Carmina
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/prudentius" aria-label="More works by Prudentius (IV)">
—
⋯
Original / primary: 7700 Carmin6
6.1
V. HYMNUS DE NOVO LUMINE PASCHALIS SABBATI.
6.1
Inventor rutili, dux bone, luminis, Qui certis vicibus tempora dividis, 283 Merso sole, chaos ingruit horridum Lumen redde tuis, Christe fidelibus.
6.2
Quamvis innumero sidere regiam, Lunarique polum lampade pinxeris, Incussu silicis lumina nos tamen Monstra saxigeno semine quaerere.
6.3
284 Ne nesciret homo, spem sibi luminis In Christi solido corpore conditam, Qui dici stabilem se voluit petram, Nostris igniculis unde genus venit.
6.4
Pinguis quos olei rore madentibus. Lychnis, aut facibus pascimus aridis: 285 Quin et fila favis scirpea floreis Presso melle prius collita fingimus.
6.5
Vivax flamma viget, seu cava testula Succum linteolo suggerit ebrio, Seu pinus piceam fert alimoniam, Seu ceram teretem stuppa calens bibit.
6.6
Nectar de liquido vertice fervidum Guttatim lacrymis stillat olentibus: Ambustum quoniam vis facit ignea 286 Imbrem de madido flere cacumine.
6.7
Splendent ergo tuis muneribus, Pater Flammis mobilibus scilicet atria, Absentemque diem lux agit aemula, Quam nox cum lacero victa fugit peplo.
6.8
Sed quis non rapidi luminis arduam, Manantemque Deo cernat originem? Moses nempe Deum spinifera in rubo Vidit conspicuo lumine flammeum.
6.9
287 Felix, qui meruit sentibus in sacris Coelestis solii visere principem, Jussus nexa pedum vincula solvere, Ne sanctum involucris pollueret locum.
6.10
Hunc ignem populus sanguinis inclyti Majorum meritis tutus, et impotens, Suetus sub dominis vivere barbaris, Jam liber sequitur longa per avia.
6.11
Qua gressum tulerant, castraque caeruiae Noctis per medium concita moverant, Plebem pervigilem fulgure praevio Ducebat radius sole micantior.
6.12
Sed rex Niliaci littoris, invido Fervens felle, jubet praevalidam manum In bellum rapidis ire cohortibus, Ferratasque acies clangere classicum.
6.13
Sumunt arma viri, seque minacibus 288 Accingunt gladiis: triste canit tuba. Hic fidit jaculis, ille volantia Praefigit calamis spicula Gnossiis.
6.14
Densetur cuneis turba pedestribus, Currus pars, et equos, et volucres rotas Conscendunt celeres, signaque bellica Praetendunt tumidis clara draconibus.
6.15
Hinc jam servitii nescia pristini Gens Pelusiacis usta vaporibus, Tandem purpurei gurgitis hospita Rubris littoribus fessa resederat.
6.16
289 Hostis dirus adest cum duce perfido, Infert et validis praelia viribus. Moses porro suos in mare praecipit Constans intrepidis tendere gressibus.
6.17
Praebent rupta locum stagna viantibus Riparum in faciem pervia, sistitur Circumstans vitreis unda liquoribus, Dum plebs sub bifido permeat aequore.
6.18
Pubes quin etiam decolor asperis Irritata odiis, rege sub impio, Hebraeum sitiens fundere sanguinem, Audet se pelago credere concavo.
6.19
Ibant praecipiti turbine percita Fluctus per medios agmina regia: Sed confusa dehinc unda revolvitur In semet revolans gurgite confluo.
6.20
Currus tunc, et equos, telaque naufraga, 290 Ipsos et proceres, et vaga corpora Nigrorum videas nare satellitum, Arcis justitium triste tyrannicae.
6.21
Quae tandem poterit lingua retexere Laudes, Christe, tuas: qui domitam Pharon Plagis multimodis cedere praesuli Cogis justitiae, vindice dextera?
6.22
Qui pontum rapidis aestibus invium Persultare vetas, ut refluo in salo Securus pateat, te duce, transitus, Et mox unda rapax ut voret impios.
6.23
291 Cui jejuna eremi saxa loquacibus Exundant scatebris, et latices novos Fundit scissa silex: quae sitientibus Dat potum populis axe sub igneo.
6.24
Instar fellis aqua tristifico in lacu Fit ligni venia mel velut Atticum. Lignum est, sapiunt aspera dulcius; Nam praefixa cruci spes hominum viget.
6.25
Implet castra cibus tunc quoque ninguidus, Illabens gelida grandine densius. His mensas epulis, hac dape construunt, Quam dat sidereo Christus ab aethere.
6.26
Necnon imbrifero ventus anhelitu Crassa nube leves invehit alites, 292 Quae difflata in humum cum semel agmina Fluxerunt, reduci non revolant fuga.
6.27
Haec olim patribus praemia contulit Insignis pietas numinis unici: Cujus subsidio nos quoque vescimur, Pascentes dapibus pectora mysticis.
6.28
Fessos ille vocat per freta saeculi, Discissis populum turbinibus regens, Jactatasque animas mille laboribus Justorum in patriam scandere praecipit.
6.29
Illic purpureis tecta rosariis Omnis fragrat humus, calthaque pinguia 293 Et molles violas, et tenues crocos Fundit fonticulis uda fugacibus.
6.30
Illic et gracili balsama surculo Desudata fluunt, raraque cinnama Spirant, et folium, fonte quod abdito Praelambens fluvius portat in exitum.
6.31
Felices animae prata per herbida Concentu parili suave sonantibus Hymnorum modulis dulce canunt melos, 294 Calcant et pedibus lilia candidis.
6.32
Sunt et spiritibus saepe nocentibus Poenarum celebres sub Styge feriae Illa nocte, sacer qua rediit Deus Stagnis ad superos ex Acheronticis
6.33
Non sicut tenebras de face fulgida Surgens oceano lucifer imbuit, Sed terris domini de cruce tristibus Major sole novum restituens diem.
6.34
295 Marcent suppliciis tartara mitibus, Exsultatque sui carceris otio Umbrarum populus, liber ab ignibus, Nec fervent solito flumina sulphure.
6.35
Nos festis trahimus per pia gaudia Noctem conciliis, votaque prospera Certatim vigili congerimus prece, Exstructoque agimus liba sacrario.
6.36
Pendent mobilibus lumina funibus, Quae suffixa micant per laquearia, Et de languidulis fota natatibus 296 Lucem perspicuo flamma jacit vitro.
6.37
Credas, stelligeram, desuper aream Ornatam geminis stare trionibus, Et qua Bosphoreum temo regit jugum, Passim purpureos spargier Hesperos.
6.38
O res digna, Pater, quam tibi roscidae Noctis principio grex tuus offerat, Lucem, qua tribuis nil pretiosius, Lucem, qua reliqua praemia cernimus.
6.39
Tu lux vera oculis, lux quoque sensibus, 297 Intus tu speculum, tu speculum foris, Lumen, quod famulans offero, suscipe, Tinctum pacifici chrismatis unguine:
6.40
Per Christum genitum, summe Pater, tuum, In quo visibilis stat tibi gloria: Qui noster dominus, qui tuus unicus Spirat de patrio corde Paraclitum:
6.41
Per quem splendor, honos, laus, sapientia, Majestas, bonitas, et pietas tua Regnum continuat nomine triplici, Texens perpetuis saecula saeculis.