Regum
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/plutarch" aria-label="More works by Plutarch (plutarch)">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
81.1
Κά των ὁ πρεσβύ τερος ἐ ν τῷ δή μῳ τῆ ς ἀ σωτί ας καὶ πολυτελεί ας καθαπτό μενος εἶ πεν“ ὡ ς χαλεπό ν ἐ στι λέ γειν πρὸ ς γαστέ ρα ὦ τα μὴ ἔ χουσαν.”
81.2
θαυμά ζειν δὲ πῶ ς σῴ ζεται πό λις, ἐ ν ᾗ πωλεῖ ται πλεί ονος ἰ χθὺ ς ἢ βοῦ ς.
81.3
λοιδορῶ ν δέ ποτε τὴ ν ἐ πιπολά ζουσαν γυναικοκρατί αν“ πά ντες εἶ πεν”“ ἂ νθρωποι τῶ ν γυναικῶ ν ἄ ρχουσιν, ἡ μεῖ ς δὲ πά ντων ἀ νθρώ πων, ἡ μῶ ν δὲ αἱ γυναῖ κες.”
81.4
δὲ βού λεσθαι μᾶ λλον εὐ εργετή σας μὴ κομί σασθαι χά ριν ἢ μὴ ὑ ποσχεῖ ν κό λασιν ἀ δική σας, καὶ πᾶ σιν ἀ εὶ τοῖ ς ἁ μαρτά νουσι χωρὶ ς ἑ αυτοῦ δοῦ ναι συγγνώ μην
81.5
παρορμῶ ν δὲ τοὺ ς ἄ ρχοντας ἐ πιτιμᾶ ν τοῖ ς ἁ μαρτά νουσιν ἔ λεγε τοὺ ς δυναμέ νους κωλύ ειν τοὺ ς κακῶ ς ποιοῦ ντας, ἐ ὰ ν μὴ κωλύ ωσι, κελεύ ειν.
81.6
τῶ ν δὲ νέ ων ἔ φη χαί ρειν τοῖ ς ἐ ρυθριῶ σι μᾶ λλον, ἢ τοῖ ς ὠ χριῶ σι.
81.7
στρατιώ την δὲ μισεῖ ν, ὃ ς ἐ ν τῷ περιπατεῖ ν τὰ ς χεῖ ρας, ἐ ν δὲ τῷ μά χεσθαι τοὺ ς πό δας κινεῖ, ῥ έ γχει δὲ μεῖ ζον ἢ ἀ λαλά ζει.
81.8
κά κιστον δέ' ἔ λεγεν ἄ ρχοντα εἶ ναι τὸ ν ἄ ρχειν ἑ αυτοῦ μὴ δυνά μενον.
81.9
μά λιστα δὲ ἐ νό μιζε δεῖ ν ἕ καστον ἑ αυτὸ ν αἰ δεῖ σθαι: μηδέ να γὰ ρ ἑ αυτοῦ μηδέ ποτε χωρὶ ς εἶ ναι.
81.10
πολλῶ ν δὲ ὁ ρῶ ν ἀ νισταμέ νους ἀ νδριά ντας“ ἐ μοῦ δέ” ἔ φη“ ἐ ρωτᾶ ν βού λομαι μᾶ λλον τοὺ ς ἀ νθρώ πους, διὰ τί ἀ νδριὰ ς οὐ κεῖ ται Κά τωνος ἢ διὰ τί κεῖ ται.”
81.11
φεί δεσθαι δὲ τῆ ς ἐ ξουσί ας παρεκά λει τοὺ ς δυναμέ νους, ὅ πως ἀ εὶ παραμέ νοι τὸ ἐ ξεῖ ναι.
81.12
τοὺ ς δὲ τῆ ς ἀ ρετῆ ς τὴ ν τιμὴ ν ἀ φαιροῦ ντας ἔ λεγε τὴ ν ἀ ρετὴ ν ἀ φαιρεῖ ν τῆ ς νεό τητος
81.13
τὸ ν δὲ ἄ ρχοντα ἢ κριτὴ ν ἔ λεγε δεῖ ν μή τε ὑ πὲ ρ τῶ ν δικαί ων λιπαρεῖ σθαι μή τε ὑ πὲ ρ τῶ ν ἀ δί κων ἐ κλιπαρεῖ σθαι.
