Prosper Aquitanus390-463
Chronicum integrum
Inte 1.50
Choose a text
More by Prosper Aquitanus
—
7573 Chrint
1.1
PRIMA PARS. AB ORTU RERUM AD MORTEM VALENTIS. Cum annotatione consulum a morte Christi.
1.1
685 Adam, cum esset annorum CCXXX, genuit Seth.
1.2
Seth, cum esset annorum CCV, genuit Enos.
1.3
Enos, cum esset annorum CXC, genuit Cainan.
1.4
Cainan vero, cum esset annorum CLXV, genuit Malaleel.
1.5
Malaleel, habens annos LXV, genuit Jared.
1.6
Jared autem, cum esset annorum CLXII, genuit Enoch.
1.7
At Enoch, cum esset annorum CLX, genuit Mathusalem.
1.8
Mathusalem vero, cum esset annorum CCXCVII, genuit Lamech.
1.9
Lamech quoque, cum esset annorum CCXCII, genuit Noe.
1.10
686 Erat autem annorum D, cum genuit tres filios Sem, Cham et Japheth.
1.11
Post annos vero centum, quando genuit Sem, factum est diluvium, cum esset annorum DC.
1.12
Ad probandam fidem temporum, hae generationes ab initio retexuntur, quibus annorum ascriptus est numerus. Nam Cain fratricidae posteritas non fuit digna cum Dei populo computari. Sed cum latius serpente peccato, maxima pars bonorum connubiis se alienigenarum mulierum miscuisset, crimen illicitae societatis diluvio meruit expiari, solo Noe justo, cum uxore et tribus filiis, ac totidem nuribus, ad reparationem humani generis reservato.
1.13
Fuerunt igitur ab Adam usque ad diluvium 687 generationes decem, anni MMCCXLII.
1.14
Post diluvium succedunt hae generationes.
1.15
Sem filius Noe cum esset annorum centum, genuit Arphaxad, anno post diluvium secundo.
1.16
Arphaxad autem, cum esset annorum CXXXV, genuit Cainan.
1.17
Et Cainan, cum esset annorum CXXX, genuit Salem.
1.18
Deinde Salem, cum esset annorum CXXX, genuit Heber.
1.19
Heber quoque, cum esset annorum CXXXIV, genuit Phalec.
1.20
Hoc tempore, ad perturbandam superbae turris exstructionem, divisae sunt linguae, et per orbem terrae facta est gentium dispersio.
1.21
Phalec autem, cum esset annorum CXXX, genuit Ragau.
1.22
Ragau quoque, cum esset annorum CXXXII, genuit Seruch.
1.23
Seruch vero, cum esset annorum CXXX, genuit Nachor.
1.24
Porro Nachor, cum esset annorum LXXIX, genuit Thare.
1.25
Thare autem, annorum LXX, genuit Abraham, qui, cum esset annorum LXXV, divino monetur alloquio, ut exeat de terra sua et de domo patris sui, ut transeat in terram Chanaan. Quo tempore promissio ad Abraham facta est, quod futurus esset gentium pater.
1.26
Et inveniuntur ab anno LXXV Abraham, in quo est repromissionis exordium, usque ad Moysen et egressum Hebraeae gentis ex Aegypto anni CCCCXXX.
1.27
Fiunt itaque a diluvio usque ad primum annum promissionis MCLXVI ab Adam vero anni MMMCCCXCVIII.
1.28
Abraham nonagenarius ex ancilla Agar genuerat Ismael, a quo Ismaelitae, qui postea Agareni, ad postremum Saraceni dicti.
1.29
In hoc tempore Abraham fide justificatus, qua credidit in semine suo omnes gentes benedicendas, mandatum circumcisionis accepit: quae usque ad nativitatem D. N. Jesu Christi, promissionis corporeum fuit signum, quod in spiritale sacramentum verae cordis circumcisionis transivit.
1.30
Abraham anno aetatis suae centesimo, repromissionis autem vicesimo quinto, genuit Isaac ex libera.
1.31
688 Isaac autem, cum esset annorum LX, genuit geminos, quorum prior Esau, qui et Edom, a quo Idumaei.
1.32
Hoc tempore apud Argos regnabat Inachus, cujus filia lo, quam Aegyptii Isidem vocitatam divino honore coluerunt.
1.33
Sequens Jacob, qui postea Israel, a quo Israelitae, qui nunc Judaei.
1.34
Erat autem annus repromissionis XXCVI.
1.35
A primo vero anno Jacob, usque ad principatum Joseph in Aegypto, fiunt anni CXXI.
1.36
Cujus temporis anno XV, qui est promissionis C, moritur Abraham annorum CLXXV.
1.37
In haec tempora Niobe, ut Graeci perhibent, mixtus est Jupiter, exque illo concubitu natus est Apis, quem Serapin vocant.
1.38
Igitur, Abraham, Isaac et Jacob antiquiores Serapide.
1.39
Hoc tempore Messana, quae et Mamertina, condita est.
1.40
Jacob autem, agens annum LXXVIII, descendit in Mesopotamiam, et servivit apud Laban annis VII.
1.41
Jacob, cum esset annorum XCII, genuerat Joseph; qui, cum esset annorum XVII, venditus est a fratribus, anno patris sui Jacob CIX.
1.42
Isaac vero moritur anno aetatis suae CXXC, relinquens filium Jacob habentem annos CXX.
1.43
Hoc tempore Memphis ab Api in Aegypto condita.
1.44
Joseph dux Aegypti annis XXC; quorum cum ageretur annus vigesimus sextus, Jacob obiit, anno aetatis suae CXLVII, prophetans de Christo et vocatione gentium.
1.45
Anno principatus Joseph IX, qui erat famis annus secundus, ingressus est Jacob in Aegyptum, cum filiis suis.
1.46
Ipse autem Joseph moritur anno aetatis suae CX. Hebraeorum in Aegypto servitutis CLXIV.
1.47
Hujus servitutis anno XX, Atlas astrologus insignis habebatur frater Promethei.
1.48
Hujus servitutis anno LXV, qui est repromissionis annus CCCL, Aram genuit Mosen, cum esset annorum LXX.
1.49
Hoc tempore Epidaurus condita, et templum Apollinis Delphici ab Erisichthone conditum.
1.50
Anno servitutis Hebraeorum LXXVII, primus in Thessalia regnavit Haemon.
1.51
Anno vero XXC, Phorbas Rhodum obtinuit.
1.52
689 Anno vero XXCII, Hercules Antaeum luctae certamine superat.
1.53
Anno XXCVII, primus Trochilus quadrigam junxisse perhibetur.
1.54
Anno XC, Xanthus Triopus Lesbon condidit.
1.55
Anno C, Cecrops regnavit in Attica; sub quo in Arce oliva nata est, et ex Minervae nomine, quae Graece Athena dicitur, Attici Athenae vocati.
1.56
Anno CXIII, Curetes et Corybantes Cnosson condiderant, qui modulatam et inter se convenientem in armis saltationem reperiunt.
1.57
Moyses octogesimum agens aetatis suae annum, impletis ab initio promissionis CCCCXXX, dux itineris ab Aegypto Hebraeorum gentis efficitur, legem eis in eremo tradens per annos XL.
1.58
Hoc tempore Corinthus conditur, quae prius Ephyre dicta est.
1.59
Cujus temporis anno quinto, primus apud Hebraeos pontifex constitutus frater Moysis Aaron.
1.60
Hoc tempore Apollinis Delphici templum ab Erisichthone fabricatum.
1.61
Hucusque quinque libri Moysis continent gesta annorum MMMDCC secundum LXX Interpretes.
1.62
Mortuo Moyse, dux constituitur Josue, qui principatum tenuit annis XXVII, et terram Palaestinorum Judaeis sorte distribuit.
1.63
Hoc tempore apud Hebraeos pontificatum suscepit Eleazar.
1.64
Post mortem Josue Hebraeos alienigenae octo annis subjectos habent, qui junguntur temporibus Gothoniel, secundum Judaeorum traditionem.
1.65
Hac aetate apud Hebraeos pontifex erat Phinees.
1.66
Supputantur itaque omnes anni Gothoniel XL. Fuit autem ipse ex tribu Juda.
1.67
Post Gothoniel Hebraei alienigenis subjecti fuere annis XVIII, qui copulantur temporibus Aod, secundum Judaeorum traditionem.
1.68
Supputantur itaque omnes anni Aod Judicis ex tribu Ephrem octoginta.
1.69
In fine hujus aetatis Amphion Thebis regnabat.
1.70
Debbora cum Barach annis XL, ex quibus sunt anni XXX quibus post obitum Aod Hebraeos 690 alienigenae habuere subjectos. Fuit autem Debbora ex tribu Ephrem, Barach vero ex tribu Nephtalim
1.71
Hujus aetatis anno XVII, Ilium ab Ilo conditum.
1.72
Gedeon ex tribu Manasse annis XL, in quibus sunt anni VII quibus Hebraeos alienigenae habuere subjectos, juxta Hebraeorum traditionem.
1.73
Hoc tempore Tyrus condita. Argonautae his temporibus fuere. Cyzicus hoc tempore condita. Orpheus Thrax clarus habebatur.
1.74
Abimelech filius Gedeonis annis tribus.
1.75
Haec et Herculis tempora.
1.76
Tholam annis XXVI[ Vel XXII, ex alio codice].
1.77
Huic aetati ascribitur bellum Lapitharum et Centaurorum. Priamus post Laomedontem regnat. Medea Colchis, mors Androgei, et Minotauri fabula hoc tempus habuerunt.
1.78
Jair ex tribu Manasse annis XXII.
1.79
Hac aetate regnabant Agamemno Mycenis, Menelaus Lacedaemone.
1.80
Horum annorum sexto Carthaginem Tyrii condiderunt.
1.81
Haec aetas habuit Atreum Argis regnantem, eadem Phaedram et Hippolytum.
1.82
Jephte annis VI, Esbon annis VII.
1.83
Hoc tempus fuit raptus Helenae. Bellum Trojanum.
1.84
Labdon XVIII[ Alias VIII]. Cujus principatus anno tertio Troja capta. Ejusdemque Labdon anno octavo, Latinis regnat Aeneas annis tribus.
1.85
Samson annis XX.
1.86
Cujus anno tertio Ascanius, Aeneae filius Albam condidit.
1.87
Ascanius regnat Latinis annis XXXVII, seu XXXVIII.
1.88
Post quem Sylvius Aeneae posthumus filius annis XXVII[ Alias XXIX]. A quo Albanorum reges Sylvii appellati.
1.89
Heli sacerdos annis XL.
1.90
Mortuo Heli sacerdote, arca Testamenti ab alienigenis possidetur.
1.91
Samuel et Saul annis XL.
1.92
Primus rex Hebraeorum Saul ex tribu Benjamin, cujus regni anno nono, Latinis regnat Aeneas Sylvius annis XXXI.
1.93
Post quem regnat Latinus Sylvius annis quinquaginta.
1.94
691 Ab initio principatus Moysis, usque ad ortum regni David anni CCCCXXXIX.
1.95
David ex tribu Juda primus regnavit annis XL. Quo tempore Abiathar pontifex clarus habebatur: prophetabant autem Gad, Nathan, et Asaph.
1.96
Salomon filius David, annis XL, qui templum Jerosolymis aedificare coepit, consummavitque annis octo. Quo tempore Sadoc Hebraeorum sacerdos clarus habebatur.
1.97
Anno regni Salomonis XL, Latinis regnare incipit Sextus Albanus Sylvius, annis XXXVIII.
1.98
Roboam annis XVII.
1.99
Post mortem Salomonis regnum Hebraeorum seditione divisum est, vocabanturque qui in Samaria erant, Israel, quibus primus regnavit Jeroboam.
1.100
Roboam filius Salomonis regnavit in Jerusalem, duabus tribubus sibi subjectis, quae vocabantur Juda, ab rege Judaeorum ex stirpe Judae.
1.101
Hoc tempore apud Latinos Aegyptus Sylvius septimus regnat annis XXIII.
1.102
Septimo autem regni Jeroboae, Susachin rex Aegypti contra Judaeos dimicans templum exspoliat.
1.103
Abia annis tribus, Hebraeorum pontifex Abimelech illustris habebatur: prophetabant autem Achias, Sameas, Jemoded, Azarias; qui et Addo, et Anani.
1.104
Asa justus annis XLI.
1.105
Josaphat justus annis XXV. Prophetabant apud Hebraeos Abdias, Jenozias, et Micheas.
1.106
Hujus regni anno XII, apud Latinos Capys Sylvius regnat annis septem. Deinde IX. Compartus Sylvius annis quinque,
1.107
Joram annis octo: quo tempore prophetabant Elias et Eliseus.
1.108
Osias anno uno. Jonadab filius Rechab clarus habebatur.
1.109
Gotholia mater annis septem.
1.110
Hoc tempore in Graecia Homerus poeta clarus fuit.
1.111
Joas annis XL. His temporibus apud Hebraeos Joiada insignis pontifex erat, qui solus post Moysen vixit annis CXXX. Hoc tempore Azarias propheta occiditur: Zacharias 692 quoque propheta a rege Joas interficitur.
1.112
Latinis XII, Aremulus Sylvius annis XIX. Post quem Aventinus Sylvius regnavitannis XXXVII, a quo mons Aventinus. Post quem, XIV, Procas Sylvius, annis XXVI. Post quem, XV, Amulius Sylvius annis XLIII.
1.113
Amasias annis XXIX.
1.114
Azarias, qui et Osias, annis LII.
1.115
Hujus regni sextus agebatur annus, cum reges Assyriorum defecerunt, imperio in Medos translato.
1.116
Apud Hebraeos autem prophetabant Osee, Amos, Isaias, Jonas, cum esset annus Osiae vicesimus primus.
1.117
Quadragesimo vero et nono ejusdem anno constituitur Olympias prima: Eliis agentibus quinquennale certamen, quatuor mediis annis vacantibus. Et hoc certaminis tempus Olympiadem vocaverunt auctore Iphito.
1.118
Joathan annis XVI. Prophetabant Osee, Amos, Isaias et Joel, qui et Jobeth.
1.119
Achaz annis XVI.
1.120
Hujus regni anno quinto Romulus, Roma condita, regnare orsus est.
1.121
Ejusdem autem regni Achaz anno XI decem tribus gentis Hebraeae, quae vocabantur Israel, et erant in parte Samariae, victae a Sennacherim, qui et Salmanazar, rege Chaldaeorum, translataeque sunt in montes Medorum, cum regnatum esset in Samaria annis CCL. Sennacherim autem ad custodiendam regionem Judaeae accolas misit Assyrios, qui aemulatores Judaeorum legis facti, Samaritae nuncupati sunt, quod Latina lingua exprimitur, custodes.
1.122
Ezechias annis XXIX, sub quo apud Hebraeos prophetabant Isaias et Osee.
1.123
Romulus primos milites sumpsit ex populo, et nobiles centum senes, quos ob aetatem senatores, ob curam patres appellavit.
1.124
Eodem tempore Syracusae et Catana in Sicilia conditae.
