Chronographia
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/theophanes-kerameus" aria-label="More works by Theophanes Kerameus">
—
⋯
Original / primary: Pg Scrape Grc
q.1
Chronographia ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣΑ ΕΚ ΠΡΟΣΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΦΙΛΟΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΠΟΡΦΥΡΟΓΕΝΝΗΤΟΥ ΔΕΣΠΟΤΟΥ, ΥΙΟΥ ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΟΦΩΤΑΤΟΥ ΔΕΣΠΟΤΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ.... ΑΡΧΟΜΕΝΗ ΟΠΟΥ ΕΛΗΞΕ ΘΕΟΦΑΝΗΣ............................. ΤΩ ΒΑΣΙΛΕΙ ΜΙΧΑΗΛ ΥΙΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΥΡΟΠΑΛΑΤΟΥ, ΗΓΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΑΡΜΕΝΙΟΥ. Τῶν δὲ καθ' ε καστα τὰς ὑποθέσεις ὁ αὐτὸς βασιλεὺς Κωνσταντῖνος φιλοπόνως συνέλεξε καὶ εὐσυνόπτως ἐξέθετο, νῆ τῶν μετέπειτα δῆλα γίν...... τῆς βασιλείας. Καὶ τοῦτο πάντως τῶν σῶν, ω φιλοσοφώτατε βασιλεῦ, καλῶν, μετά γε πολλῶν α λλων τε καὶ μεγάλων, τὸ τὰ τῷ χρόνῳ παραρρυέντα καὶ κεχωρηκότα πρὸς τὸ μὴ ο ν πρὸς παλινζωΐαν αυ θις καὶ 4 παλιγγενεσίαν ἀναγαγεῖν, καὶ τοῦ τῆς ἱστορίας ἐπιμεληθῆναι καλοῦ, ἀλλὰ μὴ τοῖς πρὸ τοῦ τὴν βασιλικὴν ἐπειλημμένοις ἀμεληθῆναι ἀρχήν. οἱ μὲν γὰρ ζῆλον ἐζηλωκότες τοῖς ἀγαθοῖς ἀζήλω- τον ὑπεξῃρήσθωσαν τοῦ λόγου. τινὲς διενηνοχέναι ἐσπουδάκασι τῶν πολλῶν κατ' οὐδέν, ο τι μὴ λόγου σύντροφοι ἀλλ' ἀγροικίας γεγόνασι κατεντρύφημα. τί γὰρ τοιοῦτον ἐξασκεῖν αὐτοκράτορα δεῖ, ο μὴ.... ἐπιφέρει τὴν ο νησιν μετὰ λόγου γινομένων, δέον ἐπιμελεῖσθαι ἀνδρῶν καὶ τῆς λογικῆς ο τι μάλιστα ἐπιστήμης, ἐξ ω ν τὸ κράτος βασιλείας, ὡς α ν μὴ λάθοιεν κατὰ πρανοῦς φερό- μενοι ἀλογωθέντες οἱ α νθρωποι, καὶ κινδυνεύσῃ τοῦτο, ῳ τῶν πάντων διαφέρομεν, ἀφωνίᾳ παραδοθέν.̓ Αλλ' ο σον μέν σοι πεπόνηται, πραότατε βασιλεῦ, περὶ τὴν λογικὴν καὶ τὴν τῶν ἀνδρῶν ἐπιμέλειαν, ι να τα λλα......, θεωρήσουσι μὲν οἱ σοφοί, ο τι δὴ καὶ σύ, μᾶλλον δὲ δὴ σὺ σαφῶς, ο τι γε καὶ ἐκεῖνοι σοφοί. ἱστορεῖς δὲ αὐτός, χεῖρα μόνως λαβὼν ἡμῶν διακονουμένην σοι, ο σα τοῖς πρὸ σοῦ βεβίωται, κα ν ἀποχρώντως ε χωσι τὸ φαῦλον καὶ οὐ λαμπρόν, ἐπεὶ καὶ τούτων ε νεστι θηρᾶσαι τοῖς σπουδαίοις τὰ χρήσιμα. ἀμέλει τοιγαροῦν πάσης ἀσχολίας καὶ ἀργίας τὴν περὶ λόγου προτετιμηκὼς σπουδήν, α τε δὴ τούτου μάλιστα τοῖς ὑπηκόοις φιλομαθέσι τε καὶ φιλιστοροῦσιν ζῆλον καὶ ἀρετὴν ἐγγεννῶντος, τὰ μὲν ἐκ τῶν γεγραμμένων τὰ δὲ ἐκ τῶν ἀκοῇ 5 παραδεδομένων συνηθροικὼς ω σπερ τι κοινὸν διδασκαλεῖον προθεῖναι πᾶσιν ἐβουλεύσω καλῶς, ἐκείνην ταύτης ἀρχὴν ει ναι νομίσας τῆς ἱστορίας ἀρίστην, τὴν τῷ μακαρίτῃ Θεοφάνει γενομένην κατάληξιν, ο ν κατὰ συγγένειαν καὶ ἀγχιστείαν, τὸ ει ναι υἱωνὸς λαχών, ἀποσεμνύνεις τε ἐκ τῶν σῶν ἱκανῶς καὶ ἀντιλαμβάνεις αυ θις παρ' αὐτοῦ τινὰ ευ κλειαν.̓ Εκεῖνος μὲν ου ν εἰς τὴν τοῦ κουροπαλάτου Μιχαὴλ βασι- λείαν καὶ η τταν τὴν ἐκ τῶν Βουλγάρων συμβᾶσαν αὐτῷ καταπρο- δοθέντος ὑπὸ τῶν ἑαυτοῦ κατέληγε, τῆς τοῦ Λέοντος μόνον μνησθεὶς ἀναρρήσεως, μηδὲν μήθ' ο θεν η ν μήθ' ο πως ἐτράφη δῆλον τοῖς ἀναγινώσκουσι πεποιηκώς. ἡμεῖς δέ, ω σπερ τῇ κεφαλῇ τὰ α λλα μέρη συνάπτοντες, αὐτήν τε τὴν ἱστορίαν ὁλόσωμον ἀλλ' οὐχ ἡμιτελῆ ἀποδείκνυμεν, καὶ πρὸς τὸν ἑξῆς καὶ κάτω χρόνον τοῖς μὴ ῥᾳθυμότερον ζῶσι διαβιβάζομεν, κέρδος ἀλλ' οὐ ζημίαν αὐτοῖς ποριζόμενοι, ει γε δὴ καλὸν καὶ πρὸς ἀσφάλειαν ευ οδον τῶν ἀγαθῶν τε καὶ μὴ τὸν βίον διαγινώσκειν.
q.2
6 ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΛΕΟΝΤΟΣ. ΛΟΓΟΣ Α.
q.3
1 Πατρὶς μὲν ου ν τοῦ δηλωθέντος Λέοντος̓ Αρμενία, γένος δὲ τὸ μὲν ἐξ̓ Ασσυρίων τὸ δὲ καὶ αὐτῶν̓ Αρμενίων, οι καὶ τοὺς ἰδίους ἐξ ἀνοσίου γνώμης σφαγῇ μιαιφόνῳ παραδόντες γεννήτορας ὑπερ- ορίας κατεδικάσθησαν, κἀκεῖσε δὴ τὸν πένητα βίον, α τε δὴ καὶ φυγάδες, διαθλοῦντες τὸν εἰρημένον θῆρα ἀπέτεκον. α ρτι γοῦν εἰς ἐφήβους ὁ Λέων ἐτάττετο, καὶ κώμην Πίδραν κατονομαζομένην, ὑπὸ τὸ θέμα τελοῦσαν τῶν̓ Ανατολικῶν, τῆς πατρίδος ἀλλάσσεται· ε νθα δὴ καὶ ἀνδρὸς ἡλικίαν δεξάμενος, τοῖς μαχιμωτάτοις καὶ φονικωτάτοις καταριθμούμενος δόξης εὐμοίρησεν ἐπὶ γενναιότητι. Νικηφόρος τότε τὰς τῆς βασιλείας ι θυνεν ἡνίας, ὁ τρόπαιον ἐν Βουλγαρίᾳ γενόμενος, καὶ μονοστράτηγον τὸν Βαρδάνιον, ῳ Τοῦρκος ἐπίκλην, τῶν πέντε θεμάτων τῶν κατὰ τὴν̓ Ανατολὴν τὴν ἐφορείαν καὶ πρόνοιαν διοικούμενον διά τε τὴν ἐν πολέμοις τόλμαν καὶ τὰς α λλας ἐπανθούσας αὐτῷ ἀρετὰς ἐξαπέ- σταλκεν· ο ς α τε δὴ τῶν ἐχθρῶν ἀγαπῶν κυριεύειν καὶ τὴν βασι- λείαν ἑκάστοτε ὀνειροπολῶν, τοῦτόν τε, περὶ ου ὁ λόγος, τὸν Λέοντα καταπληκτικὸν βλέποντα καὶ γενναῖον ἀνάστημα ε χοντα 7 καὶ α λλως ἀστεῖον ἐν ταῖς ὁμιλίαις δοκοῦντα τοῖς ἑαυτοῦ δορυφόροις ἐγκαταλέγει καὶ διακόνοις, καὶ πρό γε τούτου η μετὰ τοῦτο μικρὸν Μιχαήλ τε τὸν Τραυλὸν καὶ Θωμᾶν τὸν ἀπὸ λίμνης Γα- ζουροῦ, ταπεινοὺς πάντας καὶ ἀζήλους ο ντας καὶ ἀρτίως εἰς γνῶ- σιν ἀγομένους τοῖς τὰς πολεμικὰς ἐγκεχειρισμένοις ἀρχάς. (2) ἐκρέ- μαντο ου ν ου τοι τοῦ Βαρδανίου, καὶ ἐν αὐτῷ τὰς κοσμικὰς ἐλπί- δας ἐσάλευον· καὶ ου τος τῆς βασιλείας ω ν ἐραστὴς ἀνδρί τινι μο- νάζοντι κατὰ τὸν τοῦ Φιλομηλίου χῶρον καὶ ἐνδιαιτωμένῳ τὴν ταύτης ἀνακοινοῦται γνώμην αὐτῷ καὶ ἐπιθυμίαν, καὶ πρὸς θεὸν εὐχὰς ἱκετηρίους παρεκάλει τοῦτον ἀναπέμπειν, τὰ αὐτοῦ διαβή- ματα κατευθυνούσας καὶ τὴν βασιλείαν ἐπιβραβευούσας αὐτῷ. ἀλλ' η κουσεν αὐθωρὸν ὡς οὐ δέοι τοιούτων κατατολμᾶν πραγμά- των, Βαρδάνιε, δι' ω ν ἀπώλειά τε περιουσίας καὶ ὀμμάτων περι- κοπὴ καὶ δυστυχία α λλως οὐ καλῶς σοι γενήσεται· ἀλλ' ει τι ε χεις πεισθῆναί σοι συμβουλεύοντι, ἀποπήδησον τούτων διὰ βρα- χέων, ἀρχήν τινα μηδ' ο λως τῶν τοιούτων σου πραγμάτων βάλ- λων εἰς νοῦν. ἐπληρώθη κατηφείας καὶ ἀχλύος ὁ α νθρωπος τού- των τῶν λόγων ἀκηκοώς. καὶ τέλος ἐξῄει τοῖ δωματίου πλήρης ἀθυμίας καὶ θλίψεως. ὡς δὲ τοὺς εἰρημένους α νδρας, Λέοντά τε καὶ Μιχαὴλ καὶ Θωμᾶν, τὸν ι ππον α γοντας ἀναβῆναι τούτῳ ὁ μοναχὸς ἐθεάσατο, τὸν στρατηγὸν ὑποστρέφειν παρεκελεύετο· καὶ ὡς καινῶν τινῶν καὶ ξένων ἀκούσεσθαι προσδοκῶν, θᾶττον η 8 λόγος ὑπέστρεφεν. ἀλλ' ἐκεῖνον μὲν αυ θις ἐξελιπάρει μὴ πρὸς τὰ ἐλπιζόμενα αὐτομολῆσαι δεινὰ καὶ τὴν ἀποῦσαν κακοπραγίαν τῆς παρούσης εὐδαιμονίας ἀλλάξασθαι· αὐτοὺς δὲ τούτους προφήτιδι γλώττῃ διεμαρτύρετο, βεβαιῶν ὡς ὁ πρῶτος τούτων καὶ δεύτερος τῆς σοι πεποθημένης βασιλείας γενήσονται ἐγκρατεῖς, ἀλλ' οὐ σύ, ὁ τρίτος δὲ εὐφημίας μόνης καὶ ἀναρρήσεως μετασχὼν οὐδ' ο λως εὐοδωθήσεται, ἀλλὰ καὶ κακῶς τὴν ψυχὴν ἀπορρήξει τὴν ἑαυτοῦ. τούτοις βαλλόμενος τὴν ψυχὴν ποικίλως ἠφίει κατὰ πρόσωπον τὰς χροιὰς καὶ αυ θις ἀπῄει τὴν οι καδε, ὁμοῦ μὲν βλάσφημά τινα κατὰ τοῦ ἀνδρὸς καὶ υ βρεις ἀπορρίπτων, ὁμοῦ δὲ τούτοις τὰς ἐκείνου δι' αὐτοὺς ἐξαγγέλλων προρρήσεις, καὶ γέλωτα πολὺν καταχέων τῶν εἰρημένων. (3) χαίρειν ου ν εἰπὼν τοῖς ἐκείνου λόγοις, τῇ ἐννεακαιδεκάτῃ τοῦ̓ Ιουλίου μηνὸς τῆς ιαʹ ἰνδικτιῶνος κατὰ τοῦ βασιλεύοντος Νικηφόρου χεῖρα συναθροίσας πολλήν, καὶ τὰ ὑφ' ἑαυτὸν τέσσαρα θέματα τοῖς ἑαυτοῦ λόγοις ὑπαγαγών, τῶν Αρμε- νιακῶν χωρὶς̓ (οὐδὲ γὰρ ὑπεῖξαν αὐτῷ), τῆς ἐπαναστάσεως α ρχε- ται. ἐμίσει μὲν ου ν τότε τὸν Νικηφόρον τὸ ὑπήκοον τῷ βάρει πιεζόμενον τῶν δημοσίων τελῶν, ο γέγονέ πως καὶ ἀφορμὴ καὶ σύνδρομον ἐκείνῳ τῆς ἐπαναστάσεως· γέγονε δέ τι καὶ ε τερον αι 2
q.4
τιον. ὡς γὰρ κατὰ τῶν̓ Αγαρηνῶν ὁ Βαρδάνιος ἠνδραγάθησεν καὶ τῆς γενομένης πολλῆς λαφυραγωγίας δικαίᾳ προνοίᾳ πεποίηκε τὴν διανομήν, κατάλληλα τοῖς ἀγωνιζομένοις ἐν πολέμῳ ἀλλ' οὐ 9 κατὰ πρόσωπον τὰ α θλα προθείς, ε δοξε καὶ βασιλείας τούτοις α ξιος μεταλαχεῖν. ο θεν ἀναρρηθεὶς δημοσίᾳ φωνῇ βασιλεύς, καὶ πολλῶν α λλων ἀπολαύσεών τε καὶ γερῶν ἐκ τοῦ δήμου καταξιω- θείς, ὡς καὶ ναὸν ἐπ' ὀνόματι αὐτοῦ ἀνεγεῖραί τε καὶ κατασκευά- σαι, τὴν ἐπὶ Νικομήδειαν φέρουσαν ῃ ει ὁδόν. ἀλλ' ἀποχρῶσαν καὶ ἐφάμιλλον ὁ βασιλεύων Νικηφόρος δύναμιν ἐκστρατεύσας, καὶ περὶ τοῦ μέλλοντος δύσελπιν ποιήσας αὐτὸν τῷ πλήθει τῶν ἀντιπαραταττομένων, ε πεισεν αὐτὸν συγγνώμην φθάσαντα ἐξαιτήσα- σθαι. α ρτι μὲν γὰρ Λέων α ρτι δὲ καὶ Μιχαὴλ ἀπορρυέντες πρὸς βασιλέα, α θλον ὁ μὲν τὴν φοιδεράτων καὶ βασιλικὸν οι κον τοῦ Ζήνωνος καὶ τὸν Δαγισθέα, ὁ δὲ τὴν τῆς κόρτης κόμητος ἀρχὴν καὶ τὸν τοῦ Καριανοῦ οι κον ἀπενεγκάμενοι, οὐκ ἀγαθὰ φρονεῖν αὐτὸν περὶ ἑαυτοῦ πεποιήκασιν. ο θεν αὐτῷ τε καὶ τῷ λαῷ συγ- γνώμην αἰτούμενος ἐκ βασιλέως μέχρι τῶν Μαλαγίνων ὑπέστρεφεν· κἀκεῖ τοὺς τῆς ἀπαθείας λόγους δεξάμενος καὶ τὸ χρυσοῦν σταυ- ρίδιον, ο παρὰ τοῦ Νικηφόρου φορούμενον αὐτῷ ἀπέσταλτο πρὸς ἀσφάλειάν τε καὶ πίστωσιν, πρὸς τὴν τοῦ̔ Ηρακλείου μονὴν νύκτωρ, τὸν Θωμᾶν μόνον συγκινδυνεύοντα ε χων, ἀπέφυγεν, τὸν τῆς κεφα- λῆς κόσμον ἀφαιρῆσαι σπουδάζων. καὶ ὁ μὲν τῆς μονῆς προεστὼς τοῦτο δρᾶσαι τοῦτον οὐ συνεχώρει· αὐτὸς δὲ τῇ ῃ περιεζώννυτο σπάθῃ τὸν πλόκαμον αὐτοῦ ἀφελών, καὶ πενιχρὰν ἐσθῆτα ἀμφια- σάμενος, ει χετο τῆς πρὸς τὴν Πρώτην νῆσον πορείας, ε νθα δὴ τούτῳ κτῆμα καλῶς πεπονημένον ἐνῆν, καὶ ὁ βασιλεὺς ἐκεῖ μένειν 10 περιωρισμένον ἐπέτρεψεν. ἐκεῖσε γοῦν περαιωθείς, καὶ τὰς συνή- θεις εὐχὰς καὶ τὸ τῶν μοναχῶν θεῖον σχῆμα δεξάμενος, μετωνο- μάσθη Σάββας, ἀγῶνας ἀσκητικοὺς πολλοὺς ἐνδεικνύμενος. οὐ πολὺ τὸ ἐν μέσῳ, καί τινες τῶν ἐκ τῆς Λυκαονίας αὐτῷ ἐπιθέμενοι καὶ ποιήσαντες ε ρημον τῶν ὀφθαλμῶν, γνώσει καὶ εἰδήσει τοῦ βασιλεύοντος, τῷ τοῦ θεοῦ προσφεύγουσι θείῳ καὶ μεγάλῳ ναῷ· καὶ τέλος ει χεν καὶ ἡ πρόρρησις τοῦ τὸ Φιλομήλιον ἐνδιαιτωμένου μονάζοντος. ἀλλ' ἐκεῖνος μὲν ὡς εὐεργέταις αὐτοῖς ἐπευξάμενος τῆς σκληροτέρας ει χετο ἀγωγῆς, οι νου τε καὶ ἰχθύων καὶ ἐλαίου ὁλοσχερῶς ἀπεχόμενος, γυμνήν τε ἀεὶ φέρων τὴν κεφαλὴν καὶ τοὺς ἑαυτοῦ πόδας, κα ν ει τις σφοδρότερος ἐγεγόνει χειμών. ε τι δὲ μονοχίτων διετέλει, τῷ θέρει μὲν δερμάτινον χιτῶνα ἀμφιεννύ- μενος, τῷ χειμῶνι δὲ τρίχινον περιβαλλόμενος. ε ζη δὲ οὐ σιτίνῳ, κρίθης δὲ ἀλεύρῳ ἐγκρυφίαν ποιῶν. καὶ ου τω παρέπεμπεν τὸν ἑαυτοῦ βίον, διαρκέσας ε ως ὁ Λέων τῆς βασιλείας ἐγένετο ἐγκρα- τής. ἀποκαρῆναι δὲ καὶ τὴν ἑαυτοῦ σύμβιον Δομνίκαν α μα θυ- γατρὶ καὶ τοῖς ἑαυτοῦ παισὶν ἐν τῷ ἰδίῳ οι κῳ ἐποίησεν, μετονο- μάσας αὐτὴν̓ Αθανασίαν, α παντα δηλαδὴ τὸν πλοῦτον διανείμας πτωχοῖς. καὶ τὰ μὲν κατὰ τὸν Βαρδάνιον ου τω τε καὶ τοιαῦτα. 4̔ Ο δὲ Λέων ει χετο τῆς δόξης καὶ ἐγαυρία ἐκ ταπεινοῦ καὶ ἀδόξου περίβλεπτος ὁραθεὶς κατὰ τὴν τῶν φοιδεράτων ἀρχήν. ἀλλ' οὐδὲ τῆς ἀχαριστίας ἀπείχετο, τοιοῦτος περὶ τὸν εὐεργέτην 11 φανείς. πλὴν ει χετο, καὶ μάχαις μάχας ἐπισυνάπτων κατὰ τῶν̓ Ισμαηλιτῶν ἠνδραγαθίζετο, α τε μεγάλην ἐν τῷ τοιούτῳ μέρει καὶ φύσει καὶ τριβῇ προσφερόμενος δύναμιν. καί ποτε στρατιωτικῶν χρημάτων διανομὴν παρὰ τοῦ τὰ σκῆπτρα διέποντος Νικηφόρου ἐγχειρισθείς, ἐπεὶ οὐδὲν ε μελεν αὐτῷ τῶν βασιλικῶν ἐντολῶν, οὐδ' ἐξεπέραινέ τι, ἀλλ' ἐν πολίχνῃ Εὐχαΐτων τὸν καιρὸν ῥαστώνῃ καὶ ἀμελείᾳ κατατρίβων ἀνεβάλλετο τὰ νενομισμένα τῷ στρατῷ παρασχεῖν· καὶ φυλακῆς οὐδεμίαν πρόνοιαν ε χων, ου τε μὴν τῶν κοι- νῶν χρημάτων, οὐδὲ καὶ τοῦ ἑαυτοῦ σώματος, οὐδ' αὐτῶν τῶν ὑπὸ χεῖρα, τῶν̓ Αγαρηνῶν ἐκδραμόντων καὶ τὰ̔ Ρωμαίων ληϊζο- μένων τὴν λείαν αὐτοῖς ου τος, ἀλλ' οὐκ α λλος τις, ἀπεπλήρου ἀταλαιπώρως, ἀλλὰ δι' αὐτοῦ μὲν ου (ὀξείᾳ γὰρ φυγῇ τὴν σω3
q.5
τηρίαν ἐπραγματεύσατο), τὰ στρατιωτικὰ δὲ προδοὺς καὶ μόνον οὐχὶ χερσὶ πολεμίοις ἐμβαλὼν χρήματα. ου δὴ ε νεκα δίκας, εἰ καὶ μὴ τὰς ἀξίας, τῷ καταπιστεύσαντι δοὺς Νικηφόρῳ πληγαῖς τε ταῖς κατὰ νώτου ὑπήχθη καὶ στέρνων καὶ φυγῇ ἀϊδίῳ τὴν ζη- μίαν ἀπέτισεν. ἀλλὰ τοῦ Νικηφόρου κατὰ Σκυθῶν ἐκστρατεύ- σαντος καὶ τραυματίου κατὰ τὴν παρεμβολὴν τοῦ πολέμου πεσόν- τος μηνὶ̓ Ιουλίῳ εἰκάδι ε κτῃ τῆς τετάρτης ἰνδικτιῶνος, καὶ τοῦ υἱοῦ Σταυρακίου κατὰ τὸν πόλεμον καιρίαν τρωθέντος ὡς δύο μὲν μόνους μῆνας καὶ ἡμέρας ἐπιζῆσαι ὀκτώ, συμβασιλεύσαντος δὲ πρότερον τῷ πατρὶ ε τη ὀκτὼ μῆνας ἑπτά, καὶ Μιχαὴλ τοῦ κουρο- 12 παλάτου μετὰ τὴν τοῦ Σταυρακίου κατὰ τὴν δευτέραν τοῦ̓ Οκτωβρίου μηνὸς ἀποβίωσιν, γαμβροῦ μὲν Νικηφόρου τελοῦντος, ἐκ γενεᾶς δὲ καταγομένου τοῦ̔ Ραγγαβὲ καὶ κατὰ τὴν θέσιν τῶν Μαγ- γάνων σκηνοῦντος, τὴν τῆς βασιλείας δεξαμένου ἀρχὴν κατὰ τὸν̓ Οκτώβριον μῆνα τῆς πέμπτης ἰνδικτιῶνος, ἀπολύεται ὁ Λέων τῆς ὑπερορίας κατὰ τὸ ἐπικρατῆσαν ε θος τῆς χρηστότητος ε νεκεν τοῖς̔ Ρωμαίων βασιλεῦσι, καὶ τῆς φυγῆς κατάγεται, καὶ τοῖς αὐτοῦ τούτου δὴ τοῦ Μιχαὴλ ῥαβδούχοις τοῖς κατὰ τὰ ἀνάκτορα συν- τάττεται ἐφεδρεύουσι, καὶ πατρικίων τιμᾶται μετ' οὐ πολὺ τιμῇ, καὶ στρατηγὸς̓ Ανατολικῶν ἀναδείκνυται, ἡνίκα καὶ τὴν παλαιὰν φιλίαν τοῦ σὺν αὐτῷ τραφέντος ἀνδρὸς Μιχαὴλ ἀνανεῶν, ο ν κό- μητα τῆς κόρτης ἡ ἐκ τοῦ Βαρδανίου μετάταξις προετίμησεν, καὶ τῶν ἀπορρήτων μύστην λαμβάνων, τῶν ε νδον τε ει χεν πιστότατον καὶ τῶν ἐκτὸς πρακτικώτατον.̓ Αλλ' ε μελλεν αυ θις ἀχαριστίας ἁλῶναι γραφῇ, ὠμότητι συντραφεὶς καὶ ἀγριότητι ἐκτραφείς, καὶ τοῖς δευτέροις τὰ πρῶτα καλύψαι ὁ ἀλιτήριος. (5) ο θεν α ρτι Κρούμνου τοῦ τῶν Βουλ- γάρων ἡγεμόνος συμβάσεις καὶ φιλίας ὑποκριναμένου καὶ σπονδὰς ζητοῦντος εἰρηνικάς, εἰ μόνον τὰ κατ' ε τος διδόμενα εἰς τάξιν οι μαι δοθῶσιν φόρου αὐτῷ, ὡς τοῖς πρότερον ε δοξε, καὶ προστι- θέντος ὡς καὶ τοὺς πρόσφυγας Βουλγάρων, πρὸς δὲ καὶ̔ Ρωμαίων εἰς τοὐπίσω ἐκδίδοσθαι τῷ ἑαυτῶν ε θνει, α τοπον ἐφάνη τὸ τῶν 13 προσφύγων τοῖς τῆς συγκλήτου βουλῆς, εἰ καὶ ὁ βασιλεύων Μι- χαὴλ ο λως ἐγένετο τῆς δόξης τοῦ α ρχοντος τῷ γε δὴ τῆς εἰρήνης βούλεσθαι μὴ ἀποτυχεῖν. ἀλλ' ἐκράτησεν ἡ βουλή, Θεόκτιστον μάγιστρον ἐπικυροῦντα καὶ συντιθέμενον ε χουσα τῇ δόξῃ, καὶ διελύθησαν πάλιν εἰς ε ργα πολέμου, τοὺς λόγους καταλιπόντες γυμνούς. καὶ τοῦτ' εἰκότως ἐφάνη καλόν· πῶς γὰρ α ν τις φιλάν- θρωπος δόξῃ καὶ συμπαθὴς τόν γε διά τινα σφαλέντα δὴ περιπέ- τειαν καὶ τὴν ἑαυτοῦ μὲν ἀρνησάμενον ἐνεγκαμένην, η ς οὐδὲν γλύ- κιον, ω ς φασι, πρὸς δὲ καὶ γαμετήν τε καὶ ε γγονα, ὡς εἰς α συλον καταφυγόντα βωμὸν τῇ τῶν̔ Ρωμαίων πολιτείᾳ, τοῦτον ἐκδίδο- σθαι ὠμότητι Σκυθῶν, θηρίων διενηνοχότων οὐδέν; οι ς γὰρ τὸ φοβερὸν καὶ α γριον ὁρῶσιν αὐτῶν τοὺς πολλοὺς μὴ ὑποφέροντας καὶ διὰ τοῦτο ἀπορρέοντας πρὸς τὸ η μερον καὶ πρᾶον ἡμῶν συχνῶς, α τε δή, μὴ κατὰ μικρὸν λάθωσιν ἑαυτοὺς πρὸς ἡμᾶς ἐκκενώσαν- τες, δεδιότες οἱ σφῶν ἀρχηγοὶ τὸν πολὺν περὶ τούτων λόγον πολ- λάκις καὶ μέχρις ἡμῶν κεκινήκασιν. ἀλλὰ κενήν, τὸ δὴ λεγόμενον κατὰ τὴν παροιμίαν, ε ψηλαν, ἀνθρώποις ἐντυχόντες στερροῖς. (6) τοιγαροῦν μικρὸν διαλιπόντες κατ' ἀλλήλων ὁπλίζονται. καὶ Μιχαὴλ τὸν ἑαυτοῦ ὑποστράτηγον Λέοντα ἐπανάγειν καὶ διαπε- ραιοῦσθαι ἐκ τῆς̓ Ανατολῆς θᾶττον ἠξίου μετὰ καὶ τῶν δυνάμεων· καὶ 14 ὡς γὰρ ἐκ τῶν βοηθῷ μέλλων χρῆσθαι αὐτῷ ἐχθρὸν κατέλαβεν α σπονδον. μεγαλαύχων ῥημάτων καὶ ἀπειλῶν ω ν κατὰ̔ Ρω- μαίων ὁ Κροῦμνος ἀπέπεμπε, φθόρους σωμάτων ἐπαπειλῶν καὶ γῆς δῄωσιν καὶ δένδρων ἐκτομὰς καὶ οἰκημάτων πυρπόλησιν, καὶ ο λως καθ' ἡμῶν οι ά τις χειμάρρους ποταμὸς φερόμενος πάντας ὑφ' ἑαυτὸν ποιῆσαι διεβεβαίου, α ρτι δὴ τοῦ βασιλέως ἐκστρατεύ- σαντος καὶ συστείλαντος τὰς ὑπερορίους ἐκείνας ἀπειλάς, καὶ μόνον οὐ τοῖς οἰκείοις ο ροις
q.6
ἐμμένειν καταναγκάζοντος ἀλλ' οὐκ ἐκπηδᾶν καὶ τὴν ἡμετέραν ληΐζεσθαι, καὶ πολλάκις ἐκ παρατάξεως προσκα- λουμένου μὲν τοῦ Μιχαήλ, ἐκείνου δὲ μὴ ἀπαυθαδιαζομένου ἀλλὰ τὴν οἰκείαν ἐπιγινώσκοντος ἀσθένειαν καὶ μὴ πρὸς βασιλέα χεῖρα ἀντᾶραι κατατολμῶντος, ἐδόκει μὲν τῷ Μιχαὴλ ἀρκεῖσθαι τὸ προπετὲς ἐκείνου καὶ αυ θαδες ἐν τοῖς ὑπ' αὐτοῦ κατακλείσαντα, μὴ καὶ μάχην ἐπισυνάψαι, ὡς ἀδήλου ο ντος τοῦ μέλλοντος·" ἐπεὶ" γὰρ ε λεγεν" ἐκ παρατάξεως ἡμῶν οὐκ εἰς πόλεμον οι οί τέ ἐσμεν ἐκκαλέσασθαι, ἀλλὰ φυγομαχεῖν καὶ ἐφ' ἑαυτοῦ μένειν ἀναγκάζομεν, τί καὶ δράσαιμεν βιαζόμενοι;" διὰ τοῦτο ου ν παλινδρομεῖν ἠρέμα πως καὶ κατὰ μικρὸν πρὸς τὴν οἰκείαν βασιλείαν βουλομένου, ἀπρεπὲς ἐφάνη τῷ Λέοντι καὶ οὐ κατὰ βασιλέἁ Ρωμαίων νῶτα διδόναι τοῖς ἐχθροῖς, ου τω καλοῦντι ἐκείνην τὴν καλλίστην βουλὴν τῷ μὴ ὀρθὰ μηδ' ὑγιᾶ φρο- νεῖν σεσαθρωμένα δὲ καὶ δόλια, καὶ ο λην ὑφ' ἑαυτὸν ποιῆσαι τὴν τῶν̔ Ρωμαίων μελετῶντι ἡγεμονίαν." ἀλλ' ἰτητέον" ε φη 15" πρὸς αὐτούς, ω βασιλεῦ, καὶ ο ψει με σήμερον τὸ κράτος καθαρῶς ἀναδούμενον κατὰ τῶν ἐχθρῶν καὶ νικηφόρον δεικνύμενον, τῇ σῇ καταθαρροῦντα καὶ προπολεμοῦντα πεποιθήσει τε καὶ εὐχῇ." τούτοις ὁ Μιχαὴλ τοῖς λόγοις ἐκτραπείς τε καὶ παρασαλευθεὶς συρρῆξαι παρεκελεύσατο τὸν πόλεμον. ὡς δὲ μόνον ἐγένετο συμ- βολή, νῶτα δοὺς ὁ Λέων τὴν φυγαδείαν ἠσπάσατο, τὴν βασιλείαν ἀεί πως ἐπιζητῶν. καὶ τοῦτο τέως α δηλον η ν αὐτῷ τε τῷ Μιχαὴλ καὶ τοῖς ὑπεναντίοις· μήπω γάρ τινος γεγονότος, οι α φιλεῖ κατὰ πόλεμον, μηδετέρῳ ἀνδραγαθήματος, ἀλλ' ε τι κατ' ἀρχὰς ου σης τῆς μάχης καὶ μικροῦ ο τι καὶ συνερράγησαν ἀγνώστου, αὐτοῖς τε τοῖς Βουλγάροις καὶ πᾶσιν ἐφάνη τρόπος ει ναι τὸ πρᾶγμα, ὡς μέλλουσιν αὐτοὺς διασπᾶν καὶ αυ θις ἐξ ὑποστροφῆς καταπολεμεῖν. ὡς δ' ἀμφότεροι οὐ κατὰ τρόπον ἀλλ' ἀληθῆ δὴ ε γνωσαν ει ναι τὴν φυγήν, τότε προσπεσόντες οἱ μὲν ἐναντίοι φόνον πολὺν ἐνειργά- ζοντο τῶν φευγόντων νεανικῶς, ὁ δὲ Μιχαὴλ ἑαυτὸν σώζειν ἀλλ' οὐκ ἀντιπίπτειν μετ' ὀλίγων ω ν διεπείραζε. καὶ ου τω μὲν ταύτην γενέσθαι τὴν μάχην τινὲς ἡμῖν ἐγγράφως παραδεδώκασιν· εἰσὶ δ' οι καὶ τὰς δυνάμεις μᾶλλον τῷ Λέοντι διδόασι διασῶσαι καὶ καρτερῶς ἀγωνίσασθαι, τῶν βασιλικῶν ταγμάτων ἐθελοκα- κησάντων καὶ τὴν οἰκείαν προδεδωκότων παράταξιν, ἀλλ' οὐ τοῦ κατὰ τὸν Λέοντα μέρους. πλὴν καθυπερτερεῖ μὲν τὰ Βουλγάρων δυσελπίστως, τὰ δὲ τῶν̔ Ρωμαίων η ττῃ συνεχόμενα βαρείᾳ καὶ 16 φοβερᾷ τὸν βασιλέα ε πεμπον ἀγωνιῶντα περὶ ψυχῆς. ἀλλ' ἐκεῖ- νος μὲν πρὸς τὰς βασιλείους αὐλὰς παρεπέμπετο, τὸν Λέοντα οι όν τινα πρόβολον καταλιπὼν ε ξωθεν ἐφεδρεύειν τοῦ μή τινα γενέσθαι λαφυραγωγίαν πλείονα παρὰ τῶν ἐχθρῶν. ὁ δὲ καιροῦ λαβόμενος ἐπιτηδείου τὸν στρατιώτην ο χλον ἠρέθιζέ τε καὶ βλάσφημά τινα ῥιπτεῖν κατὰ τοῦ βασιλέως ἠνάγκαζε, καὶ μὴ α ν ε λαφον, ἐκεῖνο δὴ τοῦ μύθου, ἡγεῖσθαι λεόντων καλὸν ε λεγεν ει ναι, τὴν φυγὴν ἀσπασάμενον νῦν καὶ πρὸς τοὺς κόλπους φυγόντα τῆς γυναικός, τὸν ἑαυτοῦ ἡμᾶς καταλιπόντα λαὸν παρανάλωμα τῶν ἐχθρῶν. ου πω πέρας πρὸς τοὺς κοινωνοὺς τῶν λόγων ὁ λόγος ἐλάμβανε, καὶ εἰς ε ργον η ν τοῦτον ἀπεκβάντα ἰδεῖν, τῇ τῶν κολάκων κατα- σπαρέντα στωμυλίᾳ καὶ συνδρομῇ. καὶ τέλος ἀνάρρησις αὐθω- ρόν, καὶ τὸν αὐτὸν ει χε τὸ βραχύτατον μόριον τῆς ἡμέρας ἰδιώτην α μα καὶ αὐτοκράτορα. 7 Αρτι γοῦν ἀνηγορεύετο παρὰ τοῦ στρατοῦ καὶ φόβοι τοῦτον καὶ δέη ὑφεῖρπον, ει τε σκηνὴν ο ντως ὑποκρινόμενον, ι ν' ἀπολογίαν σχοίη εἰς υ στερον, ει τε καὶ ἀληθείᾳ τὰ ταῖς τηλικαύ- ταις πράξεσιν ἀκολουθοῦντα ἀντίπαλα διαλογιζόμενον, ἐπεὶ καὶ τοῖς ἁρπάσαι τὰ ἀλλότρια προθυμουμένοις μαλακώτεραι πρὸς τὰ δεινὰ τόλμαι φιλοῦσι γίνεσθαι, καὶ τὸ μέγιστον, ο πως τῶν βασι- λείων μετάσχῃ αὐλῶν, θυραυλῶν τε καὶ πόρρω που αὐλιζόμενος. ἀλλ' ε μελλε πάντως καὶ αὐτὸς ἐνσκηνῶσαι τοῖς βασιλείοις, καὶ 17 διὰ τοῦτο πνεῦμα πονηρότατον διεγεῖραν
q.7
