Reader

Τί τος Κοΐ ντιος οὕ τως ἦ ν εὐ θὺ ς ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ἐ πιφανή ς, ὥ στε πρὸ δημαρχί ας καὶ στρατηγί ας καὶ ἀ γορανομί ας ὕ πατος αἱ ρεθῆ ναι. πεμφθεὶ ς δὲ στρατηγὸ ς ἐ πὶ Φί λιππον εἰ ς λό γους ἐ πεί σθη συνελθεῖ ν αὐ τῷ: τοῦ δὲ Φιλί ππου λαβεῖ ν ὁ μή ρους ἀ ξιοῦ ντος, ἐ κεῖ νον μὲ ν γὰ ρ εἶ ναι μετὰ πολλῶ ν̔ Ρωμαί ων, ἑ αυτὸ ν δὲ μό νον Μακεδό σι:“ σὺ γὰ ρ μό νον” ὁ Κοΐ ντιος ἔ φη“ ἑ αυτὸ ν ἐ ποί ησας ἀ ποκτεί νας τοὺ ς φί λους καὶ συγγενεῖ ς.”

νική σας δὲ μά χῃ τὸ ν Φί λιππον ἐ κή ρυξεν ἐ ν̓ Ισθμί οις, ὅ τι τοὺ ς̔́ Ελληνας ἐ λευθέ ρους καὶ αὐ τονό μους ἀ φί ησιν. ὅ σοι δὲ̔ Ρωμαί ων αἰ χμά λωτοι γενό μενοι ἐ ν τοῖ ς κατ'̓ Αννί βαν χρό νοις ἐ δού λευον παρὰ τοῖ ς̔́ Ελλησι, τού των ἕ καστον οἱ̔́ Ελληνες ἐ ξωνησά μενοι δραχμῶ ν πεντακοσί ων δωρεὰ ν ἔ δωκαν αὐ τῷ, κἀ κεῖ νοι θριαμβεύ οντι συνηκολού θησαν ἐ ν̔ Ρώ μῃ πιλί α περὶ ταῖ ς κεφαλαῖ ς ἔ χοντες, ὥ σπερ ἔ θος ἐ στὶ τοῖ ς ἐ λευθερωθεῖ σι.

τοὺ ς δ'̓ Αχαιοὺ ς ἐ πὶ τὴ ν Ζακυνθί ων νῆ σον διανοουμέ νους στρατεύ ειν ἐ κέ λευε φυλά ττεσθαι, μὴ καθά περ αἱ χελῶ ναι τὴ ν κεφαλὴ ν προτεί ναντες ἔ ξω τῆ ς Πελοποννή σου κινδυνεύ σωσιν.

̓ Αντιό χου δὲ τοῦ βασιλέ ως μετὰ πολλῆ ς δυνά μεως ἥ κοντος εἰ ς τὴ ν̔ Ελλά δα καὶ πά ντων ἐ κπεπληγμέ νων τὰ πλή θη καὶ τοὺ ς ὁ πλισμού ς, λό γον εἶ πε τοιοῦ τον πρὸ ς τοὺ ς̓ Αχαιού ς: ἔ φη γὰ ρ ἐ ν Χαλκί δι παρὰ τῷ ξέ νῳ δειπνῶ ν θαυμά ζειν τὸ τῶ ν κρεῶ ν πλῆ θος εἰ πεῖ ν δὲ τὸ ν ξέ νον ὅ τι ταῦ τα πά ντα χοί ρειά ἐ στιν ἡ δύ σμασι καὶ σκευασί αις διαφέ ροντα.“ μὴ τοί νυν μηδὲ ὑ μεῖ ς” ἔ φη“ θαυμά ζετε τὴ ν βασιλικὴ ν δύ ναμιν, λογχοφό ρους καὶ καταφρά κτους καὶ πεζεταί ρους καὶ ἀ μφιπποτοξό τας ἀ κού οντες: πά ντες γά ρ εἰ σιν οὗ τοι Σύ ροι ὁ πλαρί οις ἀ λλή λων διαφέ ροντες.”

Φιλοποί μενι δὲ τῷ στρατηγῷ τῶ ν̓ Αχαιῶ ν ἱ ππεῖ ς μὲ ν πολλοὺ ς καὶ ὁ πλί τας ἔ χοντι, χρημά των δὲ οὐ κ εὐ ποροῦ ντι, προσπαί ζων ἔ λεγεν ὅ τι“ χεῖ ρας ἔ χει Φιλοποί μην καὶ σκέ λη, γαστέ ρα δὲ οὐ κ ἔ χει” καὶ γὰ ρ τῇ φύ σει τοῦ σώ ματος ἦ ν καὶ ὁ Φιλοποί μην τοιοῦ τος.