Carmina
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/prudentius" aria-label="More works by Prudentius (IV)">
—
⋯
Original / primary: 7700 Carmin6
8.1
VII. HYMNUS JEJUNANTIUM.
8.1
O Nazarene, lux Bethlem, Verbum Patris, Quem partus alvi virginalis protulit, Adesto castis, Christe, parcimoniis, Festumque nostrum rex serenus aspice, 311 Jejuniorum dum litamus victimam.
8.2
Nil hoc profecto purius mysterio Quo fibra cordis expiatur vividi: Intemperata quo domantur viscera, Arvina putrem ne resudans crapulam Obstrangulatae mentis ingenium premat.
8.3
Hinc subjugatur luxus, et turpis gula; Vini, atque somni degener socordia, Libido sordens, inverecundus lepos, Variaeque pestes languidorum sensuum Parcam subactae disciplinam sentiunt.
8.4
Nam si licenter diffluens potu, et cibo, Jejuna rite membra non coerceas, Sequitur, frequenti marcida oblectamine, 312 Scintilla mentis ut tepescat nobilis, Animusque pigris stertat in praecordiis.
8.5
Frenentur ergo corporum cupidines, Detersa et intus emicet prudentia: Sic excitato perspicax acumine, Liberque flatu laxiore spiritus Rerum parentem rectius precabitur.
8.6
Helia tali crevit observantia, Vetus sacerdos, ruris hospes aridi: Fragore ab omni quem remotum, et segregem Sprevisse tradunt criminum frequentiam. Casto fruentem Syrtium silentio.
8.7
313 Sed mox in auras igneis jugalibus, Curruque raptus evolavit praepeti, Ne de propinquo sordium contagio Dirus quietum mundus afflaret virum, Olim probatis inclytum jejuniis.
8.8
Non ante coeli principem septemplicis Moses tremendi fidus interpres throni Potuit videre, quam decem recursibus Quater volutis sol peragrans sidera Omni carentem cerneret substantia.
8.9
Victus precanti solus in lacrymis fuit: Nam flendo pernox irrigatum pulverem Humi madentis ore pressit cernuo: Donec loquentis voce praestrictus Dei 314 Expavit ignem non ferendum visibus.
8.10
Joannes hujus artis haud minus potens, Dei perennis praecucurrit Filium: Curvos viarum qui retorsit tramites, Et flexuosa corrigens dispendia, Dedit sequendam calle recto lineam.
8.11
Hanc obsequelam praeparabat nuntius, Mox adfuturo construens iter Deo, Clivosa planis, confragosa ut lenibus Converterentur, neve quidquam devium Illapsa terris inveniret Veritas.
8.12
Non usitatis ortus hic natalibus, Oblita lactis jam vieto in pectore Matris tetendit serus infans ubera: 315 Nec ante partu de senili effusus est, Quam praedicaret virginem plenam Deo.
8.13
Post in patentes ille solitudines, Amictus hirtis bestiarum pellibus, Setisve tectus, hispida et lanugine, Secessit, horrens inquinari, ac pollui Contaminatis oppidorum moribus.
8.14
Illic dicata parcus abstinentia Potum, cibumque vir severae industriae In usque serum respuebat vesperum, Parvum locustis, et favorum agrestium 316 Liquore pastum corpori suctus dare.
8.15
Hortator ille primus, et doctor novae Fuit salutis: nam sacrato in flumine Veterum piatas lavit errorum notas: Sed tincta postquam membra defaecaverat, Coelo refulgens influebat Spiritus.
8.16
Hoc ex lavacro labe dempta criminum, 317 Ibant renati non secus, quam si rudis Auri recocta vena pulchrum splendeat: Micet metalli sive lux argentei, Sudum polito praenitens purgamine.
8.17
Referre prisci stemma nunc jejunii 318 Libet, fideli proditum volumine, Ut diruendae civitatis incolis Fulmen benigni mansuefactum Patris Pie, repressis ignibus, pepercerit.
8.18
Gens insolenti praepotens jactantia Pollebat olim: quam fluentem nequiter Corrupta vulgo solverat lascivia: Et inde bruto contumax fastidio Cultum superni negligebat numinis.
8.19
Offensa tandem jugis indulgentiae Censura, justis excitatur motibus, Dextram perarmat rhomphaeali incendio, Nimbos crepantes, et fragosos turbines Vibrans tonantum nube flammarum quatit.
8.20
Sed poenitendi dum datur diecula, 319 Si forte vellent improbam libidinem, Veteresque nugas condomare ac frangere, Suspendit ictum terror exorabilis, Paulumque dicta substitit sententia.
8.21
Jonam prophetam mitis ultor excitat, Poenae imminentis iret ut praenuntius. Sed nosset ille cum minacem judicem Servare malle, quam ferire ac plectere, Tectam latenter vertit in Tharsos fugam.
8.22
Celsam paratis pontibus scandit ratem: Udo revincta fune puppis solvitur. Itur per altum: fit procellosum mare. Tum causa tanti quaeritur periculi: Sors in fugacem missa vatem decidit.
