Reader

Huius igitur paenitentiae secundae et unius quanto in arto negotium est tanto operosior probatio ut non consci- entia sola praeferatur, sed aliquo etiam actu administretur.

Is actus, qui magis Graeco vocabulo exprimitur et fre- quentatur, exomologesis est qua delictum nostrum domino confitemur, non quidem ut ignaro, sed quatenus satisfactio confessione disponitur, confessione paenitentia nascitur, paenitentia deus mitigatur.

Itaque exomologesis proster- nendi et humilificandi hominis disciplina est conversationem iniungens misericordiae inlicem, de ipso quoque habitu atque victu:

mandat sacco et cineri incubare, corpus sordibus obscurare, animum maeroribus deicere, illa quae peccant tristi tractatione mutare; ceterum pastum et potum pura nosse, non ventris scilicet sed animae causa; plerumque vero ieiuniis preces alere, ingemiscere, lacrimari et mugire dies noctesque ad dominum deum tuum, presbyteris advolvi,[ et] aris dei adgeniculari, omnibus fratribus legationem de- precationis suae iniungere.

Haec omnia exomologesis, ut paenitentiam commendet, ut de periculi timore dominum honoret, ut in peccatorem ipsa pronuntians pro dei indig- natione fungatur et temporali afflictatione aeterna supplicia non dicam frustretur, sed expungat.

Cum igitur provolvit hominem, magis relevat; cum squalidum facit, magis emun- datum reddit; cum accusat, excusat; cum condemnat, ab- solvit: in quantum non peperceris tibi, in tantum tibi deus, crede, parcet!