81.14
τὴ ν δὲ ἀ δικί αν ἔ λεγε τοῖ ς ἀ δικοῦ σι κἂ ν μὴ φέ ρῃ κί νδυνον, ἅ πασι φέ ρειν.
81.15
τῷ δὲ γή ρᾳ πολλῶ ν αἰ σχρῶ ν παρό ντων ἠ ξί ου μὴ προστιθέ ναι τὴ ν ἀ πὸ τῆ ς κακί ας αἰ σχύ νην.
81.16
τὸ ν δὲ ὀ ργιζό μενον ἐ νό μιζε τοῦ μαινομέ νου χρό νῳ διαφέ ρειν.
81.17
“ ἥ κιστα δὲ φθονεῖ σθαι τοὺ ς τῇ τύ χῃ χρωμέ νους ἐ πιεικῶ ς καὶ μετρί ως: οὐ γὰ ρ ἡ μῖ ν ἀ λλὰ τοῖ ς περὶ ἡ μᾶ ς φθονοῦ σι.”
81.18
τοὺ ς δὲ σπουδά ζοντας ἐ ν τοῖ ς γελοί οις ἔ λεγεν ἐ ν τοῖ ς σπουδαί οις ἔ σεσθαι καταγελά στους.
81.19
τὰ ς καλὰ ς πρά ξεις ἔ λεγε δεῖ ν καταλαμβά νειν πρά ξεσι καλαῖ ς, ἵ να μὴ τῆ ς δό ξης ἀ πορρέ ωσιν.
81.20
ἐ πετί μα δὲ τοῖ ς πολί ταις ἀ εὶ τοὺ ς αὐ τοὺ ς αἱ ρουμέ νοις ἄ ρχοντας“ δό ξετε γά ρ” εἰ πεῖ ν“ μὴ πολλοῦ τὸ ἄ ρχειν ἄ ξιον ἢ μὴ πολλοὺ ς τοῦ ἄ ρχειν ἀ ξί ους ἡ γεῖ σθαι.”
81.21
τὸ ν δὲ τοὺ ς παραλί ους ἀ γροὺ ς πεπρακό τα προσεποιεῖ το θαυμά ζειν ὡ ς ἰ σχυρό τερον τῆ ς θαλά σσης:“ ἃ γὰ ρ ἐ κεί νη μό λις ἐ πικλύ ζει, οὗ τος ῥ ᾳ δί ως καταπέ πωκε”
81.22
τιμητεί αν δὲ μετιὼ ν καὶ τοὺ ς ἄ λλους ὁ ρῶ ν δεομέ νους τῶ ν πολλῶ ν καὶ κολακεύ οντας, αὐ τὸ ς ἐ βό α τὸ ν δῆ μον ἀ ποτό μου χρεί αν ἔ χειν ἰ ατροῦ καὶ μεγά λου καθαρμοῦ: δεῖ ν οὖ ν μὴ τὸ ν ἥ διστον, ἀ λλὰ τὸ ν ἀ παραί τητον αἱ ρεῖ σθαι καὶ ταῦ τα λέ γων ᾑ ρέ θη πρὸ πά ντων.
81.23
διδά σκων δὲ τοὺ ς νέ ους εὐ θαρσῶ ς μά χεσθαι πολλά κις ἔ λεγε τοῦ ξί φους τὸ ν λό γον μᾶ λλον καὶ τὴ ν φωνὴ ν τῆ ς χειρὸ ς τρέ πειν καὶ καταπλή ττειν τοὺ ς πολεμί ους.