1.125
Manasses annis LV.
1.126
Cujus regni initio apud Romanos regnabat Numa Pompilius, annis XLI, cum post Romulum regnasset senatus annum unum.
1.127
Ammon, annis XII.
1.128
Hujus regni initio Tullus Hostilius Romae 693 septimum decimum imperii sui gerebat annum, regnavitque annis XXXII.
1.129
Josias annis XXXII, quo regnante Hebraeorum pontifex maximus Chelcias insignis habebatur: et prophetabant eadem tempestate, Jeremias, et Sophonias, et Olda mulier.
1.130
Apud Romanos autem regnabat Ancus, qui Ostiam condidit civitatem, regnavitque annis XXIII. Post quem regnat Tarquinius Priscus annis XXXVII.
1.131
Josias rex Judaeorum, cum Nechaone Aegyptiorum rege congressus occiditur.
1.132
Thales Milesius primus physicus philosophus agnoscitur.
1.133
Anno XXI regni Tarquinii Prisci, Massilia condita.
1.134
Joachaz mensibus tribus.
1.135
Joachim, qui Eliachim, annis XI. Anno III Joachim Nabuchodonosor rex Babyloniae Judaeam capit, et in ditionem suam redactis plurimis Judaeorum, cum jam partem vasorum templi invasisset, et Joachim tributarium fecisset, victor ad patriam rediit.
1.136
Joatham seu Joachim, qui et Jechonias, menses tres.
1.137
In Babylone Ananias, Daniel, Azarias, Misael clari habebantur.
1.138
Hunc rex Babylonius captum secum pertrahit secundo veniens ad Judaeam.
1.139
Sedecias annis XI.
1.140
Nabuchodonosor rex Chaldaeorum, Jerosolymis captis, templum incendit, quod ab initio aedificationis suae permanserat annos CCCXLII[ Alias CCCLII].
1.141
Captivitatis Judaeorum anni LXX, qui supputantur usque in secundum annum Darii.
1.142
Apud Romanos post Tarquinium Priscum, regnat Servius annis XXXIV. Cui successit Tarquinius Superbus, qui regnavit annis XXXV. Hujus regni anno XXV, prophetabant apud Hebraeos Aggeus, et Zacharias, et Malachias, Pontifice Jesu filio Josedech.
1.143
Hoc tempore Pythagoras philosophus clarus habebatur.
1.144
A David usque ad LXX annos captivitatis Judaeorum, supputantur anni DLV.
1.145
A septuagesimo anno captivitatis Judaeorum, supputantur Darii regis Persarum anni XXXIII.
1.146
Cujus regni anno decimo apud Romanos regii dominatus finis est factus: quae potestas apud eos mansit annis CCXL. Hinc apud Romanos a Bruto consules esse coeperunt, dein Tribuni plebis ac dictatores, et rursum consules rempublicam obtinuerunt, per annos CCCCLXIV, seu CCCCXLIV, usque ad Julium Caesarem.
1.147
Xerxes regnat annis XX, filius Darii, quo tempore Sophocles et Euripides clari habebantur. 694 Herodotum quoque historiarum scriptorem eadem aetas habuit.
1.148
Post Xerxem Artabanus regnavit mensibus septem.
1.149
Artaxerxes annis XL.
1.150
Hoc regnante Esdras sacerdos apud Hebraeos insignis habebatur, cujus aetate pontifex maximus fuit Eliachim, alias Eliasib, filius Joachin, filii Jesu, filii Josedech.
1.151
Empedocles et Parmenides, Zeno, et Heraclitus philosophi claruerunt. Tunc etiam Poricides historicus, Cratinus comicus, Aristarchus tragicus exstiterunt.
1.152
Vicesimo regni Artaxerxis, Nehemias Hebraeus minister regis, concedente domino suo, de Babylone venit in Judaeam, et XXXII anno muros urbemque restituit. Si quis autem LXX hebdomadas a Daniele scriptas ab hoc tempore numerat, quae faciunt annos CCCCXC, reperiet eas in regno Neronis expletas, sub quo obsideri Jerusalem coepta, secundo postea Vespasiani anno capitur.
1.153
His temporibus Hippocrates medicus et Socrates philosophus illustres fuerunt.
1.154
Xerxes menses duos. Plato nascitur.
1.155
Socdianus menses VII, in his supputatur annus unus.
1.156
Darius cognomento Nothus annis XIX, alias XVIII.
1.157
Dionysius in Sicilia tyrannidem exercet.
1.158
Romani per legatos jura ab Atheniensibus petierunt, ex quibus XII Tabulae conscriptae.
1.159
Artaxerxes Mnemon, Darii et Parysatidis filius, annis XL.
1.160
Hujus regni anno XV Galli Senones Romam, excepto Capitolio, occupaverunt.
1.161
Aristoteles XVIII aetatis suae anno Platonis auditor est.
1.162
Artaxerxes, qui et Ochus, annis XXVI.
1.163
Cujus regni initio Camillus Gallos, qui Romanis bellum intulerant, superavit.
1.164
Eodem tempore Alexander Philippi filius nascitur.
1.165
Demosthenem quoque oratorem eadem aetas clarum habuit.
1.166
Arses Ochi filius annis quatuor.
1.167
Hoc tempore descriptione facta Romae, inventa sunt civium CLX millia.
1.168
Apud Judaeos Jaddus pontifex maximus clarus habebatur.
1.169
Darius Arsami filius annis sex.
1.170
Quo tempore apud Romanos consul Manlius Torquatus filium suum, quod contra imperium in hostes pugnaverat, virgis caesum securi percussit.
1.171
Hac tempestate Alexander Philippi filius regnare orsus. sexto imperii sui anno regnum Persarum subvertit, et in Aegypto urbem Alexandriam condidit.
1.172
695 Appius Claudius caecus apud Romanos clarus habetur, qui Claudiam aquam duxit, et viam Appiam stravit.
1.173
Romani Samnitas subjugant.
1.174
ALEXANDER, post finem regni Persarum, regnavit annis septem, qui XXXII aetatis suae anno apud Babylonem moritur.
1.175
Regnum Alexandrinorum nascitur, quo potitus est Ptolemaeus Lagi filius annis XL. Hic regni sui anno quarto, Jerosolymis et Judaea in ditionem suam redactis, plurimos captivorum in Aegyptum transtulit. Tunc Judaeorum pontifex Onias Jaddi filius clarus habebatur.
1.176
Machabaeorum autem Hebraea historia hinc Graecorum supputat regnum. Verum hi libri ab Hebraeis inter divinas Scripturas non recipiuntur.
1.177
Romani Marsos, et Hernicos, et Pelignos superant.
1.178
His annis Seleucus Antiochiam, Laodiciam, Apamiam, Edessam, Beroeam, et Pellam urbes condidit, in quibus Judaeis, quos transtulerat, jus civium dedit. Seleucus Babylonem obtinuit.
1.179
XXV anno regni Ptolemaei, Judaeorum pontifex maximus Simon Oniae filius insignis erat.
1.180
Romae vero censu agitato, inventa sunt civium millia CCLXX.
1.181
Pontificatum apud Judaeos suscepit Eleazar frater. Simonis, cujus filius Onias, ob aetatem pueritiae, non potuerat patri succedere.
1.182
Eo tempore a Romanis Beneventum et Ariminus conditae.
1.183
Ptolemaeus, qui et Philadelphus, annis XXXVIII. Hic Judaeos qui in Aegypto erant liberos esse permisit, et vasa Eleazaro pontifici Jerosolymorum votiva transmittens, divinas Scripturas in Graecum sermonem ex Hebraea lingua per LXX Interpretes transferri curavit, quas in Alexandrina Bibliotheca habuit, quam sibi ex omni genere litterarum comparaverat.
1.184
Argenteus nummus primum in Urbe figuratus, regni hujus anno XIII. Hujus regni autem XXIV, Romani Carthaginenses navali certamine superant, et centum Libyae urbes capiunt.
1.185
Judaeorum pontificatum post Eleazarum avunculus ejus Manasses accepit: post quem Onias pontifex Simonis justi filius clarus habebatur, qui consueta Ptolemaeo tributa non reddens, ad iram eum commovit. Verum Josephus vir inter suos nobilis, legatus a Judaeis ad 696 Ptolemaeum missus, cum familiaritatem regis ob plurima in eum meruisset obsequia, dux Judaeae et finitimarum regionum constituitur.
1.186
Parthis ab imperio Macedonum recedentibus, primo regnavit Arsaces, unde Arsacidae dicti.
1.187
Ptolemaeus Evergetes annis XXVI.
1.188
Hujus temporis Judaeorum pontifex Simon Oniae filius clarus habebatur: sub quo Jesus filius Sirach Sapientiae librum composuit, quem Panareton vocant.
1.189
Ennius poeta Tarenti nascitur.
1.190
Rhodo terrae motu concussa, Colossus ruit.
1.191
A Romanis XL fere millia Gallorum caesa.
1.192
Ptolemaeus Philopator annis XVII. Judaei victi et XL millia armatorum ex numero eorum caesa.
1.193
Romani vero Capuam et Siciliam subjugant.
1.194
Antiochus rex Syriae, victo Philopatore, per Ptolemaeum, Judaeam sibi sumit.
1.195
Ptolemaeus Epiphanes annis XXIV. Hic Scopa principe militiae destinato, Judaeam capit, et plurimas Syriae civitates. Secundus liber Machabaeorum hujus temporis gesta continet.
1.196
Hac tempestate, cum ab Antiocho per legatos Hannibalem Romani reposcerent, cui se victus a Scipione sociaverat, idem Hannibal ad Prusiam regem Bithyniae transfugit: et cum etiam ab eo per Flaminium reposceretur, tradendusque esset, venenum bibit, et apud Libyssam Bithyniae sepultus est.
1.197
Caecilius poeta comicus.
1.198
Ptolemaeus Philometor annis XXV, seu XXXV. Hujus anno quarto Hyrcanus Josephi ducis Judaeae filius, cum ad Ptolemaeum perrexisset, honorifice ab eo susceptus est. Verum fratres ejus seditione contra eum mota, magnarum calamitatum Judaeae genti causa exstiterunt.
1.199
Aristobolus, natione Judaeus, Peripateticus philosophus claruit, qui ad Philometorem Ptolemaeum explanationum in Moysen Commentarios scripsit.
1.200
Eodem tempore Antiochus Epiphanes, cum de regione Ptolemaeorum, quam subito invaserat, territus senatus Romani imperio recessisset, Judaeam venit, ibique Jesu et Jasoni fratri Oniae pontificatum tradidit. Quo deinde expulso, Oniam cognomento Menelaum successorem ei dedit. Itaque ob sacerdotii dignitatem orta seditione inter principes, ingentium miseriarum semina pullulaverunt.
1.201
697 Samaritae et Judaei Alexandriae, Ptolemaeo judicante, contendunt de honoribus ex utraque parte templo suo deferendis, et superant Judaei.
1.202
Vicesimo autem ejusdem regni anno, Judae Machabaeo, post Alcimi inimici ejus interitum, sacerdotium et principatus, omnium Judaeorum favore decernitur. Qui dignitate suscepta, legatos Romam misit, et obtinuit decreto senatus, ut Judaei amici et auxiliatores Romanorum haberentur. Idem Judas duces Antiochi, qui legem Judaeorum multa profanitate impugnaverat, de Judaea expulit, et templum ab idolorum imaginibus emundans, patrias religiones post triennium civibus suis reddidit.
1.203
Ennius poeta moritur, sepeliturque in monimento Scipionum, via Appia.
1.204
Judas Machabaeus triennio pontificatu gesto dimicans adversus Demetrii duces occiditur.
1.205
Terentius Carthaginensis comoediarum scriptor moritur.
1.206
Pacuvius Tragicus clarus habetur, Ennii poetae ex filia nepos, vixitque Romae quoad picturam exercuit, ac fabulas, venditavit: deinde Tarentum transgressus, prope nonagenarius diem obiit.
1.207
Romae descriptione facta, inventa sunt civium CCCXXXII millia, quo tempore Carthago in ditionem Romanam per Scipionem redigitur.
1.208
Ptolemaeus Evergetes annis XXIX.
1.209
Jonathas pontifex Judaeorum a Triphone occiditur, et in sacerdotium Simon Jonathae frater assumitur: cui interfecto succedit filius ejus Joannes, qui contra Hyrcanos bellum gerens, Hyrcani nomen accepit, et a Romanis decreto senatus inter amicos relatus est. Idem Samariam obsidione captam solo aequavit, quam postea Herodes instaurans, Sebasten in honorem Augusti vocari voluit.
1.210
Attalus moriens populum Romanum reliquit haeredem.
1.211
Ptolemaeus Physcon, qui et Soter, annis XXVII[ Alias XVII].
1.212
Hujus regni anno octavo Cicero Arpini nascitur, matre Helvia, patre equestris ordinis, ex regio Volscorum genere.
1.213
Triennio post, Cn. Pompeius Magnus oritur.
1.214
Septimo decimo autem hujus regni anno, C. Marius V consul juxta Rhodanum Cimbros superat, quorum ducentis millibus caesis, LXXX capit, et de his cum Catulo triumphat.
1.215
Jugurtha contra Romanos dimicans capitur. In Sicilia rursus bellum servile consurgit. Thraces a Romanis victi.
1.216
Aristobulus filius Jonathae( Joannis) rex pariter et pontifex, primus apud Judaeos 698 diadematis sumpsit insigne. Post quem regnavit Jannaeus, cognomento Alexander, qui pontificatum quoque administrans crudelissime civibus praefuit.
1.217
Ptolemaeus, qui et Alexander, annis VIII.
1.218
Syriae regnabat Philippus, quem dux Romanus Gabinius cepit, cum jam ante eum Antiochus in Parthos fugiens Pompeio se deinceps tradidisset. Ita Syria in Romanam ditionem transivit.
1.219
J. Pomponius Bononiensis Attellanarum scriptor clarus habebatur.
1.220
T. Lucrecius poeta hoc tempore exstitit, qui amatorio poculo in furorem versus, propria manu se interficit.
1.221
Plotius Gallus primus Romae Latinam rhetoricam docuit.
1.222
Ptolemaeus Cleopatrae filius annis VIII.
1.223
Sallustius Historiarum scriptor in Sabinis Amiterni nascitur.
1.224
Descriptione Romae facta, inventa sunt hominum CCCCLXIII millia.
1.225
P. Terentius Varro, vico Atace in Provincia Narbonensi nascitur, qui XXXV annum agens Graecas litteras didicit.
1.226
Ptolemaeus Dionysius annis XXX.
1.227
Ab hujus regni anno sexto Alexandra, quae et Selina, uxor Alexandri, Jerosolymis per novem regnavit annos: ex cujus aetate Judaeos rerum confusio et variae clades oppressere. Ac mox per Cn. Pompeium Jerosolymis captis, temploque usque ad sanctorum sancta reserato, Judaei vectigales Romanorum facti, Hyrcano apud eos pontifice constituto, et Antipatro Herodis Ascalonitae filio procuratore Palaestinae facto.
