Reader

̓͂ Αγις ὁ βασιλεὺ ς οὐ κ ἔ φη τοὺ ς Λακεδαιμονί ους ἐ ρωτᾶ ν πό σοι εἰ σί ν, ἀ λλὰ ποῦ εἰ σὶ ν οἱ πολέ μιοι.

ἐ ν δὲ Μαντινεί ᾳ κωλυό μενος διαμά χεσθαι τοῖ ς πολεμί οις πλεί οσιν οὖ σιν, εἶ πεν“ ἀ νά γκη πολλοῖ ς μά χεσθαι τὸ ν ἄ ρχειν πολλῶ ν βουλό μενον.”

ἐ παινουμέ νων δὲ τῶ ν̓ Ηλεί ων ἐ πὶ τῷ τὰ̓ Ολύ μπια καλῶ ς ἄ γειν,“ τί δέ” εἶ πε“ ποιοῦ σι θαυμαστό ν, εἰ δι' ἐ τῶ ν τεσσά ρων μιᾷ ἡ μέ ρᾳ χρῶ νται τῇ δικαιοσύ νῃ;'” ἐ πιμενό ντων δὲ τοῖ ς ἐ παί νοις, ἔ φη“ τί θαυμαστὸ ν εἰ πρά γματι καλῷ καλῶ ς χρῶ νται. τῇ δικαιοσύ νῃ;'”

πρὸ ς δὲ ἄ νθρωπον πονηρὸ ν ἐ ρωτῶ ντα πολλά κις τί ς ἄ ριστος εἴ η Σπαρτιατῶ ν, εἶ πεν“ ὁ τὶ ν ἀ νομοιό τατος.”

ἑ τέ ρου δὲ πυνθανομέ νου πό σοι εἰ σὶ ν οἱ Λακεδαιμό νιοι“ ὅ σοι” εἶ πεν“ ἱ κανοὶ τοὺ ς κακοὺ ς ἀ πεί ργειν.”

καὶ τὸ αὐ τὸ ἑ τέ ρου πυνθανομέ νου,“ πολλοί σοι” ἔ φη“ δό ξουσιν εἶ ναι, ἐ ὰ ν αὐ τοὺ ς ἴ δῃ ς μαχομέ νους”.