8.23
Jussus perire solus e cunctis reus, Cujus voluta crimen urna expresserat, Praeceps rotatur, et profundo immergitur. 320 Exceptus inde belluinis faucibus, Alvi capacis vivus hauritur specu.
8.24
ransmissa raptim praeda cassos dentium Eludit ictus, incruentam transvolans Impune linguam; ne retentam mordicus Offam molares dissecarent uvidi, Os omne transit, et palatum praeterit.
8.25
Ternis dierum, ac noctium processibus Mansit ferino devoratus gutture. Errabat illic per latebras viscerum; Ventris maeandros circumibat tortiles Anhelus, extis intus aestuantibus.
8.26
Intactus exin tertiae noctis vice Monstri vomentis pellitur singultibus, 321 Qua murmuranti fine fluctus frangitur, Salsosque candens spuma tundit pumices, Ructatus exit, seque servatum stupet.
8.27
In Ninivitas se coactus percito Gressu reflectit; quos ut increpaverat, Pudenda censor imputans opprobria, Impendet, inquit, ira summi vindicis, Urbemque flamma mox cremabit: credite
8.28
Apicem deinceps ardui montis petit, Visurus inde conglobatum turbidae Fumum ruinae, cladis et dirae struem, Tectus flagellis multinodi germinis, Nato et repente perfruens umbraculo.
8.29
322 Sed moesta postquam civitas vulnus novi Hausit doloris, heu! supremum palpitat. Cursant per ampla congregatim moenia Plebs, et senatus, omnis aetas civium, Pallens juventus, ejulantes feminae.
8.30
Placet frementem publicis jejuniis Placare Christum: mos edendi spernitur. Glaucos amictus induit monilibus Matrona demptis, proque gemma, et serico Crinem fluentem sordidus spargit cinis.
8.31
Squalent recincta veste pullati patres, Setasque plangens turba sumit textiles. Impexa villis virgo bestialibus, Nigrante vultum contegit velamine, Jacens arenis et puer provolvitur.
8.32
323 Rex ipse Goos aestuantem murices Laenam revulsa dissipabat fibula, Gemmas virentes, et lapillos sutiles, Insigne frontis exuebat vinculum Turpi capillos impeditus pulvere.
8.33
Nullus bibendi, nemo vescendi memor: Jejuna mensas pubes omnis liquerat: Quin et negato lacte vagientium Fletu madescunt parvulorum cunulae: 324 Succum papillae parca nutrix derogat.
8.34
Greges et ipsos claudit armentalium Solers virorum cura, ne vagum pecus Contingat ore rorulenta gramina, Potum strepentis neve fontis hauriat; Vacuis querelae personant praesepibus.
8.35
Mollitus his, et talibus, brevem Deus Iram refrenat, temperans oraculum Prosper sinistrum: prona nam clementia Haud difficulter supplicum mortalium Solvit reatum, fitque fautrix flentium.
8.36
Sed cur vetustae gentis exemplum loquor? Pridem caducis cum gravatus artubus Jesus, dicato corde jejunaverit: Praenuncupatus ore qui prophetico 325 Emmanuel est, sive NOBISCUM DEUS
8.37
Qui corpus istud molle naturaliter, Captumque laxo sub voluptatum jugo, Virtutis arcta lege fecit liberum, Emancipator servientis plasmatis, Regnantis ante victor et cupidinis.
8.38
Inhospitali namque secretus loco, Quinis diebus octies labentibus, Nullam ciborum vindicavit gratiam, Firmans salubri scilicet jejunio Vas appetendis imbecillum gaudiis.
8.39
Miratur hostis, posse limum tabidum Tantum laboris sustinere, ac perpeti. 326 Explorat arte sciscitator callida, Deusne membris sit receptus terreis: Sed, increpata fraude, post tergum ruit.
8.40
Hoc nos sequamur quisque nunc pro viribus, Quod consecrati tu magister dogmatis Tuis dedisti, Christe, sectatoribus, Ut cum vorandi vicerit libidinem, Late triumphet imperator spiritus.
8.41
Hoc est, quod atri livor hostis invidet, Mundi polique quod gubernator probat, Altaris aram quod facit placabilem, Quod dormientis excitat cordis fidem, 327 Quod limat aegram pectorum rubiginem.
8.42
Perfusa non sic amne flamma exstinguitur, Nec sic calente sole tabescunt nives, Ut turbidarum scabra culparum seges Vanescit almo trita sub jejunio, Si blanda semper misceatur largitas.
8.43
Est quippe et illud grande virtutis genus Operire nudos, indigentes pascere, Opem benignam ferre supplicantibus, Unam paremque sortis humanae vicem Inter potentes atque egenos ducere.
8.44
Satis beatus quisque dextram porrigit Laudis rapacem, prodigam pecuniae, Cujus sinistra dulce factum nesciat. Illum perennes protinus complent opes Ditatque fructus fenerantem centuplex.