Μιχαὴλ τὸν Τραυλὸν καιρίαν οἱ καθικέσθαι διηπείλει, εἰ μὴ τὴν ἀνάρρησιν ἀσμένως προσδέξοιτο· ὡς αὐτῷ γε πάντων μελήσειν τῶν νομιζομένων δυσ- χερῶν, καὶ αὐτῆς γε ταύτης τῆς πρὸς τὰ βασίλεια ἀφίξεως. ο δὴ καὶ γέγονεν. 8̔ Ως δέ τις ἀνὴρ (̓ Ιωάννης ου τος ὁ κατὰ τὸν̔ Εξαβούλιον) τὴν τῶν τειχῶν ἐπιμέλειαν καὶ πρόνοιαν ποιούμενος ῃ σθετο τὸν Λέοντα τοῦτον καταλελειμμένον πρὸς φυλακὴν α μα τῇ τοῦ βασιλέως εἰσόδῳ, (δεινὸς δὲ α ρα ἀνδρὸς φύσιν στοχάσασθαι πόρ- ρωθεν) οὐκ ἐν καλῷ τὴν ἐκείνου ε φησε γενέσθαι προστασίαν τῶν στρατευμάτων· ο θεν σύμβουλος γίνεται τῷ βασιλεῖ διανοήσασθαί τι καὶ τὸν α νδρα μεταστῆσαι καλῶς. πλὴν ε δει τὸν τέως τῷ κω- δίῳ θῆρα κρυπτόμενον ἀνακαλυφθῆναί ποτε καὶ δοκιμασθῆναι ὡς ἐν χοάνῳ χρυσὸν τοὺς τοῦ θεοῦ ἐκλεκτούς· συγχωρεῖται δὲ τοῦτο πολλάκις κατά τινα τοῦ χρόνου κυκλικὴν περίοδον γίνεσθαι, ἐξ αἰτήσεως οι μαι δαιμονικῆς, καθάπερ ἐπὶ Ιώβ, εἰς γνῶσιν μὲν καὶ διάκρισιν τῶν εὐσεβῶν, ἀλλοτρίωσιν δὲ καὶ ἀποποίησιν τῶν̓ κα- κῶν. (9) ου πω γὰρ πέρας ε σχον οἱ λόγοι, καὶ φήμη προθέουσα τὴν τοῦ τυράννου ἐμήνυεν ἀναγόρευσιν. προσπεσούσης δὲ ταύ- της, ἡ μὲν πόλις πρὸς τοιοῦτον α γγελμα μικροῦ δεῖν ε κφρων γενο- μένη μόλις ἑαυτὴν συνεῖχεν, τοὺς ἐμφυλίους κατορρωδοῦσα πολέ- μους, ἐξ ου πολλάκις αυ τανδροι πόλεις κατεβαπτίσθησαν· ὁ δ' αὐτοκράτωρ ἐξεπλήγη μὲν τὴν ψυχήν, οὐκ ἐταράχθη δὲ τὴν γνώ- 18 μην, ἀλλ' ἀχαριστίαν αὐτοῦ μόνον κατεγνωκώς, ἠρέμα πως ὑπο- ψιθυρίσας ὡς καλὸν τῷ θείῳ θελήματι ε πεσθαι, ἀφῄρει τῆς πό- λεως τὸ περιθαμβὲς καὶ ταραχῶδες, α παντας προτρεψάμενος χω- ρῆσαι τούτου πρὸς ἀπαντήν, ι να μένουσαν σώζῃ τὴν ἑαυτοῦ πόλιν ἐμφυλίου αι ματος α χραντόν τε καὶ καθαράν. ι στασθαι δέ τινων πρὸς τὰ δεινὰ καὶ πρὸς τὸν διὰ μάχης ἀγῶνα παρακελευομένων χωρεῖν, καὶ μένειν αὐτῶν ὑπισχνουμένων βεβαιῶν ὑπὲρ βασιλέως πράου τε καὶ πιστοῦ, ἀλλὰ καὶ αὐτῆς ἀποδεχομένης τοῦτο τῆς γαμετῆς Προκοπίας καὶ Μανουήλ τινος τῶν ἐξ̓ Αμαληκιτῶν πρω- τοστράτορος τηνικαῦτα τυγχάνοντος, οὐκ ε φη χρῄζειν τὴν βασιλείαν αι μασι καταρρεομένην ἀδελφικοῖς. ο θεν καί τινι τῶν πρὸς θεραπείαν αὐτοῦ γνησίων παράσημά τινα δοὺς τῆς βασιλείας φοι- τᾶν ἐκεῖσε ἐξεβιάσατο. ἐφ' οι ς καὶ δεινοπαθήσασα καὶ οι ον ἐκ- βακχευθεῖσα ἡ τούτου δὴ γαμετὴ δεινὸν λέγεται ἀνακραγεῖν, εἰ Βάρκα, ου τω δὴ τὸ τοῦ Λέοντος καλέσασα γύναιον, τῇ κεφαλῇ ἐπίθοιτο τὸ μοδίολον. ὁ δὲ στερροῖς λόγοις ταύτην ἐπιρραπίσας, καὶ ο λον δὴ ἀναθεὶς ἑαυτὸν τῷ θεῷ, ἐκαραδόκει τὰ μέλλοντα. α ρτι γοῦν κατηγγέλλετο τὸν τύραννον εἰσιέναι διὰ πύλης τῆς χρυση- λάτου, καὶ πᾶσα ἡ σύγκλητος κατὰ τὸν θεῖον τοῦ προδρόμου νεών, ο ν ὁ Στούδιος ἐκ βάθρων ἀνήγειρεν, ἀπήντα καὶ ὑπτίαις ἐδέχετο ταῖς χερσί, προπέμπουσά τε καὶ ἐκθειάζουσα. ὡς δὲ τοῖς βασιλείοις η γγιζε καὶ κατὰ πρόσωπον δὴ τῆς θείας εἰκόνος τοῦ 19 δι' ἡμᾶς ἐνανθρωπήσαντος θεοῦ λόγου, κατὰ τὸν ου τω κατονο- 19 μαζόμενον τόπον Χαλκῆν, ε μελλε στῆναι τὰς εὐχὰς ἀποδώσων, ἐπεί τι φοινικοβαφὲς θοιμάτιον κατά τι στρατιωτικὸν ε θος α ζω- στον ἐπημφίετο (ἀετὸν τοῦτο καλοῦσιν η θάλασσαν οἱ περὶ ταῦτα κομψοί), τοῦτο μὲν αὐτίκα ἀπαμφιέννυται, καὶ Μιχαὴλ ὁ τὴν γλῶτταν φέρων παράσημον, ἐπιμελητὴς τῶν τοῦ Λέοντος ι ππων τηνικαῦτα τυγχάνων, ἐπὶ χεῖρας λαβὼν αὐθωρὸν ἐπαμπίσχεται. ε δοξεν ου ν τοῦτο τοῖς πολλοῖς οἰωνὸς ἐξ ἐκείνου δεύτερον τῆς βασιλείας τυχεῖν. ὡς δὲ κατὰ τὰ Σκῦλα ἐγένοντο, ου τω δή τινα τόπον κατὰ τὰς βασιλείους εἰσόδους λεγόμενον, ἀκρατῶς πως ἐπιρρέων καὶ κατ' ι χνος θέων αὐτοῦ τὸ πρὸς τῇ πέζῃ λῆγον τοῦ ἱματίου α κροις ἐπέβη ποσίν, ὡς καὶ αὐτὸν αἰσθάνεσθαι τὸν Λέοντα καί τινα παράβολον κίνησιν ἐξ αὐτοῦ προσδοκᾶν. τοῦτο μὲν ου ν υ στερον ἐγένετο. 10 Τότε δὲ τοῦ Λέοντος ἐπιφανέντος, Μιχαὴλ α μα παισί τε καὶ γυναικὶ τὴν κόμην ἀποθέμενοι πρὸς τὸ τοῦ θεοῦ τεμένισμα, ο Φάρος κατονομάζεται ἀπὸ τοῦ φῶς ἀνάπτειν πᾶσι καὶ κατὰ τὰς νύκτας χειραγωγεῖν ἐπὶ καταγωγάς τινας
q.8
ἀσφαλεῖς, ἀντίμιμον τοῦ κατὰ τὴν̓ Αλεξάνδρειαν ο ντα τε καὶ λεγόμενον, τὴν αὐτοῦ εὐμένειαν χωρεῖ ἐκκαλούμενος. ὁ δὲ συλῆσαι μὲν ἐκ θεοῦ καὶ ε ρημον θεῖναι ψυχῆς οὐκ ἐν καλῷ θέμενος, ἐκεῖνον μὲν ἐν τῇ Πλάτῃ νήσῳ ὑπερ- όριον θεὶς ἡσυχάζειν ἐπέτρεψεν, χρυσόν τινα κατ' ε τος ἐπιχορη- 20 γῶν, ε νθεν καὶ τὸ μοναχικὸν σχῆμα λαβόντα καὶ̓ Αθανάσιον μετο- νομασθέντα ἐπιβιῶναί φασιν ε τη δύο καὶ τριάκοντα. συνῆν δὲ αὐτῷ καὶ Εὐστράτιος ὁ υἱὸς αὐτοῦ, ὁ καὶ ἀποκαρεὶς καὶ εὐνουχι- σθεὶς ω ν ἐτῶν ει κοσι προστάξει τοῦ Λέοντος, καὶ Νικήτας, ο ς πρότερον μὲν παῖς ω ν τὴν τῶν ἱκανάτων διεῖπεν ἀρχήν, α τε δὴ φίλιος τοῖς στρατιώταις καὶ ἐν ὑπαίθρῳ διάγουσιν ει ναί τε θέλων καὶ τῶν πολλῶν πραγμάτων ε μπειρος, τότε δὲ τὴν κόμην καὶ αὐ- τὸς ἀποθέμενος̓ Ιγνάτιος ἐκαλεῖτο καὶ τῷ πατρὶ συνεῖναι ἐτύγχανεν τῷ μονήρη βίῳ προσκείμενος. τὴν δ' αὐτοῦ σύνευνον ἀπεσχοίνισε καὶ ἀπέσπασε καὶ πρὸς τὴν μονὴν τὴν ου τω λεγομένην Προκοπίας μετέθηκεν, καίτοι γε τοῦτο μὴ γενέσθαι πολλὰ τοῦ Μιχαὴλ ἱκε- τεύσαντος. καὶ ὁ μὲν Μιχαὴλ τοῦ βίου ε ξω γενόμενος μηνὶ̓ Ια- νουαρίῳ ιαʹ, ε τει ϛτβʹ, τὸν χοῦν ἀποθέμενος ἐν αὐτῇ τῇ νήσῳ, ἐν τῷ δεξιῷ μέρει τῆς ἐκκλησίας ἐτέθαπτο· ὁ Εὐστράτιος δὲ μετὰ τὴν τοῦ πατρὸς τελευτὴν ε τη ἐπιβιοὺς πέντε [καὶ δέκα] καὶ αὐτὸς ἐκοιμήθη κατὰ τὴν ιεʹ τοῦ̓ Ιανουαρίου μηνός, ε τους ϛτζʹ, ἐν τῷ εὐωνύμῳ μέρει τῆς ἐκκλησίας πεσών. ὁ δὲ̓ Ιγνάτιος ὁ καὶ πρότε- ρον Νικήτας καλούμενος, τῆς Κωνσταντινουπόλεως πρόεδρος ει ναι λαχών, πολλοῖς υ στερον χρόνοις ἐν τῇ μονῇ καλουμένῃ Σατύρου, η ν α ρτι ἐκ βάθρων δειμάμενος ε τυχεν, τὸ ἱερὸν αὐτοῦ σῶμα κατέ- θηκεν. αυ τη δὲ ἡ μονὴ καὶ τοῦ̓ Ανατέλλοντος κέκληται τρόπῳ τοιῷδε. ἀλλὰ Σάτυρος μέν, ο τι ἐκ μικροῦ διαστήματος τῆς τοι- 21 αύτης μονῆς ὁ παλαιὸς ὀνομάζεται Σάτυρος, ἐν ῳ η ν ἱερὸν παρὰ τῶν̔ Ελλήνων οἰκοδομηθὲν τῷ αὐτῷ Σατύρῳ, ου καθ' ὁμωνυμίαν, διὰ τὸ πλησίον ει ναι τὴν εἰρημένην μονήν, τῷ τοιούτῳ καλεῖται ὀνόματι· ἐξ ου περ καὶ ὁ τοῦ Βρύου παλάτια κτίσας Θεόφιλος βα- σιλεὺς τὴν υ λην ἀφελόμενος ταῦτα ἐδείματο.̓ Ανατέλλων δὲ δι' αἰτίαν τοιαύτην. κυνηγετοῦντί ποτε Νικηφόρῳ τῷ βασιλεῖ ἐν οι ς ἀρτίως ἐστὶν ἡ μονὴ μέρεσι, διὰ τὸ ἀλσώδη καὶ δύσβατον ει ναι καὶ πρὸς θήραν ζῴων ἐπιτηδείαν, ἐλάφου μεγίστης φανείσης καὶ καταδιωκομένης καὶ χειρωθείσης ἐν αὐτῷ τῷ τόπῳ ἐν ῳ νῦν τὸ τῆς μονῆς θυσιαστήριον ι δρυται, εὑρέθη τράπεζα παλαιὰ ὑπὸ κίονος βασταζομένη, γράφουσα ου τως" τοῦτό ἐστι τὸ θυσιαστή- ριον τοῦ ἀρχιστρατήγου Μιχαὴλ τοῦ ἀνατέλλοντος, ο περ ἐνεθρό- νισεν ὁ ἀπόστολος̓ Ανδρέας." ἀλλὰ ταῦτα μὲν οὐ τότε, χρόνου δὲ παρεληλυθότος πολλοῦ υ στερον. 11̓ Επανακτέον δὲ τὸν λόγον, καὶ τὴν αἰτίαν ζητητέον τὴν ου τως ὡς ἐξ ὁμολόγου πείσασαν ἀμφοτέρους, τὸν μὲν Μιχαὴλ μηδ' ο λως ὑπὲρ τῆς βασιλείας ἀντισχεῖν (ε νεστι γάρ, ὡς ἡ παροιμία, κἀν μύρμηκι χολή), τὸν Λέοντα δὲ θαρρούντως ἐπιβῆναι καὶ κατατολμῆσαι αὐτῆς. καὶ γὰρ ταύτην μόνην ει ποιμι α ν ἐγὼ ει ναι ἀληθινωτάτην παιδείαν τε καὶ γυμνασίαν πρὸς τὰς πολιτικὰς πράξεις, τὴν ἐναργεστάτην αἰτίαν καὶ τὸ μὴ τήνδε ἀλλὰ τήνδε ἐπικεκαλυμμένην καταφοράν, η ς πᾶσα δὴ βίβλος ἱστορικὴ στερου- 22 μένη καὶ ἀπογυμνουμένη οὐκ οι δ' ει τινα ο νησιν παράσχοι τοῖς ἐντυγχάνουσιν. ὑπῆρχε δὲ Μιχαὴλ θεραπαινίδιόν τι πρόσοικον, ο κατά τινας ἐκβακχευόμενόν τε καὶ ἐνεργούμενον περιόδους ἀπε- φοίβαζέ τε καὶ ἐμαντεύετο, καὶ πρὸς τῷ τοῦ Βουκολέοντος αἰγια- λῷ προσφοιτῶν" κατάβηθι ἐκεῖθεν, κατάβηθι," γεγωνότερον," ω Μιχαήλ," ἐπεβόα," καὶ τῶν ἀλλοτρίων ἀφίστασο," πρὸς αὐτὸν δὴ τοῦτον ἀπορριπτοῦσα φωνάς. οὐκ ε λαθε γοῦν τοῦτο πολλάκις γενόμενον οὐδὲ τοὺς ἐθελοκωφεῖν ἐθέλοντας καὶ τὸν βίον παρα- πέμπειν εὐφρόσυνον, ἀλλ' ε φθασεν ὀψὲ γοῦν εἰς τὰς βασιλικὰς ἀκοάς, θροῦν καὶ λαλιάν τινα οὐκ ευ ελπιν ἐμποιοῦν. καὶ ο ς (φιλεῖ γὰρ ε καστος τὸ λυποῦν ἐκπομπεύειν τοῖς φιλουμένοις) Θεο- δότῳ τινὶ τῷ κατὰ τὸν Μελισσηνὸν γνησίῳ δοκοῦντι, ῳ ἐπώνυμον ὁ Κασσιτερᾶς, τὰ τῶν λόγων
q.9
ἀνεκοινοῦτο, καί τινα βουλὴν ἐξα- νύεσθαι ἐσυμβούλευεν αἰσίαν ο ντως καὶ ἀσφαλῆ. ἡ δὲ η ν τοῦ κατὰ τὸν καιρὸν ο τε δὴ φοιβόληπτον γένηται τὸ κοράσιον, ἀκριβολογῆσαι τρόπῳ παντὶ τίς τε ει η οἰκία τοῦ βασιλεύσοντος, καὶ κλῆσιν η ντινα φέρει, καὶ ὁποῖος τούτου ὁ χαρακτήρ. ἐδόκει ταῦτα ποιεῖν, καὶ ἡ ἐνεργουμένη πνεύματι Πύθωνος οὐδὲν ὑποστειλαμένη" κατὰ τὴν ἀκρόπολιν" φησί" γενομένῳ σοι κατὰ τὸν δεῖνα καιρὸν δύο τινὲς α νθρωποι εἰσελεύσονται· Λέων ο νομα τῷ ἑνὶ ἐποχουμέ- νῳ ἡμιόνῳ, θατέρῳ δὲ ε τερον· ου τος δὲ τῆς βασιλείας κατευμοι- ρήσειεν." ταῦτα γοῦν ἐκεῖνος ὁ θεομισὴς ἀνὴρ ἐξόμνυταί τε πρὸς 23 τὸν βασιλέα καὶ λέγει τῶν γενομένων οὐδέν, λῆρον δὲ τοὺς λόγους ἀποκαλεῖ καὶ μηδὲν ε χοντας ὑγιές. ἀλλ' οὐκ ἐκείνῳ λῆροι η ε μετος α λλως· α πεισι γὰρ εὐθύς, καὶ τὸν α νδρα, ὡς ἀκηκόει, καταλα- βὼν ἐν τῷ τοῦ θείου Παύλου σηκῷ τῷ ὀρφανοὺς τρέφειν λαχόντι, συνεδριάσας καὶ ὁμολογίαις κατεμπεδώσας καὶ ὀχυρώσας καὶ θαρ- ρεῖν καὶ χαίρειν παρακελευσάμενος, ἐκ θείας φωνῆς ε λεγεν διδα- χθῆναί με ἀπορρήτως τὰ μέλλοντα, τήν σε βασιλέα διαπρυσίως κηρύττουσαν. ταῦτα γοῦν ὑπολαληθέντα καὶ οι ον δεύτερά τινα χρώματα ὡς ἐν ζῳγραφίᾳ ταῖς προτέραις ἐμμορφωθέντα σκιαῖς (ἐκείνας λέγω πρώτας τὰς ὑπὸ τοῦ κατὰ τὸ Φιλομήλιον μοναχοῦ ἐκφανθείσας) οὐκέτι ἐν εἰδώλῳ καὶ ἐμφάσει τινὶ ἐμποιεῖ τὴν βασι- λείαν ὁρᾶν, γυμνὴν δὲ καὶ οι ον ἐν ἐκβάσει σαφῶς. τοῦτο ου ν τήν τε η δη κατῃθαλωμένην τοῦ Λέοντος καὶ οι ον ἀπομαρανθεῖσαν φλόγα τῆς ἐλπίδος ὑποτύφεσθαι ἐποίησεν καὶ τὸν Μιχαὴλ ἐν ἀβύσσῳ ἀθυμίας καταδῦναι πολλῇ, καὶ τοῦ μὲν τῆς ψυχῆς πύρ- γον ἀνέστησεν, τοῦ δὲ ἐγκατέσεισεν. οὐ τοῦτο δὲ μόνον τὸ γύναιον, ἀλλὰ δὴ ὁ πιστευθεὶς καὶ ἐξαπατήσας τῷ ο ντι Κασσιτερᾶς. ἀλλ' αυ θις ἐπὶ τὴν ἱστορίαν ἰτέον. 12̔ Ως δ' ου ν τὴν αὐτοκράτορα ει ληφεν ὁ Λέων ἀρχήν, ἀναρρηθεὶς δημοσίᾳ κατὰ τὸν̓ Ιούλιον μῆνα τῆς ϛʹ ἰνδικτιῶνος, Μιχαὴλ μὲν τὸν τὴν γλῶτταν ὑποσυρίζοντα τῇ τῶν πατρικίων ἐγκαταλέγει τιμῇ, τὸν υἱὸν αὐτοῦ πρότερον ἐκ τοῦ θείου λουτροῦ 24 υἱοποιησάμενος, Θωμᾶν δὲ τὸν ἑαυτοῦ διαφερόντως ὁμήλικα καὶ 24 συμπαίστορα τῶν φοιδεράτων τουρμάρχην ἐγκαθιστᾷ. καὶ Μα- νουὴλ δὲ τὸν Μιχαὴλ πρωτοστράτορα πατρικίοις ἐγκαταλέξας καὶ στρατηγὸν τιμήσας τῶν̓ Αρμενίων," οὐκ ε δει σε" ε φη" πρὸς τὸν κατ' ἐμοῦ ὁπλίζεσθαι πόλεμον, σύμβουλον τοῦ βασιλέως καὶ τῆς Προκοπίας γενόμενον." καὶ ο ς ευ μάλιστα παρρησιαζόμενος" ἀλλ' οὐδὲ σὲ ε δει" ἀντέφησεν" κατὰ τοῦ εὐεργέτου, ε τι δὲ καὶ συντέ- κνου σου, χεῖρα ἀντᾶραι." τότε μὲν ου ν τούτοις κατεσιγάσθη, τὴν τοῦ ἀνδρὸς αἰδεσθεὶς ἀρετήν. (13) ὡς δὲ τὸν τῶν Βουλγά- ρων α ρχοντα τῇ προτεραίᾳ νίκῃ φρονηματιζόμενον διακήκοεν, καὶ αυ θις δῃοῦντα μὲν τὴν γείτονα γῆν, κείροντα δὲ καὶ λεηλατοῦντα τοὺς ἀγροὺς καὶ πολλὰ μὲν σώματα πολλὰ δὲ βοσκήματα καθαρ- πάζοντα, οἰκήσεις δ' ἑτέρωθεν κατεμπιπρῶντα καὶ ο λως ο ντα ἀφόρητον, πρῶτον μὲν δεῖν ᾠήθη διὰ πρεσβείας εἰρήνης ἀναμνῆ- σαι αὐτόν, ὡς δ' οὐκ ε πεισεν, τὰ τῶν τειχῶν διερρυηκότα δι' ἑαυτοῦ ἀνοικοδομησάμενος ἐξεβοήθει διὰ ταχέων, καὶ γενόμενος ἐν Μεσημβρίᾳ τῇ πόλει τοιούτῳ τινὶ διεχρήσατο στρατηγήματι. ἡμέρας ἱκανὰς ε ν τινι τόπῳ ἐπιταφρώσας ἑαυτόν τε καὶ τὸν στρα- τὸν ἐκαθέζετο ἑκάστοτε σιτιζόμενος ἀπὸ τῆς ἡμετέρας καὶ λειπό- μενος τῶν ἀναγκαίων, ἀλλὰ καὶ πρὸς τρυφήν, οὐδενός. ἐπεὶ δὲ τοὺς παρακειμένους καὶ κατ' αὐτοῦ καθωπλισμένους Βουλγάρους ἐν στενότητι ει ναι τῶν ἀναγκαίων ἀκήκοεν, τοῦ μὲν ου ἐφήδρευε τόπου νύκτωρ ἀπάνεισι μετὰ στρατιωτῶν ἱκανῶν καὶ ῥώμῃ τε καὶ 25 καρτερίᾳ γεγυμνασμένων, ἑνὶ μόνῳ τὴν ἑαυτοῦ παραγυμνώσας γνώμην, καὶ πρὸς λόχον ἐπί τινος βουνοῦ χωρεῖ, σύνθημα τοῦ πολέμου καὶ ω ραν εἰπών. ὡς δ' ἡμέρα ἀνέλαμπε καὶ ὁ στρατη- γὸς ἐγυμνοῦτο τοῦ βασιλεύοντος, φυγῇ χρήσασθαι τοῦτον, τὸν βασιλέα δηλονότι, πάντες καθωμολόγουν, τῶν γεγονότων εἰδότες οὐδέν. ο θεν ἀναθαρρήσαντες οἱ ἐναντίοι
q.10
μένειν ἐφ' ἑαυτῶν οὐδ' ο λως ἐδύναντο, ἀλλὰ καὶ κατεξανίσταντο καὶ ἐπὶ χεῖρας ῳ οντο τὸ στράτευμα ε χειν. νυκτὸς ου ν ἐπιγενομένης κάτεισιν ἐκ τοῦ λόχου ὁ Λέων ἀπροσδοκήτοις ου σι κακῶν, καὶ συμμίξας αὐτοῖς ἀνδρά- σιν ο πλων γυμνοῖς καὶ διαλελυμένοις υ πνῳ τε καὶ θάρρει τῆς τοῦ βασιλέως φυγῆς τοσοῦτον ἐνειργάσατο φθόρον καὶ φόνον πάντοθεν ἐκχυθέντων τῶν̔ Ρωμαίων κατὰ τὸ σύνθημα, ὡς πανδημεὶ αἱρῆ- σαι τὸ στρατόπεδον καὶ μηδὲ πυρφόρον, τὸ δὴ λεγόμενον, διασωθῆναι. οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ πᾶσαν ἡλικίαν ἐκ καταδρομῆς τε καὶ προνομῆς ἀνάρπαστον θείς, καὶ τὰ τέκνα τούτων ταῖς πέτραις καὶ τῇ γῇ προσκροτῶν, τὴν ἑαυτοῦ κατέλαβεν ἐν τάχει. ο θεν ε κτοτε ἐκεῖνος ὁ βουνὸς Λέοντος ἐπωνομάσθη· καὶ οἱ ἀεὶ ἐκεῖσε διαβιβα- ζόμενοι τῶν Βουλγάρων τὴν κεφαλὴν ἐπισείοντες δακτυλοδεικτοῦσι, καὶ λήθην λαμβάνουσι τῶν τότε κακῶν οὐδαμῶς. 14 Τοῦτο γοῦν θρασύτερόν πως αὐτὸν καὶ ἰταμώτερον ἐνειργάσατο τὸ προτέρημα, καὶ εἰς τὴν σύντροφον ὠμότητα ἐναπ- έρραξε. μικροῦ γὰρ καὶ μείζονος οὐκ η ν αὐτῷ διαφορὰ ἁμαρ- 26 τήματος, ἀλλὰ κατὰ πάντων ἐφ' ῳ τινὶ καταλαμβανομένων μία ψῆφος, τὸ ἀκρωτηριάζεσθαι τῶν ἀναγκαίων μέλος ὁποιονοῦν καὶ πάντων ἐπ' ο ψεσι τίθεσθαι ἐκκρεμές. α καὶ πᾶσι πεποιηκότων τοῖς ἀνθρώποις ἐνέτικτον μῖσος δὴ τούτου καὶ δεινὴν ἀπέχθειαν· οι ς γὰρ α κρατον τὴν ἐγχώριον θηριωδίαν ἐνήσκησεν, ἀλλ' οὐ κε- κολασμένην τινὰ καὶ πρὸς τὸ πραότερον ἀπονεύουσαν, τὴν συγγε- νίδα φύσιν ἐκφαυλίζων ἀνηλεῶς, μισθὸν τὸ ε χθος ἀλλ' οὐ τὴν φιλίαν ἠμπόλησεν. 15 Ταῦτ' ου ν ε πραττεν, καὶ κατὰ νοῦν λαμβάνει τὸν ἐπὶ τῷ Φιλομηλίῳ μονάζοντα, καὶ ἀμείβεσθαί οἱ δοκεῖ τῆς προρ- ρήσεως, εὐχαριστήριά τινα προπέμπων αὐτῷ, τὰς τοῦ κράτους νίκας δῆθεν αἰτῶν. ἀλλ' ἐκεῖνος μὲν η δη φθάσας ἐξ ἀνθρώπων ἐγένετο, πονηρὸς δέ τις δαίμων καὶ βάσκανος (οὐ γὰρ α νθρωπον τοῦτον καλέσαιμι τὸν πάντα συγχέαντα καὶ ταράξαντα καὶ κατὰ τὸν παλαιὸν ο φιν τὸν ἰὸν τοῖς τοῦ ταλαιπώρου Λέοντος ὠσὶν ἐγχέαντα, ἀνεπίστατον κεκτημένου ο λον τὸν νοῦν) τῷ τοῦ γέροντος οἰκίσκῳ ἐν εὐλαβείας προσχήματι ἐγκατέλαβεν. Συμβάτιος ου τος ἐλέγετο, ο ς τὸν βασιλικὸν α γγελον πολλὰ προσονειδίζων, καὶ δύσφημα κατὰ τοῦ βασιλέως εἰς πρόσωπον ἀλλ' οὐχ ὑπὸ κόλπον λαλῶν, η μὴν ἐξελιπάρει μηδὲν καθυποστελλόμενον ἐξειπεῖν ὡς οὐκ ε σται σοι τὸ βασιλεύειν ἐπὶ πολὺ εἰδώλοις (ω τῆς καταράτου γλώσσης ἐκείνης) προσανέχοντι καὶ τολμῶντι τοῖς ὑπὸ τῆς παρ- 27 δοῦς καὶ θυάδος καὶ ταραξίου σεβομένοις, τὴν βασιλεύσασαν Εἰ- ρήνην καὶ τὸν ἐν ἁγίοις Ταράσιον ἀφέτῳ γλώττῃ περὶ τῶν θείων εἰκόνων ου τως ἀποκαλῶν. ὁ δὲ Λέων, τὸ ο ντως δαιμόνων ει δω- λον, τὸ τῆς ἀμαθίας ἀνδράποδον, τὸ τῆς σκιᾶς ἀφωνότερον, δέον τούτων κατολιγωρῆσαι, η εἰ μὴ τοῦτο, ἐκπομπεύειν γοῦν καὶ θεατρίζειν ταῦτα τῷ τὰς τῆς ἐκκλησίας ἡνίας ἰθύνοντι, καὶ σύνο- δον συγκροτῆσαι περὶ μεγάλων μεγάλως ἀνερευνῶν, ἀλλ' οὐκ ἀνδράσι μηδὲν ὑγιὲς φρονοῦσι, μηδὲ τὰ ἑαυτοῦ (φεῦ τῆς μετὰ δόλου φιλίας) ἀλλὰ τὰ οἰκεῖα προμηθουμένων καὶ προδιοικουμέ- νων, τῷ φιλουμένῳ ἀνακοινοῦται Κασσιτερᾷ, καὶ τὰ ἀπεσταλμένα α γει τούτῳ εἰς φῶς. ὁ δὲ κακῷ τὸ κακὸν καὶ λύσσῃ λύσσαν οὐ θεραπεύων ἀλλ' ἐπεγείρων, ε τερόν τινα τῇ ὁμοίᾳ δόξῃ περὶ τῶν θείων εἰκόνων ἐνισχημένον κατὰ τοῦ Μαυριανοῦ ε μβολον ἐνσκη- νοῦντα ἀναγνωρίζει, ἀπέραντά τινα καὶ μετέωρα λεσχηνεύων καὶ ὑπεράγγελον τοῦτον ει ναι διαβεβαιούμενος·" τούτῳ ου ν, ω βασιλεῦ, χρῶ περὶ τῶν τοιούτων μυσταγωγῷ· καὶ ο α ν ει ποι σοι ποιῶν οὐχ ἁμαρτήσεις τοῦ δέοντος." (16) ὡς ου ν ἐπεράνατο τὰ τῆς συμβουλῆς, μεταθέειν ε γνω πρὸς τὸν μονάζοντα, καὶ τοῦτον καταντλήσας ταῖς φλυαρίαις προσέθηκεν ὡς κατὰ τὴν ἐπιοῦσαν νύκτα, ἰδιώτου σχῆμα ἀναλαβόμενον, αὐτὸν ἐνταῦθα βασιλέα ἀγάγω σοι, περί τε πίστεως καὶ α λλων οὐκ εὐκαταφρονήτων πρα- γμάτων συμβουλευόμενον. τοῦτον ου ν ε τη δύο καὶ ἑβδομήκοντα 28 τὴν βασιλείαν κατευθυνεῖν καθυπισχνοῦ,
q.11
καὶ τρισκαιδέκατον ἀρί- θμει τῶν ἀποστόλων, καὶ παῖδας παίδων ἐπὶ θρόνου τῆς βασι- λείας ἰδεῖν, ει γε Λέοντος ἐξ̓ Ισαυρίας συστοιχεῖ πως τῷ δόγματι. μὴ ὑπισχνουμένου δὲ ἀλλ' ἀπαναινομένου, τὴν ἐξώλειαν καὶ ἀπώ- λειαν καὶ κρημνοὺς καὶ βάραθρα ἠπειλῆσθαι τούτῳ ἐπόμνυε ἐκ θεοῦ. ταῦτ' ου ν ἐκ σκαιωρίας καὶ γνώμης πονηρᾶς ἀναδιδάξας, τὸν βασιλέα η γεν κατὰ τὸν δηλωθέντα καιρόν· καὶ ἐπείπερ εἰσῄε- σαν μετὰ τοῦ Θεοδότου καὶ τῶν ἀπορρήτων ἀπήρχοντο," οὐ χρή σε" ε φη ὁ μοναχός" τὴν ἁλουργίδα καταλιμπάνοντα, ω βασιλεῦ, ἰδιώτου σχῆμα ἀλλάσσεσθαι καὶ τρώγειν γνώμας ου τω τὰς τῶν πολλῶν." καὶ ο ς ἐκπαθὴς α μα καὶ παραπλὴξ τῷ ῥήματι τούτῳ γενόμενος, καὶ α λλως οἰηθεὶς ἐκ θείας ει ναι προγνώσεως, ὡς σκιὰ τῷ ἀνδριάντι ει πετο ἀληθῶς, καὶ ο λως η ρτητο καὶ ἐκρέματο ἐξ ω των ω σπερ τι κεραμοῦν ἀγγεῖον τοῖς λόγοις τοῦ μοναχοῦ. ἀλλὰ ταῦτα μὲν ει ρηται καὶ τοῖς πρὸ ἡμῶν διὰ μέτρου ποιήσεως. 17 Αὐτίκα γοῦν τὴν τῶν σεπτῶν εἰκόνων ἀναγορεύει καθαίρεσιν, καὶ τὸν πατριάρχην (Νικηφόρος δὲ ου τος η ν) γραφῇ αὐτοχείρῳ ἠξίου τοῦτο συγκατατίθεσθαι, ει γε μὴ μέλλοι ὑπερο- ρίαν καταψηφίζεσθαι. ὁ δὲ καὶ α λλοθεν τεκμηράμενος τὴν τοῦ τυράννου πρὸς τὸ θεῖον ἀπέχθειαν, α γεσθαι μᾶλλον η συνεῖναι τοιούτῳ κρίνας ἀπήγετο πρὸς τὴν καταψηφισθεῖσαν ὁμολογίαν· καὶ Θεόδοτος ὁ Κασσιτερᾶς τὸν τῆς ἱεραρχίας θρόνον α θλον 29 ἐλάμβανε κατὰ τὸν τοῦ θείου πάσχα καιρόν. α ξιον δὲ μηδὲ τὸ τεκμήριον παραδραμεῖν. ὁ μὲν γὰρ Νικηφόρος, α τε τῆς ἱερωσύ- νης προϊστάμενος, ἐζήτει τὴν διὰ τοῦ ἱεροῦ συμβόλου πρὸς τὴν θείαν πίστιν συγκατάθεσιν· ὁ δὲ οὐκ ε φη νῦν τοῦτο ποιήσειν, ὑπερθέσθαι δὲ μέχρις α ν ἡ τῆς βασιλείας αὐτῷ τελείως ἀνάρρησις γένηται, δηλούσης τῆς ἀναβολῆς ὡς καὶ αὐτοῦ γε προενισχημένου τῇ τῆς αἱρέσεως μανίᾳ ἐκ γενετῆς. (18) ε τερον δὲ τοῦ λεχθέντος σαφέστερον· ὡς γὰρ α ρτι τὸ πρῶτον ἀνηγορευμένος ἐδεῖτο τοῦ διαδήματος, καὶ τοῦτο ε δει τὸν ἀρχιερέα τῇ καταπτύστῳ ἐπιθεῖναι κεφαλῇ, προσήγγισεν δὲ ταύτῃ καὶ κατεπαφώμενος οὐ τριχῶν, ο περ ἐδόκει, μαλακῶν, ἀκανθῶν δὲ καὶ τριβόλων, ο περ τῇ ἀληθείᾳ ἐνῆν, ἐν αἰσθήσει ἐγένετο, ἀκίσιν οι ον κατακεντούμε- νος καὶ τὴν χεῖρα ὀδύναις περιπειρόμενος ἀλλὰ ταῦτα μὲν πρότερον· τότε γοῦν ὁ πατριάρχης ὑπερόριος, τὴν καταχει- ροτονήσασαν ψῆφον δεξάμενος, ἐπορεύετο, ο τε δὴ καὶ λέγεται ἐφ' ὁλκάδος αὐτῷ φερομένῳ μακρὰν κατά τινα τόπον παρα- θαλάττιον πόρρωθεν ἰδεῖν Θεοφάνην τὸν μακαρίτην, θυμιά- μασί τε καὶ λαμπάσι δεξιούμενον, οι όν τινα προπομπὴν τῇ καλῇ ἐκείνῃ ὁμολογίᾳ προπέμποντα. ο ν ὡς εἰκὸς ἀποδοχῆς ἀξιώσας καὶ θεῷ παραδοὺς δι' εὐχῆς, τὰς χεῖρας οι ον α ρας μεταρσίως περιε- βάλετο τοῦτον, πόρρωθεν τὸν τελευταῖον ἀποδοὺς ἀσπασμόν. ἐρο- μένου δέ τινος τῶν συνεπομένων, ὡς δὴ τίνι τοῦτον ἀποδίδως εὐ- 30 κτῶς τε καὶ ἐφετῶς," τῷ ὁμολογητῇ" φάναι" Θεοφάνει" προφήτιδι γλώττῃ," μονῇ προεστῶτι τοῦ̓ Αγροῦ." ο καὶ συνέβη μετ' οὐ πολύ· αὐτός τε γὰρ τοῦτον ἑώρακεν οὐδαμῶς, κἀκεῖνος τὸν τῆς ὁμολογίας στέφανον ἀνεδήσατο. καὶ τὰ μὲν τοῦ ἀρχιερέως ου τως. 19 Αὐτὸς δὲ οι όν τινα τῆς αὐτοῦ βασιλείας ἀρχὴν ἐπιθεὶς δεξιὰν τὸ τὰ τῆς ἐκκλησίας οὑτωσὶ διοικονομῆσαι, καὶ τὴν φιλοτιμίαν ει περ τις νοσῶν, τῶν κοινῶν πραγμάτων ἀντελαμβά- νετο, πανταχοῦ τὸ κέντρον κατὰ τοὺς σφῆκας φέρων μεθ' ἑαυτοῦ, τὸν στρατιώτην τε ο χλον γυμνάζων αὐτός, καὶ πόλεις πολλαχοῦ τῶν κατὰ Θρᾴκην καὶ Μακεδονίαν δι' ἑαυτοῦ ἐκ βάθρων ἀνεγεί- ρων, καὶ περιπορευόμενος πανταχοῦ, ὡς φοβερὸς ει ναι καὶ κατα- πληκτικὸς καὶ αὐτοῖς τοῖς ἐχθροῖς. ὑπὲρ ω ν καὶ τὸν α γιον Νικη- φόρον φασὶν εἰπεῖν ποτὲ μετὰ τὴν αὐτοῦ ἀποβίωσιν ὡς εἰ καὶ ἀλά- στορα, ἀλλ' ου ν ἐπιμελητὴν τῶν κοινῶν ἡ πόλις α νδρα ἀπώλεσεν. καὶ περὶ τὰς ἀρχὰς δὲ καὶ ἡγεμονίας, οὐ τὰς πολιτικὰς δὴ μόνον ἀλλὰ καὶ τὰς στρατηγικάς, διεπτόητο ἰσχυρῶς· χρημάτων κρείτ- των αὐτὸς ω ν τοὺς ἀδωροτάτους πάντων προέκρινεν, ἀριστίνδην πάντας ἀλλ' οὐ κατὰ πλοῦτον τιμῶν.
