Reader

̓ Επαμεινώ νδου τοῦ Θηβαί ου στρατηγοῦ ντος, οὐ δέ ποτε πανικὸ ς θό ρυβος ἐ νέ πεσεν εἰ ς τὸ στρατό πεδον.

ἔ λεγε δὲ τὸ ν ἐ ν πολέ μῳ θά νατον εἶ ναι κά λλιστον,

τῶ ν δὲ ὁ πλιτῶ ν δεῖ ν ἀ πέ φαινεν εἶ ναι τὸ σῶ μα γεγυμνασμέ νον οὐ κ ἀ θλητικῶ ς μό νον ἀ λλὰ καὶ στρατιωτικῶ ς διὸ καὶ τοῖ ς πολυσά ρκοις ἐ πολέ μει, καί τινα τοιοῦ τον ἀ πή λασε τῆ ς στρατιᾶ ς εἰ πὼ ν ὅ τι μό λις αὐ τοῦ σκέ πουσι τὴ ν γαστέ ρα ἀ σπί δες τρεῖ ς ἢ τέ σσαρες, δι' ἣ ν οὐ χ ἑ ώ ρακεν αὑ τοῦ τὸ αἰ δοῖ ον.

οὕ τω δὲ ἦ ν εὐ τελὴ ς περὶ τὴ ν δί αιταν, ὥ στε κληθεὶ ς ἐ πὶ δεῖ πνον ὑ πὸ γεί τονος εὑ ρὼ ν πεμμά των καὶ ὄ ψων καὶ μύ ρων παρασκευὴ ν ἀ πῆ λθεν εὐ θύ ς, εἰ πώ ν“ ἐ γώ σε θύ ειν ᾠ ό μην οὐ χ ὑ βρί ζειν.”

τοῦ δὲ μαγεί ρου τοῖ ς συνά ρχουσιν ἡ μερῶ ν τινων δαπά νην ἀ πολογιζομέ νου, πρὸ ς μό νον ἠ γανά κτησε τὸ πλῆ θος τοῦ ἐ λαί ου: θαυμασά ντων δὲ τῶ ν συναρχό ντων, οὐ τὸ τῆ ς δαπά νης ἔ φη λυπεῖ ν αὐ τό ν, ἀ λλ' εἰ τοσοῦ τον ἔ λαιον ἐ ντὸ ς παραδέ δεκται τοῦ σώ ματος.

ἑ ορτὴ ν δὲ τῆ ς πό λεως ἀ γού σης καὶ πά ντων ἐ ν πό τοις καὶ συνουσί αις ὄ ντων, ἀ πή ντησέ τινι τῶ ν συνή θων αὐ χμηρὸ ς καὶ σύ ννους βαδί ζων θαυμά ζοντος δὲ καὶ πυνθανομέ νου τί δὴ μό νος οὕ τως ἔ χων περί εισιν,“ ὅ πως:” εἶ πεν“ ἐ ξῇ πᾶ σιν ὑ μῖ ν μεθύ ειν καὶ ῥ ᾳ θυμεῖ ν.”

ἄ νθρωπον δὲ φαῦ λον ἐ ξημαρτηκό τα τι τῶ ν μετρί ων, τοῦ μὲ ν Πελοπί δα παρακαλοῦ ντος οὐ κ ἀ φῆ κε, τῆ ς δ' ἐ ρωμέ νης δεηθεί σης ἀ φῆ κεν, εἰ πὼ ν ὅ τι τοιαῦ τα πρέ πει λαμβά νειν ἑ ταιριδί οις, ἀ λλὰ μὴ στρατηγοῖ ς

ἐ πεὶ δὲ Λακεδαιμονί ων ἐ πιστρατευομέ νων ἀ νεφέ ροντο χρησμοὶ τοῖ ς Θηβαί οις, οἱ μὲ ν ἧ τταν οἱ δὲ νί κην φρά ζοντες, ἐ κέ λευε τοὺ ς μὲ ν ἐ πὶ δεξιὰ τοῦ βή ματος θεῖ ναι, τοὺ ς δὲ ἐ π' ἀ ριστερά. τεθέ ντων δὲ πά ντων, ἀ ναστὰ ς εἶ πεν“ ἐ ὰ ν μὲ ν ἐ θελή σητε τοῖ ς ἄ ρχουσι πεί θεσθαι καὶ τοῖ ς πολεμί οις ὁ μό σε χωρεῖ ν, οὗ τοι ὑ μῖ ν εἰ σὶ ν οἱ χρησμοὶ” δεί ξας τοὺ ς βελτί ονας:“ ἐ ὰ ν δὲ ἀ ποδειλιά σητε πρὸ ς τὸ ν κί νδυνον, ἐ κεῖ νοι” πρὸ ς τοὺ ς χεί ρονας ἰ δώ ν.

