Regum
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/plutarch" aria-label="More works by Plutarch (plutarch)">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
91.1
Γά ιος Καῖ σαρ, ὅ τε Σύ λλαν ἔ φευγεν ἔ τι μειρά κιον ὤ ν, περιέ πεσε πειραταῖ ς: καὶ πρῶ τον μὲ ν αἰ τηθεὶ ς ἀ ργυρί ου πλῆ θος κατεγέ λασε τῶ ν λῃ στῶ ν ὡ ς ἀ γνοού ντων ὃ ν ἔ χουσι, καὶ διπλά σιον ὡ μολό γησε δώ σειν: ἔ πειτα φρουρού μενος, ἕ ως συνῆ γε τὰ χρή ματα, προσέ ταττεν ἡ συχί αν αὐ τῷ παρέ χειν κοιμωμέ νῳ καὶ σιωπᾶ ν. λό γους δὲ καὶ ποιή ματα γρά φων ἀ νεγί νωσκεν αὐ τοῖ ς, καὶ τοὺ ς μὴ λί αν ἐ παινοῦ ντας ἀ ναισθή τους καὶ βαρβά ρους ἀ πεκά λει καὶ μετὰ γέ λωτος ἠ πεί λει κρεμᾶ ν αὐ τού ς: ὃ καὶ μετ' ὀ λί γον ἐ ποί ησεν τῶ ν γὰ ρ λύ τρων κομισθέ ντων ἀ πολυθεὶ ς καὶ συναγαγὼ ν ἄ νδρας ἐ ξ̓ Ασί ας καὶ πλοῖ α συνή ρπασε τοὺ ς λῃ στὰ ς καὶ προσή λωσεν.
91.2
ἐ ν δὲ̔ Ρώ μῃ πρὸ ς Κά τλον πρωτεύ οντἁ Ρωμαί ων εἰ ς ἅ μιλλαν ὑ πὲ ρ τῆ ς ἀ ρχιερωσύ νης καταστὰ ς; καὶ προπεμπό μενος ὑ πὸ τῆ ς μητρὸ ς ἐ πὶ τὰ ς θύ ρας,“ σή μερον” εἶ πεν“ ὦ μῆ τερ, ἀ ρχιερέ α τὸ ν υἱ ὸ ν ἢ φυγά δα ἕ ξεις.”
91.3
Πομπηί αν δὲ τὴ ν γυναῖ κα κακῶ ς ἀ κού σασαν ἐ πὶ Κλωδί ῳ παραιτησά μενος, εἶ τα τοῦ Κλωδί ου φεύ γοντος ἐ πὶ τού τῳ δί κην μά ρτυς εἰ σαχθεὶ ς οὐ δὲ ν εἶ πε φαῦ λον περὶ τῆ ς γυναικό ς ἐ ρομέ νου δὲ τοῦ κατηγό ρου“ διὰ τί τοί νυν ἐ ξέ βαλες αὐ τή ν,”“ ὅ τι τὴ ν Καί σαρος” ἔ φη“ γυναῖ κα καὶ διαβολῆ ς δεῖ καθαρὰ ν εἶ ναι.”
91.4
τὰ ς δ'̓ Αλεξά νδρου πρά ξεις ἀ ναγινώ σκων ἐ δά κρυσε καὶ πρὸ ς τοὺ ς φί λους εἶ πεν ὅ τι“ ταύ την τὴ ν ἡ λικί αν ἔ χων ἐ νί κησε Δαρεῖ ον, ἐ μοὶ δὲ μέ χρι νῦ ν οὐ δὲ ν πέ πρακται.”
91.5
πολί χνιον δὲ αὐ τοῦ λυπρὸ ν ἐ ν ταῖ ς̓́ Αλπεσι παρερχομέ νου, καὶ τῶ ν φί λων διαπορού ντων εἰ καὶ ἐ νταῦ θά τινες στά σεις εἰ σὶ καὶ ἅ μιλλαι περὶ πρωτεί ων, ἐ πιστὰ ς καὶ σύ ννους γενό μενος“ μᾶ λλον ἄ ν” ἔ φη“ ἐ βουλό μην πρῶ τος ἐ νταῦ θα εἶ ναι ἢ δεύ τερος ἐ ν̔ Ρώ μῃ.”
91.6
τῶ ν δὲ τολμημά των τὰ παρά βολα καὶ μεγά λα πρά ττειν ἔ φη δεῖ ν, ἀ λλὰ μὴ βουλεύ εσθαι.
91.7
καὶ διέ βη τὸ ν̔ Ρουβί κωνα ποταμὸ ν ἐ κ τῆ ς Γαλατικῆ ς ἐ παρχί ας ἐ πὶ Πομπή ιον, εἰ πώ ν“ πᾶ ς ἀ νερρί φθω κύ βος.”