q.12
καὶ δικαιοσύνης μὲν ἐρα- στὴς λέγεσθαι ἐβούλετο, οὐκ ἐγίνετο δέ· πλὴν ἀντεποιεῖτο ταύτης, καὶ πολλὰς τῶν κρίσεων δι' ἑαυτοῦ ἐξεπέραινε κατὰ τὸ Λαυσια- κὸν ἐγκαθήμενος. καί ποτε δή τινος ε γκλησιν πρὸς αὐτὸν ποιη31 σαμένου περὶ γυναικὸς ἁρπαγῆς, ὡς τὴν ἑαυτοῦ τις τῶν ἐπιφανῶν ἀνηρπάκει ἀνδρῶν, καὶ ο τι οὐδὲ λόγων ἠξίωμαι τῷ ὑπάρχῳ πολ- λάκις διενοχλῶν, ἐκεῖνον μέν, ἐπείπερ αὐθωρὸν παραστάντα ου τως ε χειν ἐπεμαρτύρησεν, εἰς εὐθύνας η γε τῆς ἀρχῆς μεταστήσας καὶ πικρίαν πολλὴν καταχέας αὐτοῦ, τὸν δὲ μοιχὸν νόμῳ ἐκδοθῆναι προστέταχεν.̓ Αλλὰ τούτοις μὲν τὴν πολιτείαν οι ον ὑπέσαινε καὶ τὴν πρὸς αὐτόν, ὡς α ν ει ποι τις, ευ νοιαν ἐκαπήλευσεν· (20) περὶ δὲ τὴν πίστιν ἐμαίνετο κραταιῶς, τοσοῦτον ὡς μηδὲ θεὸν ὀνομάζειν ἐδό- κει τούτῳ καλόν. καὶ γὰρ τὰς τριακοντούτας σπονδὰς τοῖς Ου ν- νοις δὴ τούτοις τοῖς καλουμένοις Βουλγάροις ἐνωμότως ποιῶν καὶ εἰρηνικὰς συμβάσεις καταπραττόμενος, ἐπεὶ δι' ο ρκων ταύτας ε μελλε βεβαιοῦν τε καὶ ἐμπεδοῦν, οὐ τούτοις δὴ τοῖς ἡμετέροις ἐχρῆτο, θεὸν καὶ οὐρανίους δυνάμεις η τὴν κατὰ σάρκα γενομέ- νην μητέρα Χριστοῦ τοῦ θεοῦ τῶν λεγομένων τε καὶ πραττομένων ἐφόρους καὶ μάρτυρας· ἀλλ' οι ά τις ψυχὴ βάρβαρος θεοσεβείας ἀπῳκισμένη, κύνας μέν, καὶ οι ς τὰ α νομα ε θνη θύουσιν, ἐχρῆτο μάρτυσι τῶν πραττομένων καὶ ἀπέτεμνεν καὶ διὰ στόματος α γειν οὐκ ἐμυσάττετο εἰς βεβαίωσιν, οι ς ἐκεῖνοι ἐμφορούμενοι, τὴν τῶν Χριστιανῶν δὲ πίστιν ἐκείνοις μέλλουσί ποτε ὑφ' ἡμῶν διαβιβά- ζεσθαι πρὸς ἐκείνην, ὡς ε οικε, κατεπίστευσεν. καὶ σαφῶς οὑτωσὶ οὐκ ᾐσχύνετο ἀσεβῶν· οι ς τε γὰρ τοὺς τῆς πίστεως μαργαρίτας κατὰ τὴν τοῦ κυρίου φωνὴν ε μπροσθεν ἠφίει τῶν χοίρων καὶ χρῆ- σθαι τούτοις ἐπὶ στόματος ἐξεβιάζετο, α ξιος βδελυρίας ὁ ἀνὴρ 32 ἀσεβῶν· καὶ οι ς τὰ ἐκείνων αυ θις αὐτὸς τὴν τῶν̔ Ρωμαίων διέπων βασιλείαν τε καὶ ἀρχὴν οὐκ ἠρυθρία μυσταγωγούμενος καὶ τελούμενος ἐν πανδήμῳ θεάτρῳ καὶ ου τω γε δὴ πλήρει τῶν ἀπίστων τε καὶ πιστῶν, τοῦ αἰωνίου σκώληκος καὶ πυρὸς ἀλλ' οὐκ α λλων ἐπάξιος. καὶ ο σους δὲ τὸν ὀρθὸν ευ ρισκε λόγον τηροῦντας, τού- τους πικρῶς κατῄκιζε καὶ δεινῶς· ἑτέρωθεν δὲ τὰ τῶν ὁμοφρόνων οἱ στίφη τε καὶ συστήματα συνεκρότει τε καὶ συνήγειρεν ἐν ταὐτῷ παρὰ πλευρὰν αὐτοῦ τιθεὶς καὶ προσεπικλύζων ταῖς ὠφελείαις. τούτοις καὶ̓ Ιωάννης ὁ γραμματικὸς ἐγκατέλεκτο, παντὸς ἀνάσκη- τος ὑπάρχων καλοῦ. οι ς καί τινα γραφὴν ὁ Λέων νεαρᾶς τινὸς καὶ μιαρᾶς ἐξαρχομένην πίστεως ἀναγράψαι κελεύσας, τὸν κατὰ τῶν θείων εἰκόνων δρόμον ἐδίωκεν. ἀνερρίπισε δέ πως οι ον καὶ ἐξεφύσησεν εἰς υ ψος αι ρων αὐτὸν (καὶ γὰρ η ν κοῦφος καὶ πρὸς οὐδὲν ἐφέρετο λελογισμένῳ τῷ νῷ) ὁ τοῦ ἱεροῦ συστήματός τε καὶ κλήρου τῶν βασιλικῶν αὐλῶν ἀρχηγός. λοχῶν γὰρ αὐτὸν ἐκ πολ- λοῦ καὶ οι ον ἐξ ἐνέδρας ὡς τὸν Πρωτέα αἱρήσειν ἐρῶν, ἐπεὶ κατά τινα καιρὸν τὸ θεῖον ἐκεῖνο εἰς ἐπήκοον ῥητὸν ἐκκλησιαζόμενον ἐκηρύττετο" τίνι ὡμοιώσατε κύριον, καὶ τίνι ὁμοιώματι ὡμοιώ- σατε αὐτόν; μὴ εἰκόνα ἐποίησε τέκτων, η χρυσόχοος χωνεύσας χρυσίον περιεχρύσωσεν αὐτόν, η ὁμοίωμα κατεσκεύασεν;" ἐπεὶ γοῦν τοῦτο κατὰ τὸν τοῦ Φάρου ναὸν ἐξηχεῖτό τε καὶ διεβεβόητο, ἠρέμα πως ὑποσυρεὶς καὶ ἑαυτὸν εἰς προῦπτον ἀγαγών," σύνες ο 33 τι λέγει," φησίν," ω βασιλεῦ, τὸ ἱερὸν λόγιον· καὶ μηδείς σοι μετάμελος ἐπὶ τοῖς ἐναρχθεῖσιν ε στω, ἀλλ' α παν θεῖον δοκοῦν ἐκ- ποδὼν ποιήσας εἰκόνισμα τῆς ὀρθῆς ε χου λατρείας τῶν μὴ σεβο- μένων αὐτά." τούτοις, ὡς ει πον, ἀσυλλογίστως ὑπεκκαεὶς καὶ τὴν α θλιον ἐκείνην ψυχὴν προσεκπυρωθεὶς ο λην ἐκίνησε κατὰ μὲν τῶν εὐσεβῶν τὴν ἑαυτοῦ μανίαν, κατὰ δὲ τῶν ἀσεβῶν τὴν θείαν καὶ δικαίαν ὀργήν. ὁ μὲν γὰρ θεσπίσματι πάντας τοὺς ἀρχιερεῖς ἐκ τῆς ὑπερορίας μετεπέμπετο, συλαγωγῶν τούτους, τῆς τοῦ πα- τριάρχου θέας πόρρωθεν καθιστῶν καὶ ἀποκηρύττων αὐτούς, ὡς τῷ οἰκείῳ βουλήματι πειθηνίους κατεργαζόμενος, πολλοὺς τὴν καλὴν ἀναιρήσασθαι μαρτυρίαν πεπεικὼς τῷ γε μὴ πεισθῆναι αὐτῷ.
q.13
21 Θεὸς δέ, οι ος τρόπος ἐκείνου οὐ σύντονός τις ἀλλὰ μακρόθυμος, τὴν ῥομφαίαν ἐστίλβου μέν, οὐκ ἠφίει δέ. νῦν μὲν γὰρ αὐτοῖς λοιμοὶ καὶ αὐχμοὶ καὶ διάπυροι η λιοι, νῦν δὲ σεισμοὶ καὶ ἀναβρασμοί, καὶ α λλοτε φλογὸς οι α κατὰ τοῦ ἀέρος ἀκοντί- σεις καὶ ἑτέρωθεν ἐμφύλιοι στάσεις τῶν δεινῶν τὰ ἀκμαιότατα ἐπεσείοντο. ἀλλ' οὐκ η ν ἐκείνην ἐπισχεῖν τὴν ψυχήν, συὸς δίκην κατὰ κρημνοῦ ἐπιβρίσασαν. ἐντεῦθεν ὀψὲ γοῦν καὶ καιρίως πλήτ- τουσα μάχαιρα παρὰ τοῦ θεοῦ ἐκπεπόρευται, ι ν' η λῳ τέως η λος ἐκκρουσθῇ καὶ κακὸν τῷ κακῷ ἰαθῇ. Μιχαὴλ τοῦτο η ν, ο ς τὴν φοιδεράτων τότε ἐπειλημμένος ἀρχήν, ἐγκλήματι καθοσιώσεως 34 ἁλούς, μόγῳ πολλῷ καὶ κόπῳ ἀποτρίψασθαι ι σχυσεν. ἀλλ' ε μελλεν ὑπ' ὀδόντα τοῦτον ε χων ἀεὶ καθάπερ διαπεπραγμένον ἱερεῖον δεῖξαι οὐκ εἰς μακράν. α λλως μὲν γὰρ ἐξήσκει γλῶσσαν ὁ Μιχαὴλ πρόλαλόν τε καὶ ἰταμόν, καὶ τὴν αὐτοῦ οὐκ ε ληγεν ἐκπομπεύων θηριοτροπίαν, α τε δὴ αὐτῷ καὶ συναυξηθεὶς καὶ τῇ ἐκ χειρὸς γαννύμενος ἀνδρειότητι. ὁ Λέων δέ (οὐ φέρει γάρ τις πάντων κρατῶν ἑνὸς ἡττᾶσθαι μωροῦ, εἰ μή γε ο ντως οὐκ ἀνδρῶν ἀλλὰ καὶ θυμοῦ βασιλεὺς καταστῇ) ὠτακουστάς τινας τούτῳ λό- χον κατέστησεν, ὡς α ν διά τινος πορθμείου διαβιβάζοιντο λόγοι οἱ αὐτοῦ· καὶ γὰρ ὑπείδετο τὸ μέλλον, τῆς κατὰ τὸ Φιλομήλιον προρρήσεως ἐξημβλωκυίας τῆς αὐτοῦ ψυχῆς μηδαμῶς, η τὸν Μι- χαὴλ δεύτερον τοῦ Λέοντος ἀναρρηθῆναι διωμολόγησεν. τούτων τῶν ἐφεδρευόντων ει ς η ν καὶ̔ Εξαβούλιος, ἀνὴρ οι ός τε ω ν η θος καὶ φύσιν ἀνθρώπου καταμαθεῖν. ὡς ου ν χρόνου προϊόντος οὐκ ἐνεδίδου τῆς ἀθυροστομίας μηδὲ τοῦ τωθασμοῦ, ἀλλ' οι όν τις κυματίας πᾶσαν ἀκαίρως ἰλὺν ἐξέβρασεν ποταμός, ἠπείλησε τῷ Λέοντι πανώλειαν καὶ ἀλλ' α ττα θυμὸς ἐτρέφετο πονηρός, ἀνε- πέμπετο δὲ ταῦτα πρὸς βασιλέα, ἀνάρπαστος γίνεται ἐξ αὐτῆς, καὶ τέλος τῶν ἐλεγχόντων τὰ τῆς κατηγορίας κατεμπεδούντων κατατίθεται τυραννίδος ἐπίθεσιν μελετῶν. ἡμέρα η ν προτεραία τῆς καθ' ἡμᾶς τοῦ λόγου Χριστοῦ τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἐπιδημίας τε καὶ σαρκώσεως. ἐπεὶ γοῦν πάντοθεν κατάφωρος ἐγεγένητο αὐτοῦ τοῦ βασιλέως ἐν τοῖς ἀσηκρητείοις ἐξετάζοντος, καὶ δρασμὸς τῶν 35 τολμηθέντων οὐκ η ν, καταχειροτονεῖται τὴν ἐπὶ θάνατον, καὶ θάνατον οὐ τόνδε η τόνδε, ἀλλ' ι ν' ε χῃ καὶ τὸν βασιλέα αὐτὸν θεατήν τε καὶ αὐτουργόν, ει τε τῷ πάθει τῆς ὀργῆς ἐκνικώμενον, ει τ' α λλως τῇ ὠμότητι ἐφηδόμενον, κατὰ τὴν τοῦ βασιλικοῦ βαλα- νείου κάμινον δριμέως ἐκριφῆναι πυρὸς παραβόσκημα. ω ριστο ταῦτα, καὶ αὐτὸς προέθεεν τὰ τοῦ δράματος ἐποψόμενος. ἀλλ' ἡ τούτου σύζυγος (Θεοδοσία η ν, τὸ τοῦ̓ Αρσαβὴρ θυγάτριον) ἀνασπούδασα καὶ ὡς ε τυχε θέουσα, ὡς ε κ τινος βακχείας ἐξοιστρη- θεῖσα, ἀπέσπευδε τοῦτον καὶ τῆς ὁρμῆς ἐγατέπαυεν, ἀλάστορα καὶ θεομάχον ἀποκαλοῦσα, οι ς ου τε τὴν ἡμέραν α γει διὰ φειδοῦς, τοῦ θείου μέλλων σώματος μετασχεῖν. ἐκθειόμενος ου ν τὰ δεινά, καὶ τῷ θεῷ μὴ ἀπὸ θυμοῦ γένηται δεδοικὼς, τότε μὲν αὐτῷ τὴν σωτηρίαν τὴν παλίντροπον ἐπεβράβευσε, τῷ παππίᾳ τὴν αὐτοῦ ἐπιτρέψας φρουράν, εἰ καὶ τῶν σιδηροπέδων δι' ἑαυτοῦ φρουρεῖ- σθαι ἠξίου τὴν κλεῖν. ἐπεπείλει δὲ καὶ τῇ γυναικί, καὶ" οὐκ εἰς μακρὰν ἐπόψεσθε" ε φη," σύ τε ω γῦναι καὶ τὰ τῆς ἐμῆς νηδύος βλαστήματα, τὰ ἀποβησόμενα, εἰ καὶ σήμερόν με τοῦ ἐκεῖθεν ἁμαρτήματος προσηλευθέρωσας." τούτοις τὸ μέλλον ἀπεφοίβασέ τε καὶ προεκήρυξε. 22 Καὶ γὰρ η ν αὐτῷ δέος τῇ ψυχῇ ἐγκαθήμενον ε κ τινος χρησμολογίας, ὡς κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Χριστοῦ τοῦ θεοῦ ἡμῶν κατὰ σάρκα γεννήσεως πᾶσαν τὴν αὐξηθεῖσαν εὐδαιμονίαν καὶ βα36 σιλείαν ἀποκείρεσθαι μέλλοντος. ὁ δὲ χρησμὸς η ν Σιβυλλιακός, ε ν τινι βίβλῳ εἰς τὴν βασιλικὴν βιβλιοθήκην ἐναποκείμενος, οὐ χρησμοὺς μόνον ἁπλῶς ἀλλὰ καὶ μορφὰς καὶ σχήματα ε χουσα τῶν γενησομένων βασιλέων διὰ χρωμάτων. η ν ου ν λέων θηρίον μεμορφωμένον, χῖ στοιχεῖον κεχαραγμένον ἀπὸ τῆς ῥάχεως μέχρι τῆς γαστρὸς αὐτοῦ. τούτου κατόπιν ἀνήρ τις
q.14
ἐπιθέων δόρατι καιρίαν ἐδίδου πληγὴν τῷ θηρίῳ διὰ τοῦ χῖ. πολλοῖς ου ν πρὸς σαφήνειαν τούτου δειχθέντος, ὁ τηνικαῦτα τὴν τοῦ κοιαίστορος ἐπανῃρημένος ἀρχὴν μόνος διετράνου τὸ τοῦ χρησμοῦ, ὡς Λέον- τος ου τως καλουμένου βασιλέως τινὸς κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς Χρι- στοῦ γεννήσεως θανάτῳ ὀλεθρίῳ μέλλοντος παραδίδοσθαι. 23 Προσέτι δὲ καὶ ἡ τῆς μητρὸς ο ψις ἐπλήρου φόβου αὐτόν· η τότε μὲν λεχθεῖσα εἰς οὐδὲν τούτῳ λελόγιστο, τὰ νῦν δὲ καὶ σφόδρα δάκνουσα ἐπέκειτο τὴν ψυχήν. ἐφάνη γὰρ αὐτῇ κατὰ τὸν ἐν Βλαχέρναις θεῖον ναὸν προσφοιτώσῃ ἀεὶ κόρη τις ὑπὸ πολ- λῶν λευχειμόνων περιστοιχιζομένη καὶ ὁ ναὸς α πας πλή- ρης. ταύτην ου ν τὴν κόρην εἰπεῖν τινὶ τῶν παρεστώτων, χύτραν ἐπιπληρώσαντα αι ματος ἐπιδοῦναι τῇ μητρὶ τοῦ Λέοντος πιεῖν. αὐτῆς δὲ πολυετῆ χηρείαν προβαλλομένης, δι' η ς μήτε κρεῶν μήτε τινὸς ἐναίμων γεύσασθαι, καὶ διὰ τοῦτο μηδὲ ταύτης χρῄζειν τῆς χύτρας," καὶ πῶς" ἀντέφησεν ἡ κόρη μετὰ θυμοῦ" ὁ σὸς υἱὸς οὐ παύεται ἐμὲ πολλῶν αἱμάτων πληρῶν, καὶ τούτῳ τὸν ἐμὸν υἱὸν 37 παροργίζων τε καὶ θεόν;" πολλά τε ε κτοτε ἐλιτάνευε τὸν αὐτῆς υἱὸν τῆς τῶν εἰκονοκαυστῶν αἱρέσεως ἀποστῆναι, τὴν ο ψιν ταύτην ἐκτραγῳδήσασα. 24 Καί τις δὲ ο ψις α λλη νυκτερινὴ ἐδειμάτου τοῦτον οὐκ ε λαττον· αὐτοῦ γὰρ Ταρασίου τοῦ ἀοιδίμου πατριάρχου πάλαι τὸν βίον μετηλλαχότος Μιχαήλ τινα ἐξ ὀνόματος διακοῦσαι ἐπιπη- δήσαντα προτρεπομένου ἐπιπλῆξαι καιρίαν καὶ κατὰ κρημνοῦ ὠθῆσαι α βυσσον ε χοντος. πρὸς τούτοις καὶ τὸ τοῦ μοναχοῦ τοῦ κατὰ τὸ Φιλομήλιον. ἀλλὰ καὶ τῆς ἐσθῆτος θᾶττον μεταμφίασις. α συμφορήσας ἐπάλλετό τε τῷ δέει καὶ τὴν ψυχὴν ἐκυμαίνετο, τῷ υ πνῳ κατὰ τὴν νύκτα ἀπεχθανόμενος. ο θεν ἀκμαζούσης νυκτὸς σοφώτερα η βασιλικώτερα βουλευσάμενος, τὰς ἐπὶ τὸν παπίαν φερούσας πυλίδας καταρράξας (καὶ γὰρ η ν εὐσθενὴς τὼ χεῖρε) τὴν ἐπ' αὐτὸν διήνυε πρόοδον. ὡς δὲ κατὰ τὸ δωμάτιον εἰσῄει, θέαμα ὁρᾷ εἰς ε κπληξιν οὐ τὴν τυχοῦσαν α γον αὐτόν· ει δεν γὰρ τὸν μὲν κατάκριτον ἐν σκίμποδι τῷ τοῦ παππίου περιδεξίως, τὸν δὲ παππίαν ἐπ' ἐδάφους κοιμώμενον ευ ρισκεν. τὰς χεῖρας ἐπῆγε πρὸς τὸν Μιχαὴλ καὶ τὴν κεφαλήν, μαθεῖν βουλόμενος εἰ α ρα, ο περ τοῖς ἐν συμφορᾷ ἐπακολουθεῖ, α φροντίν τινα καὶ ἡδὺν η ἐμ- μέριμνον υ πνον καὶ κεκολασμένον καθεύδει. ὡς δ' ευ ρεν α νετον καὶ πάσης ἀπηλλαγμένον μερίμνης (οὐδὲ γὰρ οὐδ' ἐπαφώμενος αὐτὸν διύπνισεν), μείζονα τὸν θυμὸν ε θρεψε τοῖς ἀπ' ἐλπίδος τού- 38 τοις θεάμασι, καὶ δεινὸν ἀπῄει οὐκ αὐτῷ μόνον ἀλλὰ καὶ τῷ παππίᾳ ἐνσείων. οὐκ ε λαθε γοῦν ταῦτα τοῖς περὶ τὸν παππίαν, ἀλλά τις τῶν προκοίτων τοῦ Μιχαὴλ ἐκ τῶν φοινικῶν φωρασάμε- νος ὑποδημάτων ἀπήγγειλε πάντα σαφῶς. οι ς ἐκπαθεῖς γενόμενοι καὶ ἀμάχῳ δέει περιληφθέντες βουλὴν ἐξήρτυον αὐτοῖς τὴν σω- τήριον. 25 Εως α ρτι ὑπέλαμπεν, καὶ σκῆψις γίνεται τῷ Μιχαήλ, ψυχικάς τινας κηλῖδας ἐπαγομένῳ, διὰ Θεοκτίστου, ο ν καὶ μετὰ ταῦτα τῷ τοῦ κανικλείου τετίμηκεν ἀξιώματι, ταύτας βούλεσθαί τινι προσαναθέσθαι τῶν θεοφιλῶν. ἐπετέτραπτο γοῦν καὶ συγκε- χώρητο ταῦτα παρὰ βασιλέως. καὶ ο γε δή φησιν τῷ Θεοκτίστῳ" τοῖς ἡμῖν κεκοινωνηκόσι τῆς πράξεως πάντα ἀνειπεῖν διαπείλει τῷ βασιλεῖ, εἰ μή τι γένηται παρ' ὑμῶν γενναῖον, τούτου με διασῶ- ζον τοῦ θανάτου καὶ τῆς εἱρκτῆς." καὶ οἱ συνωμόται, ὡς ταῦτα διήκουσαν, βουλὴν τοιαύτην συρράπτουσιν. ε θος η ν τῷ κλήρῳ τῷ ἱερῷ οὐχ ὡς νῦν ε νδον τοῖς βασιλείοις, ε κτοτε λαβὸν τὴν ἀρ- χήν, προσμένειν διὰ νυκτός, ἀλλὰ τοῖς σφῶν οι κοις, α ρτι δὲ τρί- της ἀρχομένης φυλακῆς κατὰ τὴν ἐλεφαντίνην συναγείρεσθαι, δοξολογίαν ἀποδώσοντας κυρίῳ τῷ θεῷ τὴν ἑωθινήν. τούτοις οἱ συνωμόται ὑπὸ μάλης φέροντες ἐγχειρίδια ἐγκαταμιχθέντες, α τε δὴ καὶ κνέφᾳ καὶ ταῖς ἱερατικαῖς λαθόντες στολαῖς, συνεισῄεσαν ἀφειδῶς, ε ν τινι σκοτεινῷ λοχήσαντες τόπῳ, τὸ σύνθημα προσδεχό- μενοι. ὡς δ' ὁ υ μνος διεπεραίνετο καὶ ὁ βασιλεὺς αὐτοῦ που 39 πλησίον η ν τοῖς ᾳ δουσιν, προεξάρχων πολλάκις τοῦτο δὴ τὸ φίλον αὐτῷ τὸ
q.15
παντάνακτος ἐξεφαύλισαν πόθῳ (η ν γὰρ φύσει τε ευ φωνος καὶ ἐν ταῖς μελῳδίαις τῶν κατ' ἐκεῖνο καιροῦ ἀνθρώπων ἡδύτα- τος), τότε δὴ εἰσπηδήσαντες ἀθρόως ἐκ μὲν τῆς πρώτης ἡμάρτα- νον προσβολῆς, πρὸς τὸν τοῦ κλήρου ε παρχον ἀποπλανηθέντες, ει τε δή τινι ἐμφερείᾳ καὶ σώματος ὁμοιότητι ει τε κατὰ τὴν κεφαλὴν ὁμοίᾳ περιβολῇ· κρυμώδους γὰρ ου σης καὶ χειμερίου τῆς ω ρας ἑνὶ περιβλήματι ἀμφότεροι διεκαρτέρουν, πίλῳ τὴν κεφαλὴν ὀξυ- τάτῳ περικαλύπτοντες. ἀλλ' ὁ μὲν τοῦ κλήρου καθηγεμὼν τὸν κίνδυνον ἀπεώσατο (αὐτίκα γὰρ γυμνώσας τὴν κεφαλὴν τῷ φαλα- κρώματι τὴν σωτηρίαν ἐθήρασεν), ὁ Λέων δὲ τοῖς ἀδύτοις ἐπισυρεὶς οὐ σώζεται, ἀλλ' ἀμύνασθαι διεσπούδαζεν. ο θεν τὴν τοῦ θυμιατηρίου σειρὰν διαρπάσας, η κατά τινας θεῖον σταυρόν, τοῖς ἐπερχομένοις ἀντιπαρατάττεσθαι ἐβούλετο. ἀλλ' ου τοι πολλοὶ καὶ οὐ καθ' ει ς ἐπιδραμόντες κατετίτρωσκον, καὶ ω ς ἀμυνόμενον καὶ τῇ τοῦ σταυροῦ υ λῃ τὰς τῶν ξιφῶν ὁρμὰς ἀποπέμποντα. ἀλλ' ε καμεν πάντοθεν ὡς θηρίον βαλλόμενος, ο τε δὴ καὶ ἀπογνοὺς ο ρκῳ τῆς ἐνοικούσης χάριτος ἐν τῷ ναῷ τινὰ εὐμεγέθη καὶ γιγαν- ταῖον ἐπιφέροντα ὁρῶν τὴν πληγὴν ἐδυσώπει καὶ ἐξελιπάρει τρα- νῶς· τῆς ἐκ τῶν Κραμβωνιτῶν ου τος ὡρμᾶτο γενεᾶς. ἀλλ' ο γε" οὐχ ο ρκων" εἰπὼν" ἀλλὰ φόνων καιρός," ε τι τε κατὰ τῆς θείας ὀμόσας χάριτος, παίει διανταίαν κατὰ χειρὸς ου τω δὴ ἀνδρικῶς ὡς οὐ μόνον τῆς κλειδὸς ἀπαρράξαι ταύτην δεινῶς, ἀλλὰ καὶ τὸ 40 κέρας τοῦ σταυροῦ κοπτόμενον μέχρι πολλοῦ προελθεῖν. συνα- ποτέμνει δέ τις αὐτοῦ καὶ τὴν κεφαλήν, ο λμου δίκην τὸ σῶμα καταλιπών. 26 Τοιούτῳ μὲν τέλει βίου ὁ Λέων ἐχρήσατο κατὰ τὸν Δεκέμβριον μῆνα (ω ρα δὲ η ν δεκάτη τῆς νυκτός), βασιλεύσας ε τεσιν ἑπτὰ πρὸς πέντε μησίν, ὠμότητα μὲν ἐξασκήσας, πρὸς δὲ καὶ ἀσέβειαν, ει περ τις τῶν πρὸ αὐτοῦ· καὶ τούτοις τήν τε προσ- οῦσαν αὐτῷ πρὸς τὰ κοινὰ ἐπιμέλειαν καὶ τὴν ἐν ταῖς χερσὶν ἰσχὺν καὶ ἀνδρίαν κατῄσχυνεν. λέγεται δὲ καί τινα φωνὴν οὐρανόθεν αὐθωρὸν ῥαγῆναι, τὴν αὐτοῦ κατάλυσιν εὐαγγελιζομένην πολλοῖς· η ς καί τινες ἀκηκοότες ναυτίλοι, τὸν καιρόν τε καὶ τὴν νύκτα ἀπογραψάμενοι, ἐκ τῆς υ στερον ἐρεύνης ταύτην ευ ρον ου σαν ἀληθινήν.