1.228
M. Porcius Cato stoicus philosophus agnoscitur.
1.229
Quae de Catilina Sallustius scribit hoc gesta sunt tempore.
1.230
Decimo autem Ptolemaei regnantis anno, Virgilius Maro in pago, qui Andes dicitur, juxta Mantuam nascitur, Pompeio et Crasso consulibus.
1.231
Et post septem annos Horatius Flaccus poeta satiricus et lyricus Libertino patre Venusii nascitur.
1.232
Crassus consul cum filio apud Carras capitur.
1.233
Pompeius imperator appellatus, Lusitaniam et quasdam insulas in Oceano capit.
1.234
Cleopatra annis XXII, ex quibus duo tantum supputandi, quia Romanis continua nascuntur imperia: quorum deinceps tempora numeranda sunt a C. Julio Caesare, qui primus apud Romanos singulare obtinuit imperium, a quo Romanorum principes appellati Caesares.
1.235
Caesar Rhenum transiens, Germanos vastat, Gallos subigit.
1.236
699 Principium belli civilis inter Caesarem et Pompeium.
1.237
Ex hoc loco continua Romanorum annotantur imperia, et regnat apud eos primus omnium C. Julius Caesar.
1.1.1
JULIUS CAESAR primus annos IV, menses sex.
1.1.2
Pompeius victus et fugiens, a spadonibus Alexandrini regis occiditur.
1.1.3
Decretum senatus et Atheniensium ad Judaeos mittitur, qui per legatos amicitiam postularant.
1.1.4
Cleopatra regio comitatu Urbem ingressa.
1.1.5
Antonius decernit Quintilem mensem Julium debere dici, quia in eo natus fuisset Julius.
1.1.6
Cassius, Judaea capta, templum spoliat.
1.1.7
Idibus Martiis C. Julius Caesar in curia occiditur.
1.1.8
CAESAR AUGUSTUS, qui et Octavianus, annis LVI a quo reges Romanorum Augusti appellati.
1.1.9
Ovidius Naso in Pelignis nascitur.
1.1.10
Cicero in Formiano suo ab Herennio et Popilio occiditur.
1.1.11
Antonius adversus Augustum bellum movet.
1.1.12
E Taberna meritoria trans Tiberim oleum terra erupit, fluxitque toto die sine intermissione, significans Christi gratiam ex gentibus.
1.1.13
Antiochus superatus ab Augusto, in amicitiam ejus, interveniente senatu, redit.
1.1.14
Herodes Antipatri Ascalonitae et matris Cypridis Arabicae filius a Romanis Judaeorum accipit principatum. Cujus tempore Christi nativitate vicina, regnum et sacerdotium Judaeae, quod prius per successiones minorum tenebatur, destructum est, completa prophetia, quae per Moysen ita loquitur: Non deficiet princeps ex Juda, neque rex de femoribus ejus, donec veniat semen, cui repositum est, et ipse erit exspectatio gentium. In hoc etiam loco Christus, quem Daniel scribit, accepit finem. Nam usque ad Herodem christi, id est, sacerdotes erant reges Judaeorum, qui imperare coeperunt a LXV olympiade, et ab instauratione templi sub Dario usque ad Hyrcanum, et ad CLXXXVI olympiadem, annis CCCCLXXXIV in medio transactis, quos Daniel quoque significavit dicens: Et scies et intelliges, ab initio sermonis respondendi et aedificandi Jerusalem, usque ad Christi principatum hebdomades septem, et hebdomades LXII. Quae hebdomades LXIX in quibus christi, id est, sacerdotes per unctionem consecrati, regnaverunt, faciunt annos CCCCLXXXIII, usque ad Hyrcanum. Quo extremo omnium a Parthis capto, Herodes Antipatri filius nihil ad se pertinentem Judaeam ab Augusto et senatu 700 accepit, filiique ejus post eum regnaverunt, usque ad novissimam Jerosolymorum captivitatem, nequaquam ex successione sacerdotalis generis pontificibus constitutis, neque perpetuitate vitae, secundum legem Moysis, servientibus Deo. Ignobiles vero quidam, et alio tempore alii, et nonnulli unius anni, sive modico amplius, a Romanis imperatoribus sacerdotium emebant. Quae omnia etiam propheta Daniel vaticinatur ita dicens: Et post hebdomadas septem et sexaginta duas, interibit chrisma, et judicium non erit in eo, et templum et sanctum corrumpet populus duce veniente; et caedentur in cataclysmo belli. Et in consequentibus: Super templum, inquit, abominatio desolationum, et usque ad consummationem temporis consummatio dabitur super desolationem.
1.1.15
Sallustius diem obiit quadriennio ante bellum Actiacum.
1.1.16
Vinium Maximum quaestorem designatum agnovit dominus suus, et abduxit.
1.1.17
Lunae secundum Romanos cursus invenitur.
1.1.18
Cleopatra et Antonius semet interficiunt, et Aegyptus fit Romana provincia.
1.1.19
Caesar Augustus appellatur, a quo Sextilis mensis Augusti nomen accepit.
1.1.20
Augustus cum monarchia offerretur recusavit.
1.1.21
Augustus Calabriam( Cantabriam) et Gallos( Gallaecos) vectigales facit.
1.1.22
Tiberius ab Augusto missus occupavit Armeniam.
1.1.23
Cantabri res novas molientes opprimuntur.
1.1.24
Augustus Caium Agrippam adoptat in filium.
1.1.25
Tiberius Vindelicos et confines Raetiarum Romanas provincias facit.
1.1.26
XVII anno imperii Augusti censu Romae agitato, inventa sunt civium Romanorum XLI centena et septuaginta quatuor millia.
1.1.27
XXIV Augusti imperii anno, Tiberius de captis Pannoniis triumphavit.
1.1.28
Ejusdem imperii anno XXV, Virgilius Brundusii moritur, et Neapoli secundo a civitate milliario sepelitur.
1.1.29
Herodes Samariam, olim jam in cineribus sedentem, a fundamentis suscitans, in honorem Augusti, Augustam, id est, Sebasten, appellavit, et in Paneade, id quod Panion vocatur exstruxit. Idem Caesaream in nomine Caesaris condidit, quae prius Turris Stratonis vocabatur. Idem Hyrcanum, qui olim sacerdos Judaeorum fuerat, de captivitate Parthica regressum, et filium ejus, qui sacerdotio patris successerat, interficit: sororemque ejus uxorem suam, cum duobus filiis propriis jam adolescentulis, et matrem uxoris occisae socrum suam crudelissime necat. 701 Virum etiam sororis suae Salomae interfecit; et cum eam alii tradidisset uxorem, etiam ipsum perimit: scribas quoque et interpretes divinae legis simili scelere occidit.
1.1.30
Augustus Juliam filiam suam in adulterio deprehensam damnat exsilio: Tiberium et Agrippam in filios adoptavit.
1.1.31
Judas Galilaeus ad rebellandam Judaeos cohortatur.
1.1.32
XLIV imperii Augusti anno, Quirinus ex consilio senatus ad Judaeam missus, census hominum possessionesque describit.
1.1.33
Eodem anno JESUS CHRISTUS Filius Dei in Bethleem Judae nascitur.
1.1.34
Colliguntur autem omnes anni ab Abraham exordio, usque ad nativitatem Christi ex Maria, duo millia XVIII seu XV.
1.1.35
Herodes cum Christi nativitatem Magonem indicio cognovisset, universos in Bethleem parvulos jussit interfici: ipse autem biennio post morbo intercutis aquae, et scatentibus toto corpore vermibus, misere, sed digne moritur.
1.1.36
In Herodis locum Archelaus ab Augusto constituitur( et tetrarchae fiunt fratres ejus Herodes, Antipater, Lysias et Philippus) annis IX.
1.1.37
Tiberius Caesar Dalmatas Sarmatasque redigit in Romanam potestatem.
1.1.38
Athenienses res novas contra Romanos molientes opprimuntur.
1.1.39
Augustus cum Tiberio filio suo LIII imperii sui anno censum Romae agitans, invenit hominum nonagies et ter centena et LXX millia.
1.1.40
Messala Corvinus Orator ante biennium quam moreretur, ita memoriam perdidit, ut vix pauca verba conjungeret.
1.1.41
Archelaus in Viennam urbem Galliae relegatur, anno regni sui IX. Post quem Herodes tetrarches fuit annis XXIV.
1.1.42
Tiberius Drusum consortem regni facit.
1.1.43
TIBERIUS, III, annis XXIII. Cujus imperii anno V tredecim urbes terrae motu corruerunt.
1.1.44
Ejusdem imperii anno XIV Pilatus procurator Judaeae mittitur.
1.1.45
Herodes Tiberiadem et Liviadem condidit.
1.1.46
Tiberius multos reges ad se per blanditias evocatos, numquam remisit, regnaque eorum in provincias vertit.
1.1.47
Joannes filius Zachariae in deserto juxta Jordanem fluvium praedicans Judaeis, Christum Filium Dei in medio eorum adesse testatur.
1.1.48
Ipse quoque Dominus JESUS CHRISTUS 702 hinc in populos salutarem viam annuntiat, signis atque virtutibus vera comprobans esse quae diceret.
1.1.49
Drusus Caesar veneno periit.
1.1.50
Josephus circa haec tempora die Pentecostes sacerdotes Judaeorum primum commotiones locorum templi, et quosdam sonitus sensisse testatur: deinde ex adyto erupisse vocem dicentium: Transmigremus ex his sedibus.
1.1.51
Scribit idem Josephus, quod eodem anno Pilatus praeses secreto noctis imagines Caesaris in templo statuerit.
1.1.52
Computantur itaque in annum XV Tiberii Caesaris, ab instauratione templi, quae facta est sub altero anno Darii regis Persarum, anni DXLVIII; a Salomone autem et prima aedificatione templi, anni computati sunt MLX; a Moyse et egressu Israelis ex Aegypto, anni MDXVI[ Alias XXXVIII]; ab anno repromissionis primo, anni MDLXXII; ab anno quo natus est Abraham, anni MMXLVII; a diluvio autem usque ad primum annum Abrahae, anni nongenti XLII Eusebius vir disertissimus annumeravit. Ab Adam vero usque ad diluvium, anni duo millia CCXLII. Sunt ergo omnes anni ab Adam, usque in annum XV Tiberii Caesaris, anni MMMMMCCCLX aut CCXXVIII. Anni vero secundum Geneseos scripturam et Africani historici supputationem amplius inveniuntur CXXIX.
1.1.53
Quidam putant Dominum nostrum Jesum Christum XV anno regni Tiberii Caesaris, id est, duobus Geminis consulibus crucifixum, quo anno, secundum indubitabilem Lucae Evangelistae auctoritatem, baptizatum eum esse manifestum est, et Evangelium regni coelorum praedicare coepisse. Secundum vero Joannis Evangelium, festivitati Paschae Judaeorum ter Dominum interfuisse cognoscimus: ut appareat tertium fuisse illud Pascha, quod verus Agnus suo sanguine consecravit.
1.1.54
Proinde consules quidem a Manifestatione Domini, id est, a RUFINO GEMINO et RUBELLIO GEMINO consulibus inchoamus: sed tertios ab iis consules Dominicae Passioni ascribimus, sequentes quod auctoritas tradidit et ratio.
1.1.55
INCIPIT ANNOTATIO CONSULUM, CUM HISTORIA.
1.1.56
RUFINO GEMINO, ET RUBELLIO GEMINO COSS.
1.1.57
VINICIO ET LONGINO.
1.1.58
SULPICIO ET SULLA.
1.1.59
703 Ecclesiae Jerosolymorum primus episcopus ordinatus est Jacobus, qui habitus est frater Domini.
1.1.60
PRISCO ET VITELLIO.
1.1.61
GALLO ET NONIANO.
1.1.62
GALLIENO ET PLAUTIANO.
1.1.63
Pilatus sacrum thesaurum, quem Corban Judaei vocant, in aquaeductum Jerosolymorum expendens, secundae seditionis praebuit semina. Ab hoc tempore innumerae calamitates Judaeorum gentem oppresserunt.
1.1.64
PROCULO ET NIGRINO.
1.1.65
JULIANO ET ASPRENATE.
1.1.66
PUBLICOLA ET NERVA.
1.1.67
Pilato de Christianorum dogmate ad Tiberium referente, Tiberius retulit ad senatum, ut inter caetera sacra reciperetur. Verum cum ex consulto Patrum, Christianos eliminari Urbe placuisset, Tiberius per edictum accusatoribus comminatus est mortem.
1.1.68
CAESARE ET JULIANO.
1.1.69
Tiberius in Campania moritur.
1.1.70
CAIUS CAESAR CALIGULA, IV, regnavit annis tribus, mensibus decem.
1.1.71
CAESARE II ET SATURNINO.
1.1.72
SATURNINO II ET VENUSTO.
1.1.73
TIBERIO ET GALLO.
1.1.74
Hoc tempore Pontius Pilatus in multas incidens calamitates, propria se manu interfecit.
1.1.75
Caligula cum se in deos retulisset, Petronio praefecto Syriae praecepit, ut Jerosolymis statuam suam, sub nomine Jovis Optimi Maximi poneret: sed etiam per totum orbem Romani imperii, in Judaeorum Synagogis statuae, et imagines, et arae C. Caesaris consecrabantur.
1.1.76
CRISPINO ET TAURO.
1.1.77
Plurimi nobilium a Caio interfecti.
1.1.78
Caius a protectoribus suis in palatio occiditur.
1.1.79
CLAUDIUS, V, regnavit annis XIII, mensibus VIII, diebus XXVIII. Ipse est Claudius patruus Drusi, qui apud Moguntiacum monimentum habet.
1.1.80
VINICIO ET CORNELIO.
1.1.81
ASIATICO ET SILANO.
1.1.82
PETRUS apostolus, cum primum Antiochenam Ecclesiam fundasset, Romam proficiscitur, ubi Evangelium praedicans XXV annis ejusdem urbis episcopus perseverat.
1.1.83
TIBERIO II ET VITELLIO.
1.1.84
Marcus evangelista interpres Petri Aegypto et Alexandriae Christum annuntiat.
1.1.85
Initium cycli primi.
1.1.86
VITELLIO II ET PUBLICOLA.
1.1.87
Primus Antiochiae ordinatus episcopus Evodius.
1.1.88
VERINO ET GALLO.
1.1.89
VETERE ET NERVILIANO.
1.1.90
Censu Romae acto, inventa sunt civium LXVIII centena et LXIV seu XLIV millia.
1.1.91
704 Paschalis cycli ratio ab his consulibus incoepit, per annos XXCIV, et ad eamdem legem revertens.
1.1.92
CLAUDIO ET ORPHITO.
1.1.93
Sub procuratore Judaeae Cumano in diebus Azymorum, tanta est Jerosolymis orta seditio, ut in portarum exitu populo corruente, XXXIV millia Judaeorum perierint.
1.1.94
Prophetia Agabi, qui in Actis Apostolorum famem in toto orbe futuram dixerat, sub Claudio expletur.