81.24
ἐ πεὶ δὲ πολεμῶ ν τοῖ ς περὶ τὸ ν Βαῖ τιν ποταμὸ ν οἰ κοῦ σιν εἰ ς κί νδυνον ὑ πὸ πλή θους τῶ ν πολεμί ων κατέ στη, τῶ ν μὲ ν Κελτιβή ρων ἐ πὶ διακοσί οις ταλά ντοις βουλομέ νων βοηθεῖ ν, τῶ ν δὲ̔ Ρωμαί ων οὐ κ ἐ ώ ντων ὁ μολογεῖ ν μισθὸ ν ἀ νθρώ ποις βαρβά ροις,“ ἁ μαρτά νειν” ἔ φησεν“ αὐ τού ς: νικῶ ντας μὲ ν γὰ ρ ἀ ποδώ σειν οὐ παρ' αὑ τῶ ν ἀ λλὰ παρὰ τῶ ν πολεμί ων: ἡ ττωμέ νων δέ, μή τε τοὺ ς ἀ πῃ τημέ νους μή τε τοὺ ς ἀ παιτοῦ ντας ἔ σεσθαι.”
81.25
πλεί ονας δὲ πό λεις ἑ λώ ν, ὥ ς φησι, τῶ ν ἡ μερῶ ν ἃ ς διέ τριψεν ἐ ν τοῖ ς πολεμί οις, οὐ δὲ ν αὐ τὸ ς πλέ ον λαβεῖ ν ὧ ν ἔ φαγε καὶ ἔ πιεν ἐ κ τῆ ς πολεμί ας.
81.26
τῶ ν δὲ στρατιωτῶ ν ἑ κά στῳ λί τραν ἀ ργύ ρου διανεί μας φησὶ βέ λτιον εἶ ναι πολλοὺ ς ἔ χοντας ἀ ργύ ριον ἢ ὀ λί γους χρυσί ον ἀ πὸ τῆ ς στρατεί ας ἐ πανελθεῖ ν: τῶ ν γὰ ρ ἀ ρχό ντων οὐ δὲ ν ἄ λλο δεῖ ν ἐ ν ταῖ ς ἐ παρχί αις ἢ τὴ ν δό ξαν αὐ ξά νεσθαι.
81.27
πέ ντε δὲ οἰ κέ τας εἶ χεν ἐ πὶ τῆ ς στρατεί ας, ὧ ν εἷ ς αἰ χμά λωτα σώ ματα τρί α πριά μενος, ὡ ς οὐ κ ἔ λαθε τὸ ν Κά τωνα, πρὶ ν εἰ ς ὄ ψιν ἐ λθεῖ ν, ἀ πή γξατο.
81.28
παρακληθεὶ ς δὲ ὑ πὸ Σκιπί ωνος̓ Αφρικανοῦ τοῖ ς̓ Αχαιῶ ν συλλαβέ σθαι φυγά σιν, ὅ πως εἰ ς τὰ ς πατρί δας κατέ λθωσιν, προσεποιεῖ το μηδὲ ν αὐ τῷ μέ λειν τοῦ πρά γματος: ἐ ν δὲ τῇ συγκλή τῳ πολλῶ ν γινομέ νων λό γων ἀ ναστὰ ς“ ὥ σπερ οὐ κ ἔ χοντες” εἶ πεν“ ὃ πρά ττωμεν, καθή μεθα περὶ Γραικῶ ν γεροντί ων ζητοῦ ντες πό τερον ὑ πὸ τῶ ν παρ' ἡ μῖ ν ἢ ὑ πὸ τῶ ν ἐ κεῖ νεκροφό ρων ἐ ξενεχθῶ σι.”
81.29
Ποστουμί ου δὲ̓ Αλβί νου γρά ψαντος ἱ στορί ας̔ Ελληνιστὶ καὶ συγγνώ μην παρὰ τῶ ν ἀ κροωμέ νων αἰ τοῦ ντος, εἰ ρωνευό μενος ὁ Κά των ἔ φη δοτέ ον εἶ ναι συγγνώ μην, εἰ τῶ ν̓ Αμφικτυό νων ψηφισαμέ νων ἀ ναγκασθεὶ ς ἔ γραψε,