q.16
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΜΙΧΑΗΛ ΤΟΥ ΕΞ ΑΜΟΡΙΟΥ. ΛΟΓΟΣ Β. 1̓ Ανῃρηκότες δὲ τὸν Λέοντα οἱ περὶ τὸν Μιχαήλ, ὡς ἐν τῷ πρὸ τούτου ἡμῖν δεδήλωται συντάγματι, τὸ τούτου νεκρὸν σύροντες ἀνηλεῶς τε καὶ ἀφειδῶς διὰ τῶν Σκύλων εἰς τὸν ἱππόδρομον ἐξή- γαγον, μή τινα φόβον ε χοντες η δη διὰ τὸ πλήρη ει ναι τῶν ἐπι41 βούλων καὶ συνωμοτῶν τὴν βασίλειον αὐλήν. συνεξέφερον· δὲ αὐτῷ καὶ τὴν αὐτοῦ γαμετὴν σὺν τέτταρσι τέκνοις αὐτῶν, Συμβατίῳ τῷ κατὰ στέψιμον μετονομασθέντι Κωνσταντίνῳ, Βασι- λείῳ τε καὶ Γρηγορίῳ α μα Θεοδοσίῳ· ου ς καὶ ἀκατίῳ ἐνθέντες πρὸς τὴν Πρώτην νῆσον ἀπήγαγον, ε νθα καὶ τῶν παίδων εὐνου- χισθέντων τὸν Θεοδόσιον συνέβη δυστυχῆσαι περὶ τὴν ζωὴν καὶ τῆς τοῦ σώματος ταφῆς τῷ ἰδίῳ κεκοινωνηκέναι πατρί. 2̔ Ο δὲ Μιχαὴλ τῆς ἐκ τοῦ παππίου φρουρᾶς ἀνενεχθείς, ε τι τοὺς πόδας σιδήρῳ δεδεμένους ε χων διὰ τὸ τὴν κλεῖν παρὰ τοῦ Λέοντος φυλαττομένην ἀσφαλείας ε νεκεν τέως ει ναι ἀφανῆ, ἐπὶ τὸν βασίλειον ἐκάθισεν θρόνον, καὶ παρὰ πάντων τῶν τέως ο ντων ἐν τῷ παλατίῳ προσεκυνήθη αὐτοκράτωρ ἀναγορευθείς. η δη δὲ μεσούσης ἡμέρας τῆς φήμης πανταχοῦ διαδραμούσης, τῶν δεσμῶν σφύρᾳ θλασθέντων μόλις, οὐ χεῖρας ἀπονιψάμενος, οὐ τὸν θεῖον φόβον κατὰ νοῦν εἰληφώς, οὐκ α λλο οὐδὲν τῶν δεόντων ποιήσας, πρὸς τὸν θεῖον καὶ μέγαν ναὸν προελήλυθεν τοῦ στέφους ἐκ τῆς πατριαρχικῆς χειρὸς καὶ τῆς πανδήμου τυχεῖν ἐπιθυμῶν ἀναρρή- σεως, ἐκείνους
q.17
μόνους φραγμὸν καὶ περιχαράκωμα ε χων τοὺς τοῦ φόνου μετεσχηκότας καὶ συνομωμοκότας αὐτῷ. ε νθα καί τις ἀμ- φοτέρων θαυμάσειεν τὸ κακόγνωμον, τοῦ μὲν ο πως οὐδένα ει χε τῶν τηλικούτων κολάκων καὶ φιλούντων τότε δὴ βοηθόν, πάντων ω σπερ ἑρπετῶν εἰς καταδύσεις χωρησάντων, τοῦ δευτέρου δὲ τὸ πρὸς πάντας α φοβον καὶ αἱμοχαρές, οι ς ω σπερ τις ἀπὸ νίκης 42 ἀθλοφόρος ἐπανερχόμενος ἀλλ' οὐ δήμιος (τοῦτο γὰρ ὑπὸ τῆς τὰ πάντα διοικούσης προνοίας ἐγένετο) κατὰ τὴν πλατεῖαν διήρχετο δέον ἐγκαλύπτεσθαι καὶ θρηνεῖν, οὐκ ἐφ' οι ς α ξιον αι μα δικαίως ἐξέχεεν (καί τοί γε οὐδὲ τοῦτο τῶν ἐπαινετῶν), ἀλλ' ἐφ' οι ς οὐκ ἐν ἀξίῳ τόπῳ, θείῳ δὲ καὶ καθαρῷ, καὶ μόνον ε νθα τὸ δεσπο- τικὸν καθ' ἡμέραν ἐκχέεται, τῶν ἡμετέρων λύτρον ἁμαρτιῶν. 3̓ Αλλ' ἐπὶ τὴν θρεψαμένην τοῦτον ἡ ἱστορία ἀγέσθω, καὶ μέσον αὐτὸν λαμβανέτω τὰ αὐτοῦ ἐπαγγέλλουσα. η νεγκε μὲν ου ν αὐτὸν ἡ κατὰ τὴν α νω Φρυγίαν πόλις̓ Αμόριον ου τω καλου- μένη, ἐν ῃ καὶ Ιουδαίων καί τινων̓ Αθιγγάνων πλῆθος ἀεί πως ἐγκατοικίζεται· καί τις δὲ αι ρεσις ἐκ̓ τῆς ἀλλήλων κοινωνίας καὶ διηνεκοῦς ὁμιλίας καινὸν ε χουσα τρόπον καὶ δόγματα ἐπιφύεται, η ς καὶ αὐτὸς μετέσχεν ἐκ πατέρων διαδεξάμενος. αυ τη δὲ τοῦ μὲν θείου λουτροῦ ὡς σωτηριώδους ο ντος καὶ παρ' αὐτοὺς διω- μολογημένου τοὺς τελουμένους μεταλαγχάνειν ἀνίησι, τα λλα δὲ πάντα σώζει φυλάττουσα κατὰ νόμον τὸν Μωσαϊκόν, πλὴν τῆς περιτομῆς. διδάσκαλον δὲ καὶ οι ον ε ξαρχον ὁ ταύτῃ μεμυσταγω- γημένος̔ Εβραῖόν τινα ἡ Εβραΐδα κέκτηται, τοῦ θείου τελέως βαπτίσματος ἀπεχόμενον, κατὰ τὸν ἑαυτοῦ οι κον, ῳ καὶ τὰ ἑαυτοῦ οὐ μόνον τὰ ψυχικὰ ἀλλὰ δὴ καὶ τὰς κατ' οι κον οἰκονομίας ἐμπι- στεύει καὶ ὑπὸ χεῖρα δίδωσι τὴν αὐτοῦ. ταύτης ου ν ἐκ παιδὸς 43 μετασχὼν καὶ ῃ τὴν ψυχὴν προκαταληφθεὶς οὐκ ει χεν οὐδ' ου τως τὸ τῆς προλήψεως καθαρόν, ἀλλ' οι όν τις ἀπιστίας σύνοδος γε- γονὼς ὁμοῦ τε ταύτην οὐ πόρρω γενόμενος παρεχάραξεν καὶ τὴν Χριστιανῶν παρενόθευσεν καὶ τὴν̓ Ιουδαϊκὴν ἐκιβδήλευσεν. τέως μὲν ου ν ει χετο αὐτῆς, καὶ τὴν εἰς α νδρας τελοῦσαν ἡλικίαν ἀνή- γετο, ἀγροικίαν καὶ ἀμαθίαν ω σπερ τινὰς ε λικας α μπελος συνανι- ούσας ε χων αὐτῷ· μᾶλλον δὲ ὑπὸ τούτων ἐχόμενος καὶ παιδαγωγούμενος κατάλληλα προσῄει μαθήματα διδασκόμενος, οι ς πολλάκις τὴν βασίλειον δεδραγμένος ἀρχὴν ἐφαίνετο σεμνυνόμε- νός τε καὶ καλλωπιζόμενος η τῷ ἑαυτοῦ διαδήματι. τὴν λογικὴν δὲ παντάπασιν, ὡς τὰ παρ' ἑαυτοῦ προβαλλόμενα ἀνατρέπουσαν καὶ πείθειν δυναμένην τε καὶ μεταδιδάσκειν τοῦ μὴ τῆς αἱρέσεως αὐτοῦ καὶ θρησκείας ὀπίσω πορεύεσθαι, ἠτίμαζέ τε καὶ ἀπεβάλ- λετο τῆς ἑαυτοῦ ἐπιβούλως ψυχῆς. καί τοί γε η ν αὐτῷ δυνατὸν τὰ ἑαυτοῦ τε σέβεσθαι καὶ τὰ ἡμέτερα μὴ ἀτιμοῦν, ο ταν μὴ πρὸς τοσοῦτον χορὸν τῶν ἐπὶ σοφίᾳ διαλαμψάντων χρόνῳ καὶ ἀριθμῷ κεκρατηκότα ἀνθαμιλλᾶσθαι ἠδύνατο. (4) πλὴν ἐτίμα τὰ ἑαυ- τοῦ. τὰ δὲ η ν συῶν μὲν τῶν ἀρτιτόκων προλέγειν ο σοι τε ε σον- ται εὐτραφεῖς καὶ σωμάτων μεγέθους οὐκ ἀμοιρήσουσι, καὶ ο σοι τοῖς ἐναντίοις περισχεθήσονται, καὶ ι ππων μὲν ἐγγὺς ἑστάναι τῶν λακτιζόντων εἰδέναι, ο νους δὲ λακτίζοντας ὡς πορρωτάτω ἀποτρέπεσθαι εὐφυῶς, ἡμιόνων τε κριτὴς α ριστος ει ναι, καὶ τούτων 44 ο σοι μὲν πρὸς φόρτον ἁρμόδιοί τε καὶ ἐπιτήδειοι, ο σοι δὲ τοὺς ἐπιβάτας εὐφόρως, ἀλλὰ μή τινι πτοίᾳ περιδεεῖς γινόμενοι, φέ- ρουσιν. οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τοὺς ι ππους μόναις ὀφθαλμῶν διακρί- νειν βολαῖς, ο σαι τε πρὸς δρόμον ευ τονοί τε καὶ τάχισται πεφύκασιν καὶ ο σοι πρὸς πόλεμον τὸ καρτερικὸν διασώζουσιν, προβά- των τε καὶ βοῶν τὴν εὐτοκίαν, καὶ τὴν τοῦ γάλακτος ο σαι τὴν δαψίλειαν ἐκ φύσεως ε λαχον, καὶ ὡς σιγώντων, τὸ δὴ μεῖζον, τῆς τε μητρὸς καὶ τῶν ἀρτιγενῶν γεννημάτων, εἰδέναι διακρίνειν ποῖον ὁποίας ἐστὶν ι διον. καὶ τὰ μὲν τῆς πρώτης ἡλικίας, εἰπεῖν δὲ καὶ τῆς τελευταίας, ταῦτα δὴ τὰ μαθήματά τε καὶ σεμνολο- γήματα· (5) ὡς δ' η δη η κμαζε τὸν πένητα βίον διαθλῶν τε καὶ καρτερῶν, ε σπευδε δὲ τοῦτον πάσῃ ἀποτρίψασθαι
q.18
μηχανῇ, καί ποτε τῷ ἑαυτοῦ παρέστη δὴ στρατηγῷ, ἑαυτόν τε ὑποφαίνων καὶ τῇ τῆς γλώττης τραυλότητι τὸν α ρχοντα ἐκκαλούμενος, τῶν Αθιγγάνων τις γνωστός̓ τε καὶ οἰκεῖος τῷ στρατηγῷ ω ν αὐτόν τε τοῦτον Μιχαὴλ καί τινα ε τερον περιβοήτους ε σεσθαι μετ' οὐ πολὺ διηγόρευε καὶ βασιλείας αὐτῆς ἐπιτυχεῖν οὐκ εἰς μακράν. τούτοις τὴν ψυχὴν ὁ στρατηγὸς ἐκθερμανθείς, καὶ τὸ μέλλον ω σπερ κατατρυγῶν, οὐκ ε γνω βραδύτητι τὸν καιρὸν ἀπώσασθαι, ου πάλιν τυχεῖν οὐκ εὐπετὲς οὐδὲ ῥᾴδιον. τράπεζα γοῦν παραχρῆμα, καὶ τοὺς α λλους πάντας καταλιπὼν τούτους δὴ τοὺς α νδρας εἰς ἑστία- σιν συγκαλεῖ. ὡς δὲ τοῦ πότου ἀκμάζοντος καὶ τὰς θυγατέρας 45 α γων ἐδίδου ὁ στρατηγὸς καὶ νυμφίους καθωμολόγει, τῷ ξένῳ μὲν καὶ παραδόξῳ τοῦ πράγματος ἐν ἐκστάσει τούτους τὸ πρῶτον ἐποίει καὶ δίχα φωνῆς, ἀποδεχομένους δὲ ο μως μετὰ ταῦτα καὶ συγκατατιθεμένους καὶ θεὸν τάχα, οὐκ α νθρωπον, ὁμολογοῦν- τας αὐτόν. 6 Ει ναι μὲν ου ν τέχνῃ τῇ μαντικῇ πολλὰ τὰ ὑποκείμενα, ὀρνίθων τε πτήσεις ὀνείρων τε ἀγέλας καὶ παντοίων σωμάτων διεντόμων θέας, ι να μὴ πολλοῖς ὀλίγος φιλονεικῶ, οὐκ ἐπὶ πολὺ διοίσομαι. ει ναι δὲ καθαρὰν καὶ δαιμόνων τινῶν ἐκτὸς ὑπηρε- σίας, πόρρω θεοῦ τὸν α νθρωπον σπουδαζόντων βαλεῖν, ου τ' αὐ- τὸς ει ποιμι ου τ' α λλος οι μαι τῶν φρονούντων ευ, ἐπεὶ καὶ τοὺς οὐκ εἰλικρινῆ τινὰ βίον διώκοντας καὶ καθαρόν, τοὺς ἀσπούδα- στον δὲ καὶ ἀνελεύθερον, τὴν ἀκριβῆ γνῶσιν ταύτης λαβεῖν ἀκη- κόαμεν. τί μοι τοῦτο τὸ παρὸν ἐζήτηται; ι να μή τις ἐπιπνοίᾳ θείᾳ τοὺς περὶ ταῦτα ἀσχολουμένους νομίζῃ τι τοιοῦτον διασαφεῖν, καὶ αι τιον ποιῇ τὸν θεὸν τῆς ἀδίκου γνώμης αὐτῶν, ταὐτὸ δ' εἰ- πεῖν καὶ ἀρχῆς, μηδὲ τοὺς ἐπιδιδόντας τούτοις ἑαυτοὺς ε χειν νοῦν οἰηθῇ, α τε καὶ πολλῶν καθ' ἡμέραν ἀποτυγχανόντων καὶ αἰτίων γινομένων τῆς ἀπωλείας αὐτῶν. ἀλλὰ τὸν ἀρχέκακον ο φιν καται- τιῷτο, ο ς κατὰ τὴν οἰκουμένην ἐμπεριπατῶν καὶ ο ργανα καταλαμ- βάνων ἁρμόδια οὐκ ἐν τῷδε μόνῳ η τῷδε τῷ ἀνθρώπῳ τὰ περὶ τῆς βασιλείας σπέρματα καταβάλλει, ἀλλ' ἐν πολλοῖς, καὶ τού- τους ἀναπείθων τε καὶ κινῶν ἐπιβάλλειν μὲν πείθει καὶ δήμους 46 ἀνατρέπειν καὶ ἐμφυλίους μάχας ἐργάζεσθαι, κατὰ τὴν εἰκόνα τοῦ λίθους πολλάκις ἐπαφιέντος τισὶ τυφλοῦ· πολλοὺς γὰρ βάλ- λων τάχα καὶ μὴ ὁρῶν ὀψὲ καὶ μόλις τοῦ βαλλομένου καταστοχά- ζοιτο. ταῦτα μὲν ου ν ἡμῖν παρὰ θεωρίαν, ι να μὴ τῷ θείῳ ἀνα- φέροι τις τὰς τοιαύτας τῶν πράξεων μηδὲ δὴ τὰς πονηροτέρας ἀρχάς, ἐκείνῃ δὲ τῇ γραφικῇ βοηθούμενος μαρτυρίᾳ, τῇ" ἑαυτοῖς ἐβασίλευσαν" λεγούσῃ," ἀλλ' οὐ δι' ἐμοῦ." 7 Ταύτην ου ν τὴν τοῦ̓ Αθιγγάνου μάντεως φωνὴν ὡς θείαν τινὰ πρόρρησιν ὁ Μιχαὴλ ἐνηχηθείς, καὶ αυ θις ὀψέ ποτε τὴν κατὰ τὸ Φιλομήλιον, ω ς μοι πρότερον ει ρηται, τὸν τοῦ Λέοντος φόνον θρασύτερόν πως μεταχειρισάμενος ἐξεπλήρωσεν, ε κτοτε μελέτην τοῦτο διηνεκῆ σχών, καὶ αυ θις τὴν εἰς τὸν θεῖον ναὸν θᾶττον η ε δει θαρρούντως ἐξειργάσατο πρόοδον, κακὸς μὲν περὶ τὸν πρῶτον εὐεργέτην φανείς, ἐκεῖνον δὴ τὸν εἰρημένον Βαρ- δάνιον, κακίων δὲ περὶ τὸν δεύτερον Λέοντα, ο σον καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐκ τοῦ θείου βαπτίσματος υἱοθετησάμενος η ν. πλὴν ἀπό- μοιράν τινα ποιεῖται καὶ πρὸς ἀπόλαυσιν χορηγεῖσθαι πράττει τοῖς τοῦ Λέοντος παισὶν α μα τῇ τούτου μητρί τε καὶ γαμετῇ ἐκ τῶν ἐκκομισθέντων κτημάτων αὐτοῦ, καί τινας τῶν ἑαυτοῦ παίδων πρὸς ὑπηρεσίαν, εἰ καὶ μὴ πάντας, αὐτοῖς ἐδωρήσατο, τῇ μητρὶ μὲν καὶ γαμετῇ εἰς τὴν μονὴν τὴν ου τω λεγομένην τῶν Δεσποτῶν ἐν ἀσφαλείᾳ ζῆν κελεύσας αὐθεντικῶς, τοὺς α ρρενας δὲ τῶν παί- 47 δων ἐν τῇ Πρώτῃ νήσῳ, ὡς ει ρηται, ε νθα καὶ Κωνσταντῖνος ὁ μετονομασθεὶς Βασίλειος ἀφωνίᾳ πως συσχεθεὶς μετὰ τὸ τὰ γό- νιμα τῶν μορίων ἀφαιρεθῆναι ἐδέετο μὲν τοῦ θεοῦ τὴν ἑαυτοῦ λυθῆναι φωνὴν καὶ τὴν γλῶτταν αυ θις τὸ ευ ηχον ἀπολαβεῖν, ἐδέετο δὲ καὶ τοῦ ἐν θεολογίᾳ διαλάμψαντος Γρηγορίου, ἐκεῖσέ που ἀνε- στηλωμένου τυγχάνοντος. ει ξε γοῦν ὁ α γιος, καὶ τῆς αὐτοῦ δεή- σεως κατὰ τὴν τῶν φώτων πανήγυριν ἐπακήκοεν.
q.19
ὁρᾷ γὰρ τὸν θεῖον ἐκεῖνον χαρακτῆρα κατὰ τὸν ο ρθρον τούτῳ διαλεγόμενον καὶ" τὸν κηρὸν" ου τω δὴ λέγοντα" λαβὼν ἀνάγνωθι." ὁ δὲ πιστεύων τοῖς λεγομένοις εἰσελθὼν ἀνέγνω λαμπρᾷ καὶ καθαρᾷ τῇ φωνῇ τὸ" πάλιν̓ Ιησοῦς ὁ ἐμός." ε κτοτε γοῦν τὴν πατροπαρά- δοτον αὐτοῦ οὐ διέλιπε βδελυσσόμενος α νοιαν καὶ περὶ τὰς θείας εἰκόνας ἀγνωμοσύνην, μετετίθετο δὲ καὶ τοὺς τῶν ἁγίων χαρακτῆ- ρας περιπτυσσόμενος οὐ διέλιπεν. ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὀψὲ τοῦ και- ροῦ καὶ πολύ περ ἐς υ στερον. 8 Ηδη δὲ καὶ τὴν αὐτοκράτορα τοῦ Μιχαὴλ ἐπανελομέ- νου ἀρχὴν καὶ τὰ κατ' αὐτὴν ὡς ἐβούλετο διοικοῦντος, ἐπιστολὴν ὁ μακαρίτης Νικηφόρος ἐκπέμπει, τὴν τῆς πίστεως παρακαλῶν ἀνάκλησιν γενέσθαι καὶ πάλιν ἀπολαβεῖν τὸν ἀσπασμὸν τὰς θείας εἰκόνας." ἀλλ' ου τε καινουργήσων" ἀπεκρίνετο ὁ Μιχαὴλ" τῶν περὶ πίστεώς τι δογμάτων ἐξελήλυθα, ου τε μὴν τῶν η δη παραδο- θέντων καὶ ἀνομολογηθέντων καταδρομήν τινα ἐργάσασθαι καὶ καθαίρεσιν. ε καστος ου ν τὸ δοκοῦν αὐτῷ ποιείτω καὶ ἐφετόν, 48 ἀμαθὴς πόνων καὶ α γευστος λύπης διατελῶν." πλὴν οὐ μέχρι τέλους ταύτην ἐτήρησε τὴν προαίρεσιν ὁ μηδ' ἐξ ἀρχῆς ἀληθὴς Χριστιανὸς γεγονώς· ἀλλ' ο σῳ τῆς βασιλείας ἐγένετο ἐγκρατής, τοσούτῳ κακοδαίμονι φύσει καὶ ὠμοτάτῃ τὸν κατὰ Χριστιανῶν καὶ τῶν ὁμοφύλων ἀνερρίπισε πόλεμον, νῦν μὲν τοὺς μοναχοὺς διαπτύων παντοίοις τε περιβάλλων δεινοῖς καὶ ποιναῖς ἐξευρίσκων ποινάς, νῦν δὲ τοὺς α λλους πιστοὺς παραπέμπων ταῖς φρουραῖς καὶ ὑπερορίους ποιῶν. ἐντεῦθεν καὶ Μεθόδιον τὸν μετὰ βραχὺ τοῦ πατριαρχικοῦ θρόνου ἀντιλαβόμενον καὶ Εὐθύμιον τὸν τηνι- καῦτα Σάρδεων πρόεδρον, τῷ αὐτοῦ θελήματι μὴ ὑπείκοντας μηδὲ τὴν τῶν εἰκόνων ἐξαρνουμένους τιμήν, τῆς πόλεως ἐξωθεῖ, καὶ τὸν μὲν θεῖον Μεθόδιον φυλακῇ παραδίδωσι κατὰ τὴν νῆσον̓ Ανδρέου τοῦ ἀποστόλου, καθ' η ν ὁ̓ Ακρίτας ἐγγειτονεῖ, τὸν δὲ μακαρίτην Εὐθύμιον διὰ Θεοφίλου τοῦ οἰκείου υἱοῦ θανάτῳ πα- ραδίδωσι, βουνεύροις τυπτόμενον ἀφειδῶς. ο σῳ δὲ τὴν Χριστοῦ κληρονομίαν ἐπίεζε καὶ οι όν τις θὴρ α γριος κατενέμετο, τοσούτῳ τοὺς̓ Ιουδαίους ἀνέτους φόρων καὶ ἐλευθέρους ἐδείκνυεν, ἀγαπω- μένους καὶ στεργομένους αὐτῷ τῶν α λλων ἀνθρώπων διαφερόντως. καὶ ζωγράφοι μὲν τὰ καλὰ τῶν ζῴων εἰς μίμησιν ε χουσιν, ου τος δὲ τὸν τοῦ Κοπρωνύμου βίον οι όν τι προχάραγμα καὶ πρω- τότυπον θεὶς ἀπομιμεῖσθαι εἰς α κρον ἐσπούδαζεν. διὸ καὶ πρὸς τὴν ἀκρόπολιν ἐλαύνει τῆς ἀσεβείας, α ρτι μὲν σάββατα νηστεύειν νομοθετῶν, α ρτι δὲ κατὰ τῶν θείων προφητῶν τὴν γλῶσσαν ἐξα49 κονῶν, ἀνάστασίν τε τὴν μέλλουσαν καὶ τὰ ἐκεῖθεν ἀπιστῶν ἀγαθά. διάβολόν τε ο λως μὴ ει ναι διισχυρίζετο, α τε μηδ' ὑπὸ τοῦ Μωσέως τούτου παραδεδομένου. πορνείαν δὲ κατασπαζόμε- νος, καὶ τὸν ἐπὶ πάντων δεῖν ὀμνύναι μόνον θεὸν νομοθετῶν, καὶ τὸν̓ Ιούδαν ἀκολάστῳ γλώσσῃ κατατάττων τοῖς σωζομένοις, καὶ τὴν ἑορτὴν τοῦ σωτηρίου πάσχα κακῶς καὶ παρὰ καιρὸν χλευάζων τιμᾶσθαι, καὶ τὴν̔ Ελληνικὴν παίδευσιν διαπτύων, καὶ τῆς ἡμε- τέρας καὶ θείας τοσοῦτον καταφρονῶν ὡς μηδὲ τοὺς νέους παιδο- τριβεῖσθαί που συγχωρεῖν, ι να μήτε τῇ αὐτοῦ ἀλογίᾳ ε χοι τις ἀντιστῆναί ποτε καὶ διελέγξαι, μήτε πάλιν τῷ τάχει τῶν ὀφθαλ- μῶν καὶ τῇ τῆς γλώττης ῥύμῃ φερόμενος διὰ τῆς παιδεύσεως τὰ δευτερεῖα τοῦτον φέρειν καταναγκάσειεν· τοσοῦτον γὰρ η ργει πρὸς τὴν μῖξιν τῶν γραμμάτων ἐκεῖνος καὶ τὴν τῶν συλλαβῶν ἀνάγνω- σιν, ὡς ῥᾷον α ν τις διῆλθε βιβλίον η αὐτὸς τῇ βραδύτητι τοῦ νοῦ τὰ τοῦ οἰκείου στοιχεῖα ὀνόματος. ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὡς καὶ τοῖς κατ' ἐκεῖνο καιροῦ κεκωμῳδημένα θείοις ἀνδράσιν ἐατέον· πλή- ρεις γὰρ βίβλοι τὰ ἐκείνου ἐκστηλιτεύουσαι· ἡμεῖς δὲ πρὸς τὰ ἑξῆς προσβῶμεν τῆς ἱστορίας, τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἀθέων αὐ- τοῦ πράξεων ἐνορῶντες. 9 Κατὰ γὰρ τὸν καιρὸν τοῦτον ἀρχὴν λαβὼν ἐμφύλιος πόλεμος ἐξ̓ Ανατολῆς παντοίων ἐνέπλησε τὴν οἰκουμένην κακῶν καὶ ἐκ πολλῶν ὀλίγους τοὺς ἀνθρώπους
q.20
εἰργάσατο, πατέρων δη50 λονότι τὰς δεξιὰς κατὰ τῶν υἱῶν ὁπλισάντων, καὶ ἀδελφῶν κατὰ τῶν ἐκ τῆς αὐτῆς φύντων γαστρός, καὶ φίλου τὸ τέλος κατὰ τοῦ φιλοῦντος τὰ μάλιστα. Θωμᾶς τούτων η ν ε ξαρχος, περὶ ου διτ- τὸς λόγος φέρεται. ἀνάγκῃ δὲ ἀνθρώποις ου σιν ἡμῖν, καὶ ἀκοῇ ἀλλ' οὐκ ο ψει ἐκ τῆς τοσούτου χρόνου παρολκῆς τὰ τοιαῦτα κατ- ειληφόσι τῆς ἱστορίας, ι να δὴ πανταχοῦ τὴν ἀλήθειαν σωζομένην ε χοιμεν, καὶ τοὺς τοιῶσδε ἀλλὰ μὴ τοιῶσδε μόνον παραδιδομένους λόγους ἀναγράφειν, οὐδὲν ἐκ τῆς τοιαύτης ἀμφιβολίας καὶ πλά- νης λυμαινομένης τῆς προκειμένης ἡμῖν ὑποθέσεως, μᾶλλον μὲν ου ν καὶ ἀσφαλεστέρας τυγχανούσης τοῖς γε μὴ ου τως ε χειν ἀλλ' ου τως διαπληκτιζομένοις ἀεί. α ριστον μὲν γὰρ η ν, εἰ γυμνῆς ὑπαρχούσης τῆς ἀληθείας καὶ ἡμεῖς ἐκτὸς παραπετάσματος τὴν πανείδησιν οἱ α νθρωποι ει χομεν· ἐπεὶ δὲ ὁ πολὺς ῥεύσας χρόνος οι όν τι κάλυμμα ἡμῖν προστεθὲν ἀσθενεστέραν τὴν γνῶσιν ἐργά- ζεται, δεῖ τῇ γε φήμῃ καὶ κληδόνι πειθομένους εἰς φῶς α γειν πο- σῶς τὰ πράγματα, ἀλλ' οὐχὶ τῷ ποταμῷ τῆς λήθης παραδοῦναι ὁλοσχερῶς. 10 Ο μὲν ου ν ει ς καὶ πρῶτος λόγος, ῳ καὶ ἐγὼ πείθο- μαἱ ἐξ ἐγγράφων τινῶν ε χων τὸ βέβαιον, τοῦτον ὁρμᾶσθαί φησι τὸν Θωμᾶν ἐξ ἀσήμων τε γονέων καὶ πενιχρῶν, α λλως δὲ καὶ Σκλαβογενῶν, τῶν πολλάκις ἐγκισσευθέντων κατὰ τὴν̓ Ανατολήν. πενίᾳ γοῦν ἀποζῶν καὶ τὴν τύχην ἐμπορευόμενος τὴν ἑαυτοῦ μὲν 51 ἀπέδρα, πρὸς δὲ τὴν μεγαλόπολιν ταύτην εἰσέφρησεν. καὶ δή τινι τῶν συγκλητικῶν ἐξυπηρετεῖν τε καὶ λειτουργεῖν κολληθεὶς αἰ- σχῦναι δι' ἀκολασίαν καὶ καθυβρίσαι τὴν δεσποτικὴν εὐνὴν καὶ τὰ λέκτρα τούτου ἠπείγετο. ἐπεὶ ου ν φωραθεὶς οὐχ οι ός τε η ν τὸν πολὺν ο νειδον καὶ τὰς διὰ τοῦτο ὑπομεῖναι πληγάς, φυγὰς πρὸς τοὺς ἐξ Αγαρ γίνεται, καὶ τούτοις πίστιν ἱκανὴν ε κ τε τῶν καταλ- λήλων αὐτοῦ δοὺς πράξεων διὰ πολλῶν η δη χρόνων (ε τος γάρ που διηνύετο τούτῳ πεμπτὸν καὶ εἰκοστὸν) καὶ ἐκ τοῦ τὸν Χρι- στὸν καὶ θεὸν ἠρνῆσθαι ἡμῶν, πολεμικῆς τινὸς φάλαγγος γίνεται ἀρχηγὸς καὶ κατὰ Χριστιανῶν ὁπλίζεται, κραταιοτάτῃ χειρὶ τὴν τῶν̔ Ρωμαίων βασιλείαν ὑπὸ τὴν αὐτῶν χεῖρα ποιῆσαι καθυπο- σχόμενος. καὶ ι να μή τινα ἐμποδὼν παρὰ̔ Ρωμαίοις γινόμενος σχῇ, πάντας δὲ συνεφαπτομένους καὶ τούτου προκινδυνεύοντας, Κωνσταντῖνον ει ναι αὑτὸν τῆς Εἰρήνης διετράνου καὶ ἐπεφήμιζεν, ο ν ἡ α νοια καὶ τὸ τοῦ η θους ὠμὸν πάλαι μὲν μετὰ τῆς βασιλείας ἀφείλετο καὶ τοὺς ὀφθαλμούς, τηνικαῦτα δὲ καὶ τὸν βίον μετηλ- λαχὼς η ν. ἐπεὶ δὲ καὶ τὸ τῶν πράξεων μέγεθος καὶ αἱ βόσκουσαι τοῦτον ἐλπίδες κοινωνόν τινα τῶν πραγμάτων ἀπῄτουν (οὐ γὰρ α ν α λλως αὐτῷ τὰ κατὰ γῆν καὶ θάλατταν ὑπελάμβανε κραταιοῦ- σθαι), καὶ υἱόν τινα ἐπείσακτον εἰσποιεῖται, τῇ τοῦ σώματος μεταμορφώσει τὴν τῆς ψυχῆς δηλοῦντα ἀπόνοιαν, ῳ καὶ δυνά- μεις ἀρκούσας παρασχὼν καὶ Κωνστάντιον μετονομάσας α λλοθεν, ἑαυτὸν δὲ ἑτέρωθεν τὴν τῶν̔ Ρωμαίων κείρειν καὶ κατατρέχειν ἐπέ- 52 ταττε γῆν. Λέων τότε καιροῦ ὁ ἐξ̓ Αρμενίων τὰς τῆς βασιλείας ἐκεκρατήκει ἡνίας, ἐν ὑστέρῳ καιρῷ· ο ς δύναμίν τινα κατ' αὐτοῦ συστήσας οὐκ ἀξιόλογον αὐτὴν μὲν σφαλῆναι ἐποίησεν (α μα γὰρ τῇ πρὸς πρόσωπον ἀπαντήσει ἐτρέπετο πρὸς φυγήν), τοῦτον δὲ θρασύτερον καὶ πλέον η η ν τὰ καθ' ἑαυτὸν φρονεῖν. καὶ ὁ μὲν πρῶτος καὶ πολὺς ου τως ε χειν λόγος περὶ τῆς τοιαύτης κινήσεως καὶ στάσεώς φησι τὴν ἀρχήν. 11 Ατερος δὲ τοῦτον ει ναι τὸν Θωμᾶν, μηδὲν περὶ τῆς κλήσεως διενηνεγμένος, τὸν τῷ Βαρδανίῳ μὲν πάλαι συνόντα, παρὰ τοῦ ἡγησαμένου δὲ Λέοντος τιμηθέντα· ο ς τὴν τῶν φοιδε- ράτων τηνικαῦτα διοικῶν ἀρχήν, κατὰ τὸν̓ Ανατολικὸν ἐνδιατρί- βων, ἐπεὶ τὸν Μιχαὴλ α ρτι διήκουεν ἀνῃρηκότα τὸν Λέοντα, ἐκ- δικῶν, ὁμοῦ δὲ καὶ θυμὸν ι διον ἀποπιμπλῶν (ἐτύγχανε γάρ που πόρρωθεν ἐξ ἡλικιωτῶν διαφερόμενος πρὸς αὐτόν), καὶ α μα τὴν περὶ αὐτοῦ τοῦ ἐν τῷ Φιλομηλίῳ μοναχοῦ πρόρρησιν φοβούμενος, χεῖρα ἐναντίαν κινεῖ, καὶ χεῖρα οὐ μικράν τινα καὶ ἀσθενῆ, βα- ρεῖαν
q.21
δὲ καὶ ἀνδρώδη καὶ νεανικήν, πᾶσαν ἡλικίαν τῶν δόρυ δυ- ναμένων κινεῖν ε χων μεθ' ἑαυτοῦ. ἐτύγχανε γάρ πως καὶ α λλως ὁ Μιχαὴλ ὑπὸ πάντων μισούμενος, α τε δὴ κακῆς μὲν αἱρέσεως μετεσχηκὼς τῆς τῶν̓ Αθιγγάνων, ὡς ει ρηται, καὶ ο τι γλῶσσαν χωλεύουσαν ε χων εἰς ἀνανδρίαν καὶ μαλακίαν διεβεβόητο, πολλῷ δὲ μᾶλλον, ο τι τὴν ψυχὴν τῆς γλώττης οὐχ η ττον χωλεύουσαν 53 ε φερεν, ἐβδελύσσετό τε καὶ εἰς φόρτον λελόγιστο τοῖς πολλοῖς. ὁ Θωμᾶς δέ, εἰ καὶ τὸ σκέλος πεπηρωμένος καὶ τῷ γένει βάρβαρος η ν, ἀλλ' ου ν τῇ γε πολιᾷ αἰδέσιμος, καὶ μᾶλλον φιλούμενος ἐτύγχανεν, ο τι τὸ εὐπροσήγορον καὶ ἀστεῖον, οι α δὴ φιλεῖ ὁ στρατιώ- της ο χλος, αὐτῷ που συνουσίωτο ἐκ παιδός, καὶ τῶν κατὰ γεν- ναιότητα σώματος οὐ δή τινος ἐφαίνετο δεύτερος. ου τος ου ν τοὺς τοὺς δημοσίους φόρους εἰσπράττοντας εἰς ἑαυτὸν εἰσποιησάμενος, καὶ ἐκ μεγαλόφρονος ἐπιδόσεως σπουδάζων ὑφ' ἑαυτὸν ποιεῖν τοὺς πολλούς, πολὺς γέγονεν ἐκ μικροῦ καὶ μέγας ἐξ ἐλαχίστης χειρός· τοὺς μὲν γὰρ η γε πειθοῖ καί τινι φιλίᾳ, ο σοις δὴ ὁ τῶν καινῶν πραγμάτων καὶ τὸ φιλοπλουτεῖν ε ρως ἐνῆν, τοὺς δὲ βίᾳ καὶ γνώμῃ ἀβουλήτῳ, ο σοις δὴ τὰ τῶν ἐμφυλίων στάσεων κακὰ ἐν πείρᾳ η δη γεγένηντο. ἐντεῦθεν ου ν οἱ ἐμφύλιοι ἀναρρηγνύμενοι πόλε- μοι, καὶ οι όν τινες Νειλῷοι καταρράκται ἀνοιγόμενοι, οὐχ υ δατι ἀλλ' αι ματι τὴν γῆν κατεπότιζον. ἐντεῦθεν καὶ δοῦλοι κατὰ δε- σποτῶν καὶ στρατιώτης κατὰ ταξεώτου καὶ λοχαγὸς κατὰ στρατη- γέτου τὴν χεῖρα φονῶσαν καθώπλιζεν, καὶ πᾶσα τέως ἡ̓ Ασία βυ- θιζομένη κατέστενεν. αἱ μὲν γὰρ αὐτάνδρως τῶν πόλεων ἀνῄρηντο τῷ Θωμᾷ, τῷ φόβῳ πεισθεῖσαι· αἱ δὲ πολλάκις ἀντιπίπτουσαι, τὰ πιστὰ τῷ γε κρατοῦντι τηροῦσαι, μετὰ πολλῶν φόνων καὶ ἀνδραποδισμῶν ὑπήγοντο δεύτεραι. πλὴν ἀλλὰ πᾶσἀ Ασία ὀπίσω τούτου ἐγένετο, ἐκτὸς τοῦ τὸ̓ Οψίκιον Κατάκυλα στρατηγοῦντος 54 καὶ̓ Ολβιανοῦ τοῦ τῶν̓ Αρμενιακῶν· ου τοι γὰρ δὴ ἐν τοσούτοις μόνοι στρατηγέταις τὰ πιστὰ τηροῦντες πρὸς Μιχαὴλ ἀνεφάνησαν. οι ς καὶ τὴν χάριν ἀπονέμων, ὡς μὴ προδεδωκόσιν αὐτόν, τὸ εἰς τὸ βασιλικὸν τελούμενον ταμιεῖον δημόσιον καπνικὸν ου τω λεγόμε- νον μιλιαρίσιον ε ν συγκεχώρηται· τῶν γὰρ α λλων πάντων ἀνὰ δύο τελούντων ἀνέκαθεν μιλιαρισίων, ἀλλὰ καὶ αὐτῶν τούτων, τότε τὸ ε ν ἀφείθη διὰ τὴν ευ νοιαν. 12 Α καὶ μαθοῦσι τοῖς̓ Αγαρηνοῖς ἀγαπητὸν κατεφαίνετο καὶ ο λως ἐντρύφημα· καιροῦ γὰρ λαβόμενοι πᾶσαν χώραν καὶ νῆσον κατέτρεχον ἀδεῶς, μή τινος ἐμποδὼν ἱσταμένου αὐτοῖς. διὸ καὶ ταῦτα τῷ Θωμᾷ διακηκοότι, ἐπεί τινα κίνησιν ἐκ τῶν ἑαυτοῦ ῳ ετο καὶ νεωτερισμόν, ει γέ τινα φροντίδα μὴ τῶν ἐπ' οι- κου ποιήσοιτο καὶ τῆς α λλης̓ Ανατολῆς, ἀλλὰ συγχωρήσοι τούς τε παῖδας καὶ γυναῖκας καταληϊσθῆναι καὶ αἰχμαλωτισθῆναι αὐτῶν, συμφέρον κέκρικε τέως μὲν ἐπικρατῆσαι τὴν αὐτῶν ὁρμὴν δι' ἐπι- φανείας αὐτοῦ καὶ τῷ πλήθει τῶν δυνάμεων ἐκπλῆξαί τε καὶ πρὸς εἰρήνην πανούργως ἐκκαλέσασθαι. ο καὶ συνέβη· ὡς γὰρ αὐτοῖς α ρτι δὴ τοῖς Σαρακηνοῖς εἰς τὴν αὐτῶν εἰσβάλλων ἐξ ὑποστροφῆς ἀνύποιστος κατεφαίνετο, εἰς λόγους δὴ προελθὼν βαρβαρικοὺς σπονδάς τε ἐποιεῖτο εἰρηνικὰς καὶ πρὸς συμμαχίαν ἐξεκαλεῖτο αὐ- τούς, συντιθέμενός τε καὶ ὑπισχνούμενος α καὶ πρότερον ει ρηται, τὰ̔ Ρωμαίων τε προδοῦναι ο ρια καὶ τὴν αὐτῶν αὐτοῖς ὑπὸ χεῖρας ποιῆσαι ἀρχήν. ο θεν τοῦ μὲν βουλεύματος οὐ διήμαρτεν τοῦ οἰ- 55 κείου, ἀλλὰ καὶ στέφους μεταλαγχάνει καὶ αὐτοκράτωρ ἀναγο- ρεύεται παρὰ τοῦ τὸν ἐν̓ Αντιοχείᾳ θρόνον τηνικαῦτα μεταποιου- μένου Ιακώβ, καὶ χεῖρἀ συλλέγει πολλήν, μᾶλλον δὲ λαμβάνει πρὸς τὴν αὐτοῦ κραταίωσιν· οὐ γὰῤ Αγαρηνῶν μόνον τούτων δὴ τῶν ἡμῖν γειτονούντων καὶ ὁμορούντων, ἀλλὰ καὶ αὐτῶν τῶν ἐν- δότερον οἰκούντων, Αἰγυπτίων̓ Ινδῶν Περσῶν̓ Ασσυρίων̓ Αρμενίων Χάλδων̓ Ιβήρων Ζηχῶν Καβείρων καὶ πάντων τῶν δὴ Μά- νεντος συστοιχούντων δόγμασι καὶ θεσπίσμασι. τούτοις ου ν οι ον κατοχυρωθεὶς καὶ πάντοθεν ἑαυτὸν
q.22
περιφράξας α ριστον ὑπετό- πασε τοῖς τρόποις καὶ τὴν κλῆσιν ἀλλάξασθαι καὶ υἱὸν εἰσποιήσα- σθαι, ω ς μοι δεδήλωται. 13 Εἰσβάλλει ου ν πᾶσαν πορθῶν τὴν̓ Ανατολὴν καὶ πᾶ- σαν ἡλικίαν τὴν μὴ διὰ πειθοῦς ἐρχομένην αὐτῷ. α δὴ ὁ βασιλεύων ἀκηκοώς, μεῖζον ει ναι κρίνας τῶν ε ργων τὴν ἀκοήν, κατ' αὐτοῦ ἐκπέμπει στρατὸν οὐκ ἀξιόχρεον οὐδ' ἀξιόλογον, ῳ συρρα- γεῖς ὁ Θωμᾶς τοὺς μὲν ω σπερ τι ποτὸν διψῶν ἀνερρόφησεν, τοὺς δὲ λοιποὺς εἰς φυγὴν τρέψας τὰ καθ' ἑαυτὸν διετίθετο κραταιό- τερον. ναῦς τε ἐξαρτύων διήρεις καὶ ἑτέρας στρογγύλας σιταγωγοὺς ἑπομένας αὐτῷ καὶ ἱππαγωγούς, ἐντεῦθεν καὶ τοῦ θεματικοῦ στόλου γίνεται ἐγκρατής, καὶ πρὸς τὴν Λέσβον α παν τὸ ναυτικὸν ἀθροίζεσθαι ἐγκελεύεται, αὐτὸς δὲ η δη που ἀνανταγώνιστος ει ναι δοκῶν πᾶσαν τὴν̓ Ασίαν λεηλατεῖ. ὀκτὼ γὰρ μυριάδων κατάρχων 56 καὶ ἑνὶ λόγῳ τούτους ἡνιοχῶν τὴν ἐπὶ Αβυδον ῃ ει φέρουσαν δὴ περαιωθησόμενος. ἐπεὶ δὲ πάντα καταδραμὼν σποδὸν καὶ κόνιν, μή πού γε τὰ ταπεινὰ τῶν χωρίων ἀλλὰ δὴ καὶ τὰ κραταιότερα, ἐνειργάσατο, καταλέλειπτο δέ τι χωρίον εὐφυὲς καὶ τῆς αὐτῶν κα- κώσεως α μοιρον η ν, τῷ εἰσποιητῷ τοῦτο καταδραμεῖν μετὰ τῆς προσούσης φάλαγγος ἐπιτρέπει υἱῷ. ὁ δέ τισι δαιμόνων γοητείαις κατεπαιρόμενος καὶ μαντείᾳ τὴν ψυχὴν ἐμφυσώμενος τῇ προτεραίᾳ τοῦτο δὴ εἰς ἐπήκοον τοῖς ἑαυτοῦ ἐκεκράγει, ῥητήν τινα ἡμέραν ε σεσθαι καθομολογῶν καὶ φάσκων ῃ μέλλοι εἰς τὴν βασιλεύουσαν προελθεῖν. τότε γοῦν θρασέως ἱππαζόμενος εἰς βαρεῖαν βλάβην ὁ δείλαιος ἐξεχόρευσεν. διεσπαρμένως γὰρ φερόμενος καὶ γυμνὸν ει ναι τῶν ἀντιπάλων τὸ χωρίον οἰόμενος λόχῳ δή τινι περιπίπτει τοῦ Ολβιανοῦ, καὶ τὴν κεφαλὴν αὐθωρὸν ἀποτμηθεὶς τῷ βασιλεῖ̓ ἀποστέλλεται Μιχαήλ. ὁ δὲ οὐδὲν ὑφιεμένῳ κατὰ τὴν πορείαν, οὐδὲ μὴν τοῖς δεινοῖς τῶν ε ργων καὶ χαλεποῖς, τῷ ἑαυτοῦ ἀπο- στέλλει πατρί. α ρτι ταύτην ἐδέδεκτο ὁ Θωμᾶς, καὶ πρὸς Θρᾴ- κην οὐδὲν ὑποστελλόμενος ἐκ τοῦ κατὰ θάλατταν ο ντος χωρίου (̔ Ορκώσιον τοῦτο καλεῖται), καιρὸν ἐπιτηρήσας ο τε δὴ κατὰ σύνοδον ἡ σελήνη ἀφώτιστος η ν, πολλαχοῦ διαπεραιοῦται κατὰ τὴν Θρᾴκην. ε μελεν ου ν καὶ πρὸ τῆς αὐτοῦ διαβάσεως ταῦτα τῷ Μιχαήλ, ο θεν πᾶσαν περιελθὼν τὴν Θρᾳκῶν ἰσχυροτέρους α μα παρῄνει γενέσθαι πρὸς τὸν ἀποστάτην καὶ τὰ ἑαυτοῦ φρονεῖν 57 μέχρις αἱμάτων παρεκάλει, μήτε τὴν βασιλέως πίστιν μήτε μὴν τὴν σφῶν ἐξαρνουμένους ἀνδρίαν καὶ ἀρετήν. ἀλλ' ε οικεν ἡ ο ψις α μαχόν τι ει ναι πρᾶγμα τοῖς πολλοῖς· καὶ διὰ τοῦτο ἐκείνου μὲν πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ὑποκεχωρηκότος, τοῦ Θωμᾶ δὲ κατὰ πρόσωπον παρισταμένου μεταθέσθαι συνέβη πάντας εὐκόλως, ὡς μηδὲ λόγου δεηθῆναι, καὶ α μα συστρατεύεσθαι ἡγουμένῳ κατὰ τὴν βασιλεύουσαν. 14 Οὐκ ε λαθεν ου ν ταῦτα θᾶττον η ε δει τὸν βασιλέα· ο θεν καὶ στρατόν τινα ἐκ τῶν η δη που καταλελειμμένων ἐκ τῆς̓ Ασίας ἐπισυνάγει καὶ δυνάμεις τινὰς διὰ τοῦ Κατάκυλα καὶ̓ Ολ- βιανοῦ συναθροίζει, τὸν περὶ τῆς βασιλείας η δη κίνδυνον δεδιώς. ἀλλ' οὐδὲ τοῦ κατὰ θάλασσαν ἠμέλει στρατοῦ, τάχει δὲ πολλῷ πρὸς τὴν ἐκείνου κατὰ γῆν τε καὶ θάλατταν ἀντιπαρεσκευάζετο δύναμιν. εἰς τοσοῦτο δὲ η κε δυσεργίας καὶ περιστάσεως ὡς καὶ σιδηρᾶν α λυσιν ἐξ ἀκροπόλεως εἰς τὸ καταντικρὺ πολίχνιον ἐπ- εκτεῖναι, τὴν ε σωθεν α βατον τηρῶν ὁδόν. η ν δέ τις ἐν Σκύρῳ νήσῳ τῶν Κυκλάδων μιᾷ πολλάκις ἐστρατηγηκὼς ἀνὴρ ὑπερόριος, α ρτι δὲ τῷ Μιχαὴλ εἰς πικρίαν ψυχῆς ἀφικόμενος· ο νομα τούτῳ Γρηγόριος ὁ ου τω λεγόμενος Πτερωτός, ο ς ἀδελφιδοῦς μὲν ὑπάρ- χων τοῦ Λέοντος, α ρτι δὲ τούτου ἀναιρεθέντος ὑπερόριος γίνεται, ο τι μὴ σιγῇ, ζεούσῃ δὲ τῇ καρδίᾳ καὶ φιλίᾳ τοῦ Λέοντος, προσ- κυνήσων τὸν Μιχαὴλ εἰσερχόμενος πολλοῖς ὀνειδισμοῖς αὐτὸν πε- ριέβαλεν, τὸν φόνον φέρων τῶν λεγομένων κατήγορον. ῳ Μι- 58 χαὴλ τότε μὲν εἰπὼν" οι δά σου τῆς ἀθυμίας τὸ πέλαγος καὶ τῆς λύπης τὸ μέγεθος" φέρειν ἐπέτρεπε τὰ γενόμενα· τρίτης δὲ παρωχηκυίας ἡμέρας κατὰ τὸν εἰρημένον τόπον τῶν Κυκλάδων πε- ποίηκεν ὑπερόριον.