1.1.95
Thracia huc usque regnata, in provinciam redigitur.
1.1.96
SILANO ET SILIO.
1.1.97
TIBERIO III ET ANTONINO.
1.1.98
SILANO ET OTHONE.
1.1.99
Paulus apostolus apud Felicem procuratorem Judaeae in defensionem sui perorat.
1.1.100
SILANO II ET ANTONINO.
1.1.101
MARCELLINO ET AVIOLA.
1.1.102
Sub Felice procuratore Judaeae exstiterunt multi qui populum sua persuasione deciperent. Inter quos et Aegyptius quidam pseudopropheta fuit, qui plurimos sibi associans, in ipso magnarum rerum conatu per exercitum Felicis opprimitur, secundum quod in Actibus Apostolorum Paulo dicitur: Nonne tu es Aegyptius, qui ante hos dies concitasti et eduxisti in desertum quatuor millia virorum?
1.1.103
NERONE ET VETERE.
1.1.104
NERONE II ET PISONE.
1.1.105
Claudius moritur in Palatio, anno aetatis suae LXIV.
1.1.106
NERO, VI, regnat annis XIII, mensibus VII, et diebus XXVIII aut XXX. Hujus avunculus fuit C. Caligula.
1.1.107
NERONE III ET MESSALA.
1.1.108
NERONE IV ET CORNELIO.
1.1.109
Festus succedit Felici, apud quem, praesente Agrippa rege, Paulus apostolus religionis suae rationem redditurus, vinctus Romam mittitur.
1.1.110
Nero tantae luxuriae fuit, ut frigidis et calidis lavaret unguentis, retibusque aureis piscaretur, quae purpureis funibus extrahebantur.
1.1.111
PIO ET TURPILIANO.
1.1.112
MARBINO ET GALLO.
1.1.113
CRASSO ET BASSO.
1.1.114
SILVANO ET PAULINO.
1.1.115
Nero Agrippinam matrem suam et sororem patris interfecit.
1.1.116
Jacobus frater Domini, quem omnes Justum appellabant, a Judaeis lapidibus opprimitur: in cujus thronum Simeon secundus assumitur.
1.1.117
Nero omnes cithara contendens superat.
1.1.118
CELSINO ET APULEIO.
1.1.119
Ante mensam Neronis fulmen cecidit.
1.1.120
Post Marcum evangelistam, primus Alexandrinae Ecclesiae ordinatur episcopus Anianus.
1.1.121
705 CAPITONE ET RUFO.
1.1.122
SILIO ITALICO ET TURPILIANO.
1.1.123
SILVANO ET OTHONE.
1.1.124
VESPASIANO ET TITO.
1.1.125
VESPASIANO II ET TITO II.
1.1.126
VESPASIANO III ET NERVA.
1.1.127
Nero in Olympiaco agone coronatur, cerycas, citharistas, tragoedos, aurigas, vario certamine superans.
1.1.128
Nero, ut similitudinem Trojae ardentis videret, plurimam partem Romanae urbis incendit.
1.1.129
Musonius et Plutarchus philosophi insignes habentur.
1.1.130
PRIMA PERSECUTIO. Primus Nero, super omnia scelera sua, etiam persecutionem in Christianos facit, in qua Petrus et Paulus apostoli gloriose Romae occubuerunt.
1.1.131
Post Petrum primus Romanam Ecclesiam tenuit LINUS annis XII sive XIII.
1.1.132
Vespasianus magister militiae ad debellandos Judaeos a Nerone mittitur.
1.1.133
VESPASIANO IV ET TITO III.
1.1.134
Vespasianus duobus praeliis superatos Judaeos ad muros compellit.
1.1.135
Antiochiae secundus episcopus ordinatur Ignatius.
1.1.136
Nero cum a Senatu quaereretur ad poenam, de Palatio fugiens, ad quartum Urbis milliarium semet interfecit.
1.1.137
VESPASIANUS, VII, regnavit annis IX, mensibus IX, et diebus XXII seu XXIX.
1.1.138
VESPASIANO V ET TITO IV.
1.1.139
Post Neronem, Galba in Iberia, Vitellius in Germania, Otho Romae imperium arripuerunt. Sed Galba septimo mense Romae capite truncatur; Otho apud Bebriacum propria manu occubuit; Vitellius a Vespasiani ducibus occisus, in Tiberim projicitur.
1.1.140
Vespasianus apud Judaeam ab exercitu imperator appellatur: bellum Tito filio commendans, Romam per Alexandriam proficiscitur.
1.1.141
VESPASIANO VI ET TITO V.
1.1.142
Titus, Judaea capta et Jerosolymis subversis, sexcentena millia virorum interficit. Josephus scribit, undecies centena millia fame et gladio periisse, et alia centum millia captivorum publice venumdata. Ut autem tanta multitudo Jerosolymis reperiretur, causam Azymorum festum fuisse: ob quod ex omni 706 gente Judaei ad templum confluentes, urbe quasi carcere sunt reclusi. Oportuit enim in his diebus eos interfici in quibus Salvatorem crucifixerant.
1.1.143
Colligitur itaque omne tempus in secundum annum Vespasiani et novissimam Jerosolymorum eversionem. A quinto decimo anno Tiberii Caesaris, et ab exordio evangelicae praedicationis, anni XLII. A captivitate autem quam ab Antiocho perpessi sunt, anni CCXXIX. Porro a Darii secundo anno, sub quo rursum templum aedificatum est, anni DLXXX aut XC. A prima autem aedificatione templi sub Salomone, usque ad novissimam ejus ruinam, quae sub Vespasiano facta est, anni MCIII.
1.1.144
VESPASIANO VII ET TITO VI.
1.1.145
COMMODO ET RUFO.
1.1.146
Achaia, Lycia, Rhodus, Byzantium, Samos, Cilicia, Comagene, quae ante liberae sub regibus et amicis erant, in provincias redactae.
1.1.147
VESPASIANO VIII ET TITO VII.
1.1.148
VESPASIANO IX ET TITO VIII.
1.1.149
SILVANO ET VERO.
1.1.150
DOMITIANO ET MESSALINO.
1.1.151
DOMITIANO II ET RUFO II.
1.1.152
Vespasianus circa Sabinos in villa propria moritur, anno aetatis LXIX.
1.1.153
TITUS, VIII, regnavit annis tribus, mensibus duobus.
1.1.154
Titus Vespasiani filius in utraque lingua disertissimus fuit, et tantae bonitatis, ut cum quadam die recordatus fuisset in coena, se nihil in illa die cuiquam praestitisse, dixerit, Amici, hodie diem perdidi.
1.1.155
DOMITIANO III ET SABINO.
1.1.156
DOMITIANO IV ET RUFO III
1.1.157
Titus Amphitheatrum Romae aedificavit, et in dedicatione ejus quinque millia ferarum occidit.
1.1.158
DOMITIANO V ET DOLABELLA.
1.1.159
Romanae Ecclesiae II constituitur episcopus CLETUS annis XII.
1.1.160
Titus morbo periit in ea villa in qua pater, anno aetatis XLII.
1.1.161
DOMITIANUS, IX, frater Titi junior, regnavit annis XV, mensibus V.
1.1.162
DOMITIANO VI ET RUFO IV.
1.1.163
Domitiani uxor Augusta appellata.
1.1.164
Domitianus eunuchos fieri prohibet: Mathematicos philosophos Romana urbe pellit.
1.1.165
707 FLAVIO ET TRAJANO.
1.1.166
Domitianus plurimos senatorum in exsilium mittit, de Dacis et Germanis triumphavit.
1.1.167
DOMITIANO VII ET NERVA.
1.1.168
Duo menses aliter appellati: September, Germanicus; et October, Domitianus.
1.1.169
Primus Domitianus Dominum se et Deum appellari jussit.
1.1.170
Secundus Alexandriae ordinatur episcopus Abilius.
1.1.171
TRAJANO II ET GLABRIONE.
1.1.172
Quintilianus rhetor Calaguritanus Romae clarus habetur.
1.1.173
DOMITIANO VIII ET SATURNINO.
1.1.174
SILVANO ET PRISCO.
1.1.175
Domitianus prohibuit vites in urbibus seri.
1.1.176
ASPRENATE ET CLEMENTE.
1.1.177
Apollonius Thyaneus, et Eufrates philosophi insignes habentur.
1.1.178
Multa opera Romae facta: in quibus Capitolium, Forum Transitorium, Divorum Porticus, Isium, Serapium, Stadium, Horrea Piperata, Vespasiani templum, Minerva Chalcedonica, Odium, Forum Trajani, Thermae Trajanae et Titianae, Senatus, Ludus matutinus, Mica Aurea, Meta sudans, et Pantheon.
1.1.179
Domitianus tantae superbiae fuit, ut aureas et argenteas statuas sibi in Capitolio poni jusserit.
1.1.180
DOMITIANO IX ET CLEMENTE.
1.1.181
Multi nobilium necati, plures in exsilium acti.
1.1.182
FULVIO ET VETERE.
1.1.183
NERVA II ET RUFO.
1.1.184
SABINO ET ANTONINO.
1.1.185
NERVA III ET TRAJANO III.
1.1.186
Romae III Ecclesiae praefuit episcopus CLEMENS annis IX.
1.1.187
SENECIONE ET PALMA.
1.1.188
TRAJANO IV ET FRONTONE.
1.1.189
SECUNDA PERSECUTIO. Secundus post Neronem Domitianus Christianos persequitur: et sub eo apostolus Joannes in Pathmum insulam relegatus, Apocalypsim vidit, quam Irenaeus interpretatur.
1.1.190
Domitianus eos qui de genere David erant interfici praecepit, ut nullus Judaeorum regni reliquus foret.
1.1.191
TRAJANO V ET ORPHITO.
1.1.192
Scribit Brutius, plurimos Christianorum sub Domitiano fecisse martyrium, inter quos et Flaviam Domitillam Flavii Clementis consulis ex sorore neptem in insulam Pontiam relegatam, quia se Christianam esse testata sit.
1.1.193
SENECIONE II ET SURA
1.1.194
Domitianus occisus in palatio, anno aetatis suae XXXV.
1.1.195
708 NERVA, X, regnavit annum unum et menses quatuor.
1.1.196
TRAJANO VI ET MAXIMO.
1.1.197
Justus a Tiberiade Judaeorum scriptor agnoscitur.
1.1.198
Alexandrinae Ecclesiae episcopus ordinatur tertius Cerdo.
1.1.199
Aiunt apostolum Joannem hoc tempore exsilio solutum, Ephesum recessisse: cum senatus decrevisset, ut omnia quae Domitianus statuerat, in irritum deducerentur.
1.1.200
Nerva morbo periit in hortis Sallustianis, anno aetatis suae LXXIII[ Alias XXCII], cum jam Trajanum adoptasset in filium.
1.1.201
TRAJANUS, XI, regnavit annis XVIII et mensibus septem. Trajanus Agrippinae in Galliis imperator factus, natus Italicae in Hispania.
1.1.202
SENECIONE III ET SURA II.
1.1.203
Terraemotu Asiae quatuor, et duae Graeciae urbes subversae.
1.1.204
Trajanus de Dacis et Scythis triumphavit.
1.1.205
URBANO ET MARCELLO.
1.1.206
CANDIDO ET QUADRATO.
1.1.207
COMMODO ET CEREALE.
1.1.208
Decreto senatus, Nerva in deos relatus.
1.1.209
Romanae Ecclesiae IV episcopus praeest EVARISTUS annis IX.
1.1.210
Joannem apostolum usque ad Trajani tempora Irenaeus episcopus permansisse scribit. Post quem Papias Hierapolitanus episcopus, Polycarpus Smyrnaeus, et Ignatius Antiochenus.
1.1.211
SENECIONE IV ET SURA III.
1.1.212
GALLO ET BRADUA.
1.1.213
AFRICANO ET CRISPINO.
1.1.214
CRISPINO II ET BOLENO.
1.1.215
PISONE ET RUSTICO.
1.1.216
Alexandrinae Ecclesiae IV episcopus ordinatur nomine Primus.
1.1.217
TRAJANO VII ET AFRICANO.
1.1.218
TERTIA PERSECUTIO. Trajano adversus Christianos persecutionem movente, Simon filius Cleophae, qui in Jerosolymis episcopatum tenebat, crucifigitur: cui succedit Justus.
1.1.219
Ignatius quoque Antiochenae Ecclesiae episcopus Romam perductus, bestiis traditur. Post quem tertius constituitur episcopus Eron.
1.1.220
CELSO ET CRISPINO.
1.1.221
ASTA ET PISONE.
1.1.222
Plinius secundus, cum quamdam provinciam regeret, et in magistratu suo plurimos Christianorum interfecisset; multitudine eorum perterritus, quaesivit de Trajano, quid facto opus esset: nuntians ei, praeter obstinationem non sacrificandi, et anteluca nos coetus, ad canendum cuidam Christo ut Deo, 709 nihil apud eos reperiri. Praeterea ad conserendam disciplinam, vetari ab his homicidia, furta, adulteria, latrocinia, et his similia. Ad quae commotus Trajanus rescripsit, hoc genus quidem hominum inquirendos non esse, oblatos vero puniri oportere.
1.1.223
MESSALA ET PEDONE.
1.1.224
Quintus Romanae Ecclesiae praeest ALEXANDER annis X.
1.1.225
AEMILIANO ET VETERE.
1.1.226
NIGRINO ET APRONIANO.
1.1.227
Plinius secundus Novocomensis insignis orator, dum invisit apud Vesuvium, periit: et tres Galatiae civitates terraemotu excisae.
1.1.228
Post Justum, IV Jerosolymitanae Ecclesiae episcopatum suscipit Zachaeus: post quem quintus Tobias, cui succedit sextus Benjamin, ac deinde septimus Joannes, octavus Matthias, in cujus locum nonus constituitur Philippus.
1.1.229
CLARO ET ALEXANDRO.
1.1.230
ADRIANO ET SALINATORE.
1.1.231
ADRIANO II ET RUSTICO.
1.1.232
SERVILIANO ET FULVIO.
1.1.233
Hoc tempore Judaei qui in Libya erant, et qui in Aegypto, quique apud Cyrenem et Thebaidem, adversus cohabitatores suos magnas seditiones movent.
1.1.234
Judaeis Alexandriae rebellantibus, Trajanus imperator Lysiae Quieto praecepit, ut eos e provincia exterminaret: adversus quos Quietus aciem instruens, infinita eorum millia interfecit, et ob hoc procurator Judaeae ab imperatore decernitur.
1.1.235
Salaminam urbem Cypri subvertere Judaei.
1.1.236
Trajanus in Selinunte, sive, ut alii ferunt, apud Seleuciam Isauriae civitatem moritur, anno aetatis LXIV. Ossa ejus in urnam auream conlata, et in foro sub columna posita, solusque omnium intra Urbem sepultus est.
1.1.237
ADRIANUS, XII, regnavit annis XXI. Hic Italicae in Hispania natus, consobrinae Trajani filius fuit.