πά λιν δὲ προσά γων τοῖ ς πολεμί οις, βροντῆ ς γενομέ νης καὶ τῶ ν περὶ αὐ τὸ ν πυνθανομέ νων τί σημαί νειν οἴ εται τὸ ν θεό ν, ἐ μβεβροντῆ σθαι τοὺ ς πολεμί ους εἶ πεν' ὅ τι τοιού των χωρί ων ἐ γγὺ ς ὄ ντων, ἐ ν τοιού τοις στρατοπεδεύ ουσιν.

ἥ διστον δὲ πά ντων αὑ τῷ τῶ ν γεγονό των καλῶ ν καὶ ἀ γαθῶ ν ἔ λεγε τὸ τοῦ πατρὸ ς ἔ τι ζῶ ντος καὶ τῆ ς μητρὸ ς ἐ ν Λεύ κτροις νικῆ σαι Λακεδαιμονί ους.

εἰ ωθὼ ς δὲ φαί νεσθαι τὸ ν ἄ λλον χρό νον ἀ ληλιμμέ νος τὸ σῶ μα καὶ φαιδρὸ ς τῷ προσώ πῳ, μετὰ τὴ ν μά χην ἐ κεί νην τῇ ὑ στεραί ᾳ προῆ λθεν αὐ χμηρὸ ς καὶ ταπεινό ς: τῶ ν δὲ φί λων ἐ ρωτώ ντων μὴ τι λυπηρὸ ν αὐ τῷ συμπέ πτωκεν,“ οὐ δέ ν” εἶ πεν“ ἀ λλ' ἐ χθὲ ς ᾐ σθό μην ἐ μαυτοῦ μεῖ ζον ἢ καλῶ ς ἔ χει φρονή σαντος: διὸ σή μερον κολά ζω τὴ ν ἀ μετρί αν τῆ ς χαρᾶ ς.”

εἰ δὼ ς δὲ τοὺ ς Σπαρτιά τας ἐ πικρυπτομέ νους τὰ τοιαῦ τα συμπτώ ματα, καὶ βουλό μενος ἐ ξελέ γξαι τὸ μέ γεθος τῆ ς συμφορᾶ ς αὐ τῶ ν, οὐ χ ὁ μοῦ πᾶ σι νεκρῶ ν ἀ ναί ρεσιν ἀ λλ' ἑ κά στοις κατὰ πό λιν ἔ δωκεν, ὥ στε πλεί ονας ἢ χιλί ους ὄ ντας ὀ φθῆ ναι τοὺ ς Λακεδαιμονί ων.

̓ Ιά σονος δὲ τοῦ Θεσσαλῶ ν μονά ρχου συμμά χου μὲ ν εἰ ς Θή βας παραγενομέ νου, δισχιλί ους δὲ χρυσοῦ ς τῷ̓ Επαμεινώ νδᾳ πέ μψαντος ἰ σχυρῶ ς πενομέ νῳ, τὸ μὲ ν χρυσί ον οὐ κ ἔ λαβε, τὸ ν δὲ̓ Ιά σονα θεασά μενος“ ἀ δί κων” ἔ φη χειρῶ ν“ ἄ ρχεις:” αὐ τὸ ς δὲ πεντή κοντα δραχμὰ ς δανεισά μενος παρά τινος τῶ ν πολιτῶ ν, ἐ φό διον τῆ ς στρατιᾶ ς, ἐ νέ βαλεν εἰ ς Πελοπό ννησον.

αὖ θις δὲ τοῦ Περσῶ ν βασιλέ ως τρισμυρί ους δαρεικοὺ ς ἀ ποστεί λαντος αὐ τῷ, καθή ψατο πικρῶ ς Διομέ δοντος, εἰ τοσοῦ τον πλοῦ ν πέ πλευκε διαφθερῶ ν̓ Επαμεινώ νδαν: πρὸ ς δὲ τὸ ν βασιλέ α λέ γειν ἐ κέ λευσεν ὅ τι τὰ συμφέ ροντα Θηβαί οις φρονῶ ν ἕ ξει προῖ κα φί λον̓ Επαμεινώ νδαν: τὰ δὲ μὴ συμφέ ροντα πολέ μιον.