q.23
τοῦτον ἑταιρισάμενος ὁ Θωμᾶς στρατεύμα- τός τινος τοῦ κατὰ γῆν ὡσεὶ χιλιάδας δέκα ἀνέδειξεν στρατηγόν. καὶ τὸν κατὰ θάλασσαν δὲ στόλον αὐτῷ γενόμενον εὐτρεπισάμενος [καὶ ε τερον αὐτῷ ἐπιστήσας στρατηγὸν] οι όν τινας προδρόμους ἐξέπεμψεν, ὠφέλιμον ει ναι κρίνας τοῦ κατὰ γῆν τε καὶ θάλασσαν α μα ποιεῖσθαι τὰς προσβολάς. γενομένου δὲ τούτου καὶ κατὰ ταὐτὸν ἀναφανέντων τῶν ναυτικῶν καὶ πεζικῶν δυνάμεων ἐν τῷ πρὸς Βλαχέρναις κόλπῳ (οὐδὲ γὰρ οὐδεμίαν κώλυσιν η βοήθειαν ἡ ἐξαρτισθεῖσα σιδηρᾶ σειρὰ ἐπεδέδεικτο) εἰς οὐδὲν η μικρὸν ἡ τούτων παρουσία λελόγιστο· ο θεν οὐδ' ἀξιόλογόν τι παρ' αὐτοῖς ἐπέπρακτο. πλὴν ὁ Θωμᾶς κριοὺς καὶ χελώνας καί τινας ἑλεπό- λεις, δι' ω ν τὰ τείχη ῳ ετο κατασείειν, διά τινων κατασκευάσας μηχανουργῶν, πρὸς δὲ καί τινἀ Αναστάσιον α ρτι δὴ τὸν τῶν μοναχῶν ἀλλαξάμενον βίον καὶ εἰς τὸν ἀγυρτικὸν τοῦτον δὴ καὶ πο- λιτικὸν ὑποστρέψαντα, μέλανα τὴν χροιάν, μέλανα τὴν ψυχήν, υἱοθετήσας καὶ συγκοινωνὸν τῆς ἀνταρσίας ἀναγορεύσας, πολλῷ στρατῷ καὶ δυνάμει ῥέων κατὰ τῆς βασιλευούσης προσήλαυνεν, α μα δὲ τῷ εἰς ο ψιν ἐποφθῆναι τῶν πολιτῶν τὰς πύλας αὐτῷ ἀνα- πετάσαι οἰόμενος, μίσει δὴ τῷ πρὸς Μιχαήλ. ἐπεὶ δὲ ταύτης τῆς ἐλπίδος διέπεσεν, μᾶλλον μὲν ου ν καὶ υ βρεσι τούτων καὶ λοι- 59 δορίαις ἐπλύνετο, τότε μὲν δὴ τὴν στρατηγικὴν σκηνὴν καὶ τὸν χάρακα κατὰ τὸν τοῦ Παυλίνου οι κον, ε νθα δὴ καὶ τὸ τῶν σεβα- σμίων̓ Αναργύρων τέμενος οι όν τι ἀνάκτορον ᾠκοδόμηται, ἐγκατ- έπηξε, καὶ πάντα τὸν α χρι Εὐξείνου τόπον καὶ̔ Ιεροῦ καὶ τῶν περαιτέρω δὴ τούτων πολιχνίων ἐπῆλθε διά τινος στρατεύματος πείσων, καὶ μή τινα ε χειν ὑπὸ νώτου ἐχθρόν. (14) ἐπεὶ δὲ ταῦτα κατὰ νοῦν ε χειν ἐδόκει αὐτῷ, τινὰς ἡμέρας πρὸς παρα- σκευὴν δοὺς ἑαυτῷ, ὡς ε κ τινος ἀπόπτου κατεῖδε τὸν μὲν Μιχαὴλ τὸ πολεμικὸν σημεῖον ἐπὶ τέγους τοῦ τῆς θεοτόκου ναοῦ καταπε- πηγότα κἀκεῖθεν τὴν κατὰ τῶν ἐναντίων ἰσχὺν αἰτούμενόν τε καὶ προσλαμβάνοντα, τὸν δ' υἱὸν αὐτοῦ τὸν Θεόφιλον πάντα τὸν τῆς πόλεως περίβολον μετὰ τοῦ ἱεροῦ τάγματος ἐπιφοιτῶντα, τό τε ζῳοποιὸν τοῦ σταυροῦ ξύλον ἐπιφερόμενον καὶ τὴν ἐσθῆτα τῆς πανάγνου μητρὸς Χριστοῦ τοῦ θεοῦ ἡμῶν, εἰς πολλὴν μὲν τῶν πραγμάτων δυσελπιστίαν καὶ παντοῖος ἐγένετο τὴν γνώμην κατὰ τὸν χαμαιλέοντα, ει γε μὴ πρὸς ὁρατοὺς μόνον ἀλλὰ καὶ ἀοράτους τινὰς δυνάμεις ἀναγκάζοιτο διαμάχεσθαι. οὐκ ε χων δ' ο τι καὶ πράξειεν, α λλως τε δὲ καὶ ο χλῳ δὴ τοσούτῳ τεθαρρηκώς, τὸν διὰ μάχης ε κρινεν ἀγῶνα τῶν τοιούτων δὴ λογισμῶν γενέσθαι κριτήν. ο θεν τῇ ἑξῆς α μα τῷ φωτὶ σημάνας τὸ ἐνυάλιον τοὺς α νδρας ἐξῆγε, καὶ τῷ μὲν υἱῷ κατὰ τὸν ἐν τῇ χερσῷ τοῦ τείχους περίβο- λον φέρειν τὸν πόλεμον καὶ τὴν ἀνάγκην ἐπέτρεπεν, αὐτὸς δὲ τὸ πολὺ τῶν δυνάμεων καὶ τῶν πολεμικῶν ὀργάνων, δι' ω ν ε μελλε τὸ 60 τεῖχος καταπειράζειν τῆς πόλεως, ε χων κατὰ τοὺς τῶν Βλαχερνῶν πύργους ἐποιεῖτο τὴν προσβολήν, κλίμακάς τε τῷ υ ψει προσφέρων ἀναλογούσας καὶ χελώνας α λλοθεν καὶ ἑτέρωθεν τοὺς κριούς, τοξεύμασί τε καὶ πετροβόλοις πανταχόθεν χρώμενος, οι ς ε μελλε πάντοθεν παντοῖος φαινόμενος καταπλῆξαι μὲν τοὺς πολίτας, κρα- τήσειν δὲ καὶ τῆς πόλεως. οὐ μὴν οὐδὲ τῶν κατὰ θάλατταν ἠμέλει τειχῶν, ἀλλὰ τῷ ναυτικῷ πάντοθεν περικυκλώσας αὐτὴν πυρί τε καὶ τοξεύμασι, πρὸς δὲ καί τισι τετρασκελέσιν ἑλεπόλεσιν χρῆ- σθαι ἐκέλευεν ἀφειδῶς, ταὐτὸν δὲ καὶ ἀτέχνως εἰπεῖν· ο θεν οὐδὲν τῶν εἰς ο νησιν φερόντων αὐτῷ ἡ τοσαύτη δύναμις συμπαρομαρ- τούντων ἀνδρῶν κατεπράξατο. τὸ μὲν γὰρ ναυτικὸν εὐθύς τις ἐναντίος ἐπιγενόμενος α νεμος συνδιέλκυσέ τε καὶ α λλο α λλῃ δια- σπαρῆναι ἐποίησεν α τε δὴ καὶ χειμῶνος ο ντος ἐξαισίου· κατὰ δὲ τὴν η πειρον γενναίως μὲν τῶν ἀπὸ τῆς πόλεως ἀπομαχομένων, καὶ τέως μὲν τὰς κλίμακας ἀχρήστους αὐτῷ ποιούντων διὰ τῶν ἐκ τῶν πύργων ῥηγνυμένων ἰσχυροτέρων βελῶν, τῶν δ' α λλων ὀρ- γάνων πῇ μὲν οὐκ ἐφικνουμένων, καὶ τούτου μεγάλην ῥοπὴν τοῖς πράγμασι
q.24
τεθεικότος καὶ τὴν αὐτοῦ πρὸς τοὺς πολέμους ἀπειρίαν καταμαρτυρήσαντος, πῇ δὲ καὶ τῶν ἐφικνουμένων καὶ καταλαμ- βανόντων ἀσθενεστάτων ο ντων καὶ οὐ κατὰ μάχην γενναίαν τε καὶ διασείειν τείχη εἰδότων, ἀλλ' οὐδὲ τοῦ κατὰ πύργους ἱσταμένου ἀνδρὸς ὑποχώρησίν τινα παρασκευαζόντων. ὡς ου ν ἐφαίνετο ταῦτα οὐ κατὰ τὴν προτέραν διαθρυλήσασαν πάντα φήμην καὶ 61 διακωδωνίσασαν, η ττω δὲ καὶ ὡς ε κ τινος ἀσθενεστάτης φρενὸς διακυβερνώμενα καὶ ἐκπερατούμενα, ἀνεθάρρησέ τε ἡ πολιορκου- μένη πόλις εὐθέως, καὶ τοσοῦτον ἑκηβολωτέροις ἐχρῆτο τοῖς βέ- λεσιν ὡς πόρρω που τούτους αὐλισθῆναι ἐπαναγκάσαι, τὰς τοσαύτας μηχανὰς ἐγκαταλιπόντας, καὶ περὶ τῆς ἰδίας βουλεύεσθαι σω- τηρίας. ο θεν ἐπεὶ τὰ κατὰ τὴν πολιορκίαν οὐχ ὡς ῳ ετο, στερ- ρότερα δὲ η κατὰ τὴν ἑαυτοῦ γνώμην ἀπήντησεν, α λλως δὲ καὶ ἡ ω ρα δριμύτερον ἐδείκνυ τὸν καιρὸν α τε δὴ καὶ χειμῶνος ἐπιγενο- μένου καὶ τῆς Θρᾴκης τῶν α λλων ου σης δυσχειμέρου, ἐπὶ παρα- χειμασίαν ἐτράπη καὶ τὸν τοῦ στρατοῦ ἀνακομιδήν. 15 Ηδη δὲ τοῦ ε αρος η μερον ἐπιλάμποντος καὶ τὸν στρα- τιώτην ο χλον τὰς καταδύσεις καὶ χηραμοὺς καταλιπεῖν ἐκβιάζον- τος, ἀμφοτέρωθεν αυ θις κατὰ γῆν τε καὶ κατὰ θάλατταν ε κρινε προσβάλλειν τῇ Κωνσταντίνου. ἀλλ' η δη τὸν Μιχαὴλ οὐχ ὡς τὸ πρότερον, α ρτι δὲ στρατιωτικήν τινα δύναμιν ευ ρισκε συλλεξάμε- νον, καὶ κατὰ θάλατταν α λλην δὴ ναυτικήν. κατ' ἐκεῖνο γοῦν πάλιν ῃ ει τὸ μέρος ὁπλισάμενος ῃ καὶ πρότερον, τὸν κόλπον τῶν Βλαχερνῶν. ὡς ου ν ἡμέρα ὑπέλαμπεν καὶ τὸ σύνθημα ἐδίδοτο τὸ πολεμικὸν καὶ τεῖχος ε μελλε κατασείειν τῶν Βλαχερνῶν, εἰς λό- γους δή τισιν ἐκ τοῦ τῶν τειχῶν μετεώρου η λθεν ὁ Μιχαήλ, ἀμνη- στίαν αὐτοῖς δεινῶν εὐαγγελιζόμενος καὶ ὑπισχνούμενος δώσειν ἀγαθὰ πολλά, εἰ μόνον δὴ μετατάξοιντο καὶ μὴ βουληθεῖεν αι μα- σιν ὁμοφύλων καὶ ἀδελφῶν καταχραίνεσθαι. ἀλλ' εἰς πίθον 62 τετρημένον, τὸ τοῦ λόγου, τούτους ἐναπεράνας τοὺς λόγους, ἐκεί- νους μὲν θαρσαλεωτέρους, ο τι δὴ καὶ παρακαλοῖντο, ταὐτὸν δὲ εἰπεῖν καὶ τῆς ἐκ τοῦ φόβου συστάσεως λελυμένους εἰργάσατο, ἑαυτὸν δὲ σταθερόν τε καὶ στερρότερον. ο θεν α φνω ἐκ πολλῶν πυλίδων κατ' αὐτῶν συρρυείς, ῃ μὴ προσεδόκων ἐκεῖνοι, συρρή- γνυταί τισι τούτοις εἰς μάχην, καὶ φθόρον ἱκανὸν ἐργασάμενος τὴν νικῶσαν λαμβάνει λαμπρῶς. κατὰ θάλατταν δὲ καὶ μᾶλλον η κατ' η πειρον τὴν νικῶσαν ἐλάμβανεν. ὡς γὰρ αἱ βασιλικαὶ τριήρεις ἀνήγοντο καὶ εἰς χεῖρας συνέρχεσθαι ε μελλον, α ρτι δὴ πόλεμον συγκροτοῦντος καὶ λίθους ἐπαφιέντος τοῦ ἀποστατικοῦ πλωΐμου, οὐκ οι δ' ο τι παθόντος καὶ τίσι δείμασι καὶ θορύβοις περικτυπηθέντος καὶ πρύμναν κρούσαντος κατήγετο πρὸς τὴν χέρ- σον· καὶ οἱ μὲν τῶν ἀνδρῶν πρὸς βασιλέα αὐτομολοῦντες ἐθάρ- ρουν μετατιθέμενοι, οἱ δὲ πρὸς τὸ οἰκεῖον στρατόπεδον τὸ κατὰ γῆν ἀπεδίδρασκον, τὸ κατὰ θάλασσαν ει ναι καὶ διαμάχεσθαι ἀπαρ- νησάμενοι παντελῶς. ου τω μὲν ου ν ἀπονητὶ διελύθη τὸ ναυτικόν, καὶ τέως ἐχώρησεν εἰς οὐδέν, α ξιον ου τε τοῦ πλήθους τῶν νεῶν ου τε τῶν εἰς αὐτὰς ἀναβεβηκότων ἀνδρῶν διαπραξάμενον. 16 Οθεν καὶ Γρηγόριος ὁ δηλωθεὶς συνεωρακὼς αὐτόν τε τοῦτον τὸν ἀποστάτην εὐκαταφρόνητον ο ντα τε καὶ πλέον προϊόντος τοῦ χρόνου γενησόμενον, α τε δὴ πότοις σχολάζοντα καὶ φρονήσεως ἀμοιροῦντα κατὰ πολύ, δι' η ς πεφύκασι μᾶλλον η 63 ποθεν α λλοθεν αἱ νῖκαι προσγίνεσθαι, μοῖράν τινα τοῦ ὑφ' ἑαυ- τὸν τάγματος συλλαβόμενος, καὶ πρότερον δὲ κοινολογησάμενος τῷ βασιλεῖ διὰ μοναχοῦ τινὸς τοῦ ἀπὸ τῶν Στουδίου τοῦ βασιλέως ἀποσταλέντος, ῥῆξιν ἐννοεῖ καὶ τοῦ ἀποστάτου γίνεται κατὰ νώτου, ὁμοῦ μὲν τοῦτον ἐκδειματῶν καὶ θορύβου πληρῶν, ὁμοῦ δὲ καὶ τῶν εἰς βασιλέα ἑαυτῷ ἡμαρτημένων, ἀλλὰ μὴν καὶ τῇ αὐτοῦ γα- μετῇ καὶ τοῖς τέκνοις (καὶ γὰρ ἐτηροῦντο ἐν φυλακῇ ἐκείνου τῷ Θωμᾷ προσθεμένου) διαλλαγὴν καὶ συγγνώμην πραγματευόμενος. ἀλλ' ου τε ὁ βασιλεὺς ταῦτα ε φθασε διακοῦσαι· εἰς
q.25
τοσοῦτον γὰρ ἀπεκέκλειστο καὶ τῶν ε ξωθεν, οὐδ' εἰ τῶν ἐγγὺς μόνον τις, ἀλλ' οὐδ' εἰ τῶν πορρωτέρω τὰ αὐτοῦ ᾑρημένος ἐτύγχανε. καὶ ὁ Θω- μᾶς τὸ μὴ πολὺν ἐξαίφνης τοῦτον γενέσθαι κατορρωδῶν, καὶ φόβον ἐν τοῖς ἑαυτοῦ ποιῆσαι βουλόμενος, τὴν μὲν στρατοπεδείαν τῆς πόλεως οὐκ ἐξεκίνησε, ταὐτὸ τοῦτο προμηθούμενος, καὶ προ- νοῶν τὸ μὴ διωχθῆναι ἐξόπισθεν· ὀλίγους δέ τινας, καὶ ο σους ῃ δει ἀξιοχρέους τῆς πρὸς τὸν Γρηγόριον μάχης ο ντας, παραλα- βὼν ἐξῄει πρὸς αὐτόν, καὶ περιγίνεται τούτου, καὶ φεύγοντα καταλαβὼν ἀναιρεῖ. καὶ αυ θις διὰ ταχέων πρὸς τὰς δυνάμεις τὰς προσεδρευούσας τῇ πόλει γίνεται, καὶ γράμμασιν ἐπιστέλλων τὰ ἑαυτοῦ περιαγγέλλει ἁπανταχοῦ, ὡς ει η τε νενικηκώς, ο περ οὐκ η ν, καὶ τὸ προσχωριάζον κατὰ τὴν̔ Ελλάδα ναυτικὸν ταχέως κελεύων ἀναχθῆναι, ὡς αυ θις τοῖς κατὰ θάλασσαν προσβάλλοι 64 μετὰ στερροτέρας δυνάμεως μέρεσιν. ἀλλ' ἐκεῖναι μὲν εἰς ἀριθμὸν τελοῦσαι πεντήκοντα πρὸς ταῖς τριακοσίαις πολεμιστηρίοις α μα διήρεσι καὶ σιταγωγοῖς τῷ τῶν Βυρίδων κατὰ Θρᾴκην λιμένι ἐγ- καθορμίζονται, ἐξ οὐρίας πλέουσαι. καὶ ὁ βασιλικὸς δὲ πυρφό- ρος στόλος τούτοις μηδὲν ἐγνωκόσιν ἐκεῖσε ἐπιτεθεὶς πολλὰς μὲν αὐτάνδρους αἱρεῖ τῶν νηῶν, τινὰς δὲ καὶ πυρπολεῖ δυνατωτάτῃ χειρί, ὀλίγων παντελῶς ε ξω γενομένων τοῦ πάθους καὶ πρὸς τὸν τῶν Βλαχερνῶν κόλπον καταίρειν λόγον ποιουμένων πολύν, ὡς α ν ει εν ὁμοῦ τῇ κατὰ γῆν στρατιᾷ· ο καὶ γέγονεν. τὰ μὲν ου ν κατὰ θάλατταν τοῦτον ἐκυβερνᾶτο καὶ ηὐθύνετο τὸν τρόπον. κατὰ γῆν δὲ ἀεί πως ἀκροβολισμοί τινες ἐκ μέρους καὶ φόνοι ἐγέ- νοντο, νῦν μὲν τοῦ Μιχαὴλ νῦν δὲ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Θεοφίλου αὐ- τοῖς ἐπεξιόντος μετὰ̓ Ολβιανοῦ καὶ Κατάκυλα, καὶ πληγὰς ε σθ' ο τε καιρίας διδόντος τε καὶ λαμβάνοντος· οὐ μὴν ἀγῶνές τινες λαμπροὶ καὶ νεανικοὶ ἐκ παρατάξεως καὶ τῆς ἰσορρόπου δυνάμεως ε σχον τὸ κῦρος, α τε δὴ πολλῷ τοῦ Μιχαὴλ ἐλαττουμένου καὶ μὴ πρὸς τὴν ἐκείνου ευ ζωνόν τε καὶ ἱππικὴν στρατιὰν ἀντιτάσσεσθαι δυναμένου. 17 Εν τούτοις ου ν ο ντων αὐτῶν, Μορτάγων ὁ τῶν̓ Βουλ- γάρων βασιλεὺς (καὶ γὰρ ε φθασεν ἡ φήμη κατὰ τὴν οἰκουμένην τὸν βασιλέα τῶν Ρωμαίων πολιορκούμενον διαγγέλλουσα) λάθρα τινὰς ἐς βασιλέα πέμψας̔ ἐξαποστεῖλαι αὐτομάτῳ γνώμῃ συμμα- χίαν καθυπισχνεῖτο καὶ βοήθειαν αὐτῷ τὴν ἀρκοῦσαν διδόναι καθ- 65 ωμολόγει. ἀλλ' ο γε Μιχαήλ, ει τε τῇ ἀληθείᾳ τὸ τῶν ὁμοφύλων πλῆθος καταιδούμενός τε καὶ ἐλεῶν, ει τε καὶ χρημάτων φειδόμε- νος (ἐτύγχανε γὰρ ἐπὶ πολὺ τὰς χεῖρας τῶν α λλων βασιλέων ὑφ' ἑαυτὸν ε χων ἐκ φειδωλίας), τὴν μὲν γνώμην ἠξίου ἀποδοχῆς τού- του, παρῃτεῖτο δὲ τὴν αὐτοῦ βοήθειαν, καὶ οὐκ ει τι γένοιτο παρὰ τοῦ ἀποστάτου, βούλεσθαι τὴν ἐπικουρίαν αὐτῷ κατεμήνυεν. ἀλλ' ο γε Μορτάγων καὶ α λλως πολέμοις χαίρων καὶ τὰς ἐκ τούτων λείας καρποῦσθαι φιλῶν, καὶ τὰς πρὸς αὐτὸν δὲ τριακοντού- τεις σπονδὰς γεγενημένας παρὰ τοῦ προκατασχόντος Λέοντος ἐπι- βεβαιῶσαι καὶ ἰσχυροτέρας ποιῆσαι ζητῶν, τὴν κατὰ τοῦ τυράν- νου στρατιὰν εὐτρέπιζεν, καὶ δὴ τῶν̔ Ρωμαίων ο ρων ε ντοσθε μετὰ παρρησίας γενόμενος κατὰ τὸν Κηδούκτου χῶρον ου τω καλούμε- νον ἐστρατοπέδευσεν. ἠκούοντο δέ, καὶ λαθεῖν ταῦτα τὸν ἀπο- στάτην οὐκ η ν· περιεδονήθη μὲν ὡς εἰκός, καὶ τὰς φρένας κατε- κτυπήθη, ἐν αὑτῷ δὲ πάλιν γενόμενος τὴν κατ' αὐτοῦ στρατιὰν ἐξώπλιζεν. καὶ ἐπεὶ εἰς δύο καταμεριζόμενος ἐδόκει παντελῶς ἀσθενής τε ει ναι καὶ ευ πτωτος (η τε γὰρ τῶν πόλεων βασιλεύουσα οὐκ εὐαριθμήτου ἀλλὰ πλείστου ἀξιολόγου στρατοῦ ἐδέετο πολιορ- κουμένη, η δη καὶ τοῦ Μιχαὴλ δυνάμεις οὐκ ἀγεννεῖς συλλέγοντος καὶ κατὰ πόδας ι στασθαι δυναμένου, καὶ πολλάκις ο λεθρον ἐπα- γαγεῖν αὐτοῖς δυνηθέντος· καὶ ἡ τῶν Βουλγάρων δὲ δύναμις οὐ μικρᾶς τινὸς τάξεως καὶ στρατιᾶς, πολλῆς δὲ καὶ οὐ τῆς τυχούσης ἐδέετο παρατάξεως),– μὴ ου ν εἰς δύο τινὰ διαιρούμενος κατά τινα λάβρον χειμάρρουν ἀσθενέστερος παρ' ο η ν δόξῃ τε τοῖς 66 ἐχθροῖς καὶ εὐχείρωτος
q.26
γένηται, ἀπαίρει μὲν ο λως τῆς πόλεως, πρὸς τὸν Βούλγαρον δὲ ἀξιόμαχον κρίνας αὑτὸν κατὰ τὸν εἰρημέ- νον τόπον παρατάσσεται καὶ ἀνταγωνίζεται. (18) καὶ ἐπεὶ ἐς χεῖρας ῃ εσαν κατ' ἀλλήλων, ἡττᾶται δὴ ἰσχυρῶς ὁ τύραννος, καὶ φόνον οὐ ποιεῖ μὲν πάσχει δὲ παρὰ τῶν ἐχθρῶν. καὶ ἐπεὶ μὴ α λλως η ν τῆς σωτηρίας λαβέσθαι, φυγαδείᾳ ταύτην εὑρίσκουσιν, καὶ ε ν τινι χώρῳ δυσβάτῳ σκεδαννύμενοι ἐσκόπουν πῶς συνάγων- ται. ἀλλ' ὁ μὲν τῶν Βουλγάρων ἀρχηγὸς εὐθὺς τά τε σώματα προσλαβόμενος ω ν ἐγένετο κύριος, καὶ λείας δὲ πολλῆς γενόμενος ἐγκρατής, πρὸς τὴν ἑαυτοῦ ὑπέστρεψε, τῇ κατ' αὐτοῦ νίκῃ ἐπαι- ρόμενός τε καὶ γαυριῶν. τὸ δὲ καταλειφθὲν ναυτικὸν ὡς τοῦτο ἀκήκοεν, τοῦτο δὴ τῇ πόλει προσεδρεῦον, προσχωρεῖ τῷ βασιλεῖ καὶ μετ' αὐτοῦ γίνεται. ὁ δ' αυ ἀποστάτης εἰς τοσοῦτο η κε θάρ- ρους, παρὰ τῶν αὐτῷ συμμαχούντων, ὡς ε οικε, δαιμόνων ἐγκρα- τής, ω στε πάντοθεν συντριβόμενος καὶ πληττόμενος καὶ ὀλίγος ἐκ πολλῶν γενόμενος, καθαρᾶς τε νίκης ου ποτε μετεσχηκὼς ου τ' ἀπὸ παρατάξεως ου τε μὴν ἀπὸ τῶν καθ' ἡμέραν προσαγομένων διὰ πολυχειρίας μηχανημάτων κατὰ τῶν τειχῶν τῆς πόλεως, αυ- θις ἐπισυναχθεὶς κατά τι πεδίον, Διάβασιν ου τω καλούμενον, σταδίους ἀπέχον τῆς πόλεως ἱκανοὺς καὶ πρὸς στρατοπεδείαν εὐ- φυὲς ε κ τε τῶν φυομένων καὶ ὑδάτων ἐπιρρύτων ο ν, συναθροίζε- ται. κἀκεῖθεν τὰς προνομὰς ποιῶν πάντα μὲν πρὸ τῆς πόλεως 67 ε κειρε κόσμον καὶ ἐπυρπόλει, ἐνεφανίζετο δὲ τοῖς κατὰ πόλιν, ὡς τὸ πρότερον, οὐδαμῶς. ο καὶ συνεὶς ὁ Μιχαὴλ καὶ ἀξιόλογον συστήσας στρατόν, αὐτόν τἐ Ολβιανὸν καὶ Κατάκυλαν ε χων μετὰ τῶν ἑαυτοῦ ἀκμῆτας ταγμάτων καὶ ἀκεραίους, κατ' αὐτοῦ ἐκ- στρατεύει· καὶ τοῦτον οὐ κατορρωδοῦντα οὐδ' ἐκφοβούμενον ἀλλ' αὐτῷ προσυπαντῶντα μετὰ σπουδῆς ἐφευρὼν συνῆλθεν εἰς χειρῶν δύναμιν, κρῖναι τὸ πᾶν βουληθείς. ε νθα δὴ καὶ καταστρατηγῆ- σαι τὸν βασιλέα βουλόμενος αὐτὸς τῇ ἑαυτοῦ καταστρατηγεῖται βουλῇ καὶ τοῦ παντὸς διαμαρτάνει σκοποῦ. ὁ μὲν γὰρ α μα τῷ συρραγῆναι τὸν πόλεμον νῶτα διδόναι τῷ βασιλεῖ ἐκέλευσεν, οὐ τὴν τῶν ἑαυτοῦ δυνάμεων γνώμην κατανοῶν, ἀνθρώπων ε κπαλαι γυναικῶν καὶ τέκνων στερουμένων δι' αὐτὸν καὶ τὰς χεῖρας τῷ ἀδελφικῷ λύθρῳ καταμιαινόντων· οι ταχεῖαν ε σεσθαι καὶ οὐκ εἰς τοσοῦτον χρόνον ἐκταθῆναι τὴν αὐτῶν ἐν τοῖς ὑπαίθροις διατριβὴν προσδοκήσαντες πρὸς πᾶν μὲν η σαν κατ' ἀρχὰς εὐπειθεῖς, ἐπεὶ δὲ καὶ ὁ χρόνος η δη που ἐξετέτατο (τρίτος γὰρ ἐξηνύετο) καὶ ἀνηνύτοις ἐκ τῶν καθ' ἡμέραν γινομένων ἐδόκουν ἐπιχειρεῖν, ἀν- δρὸς ἑνὸς ἐπιθυμίᾳ καὶ ἀπονοίᾳ δουλεύοντες, τηνικαῦτα τὸ κε- λευσθὲν ὡς ε ρμαιόν τι λαβόντες οὐχ ω σπερ ἐκεῖνος ἐβούλετο ἐξε- πλήρουν, ἀλλὰ ὡς αὐτοῖς ἐδόκει καλόν. ὁ μὲν γὰρ ἐγκλῖναι τού- τοις εἰς τοσοῦτον ἐπέτρεπεν ο σον τὴν τοῦ βασιλέως παράταξιν δια- λῦσαι καὶ αυ θις ὑποστρέψαι στερρῶς φονεύοντας· οἱ δὲ κόσμῳ καὶ τακτικῇ ἐμπειρίᾳ τὴν τοῦ βασιλέως στρατιὰν κατόπιν θέουσαν, 68 καὶ οὐχ ὡς ᾠήθη εὐδιαλύτως, εἰδότες ἀσχηματίστῳ χρῶνται φυγῇ, καὶ α λλος α λλῃ διεσκέδαστό τε καὶ διεφέρετο. ἀλλ' οἱ μὲν α λλοι, νῦν μὲν ὀλίγοι καὶ αυ θις ε τεροι, τῷ βασιλεῖ προσχωροῦσι καὶ καθομολογοῦσιν αὐτῷ· αὐτὸς δὲ σὺν ὀλίγοις τισὶ πρὸς τὴν̓ Αδρια- νούπολιν σώζεται κἀκεῖσε τῆς φυγῆς ι σταται. ὁ δέ γε τούτου νόθος τε καὶ παρέγγραπτος υἱὸς̓ Αναστάσιος τοῦ τῆς Βύζης φεύ- γων ἐπιλαμβάνεται πτολίσματος. καὶ οὐ κατὰ τύχην, οι μαι, κατὰ δὲ πρόνοιάν τινα, ι ν' ε καστος τούτων πρὸς ἑαυτὸν ἑλκύων τὴν τοῦ βασιλέως προσεδρίαν τῷ ἑτέρῳ διδοῖ α νεσίν τε καὶ καιρὸν εἰς τὴν προνομήν. 19̓ Αλλ' ο γε βασιλεὺς ἐκ ποδὸς τούτοις ἑπόμενος πρῶτον ε γνω τὸν Θωμᾶν πολιορκεῖν καὶ τὴν προγεγενημένην εἰς αὐτὸν ἀποδοῦναι τούτῳ ποινήν. ο θεν ἐπάγει αὐτῷ πολιορκίαν, οὐ διὰ μηχανημάτων η α λλων τινῶν σπουδάζων αὐτὸν καθελεῖν, α μα μὲν τὸν ἐμφύλιον ἀποδιδράσκων πόλεμον, α μα δὲ τῷ τοὺς τὴν Σκυθίαν οἰκοῦντας τῶν τοιούτων ἀμαθήτους κατασκευῶν βούλε- σθαι
q.27
