Terence
Phormio
Phor 285
Choose a text
More by Terence
—
Perseus Lat2
223
223
PHAEDRIA
223
Aufer mihi oportet: quin tu quod faciam impera.
224
224
GETA
224
Meministine olim ut fuerit vestra oratio
225
In re incipienda ad defendendam noxiam;
226
Iustam illam causam, facilem, vincibilem, optimam?
227
227
PHAEDRIA
227
Memini.
227b
227b
GETA
227b
Hem, nunc ipsa est opus ea, aut, si quid potest,
228
Meliore et callidiore.
228b
228b
PHAEDRIA
228b
Eiet sedulo.
229
229
GETA
229
Nunc prior adito tu: ego in subsidiis hic ero
230
Succenturiatus, si quid deficias.
230b
230b
PHAEDRIA
230b
Age.
231
231
DEMIPHO
231
Itane tandem uxorem duxit Antipho iniussu meo?
232
Nec meum imperium, ac mitto imperium, non simultatem meam
233
Revereri saltem? non pudere? O facinus audax! o Geta
234
Monitor!
234b
234b
GETA
234b
Vix tandem.
234c
234c
DEMIPHO
234c
Quid mihi dicent, aut quam causam reperient,
235
Demiror.
235b
235b
GETA
235b
Atqui repperi iam: aliud cura.
235c
235c
DEMIPHO
235c
Anne hoc dicet mihi,
236
Invitus feci: lex coegit? Audio. Fateor.
236b
236b
GETA
236b
Places.
237
237
DEMIPHO
237
Verum scientem, tacitum, causam tradere adversariis;
238
Etiamne id lex coegit?
238b
238b
PHAEDRIA
238b
Illud durum.
238c
238c
GETA
238c
Ego expediam: sine.
239
239
DEMIPHO
239
Incertum est quid agam, quia praeter spem atque incredibile hoc mihi obtigit:
240
Ita sum irritatus animum ut nequeam ad cogitandum instituere:
241
Quamobrem omnes, quum secundae res sunt maxime, tum maxime
242
Meditari secum oportet quo pacto adversam aerumnam ferant;
243
Pericla, damna, exilia! Peregre rediens semper cogitet
244
Aut filii peccatum, aut uxoris mortem, aut morbum filiae;
245
Communia esse haec; nequid horum unquam accidat animo novum:
246
Quicquid praeter spem eveniat omne id deputare esse in lucro.
247
247
GETA
247
Phaedria, incredibile est quantum herum anteco sapientia.
248
Meditata mihi sunt omnia mea incommoda, herus si redierit:
249
Molendum usque in pistrino; vapulandum; habendae compedes;
250
Opus ruri faciendum: horum nihil quicquam accidet animo novum.
251
Quicquid praeter spem eveniet, omne id deputabo esse in lucro.
252
Sed quid cessas hominem adire, et blande in principio alloqui?
253
253
DEMIPHO
253
Phaedriam mei fratris video filium mihi ire obviam.
254
254
PHAEDRIA
254
Mi patrue, salve.
254b
254b
DEMIPHO
254b
Salve: sed ubi est Antipho?
255
255
PHAEDRIA
255
Salvum advenire—
255b
255b
DEMIPHO
255b
Credo: hoc responde mihi.
256
256
PHAEDRIA
256
Valet: hic est: sed satin omnia ex sententia?
257
257
DEMIPHO
257
Vellem quidem.
257b
257b
PHAEDRIA
257b
Quid istuc?
257c
257c
DEMIPHO
257c
Rogitas, Phaedria?
258
Bonas, me absente, hic confecistis nuptias.
259
259
PHAEDRIA
259
Eho, an id succenses nunc illi?
259b
259b
GETA
259b
O artificem probum.
260
260
DEMIPHO
260
Egone illi non succenseam? Ipsum gestio
261
Dari mihi in conspectum, nunc sua culpa ut sciat
262
Lenem patrem illum factum me esse acerrimum.
263
263
PHAEDRIA
263
Atqui nihil fecit, patrue, quod succenseas.
264
264
DEMIPHO
264
Ecce autem similia omnia; omnes congruunt;
265
Unum cognoris, omnes noris.
265b
265b
PHAEDRIA
265b
Haud ita est.
266
266
DEMIPHO
266
Hic in noxa est: ille ad defendendam causam adest.
267
Quum ille est, praesto hic est: tradunt operas mutuas.
268
268
GETA
268
Probe horum facta imprudens depinxit senex.
269
269
DEMIPHO
269
Nam ni haec ita essent, cum illo haud stares, Phaedria.
270
270
PHAEDRIA
270
Si est, patrue, culpam ut Antipho in se admiserit,
271
Ex qua re minus rei foret aut famae temperans;
272
Non causam dico quin quod meritus sit ferat.
273
Sed si quis forte, malitia fretus sua,
274
Insidias nostrae fecit adolescentiae,
275
Ac vicit; nostrane ea culpa est an iudicum,
276
Qui saepe propter invidiam adimunt diviti,
277
Aut propter misericordiam addunt pauperi?
278
278
GETA
278
Ni nossem causam, crederem vera hunc loqui.
279
279
DEMIPHO
279
An quisquam iudex est qui possit noscere
280
Tua iusta, ubi tute verbum non respondeas,
281
Ita ut ille fecit?
281b
281b
PHAEDRIA
281b
Functus adolescentuli est
282
Officium liberalis. Postquam ad iudices
283
Ventura est, non potuit cogitata proloqui:
284
Ita eum tum timidum ibi obstupefecit pudor.
285
285
GETA
285
Laudo hunc; sed cesso adire quamprimum senem?
286
Here, salve: salvum te advenisse gaudeo.
286b
286b
DEMIPHO
286b
Oh,
287
Bone custos, salve, columen vero familiar,
288
Cui commendavi filium hinc abiens meum.
289
289
GETA
289
Iam dudum te omnes nos accusare audio
290
Immerito, et me horunc omnium immeritissimo.
291
Nam quid me in hac re facere voluisti tibi?
292
Servum hominem causam orare leges non sinunt:
293
Neque testimoni dictio est.
293b
293b
DEMIPHO
293b
Mitto omnia.
294
Addo istuc; imprudens timuit adolescens: sino.
295
Tu servus: verum, si cognata est maxime,
296
Non fuit necesse habere: sed, id quod lex iubet,
297
Dotem daretis; quæreret alium virum.
298
Qua ratione inopem potius ducebat domum?
299
299
GETA
299
Non ratio, verum argentum deerat.
299b
299b
DEMIPHO
299b
Sumeret
300
Alicunde.
300b
300b
GETA
300b
Alicunde? nihil est dictu facilius.
301
301
DEMIPHO
301
Postremo, si nullo alio pacto, foenore.
Variation units
Dual references show Vulgate ↔ LXX loci for each oracle block. Selected-witness order follows the left compare column (or primary version).