶ ν φί λων: οἱ μὲ ν οὖ ν ἄ λλοι κλαί οντες ἤ γοντο: τῷ δὲ Φωκί ωνι σιωπῇ βαδί ζοντι τῶ ν ἐ χθρῶ ν τις ἐ νέ πτυσεν ἀ παντή σας εἰ ς τὸ πρό σωπον. ὁ δὲ πρὸ ς τοὺ ς ἄ ρχοντας ἀ ποβλέ ψας“ οὐ παύ σει τις” εἶ πε“ τοῦ τον ἀ σχημονοῦ ντα;”
50.18
τῶ ν δὲ μελλό ντων συναποθνή σκειν ἑ νὸ ς ὀ δυρομέ νου καὶ ἀ γανακτοῦ ντος“ οὐ κ ἀ γαπᾷ ς” εἶ πεν“ ὦ Θού διππε μετὰ Φωκί ωνος ἀ ποθανού μενος;”
50.19
ἤ δη δὲ τῆ ς κύ λικος αὐ τῷ προσφερομέ νης, ἐ ρωτηθεὶ ς εἴ τι λέ γει πρὸ ς τὸ ν υἱ ό ν“ ἐ γώ σε” σε' εἶ πεν“ ἐ ντέ λλομαι καὶ παρακαλῶ μηδὲ ν̓ Αθηναί οις μνησικακεῖ ν.”