διαμένειν, ἀλλὰ λιμῷ καὶ ἀνάγκῃ τῶν ἐπιτηδείων, οι ς ἐν σπάνει καὶ ἐνδείᾳ ἀλλ' οὐκ ἀποθησαυρίζουσα ἡ πόλις ἐδείκνυτο. ε γνωστο γοῦν ταῦτα αὐτῷ, καὶ ἀρχὴν ἡ πρᾶξις ἐλάμβανεν. ὁ δέ γε πολιορκούμενος παντὸς μὲν ζῴου πρῶτον ἰδέαν α χρηστον, ε πειτα δὲ καὶ πᾶσαν ἡλικίαν τῆς πόλεως ἐξωθεῖ, οὐ παρακλητικοῖς, ὡς α ν ει ποι τις, λόγοις τὰ πολλὰ τῶν πράξεων διοικῶν, τυράννῳ δὲ 69 γνώμῃ καὶ αὐθεκάστῳ· ο καὶ τὸ κατ' αὐτοῦ ἀνεθυμίασέ τε μῖσος καὶ ἀνενέωσεν. ε πειτα ὡς η δη η κμαζεν ὁ λιμός, σωτηρίας ἐλπὶς οὐδαμοῦ, ἠνάγκαζε δὲ καὶ τοὺς ἑαυτῆς φόρους ἀνελλιπεῖς ἀπῄτει δὴ ἡ γαστήρ, οἱ μὲν λάθρα διά τινων πυλίδων οἱ δὲ διὰ τειχῶν καθιμώμενοι, οἱ μὲν φέροντες τῷ βασιλεῖ ἑαυτοὺς ἐπεδίδουν, οἱ δὲ πρὸς τὸν υἱὸν κατὰ τὸ Βύζης πτολίεθρον ἀπεδίδρασκον. ἐπεὶ ου ν οὐ τὰ ἀναγκαῖα μόνον ἀλλὰ καὶ τὰ ἀπευκτὰ καὶ λυπρὰ τού- τοις κατεδήδοτο, α χρι δὲ τῶν σεσημμένων σκυτῶν τε καὶ καττυ- μάτων τὰ τῆς τροφῆς ἐχώρει, εἰς λόχους τινὲς τῶν ἐν τῇ πόλει ἐλθόντες τῷ βασιλεῖ, καὶ τῶν ἡμαρτημένων ἀμνηστίαν αἰτήσαντές τε καὶ λαβόντες, περισχόντες αὐτὸν λαμβάνουσί τε διὰ χειρῶν καὶ προσάγουσι τῷ ἐχθρῷ. ὁ δὲ τὸ δόξαν πάλαι τοῖς βασιλεῦσι καὶ εἰς συνήθειαν η δη ἐλθὸν πρῶτον τελέσας καὶ ὑποκάτω θεὶς τῶν ποδῶν, ἀκρωτηριάζει τοῦτον καὶ πόδας καὶ χεῖρας ἀπαράσσει αὐ- τοῦ, ἐπὶ ο νου τε θεατρίζει πᾶσι, τοῦτο μόνον ἐπιτραγῳδοῦντα" ἐλέησόν με ὁ ἀληθῶς βασιλεῦ." ἐρομένου δὲ τοῦ βασιλέως ει τινες τῶν αὐτῷ συνόντων φίλων καὶ ε τεροι ει εν τὰ αὐτοῦ φρονοῦν- τες, τάχα α ν πολλῶν κατεῖπεν, εἰ μή τις ἀνὴῤ Ιωάννης ὁ κατὰ τὸν̔ Εξαβούλιον οὐ δέον ε φη ει ναι, ἀλλὰ καὶ α τοπον, ἐχθροῖς κατὰ φίλων πιστεύειν, ω βασιλεῦ. καὶ ου τος μὲν τούτῳ διέλυσε τῷ λόγῳ τὰς μείζονας τῶν ταλαιπώρων δὴ πολιτῶν καὶ φίλων αὐ- τοῦ τιμωρίας· ου τω δὲ καὶ ὁ ἀποστάτης κατέλυσε τὸν βίον, ταῖς 70 κατὰ μικρὸν ποιναῖς τὴν ψυχὴν ἀπορρήξας ω σπερ τι ζῷον δυσθα- νατοῦν, μηνὸς μεσοῦντος̓ Οκτωβρίου, κατὰ μὲν τὰς ἀρχὰς γεγο- νέναι δοκῶν μεγαλεπήβολος καὶ τολμηρὸς καὶ τοῦ προτεθέντος ἐξεργαστικός, προβαίνων δὲ φανεὶς πολὺ καταδεέστερος αὐτοῦ καὶ τῆς τῶν ἐκτὸς προσδοκίας. πότερον δὲ καὶ τοῦτ' ἐγένετο παρὰ τὴν αὐτοῦ ἐκείνου διαφορὰν καὶ μεταβολὴν ἐπὶ τὸ χεῖρον η παρὰ τὴν τῶν πολεμούντων πρὸς αὐτὸν παραλλαγήν, οὐ πολὺν ε χει λό- γον. ε ως μὲν γὰρ η ν αὐτὸς ἑαυτοῦ πόλεμος ε νδοθεν, ο ν φθάσας ἀνερρίπισεν αὐθάδει γνώμῃ καὶ τολμηρᾷ, καὶ ἀμφίβολος πρὸς τὴν τῶν πραγμάτων κραταίωσιν η ν, ε ρρωντο τῶν λόγων αἱ πράξεις οὐκ ε λαττον, καὶ κατὰ νοῦν ἐχώρει τὰ πράγματα· ἐπεὶ δὲ τὴν̓ Ασίαν μικροῦ πᾶσαν ὑπέταξε, διεπεραιώθη δὲ καὶ πρὸς τὴν Εὐ- ρώπην σὺν οὐκ ἀγεννεῖ τῷ φρονήματι μηδένα ἐμποδὼν εὑρηκώς, ἀνὴρ α τε δὴ οὐκ ἐκ λόγων καὶ παιδείας ὁρμώμενος, βαναύσου δέ τινος καὶ ἀγυρτικῆς ὁμιλίας, ἐξῆπτο η δη καὶ ἐπεφύσητο καὶ τῶν ἑαυτοῦ ἐξέπλει φρενῶν, πρὸς ε ρωτάς τινας καὶ γάμους οὐ σωφρο- νικοὺς διὰ τῆς καθ' ἡμέραν μέθης καὶ βακχείας ἀγόμενος καὶ αὐξανόμενος. ἀλλ' ὑπὲρ μὲν τῆς τῶν πραγμάτων τούτων συντε- λείας δίδομεν καὶ α λλοις α λλως ἐννοεῖν, ο τε μὴ τοῖς ἡμετέροις βούλωνται ἐξακολουθεῖν. πλὴν περὶ μὲν τούτων αὐτάρκως. καὶ οἱ ἐκ Βύζης δὲ ἐφ' ἑτέρας ταχέως ἐγένοντο γνώμης, ὑφορώμενοι τὸν προεστῶτα κίνδυνον· α μα γὰρ τῷ πυθέσθαι τὰ κατὰ τὸν Θωμᾶν ἀτυχήματα, ἐφ' ὁμοίαις πράξεσι τὰ ο μοια πεποιηκότες 71 τὸν̓ Αναστάσιον η γαγον δεδεμένον χεῖρας καὶ πόδας. ταὐτὰ δὲ καὶ ου τος [δέ τε] πεπονθέναι βιαζόμενος τῷ πατρὶ τὸν βίον μετ- ήλλαξεν. 20 Οὐ μὴν ἐπαύοντο τούτων ου τω καθυπαντησάντων κατὰ Θρᾴκην πόλεις παράλιοι, τό τε Πάνιον καὶ̔ Ηράκλεια, τὰ τοῦ τυράννου φρονῆσαι τοσοῦτον α ρα μῖσος κατὰ τοῦ Μιχαὴλ πᾶσιν ἐνέφυ καὶ ἐξ α λλων μὲν ι σως, πολλῷ δὲ πλέον ἐκ τοῦ μὴ βούλεσθαι τὸν κατὰ τῶν θείων εἰκόνων ἀναρριπισθέντα καταλῦσαι. πλὴν ταύταις πλησιάσας, τοῦ μὲν σεισμοῦ ἐπιγινομένου καὶ τοῦ τείχους τοῦ Πανίου καταβληθέντος ἡ εἰς αὐτὸ πάροδος ἀκμητὶ γέγονε τῷ Μιχαήλ· ἡ δ'
q.28
̔ Ηράκλεια καὶ ω ς ἀντέχουσα, ο μως τῶν ἐκ τῆς θαλάττης μερῶν κατακυριευθεῖσα, ἁλίσκεται καὶ αυ τη ἀναιμωτί, καὶ τοῦ φρονεῖν τὰ τοῦ τυράννου ἀπαλλάττεται, πίστεις δεδωκυῖα τῷ βασιλεῖ. Καὶ τὰ μὲν κατὰ Θωμᾶν συμβεβηκότα τοιοῦτον ε σχε τέλος ἐκ τῆς εἰρημένης ἀρχῆς, καὶ ου τω τροπαιοφόρος ὁ βασιλεὺς ἐκ τῶν κατ' η πειρον ε ρχεται πόλεων, οὐδὲν ε τερον ἀπὸ στασιωτῶν ἐννοή- σας η ἐπὶ τῆς ἁμιλλητηρίου θέας ἐπὶ τούτῳ γεγενημένης ὀπίσω τὼ χεῖρε δεδεμένους ποιῆσαι διελθεῖν καὶ ὑπερορίους τοὺς αἰτιωτάτους γενέσθαι. Αὐτίκα γοῦν καὶ πρὸς Χοιρέαν, ε τι γε μὴν καὶ πρὸς Γα- ζαρηνὸν τὸν Κολωνιάτην, ἀνθρώπους μὲν ο ντας καὶ πιστὰ φυ- λάττοντας τῷ Θωμᾷ, κατέχοντας δὲ τὸν μὲν τὴν Καβάλαν τοῦ
q.29
Χοιρέα, τοῦ Γαζαρηνοῦ δὲ τὴν Σανιάναν, καὶ πολλὰς ἐκεῖθεν ποιούντων καταδρομάς, καὶ λῃστρικῶς ζῶντάς τε καὶ τυραννικῶς, χρυσοβούλλιον ἐκπέμπει ὁ Μιχαήλ, τιμὰς μεγάλας τὰς τῶν μαγί- στρων καθυπισχνούμενος καὶ ἀμνηστίαν κακῶν, καὶ δῆλον τὸν τοῦ Θωμᾶ θάνατον τούτοις ποιῶν. ἀλλ' ἐκείνους μὲν οὐκ ε πει- σεν ὁ ἀποσταλείς, ἀλαζόνας ο ντας τε καὶ ἀτίθασσον κεκτημένους ψυχήν· ἑτέρους δέ τινας τῶν ὑποβεβηκότων κλέψας καὶ πρὸς τὴν τοῦ βασιλέως πίστιν μεταθεὶς ε πεισεν ἐξελθόντας πρὸς τὰς συνή- θεις λῃστείας ἀποκλεῖσαι τούτοις τὰς τῶν τειχῶν πύλας καὶ λόγου καταλελοιπέναι χωρίς. ο περ καὶ γέγονεν. ἐκεῖνοι μὲν ου ν ὡς ευ ρον κεκλεισμένας τὰς πύλας, τὴν ἐπὶ Συρίαν ε σπευσαν διανύσαι ὁδόν, τῷ φόβῳ βαλλόμενοι. ζῶντες δὲ ο μως ἁλόντες τῷ ξύλῳ ἐξήρ- τηνται καὶ τοῦ βίου ε ξωθεν γίνονται. α ξιον δὲ μηδὲ τοῦτο παρα- δραμεῖν, ο πως ὁ Γαζαρηνὸς προδέδοτο καὶ τῶν τειχῶν ἀπεκέ- κλειστο. α νδρα τινὰ α γροικον ὁ ἀποσταλεὶς δεξιωσάμενος φωνῆς ἐπιμελούμενον καὶ ταῖς ᾠδαῖς τερπόμενον ἐμμελῶς ταῖς ἀνειμέναις ταύταις καὶ ἀγροικικαῖς, μέλος τι ε πλεξεν πρὸς τὸν ἐκείνου οἰκο- νόμον ε χον τὴν ἀναφοράν. η ν δὲ αὐταῖς λέξεσιν ου τω." α κουσον, κῦρι οἰκονόμε, τί λέγει Γυβέριν. ἐάν μοι δῷς τὴν Σανιάναν, μη- τροπολίτην σε ποιήσω καὶ Νεοκαισάρειάν σοι δώσω." τοῦτο πολλάκις ᾀδόμενον ἐν αἰσθήσει τοῦτον γενέσθαι τὸν οἰκονόμον πε- ποίηκεν. ο θεν ὡς ε γνω τὸν νοῦν τε καὶ τὴν τῶν πραγμάτων ἀνα- 73 φοράν, ἐξελθόντος ποτὲ τοῦ Γαζαρηνοῦ ε κλεισεν κατ' αὐτοῦ τὰς πύλας καὶ τοῦτον ε ξωθεν ἐγκατέλιπεν. καὶ ταῦτα μὲν περὶ τῶν ὑπερνεφῶν τούτων πολιχνίων, καὶ ου τω τούτων ἡ πάλιν ὑπὸ τοῦ Μιχαὴλ κατάληψις. 20 Οὐκ ε μελλε δὲ α χρι τούτων ἡ φορὰ στήσεσθαι τῶν κακῶν, ἀλλὰ τῶν δύο ἠπείρων,̓ Ασίας φαμὲν καὶ Εὐρώπης, ἐν θυμῷ κυρίου οι όν τινος κεφαλῆς καὶ οὐρᾶς, εἰ καὶ μὴ συνίεσαν, παιδευθέντων φόνοις, ἐμπρησμοῖς, σεισμοῖς, ἁρπαγαῖς, ἐμφυ- λίοις καταδρομαῖς, πόλεων ἀνελπίστοις μεταβολαῖς, σημείοις ἐξ οὐρανοῦ, σημείοις ἐξ ἀέρος, τέλος καὶ ταῖς ταλαιπώροις νήσοις οι όν τινα μέσην, ι ν' ὁλόσωμος ει η ἡ πληγή, ἐπέδραμε τὰ δεινά. ἀλλ' οὐκ η ν παιδεῦσαι τοὺς τὴν θεάνθρωπον ἐξηρνημένους μορ- φὴν προσκυνεῖν. (21) ο θεν α ρτι δὴ τοῦ κατὰ τὸν Θωμᾶν α ρ- ξαντος νεωτερισμοῦ, ἐπεὶ ταῦτα ἠκούετο πανταχοῦ, οἱ τὸν ἑσπέ- ριον κόλπον τῆς̓ Ιβηρίας τῷ̓ Ωκεανῷ γειτονοῦντες̓ Αγαρηνοὶ κατοικοῦντες (̔ Ισπάνους τούτους ὁ πολὺς ῥεύσας χρόνος μετωνόμα- σεν), εἰς πλῆθος σωμάτων καὶ εὐθηνίαν τοῦ γένους ἐξηλακότες, τὴν κατ' αὐτοὺς ἑσπέριον πλευρὰν λυπρὰν ου σαν καὶ μετρίως εὐ- δαίμονα ὁρῶντες, καὶ λειπομένην μὲν τῆς πρὸς γῆν ἀρετῆς καὶ ἀφθονίας κατὰ πολύ, ἐνδέουσαν δὲ καὶ πρὸς αὐτὸ τοῦτο ἑῷον τῆς̓ Ιβηρίας καὶ νότιον (οὐ γὰρ α πασα πρὸς πᾶσαν γῆς ἀρετὴν ἐπιτη- δεία καὶ ευ φορος, ἀλλὰ τὸ τῆς ἑσπερίου πλευρᾶς, ὡς ει ρηται, 74 αὐχμηρόν τε καὶ λυπρότερον τῆς λοιπῆς) καὶ διὰ τοῦτο ου τε τρέ- φειν δυναμένης αὐτοὺς καὶ διοικεῖν α νδρας σώμασιν εὐμεγέθεσι χρωμένους καὶ ἀγαθῶν εὐφορίᾳ ἀλλ' οὐκ ἐνδείᾳ αὐξανομένους, ου τοι γοῦν προσελθόντες̓ Απόχαψ τῷ ἑαυτῶν ἀμερμουμνῇ ἀποι- κίαν τινὰ καὶ γῆς μετανάστασιν ῃ τουν αὐτοῖς γενέσθαι, πλήθει τε στενοχωρουμένοις καὶ ἀναγκαίων,
q.30
σπάνει πιεζομένοις. ὁ δὲ πλοῖά τινα ἐπισκευάσας μακρά, καὶ δύναμιν οὐκ ὀλίγην ἐξ αὐτῶν τούτων ἐμβιβάσας, ἐπὶ λῃστείαν τέως, λανθάνουσαν ε χων τὴν ε ννοιαν, τῶν πρὸς τῇ ε ῳ κειμένων νήσων καὶ ἡμετέρων τυγχανόν- των ἐτράπετο, ὁμοῦ μὲν τὸ αὐτοῖς ἐπιθυμούμενον ἐκπληρῶν καὶ ἐκ τῶν ἀλλοτρίων τούτους προσκορεννύς, ὁμοῦ δὲ κατασκεψόμενος ει τις ε στιν ου τως ευ φορος τῶν νήσων καὶ λιπαρὰ εἰς μετοικίαν αὐτῶν. ἐπεὶ γοῦν πολλαῖς τῶν νήσων πλησιάζων τὸν ἀντιπαραταττόμενον μικρῷ η μεγάλῳ πλοίῳ οὐχ ευ ρισκεν (ἐχηροῦντο γὰρ πᾶσαι τῆς αὐτῶν βοηθείας, α ρτι κατὰ τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐκβοηθουσῶν καὶ πλεουσῶν μετὰ τοῦ Θωμᾷ), μεγάλας δὲ ὠφε- λείας ἐκ πασῶν, αι ς καὶ προσώρμιζεν, ἐκαρποῦτό τε καὶ ἐλάμ- βανεν, η κε καὶ πρὸς τοὺς Κρηταιεῖς, καὶ τούτους καταδραμὼν καὶ λείαν ποιήσας καὶ ἀνδραποδισάμενος, ὡς ἐνῆν, καὶ πάντοθεν καταμαθὼν τὴν τῆς γῆς ἀρετήν, καὶ πῶς ει η πρὸς πᾶσαν χάριν καὶ ἀγαθῶν ευ φορος ἀφθονίαν," τοῦτο" ε φη" γῆ οὐκ α λλη η ἡ ῥέουσα μέλι καὶ γάλα." καὶ τότε μὲν παντοίων γενόμενος ἀγαθῶν 75 ἀπῄει τὴν οι καδε, καὶ πάσῃ χειρὶ καὶ δυνάμει ναυτικὸν ἐξήρτυεν· ὡς δ' ὁ χειμὼν ἐτετελείωτο καὶ τὸ ε αρ ὑπέλαμπεν, τεσσαράκοντα πληρώσας ναῦς ἀνδρῶν μαχίμων καὶ ἐπιτήδειον α νεμον ἐπιτηρή- σας τὴν ἐπὶ Κρήτην ἐστέλλετο εὐθυπορῶν, τὰς α λλας τῶν νήσων θέμενος εἰς οὐδέν. α ρτι γοῦν ἐπλησίαζε, καὶ τῷ ἀκρωτηρίῳ τῷ Χάρακι καλουμένῳ κατήγετό τε καὶ προσωρμίζετο. ὡς δ' οὐδὲν ου τε κατὰ τὴν καταγωγὴν ου τε κατὰ τὴν ἀπόβασιν ἐφάνη τούτοις τῶν ἀπευκτῶν, ἀλλὰ καὶ πρὸς λείας χωροῦσι καὶ πρὸς ἁρπαγὰς εὐχερῶς τὰ τῆς ἐπιβολῆς τε καὶ ἐπιχειρήσεως ἐπεραίνετο, τοὺς μὲν ἐπιτηδείους εἰς τὰς συνήθεις προνομὰς ἀπέστελλε δουλαγωγήσον- τας τοὺς ἐχθρούς, αὐτὸς δὲ τοὺς λοιποὺς ε χων, α ρτι δὴ τοῦ πνεύματος ἐπακμάζοντος κἀκείνων α μα πορρωτέρω σταδίων δέκα η δεκαπέντε γενομένων, πῦρ ἐμβαλὼν ταῖς ναυσὶν ἁπάσας κατέ- φλεξε, φεισάμενος τὸ παράπαν οὐδεμιᾶς. τέως μὲν ου ν τῷ παρα- δόξῳ τοῦ πράγματος καταπλαγέντες α πας δὴ ὁ στρατὸς (καὶ γὰρ ἐπαλινόστουν εὐθέως) ἐκδειματούμενοι τὴν αἰτίαν ἐπυνθάνοντο καὶ εἰς λόγους η λθον νεωτερικούς. ἐπεὶ δὲ κατήκουσαν α πάλαι ὠδίνοντο, ὡς αὐτοί τε τούτων ὑμεῖς ἀποικίαν ζητοῦντες καὶ γῆν ἀγαθήν, ἐμοί τε ταύτης οὐδετέρα κρείττων νενόμισται, εἰς ταύ- την η λθον ὁδὸν ὑμῖν τε ἀγαθὰ προξενῶν καὶ ἐμὲ τῆς ἐξ ὑμῶν ἀπαλλάττων ὀχλήσεως. ὡς δὲ καὶ γυναικῶν ἐμέμνηντο καὶ παί- δων οὐκ ὠλιγώρουν," καὶ γυναῖκες" ε φη" ω δε ὑμέτεραι αἱ αἰχμα76 λωτιζόμεναι, καὶ παῖδες οὐ μετὰ μικρὸν ἐξ αὐτῶν." ο θεν τοῖς τοιούτοις κατασιγασθέντες λόγοις, καὶ ἀποδοχῆς α ξια κρίναντες τὰ λεγόμενα, τάφρον μὲν η γειραν πρῶτον βαθεῖαν, καὶ χάρακα ἐν ταύτῃ καταπήξαντες, ε νθα καὶ νῦν λαβὼν τὴν ἐπωνυμίαν ὁ τό- πος σώζει τὴν προσηγορίαν, Χάνδαξ ὀνομαζόμενος, ἐκεῖσε διε- νυκτέρευον, φυλακάς τε τὰς προσηκούσας ποιούμενοι καὶ τὰς ὡφελείας αὐτῶν ἐκεῖσε ἀποθησαυρίζοντες. (22) χρόνος δὲ ἐρρύη πολὺς οὐδαμῶς, καὶ πάντα τὸν βασιλέα ἡ φήμη ἐδίδαξε. καὶ δὴ τὸν πρωτοσπαθάριον Φωτεινόν, πρόπαππον μὲν Ζωῆς τῆς ἐν μα- καρίᾳ τῇ λήξει θεοστέπτου Αὐγούστης τυγχάνοντα, στρατηγοῦντα δὲ τηνικαῦτα τῶν Ανατολικῶν,̓ τὰ τῆς Κρήτης α παντα διοικεῖν προεβάλετο· ο ς ἐκεῖσε παραγενόμενος, καὶ τῶν μὲν γενόμενος θεατὴς τῶν δὲ καὶ ἀκροατής, τρανότερον ἀνεδίδασκε τὸν Μιχαὴλ τὰ πραττόμενα, καὶ δύναμίν τινα ἠξίου ἐκπέμπειν τὴν ἐκεῖθεν ἀποσοβήσουσαν τοὺς ἐχθρούς. Δαμιανὸν γοῦν κόμητα ο ντα τοῦ βασιλικοῦ ἱπποστασίου καὶ πρωτοσπαθάριον μετὰ πολλῆς δυνά- μεως καὶ παρασκευῆς ὁ βασιλεύων ἀπέστειλεν εἰς βοήθειαν τοῦ στρατηγοῦ Φωτεινοῦ· οι καὶ ἑνωθέντες τὸν μὲν κατὰ τῶν̓ Αγαρηνῶν πόλεμον ε στησαν, εἰς οὐδὲν δὲ χρήσιμον τὸ τέλος ἐνέσκηψεν. αὐτός τε γὰρ ὁ προρρηθεὶς Δαμιανὸς κατὰ τὴν εἰσβολὴν τῆς μά- χης εὐθὺς τραυματίας πεσὼν καὶ σφαγῇ παραδοθεὶς τοὺς λοιποὺς οὐ νικᾶν καὶ μένειν ἀλλὰ φεύγειν ἐποίησεν
q.31
ἡττημένους· καθ' η ν τροπὴν καὶ ὁ Φωτεινὸς ἐν μονηρίῳ μόλις διασώζεται πρὸς τὴν 77 Δίαν, καὶ τῷ βασιλεῖ τῶν πραχθέντων αὐτάγγελος γίνεται. ἀλλ' ου τος μὲν ἐπεὶ διὰ τιμῆς η γετο παρὰ τοῦ βασιλέως ἀεί, τὴν τῆς Σικελίας στρατηγίδα αυ θις τῆς Κρήτης ἀλλάσσεται· (23) τοῖς δ'̔ Ισπανίοις ε τι πως ἐν ταραχῇ καὶ μερίμνῃ διάγουσιν ἀνήρ τις ἐκ τῶν ὀρέων τῆς νήσου ἐπικαταβὰς μοναστὴς α λλον ε φησεν ει ναι τόπον αὐτοῖς ἐπιτηδειότερον πρός τε πολίσματος κτίσιν καὶ τῆς λοιπῆς διαρκείας καὶ ἐπικρατείας αὐτῶν. καὶ α μα λαβὼν τὸν Χάνδακα τούτοις ἐπέδειξεν, ε νθα καὶ νῦν ε κτισται ἡ πόλις αὐτῶν· καὶ ἡγεμὼν αὐτῆς ὁ̓ Απόχαψ τότε ἐγεγόνει αὐτῆς. ἐκ ταύτης ου ν οι όν τινος ἐξ ἀκροπόλεως ὁρμώμενοι πᾶσάν τε ταύτην τὴν νῆσον κατέτρεχον καί τινας τῶν παρακειμένων οὐκ ε λαττον, ὡς καὶ ἐν αὐταῖς ἐγκατοικῆσαι, αὐτοὺς τοὺς οἰκήτορας καὶ αὐτόχθονας δου- λωσάμενοι. καὶ πόλεις δὲ Κρήτης ἐννέα πρὸς ταῖς ει κοσιν ευ ζω- νοί τε καὶ πεζοὶ ᾐχμαλώτευσαν, μιᾶς ε κτοτε μόνης παραμεινάσης ἀναλώτου καὶ ἀπαθοῦς, καὶ λόγῳ μὲν ὑποταγείσης, τὰ ἑαυτῶν δὲ ε θιμα καὶ τὸν χριστιανισμὸν φυλαττούσης ἀλώβητον. τότε καὶ Κύριλλος ὁ Γορτύνης πρόεδρος, ἐπεὶ μὴ τούτοις εἰς α ρνησιν ἐχώρει Χριστοῦ, ὡς ἱερεῖον α μωμον ἐσφαγίαστο· ου καὶ τὸ αι μα βοᾷ μένον ὡς τοῦ Αβελ η καὶ Ζαχαρίου πρὸς τὸν θεὸν ἀναλλοίω- τον· καὶ μύρον μὲν ἐκεῖθεν ε στιν ἀρύσασθαι τοῖς πιστοῖς σπόγγοις τισὶν ἐναποματτόμενον, τὴν δὲ βαφὴν τοῦ αι ματος ἀλλοιῶσαι οὐ πρόσεστιν. προσέτι μὴν αὐτόθι σοροὶ καὶ τάφοι ἀνεγήγερται α λ- λων τε πολλῶν τῶν ὑπὲρ Χριστοῦ τότε μαρτυρησάντων καὶ τῶν 78 δέκα περιωνύμων μαρτύρων. τοιούτῳ γοῦν τρόπῳ καὶ κατὰ τοῦ- τον ἀνηρπάσθησαν τὸν καιρὸν ἐκ μέσου τῶν Χριστιανῶν οἱ Κρη- ταιεῖς. 24̓ Επεὶ δὲ ὀψὲ καὶ μόλις τοὺς περικυκλοῦντας τοῦτον ἐχθροὺς καὶ περικτυποῦντας ὁ Μιχαὴλ ἀπεσείσατο, δέον πρὸς θεὸν τραπέσθαι καὶ τοῦτον ἐξευμενίσασθαι, ι λεω διὰ τῶν ε ργων ποιῶν, ὁ δὲ τοὐναντίον η ὡς οἱ πολιτικοὶ θεσμοὶ βούλονται, ὡς οὐ παρ' αὐτοῦ ἀφ' ἑαυτοῦ δὲ σωθείς, ε πραττέ τε καὶ ἐπεπολί- τευτο. τῆς γαμετῆς γοῦν τελευτησάσης αὐτοῦ, καὶ δόξαν θέ- λοντος κατασχεῖν τῶν πολλῶν ὡς πένθος α ληστον ε χει αὐτῆς, τὴν σύγκλητον ἐποίει διά τινων μηνυμάτων κρυφίων καὶ μυστικῶν αἱ- ρήσασθαι τοῦτον πεῖσαι γυναικὶ αυ θις ζευχθῆναι, καὶ οὐ παρα- καλέσαι μόνον πρὸς τοῦτο ἀλλὰ καὶ βιάσασθαι, καὶ εἰς ἐπανάστα- σιν, εἰ μὴ τοῦτο γένηται, χωρῆσαι αὐτούς·" οὐ γάρ ἐστιν οι ον γυναικὸς α νευ" φάσκειν" βασιλέα τε ζῆν καὶ τὰς ἡμετέρας στε- ρεῖσθαι γαμετὰς δεσποίνης καὶ βασιλίδος." ἐπέπειστο γοῦν ὀψὲ διὰ τῶν ἐπιπλάστων λόγων, ου ς τῷ χρόνῳ λαθεῖν οὐκ η ν· καὶ πρῶτον μὲν χειρόγραφα ὑπὲρ τῶν μήτε ο ντων μήτε ἐσομένων πᾶ- σαν ἀπῄτει χεῖρα, ὡς αὐτήν τε τὴν ἐσομένην αὐτῷ γαμετὴν καὶ τὰ ἐκ ταύτης ε κγονα ὑπερασπίζειν καὶ ὑπερμαχεῖν μετὰ τὸν αὐτοῦ μὴ παύσαιντο θάνατον, ἀλλὰ κἀκείνην τε μετ' ἐκείνους βασιλέας ε χοιεν καὶ δέσποιναν, ὡς εἰκός. ου τως οὐ τοῦ κατ' ἐκεῖνον ἀλλὰ 79 καὶ τοῦ μετ' αὐτὸν ῳ ετο κατακρατήσειν αἰῶνος, δέον πάντα ἐκ θεοῦ ἀλλ' οὐκ ἐκείνων ἀναρτῆσαι χειρί, δι' ο ν βασιλεῖς βασι- λεύουσι καὶ τύραννοι κρατοῦσι γῆς. πλὴν ὑπέκυπτεν ὁ πάσης κυριεύων γῆς προστάγματι τῷ συγκλητικῷ, καὶ συνάψεσθαι α κων ἠνείχετο ὁ σώφρονα βίον ἀνῃρημένος. η γετο ου ν πρὸς γάμον οὐ τήνδε η τήνδε, ἀλλὰ γυναῖκά τινα πάλαι τὸν κόσμον καὶ τὰ αὐτοῦ ἀποστέρξασαν, Χριστῷ δὲ νυμφευθεῖσαν καὶ ἀσκήσεσιν ἐκ παιδὸς κατὰ τὴν ἐν Πριγκίπῳ νήσῳ μονὴν σχολάσασαν καὶ προσανέχου- σαν τῷ θεῷ· Εὐφροσύνη ταύτης ἡ κλῆσις, καὶ πατρὸς ἐσεμνύ- νετο Κωνσταντίνου ει ναι, δικαίᾳ κρίσει τὴν τύφλωσιν ὑπομεμενη- κότος παρὰ μητρός. ταῦτα μὲν ἐξεπέραινεν, καὶ ι λεω δι' αὐτῶν οὐ μόνον οὐκ ἐποιεῖτο ἀλλὰ καὶ παρώργισε τὸν θεόν. 25 Καὶ κατὰ τῶν τὴν Κρήτην δὲ καταλαβόντων καὶ λυ- μαινομένων αυ θις ἐπαποστέλλει στρατόν· Κρατερὸς ο νομα τῷ στρατηγέτῃ, ο ς τηνικαῦτα τὴν τῶν Κιβυρραιωτῶν διέπων στρα- τηγίδα, ἑβδομήκοντα ναῦς διήρεις
q.32
τῶν ὑφ' ἑαυτῷ καὶ πάντων τῶν θεματικῶν λαβών, βρέμων α μα καὶ πολλῷ φρονήματι παρενέ- βαλεν. καὶ ἐπείπερ οὐδ' ἐκείνοις ἐδόκει ὑποστέλλεσθαι ἀλλ' ἐς μάχην χωρεῖν τὴν τὰς ἑαυτῶν δυνάμεις καὶ γενναιότητας ἐπιδειξο- μένην (καὶ γάρ εἰσι τῶν α λλων̓ Αγαρηνῶν ου τοι δὴ εὐφυεῖς), συνέβαλλον δὲ τολμηρῶς ἑκάτεροι κατὰ τὸν ἀγῶνα χωρήσαντες α ρτι δὴ τοῦ ἡλίου τὰς ἀκτῖνας ὑπὲρ γῆς ἐφαπλοῦντος, οὐδέτεροι 80 μὲν α χρι μεσούσης ἡμέρας ἐνέκλινον, ἀλλὰ γενναίως μαχόμενοι τὴν ἑαυτῶν ἐδείκνυον ἐμπειρίαν καὶ δύναμιν· ἐπεὶ δὲ πονήσαντες οἱ Κρηταιεῖς η δη τοῦ ἡλίου κλίναντος ἐνέδωκαν πρὸς φυγήν, τότε δὴ πολλοὺς μὲν αὐτῶν ἀπέκτειναν, πλείους δὲ τὰ ο πλα ῥίψαντας αἰχμαλώτους ε λαβον, ἐκ ποδὸς ἑπόμενοι. τάχα δ' α ν σπουδά- σαντες ε λαβον τὴν πόλιν αὐθημερόν, εἰ μὴ νὺξ η δη φαινομένη ἀνέστρεψεν ὡς τὰ πράγματα καὶ ἀνάπαυλαν τούτοις ζητοῦσι φόνον ἀλλ' οὐ σωτηρίαν ἀπέτεκεν. οἱ μὲν γὰρ ὡς η δη νενικηκότες, καὶ πάντας αυ ριον ἐν βραχεῖ βραχεῖς ο ντας ἐλπίσαντες συλλαβεῖν, πρὸς πότους καὶ τρυφάς, ὡς ἐν οἰκείᾳ ἀλλ' οὐκ ἐν ἀλλοτρίᾳ διά- γοντες, ἐξεβάκχευον, μήτε τινὸς φυλακῆς μήτ' α λλης σωτηρίας τῆς κατὰ τὸν πολεμικὸν νόμον γινομένης φροντίσαντες, υ πνου δὲ μόνου καὶ τῆς τὰ πάντα ῥᾳδίως ἀνατρεπούσης καὶ ἀπολλυούσης ἀμελείας τε καὶ ῥᾳστώνης. ο θεν περὶ μέσας νύκτας, ἐπεὶ διὰ τῶν ἑαυτῶν φυλάκων ὡς ἐν ἀπορίᾳ ἀγρυπνοῦντες οἱ Κρηταιεῖς υ πνῳ καὶ οι νῳ καθῃρῆσθαι τοὺς τῆς̔ Ρωμαϊκῆς παρεμβολῆς ἀνέμαθον, αὐθωρὸν ἐξελθόντες μαχαίρᾳ πάντας ἀπώλεσαν, ὡς μηδ' α γγελον, τὸ δὴ λεγόμενον, ὑποστρέψαι καὶ ἐκεῖθεν διασωθῆναι, η μόνον τὸν στρατηγὸν ἐμπορικοῦ ἐπιβάντα πλοίου καὶ τὴν σωτηρίαν ζη- τοῦντα. πλὴν καὶ τοῦτον ἐπεὶ πανταχοῦ ὁ τῶν̓ Αγαρηνῶν ἡγεμὼν ἀναζητῶν μὲν οὐχ ευ ρισκε φεύγειν δὲ διήκουεν, ὁλκάσι τοῦτον μεθ' ἡγεμόνων ἀναζητῆσαι ἐκέλευσεν· οι καὶ καταλαβόντες τοῦτον ἐν Κῷ ἐπὶ ξύλου κρεμάσαντες διαφθαρῆναι ἐποίησαν. καὶ τὰ μὲν 81 κατὰ τὴν μάχην ἐκείνην καὶ τὸν ἀγῶνα συμβεβηκότα τοιαῦτα, πολλὴν ἐνεγκόντἁ Ρωμαίοις συμφοράν, οὐ τὴν ἐξ η ττης μόνον ἐκείνης, ἀλλὰ καὶ τὴν ε κτοτε κρατήσασαν καὶ διαμείνασαν πολυκέφαλον υ δραν, ἐκεῖσε καὶ ἀλλαχοῦ μὲν ἀποτεμνομένην ἀεί, ἀνα- θάλλουσαν δὲ ἀλλαχοῦ. 26 Μετὰ δὲ ταῦτα ἀνήρ τις στρατιωτικῆς πείρας, πρὸς δὲ καὶ φρονήσεως καὶ ἀγχινοίας οὐκ α μοιρος, ου τὸ ἐπώνυμον̓ Ωορύφας, στρατόν τινα ἀθροίσας τὸν τεσσαρακοντάριον τότε κα- λούμενον βασιλικῆς ἐκ προστάξεως, ἐκ τοῦ διανεμηθῆναι αὐτοῖς ἀνὰ τεσσαράκοντα χρυσίνων, τάς τε α λλας νήσους, αι ς ὀλίγιστοι ἐφέροντο, κατατρέχων, καὶ τοῖς μὲν λόχους ἐπάγων τοῖς δὲ καὶ φανερῶς πολεμῶν, ἐξωλόθρευσέ τε καὶ ἀπωλείᾳ παρέδωκεν· ταύ- την δέ, ὡς ε οικεν, παρέπεμψεν εἰς ἡμᾶς. ἀλλὰ τὰ μὲν περὶ αὐ- τῆς θεῷ πάντως μελήσει, μελήσει δὲ καὶ ἡμῖν τοῖς νύκτωρ καὶ μεθ' ἡμέραν τὴν ψυχὴν δαπανῶσιν ὑπὲρ αὐτῆς. 27 Κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν καιρὸν Εὐφήμιός τις κατὰ τὴν Σικελίαν τουρμάρχης τελῶν παρθένου τινὸς η ρα ἀσκητηρίοις ἐν- διαιτωμένης καὶ τὸ μοναχικὸν ε κπαλαι ἀναλαβούσης σχῆμα, καὶ διὰ πολλοῦ ἐποιεῖτο τὸν αὐτοῦ ε ρωτα ἐκπληρῶσαι, τὴν παρθένον λαβών πως εἰς γαμετήν. ἐπεὶ γοῦν παράδειγμα οὐ πόρρωθεν ει- χεν οὐ κωλῦον οὐδ' ἀποτρέπον, τοῦτον δὴ τὸν Μιχαήλ (καὶ γάρ, 82 ὡς ει ρηται, καὶ αὐτὸς τοιοῦτόν τι ἐτόλμησεν), ἀφαρπάζει τὴν παρθένον τοῦ ἀσκητηρίου καὶ πρὸς ἑαυτὸν α κουσαν ὑπηγάγετο. ταύτης ου ν οἱ ἀδελφοὶ τῷ Μιχαὴλ προσίασι, τὰ τοῦ δράματος διηγούμενοι. ὁ δὲ κελεύει τῷ στρατηγῷ, εἰ ου τως φωράσοι ε χουσαν τὴν ἀλήθειαν, τὴν ῥῖνα τοῦ τετολμηκότος Εὐφημίου ἀποτεμεῖν κατὰ τὴν τοῦ νόμου ἀκρίβειαν. καὶ ὁ Εὐφήμιος μαθὼν δὴ ταῦτα καὶ τὴν εἰς αὐτὸν τοῦ νόμου τήρησιν καὶ τὴν βασιλικὴν ἀπειλήν, συνωμότας λαβὼν τούτους τε τοὺς ὑπὸ τὴν αὐτοῦ χεῖρα καί τινας τῶν συντουρμαρχῶν, τὸν στρατηγὸν ἐπὶ τούτῳ παρα- γινόμενον παρελαύνει ἐκεῖθεν, καὶ πρὸς τὸν̓ Αφρικῆς ἀποδιδρά- σκει ἀμεραμνουνῆ, πᾶσαν τὴν Σικελίαν ὑπ' ἐκείνῳ