ἐ πεὶ δὲ̓ Αργεῖ οι μὲ ν ἐ γέ νοντο σύ μμαχοι Θηβαί ων,̓ Αθηναί ων δὲ πρέ σβεις εἰ ς̓ Αρκαδί αν παραγενό μενοι κατηγό ρουν ἀ μφοτέ ρων, καὶ Καλλί στρατος ὁ ῥ ή τωρ ὠ νεί δισε τὸ ν̓ Ορέ στην καὶ τὸ ν Οἰ δί ποδα ταῖ ς πό λεσιν, ἐ παναστὰ ς ὁ̓ Επαμεινώ νδας“ ὁ μολογοῦ μεν” ἔ φη“ καὶ παρ' ἡ μῖ ν πατροκτό νον γενέ σθαι καὶ παρ'̓ Αργεί οις μητροκτό νον: ἀ λλὰ τοὺ ς ταῦ τα δρά σαντας ἡ μεῖ ς μὲ ν ἐ ξεβά λομεν,̓ Αθηναῖ οι δὲ ὑ πεδέ ξαντο,”

πρὸ ς δὲ τοὺ ς Σπαρτιά τας πολλὰ καὶ μεγά λα τῶ ν Θηβαί ων κατηγορή σαντας“ οὗ τοι μέ ντοι” εἶ πεν“ ὑ μᾶ ς βραχυλογοῦ ντας ἔ παυσαν.”

ἐ πεὶ δὲ̓ Αλέ ξανδρον τὸ ν Φεραί ων τύ ραννον πολέ μιον ὄ ντα Θηβαί ων̓ Αθηναῖ οι φί λον ἐ ποιή σαντο καὶ σύ μμαχον ὑ ποσχό μενον αὐ τοῖ ς ἡ μιωβολί ου τὴ ν μνᾶ ν κρεῶ ν ὤ νιον παρέ ξειν,“ ἡ μεῖ ς δὲ” ἔ φη ὁ̓ Επαμεινώ νδας“ ξύ λα προῖ κα παρέ ξομεν̓ Αθηναί οις ἐ πὶ τὰ: κρέ α ταῦ τα: τὴ ν γὰ ρ χώ ραν αὐ τῶ ν τεμοῦ μεν, ἂ ν πολυπραγμονῶ σι.”

τοὺ ς δὲ Βοιωτοὺ ς ὑ πὸ σχολῆ ς ἐ κλυομέ νους ἀ εὶ βουλό μενος ἐ ν τοῖ ς ὅ πλοις συνέ χειν, ὁ πό τε βοιωτά ρχης αἱ ρεθεί η, παραινῶ ν ἔ λεγεν“ ἔ τι βουλεύ σασθε, ἄ νδρες: ἐ ὰ ν γὰ ρ ἐ γὼ στρατηγῶ, στρατευτέ ον ἐ στὶ ν ὑ μῖ ν:” καὶ τὴ ν χώ ραν ὑ πτί αν οὖ σαν καὶ ἀ ναπεπταμέ νην“ πολέ μου ὀ ρχή στραν” προσηγό ρευεν, ὡ ς μὴ δυναμέ νους κρατεῖ ν αὐ τῆ ς, ἂ ν μὴ τὴ ν χεῖ ρα διὰ πό ρπακος ἔ χωσι.

τοῦ δὲ Χαβρί ου περὶ Κό ρινθον ὀ λί γους τινὰ ς τῶ ν Θηβαί ων ὑ πὸ τὰ τεί χη φιλομαχοῦ ντας καταβαλό ντος καὶ στή σαντος τρό παιον, ὁ̓ Επαμεινώ νδας καταγελῶ ν ἔ φη“ ἐ νταῦ θα δεῖ οὐ τρό παιον ἀ λλὰ̔ Εκατή σιον ἑ στά ναι” τὴ ν γὰ ῥ Εκά την ἐ πιεικῶ ς ἐ ν ταῖ ς πρὸ τῶ ν πυλῶ ν ἱ δρύ οντο τριό δοις

ἀ παγγεί λαντος δέ τινος ὡ ς̓ Αθηναῖ οι στρά τευμα καινοῖ ς κεκοσμημέ νον ὅ πλοις εἰ ς Πελοπό ννησον ἀ πεστά λκασι,“ τί οὖ ν” εἶ πεν“̓ Αντιγενί δας στέ νει καινοὺ ς Τέ λληνος αὐ λοὺ ς ἔ χοντος;” ἦ ν δὲ αὐ λητὴ ς ὁ μὲ ν Τέ λλης κά κιστος, ὁ δὲ̓ Αντιγενί δας κά λλιστος.