1.1.238
VERO ET AUCURINO.
1.1.239
A VIOLA ET PANSA.
1.1.240
Senatus Trajanum in deos refert, et Adrianus reliqua tributorum urbibus relaxat, chartis publice incensis, plurimosque ipsis tributis liberos facit.
1.1.241
Adrianus Judaeos capit, secundo adversus Romanos rebellantes.
1.1.242
PATERNO ET TORQUATO.
1.1.243
GLABRIONE ET APRONIANO.
1.1.244
Bellum gestum contra Sarmatas.
1.1.245
Romanae Ecclesiae VI episcopatum suscipit XISTUS annis IX.
1.1.246
Alexandriae V episcopus ordinatur Justus.
1.1.247
ASIATICO ET QUINTILLO.
1.1.248
Cephissus fluvius Eleusinam inundavit: quem Adrianus ponte conjungens, Athenis hiemem exegit.
1.1.249
710 VERO ET AMBIGUO.
1.1.250
GALLICANO ET TITIANO.
1.1.251
Jerosolymis post Philippum constituitur X episcopus Seneca; post quem XI Justus; cui succedit XII Levi; post quem XIII Ephres; XIV Joseph; XV Judas. Hi omnes usque ad eversionem, quam per Adrianum Jerusalem passa est, ex circumcisione episcopi praefuerant.
1.1.252
Terraemotu Nicomedia ruit, et Nicaeae urbis plurima: ad quarum instaurationem Adrianus de publico est largitus impensas.
1.1.253
TORQUATO ET LIBONE.
1.1.254
CELSO ET MARCELLINO.
1.1.255
CATULINO ET APRO.
1.1.256
PONTIANO ET RUFINO.
1.1.257
Finis cycli primi, et sequentis exordium.
1.1.258
Quadratus discipulus apostolorum, et Aristides noster philosophus, libros pro Christiana religione compositos edidere.
1.1.259
Serenus Granius vir apprime nobilis, litteras ad imperatorem misit, iniquum esse dicens clamoribus vulgi innocentium hominum sanguinem concedi, et sine ullo crimine, nominis tantum et sectae reos fieri. Quibus commotus Adrianus, Minucio Fundano proconsuli Asiae scribit, sine objectu criminum Christianos non condemnandos. Cujus epistolae usque ad nostram memoriam durat exemplum.
1.1.260
AUCURINO ET SERGIANO.
1.1.261
TIBERIO ET SILANO.
1.1.262
Romae VII episcopus ordinatur Telesphorus annis XI.
1.1.263
Antiochenae Ecclesiae IV praeficitur Cornelius.
1.1.264
SERGIANO II ET VERO.
1.1.265
POMPEIANO ET ATILIANO.
1.1.266
Alexandrinae Ecclesiae VI praeest Eumenes.
1.1.267
POMPEIANO II ET COMMODO.
1.1.268
LAELIO ET ALBINO.
1.1.269
Judaei in arma versi, Palaestinam depopulati sunt, tenente provinciam Taenio Rufo: cui ad opprimendos rebelles Adrianus misit exercitum.
1.1.270
CAMERINO ET NIGRO.
1.1.271
Basilides haeresiarches in Alexandria commoratur, a quo Gnostici. Hoc autem Basilides distabat a Simonis dogmate, quod CCCLXV coelos esse credebat, quo numero dierum annus includitur. Unde etiam quasi sanctum nomen commendabat, quod est ABRAXAS, quia hujus nominis litterae, secundum supputationem Graecam, eumdem numerum complent. Gnostici autem a praesumptione excellentioris scientiae nominati sunt, quos quidam Borboritas vocant, quasi coenosos, propter nimiam turpitudinem quam in suis mysteriis exercere dicuntur. Tradunt autem fabulosissimis dogmata plena figmentis. Animarum substantiam dicunt Dei esse naturam: Deum quoque bonum et Deum malum 711 in sua perhibentur habere doctrina.
1.1.272
Barcochebas, dux Judaeorum, nolentes sibi adversus Romanum militem ferre subsidium, omnimodis cruciatibus necat. Bellum Judaicum, quod in Palaestina gerebatur, finem rebus Judaeorum posuit penitus oppressis. Ex quo tempore etiam introeundi eis Jerosolymam licentia ablata est; primum Dei nutu, sicut prophetae vaticinati sunt, deinde Romanorum interdictionibus.
1.1.273
ANTONINO ET PRAESENTE.
1.1.274
Jerosolymis primus ex gentibus constituitur episcopus Marcus, cessantibus his qui fuerant ex Judaeis.
1.1.275
ANTONINO II ET PRAESENTE II.
1.1.276
SEVERO ET SILVANO.
1.1.277
Aelia ab Aelio Adriano condita est, et in fronte ejus portae, qua Bethleem egredimur, sus sculptus in marmore, significans Romanae potestati subjacere Judaeos.
1.1.278
Adrianus apud Baias moritur major LX annorum.
1.1.279
ANTONINUS TITUS cognomento Pius, XIII, cum filiis Aurelio et Lucio regnavit annis XXII et mensibus III.
1.1.280
RUFINO ET TORQUATO
1.1.281
Romae VIII episcopus ordinatur HYGINUS annis IV.
1.1.282
TORQUATO II ET HERODE.
1.1.283
AVIOLA ET MAXIMO.
1.1.284
Antoninus pater patriae appellatur.
1.1.285
Valentinus haeresiarches, et Cerdo magister Marcionis Romam venerunt. Valentinus de natura rerum multa fabulosa confinxit, asserens XXX aeonas, id est saecula, exstitisse, quorum sit principium Profundum et Silentium, quod Profundum etiam Patrem appellat. Cerdonianus vero duo principia sibi adversantia dogmatizat, dominumque legis ac prophetarum non esse Patrem Christi, nec bonum esse Deum, sed justum; patrem vero Christi bonum. Ex quibus, duorum velut ex conjugio, processisse perhibet intellectum et veritatem, et protulisse aeonas octo. De intellectu et voluntate processisse Verbum, et protulisse aeonas decem. Porro de Verbo et vita processisse hominem, et Ecclesiam protulisse aeonas duodecim. Itaque VIII et X et XII fieri tricies aeonas, habentes principium de Profundo et de Silentio. Christum autem a Patre missum, id est a Profundo, spiritale vel coeleste corpus secum attulisse: nihil assumpsisse de Virgine Maria; sed per illam, tamquam per rivum aut fistulam, sine ulla de eadem sumpta carne transisse. Negat etiam 712 resurrectionem carnis, solum per Christum spiritum vel animam salutem accipere affirmans. Christumque ipsum neque natum ex femina, neque habuisse carnem, nec vero mortuum, vel quidquam passum, sed simulasse passionem. Quidam eos in duobus principiis suis ita duos perhibent deos dicere, ut unus eorum sit bonus, alter autem malus. Resurrectionem mortuorum negant, spernentes novum Testamentum.
1.1.286
Marcion quoque, a quo Marcionitae appellati, Cerdonis dogma sectatus est, hoc adjiciens, ut non duo tantum, sed tria assereret esse principia, unum scilicet bonum, alterum justum, tertium pravum. Quamvis tertii principii auctorem quidam Sirenum quemdam, potius quam Marcionem fuisse existiment.
1.1.287
ANTONINO III ET AURELIO.
1.1.288
GRATO ET SELEUCO.
1.1.289
Romae IX episcopus ordinatur PIUS annis XV.
1.1.290
Hoc tempore Justinus philosophus librum pro nostra religione conscriptum Antonino imperatori tradidit.
1.1.291
Antiochiae V episcopus constituitur Heros.
1.1.292
ANTONINO IV ET AURELIO II.
1.1.293
LARGO ET MESSALINO.
1.1.294
TORQUATO III ET JULIANO.
1.1.295
Alexandriae VII episcopatum suscipit Marcus.
1.1.296
ORPHITO ET PRISCO.
1.1.297
GLABRIONE ET VETERE.
1.1.298
GORDIANO ET MAXIMO.
1.1.299
GLABRIONE II ET ROMULO.
1.1.300
PRAESENTE ET RUFINO.
1.1.301
COMMODO ET LATERANO.
1.1.302
VERO ET SABINO.
1.1.303
SILVANO ET AUGURINO.
1.1.304
BARBARO ET REGULO.
1.1.305
Alexandrinae Ecclesiae VIII praefuit Celadion.
1.1.306
TERTULLO ET SACERDOTE.
1.1.307
Crescens Cynicus in nostri dogmatis philosophum Justinum, a quo ob nimiam gulam praevaricator philosophiae arguebatur, persecutionem suscitavit, in qua ille gloriose pro Christo sanguinem fudit.
1.1.308
QUINTILLO ET PRISCO.
1.1.309
VERO II ET BRADUA.
1.1.310
Romanae Ecclesiae episcopatum X suscipit ANICETUS annis X, sub quo Polycarpus Romam veniens multos ab haeretico errore correxit.
1.1.311
ANTONINO III ET AURELIO III.
1.1.312
P. C. ANTONINI III ET AURELII III.
1.1.313
Jerosolymae episcopatum post Marcum XVII suscepit Cassianus, XVIII Publius, Maximus XIX, 713 deinde XX Julianus, sic XXI Grajanus, XXII Symmachus, tum XXIII Caius, XXIV Julianus, atque inde XXV Capito.
1.1.314
Antoninus Pius apud Lorium in villa sua, XII ab Urbe milliario moritur, anno vitae suae LXXII[ Alias LXXVII].
1.1.315
M. ANTONINUS, qui et VERUS, et L. AURELIUS COMMODUS, XIV, regnavit annis XIX et mense uno.
1.1.316
DUOBUS AUGUSTIS.
1.1.317
Hi primitus aequo jure imperium simul administraverunt, cum usque ad hoc tempus singuli Augusti fuerint.
1.1.318
RUSTICO ET AQUILO.
1.1.319
LAELIANO ET PASTORE.
1.1.320
MACRINO ET CELSO.
1.1.321
ORPHITO ET PUDENTE.
1.1.322
PUDENTE II ET POLLIONE.
1.1.323
Alexandriae IX praefuit Agrippinus.
1.1.324
QUARTA PERSECUTIO. Persecutione orta in Asia, Polycarpus et Poeonius fecere martyrium: quorum scriptae quoque feruntur passiones.
1.1.325
In Gallia quoque plurimi ob nomen Dei interfecti; quorum usque in praesentem diem condita libris certamina perseverant.
1.1.326
VERO IV ET QUADRATO.
1.1.327
APRONIANO ET PAULO.
1.1.328
Romanae Ecclesiae episcopatum XI suscipit SOTER annis VIII.
1.1.329
APRONIANO ET PAULO.
1.1.330
Antiochiae VI episcopus ordinatur Theophilus, cujus plurima ingenii opera exstant.
1.1.331
PRISCO ET APPOLLINARE.
1.1.332
CETHEGO ET CLARO.
1.1.333
Lucius imperator anno regni sui IX, sive, ut quidam putant, X, inter Concordiam et Altinum apoplexia exstinctus est.
1.1.334
Antonino imperatori Melito Asianus episcopus Apologeticum pro Christianis tradidit.
1.1.335
Apollinaris Asianus Hierapolitanus episcopus insignis habetur.
1.1.336
Eodem tempore Dionysius episcopus Corinthiorum clarus fuit, et Pinytus Cretensis vir eloquentissimus.
1.1.337
Hac tempestate pseudoprophetia, quae Cataphrygas nominatur, accepit exordium, Montano auctore, Prisca Maximillaque insanis vatibus. Nomen errori provincia Phrygia 714 dedit, quia inventores ejus illic primitus exstiterunt, ibique vixerunt, et nunc etiam in eisdem partibus populos habent. Adventum Spiritus sancti a Domino promissum, in se potius quam in apostolos fuisse asserunt: secundas nuptias pro fornicationibus habent; et ideo dicunt eas permisisse apostolum Paulum, quia ex parte sciebat et ex parte prophetabat; nondum enim venerat quod perfectum est. Hoc autem perfectum in Montanum, et in ejus prophetissas venisse delirant. Sacrificia perhibentur habere funesta. Nam de infantis anniculi sanguine, quem de toto ejus corpore minutis punctionum vulneribus extorquent, quasi Eucharistiam suam conficere perhibentur, miscentes eum farinae, panemque inde facientes. Qui puer, si mortuus fuerit, pro martyre habetur; si autem vixerit, pro maximo sacerdote.
1.1.338
SEVERO ET HERENNIANO.
1.1.339
Tatianus haereticus, a quo appellati Eneratitae, quorum dogma est non admittere ad communionem suam nisi continentes, et eos qui saeculo ita renuntiaverint, ut propria nulla possideant.
1.1.340
Bardesanes quoque alterius auctor erroris, eodem tempore innotuit, in Valentini haeresim ex parte prolapsus.
1.1.341
ORPHITO ET MAXIMO.
1.1.342
SEVERO ET POMPEIANO
1.1.343
In regione Quadorum exercitu Antonini imperatoris siti oppresso, pluvia divinitus missa est: cum e contrario Germanos et Sarmatas fulmina persequerentur, et plurimos eorum interficerent. Exstant litterae Marci Aurelii gravissimi imperatoris, quibus illam Germanicam sitim, Christianorum militum precationi imbre concesso, discussam contestatur.
1.1.344
GALLO ET FLACCO.
1.1.345
PISONE ET JULIANO.
1.1.346
POLLIONE ET APRO.
1.1.347
COMMODO ET QUINTILLO.
1.1.348
Antoninus Commodum filium suum consortem regni facit.
1.1.349
ORPHITO ET RUFO.
1.1.350
Antoninus cum filio de hostibus triumphavit, quos per triennium apud Carnuntum 715 habens stativa castra vastaverat.
1.1.351
COMMODO II ET VERO II.
1.1.352
Alexandriae X ordinatur episcopus Julianus.
1.1.353
Antoninus in Pannonia morbo periit.
1.1.354
COMMODUS, XV, regnavit annos XIII.
1.1.355
PRAESENTE ET BURRO.
1.1.356
Irenaeus Lugdunensis episcopus insignis habetur.
1.1.357
Commodus Septembrem mensem nomine suo appellavit.
1.1.358
MAMERTINO ET RUFO.
1.1.359
Thermae Commodianae Romae factae.
1.1.360
COMMODO IV ET VICTORINO.
1.1.361
Jerosolymis XXVI ordinatur episcopus Mormius; post quem XXVII Antoninus, XXVIII Valens, XXIX Dachianus, XXX Narcissus, XXXI Dius, XXXII Germanio, XXXIII Gordius, XXXIV alius Narcissus.
1.1.362
MARULO ET HELIANO.
1.1.363
MATERNO ET BRADUA.
1.1.364
COMMODO V ET GLABRIONE.
1.1.365
CRISBINO ET HELIANO.
1.1.366
FULCIANO ET SILANO.
1.1.367
Alexandriae XI constituitur episcopus Demetrianus annis XLIII.
1.1.368
Commodus Colossi capite sublato, suae imaginis caput jussit imponi.