q.33
ποιῆσαι καθυ- ποσχόμενος καὶ διδόναι φόρους πολλούς, εἰ μόνον ἀναγορεύσει τοῦτον βασιλέα καί τινα παράσχοι βοήθειαν. ἀναγορεύει γοῦν τοῦτον βασιλέἁ Ρωμαίων, καὶ χεῖρα δίδωσι πολλήν, καὶ τῆς Σι- κελίας ἐγκρατὴς γίνεται, παρ' αὐτοῦ τούτου λαβὼν αὐτήν, οὐ τούτου μόνον ἀλλὰ καὶ ἑτέρων συνδρόμων γενομένων ἐπὶ τῇ τοιού- των ἀπωλείᾳ τόπων. δηλοῖ δὲ ταῦτα σαφέστατα καὶ πλατικώτε- ρον ἡ τότε γραφεῖσα Θεογνώστῳ τῷ περὶ ὀρθογραφίας γεγραφότι καὶ εἰς χεῖρας ἐλθοῦσα ἡμῶν, η ν ὁ βουλόμενος μεταχειριζόμενος τὰ καθ' ε καστον ἀναδιδαχθήσεται. πλὴν ὁ μὲν Εὐφήμιος μετ' οὐ πολὺ α θλον τῆς ἀποστασίας καὶ τῆς ἑαυτοῦ ἀνομίας λαμβάνει τὴν τῆς ἑαυτοῦ στέρησιν κεφαλῆς. σχῆμα γὰρ ε χων βασιλικὸν ἀπῄει καὶ κατὰ τὴν Συράκουσαν, καὶ δὴ α ποθεν γενόμενος τῆς 83 ἑαυτοῦ τάξεως καὶ τῶν δορυφόρων ὡς ἀπὸ τόξου βολῆς ἐγένετο κατὰ τὴν πόλιν, ὁμιλῶν αὐτοῖς τυραννικῶς τε καὶ βασιλικῶς. τοῦτον ὡς προσερχόμενον ε γνωσαν δύο τινὲς ἀδελφοί, γενόμενοι σύμπνοοι καὶ ταὐτὸν φρονήσαντες προσέρχονται τούτῳ εἰρηνικῶς, τὴν προσήκουσαν βασιλεῖ τιμὴν ἀπονέμοντες. ὡς δ' Εὐφήμιος τήν τε παρ' αὐτῶν ἀναγόρευσιν ἀσπαστῶς ἐδέξατο καὶ τῶν α λλων κατήκουεν αὐτῶν, προσεκαλεῖτο τούτους φιλοφρόνως ἀποδώσων τὸν ἀσπασμόν· καὶ δὴ κλίνας τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ στόμα προσε- ρείσας τῷ στόματι ταῖς θριξὶ μὲν κατέχεται ἰσχυρῶς πρὸς ἑτέρου τῶν ἀδελφῶν, ὑπὸ δὲ τοῦ ἑτέρου ἀφαιρεῖται τὴν κεφαλήν. καὶ ὁ μὲν Εὐφήμιος τοιούτῳ τέλει τοῦ βίου ἐχρήσατο. 28 Οἱ δ'̓ Αγαρηνοὶ οὐ τῆς Σικελίας μόνον ε κτοτε ἀλλὰ καὶ Καλαβρίας καὶ Λαγγοβαρδίας ἐγένοντο ἐγκρατεῖς, πᾶσαν κατατρέχοντες καὶ διαπορθοῦντες καὶ ἐνσκηνοῦντες α χρι τῆς βασι- λείας τοῦ ἐν μακαρίᾳ τῇ λήξει Βασιλείου τοῦ βασιλέως. ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἡ ἐκείνου δηλώσει ἱστορία· ὁ δὲ Μιχαὴλ μῆνας ὀκτὼ καὶ ε τη τῆς βασιλείας γενόμενος ἐγκρατὴς ἐννέα τὸν βίον κατέλυσε, τῷ δυσουρίας νοσήματι ἁλούς, ἐκ τῶν νεφρῶν λαβούσης τὴν ἀρ- χήν, μήτε τὴν πρὸς θεὸν καταλύσας δυσμένειαν, οι ς οὐκ η θελε τὴν ἑαυτοῦ μορφὴν δι' ἡμᾶς ἀναλαβόμενον σάρκα προσκυνεῖν, μᾶλλον δὲ καὶ τοὺς προσκυνοῦντας καθαιρῶν Μεθόδιόν τε καὶ Εὐθύμιον, περὶ ω ν εἰρήκαμεν, καὶ τὸν τῶν̓ Αγαρηνῶν ἐπαυξή- σας ἀκατάλλακτον πόλεμον, τά τε κατὰ Θωμᾶν καὶ τῶν Κρη- 84 ταιέων, ἀλλὰ μὴν καὶ τῶν εἰρημένων Αφρικῶν διὰ τὴν ἑαυτοῦ κακίαν ἀποστείλαντος τοῦ θεοῦ. ἀλλὰ καὶ̓ πᾶσα ἡ Δαλματία τῆς τῶν Ρωμαίων ἀπέστη τότε βασιλείας, καὶ γεγόνασιν α παντες̔ ἰδιο- ρυθμοί τε καὶ αὐτοκέφαλοι μέχρι τῆς τοῦ Βασιλείου τοῦ ἀοιδίμου βασιλείας· τότε γὰρ πάλιν ου τοἱ Ρωμαίοις καθυπετάγησαν. πε- πλήρωτο δὲ καὶ ὁ ἐπ' αὐτῷ χρησμός, λέγων ου τω, ἀρχὴ κακῶν γε προσπεσεῖται τῇ χθονί, ο ταν κατάρξῃ τῆς Βαβυλῶνος δράκων δύσγλωσσος α ρδην καὶ φιλόχρυσος λίαν. ἐτέθη δὲ ὁ τούτου νεκρὸς ἐν τῷ ναῷ τῶν ἁγίων ἀποστόλων, ἐν τῷ ἡρώᾠ Ιουστινιανοῦ, ἐν λάρνακι πρασίνῳ Θετταλικῇ.
q.34
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΥΙΟΥ ΜΙΧΑΗΛ. ΛΟΓΟΣ Γ. 1 Τὰ μὲν δὴ πραχθέντα Μιχαὴλ τῷ Τραυλῷ βασιλεύσαντι ἐννέα ε τεσιν πρὸς μησὶν ὀκτὼ ἐν τῷ πρὸ τούτου βιβλίῳ δεδήλωται· ὁ δὲ υἱὸς αὐτοῦ η δη Θεόφιλος ἀνδρὸς ε χων ἡλικίαν τὴν πατρικὴν ἀρχὴν καὶ βασιλείαν κατὰ τὸν̓ Οκτώβριον μῆνα τῆς ὀγδόης ἰνδικτιῶνος 85 διεδέξατο, λόγῳ μὲν ου ν τῆς δικαιοσύνης ω σπερ ε μπυρος ἐραστὴς καλεῖσθαι βουλόμενος καὶ νόμων ει ναι φύλαξ πολιτικῶν ἀκριβής· τῇ δ' ἀληθείᾳ ε ξωθεν ἑαυτὸν τῶν ἐπιβουλευόντων διατηρῶν, ὡς α ν μή τις κατ' αὐτοῦ τι νεανιεύσηται, ταῦτα ὑπεκρίνετο. τὸν ἐπηρτημένον ου ν κίνδυνον ὑφορῶν, τοὺς τῷ πατρὶ μὲν αὐτοῦ ἐκ συνωμοσίας τὴν βασιλείαν παρεσχηκότας, κατὰ τοῦ
q.35
Λέοντος δὲ ἐπαναστάντας, α παντας ε γνω ὀλέθρῳ παραδοῦναί τε καὶ σφαγῇ. ο θεν δόγμα ἐξέθετο α παντας τοὺς τῶν βασιλικῶν ἀπολαύοντας φιλοτιμιῶν, προσέτι δὲ καὶ βασιλικῆς τιμῆς μετασχόντας τῆς οἱασοῦν, κατὰ τὴν Μαγναύραν συναθροισθῆναι. ἐπεὶ δὲ τοῦτο ἐγε- γόνει καὶ τοῦ προστάγματος οὐδεὶς ἐτόλμα καταφρονεῖν, τὴν τῆς ψυχῆς τέως ὡς ἐν σκότῳ κρύψας θηριωδίαν, ἠρέμα πως καὶ πραείᾳ φωνῇ ου τω πως ε λεξεν ἐν βραχεῖ, ὡς ἐβούλετο μὲν καὶ δι' ἐπιθυ- μίας ει χεν, ὁ λαὸς καὶ κλῆρος ἐμός, τοὺς ἀντιλαβομένους καὶ τῆς βασιλείας ὑπερμαχήσαντας νεανικῶς ὁ ἐμὸς α γαν πατὴρ πολλῶν μὲν τιμῶν πολλῶν δὲ τούτους ἀγαθῶν ἑτέρων καταξιῶσαί τε καὶ γερῶν· ἀλλ' ἐπεὶ ε φθασεν ἐξ ἀνθρώπων γενέσθαι θᾶττον η ει χε βουλῆς καὶ πρὸ τοῦ καιροῦ τῆς αὐτοῦ γνώμης ε ξω γέγονε τοῦ καιροῦ, ι να μὴ ἀχάριστος δόξῃ πολλοῖς, ἐμὲ οὐ τῆς βασιλείας μόνον διάδοχον ἀλλὰ καὶ τοῦ τοιούτου καλοῦ τούτοις ὑπόχρεων ἐγκατέλιπεν. διὸ ε καστος ἐκ μέσου ἀγόμενος δεικνύτω ἡμῖν ἑαυ- τόν. τούτοις ὑποκλαπέντες τοῖς λόγοις καὶ συλαγωγηθέντες τὸν νοῦν ἑαυτὸν ε καστος ἀπεγύμνου καὶ πᾶσιν ὡρᾶτο κατάδηλος. εὐθὺς 86 ου ν νόμῳ τῷ πολιτικῷ χρῆσθαι τὸν υ παρχον ἐγκελεύεται, καὶ" α γε δή" φησίν," ω ου τος, τούτους κατ' ἀξίαν τῶν βεβιωμένων ἀμείβου, οὐ μόνον οι ς οὐκ ε δεισαν τὸ θεῖον, αι ματι ἀνθρωπίνῳ μιάναντες δεξιάν, ἀλλὰ καὶ χριστὸν κυρίου βασιλέα ἀνελόντες οἱ α θλιοι." τούτοις διέλυσε τὸν σύλλογον ἐκεῖνον τὸν πρῶτον δή πως καὶ θαυμαστόν· ο ν ει περ τις κατὰ νόμους ε χοιτο ἐπαινεῖν, ἀλλ' οὐκ οι δ' εἰ στήσεται ἐγγὺς ἡμερωτάτης τε καὶ πραείας ψυ- χῆς. καὶ τούτους μὲν ου τως πως ἐξ ἀνθρώπων ἐποίησεν, προσε- πιθεὶς τούτοις τὸ ἐπαινετὸν ἐκεῖνό γε καὶ καλόν, τὸ ἀπελάσαι καὶ πρὸς τὴν ἐν ῃ τὸ πρότερον ἀπεκάρη μονὴν Εὐφροσύνην τὴν ἑαυ- τοῦ μητρυιὰν ποιῆσαι παλινοστῆσαι, η ν ἡ ἱστορία δευτέραν γαμε- τὴν παρέδωκε τῷ Μιχαήλ, ἐκείνων γε τῶν ἡμῖν εἰρημένων ἐκεῖσε χειρογράφων καὶ ο ρκων πολλῶν, οὐχ ὁσίως πραχθέντων γε καὶ γενομένων, ὠφελησάντων οὐδέν. τί δήποτε; ο τι μὴ ἐπὶ κυρίου πεποιθὼς ἠγάγετο γαμετήν (η γὰρ α ν ε ννομόν τινα, ἀλλ' οὐ τὴν η δη συνταξαμένην ἠγάγετο τῷ Χριστῷ), ἐπὶ δὲ τῇ ἑαυτοῦ θρασύ- τητι καὶ τοῖς ο ρκοις ἐκείνοις τοῖς εὐμεγέθεσί τε καὶ θεοῦ πάντας πόρρωθεν ἀποπέμψασι. 2 Καὶ τὰ πρῶτα μὲν τούτου τοιαῦτα· τὰ δ' ἑξῆς ἀντε- ποιεῖτο δικαιοσύνης καὶ η ν φοβερός τε πᾶσι τοῖς πονηροῖς καὶ θαυμαστὸς ἀγαθοῖς, τοῖς μὲν ο τι μισοπόνηρός τε καὶ δίκαιος; τοῖς δ' ο τι ἐμβριθής τε καὶ αὐστηρός. πλὴν οὐκ η ν τοῦτον πάν87 των καθαρεύειν τῶν πονηρῶν. καὶ διὰ τοῦτο ει χετο μὲν τῆς ἐπὶ θεὸν καὶ τὴν τούτου πάναγνον μητέρα, ὡς ε λεγε, πίστεως, ει χετο δὲ καὶ τῆς πατροπαραδότου μιαρᾶς τῶν εἰκονομάχων αἱρέσεως, καὶ ταύτῃ γε δὴ τὸν εὐσεβῆ καὶ πανάγιον λαὸν ἐτάραττέ τε καὶ πολυειδέσιν ἐδίδου κακώσεσι, πάντα τὸν τῆς βασιλείας αὐτοῦ χρό- νον ἠρεμῆσαι μὴ συγχωρήσας, οι ς οὐδὲ τὰς ἐν πολέμοις ἀνδρα- γαθίας καταλλήλως ἐλάμβανεν, ἀλλ' η ττητό τε ἀεὶ καὶ οὐ κατὰ βασιλέα ὑπέστρεφεν. 3 Τοιγαροῦν ἐχόμενος τῆς δικαιοσύνης, οὐ μὴν δὲ καὶ τῆς πρὸς τὴν τοῦ θεοῦ μητέρα πίστεώς τε καὶ προθυμίας, ἀπῄει ε φιππος διὰ τῆς κατὰ τὴν μέσην πλατείας καὶ λεωφόρου πρὸς τὸν ἐν Βλαχέρναις θεῖον ναὸν ἑκάστῃ ἑβδομάδι, ὑπὸ τῶν δορυφόρων παραπεμπόμενος. ἀπῄει δὲ πᾶσι μέν, πρὸ παντὸς δὲ τοῖς ἀδικου- μένοις διδοὺς ἑαυτόν, ὡς α ν ε χοιεν τὰ αὐτῶν ἐκτραγῳδεῖν ἀδική- ματα καὶ μὴ παρὰ τινῶν κακοποιῶν κωλύοιντο ὑφορωμένων τὴν ε κτισιν, δεύτερον δὲ ι να διὰ τὴν ἀγορὰν διερχόμενος θεατὴς γίνοιτο τῶν ὠνίων· ο θεν ἑκάστου τῶν πιπρασκομένων ο σου πωλεῖται κατὰ τὴν ἀγορὰν ἠρώτα, οὐκ ἐν παρέργῳ τοῦτο ποιῶν ἀλλὰ καὶ λίαν ἐνεργῶς τε καὶ ἐπιμόνως, οὐδ' ἑνὶ τοῦτο ει δει ἀλλὰ παντὶ μὲν τῷ τρέφειν α νθρωπον δυναμένῳ, ει τ' ου ν ἐσθιόμενον ει τ' ου ν καὶ πινόμενον, παντὶ δὲ τῷ περιθάλπειν καὶ εἰς ἀμφίασιν τελοῦντι, καὶ πᾶσιν ἁπλῶς τοῖς κατὰ τὴν ἀγορὰν προκειμένοις τῶν βουλομέ- νων
q.36
ἐξωνήσει. διά τοι τοῦτο οὐδὲ ῥᾳδίως α ν ει δέν τις αὐτὸν ἐξ88 εληλυθότα εἰς πρόκενσον, πολλὴν ἐνδεικνύμενον σπουδὴν πρὸς τὰ κοινά τε καὶ ἐπιμέλειαν νῦν μὲν ἐν κριτηρίοις, νῦν δέ, ὡς ει ρηται, κατὰ τὰς προόδους τῆς ἑβδομάδος. 4 Οθεν ἐπεί τινα τῶν ὀφθαλμῶν ἑστίασιν τὰ πρὸ τῆς πόλεως ε χοντα ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἰς ἑαυτὰ καλοῦσι τοὺς βασιλεῖς, τὰ πρὸς τὴν θάλασσαν τοῦ παλατίου τείχη τῶν ἀρχαίων θεμελίων ου τος παρεκβαλών, καὶ πρὸς τὰ ἡλιακά, ε νθα πρότερον κινστέρνης ου σης συνέβη βασιλικὸν ἀποπνιγῆναι υἱόν, παραδείσους ἐργα- σάμενος, ἐκεῖθεν τὸ λεῖπον ἀνεπλήρου καὶ ἑαυτὸν ε τερπε τούτοις καὶ ἐψυχαγώγει, ὡς τὸ εἰκός. καί ποτε τούτου ἐκεῖσε ἐνδιατρί- βοντος, ει τε δὴ καὶ δειπνοῦντος, ὡς λόγος, συνέβη ναῦν τινὰ μυριοφόρον ἐξ οὐρίας πλέουσαν ἀναπεπταμένοις δὴ τοῖς ἱστίοις τῷ μεγέθει τὸν λιμένα κατασκιάσαι καὶ τὸν βασιλέα εἰς θάμβος ἐπα- γαγεῖν. ἐπύθετο ου ν αὐτίκα τίνος τε ἡ ὁλκὰς ει η καὶ ο τι φέροι τῶν ἐδωδίμων. ὡς δὲ τῆς Αὐγούστης η κουσεν καὶ λαθεῖν τοῦτο οὐκ η ν, τότε μὲν ἐφησυχάσαι λέγεται καὶ διαπέμψαι τὸν καιρὸν μέχρι τῆς η ς εἰώθει ἡμέρας κατὰ τὰς Βλαχέρνας ἰέναι. ἐπεὶ δ' η τε ἡμέρα παρῆν καὶ ὁ τοῦ πλοίου ο ρμος δῆλος ὑπῆρχε τῷ βασι- λεῖ ἀναμαθόντι διά τινος, τῆς εἰς τὸ πλοῖον φερούσης ἀπήρχετο ὁδοῦ· η ν δὲ κατὰ τὸν Βόσπορον. καὶ ἐπείπερ παραγενόμενος παρὰ τὴν πρύμναν ε στη τῆς νεὼς ἀκολουθούσης τῆς τάξεως, ἠρώτα τὴν σύγκλητον οὐχ α παξ δὴ μόνον ἀλλὰ καὶ δὶς καὶ τρίς, ο του 89 δή τις ε χοι χρείαν τῶν ἐδωδίμων, σίτου η οι νου η τινος α λλου τῶν κατ' οι κον ἀναλισκομένων. ὡς δὲ πολλάκις ἐρωτηθέντες μόλις α παξ ἀπεκρίθησαν μηδενὸς λείπεσθαι μέχρι τῆς σῆς εὐμοιροῦμεν δεσποτείας τε καὶ βασιλείας, καὶ προστιθέντων μηδὲν εἰδέναι τῶν ω ν ἐρωτώμεθα," ἀλλ' οὐκ ι στε" ε φησεν" ο τι με ὑπὸ θεοῦ βασι- λέα γενόμενον ἡ Αὐγούστα καὶ σύμβιος ναύκληρόν με εἰργάσατο; καὶ τίς πώποτε, μετὰ πικρίας λέγων τοῦτο ψυχῆς, βασιλέἁ Ρω- μαίων η τὴν αὐτοῦ γαμετὴν ε μπορον ἐθεάσατο;" καὶ ἐπὶ τούτῳ ἀναπολογήτων μενόντων, ἐκέλευσεν αὐθωρὸν μόνους ἐξιόντας τοὺς ἀνθρώπους τὴν ναῦν ἐκείνην παραδοῦναι πυρὶ αὐταῖς ἀγκύραις καὶ ἱστίοις καὶ τοῖς α λλοις πᾶσιν ἀγωγίμοις, πολλὰ κατειπὼν υ στερον καὶ παντοίαις υ βρεσι τὴν δέσποιναν περιβαλών, ὡς καὶ αὐτῆς ἐπαπειλῆσαι ἐξαγαγεῖν τῆς ζωῆς, ει γε δὴ ε κτοτε τοιοῦτόν τι ποι- οῦσα φωραθείη. 5̓ Αλλὰ πατρίδα μὲν ἡ Θεοδώρα (τοῦτο γὰρ ο νομα τῇ Αὐγούστῃ) Παφλαγονίαν ἐσέμνυνεν, καὶ χωρίον Εβισσαν, γεννή- τορα δὲ Μαρῖνον οὐκ α σημόν τινα η ἰδιώτην τὴν τύχην, δρουγγά- ριον δὲ η τουρμάρχην Φλωρίναν κατονομαζομένην, κατά τινας, καὶ μητέρα Θεοκτίστην τὴν ου τω ἀμφοτέρους εὐσεβείᾳ ἐντεθραμμένους καὶ τὴν τῶν σεπτῶν εἰκόνων προσκύνησιν οὐκ ἐξαρνουμένους μέν, ὡς κατ' ἐκεῖνο πάντες καιροῦ, ἀσπαζομένους δὲ καὶ ἐνστερνιζομέ- νους ὑπερφυῶς. ἀλλ' ἡ μὲν Θεοδώρα διαδήματι βασιλείας πάλαι 90 δὴ κατέστεπτο, καὶ ἡ αὐτῆς μήτηρ Θεοκτίστη ζωστή τε καὶ πατρι- κία τετίμητο. αυ τη δὴ ου ν ἡ Θεοκτίστη κατὰ τὸν ἑαυτῆς οι κον, ε νθα δὴ ἡ τῶν Γαστρίων μονὴ τὴν πῆξιν ε χει τὰ νῦν καὶ ι δρυσιν (η ν δὲ τοῦτον ἐξ ἐκείνου τοῦ πατρικίου ἐξωνησαμένη Νικήτα), τὰς τῆς Θεοδώρας θυγατέρας μετακαλουμένη (πέντε δὲ η σαν τὸν ἀριθμόν, η τε Θέκλα καὶ Αννἀ Αναστασία τε καὶ Πουλχερία καὶ ἡ Μαρία) α λλαις τε δωρεαῖς αι ς ὑπάγεσθαι τὸ θῆλυ πέφυκεν ἐδεξιοῦτο, καὶ ἰδίᾳ παραλαμβάνουσα οὐ μαλακίζεσθαι οὐδὲ μένειν θηλείας ο περ η σαν ἐξελιπάρει καὶ καθικέτευεν, ἀνδρίζεσθαι δὲ καὶ τῆς μητρῴας θηλῆς α ξια διανοεῖσθαι καὶ πρέποντα, τὴν πατρῴαν μὲν αι ρεσιν ἀπορριπιζομένας, καταφιλούσας δὲ καὶ κατασπαζο- μένας τὰς τῶν σεπτῶν εἰκόνων μορφάς. καὶ α μα ταύτας εἰς χεῖ- ρας ἐμβάλλουσα (ἐφυλάττοντο δὲ αὐτῇ ε ν τινι κιβωτίῳ), τῷ προσώπῳ καὶ τοῖς χείλεσιν ἐπιτιθεμένη ἡγίαζέν τε αὐτὰς καὶ πρὸς τὸ ἐκείνων φίλτρον διήγειρεν. τοῦτο ου ν ἐνδελεχῶς ποιοῦσα καὶ ταῖς ἐγγόνοις τὸ περὶ τὰς εἰκόνας φίλτρον ἀναζωπυροῦσα οὐκ ε λα- θε τὸν Θεόφιλον,
q.37
πυνθανόμενον" ο τι τε αὐταῖς παρὰ τῆς μάμ- μης δεδώρηται καὶ ο τι χάριτος ἐξείργασται α ξιον. αἱ μὲν γὰρ α λλαι τούτου τὰς πεύσεις ἀγαθὰ φρονοῦσαι ω σπερ τινὰς λαβὰς ἐρρωμένως παρέτρεχον· ἡ δὲ Πουλχερία α τε ἡλικίᾳ καὶ νῷ νηπιάζουσα τάς τε φιλοφροσύνας ε λεγε καὶ τὸ πλῆθος τῶν ὀπωρῶν, συνηρίθμει δὲ καὶ τὴν τῶν σεπτῶν εἰκόνων προσκύνησιν, ου τω δὴ ἁπαλὰ φρονοῦσα καὶ λέγουσα ὡς νινία πολλὰ ει η αὐτῇ κατὰ τὸ 91 κιβώτιον καὶ ταῦτα τῇ κεφαλῇ τε καὶ τοῖς προσώποις ἐπιτίθησι μετὰ τὰ φιλήματα. ταῦτα γοῦν τὸν βασιλέα εἰς μανίαν η γεν ὑπο- λαλούμενα. ἀλλὰ πρᾶξαι μέν τι τῶν δριμυτέρων η πικροτέρων εἰς αὐτὴν ἐκώλυε τοῦτον τό τε τῆς γυναικὸς αἰδέσιμον καὶ ἡ εὐλά- βεια, καὶ ἡ παρρησία δὲ πρὸς τούτοις οὐκ ε λαττον (καὶ γὰρ η ν τοῦτον ἀριδήλως σκώπτουσα καὶ διελέγχουσα ἐπί τε τοῖς καθ' ἡμέραν τῶν ὁμολογητῶν διωγμοῖς καὶ τῇ δηλωθείσῃ αἱρέσει, καὶ μόνη μικροῦ φανερὰν ποιοῦσα τὴν πρὸς αὐτὸν τῶν πάντων ἀπέ- χθειαν), ἀπέτεμνεν δὲ μόνον τὴν πρὸς αὐτὴν τῶν τούτου θυγατέ- ρων α φιξιν, καὶ διεκώλυε γίνεσθαι συνεχῆ. 6 Τούτοις ἀδελφὰ καὶ τῇ βασιλίδι Θεοδώρᾳ συμβέβη- κεν. ὑπῆρχέ τι τῷ βασιλεῖ παρακεκομμένον ἀνδράριον, τοῦ̔ Ομη- ρικοῦ Θερσίτου διενηνοχὸς κατ' οὐδέν· Δένδερις ο νομα τούτῳ, α σημά τε φθεγγόμενος καὶ γέλωτας κινῶν καὶ θυμηδίας ε νεκεν τοῖς βασιλείοις ἐνδιαιτώμενος. ου τος γοῦν εἰσπηδήσας ποτὲ κατὰ τὸν τῆς βασιλίσσης κοιτωνίσκον κατέλαβεν αὐτὴν θείας εἰκόνας περιειλημμένην καὶ τοῖς ἑαυτῆς ο μμασιν μετὰ σπουδῆς προσάγου- σαν. ταύτας ὑπ' ο ψιν ἰδὼν ου τος ὁ παραπαίων τί τε εἰσὶν ἐπυν- θάνετο, καὶ πλησιέστερον διέβαινεν. ἡ δὲ" τὰ καλά μου" ε φησεν ου τως ἀγροικικῶς" νινία· καὶ ἀγαπῶ ταῦτα πολλά." κατὰ τὴν τράπεζαν τηνικαῦτα εἱστιᾶτο ὁ βασιλεύς, καὶ δὴ πρὸς αὐτὸν εὐ- θὺς διαβάντος η ρετο αὐτὸν ο ποι ποτὲ ἐτύγχανεν ω ν. ὁ δὲ παρὰ τὴν μάναν ε φησεν ει ναι, τὴν Θεοδώραν ου τω λέγων, καὶ θεάσα- σθαι ἐν αὐτῇ καλὰ νινία τοῦ προσκεφαλαίου ἐξαίρουσαν. συνῆκεν 92 ου ν ὁ βασιλεύς, καὶ πλήρης ὀργῆς γεγονώς, ὡς ἐξανέστη τῆς τρα- πέζης, πρὸς αὐτὴν ἀπῄει, α λλαις τε πολλαῖς ὑβρισίαις αὐτὴν ἐπαντλῶν καὶ εἰδώλων λάτριν ἀκολάστῳ γλώττῃ αὐτὴν ἀποκαλῶν, καὶ α μα διεξῄει τοὺς λόγους τοῦ παραπαίοντος. ἡ δὲ τέως μὲν τὸν θυμὸν καταστορεννύουσα" οὐ τοῦτό ἐστιν" ἐξ ἑτοίμου ε λεγεν, ω βασιλεῦ, οὐ τοῦτο, ὡς ὑπείληφας σύ· τῷ δὲ κατόπτρῳ μου η μην ἀτενίζουσα μετὰ τῶν θεραπαινίδων, καὶ τὰς ἐκεῖσε τικτομέ- νας ἰδὼν ὁ Δένδερις μορφὰς ἐλθὼν ἀπήγγειλεν ἀφρόνως τῷ δε- σπότῃ καὶ βασιλεῖ." ου τω μὲν ου ν ἐκείνου τέως κατέσβεσε τὸν θυμόν· τὸν Δένδεριν δὲ μετ' οὐ πολλὰς ἡμέρας παιδείᾳ καθυπο- βάλλουσα πέπεικε σωφρονεῖν, ου τω πως λέγουσα ὡς μήποτε λέγειν περὶ τῶν καλῶν νινίων τινί. καί ποτε παρὰ πότον ἐγκαυχώμενος καὶ τῆς δεσποίνης κατεπαιρόμενος ὁ Θεόφιλος ἠρώτα τοῦτον περὶ αὐτῆς, εἰ πάλιν α ρα τὰ καλὰ νινία ἡ μάνα ἀσπάζεται. ὁ δὲ τοῖς χείλεσι τὴν δεξιὰν χεῖρα ἐπιθεὶς καὶ τῇ ἀριστερᾷ τῶν ο πισθεν με- ρῶν λαβόμενος" σίγα, σίγα περὶ τῶν νινίων" ἀντέφησεν," βασι- λεῦ." ταῦτα μὲν ου τω7 Καί τινος δὲ κατὰ πόλεμον ἀνδραγαθιζομένου, χεῖρά τε νεανικὴν καὶ ι ππον ε χοντος δεξιόν, συνέβη τούτου δὴ τὸν στρα- τηγόν, ὑφ' ο ν ἐτέλει ὁ στρατιώτης, ε ρωτι κατασχεθῆναι τοῦ ι π- που, ὑφ' ου ὁ α νθρωπος σέσωστο καὶ πολλάκις ἐκ θανάτου ἐρύετο. ἐπεὶ γοῦν τοῦτον πολλάκις ἐξαιτησάμενος πᾶσί τε τρόποις καὶ χάρισι (καὶ γὰρ ὑπισχνεῖτο πολλὰ διδόναι τῷ ἀνθρώπῳ) ἀπέτυχε τῆς αἰτήσεως, η γε δὲ καὶ βίαν ὁ στρατηγὸς καὶ οὐδ' ου τως ει χε 93 τὸν ὑπακούοντα, διεδέξατο τοῦτον τῆς η ς ει χεν ἀρχῆς, πολλὰ καὶ πρὸς τὸν Θεόφιλον κατειπὼν τοῦ ἀνδρός. η ν ου ν ὁ στρατιώτης ἐν ἑαυτῷ, καὶ τὸν ι ππον ε χων ἐντρύφημα. παρῴχετο δὲ καὶ χρό- νος ἱκανός, ὁ τὸν α νδρα πρὸς πόλεμον ἐκ φιλονεικίας καλῶν, ἀλλὰ καὶ καταδαπανῶν αὐτόν, οι α φιλεῖ τοῖς δυστυχοῦσι δεινῶς. ἐγέ- νετο ου ν ι ππου ἀγαθοῦ ζήτησις παρὰ Θεοφίλου κατὰ τὸν τῆς δυστυχίας καιρὸν τοῦ ἀνδρός· διὸ καὶ διὰ