τὸ ν δὲ ὑ πασπιστὴ ν αἰ σθό μενος εἰ ληφό τα χρή ματα πολλὰ παρ' ἀ νδρὸ ς αἰ χμαλώ του γεγονό τος“ ἐ μοὶ μέ ν” εἶ πεν“ ἀ πό δος τὴ ν ἀ σπί δα, σεαυτῷ δὲ πρί ω καπηλεῖ ον, ἐ ν ᾧ καταζή σεις: οὐ κέ τι γὰ ρ ἐ θελή σεις κινδυνεύ ειν ὁ μοί ως εἷ ς τῶ ν πλουσί ων γεγονὼ ς καὶ μακαρί ων.”

ἐ ρωτηθεὶ ς δὲ πό τερον ἑ αυτὸ ν ἡ γεῖ ται βελτί ονα στρατηγὸ ν ἢ Χαβρί αν ἢ̓ Ιφικρά την“ δύ σκριτον” εἶ πεν“ ἕ ως ζῶ μεν.”

ἐ πεὶ δὲ ἐ κ τῆ ς Λακωνικῆ ς ὑ ποστρέ ψας ἔ φευγε θανά του δί κην μετὰ τῶ ν συστρατή γων, ὡ ς ἐ πιβαλὼ ν τῇ βοιωταρχί ᾳ παρὰ τὸ ν νό μον τέ σσαρας μῆ νας, τοὺ ς μὲ ν συνά ρχοντας ἐ κέ λευεν εἰ ς ἑ αυτὸ ν ἀ ναφέ ρειν τὴ ν αἰ τί αν ὡ ς ἐ κβιασθέ ντας, αὐ τὸ ς δὲ οὐ κ ἔ φη βελτί ονας ἔ χειν τῶ ν ἔ ργων λό γους εἰ δὲ δεῖ τι πά ντως εἰ πεῖ ν πρὸ ς τοὺ ς δικαστά ς, ἀ ξιοῦ ν, ἂ ν ἀ ποκτεί νωσιν αὐ τὸ ν, ἐ πιγρά ψαι τῇ στή λῃ τὴ ν καταδί κην, ὅ πως οἱ̔́ Ελληνες εἰ δῶ σιν ὅ τι μὴ βουλομέ νους Θηβαί ους̓ Επαμεινώ νδας ἠ νά γκασε τὴ ν Λακωνικὴ ν πυρπολῆ σαι, πεντακοσί οις ἐ νιαυτοῖ ς ἀ δῄ ωτον οὖ σαν οἰ κί σαι δὲ Μεσσή νην δι' ἐ τῶ ν τριά κοντα καὶ διακοσί ων: συντά ξαι δὲ καὶ συναγαγεῖ ν εἰ ς ταὐ τὸ ν̓ Αρκά δας: ἀ ποδοῦ ναι δὲ τοῖ ς̔́ Ελλησι τὴ ν αὐ τονομί αν. ταῦ τα γὰ ρ ἐ πρά χθη κατ' ἐ κεί νην τὴ ν στρατεί αν. ἐ ξῆ λθον οὖ ν οἱ δικασταὶ σὺ ν πολλῷ γέ λωτι μηδὲ τὰ ς ψή φους ἐ π' αὐ τὸ ν ἀ ναλαβό ντες.

ἐ ν δὲ τῇ τελευταί ᾳ μά χῃ τρωθεὶ ς καὶ κομισθεὶ ς ἐ πὶ σκηνὴ ν ἐ κά λει Δαΐ φαντον, εἶ τα μετ' ἐ κεῖ νον̓ Ιολαΐ δαν: τεθνά ναι δὲ τοὺ ς ἄ νδρας πυθό μενος ἐ κέ λευε διαλύ εσθαι πρὸ ς τοὺ ς πολεμί ους, ὡ ς οὐ κ ὄ ντος αὐ τοῖ ς στρατηγοῦ. καὶ τῷ λό γῳ τὸ ἔ ργον ἐ μαρτύ ρησεν, ὡ ς εἰ δό τος ἄ ριστα τοὺ ς πολί τας.