1.1.369
Serapion Antiochiae episcopus VIII ordinatur.
1.1.370
DUOBUS SILANIS.
1.1.371
COMMODO VI ET SEPTIMIANO.
1.1.372
APRONIANO ET BRADUA.
1.1.373
Commodus multos nobilium interficit.
1.1.374
COMMODO VII ET PERTINACE.
1.1.375
Commodus strangulatur in domo Vestiliani.
1.1.376
HELVIUS PERTINAX, XVI, regnavit menses sex: qui cum major septuagenario praefecturam Urbis ageret, ex senatus consulto imperare jussus est.
1.1.377
Romae episcopatum suscepit XIII VICTOR annis XII; cujus non mediocria de religione exstant volumina.
1.1.378
Pertinax, obsecrante senatu ut uxorem suam Augustam, et filium suum Caesarem faceret, contradixit: sufficere testatus, quod ipse regnaret invitus.
1.1.379
Pertinax occiditur in palatio, scelere Juliani jurisperiti, quem postea Severus ad Pontem Milvium interfecit.
1.1.380
SEVERUS, XVII, regnavit annis XVIII. Qui ortus provinciae Tripolitanae oppido Lepti, solus ex Africa usque in praesentem diem ex Romanis imperatoribus fuit, et in honorem Pertinacis Pertinacem se cognominari jussit.
1.1.381
FALCONE ET CLARO.
1.1.382
SEVERO ET ALBINO.
1.1.383
TERTULLO ET CLEMENTE.
1.1.384
DEXTRO ET PRISCO.
1.1.385
Clemens Alexandrinae Ecclesiae presbyter, 716 et Pantaenus stoicus philosophus in disputatione dogmatis nostri disertissimi habentur.
1.1.386
LATERANO ET RUFINO.
1.1.387
Narcissus Jerosolymorum episcopus, et Theophilus Caesariensis, Polycarpus quoque et Bachilus Asianae provinciae episcopus, haec tempora illustraverunt.
1.1.388
SATURNINO ET GALLO.
1.1.389
ANULINO ET FRONTONE.
1.1.390
SEVERO II ET VICTORINO.
1.1.391
FABIANO ET MUCIANO.
1.1.392
SEVERO III ET ANTONINO.
1.1.393
Hoc tempore bellum Judaicum et Sarmaticum: et Severus de nominibus gentium subactarum, Parthicus, Arabicus, Adiabenicus appellatus est.
1.1.394
Quaestione orta in Asia inter episcopos, an secundum legem Moysis decima quarta mensis primi Pascha observandum esset, Victor Romanae urbis episcopus, et Narcissus Jerosolymorum, Polycrates quoque et Irenaeus, et Bachilus, plurimique Ecclesiarum pastores, quid eis probabile visum fuerit litteris ediderunt, quorum memoria ad nos usque perdurat.
1.1.395
GETA ET PLAUTIANO.
1.1.396
CHILONE ET LIBONE.
1.1.397
Romae XIV episcopus fuit ZEPHIRINUS annis XIV.
1.1.398
QUINTA PERSECUTIO. Persecutione Christianis facta, Leonides Origenis pater gloriosa martyrii morte translatus est.
1.1.399
Alexander quoque ob confessionem Dominici nominis clarus exstitit.
1.1.400
Qua tempestate Perpetua et Felicitas pro Christo passae sunt, nonis Martii, apud Carthaginem Africae in castris bestiis deputatae.
1.1.401
ANTONINO II ET GETA.
1.1.402
ALBINO ET AELIANO.
1.1.403
APRO ET MAXIMO.
1.1.404
Clemens multa conscribit.
1.1.405
ANTONINO III ET GETA III.
1.1.406
Clodio Albino, qui se in Gallia Caesarem fecerat, interfecto Lugduni, Severus ad Britannos transfretavit, ut receptas provincias ab incursione barbarica faceret tutiores, fossam et aggerem per CXXXII millia passuum a mari ad mare deduxit, et non multo post intra Britanniam Eboraci moritur.
1.1.407
POMPEIANO ET AVITO.
1.1.408
FAUSTINO ET RUFINO.
1.1.409
ANTONINUS cognomento CARACALLA Severi filius, XVIII, regnavit annis sex.
1.1.410
GENTIANO ET BASSO.
1.1.411
DUOBUS ASPRIS.
1.1.412
Antiochiae IX episcopus constituitur Asclepiades: Jerosolymis vero XXXV Alexander, adhuc vivente Narcisso: et cum eo pariter Ecclesiam regit.
1.1.413
ANTONINO IV ET BALBINO.
1.1.414
717 MESSALA ET SABINO.
1.1.415
Finis cycli secundi, et initium tertii.
1.1.416
LAETO ET CEREALE.
1.1.417
SABINO II ET VENUSTO.
1.1.418
Antoninus interficitur inter Edessam et Charras, anno aetatis suae XLIII.
1.1.419
MACRINUS, XIX, regnat anno uno.
1.1.420
PRAESENTE ET EXTRICATO.
1.1.421
Antiochiae X episcopus ordinatur Philetus.
1.1.422
M. AURELIUS ANTONINUS, XX, regnavit annis tribus.
1.1.423
ANTONINO ET ADVENTO.
1.1.424
Romae episcopatum suscepit XV CALLISTUS annis sex.
1.1.425
Macrinus occiditur in Archelaide.
1.1.426
Antoninus Romae Thermas nominis sui aedificavit.
1.1.427
ANTONINO II ET SACERDOTE.
1.1.428
ANTONINO III ET COMAZONTE.
1.1.429
GRATO ET SELEUCO.
1.1.430
Antoninus Romae tumultu militari occiditur.
1.1.431
ALEXANDER Mammaeae filius, XXI, regnavit annos XIII, sumpto nomine ab imperatore Alexandro.
1.1.432
Alexander Xerxem regem Persarum gloriose vincit.
1.1.433
MAXIMO ET AELIANO.
1.1.434
JULIANO ET CRISPINO.
1.1.435
Romae XVI episcopus creatur URBANUS annis IX.
1.1.436
His temporibus Sabellius fuisse perhibetur. Cujus error est, ut in Trinitate divina, quem nominat Patrem, eumdem Filium, eumdem asserat Spiritum sanctum. Unde impietatis istius impostores merito etiam Patropassiani vocantur: qui hoc sentientes, passionem Domini nostri Jesu Christi, quam pro humani generis salute pertulit, Patri convincantur asserere.
1.1.437
Ulpianus jurisconsultus insignis habetur.
1.1.438
FUSCO ET DEXTRO.
1.1.439
Thermae Alexandrinae Romae aedificatae.
1.1.440
ALEXANDRO II ET MARCELLO.
1.1.441
ANIANO ET MAXIMO.
1.1.442
ALBINO ET MAXIMO.
1.1.443
Geminus presbyter Antiochenus, et Hippolytus, et Beryllus episcopus Arabiae Bostrenus clari scriptores habentur.
1.1.444
Antiochiae XI episcopus fit Zebennus.
1.1.445
MODESTO ET PROBO.
1.1.446
Alexandrinae Ecclesiae XII praeest episcopus Heraclas.
1.1.447
Hoc tempore Origenes Alexandriae clarus videbatur. Hic qui per multam eloquii facultatem, perversa quaedam est conatus astruere, condens libros quorum est titulus Περὶ Ἀρχῶν, in quibus, praeter multa sacrae doctrinae adversa, 718 etiam de commutatione hoc totius rationalis creaturae asserit, quod non solum impiorum animae, sed et ipse quoque diabolus, longa purificatione revocandus sit in suae originis dignitatem, succedentibus sibi semper revolutionibus de bonis ad mala, et de malis ad bona. Quia haec alternatio non possit non esse perpetua, et vicissim ut de miseris beati, et de beatis miseri.
1.1.448
ALEXANDRO III ET DIONE
1.1.449
GRATO ET SELEUCO.
1.1.450
POMPEIANO ET FELICIANO.
1.1.451
LUPO ET MAXIMO.
1.1.452
Romae XVII episcopatum suscepit PONTIANUS annis quinque.
1.1.453
Alexander apud Mogontiacum tumultu militari occiditur.
1.1.454
MAXIMO ET PATERNO.
1.1.455
MAXIMINUS, XXII, regnat annis tribus.
1.1.456
MAXIMO II ET URBANO.
1.1.457
SEVERO ET QUINTIANO.
1.1.458
MAXIMINO ET AFRICANO.
1.1.459
SEXTA PERSECUTIO. Maximinus adversus Ecclesiarum sacerdotes persecutionem movet.
1.1.460
Maximinus Aquileiae a Pupieno occiditur.
1.1.461
GORDIANUS, XXIII, regnavit annis sex.
1.1.462
PERPETUO ET CORNELIANO.
1.1.463
Romae XVIII fit episcopus ANTERUS: post cujus unum mensem XIX constituitur FABIANUS annis XIII.
1.1.464
PIO ET PROCULO.
1.1.465
GORDIANO ET AVIOLA.
1.1.466
SABINO ET VENUSTO.
1.1.467
GORDIANO II ET POMPEIANO.
1.1.468
ATTICO ET PRAETEXTATO.
1.1.469
Gordianus cum Parthorum natione superata victor revertitur ad patriam, fraude Philippi praefecti praetorio haud longe a Romano solo interfectus est.
1.1.470
PHILIPPUS, XXIV, regnavit annis septem.
1.1.471
ARIANO ET PAPPO.
1.1.472
Philippus Philippum filium suum consortem regni facit: primus omnium ex Romanis imperatoribus Christianus fuit.
1.1.473
PEREGRINO ET AEMILIANO.
1.1.474
PRAESENTE ET ALBINO.
1.1.475
PHILIPPO II ET PHILIPPO.
1.1.476
Regnantibus Philippis millesimus Romanae urbis annus expletur.
1.1.477
Philippus urbem sui nominis in Achaia condidit.
1.1.478
PHILIPPO III ET PHILIPPO II.
1.1.479
AEMILIANO ET AQUILINO.
1.1.480
Alexandriae XIII ordinatur episcopus Dionysius.
1.1.481
Philippus senior Veronae, Romae junior occiditur.
1.1.482
DECIUS, XXV, regnat anno uno, et mensibus tribus.
1.1.483
719 DECIO ET GRATO.
1.1.484
DECIO II ET RUSTICO.
1.1.485
SEPTIMA PERSECUTIO. Decius cum Philippos patrem et filium interfecisset, ob odium eorum persecutionem in Christianos movet.
1.1.486
Antonius monachus nascitur.
1.1.487
Alexandro Jerosolymorum episcopo ob martyrium interfecto apud Caesaream Palaestinae, et Antiochiae Babyla eadem gloria occiso, Mazabamus et Fabius episcopi constituuntur.
1.1.488
Decius cum filio in Abritto, quae est civitas Mysiae, occiditur.
1.1.489
GALLUS ET VOLUSIANUS Galli filius, XXVI, regnavit annis tribus et mensibus quatuor.
1.1.490
Romanae Ecclesiae episcopatum post Fabiani gloriosam mortem XX suscipit CORNELIUS annis duobus, qui post biennium eodem martyrio coronatur.
1.1.491
GALLO ET VOLUSIANO.
1.1.492
VOLUSIANO II ET MAXIMO.
1.1.493
Novatus presbyter Cypriani Romam veniens, Novatianum et caeteros confessores sibi sociat, eo quod Cornelius poenitentes apostatas recepisset. Ab hoc haeresis Novatianorum sumpsit exordium, qui se propter munditiam quam sibi superbissime arrogant, Catharos appellari volunt: secundas nuptias non admittunt, reconciliationem poenitentibus negant.
1.1.494
Antiochiae XIV constituitur episcopus Demetrianus.
1.1.495
Romanae Ecclesiae episcopatum tenet XXI LUCIUS mensibus octo. Post quem XXII STEPHANUS annis tribus. Exstant ad utrumque Cypriani epistolae.
1.1.496
Gallus et Volusianus adversus Aemilianum res novas in Moesia molientem Roma profecti, Interamnae occisi sunt.
1.1.497
Aemilianus tertio mense occupatae tyrannidis exstinctus est.
1.1.498
VALERIANUS et GALLIENUS, XXVI, regnaverunt annis XV.
1.1.499
VALERIANO ET GALLIENO.
1.1.500
Cyprianus primum rhetor, deinde presbyter, ad extremum Carthaginensis episcopus, martyrio coronatur.
1.1.501
MAXIMO ET GLABRIONE.
1.1.502
Romae XXIII constituitur episcopus XISTUS annis septem.
1.1.503
OCTAVA PERSECUTIO. Valerianus in Christianos persecutionem movet.
1.1.504
VALERIANO III ET GALLIENO II.
1.1.505
Valerianus a rege Persarum Sapore capitur, 720 ibique servitute misera consenescit.
1.1.506
TUSCO ET BASSO.
1.1.507
Valeriano in Persas ducto, Gallienus nostris pacem reddidit.
1.1.508
Antiochiae XV ordinatur episcopus Paulus Samosatenus.
1.1.509
AEMILIANO ET BASSO.
1.1.510
SAECULARE ET DONATO.
1.1.511
GALLIENO IV ET GENTIANO.
1.1.512
Gallieno in omnem lasciviam dissoluto, Germani Ravennam usque venerunt. Alamanni vastatis Galliis in Italiam transiere. Graecia, Macedonia, Pontus et Asia per Gothos depopulatae sunt. Quadi et Sarmatae Pannonias occupaverunt. Germanis Hispanias obtinentibus, Tarraco expugnata est. Parthi Mesopotamiam tenentes Syriam incursaverunt.
1.1.513
GALLIENO V ET VICTORINO.
1.1.514
ALBINO ET MAXIMO.
1.1.515
Alexandriae XIV episcopus ordinatur Maximus.
1.1.516
Romae XXIV praeficitur episcopus DIONYSIUS annis XI.
1.1.517
GALLIENO VI ET SATURNINO.
1.1.518
VALERIANO ET LUCILLO.
1.1.519
Jerosolymorum episcopatum tenet XXXVI Hymenaeus.
1.1.520
GALLIENO VII ET SABINILLO.
1.1.521
Paulus Samosatenus a cunctorum praedicatione desciscit, Artemonis haeresim suscitans, quae asserit Christum non semper fuisse, sed initium ejus ex quo de Maria natus est praedicat, nec eum aliquid amplius quam hominem putat. Hujus erroris etiam Photinus assertor fuit, qui vehementiore studio, ut sectatores impietatis hujus Photiniani potius quam Pauliani dicerentur obtinuit. Hos baptizari in Ecclesia catholica synodus Nicaena constituit. Unde credendum est eos regulam baptismi non habere.
1.1.522
Antiochiae in locum Pauli XVI ordinatur episcopus Domnus.
1.1.523
PATERNO ET ARCHESILAO.
1.1.524
PATERNO II ET MARIO.
1.1.525
CLAUDIUS, XXVIII, regnat anno uno, mensibus novem.
1.1.526
CLAUDIO ET PATERNO.
