Reader

̓ Αγησί λαος ἔ λεγε τοὺ ς τὴ ν̓ Ασί αν κατοικοῦ ντας ἐ λευθέ ρους μὲ ν κακοὺ ς εἶ ναι, δού λους δὲ ἀ γαθού ς.

εἰ θισμέ νων δὲ αὐ τῶ ν τὸ ν Περσῶ ν βασιλέ α μέ γαν προσαγορεύ ειν,“ τί δὲ ἐ κεῖ νος” εἶ πεν“ ἐ μοῦ μεί ζων, εἰ μὴ δικαιό τερος καὶ σωφρονέ στερος;”

περὶ ἀ νδρεί ας καὶ δικαιοσύ νης ἐ ρωτηθεὶ ς ποτέ ρα βελτί ων“ οὐ δὲ ν ἀ νδρεί ας” ἔ φη“ χρῄ ζομεν, ἐ ὰ ν πά ντες ὦ μεν δί καιοι.”

νυκτὸ ς δὲ μέ λλων κατὰ τά χος ἀ ναζευγνύ ειν ἐ κ τῆ ς πολεμί ας καὶ τὸ ν ἐ ρώ μενον ὁ ρῶ ν ἀ πολειπό μενον δι' ἀ σθέ νειαν καὶ δακρύ οντα,“ χαλεπό ν” εἶ πεν“ ἅ μα ἐ λεεῖ ν καὶ φρονεῖ ν.”

Μενεκρά τους δὲ τοῦ ἰ ατροῦ Διὸ ς προσαγορευομέ νου, γρά ψαντος ἐ πιστολὴ ν πρὸ ς αὐ τὸ ν“ Μενεκρά της Ζεὺ ς βασιλεῖ̓ Αγησιλά ῳ χαί ρειν” ἀ ντέ γραψεν“ βασιλεὺ ς̓ Αγησί λαος Μενεκρά τει ὑ γιαί νειν.”

Λακεδαιμονί ων δὲ νικησά ντων̓ Αθηναί ους καὶ τοὺ ς συμμά χους ἐ ν Κορί νθῳ, πυθό μενος τὸ πλῆ θος τῶ ν πολεμί ων νεκρῶ ν“ φεῦ τᾶ ς̔ Ελλά δος” εἶ πεν“ ἃ τοσού τους ὑ φ' αὑ τᾶ ς ἀ πολώ λεκεν, ὅ σοις ἀ ρκεῖ τοὺ ς βαρβά ρους νικῆ ν ἅ παντας.”

χρησμὸ ν δὲ λαβὼ ν ἐ ν̓ Ολυμπί ᾳ παρὰ τοῦ Διὸ ς ὃ ν ἢ θελεν, εἶ τα τῶ ν ἐ φό ρων κελευό ντων καὶ τὸ ν Πύ θιον ἐ ρωτῆ σαι περὶ τῶ ν αὐ τῶ ν, εἰ ς Δελφοὺ ς παραγενό μενος ἠ ρώ τησε τὸ ν θεὸ ν εἰ ἅ περ τῷ πατρὶ δοκεῖ καὶ αὐ τῷ.

παραιτού μενος δέ τινα τῶ ν φί λων παρὰ τοῦ Καρὸ ς̔ Ιδριέ ως, ἔ γραψε πρὸ ς αὐ τὸ ν“ Νικί ας εἰ μὲ ν οὐ κ ἀ δικεῖ, ἄ φες: εἰ δὲ ἀ δικεῖ, ἐ μοὶ ἄ φες, πά ντως δὲ ἄ φες.”

τοῦ δὲ μιμουμέ νου τὴ ν τῆ ς ἀ ηδό νος φωνὴ ν ἀ κοῦ σαι παρακαλού μενος“ αὐ τᾶ ς” εἶ πεν“ ἄ κουκα πολλά κις.”

μετὰ δὲ τὴ ν ἐ ν Λεύ κτροις μά χην, πά ντας τοὺ ς τρέ σαντας ἀ τί μους εἶ ναι τοῦ νό μου κελεύ οντος, ὁ ρῶ ντες οἱ ἔ φοροι τὴ ν πό λιν ἀ νδρῶ ν ἔ ρημον οὖ σαν ἐ βού λοντο τὴ ν ἀ τιμί αν λῦ σαι, καὶ νομοθέ την ἀ πέ δειξαν τὸ ν̓ Αγησί λαον ὁ δὲ προελθὼ ν εἰ ς τὸ μέ σον ἐ κέ λευσε τοὺ ς νό μους ἀ πὸ τῆ ς αὔ ριον κυρί ους εἶ ναι.

ἐ πεὶ δὲ πεμφθεὶ ς τῷ βασιλεῖ τῶ ν Αἰ γυπτί ων σύ μμαχος ἐ πολιορκεῖ το μετ' αὐ τοῦ, πολλαπλασιό νων ὄ ντων τῶ ν πολεμί ων καὶ περιταφρευό ντων τὸ στρατό πεδον, κελεύ σαντος ἐ πεξιέ ναι καὶ διαμά χεσθαι τοῦ βασιλέ ως,“ οὐ κ ἔ φη διακωλύ σειν τοὺ ς πολεμί ους ἴ σους αὐ τοῖ ς γενέ σθαι βουλομέ νους.” ἔ τι δὲ μικρὸ ν ἀ πολιπού σης τῆ ς τά φρου συνά ψαι, κατὰ τοῦ το παρατά ξας τὸ διαλεῖ πον καὶ πρὸ ς ἴ σους ἴ σους ἀ γωνισά μενοι ἐ νί κησεν.

ἀ ποθνῄ σκων δὲ τοὺ ς φί λους ἐ κέ λευσε μηδεμί αν πλαθὰ ν μηδὲ μιμηλὰ ν ποιή σασθαι τὰ ς εἰ κό νας οὕ τω προσαγορεύ ων“ εἰ γά ρ τι καλὸ ν ἔ ργον πεποί ηκα, τοῦ τό μου μνημεῖ ον ἐ στιν: εἰ δὲ μηδέ ν, οὐ δ' οἱ πά ντες ἀ νδριά ντες.”