Reader

Λύ σανδρος, Διονυσί ου τοῦ τυρά ννου πέ μψαντος ἱ μά τια ταῖ ς θυγατρά σιν αὐ τοῦ τῶ ν πολυτελῶ ν, οὐ κ ἔ λαβεν εἰ πὼ ν δεδιέ ναι, μὴ διὰ ταῦ τα μᾶ λλον αἰ σχραὶ φανῶ σιν,

πρὸ ς δὲ τοὺ ς ψέ γοντας αὐ τὸ ν ἐ πὶ τῷ δι' ἀ πά της τὰ πολλὰ πρά σσειν ὡ ς ἀ νά ξιον τοῦ̔ Ηρακλέ ους, ἔ λεγεν ὅ που μὴ ἐ φικνεῖ ται ἡ λεοντῆ, προσραπτέ ον εἶ ναι τὴ ν ἀ λωπεκῆ ν.

πρὸ ς δὲ̓ Αργεί ους δικαιό τερα τῶ ν Λακεδαιμονί ων λέ γειν περὶ τῆ ς ἀ μφισβητουμέ νης χώ ρας δοκοῦ ντας, σπασά μενος τὴ ν μά χαιραν“ ὁ ταύ της” ἔ φη“ κρατῶ ν βέ λτιστα περὶ γῆ ς ὅ ρων διαλέ γεται.”

τοὺ ς δὲ Λακεδαιμονί ους ὁ ρῶ ν ὀ κνοῦ ντας προσμά χεσθαι τοῖ ς τεί χεσι τῶ ν Κορινθί ων, ὡ ς εἶ δε λαγὼ ν ἐ ξαλλό μενον ἐ κ τῆ ς τά φρου,“ τοιού τους” ἔ φη“ φοβεῖ σθε πολεμί ους, ὧ ν οἱ λαγοὶ δι' ἀ ργί αν ἐ ν τοῖ ς τεί χεσιν ἐ γκαθεύ δουσιν;”

Μεγαρέ ως δὲ ἀ νδρὸ ς ἐ ν κοινῷ συλλό γῳ παρρησί ᾳ χρησαμέ νου πρὸ ς αὐ τό ν,“ οἱ λό γοι σου” εἶ πε“ πό λεως δέ ονται.”