1.1.527
Claudius Gothos Illyricum et Macedoniam vastantes superat: ob quae illi in Curia clypeus aureus, et in Capitolio statua aurea collocatur.
1.1.528
ANTIOCHIANO ET ORPHITO.
1.1.529
Claudius Sirmii moritur, cujus frater Quintillus.
1.1.530
Claudius a senatu Augustus appellatus, 721 septimo decimo die imperii sui Aquileiae occiditur.
1.1.531
AURELIANUS, XXIX, regnat annos quinque, menses sex.
1.1.532
VALERIANO ET BASSO.
1.1.533
Antiochiae XVII ordinatur episcopus Timaeus.
1.1.534
Aurelianus, Tetrico apud Catalaunos prodente exercitum suum, Gallias recepit.
1.1.535
QUIETO ET VOLDUMIANO.
1.1.536
Zenobia apud Immas haud longe ab Antiochia vincitur, quae occiso Odoacro marito Orientis tenebat imperium. In qua pugna strenuissime adversus eam dimicavit Pompeianus dux cognomento Francus.
1.1.537
TACITO ET PLACIDIANO.
1.1.538
Eusebius Laodicenus episcopus insignis habetur.
1.1.539
Aurelianum Romae triumphantem Tetricus et Zenobia praecesserunt. Ex quibus Tetricus Corrector postea Lucaniae fuit, et Zenobia in Urbe summo honore consenuit, a qua hodieque Romae Zenobia familia nuncupatur.
1.1.540
AURELIANO ET CAPITOLINO.
1.1.541
Romae XXV episcopatum suscepit FELIX annis quinque.
1.1.542
AURELIANO II ET MARCELLO.
1.1.543
Aurelianus cum adversus nos persecutionem movisset, fulmen juxta eum comitesque ejus ruit: ac non multo post inter Constantinopolim et Heracleam in Coenophrurio viae veteris occiditur.
1.1.544
TACITUS, XXX, regnat mensibus sex: quo apud Pontum occiso, FLORIANUS, XXXI, obtinuit imperium, regnavitque diebus XXCVIII.
1.1.545
Floriano apud Tarsum interfecto, PROBUS, XXXII, regnat annis sex, mensibus octo, alias quatuor.
1.1.546
PROBO ET PAULINO.
1.1.547
Anatolius Laodicenus episcopus, philosophorum disciplinis eruditus, plurimo sermone celebratur.
1.1.548
Insana Manichaeorum haeresis exorta, Persa quodam, qui Manes vocabatur, auctore. Quorum impietates et sacrilegia ac turpitudines explicare in hoc opere nimis longum est. Sufficit enim sciri, quod duo adversa sibi et coaeterna principia, et duas boni scilicet et mali asserunt esse naturas. De Christo nihil secundum veritatem sentiunt. Cujus nativitatem ex Maria secundum carnem, et passionem et resurrectionem, simulationes dicunt fuisse, nec ita, ut praedicantur effecta. Vetus Testamentum et Prophetas refutant, Scripturarumque illarum non Deum bonum, sed malae naturae principem auctorem opinantur. De 722 novo Testamento ea accipiunt quae putant apocryphis consonare. Resurrectionem carnis negant, nuptias damnant, adulterinos concubitus pro licitis habent, baptismum regenerationis nihil conferre existimant. Sacra eorum tam nefanda quam mores.
1.1.549
PROBO II ET PATERNO II.
1.1.550
PROBO III ET PATERNO III.
1.1.551
MESSALA ET GRATO.
1.1.552
Antiochiae XVIII constituitur episcopus Cyrillus.
1.1.553
Romae XXVI ordinatur episcopus EUTYCHIANUS mensibus octo: post quem CAIUS XXVII creatur annis XV.
1.1.554
PROBO IV ET TIBERIANO.
1.1.555
PROBO V ET VICTORINO.
1.1.556
Alexandriae XV episcopus praefuit Theonas.
1.1.557
Probus tumultu militari apud Sirmium in Turri, quae ferrata vocabatur, occiditur.
1.1.558
CARUS cum filiis CARINO et NUMERIANO, XXXIII, regnavit annis duobus.
1.1.559
CARO ET CARINO.
1.1.560
CARO II ET NUMERIANO.
1.1.561
Carus Narbonensis, cum omni Parthorum regione vastata, Cochen et Ctesiphontem nobilissimas hostium cepisset urbes, super Tigrin castra ponens, fulmine ictus interiit. Numerianus autem cum ob oculorum dolorem lecticula veheretur, insidiis Apri soceri sui occisus est. Porro Carinus praelio apud Margum victus occubuit.
1.1.562
DIOCLETIANUS, XXXIV, regnavit annis XX.
1.1.563
DIOCLETIANO ET ARISTOBULO.
1.1.564
MAXIMO ET AQUILINO.
1.1.565
Diocletianus in consortium regni HERCULIUM MAXIMIANUM assumit. Qui rusticorum multitudine oppressa, quae seditioni suae Bacaudarum nomen indiderat, pacem Galliis reddidit.
1.1.566
Carausius sumpta purpura Britannias occupavit.
1.1.567
DIOCLETIANO II ET MAXIMIANO.
1.1.568
MAXIMIANO II ET JANUARIO.
1.1.569
Constantius et Galerius Maximianus assumuntur in regnum. Quos Diocletianus ut etiam affinitate conjungeret, Constantio privignam Herculii Theodoram uxorem dedit, Galerio autem filiam suam Valeriam tradidit: utque haec conjugia firmaret, ambos repudiare uxores suas, quas prius habebant coegit.
1.1.570
BASSO ET QUINTIANO.
1.1.571
DIOCLETIANO III ET MAXIMIANO III.
1.1.572
TIBERIANO ET DIONE.
1.1.573
HANNIBALIANO ET ASCLEPIODOTO.
1.1.574
DIOCLETIANO IV ET MAXIMIANO III.
1.1.575
Primus Diocletianus adorari se ut Deum jussit, et gemmas vestibus calceamentisque inseri: cum ante eum imperatores in modum 723 judicum sollicitarentur, et chlamyde tantum purpurea a privato habitu discernerentur.
1.1.576
CONSTANTIO ET MAXIMO.
1.1.577
TUSCO ET ANULINO.
1.1.578
Romae XXVIII episcopatum suscepit MARCELLINUS annis IX.
1.1.579
DIOCLETIANO V ET CONSTANTIO II.
1.1.580
Jerosolymis XXXVII Zabdas episcopus ordinatur.
1.1.581
MAXIMIANO IV ET MAXIMINIANO II.
1.1.582
FAUSTO ET GALLO.
1.1.583
Veturius magister militiae Christianos persequitur.
1.1.584
Finis cycli tertii, quartique principium.
1.1.585
DIOCLETIANO VI ET MAXIMIANO V.
1.1.586
CONSTANTIO III ET MAXIMINIANO III.
1.1.587
Thermae Diocletianae Romae, et Carthagine Maximianae aedificatae.
1.1.588
Jerosolymis XXXVIII episcopus praefuit Hermon.
1.1.589
Antiochiae XIX constituitur episcopus Tyrannus.
1.1.590
Alexandrinae ecclesiae XVI post Theonam ordinatur episcopus Petrus, qui postea persecutionis anno nono gloriose martyrium perpetravit.
1.1.591
TITIANO ET NEPOTIANO.
1.1.592
CONSTANTIO IV ET MAXIMIANO IV.
1.1.593
Diocletianus et Maximianus Augusti ingenti pompa Romae triumpharunt, antecedentibus currum eorum Narsei conjuge, sororibus, liberis et omni praeda qua Parthos spoliaverant.
1.1.594
DIOCLETIANO VII ET MAXIMINIANO VI.
1.1.595
NONA PERSECUTIO. Decimo nono anno Diocletiani, mense Martii, in diebus Paschae Ecclesiae subversae sunt.
1.1.596
DIOCLETIANO VIII ET MAXIMIANO VII.
1.1.597
Secundo anno persecutionis Diocletianus Nicomediae, Maximianus Mediolani purpuram deposuerunt.
1.1.598
GALERIUS, XXXV, biennio solus imperium tenuit, mox cum alio annis sex.
1.1.599
CONSTANTIO V ET MAXIMIANO V.
1.1.600
Romae XXIX episcopus constituitur EUSEBIUS: post cujus septimum mensem XXX Ecclesiam tenet MELCHIADES annis tribus.
1.1.601
724 CONSTANTIO VI ET MAXIMIANO VI.
1.1.602
His consulibus Timotheus Romae pro Christo passus est X kal. Julias. Maximinus et Severus a Galerio Maximiano Caesares facti.
1.1.603
Constantius XVI imperii sui anno diem obiit in Britannia Eboraci. Post quem filius ejus CONSTANTINUS ex concubina Helena procreatus, regnum invadit. Cujus regni initio quartus jam persecutionis annus agebatur.
1.1.604
CONSTANTINUS, XXXVI, regnavit annis XXX, mensibus X.
1.1.605
DIOCLETIANO IX ET CONSTANTINO.
1.1.606
Maxentius Herculii Maximiani filius, a praetorianis militibus Romae Augustus appellatur.
1.1.607
Severus Caesar a Galerio Maximiano contra Maxentium missus Ravennam, secundo imperii sui anno interficitur.
1.1.608
DIOCLETIANO X ET MAXIMIANO VII.
1.1.609
LICINIUS a Galerio Carnuti imperator factus.
1.1.610
Herculius Maximianus a filia Fausta detectus, quod dolum Constantino pararet viro ejus, Massiliae fugiens occiditur.
1.1.611
POST CONSULATUM X ET VIII.
1.1.612
Quirinus episcopus Sciscianus eum sociis gloriose pro Christo interficitur.
1.1.613
ITEM ANN. II POST X ET VIII COSS.
1.1.614
Galerius Maximianus moritur XXI imperii sui anno, quod partim Caesar, partim Augustus exegit.
1.1.615
Romae XXXI ordinatur episcopus SILVESTER annis XXII.
1.1.616
MAXIMIANO VIII ET LICINIO.
1.1.617
Maximinus persecutione in Christianos facta, cum jam a Licinio puniendus esset, apud Tarsum moritur, anno imperii sui sexto.
1.1.618
CONSTANTINO II ET LICINIO II.
1.1.619
CONSTANTINO III ET LICINIO III.
1.1.620
Alexandriae XVII ordinatur episcopus Achillas.
1.1.621
Maxentius juxta Pontem Milvium a Constantino superatus occiditur.
1.1.622
VOLUSIANO ET ANIANO.
1.1.623
Jerosolymae XXXIX constituitur episcopus Macharius.
1.1.624
CONSTANTINO IV ET LICINIO IV.
1.1.625
Pax nostris a Constantino reddita.
1.1.626
725 Diocletianus haud procul a Salonis in villa sua Spalato moritur.
1.1.627
SABINO ET RUFINO.
1.1.628
Crispus et Constantinus filii Constantini, et Licinius adolescens Licinii Augusti filius ex sorore Constantini, Caesares appellantur. Quorum Crispum Lactantius erudivit vir omnium suo tempore eloquentissimus, sed adeo in hac vita pauper, ut plerumque etiam necessariis indiguerit.
1.1.629
GALLICANO ET BASSO.
1.1.630
LICINIO V ET CRISPO.
1.1.631
CONSTANTINO V ET LICINIO CAES.
1.1.632
Licinius Christianos de palatio suo pellit.
1.1.633
CONSTANTINO VI ET CONSTANTINO CAES.
1.1.634
Basileus Amasiae Ponti episcopus sub Licinio martyrio coronatur.
1.1.635
Alexandriae XVIII ordinatur episcopus Alexander.
1.1.636
CRISPO II ET CONSTANTIO II.
1.1.637
Arius presbyter, ab Alexandro episcopo de Alexandrina Ecclesia ejectus, multos suae impietati sociat, praedicans Patrem et Filium et Spiritum sanctum non esse unius ejusdemque naturae, aut, ut expressius dicitur, essentiae; utpote creaturam: Spiritum vero sanctum creaturam creaturae; id est ab ipso Filio creatum. Ad quam perfidiam coarguendam synodus trecentorum decem et octo episcoporum in Nicaeam urbem Bithyniae congregata, omnes haereticorum machinas Homousii oppositione dejecit.
1.1.638
PROBIANO ET JULIANO.
1.1.639
SEVERO ET RUFINO.
1.1.640
Constantius Constantini filius Caesar factus.
1.1.641
CRISPO III ET CONSTANTINO III.
1.1.642
Licinius Thessalonicae occiditur.
1.1.643
PAULINO ET JULIANO.
1.1.644
Crispus filius Constantini et Licinius junior Constantiae Constantini sororis et Licinii superioris filius interfecti.
1.1.645
CONSTANTINO VII ET CONSTANTIO.
1.1.646
Vicennalia Constantini Nicomediae acta, et sequenti anno Romae edita.
1.1.647
CONSTANTINO II ET MAXIMO.
1.1.648
Hucusque historiam perduxit Eusebius, Pamphyli martyris contubernalis. Post haec Hieronymi presbyteri succedit auctoritas.
1.1.649
Drepanam Bithyniae civitatem in honorem Luciani martyris ibi conditi Constantinus instaurans, ex vocabulo matris suae Helenopolim nuncupavit.
1.1.650
JANUARIO ET JUSTO.
1.1.651
726 Donatus agnoscitur, a quo per Africam Donatistae, qui primum propter ordinatum contra voluntatem suam Caecilianum Ecclesiae Carthaginensis episcopum schisma fecerunt, objicientes ei crimina non probata, et maxime, quod a traditoribus divinarum Scripturarum fuerat ordinatus. Sed post causam convictam atque finitam, pertinaci discordia in haeresim transierunt: definientes propter Caeciliani crimina, seu vera, seu, quod magis apparuit, falsa, Ecclesiam Christi in toto orbe terrarum contagione communionis exstinctam, in sola Donati parte superesse. Audent etiam rebaptizare catholicos: cum Ecclesiae catholicae placuerit, nec in ipsis haereticis baptisma commune rescindere.
1.1.652
Antiochiae, post Tyrannum, XX ordinatur episcopus Vitalis; post quem, XXI Philogonus; cui successit XXII Paulinus: post quem XXIII fuit Eustathius. Quo in exsilium ob fidem truso, usque in praesentem diem Ecclesiam Ariani obtinuerunt.
1.1.653
CONSTANTINO VIII ET CONSTANTINO CAES. IV.
1.1.654
CONSTANTIO III ET SYMMACHO.
1.1.655
Alexandriae XIX ordinatur episcopus Athanasius.
1.1.656
BASSO ET ABLABIO.
1.1.657
Hieronymus nascitur.
1.1.658
PACATIANO ET HILARIANO.
1.1.659
Romae XXXII ordinatur episcopus MARCUS mensibus octo.
1.1.660
Post quem XXXIII ordinatus est JULIUS annis XVI, mensibus quatuor.
1.1.661
Edicto Constantini Gentilium templa subversa sunt.
1.1.662
Romani Gothos in Sarmatarum regione vicerunt.
1.1.663
Constans filius Constantini provehitur ad regnum.