91.8
ἐ πεὶ δὲ Πομπηί ου φεύ γοντος ἐ πὶ θά λασσαν ἐ κ τῆ ς̔ Ρώ μης, καὶ Μέ τελλος ἔ παρχος ὢ ν τοῦ ταμιεί ου βουλό μενον αὐ τὸ ν χρή ματα λαβεῖ ν ἐ κώ λυε καὶ τὸ ταμιεῖ ον ἀ πέ κλεισεν, ἠ πεί λησεν ἀ ποκτενεῖ ν αὐ τὸ ν καταπλαγέ ντος δὲ τοῦ Μετέ λλου,“ τοῦ το” εἶ πεν“ ὦ νεανί σκε, φῆ σαί μοι χαλεπώ τερον ἦ ν ἢ ποιῆ σαι.”
91.9
τῶ ν δὲ στρατιωτῶ ν αὐ τῷ βραδέ ως εἰ ς Δυρρά χιον ἐ κ Βρεντεσί ου κομιζομέ νων, λαθὼ ν ἅ παντας εἰ ς πλοῖ ον ἐ μβὰ ς μικρὸ ν ἐ πεχεί ρησε διαπλεῖ ν τὸ πέ λαγος: συγκλυζομέ νου δὲ τοῦ πλοί ου, ποιή σας τῷ κυβερνή τῃ φανερὸ ν ἑ αυτὸ ν ἀ νεβό ησε“ πί στευε τῇ τύ χῃ γνοὺ ς ὅ τι Καί σαρα κομί ζεις.”
91.10
τό τε μὲ ν οὖ ν ἐ κωλύ θη, τοῦ χειμῶ νος ἰ σχυροῦ γενομέ νου καὶ τῶ ν στρατιωτῶ ν συνδραμό ντων καὶ περιπαθού ντων, εἰ περιμέ νει δύ ναμιν ἄ λλην ὡ ς ἀ πιστῶ ν αὐ τοῖ ς: ἐ πεὶ δὲ μά χης γενομέ νης νικῶ ν ὁ Πομπή ιος οὐ κ ἐ πεξῆ λθεν, ἀ λλὰ ἀ νεχώ ρησεν εἰ ς τὸ στρατό πεδον,“ τή μερον” εἶ πεν“ ἦ ν ἡ νί κη παρὰ τοῖ ς πολεμί οις, ἀ λλὰ τὸ ν εἰ δό τα νικᾶ ν οὐ κ ἔ χουσιν.”
91.11
ἐ ν δὲ Φαρσά λῳ Πομπηί ου παρατεταγμέ νην τὴ ν φά λαγγα κατὰ χώ ραν ἑ στά ναι καὶ προσδέ χεσθαι τοὺ ς πολεμί ους παρεγγυή σαντος, ἁ μαρτεῖ ν αὐ τὸ ν ἔ λεγε τὸ ν ἐ ξ ἐ πιδρομῆ ς μετ' ἐ νθουσιασμοῦ τό νον καὶ ῥ οῖ ζον ἐ κλύ σαντα τῶ ν στρατιωτῶ ν.
91.12
Φαρνά κην δὲ νική σας τὸ ν Ποντικὸ ν ἐ ξ ἐ φό δου πρὸ ς τοὺ ς φί λους ἔ γραψε“ ἦ λθον εἶ δον ἐ νί κησα.”
91.13
μετὰ δὲ τὴ ν ἐ ν Λιβύ ῃ τῶ ν περὶ τὸ ν Σκιπί ωνα φυγὴ ν καὶ ἧ τταν Κά τωνος ἑ αυτὸ ν ἀ νελό ντος,“ φθονῶ σοι Κά των” εἶ πε“ τοῦ θανά του: καὶ γὰ ρ σὺ ἐ μοὶ τῆ ς σῆ ς σωτηρί ας ἐ φθό νησας.”
91.14
̓ Αντώ νιον δὲ καὶ Δολοβέ λλαν ὑ φορωμέ νων ἐ νί ων καὶ φυλά ττεσθαι κελευό ντων, οὐ τού τους ἔ φη δεδιέ ναι τοὺ ς βαναύ σους καὶ λιπῶ ντας, ἀ λλὰ τοὺ ς ἰ σχνοὺ ς καὶ ὠ χροὺ ς ἐ κεί νους δεί ξας Βροῦ τον καὶ Κά σσιον.
91.15
λό γου δὲ παρὰ δεῖ πνον ἐ μπεσό ντος περὶ θανά του ποῖ ος ἄ ριστος,“ ὁ ἀ προσδό κητος” εἶ πε.