Reader

Τί δέ ὀδυνηρότερον ζωῆς διαζευχθῆναι καί ζῆν ἐκεῖθεν ὡς νεκρός ζωῆς ἐστερημένος, ἁπάντων τε τῶν ἀγαθῶν ὁμοῦ ἀποστερεῖσθαι; Σοῦ γάρ ὁ χωριζόμενος παντός καλοῦ στερεῖται˙ οὐ γάρ, ὡς ἔστιν ἐπί γῆς τά νῦν, ἔσται καί τότε˙ νῦν γάρ οἱ ἀγνοοῦντές σε σωματικῶς τρυφῶσιν ἐνταῦθα καί ἀγάλλονται ὡς ἄλογα σκιρτῶντες, ἅπερ δέδωκας ἔχοντες εἰς ἀπόλαυσιν βίου καί ταῦτα μόνα βλέποντες, οὕτως εἶναι δοκοῦσι καί τά μετά τήν ἔξοδον τῆς ψυχῆς καί τοῦ βίου. Ἀλλά κακῶς τεκμαίρονται, ἀλλά κακῶς φρονοῦσιν