1.1.664
DALMATIO ET XENOPHILO.
1.1.665
OPTATO ET PAULINO.
1.1.666
CONSTANTIO ET ALBINO.
1.1.667
Constantinus cum liberis suis honorifice ad Antonium monachum litteras mittit.
1.1.668
NEPOTIANO ET FACUNDO.
1.1.669
Tricennalibus Constantini Dalmatius Caesar appellatur.
1.1.670
Nazarii Rhetoris filia Eunomia Christiana virgo in eloquentia patri coaequatur.
1.1.671
Eustachius Constantinopolitanus presbyter innotescit, cujus industria Jerosolymis martyrium constructum est.
1.1.672
727 Constantinus extremo vitae suae tempore ab Eusebio Nicomediensi episcopo baptizatus, in Arianum dogma declinavit.
1.1.673
FELICIANO ET TITIANO.
1.1.674
Constantinus cum bellum pararet in Persas, in Ancyrone villa publica juxta Nicomediam moritur, anno aetatis suae LXVI; post quem tres liberi ejus ex Caesaribus Augusti appellantur.
1.1.675
CONSTANTINUS, CONSTANTIUS et CONSTANS, XXXVII, regnavit annis XXIV, mensibus quinque, diebus duodecim.
1.1.676
URSO ET POLEMIO.
1.1.677
Dalmatius Caesar, quem patruus Constantinus consortem regni cum filiis reliquerat, factione Constantii patruelis occiditur.
1.1.678
Jacobus Nisibenus agnoscitur, ad cujus preces saepe urbs discrimine liberata est, cum oppugnaretur a Sapore rege Persarum.
1.1.679
CONSTANTIO II ET CONSTANTE.
1.1.680
Ex hoc tempore impietas Ariana Constantii imperatoris fulta praesidio, exsiliis, carceribus et variis afflictionum modis, primum Athanasium, deinde omnes non suae partis episcopos persecuta est.
1.1.681
ACYNDINO ET PROCULO.
1.1.682
Constantinus bellum fratri inferens juxta Aquileiam, Alsae occiditur, anno imperii sui XXIII.
1.1.683
MARCELLINO ET PROBINO.
1.1.684
Audaeus in Syria agnoscitur, a quo haeresis Audaeana, et Audaeani, quos et Anthropomorphitas vocant: quia Deum humanae imagini credunt esse conformem. In quibus etiam illud arguitur, quod Pascha Christianum Judaica perhibentur observantia celebrare.
1.1.685
CONSTANTIO III ET CONSTANTE II.
1.1.686
Hermogenes magister militiae Constantinopolim tractus a populo ob episcopum Paulum, quem regis imperio et Arianorum factione pellebat.
1.1.687
728 Macedonius artis plumariae in locum Pauli ab Arianis episcopus subrogatur, a quo haeresis Macedoniana, cujus dogma est, Patrem quidem et Filium unius divinitatis ejusdemque substantiae confiteri, sed Spiritum sanctum dicens creaturam.
1.1.688
Paulus crudelitate praefecti Philippi, nam fautor Macedonii partium erat, et Arianorum insidiis strangulatur.
1.1.689
PLACIDO ET ROMULO.
1.1.690
Maximinus Treverorum episcopus clarus habebatur, a quo Athanasius Alexandrinus episcopus, cum a Constantio quaereretur ad poenam, honorifice susceptus est.
1.1.691
LEONTIO ET SALUSTIO.
1.1.692
Sapor Persarum rex Christianos persequitur.
1.1.693
CONSTANTIO IV ET CONSTANTE III.
1.1.694
Athanasius ad Constantis litteras Alexandriam regreditur.
1.1.695
AMANTIO ET ALBINO.
1.1.696
POST CONS. AMANTII ET ALBINI.
1.1.697
RUFINO ET EUSEBIO.
1.1.698
Quadragesimus Maximus post Macarium Jerosolymorum episcopus moritur: post quem Ariani Ecclesiam invadunt.
1.1.699
PHILIPPO ET SALIA.
1.1.700
Romanae Ecclesiae XXXIV episcopus ordinatur LIBERIUS, quo in exsilium nono episcopatus sui anno ob fidem truso, omnes clerici juraverunt quod nullum alium susciperent. Verum cum Felix ab Arianis fuisset in sacerdotio substitutus, plurimi perjuraverunt et post annum reverso in Urbem Liberio, cum Felice ejecti sunt.
1.1.701
LIMENIO ET CATULINO.
1.1.702
Magnentio apud Augustodunum arripiente imperium, Constans haud longe ab Hispania, in castro cui Helena nomen est, interficitur: ob quam rem turbata republica, Vetranio Mursae, Nepotianus Romae imperatores facti.
1.1.703
729 SERGIO ET NIGRIANO.
1.1.704
Nepotiani caput pilo per Urbem circumlatum.
1.1.705
Vetranioni apud Naissum a Constantio regium insigne detractum, et Magnentius Mursae magna reipublicae clade superatus est.
1.1.706
POST CONS. SERGII ET NIGRIANI.
1.1.707
Gallus, qui et Constantius, Constantii patruelis Caesar factus.
1.1.708
CONSTANTIO V ET CONSTANTIO CAES.
1.1.709
CONSTANTIO VI ET CONSTANTIO CAES. II.
1.1.710
CONSTANTIO VII ET CONSTANTIO CAES. III.
1.1.711
Magnentius Lugduni in palatio propria manu seipsum interficit, et Decentius frater ejus, quem ad tenendas Gallias Caesarem miserat, apud Senonas laqueo vitam finiit.
1.1.712
Gallus Caesar sollicitatus a Constantio patruele, cui in suspicionem ob regiam indolem venerat, in Istria occiditur.
1.1.713
Paulinus et Rhodunus Galliarum episcopi in exsilium ob fidem trusi.
1.1.714
Eusebius quoque Vercellensis episcopus, et Lucifer Calaritanae Ecclesiae, et Mediolanensis Ecclesiae Dionysius episcopus, Pancratiusque Romanus presbyter, et Hilarius diaconus, distantibus inter se, ab Arianis et Constantio damnantur exsiliis.
1.1.715
ARBETIANO ET LOLLIANO.
1.1.716
Julianus frater Galli Mediolani Caesar appellatur.
1.1.717
CONSTANTIO VIII ET JULIANO CAES.
1.1.718
Antonius monachus centesimo anno aetatis suae in eremo moritu, solitus multis ad se venientibus de Paulo quodam Thebaeo mirae beatitudinis viro plurima memorare.
1.1.719
Hilarius Pictaviensis episcopus factione Saturnini Arelatensis episcopi, reliquorumque qui cum illo erant Arianorum, in Phrygiam pulsus, libros de nostra religione composuit.
1.1.720
Reliquiae Timothei apostoli Constantinopolim invectae.
1.1.721
Sarmata, Amathas, et Macarius discipuli Antonii insignes habentur.
1.1.722
Liberius episcopus Romanus in exsilium mittitur.
1.1.723
CONSTANTIO IX ET JULIANO CAES. II.
1.1.724
Ossa Andreae apostoli et evangelistae Lucae Constantinopolim inlata.
1.1.725
Paulinus Treverorum episcopus in Phrygia exsulans moritur.
1.1.726
DATIANO ET CEREALE.
1.1.727
Synodus apud Ariminum et Seleuciam Isauriae facta, in qua antiqua Patrum fides 730 decem primo legatorum, dehinc omnium proditione damnata est.
1.1.728
EUSEBIO ET HYPATIO.
1.1.729
Gratianus, qui postea imperator factus est, nascitur.
1.1.730
Hilarius episcopus, cum apud Constantinopolim librum pro se Constantio porrexisset, ad Gallias rediit.
1.1.731
Omnes pene Ecclesiae toto orbe sub nomine pacis et regis, Arianorum consortio polluuntur.
1.1.732
Gallia per Hilarium Ariminensis perfidiae dolos damnat.
1.1.733
CONSTANTIO X ET JULIANO III.
1.1.734
Constantius Mopsocrenis inter Ciliciam Cappadociamque moritur.
1.1.735
JULIANUS, XXXVIII, regnat annis duobus et mensibus octo.
1.1.736
Juliano ad idolorum cultum converso, blanda persecutio fuit, illiciens magis quam impellens ad sacrificandum, in qua multi ex nostris voluntate propria corruerunt.
1.1.737
TAURO ET FLORENTIO.
1.1.738
Georgio per seditionem populi incenso, qui in loco Athanasii ab Arianis fuerat ordinatus, Athanasius rediit.
1.1.739
Eusebius et Lucifer episcopi de exsilio revertuntur, e quibus Lucifer, adscitis aliis duobus confessoribus, Paulinum Eusthatii episcopi presbyterum, qui se numquam haereticorum communione polluerat, in parte catholica Antiochiae episcopum facit.
1.1.740
Prohaeresius sophista Atheniensis, lege data ne Christiani liberalium disciplinarum doctores essent, cum sibi specialiter Julianus concederet ut Christianos doceret, scholam sponte deseruit.
1.1.741
MAMERTINO ET NEVITTA.
1.1.742
Aemilianus ob ararum subversionem Dorostori a Vicario incenditur.
1.1.743
JULIANO III ET SALUSTIO.
1.1.744
Ecclesiae Antiochiae clausae: et gravissima imminentis persecutionis procella Dei voluntate sopita est. Nam Julianus in Persas profectus, nostrum diis suis post victoriam sanguinem voverat, ubi a quodam simulato perfuga ad deserta perductus, cum fame et siti magnam partem exercitus perdidisset, occisus est.
1.1.745
JOVIANUS, XXXIX, regnat menses VI, alias VIII.
1.1.746
JOVIANO ET VARRONIANO.
1.1.747
Synodus a Meletio et suis Antiochiae facta, in qua Homousio Anomaeoque rejecto, medium inter haec Homoiousion Macedonianum dogma vindicaverunt.
1.1.748
731 Jovianus cruditate, sive odore prunarum moritur.
1.1.749
Post quem VALENTINIANUS tribunus scutariorum apud Nicaeam Augustus appellatus, fratrem Valentem Constantinopoli in communionem regni assumit.
1.1.750
VALENTINIANUS et VALENS, XL, regnaverunt annis XIV, mensibus quinque.
1.1.751
VALENTINIANO ET VALENTE.
1.1.752
GRATIANO ET DAGALAIPHO.
1.1.753
Apollinaris Laodicenus episcopus multimoda religionis nostrae scripta componit: qui postmodum a fide catholica deviavit, condens haeresim, quae ipsius nomine nuncupatur: et cujus hic error est, ut asserat Jesum solam carnem sine anima suscepisse, vel animam vitalem tantum, non etiam rationalem, quoniam ipsum Verbum vim mentis impleverat: ipsam autem carnem non de Maria assumptam, sed Verbi aliquid in carnem fuisse conversum.
1.1.754
Procopius, qui apud Constantinopolim tyrannidem invaserat, apud Phrygiam Salutarem exstinctus est, multis partium ejus caesis atque proscriptis.
1.1.755
Romanae Ecclesiae XXXV ordinatur episcopus DAMASUS annis XVIII.
1.1.756
Hoc tempore fuit secundum schisma, Ursicino Antipapa, quod eo per collectam Romae synodum ejecto, duravit mensibus sex, anno Domini CCCLXIX( Haec ex libri margine).
1.1.757
Valens ab Eudoxio Arianorum episcopo baptizatus nostros persequitur.
1.1.758
LUPICINO ET JOVINO.
1.1.759
GRATIANUS Valentiniani filius Ambianis imperator factus.
1.1.760
Hilarius episcopus Pictavis moritur.
1.1.761
VALENTINIANO II ET VALENTE II.
1.1.762
VALENTINIANO N. P. ET VICTORE.
1.1.763
VALENTINIANO III ET VALENTE III.
1.1.764
Athanaricus rex Gothorum in Christianos persecutione commota, plurimos interficit, et de propriis sedibus in Romanum solum expulit.
1.1.765
732 Eusebius Vercellensis episcopus moritur.
1.1.766
Constantinopoli apostolorum martyrium dicatur.
1.1.767
Lucifer Calaritanus episcopus moritur, qui cum Gregorio episcopo Hispaniarum, et Philone Libyae, numquam se Arianae miscuit pravitati. Sed dum vigorem justitiae erga correctionem eorum qui cesserant non relaxat, ipse a suorum communicatione descivit.
1.1.768
GRATIANO ET PROBO.
1.1.769
MODESTO ET ALINTHEO.
1.1.770
Didymus Alexandrinus multa de nostro dogmate per notarios commentatur, qui post quintum nativitatis suae annum luminibus orbatus, elementorum quoque ignarus fuit.
1.1.771
VALENTIANO IV ET VALENTE IV.
1.1.772
Eunomius discipulus Aetii Constantinopoli agnoscitur, a quo haeresis Eunomiana, quae Filium Patri non consubstantialem dicit esse, sed similem. Cujus error est dissimilem asserere Patri Filium, et Filio Spiritum sanctum.
1.1.773
GRATIANO III ET EQUITIO.
1.1.774
POST CONS. GRATIANI ET EQUITII.
1.1.775
Quia superiore anno Sarmatae Pannonias vastaverunt, iidem consules permansere.
1.1.776
Post Auxentii seram mortem, Mediolani Ambrosio episcopo constituto, omnis ad fidem rectam Italia convertitur.
1.1.777
Aquileienses clerici quasi chorus beatorum habentur.
1.1.778
Valentinianus subita sanguinis eruptione, quae Graece apoplexia vocatur, Brigitione moritur.
1.1.779
Post quem GRATIANUS assumpto in imperium VALENTINIANO fratre cum patruo Valente regnat.
1.1.780
Valens legem dedit ut Monachi militarent, nolentes fustibus necarentur.
1.1.781
VALENTE V ET VALENTINIANO.
1.1.782
Photinus in Galatia moritur, a quo Photinianum dogma inductum, Paulo Samosateno et Artemone, de quibus supra dictum est, conceptum auctoribus.
1.1.783
GRATIANO IV ET MEROBAUDE.
1.1.784
Alemannorum multa millia apud Argentariam 733 oppidum Galliarum ab exercitu Gratiani caesa.
1.1.785
Gens Hunnorum Gothos vastat, qui a Romanis sine armorum depositione suscepti rebellant.
1.1.786
VALENTE VI ET VALENTINIANO II.
1.1.787
Superatis Romanis, Gothi funduntur in Thracia.
1.1.788
Valens de Antiochia exire compulsus, sera 734 poenitentia nostros de exsilio revocat.
1.1.789
Lacrymabile bellum in Thracia: in quo deserente equitum praesidio, Romanae legiones usque ad internecionem a Gothis caesae sunt. Ipse autem Valens cum sagitta saucius fugeret, et ob dolorem nimium saepe equo laberetur, ad cujusdam villae casam deportatus est. Quo persequentibus barbaris, incensa cum eodem domo, sepultura quoque caruit.
Variation units
Dual references show Vulgate ↔ LXX loci for each oracle block. Selected-witness order follows the left compare column (or primary version).