Reader

EPISTOLA XXXVIII. 355 Saltzburgensis promittit se venturum ad coronationem. ( An. Dom. 1275, cod. Rud. XXXVIII.)

ARGUMENTUM.-- Acceptis Rudolphi litteris, queis ad coronationem invitabatur, reponit se maxime exsultare quod periclitanti Syriae sacerdotium et regnum unanimi voto constituent ferendam opem. Se coronationi adfuturum, si per Ottocarum aliquantulum respirare licuerit: alias per suos legatos tantae solemnitati interventurum.

Serenissimo domino, etc. Saltzburgensis, etc. Perseverantem devotionis et fidei famulatum regalibus litteris, quarum tenor nova nobis plena felici dulcedine nuntiavit, proximo consolati[ consolatis] clare nobis innotuit, laeteque collegimus ex eisdem, diem solemnem, diem festum, diem illum desideratum Romae fore, a sanctissimo in Christo patre nostro et domino summo pontifice constitutum, in quo sancta mater Ecclesia filium suum charissimum principem et patronum imperiali diademate coronabit, in quo larga reipublicae latitudo privatis abusibus hactenus angustata laetabitur, et videbit se juxta formam potentiae suae pristinae sub vestro felici nomine iterum dilatari. In quo denique regnum et sacerdotium sub aequali mentium puritate pariter considebunt, ut tractent et ordinent, quando et qualiter digne et ordinabiliter Terrae sanctae necessitatibus jam, proh dolor, neci proximis succurratur: terrae 356 quidem, in qua unigenitus Dei filius humanatus mortalitatis humanae miserias induit, ut nos suae divinitatis factos participes efficeret etiam misericorditer immortales. His itaque sacris solemniis, in quibus coeli rorem salvificum distillabunt in terras, prout nostra interest, toto nisu disponimus interesse, et ibidem communibus populi Christiani gaudiis congaudere sperantes, dummodo frequens et frequenter accrescens in nobis aemuli vestri intolerabilis impetus attrahere spiritum et paululum respirare concedat. Quod si forte peccatis hominum aggravantibus onus nostrum festivitatis vestrae praedictae coelitus ordinata solemnia nequiverimus honorare nostra praesentia corporali, quod absit, solemnibus tamen nuntiis exsolvemus ibidem nostrae devotionis munia, ut diem illum celebrem, quem secundum nostri nominis, et honoris officium decorare non possumus, humilibus saltem obsequiis frequentemus. Datae.