q.38
γραμμάτων πάντας ἐν τέλει καὶ ἀξιώμασιν ἀνερευνῶν ἐκέλευε τοιόνδε καὶ τοιόνδε ἀπο- στεῖλαι αὐτῷ. ο θεν λαβόμενος ὁ στρατηγὸς ἀφορμῆς ἀφείλετο τοῦ ἀνδρὸς τὸν ι ππον καὶ α κοντος, καὶ πρὸς βασιλέα ὡς οἰκεῖον ἀπέσταλκεν. αυ τη ἡ αἰτία, καὶ τοῦ ι ππου δὲ ἡ στέρησις. ἐπεὶ δὲ κατά τινα περιπέτειαν πάντας ἐκέλευσεν ὁ βασιλεύς, καὶ τοὺς οἱᾳδήποτε αἰτίᾳ πεπαυμένους, ἐξιέναι πρὸς πόλεμον, καὶ τὸν α ν- δρα τοῦτον ἐξεληλυθότα ι ππου στερούμενον ἀγαθοῦ ἀπήγαγε τῆς ζωῆς, γυναῖκα καταλελοιπότα καὶ τέκνα πτωχά. τί ου ν ἡ γυνή; καὶ τὸ φιλήκοον ἀκούουσα τοῦ βασιλέως καὶ φιλοδίκαιον, καὶ τῷ τοῦ ἀνδρὸς φίλτρῳ ἐκκαιομένη, καὶ τοῖς τέκνοις ο πως καὶ χορη- γοίη οὐκ ε χουσα τὰ πρὸς ζωήν, τὴν βασιλεύουσαν καταλαμβάνει, καὶ τὸν Θεόφιλον, ἐν ῃ ἡμέρᾳ ει θιστο πρὸς Βλαχέρνας ἀπιέναι, τοῦτον δὴ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ι ππον ἀναβαίνοντα κατιδοῦσα, γονυ- πετοῦσα καὶ κατολοφυρομένη ἐδέετο τοῦ βασιλέως, τὸν χαλινὸν τοῦ ι ππου κατέχουσα, καὶ ἀνεδίδασκεν πῶς αὐτῆς τε ει η ὁ ι ππος 94 καὶ οὐκ α λλος τις ἀλλ' αὐτὸς αι τιος τῆς τοῦ ἀνδρὸς σφαγῆς. ἐκπλαγὴς ου ν ὁ βασιλεὺς γενόμενος ἐν τῇ παρρησίᾳ τῆς γυναικὸς καὶ περιθαμβής, καὶ τῶν λεγομένων εἰδὼς οὐδέν, τέως μὲν αὐτὴν ταμιευθῆναι διωρίσατο τῆς αὐτοῦ α χρι ἐπανόδου πρὸς τὰ ἀνάκτο- ρα, καὶ καλεῖν ταύτην καὶ δὴ ε φησεν τὴν γυναῖκα μετὰ σπουδῆς ἐπαναδραμών· καὶ η δε παρέστη εὐθέως, ἐκδιδάσκουσά τε πάντα καὶ διεξιοῦσα σαφῶς. κελεύει ου ν τόν τε ἀφικέσθαι τὸν στρατη- γὸν ὁ βασιλεύς, καὶ περὶ τοῦ ι ππου ζήτησιν ποιεῖ νεανικήν. ὡς δ' οι κοθεν ὁ στρατηγὸς καὶ οὐκ α λλοθεν, ἀλλ' οὐδ' ἐξ ἁρπαγῆς τὸν ι ππον ἀποσταλῆναι διεβεβαίου, παρίστησι κατὰ πρόσωπον τὴν α νθρωπον ε λεγχον τῶν λεγομένων καὶ κατήγορον. οὐκ ε φερεν ου ν ὁ στρατηγὸς τῷ ψεύδει καταλαμπρύνεσθαι τὴν ο ψιν τῆς γυναικὸς ἐνορῶν, καὶ α μα ἱκέτης γίνεται ἐλεεινὸς καὶ τοῦ βασιλέως τοὺς πόδας λαμβάνει μετὰ κλαυθμοῦ. τί ου ν ὁ βασιλεύς; ἐκείνην μὲν τὴν γυναῖκα μετὰ τῶν αὐτῆς παίδων ἀδελφοὺς ἐξ ι σου καὶ κληρονόμους τῆς ἐκείνου δείκνυσιν ὑποστάσεως, μεθίστησί τε τῆς ἀρχῆς αὐτόν, καὶ πᾶσι κατάδηλος γίνεται ἡ δικαία κρίσις αὐτοῦ καὶ τὸ πρὸς τοὺς α ρπαγας φιλαπέχθημον. 8 Οὐχ η ττον δέ γε καὶ ταῖς οἰκοδομαῖς ἐγκείμενος τὴν ἑαυτοῦ ἐδείκνυτο ἐπιμέλειαν. τείχη τε γὰρ τὰ χθαμαλώτερα ἐκ βάθρων ἀναδειμάμενος, τὸ γῆρας ω σπερ ἀποξύσας καὶ πρὸς υ ψος μετὰ κάλλους ἀπάρας, α βατα πάντῃ πεποίηκε τοῖς ἐχθροῖς, α 95 καὶ μέχρι τοῦ νῦν τὴν τούτου προσηγορίαν ἐμφαίνουσιν ἐγγεγραμ- μένην ε χοντα ἐν αὐτοῖς. οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ πόρνας ἀπελάσας ἐξ οἰκημάτων, καὶ καθάρας ο λον ἐκεῖνον τὸν χῶρον, ξενῶνα τὴν ἐκεί- νου φέροντα προσηγορίαν, κάλλει τε κάλλιστον καὶ μεγέθει μέγι- στον, ευ πνουν τε καὶ ευ οπτον, δι' ω ν τὰ φθοροποιὰ μὲν παθή- ματα ἀποκλύζονται, τὰ σωτηριώδη δὲ ἐπιγίνονται ἀλεξήματα, κατεσκεύασεν. ου τως ει χεν ἐκεῖνος πρὸς πόρνας. πλὴν ο τι γέ φασιν αὐτόν ποτε κάλλει θεραπαινίδος τῆς Θεοδώρας ἁλόντα συμ- φθαρῆναι αὐτῇ, ῥᾳθύμως τότε βιοῦντα· ἐπεὶ γοῦν ῃ σθετο τῆς ἐκ τοῦ καλοῦ διαμαρτίας, καὶ α λλως οὐδὲ τὴν Θεοδώραν τοῦτο λαθοῦσαν, κατηφιῶσαν δὲ καὶ αὐχμῶσαν καὶ στυγνάζουσαν, ε κ- τοτε ἐξειπεῖν αὐτῇ, ἐπομνύμενον καὶ φρικτῶς τὰς χεῖρας ἐπαίροντα πρὸς θεὸν η μὴν τότε καὶ μόνον διολισθεῖν, καὶ συγγνώμην ἐπι- ζητεῖν παρὰ τῆς ἑαυτοῦ γυναικός. πρὸς τούτοις οι κόν τινα καὶ ἀνάκτορα ταῖς ἑαυτοῦ θυγατράσιν παρὰ τὸν ου τω καλούμενον χῶρον τὰ Καριανοῦ πλουσίᾳ χειρὶ ἐξανέστησέν τε καὶ η γειρεν, ω ν λείψανά τινα καὶ κολωνοὶ τῆς ἐκείνων μνήμης μέχρις ἡμῶν δια- σώζονται. 9̓ Επεὶ δὲ παλαιῷ ε θει ἑπόμενος ἐβούλετο τοῖς τῆς Αγαρ τὰ τῆς αὐτοκρατορίας ποιῆσαι κατάδηλα, ει τε δὴ κοινωνοὺς εὐ- φροσύνης λαμβάνων ει τε μᾶλλον τῷ φοβερὸς μέλλειν ὁρᾶσθαι αὐτοῖς, πρὸς τὴν τοιαύτην α ξιον διακονίαν κρίνεἰ Ιωάννην τὸν τότε μὲν σύγκελλον, αὐτοῦ δὲ πρότερον, ὡς ε φθημεν εἰπόντες, 96 διδάσκαλον. πολιτικῆς γὰρ εὐταξίας τοῦτον πλήρη
q.39
τυγχάνοντα, οὐ μὴν δὲ καὶ τῇ αἱρέσει τούτου συμπαραμένοντα, ε τι γε μὴν καὶ τὸ πρὸς τοὺς ἀντιρρητικοὺς λόγους κεκτημένον δραστήριον, ἠγάπα ου τος καὶ διαφερόντως τῶν κατ' αὐτὸν ἁπάντων ἐσέμνυνεν· ου δὴ χάριν καὶ πρὸς τὸν τῆς Συρίας α ρχοντα ἐξαπέστειλεν, α λλα τε δοὺς αὐτῷ πολλὰ οι ς θαυμάζεται βασιλείἁ Ρωμαίων καὶ τῶν ἀλ- λοφύλων γένος ἐπτόηται, προσεπιδοὺς δὲ καὶ χρυσίον κεντηναρίων τεσσάρων ὑπερβαῖνον ποσότητα. ἀλλὰ τὰ μὲν τῷ ἀμεραμνουνῇ ὡς δῶρα ἀπέσταλκεν, τὸ χρυσίον δέ, ὡς ει η τῷ̓ Ιωάννῃ εἰς φιλο- τιμίας ἐπίδοσιν, ἐπιδείξεώς τε χάριν α μα καὶ αὐξήσεως· εἰ γὰρ α μμου δίκην ὁ ἀποσταλεὶς τὸ χρυσίον ε χει σπείρειν ὡς βούλεται, πολλῷ δή που μᾶλλον τὸν ἀποστείλαντα ἐπὶ πλούτου θημῶνας θαυμάζεσθαι χρή. διὸ καὶ σκεύη πρὸς τούτοις δύο ἐκ χρυσοῦ τε καὶ λίθων πολυτελῶν τὴν σύστασιν ε χοντα, α ἡ κοινὴ γλῶττα καὶ μὴ καθαρὰ καλεῖ χερνιβόξεστα, αὐτῷ ἐπιδέδωκεν, πάντοθεν ἐξαί- ρων τὸν ἀπόστολον αὐτοῦ καὶ κοσμῶν. ο ς δὴ ἀφικόμενος καὶ τὰ Βαγδὰ α ρτι καταλαβὼν πολὺς μὲν ἐφαίνετο ἐκ τῆς ε νδον περι- νοίας καὶ λόγου τοῦ προφητικοῦ, πολὺς δὲ ἐκ τοῦ ε ξωθεν ἐπανθοῦντος πλούτου αὐτῷ καὶ σεμνότητος, οὐ μικρά τινα τοῖς ἀπο- στελλομένοις καὶ πρὸς αὐτὸν φοιτῶσι διδούς, μεγάλα δὲ καὶ τῷ βασιλεῖ τῶν̔ Ρωμαίων μόνον κατάλληλα. ἐκ τούτου ἐθαυμάζετό 97 τε, καὶ τὸ αὐτοῦ διαπρύσιον ἐγίγνετο ο νομα. ἀλλὰ πρῶτον μὲν α ρτι τοῖς ὁρίοις τῶν βαρβάρων προσβὰς ἐξέπληξέ τε πάντας, καὶ τῆς ἐρωτήσεως χάριν αὐτῷ ὑπηντηκόσιν καὶ ο πως ε χοι πυθομένοις μόνον ὁ βασιλεύς, τῇ δαψιλείᾳ τῶν δώρων καὶ τοῦ χρυσίου θαυμάσαι τούτους ἐποίησεν. τότε δὴ πλησιάσας τῷ̓ Ισμαὴλ καὶ κατὰ πρόσω- πον στάς, καὶ ἀπαγγείλας τοὺς ἐκ βασιλέως λόγους αὐτῷ, ἐπεὶ ἀπηγγέλκει, α πεισι πρὸς τὸ ἀναπαύσεως καταγώγιον. μᾶλλον δὲ καὶ μᾶλλον βουλόμενος ἐξᾶραι τὰ Ρωμαίων πράγματα, τοὺς ἐφ'̔ οἱᾳδηποτοῦν αἰτίᾳ πρὸς αὐτὸν φοιτῶντας, μεγάλῃ τε καὶ μικρᾷ, σκεῦός τι ἀργύρεον χρυσίου πληρῶν ἑκάστῳ ἐπεδίδου φιλοτιμού- μενος. καί ποτε δὲ τοῖς βαρβάροις συνεστιώμενος τῶν εἰρημένων δύο χειρονίπτρων τοῖς ὑπηρετοῦσι παρήγγειλεν ἀπολέσαι τούτων ἑκουσίως τὸ ε τερον, ο εἰς ὑπηρεσίαν ἐκέκτητο. ὡς δὲ θροῦς τις οὐκ ἀγεννὴς ἐπὶ τῇ ἀπωλείᾳ τούτου ἐγένετο, καὶ πάντες οἱ βάρβαροι τῷ κάλλει τούτου καὶ τῇ σεμνότητι, ε τι γε καὶ τῇ μεγαλοπρεπείᾳ βε- βλημένοι τὴν ψυχὴν πολλὴν συζήτησιν ἐποιοῦντο καὶ ε ρευναν, καὶ πάντα κάλων, τὸ δὴ λεγόμενον, ε σειον, ὡς α ν εἰς φῶς ἀχθῇ τὸ κλαπέν, τηνικαῦτα ου τος τὸ ε τερον ἐκβαλεῖν κελεύσας, καὶ" τοῦτο ε α φθείρεσθαι" ἐπειπών, εἰς θάμβος η γε τοὺς Σαρακηνούς, τὴν τοιαύτην ζήτησιν αὐτοῦ καταπαύσαντος. ο θεν καὶ ὁ ἀμεραμνουνῆς ἀντιφιλοτιμούμενος, καὶ τούτου δεύτερος ὀφθῆναι μὴ βουλόμενος, 98 α λλοις τε δώροις αὐτὸν ἐθεράπευεν, οι σπερ αὐτὸς οὐχ ἡλίσκετο ἀλλ' ὡς χοῦν αὐτοῦ κατενώπιον ε ρριπτεν, καὶ ἐπεδίδου αἰχμαλώ- τους ἑκατὸν α ρτι τῆς φρουρᾶς ἐξαγαγὼν καὶ ἀμφιάσεσι κοσμήσας εὐπρεπέσι, τὰ τῆς αἰχμαλωσίας περιελόμενος ῥάκια. ἀλλὰ καὶ ου τος ἐπῄνει μὲν πάνυ καὶ ἀπεδέχετο τοῦ διδόντος τὸ μεγαλόδωρον, ἐλάμβανε δὲ οὐδαμῶς, εἰπὼν τούτους ἐν ἀνέσει μὲν τέως καὶ ἐλευθερίᾳ μένειν παρ' ἑαυτοῖς, μέχρις α ν τὴν ἀντισήκωσιν ἐξεργά- σεται καὶ α λλους αἰχμαλώτους Σαρακηνοὺς ἐπιδοὺς ἐκείνοις τοὺς ἡμετέρους ἐκλήψεται. τοῦτο γοῦν γενόμενον ἐξέπληξε τὸν Σαρα- κηνόν· καὶ οὐκέτι ὡς ξένον ὡς οἰκεῖον δὲ ἡγούμενος τοῦτον συνε- χῶς μετεκαλεῖτο, καὶ θησαυροὺς ἐδείκνυε τοὺς ἑαυτοῦ καὶ τὰ τῶν οἰκημάτων κάλλη καὶ τὴν αὐτοῦ σεμνοπρέπειαν, καὶ ου τως δὴ τι- μῶν γε τοῦτον ἐφαίνετο, α χρις ου μεγαλοπρεπῶς πάλιν πρὸς τὴν Κωνσταντινούπολιν ἐξαπέσταλκεν. ο ς καὶ πρὸς τὸν Θεόφιλον α ρτι ἐξεληλυθώς, καὶ τὰ τῆς Συρίας πρὸς αὐτὸν διεξερχόμενος, ε πεισε τὰ τοῦ Βρύου ἀνάκτορα πρὸς τὴν τῶν Σαρακηνῶν κατα- σκευασθῆναι ὁμοίωσιν, ε ν τε σχήμασι καὶ ποικιλίᾳ μηδὲν ἐκείνων τὸ σύνολον παραλλάττοντα,
q.40
ἐκείνοις τούτου παρισταμένου καὶ κατὰ τὴν Ιωάννου ἐξήγησιν τὰ τῶν ε ργων̓ ἐκπερατοῦντος, ο ς ο νο- μα μὲν Πατρίκης ου τω καλούμενος ὠνομάζετο, τῇ τῶν πατρικίων δὲ τιμῇ ἐσεμνύνετο, τοῦτο μόνον περιττότερον ἐργασάμενος, τὸ κατὰ τὸν κοιτῶνα μὲν ἀνεγεῖραι ναὸν εἰς ο νομα ὑπεραγίας δεσποί- νης ἡμῶν θεοτόκου, κατὰ δὲ τὸ προαύλιον τῶν τοιούτων παλα- 99 τίων τὸν τρίκογχον ναὸν κάλλει τε κάλλιστον καὶ μεγέθει πολλῶν διαφέροντα, καὶ τὸ μὲν μέσον εἰς ο νομα τοῦ ἀρχιστρατήγου, τὰ δὲ ἑκατέρωθεν τούτου εἰς μαρτύρων γυναικῶν ἁγίων ὀνόματα. 10 Καὶ περὶ μὲν τὰ τοιαῦτα ἐδόκει τε καὶ ἐνομίζετο με- γαλοπρεπὴς ὁ Θεόφιλος καὶ θαυμαστός· περὶ δὲ τοὺς πιστοὺς ἡμᾶς καὶ τοὺς τὰς σεπτὰς καὶ θείας εἰκόνας προσκυνοῦντας οι ος! ὡς βάρβαρός τις καὶ αὐστηρός, πάντας παρελάσαι φιλονεικῶν ἐπὶ τούτῳ δεινούς. οἱ μὲν γὰρ πρὸ αὐτοῦ (Λέων δὲ η σαν καὶ Μιχαὴλ ὁ τούτου πατήρ) ὁ μὲν ἐθέσπισεν μή τινι τῶν γεγραμμέ- νων εἰκόνων, κα ν ει που γραφόμεναι τύχοιεν, τὴν α γιος φωνὴν ἐγχαράττεσθαι, ὡς οὐκ α λλῳ τινὶ ταύτην ἁρμόζει ἐπιγράφεσθαι η τῷ θείῳ οὐκ εὐστόχως βαλὼν τῷ νῷ· πῶς γάρ, ει γε καὶ αὐτῆς τῆς θεὸς φωνῆς ὑψηλοτέρας ου σης μεταδοὺς ὁ θεὸς τοῖς ἀνθρώ- ποις, τοῖς οὐ φύσει, θεοῖς δέ φημι, ει γε αὐτὸς διὰ τοῦ προφήτου η ν ὁ φθεγξάμενος, τῆς α γιος ἀποστερήσει ταπεινοτέρας ου σης κατὰ πολύ; πλὴν ὁ μὲν τοῦτο, φησί, θεσπίσας η ν, α τερος δὲ ὁ Λέων τὸ μηδὲ προσκυνεῖσθαι· ἐγὼ δὲ τὸ μηδὲ χρώμασι ταύτας τυποῦσθαί τε καὶ μορφάζεσθαι, καθὸ χαμαιπετῆ ο ντα οὐ χρὴ πρὸς ταῦτα ἐπτοῆσθαι, πρὸς μόνην δὲ τὴν ἀλήθειαν σκοπεῖν. ἐντεῦθεν ου ν καθῃροῦντο μὲν κατὰ πᾶσαν ἐκκλησίαν αἱ θεῖαι μορ- φαί, θηρία δὲ καὶ ο ρνιθες ἀντὶ τούτων ἀνεστηλοῦντο καὶ ἐνεγρά- 100 φοντο, τὴν θηριώδη καὶ ἀνδραποδώδη τούτου διάνοιαν ἐξελέγχον- τα. ἐντεῦθεν βεβήλοις χερσὶ δι' ἀγορᾶς τὰ ἱερὰ κειμήλια ἐφυ- βρίζοντο καὶ α λλως ἐρριπτοῦντο κατὰ τῆς γῆς πυρὶ διδόμενα, καὶ κοινὰ τὰ τίμια ἐλογίζοντο, ο σα τὰς θείας ε φερον ἐγκεκολαμμένας μορφάς. ἐντεῦθεν πλήρη μὲν τὰ πολιτικὰ δεσμωτήρια τῶν διὰ τιμῆς ἀγόντων αὐτάς, τῶν γραφόντων, τῶν μοναζόντων, τῶν ἐπισκόπων, τῶν ποιμένων, τῶν ποιμαινομένων, πλήρη δὲ τὰ ο ρη τε καὶ τὰ σπήλαια τῶν ὡς κακούργων ἀναιρεθέντων λιμῷ τε καὶ δίψει, καὶ τῶν ἐκ πολιορκίας δεινῆς οὐκ ἐπ' ε λαττον. α ρτι γὰρ ἀβάτους τηρεῖσθαι τοῖς μοναχοῖς τὰς πόλεις ἐγκελευσάμενος, καὶ πάντῃ τούτους ὡς ἀποτρόπαιον ἀπελαύνεσθαι θεσπίσας, ἀλλὰ μηδὲ κατὰ χώραν ὁρᾶσθαι τολμᾶν, εἰργάσατο τούτων τὰ μονα- στήρια καὶ ἡσυχαστήρια περιφανῶς πολυάνδρια καὶ κοσμικὰ καταγώγια. τινὲς μὲν γὰρ αὐτῶν προδοῦναι τὴν ἀρετὴν καὶ τὸ ἱερὸν ε νδυμα οὐμενοῦν θέλοντες λιμῷ τακέντες καὶ κακουχίαις ἐξέλιπον· οἱ δὲ πρὸς τοσοῦτον ἀγῶνα μηδ' ἀντοφθαλμεῖν δυνά- μενοι τῶν ἐνδυμάτων μὲν κατωλιγώρησαν, τὴν ἑαυτῶν δὲ σωτη- ρίαν πως ᾠκονόμησαν· ε τεροι δὲ ῥᾳθυμότερον διαζῶντες τὸν α νε- τον καὶ ἐκλελυμένον ἠσπάσαντο βίον, τῶν θείων υ μνων καὶ ᾠδῶν καὶ ἐσθήματος ἀφειδήσαντες, τὸ μηδὲ τούτους τελεῖσθαι τοὺς συλλόγους τὸν τύραννον βούλεσθαι, α πολλάκις καὶ μόνα δύναν- ται τηρεῖν καὶ οι ον χαλινός τις ει ναι τοῖς πρὸς τὰ πάθη ἀτάκτως κατολισθαίνουσιν. 101 11 Πλὴν οὐκ η ν πάντῃ τὴν παρρησίαν καὶ ἐλευθερίαν ἰδεῖν τῶν ἀνθρώπων ἀποφοιτήσασαν, ἀλλὰ τῶν θερμοτέρων τινὲς μὲν καθ' ει ς τινὲς δὲ συστάδην, ὡς οἱ τῆς τῶν̓ Αβρααμιτῶν μονῆς ὁρμώμενοι, αὐτῷ λογικῶς ε κ τε τῶν εἰρημένων τοῖς πατράσιν ἡμῶν Διονυσίῳ τε τῷ θείῳ καὶ̔ Ιεροθέῳ καὶ Εἰρηναίῳ ἀπεδείκνυον ὡς οὐ χθὲς καὶ πρῴην ἡ τῶν μοναχῶν πολιτεία τε καὶ κατάστασις ἐπινενόηται, παλαιὰ δέ τις καὶ ἀρχέγονος καὶ τοῖς ἀνθρώποις ἐπέραστος. οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ τῶν θείων εἰκόνων ἐκτύπωσιν σύντροφόν τε τῶν ἀποστόλων καὶ ὁμοδίαιτον ἀπεδείκνυον, ει γε Λουκᾶς μὲν ὁ θεῖος τὴν τῆς θεοτόκου μορφὴν ἐνετύπωσεν, αὐτὸς δὲ Χριστὸς ὁ δεσπότης ἡμῶν καὶ θεὸς τὴν ἑαυτοῦ ἐπί τινος ὀθό- νης ἀπομαξάμενος
q.41
ἀχειρότευκτον ἡμῖν ἐγκατέλιπεν. ου τοι γοῦν οἱ θειότατοι α νδρες τὴν τοῦ τυράννου μανίαν καὶ θηριωδίαν ἐκκα- λεσάμενοι τῷ σφόδρα παρρησιασθῆναι μετὰ πολλὰς ἑτέρας βασά- νους τῆς πόλεως ἐξώσθησαν, πρὸς δὲ εὐκτήριον προδρόμου τὸ ου τω καλούμενον τοῦ Φοβεροῦ κατὰ τὸν Ευ ξεινον πόντον πεφευ- γότες, καὶ ταῖς τῶν μαστίγων ἀφορήτοις φοραῖς τελείως κατα- πονηθέντες, τῆς α νω λήξεως ἠξιώθησαν· ω ν καὶ τὰ ἱερὰ σώματα ἐπὶ πολὺ α λλως ἐρριμμένα πρὸς του δαφος, μηδὲ τῆς ταφῆς εὐμοι- ρηκότα, σῶα διετηρήθησαν καὶ ἀλώβητα, μέχρις ο του τοῖς πιστοῖς γενόμενα φανερὰ ἐκηδεύθησάν τε καὶ καταλλήλως τοῖς ὑπὲρ Χρι- στοῦ μαρτυρήσασιν ἐτιμήθησαν. 102 12 Τούτοις ἐφάμιλλος καί τις γενόμενος μοναχός, α ρτι δὲ πρὸς ἀρχὴν τῆς ἱερωσύνης ἀναδραμὼν καὶ ζήλου πλη- σθείς, τὸν τύραννον ἐλέγξαι διέγνωκε καὶ περὶ τῶν ἁγίων εἰκόνων πεῖσαι, εἰ δυνατόν. καὶ δὴ κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ στὰς α λλα τε διεξῄει πολλὰ καὶ τὸ τοῦ ἀποστόλου Παύλου ῥητόν, τοῦτο δὴ τὸ φάσκον" ει τις ὑμῖν εὐαγγελίζεται παρ' ο παρελάβετε, ἀνάθεμα ε στω." ἀλλὰ καὶ τούτῳ πληγὰς ἐπιθεὶς οὐκ ὀλίγας, ἐπεὶ σοφώτερα λέγειν διέγνωκεν αὐτοῦ τε δυνατώτερα εἰπεῖν, πρὸς τὸν̓ Ιωάννην ἐξαπέσταλκεν, καθηγητὴν αὐτοῦ γεγονότα τε καὶ διδάσκαλον, δια- λεκτικαῖς ἀποδείξεσι χρώμενον καταβαλεῖν αὐτὸν ἐγκελευσάμενος. ἀλλὰ καὶ τοῦτον ὁ γενναῖος ἀγωνιστὴς οὐ ταῖς σοφιστικαῖς καὶ δια- λεκτικαῖς ἀποδείξεσι, τοῖς ἀποστολικοῖς δὲ καὶ εὐαγγελικοῖς ῥήμασιν ἀφωνότερον ἰχθύων ἀποδείξας τέως μὲν ἀπὸ τούτου ἐγένετο, υ στε- ρον δὲ πρὸς τὸ Καλὸν ου τω λεγόμενον ἀποδημήσας ο ρος,̓ Ιγνάτιόν τινα θεοφόρον α νδρα καταλαβὼν χειροτονίας τε ἠξίωσεν, καὶ περὶ τῶν μελλόντων πραγμάτων τε καὶ βασιλέων ἀναδιδάξας, α χρι καὶ τοῦ φιλοχρίστου Λέοντος καὶ τῶν τέκνων αὐτοῦ διαμείνας, πρὸς κύριον ἐξεδήμησεν. 13 Επεὶ δὲ πάντας τοὺς τὰς θείας ἐκτυποῦντας̓ μορφὰς ἐξ ἀνθρώπων ποιεῖν ὁ τύραννος ἐνενόησεν η τὸ ζῆν αἱρουμένους ἐμπτύειν τε καὶ ὡς βέβηλά τινα ἐπ' ἐδάφους ῥιπτεῖν καὶ καταπα- τεῖν καὶ ου τω σώζεσθαι, καὶ τὸν μοναχὸν Λάζαρον (περιβόητος 103 δὲ τηνικαῦτα κατὰ τὴν ζῷα γράφουσαν ὑπῆρχε τέχνην) βιάζεσθαι τὸν α νδρα διέγνωκεν. ἀλλὰ καὶ τοῦτον κρείττω μὲν τῶν θωπειῶν κρείττω δὲ καὶ τῆς αὐτοῦ γνώμης εὑρίσκων, οὐχ α παξ η δὶς ἀλλὰ καὶ πολλάκις ὑπ' αὐτοῦ ἐλεγχόμενος, τοσοῦτον ταῖς βασάνοις κατῄκισεν ὡς πρῶτον μὲν συναπορρέειν τὰς σάρκας τῷ αι ματι καὶ μηδὲ ζῆν ο λως ὑπονοεῖσθαι παρὰ πολλῶν. ἐπεὶ δὲ τῷ δεσμωτη- ρίῳ τοῦτον αυ θις ἐγκαθειργμένον μόλις τε ἀναρραΐσαντα διήκουσε, καὶ τῇ ἑαυτοῦ τέχνῃ ἐνασχολούμενον τὰς τῶν ἁγίων ἐν πίναξιν ἀναστηλοῦν μορφάς, πέταλα σιδηρᾶ ἀπανθρακωθέντα ταῖς πα- λάμαις αὐτοῦ τεθῆναι προσέταξεν. ἐβόσκετο ου ν τὸ πῦρ τὰς σάρκας αὐτοῦ καὶ κατενέμετο, α χρι ποτὲ ἀπαγορεύσας ε κειτο ἡμιθνής. ἀλλ' ε δει τοῦτον ὑπὸ τῆς χάριτος διατηρεῖσθαι καὶ τοῖς υ στερον ε ναυσμα· ο θεν ἐπεὶ τὰ τελευταῖα πνεῖν τὸν ο σιον ἀνεμάνθανεν, ἱκετείαις τῆς Αὐγούστης καί τινων α λλων οἰκειοτέρων τῆς εἱρκτῆς μὲν ἀπέλυσεν, ὁ δὲ πρὸς τὸν ναὸν τοῦ προδρόμου τὸν ου τω κα- λούμενον τοῦ Φοβεροῦ ἐναπεκρύβη, ε νθα καὶ τῶν πληγῶν συνου- σῶν αὐτῷ εἰκόνα διέγραψε τοῦ προδρόμου τὴν καὶ μέχρις ἡμῶν διασωζομένην τε καὶ ἰάσεις ἐπιτελοῦσαν πολλάς. καὶ τότε μὲν ταῦτα, μετὰ δὲ τὴν τοῦ τυράννου ἀποβίωσιν, τῆς ὀρθοδοξίας ἀναλαμψάσης, τὴν ἐν τῇ Χαλκῇ εἰκόνα τοῦ θεανθρώποὐ Ιησοῦ Χρι- στοῦ οἰκείαις ου τος χερσὶν ἀνεστήλωσεν. ο ς καὶ καλούμενος ὑπὸ τῆς περιφανοῦς Θεοδώρας συγγνώμην δοῦναί τε καὶ αἰτήσασθαι τῷ ταύτης ἀνδρί," οὐκ α δικος ὁ θεός" ε φη," ω βασίλισσα, ἐπι- 104 λαθέσθαι τῆς ἡμῶν ἀγάπης καὶ τῶν πρὸς αὐτὸν κόπων, ἐκείνου δὲ τὸ μῖσος καὶ τὴν ὑπερβάλλουσαν μανίαν καὶ προτιμῆσαι." ἀλλὰ ταῦτα μὲν υ στερον. 14 Καί ποτε δὲ τὸν ὁμολογητὴν Θεοφάνην καὶ Θεόδωρον τὸν αὐτοῦ ἀδελφόν, ἐπείπερ λογιότητι διαφέροντας ἀνεγίνωσκε τῶν πολλῶν, κατὰ τὸν τοῦ Λαυσιακοῦ
q.42
τρίκλινον ἐξεκάλει δημοσίᾳ δια- λεξομένους περὶ τῆς πίστεως· καὶ" α γε δή" φησίν," ὑμεῖς ω κατάρατοι, τίσι πειθόμενοι ῥήσεσι τῆς γραφῆς καὶ τεθαρρηκότες τὰ ει δωλα" ἀφέτῳ δὴ γλώσσῃ καὶ μιαρᾷ τὰς ἁγίας εἰκόνας ου τω καλῶν" προσκυνεῖτε, καὶ τοὺς πολλοὺς καὶ ἀκεραίους καλῶς ε χειν ου τω ποιεῖν διαβεβαιοῦσθε;" καὶ α λλ' α ττα προσετίθει βλάσφημα καὶ ἀπηχῆ κατὰ τῆς εἰκόνος Χριστοῦ τοῦ θεοῦ γεγωνοτέρᾳ φωνῇ. καὶ ου τοι δὴ μακάριοι," ἐμφραχθείη τὸ στόμα" εἰπόντες" τὸ κατὰ τοῦ θεοῦ λαλοῦν α νομα," καὶ τούτῳ δὴ τὸ θράσος αὐτοῦ κατα- βαλόντες (οὐ φέρει γὰρ βασιλεὺς α δικος κατὰ πρόσωπον ἐλεγχό- μενος), τὸν θῶπα τέως ὑποκρίνεται, καὶ παρὰ τῶν προφητῶν ἐζήτει μαρτυρίας εἰς αὐτὸ τοῦτο ἐναγούσας, τὸ προσκυνεῖσθαι αὐτάς. τοῦ δὲ μακαρίου Θεοφάνους ῥῆσίν τινα ἐκ τῆς τοῦ̓ Ησαΐου προσάγοντος προφητείας, οὐκ ε χειν ου τως ταύτην ὁ Θεόφιλος ἀντέλεγεν, καὶ α μα τὴν ἑαυτοῦ βίβλον ἀνελίττων ἐδείκνυε τοὺς λόγους πιστούς. ὡς δὲ νενοθεῦσθαι ὑπ' αὐτοῦ οὐ ταύτην δὴ μό- νον ὁ α γιος ἐπεβόα, ἀλλὰ καὶ πάσας τὰς εἰς αὐτοῦ χεῖρα βίβλους 105 ἐληλακυίας, ἐκείνην ε λεγε προστιθεὶς τὴν βίβλον ἰέναι πρὸς αὐτὸν τὴν κατὰ τὴν πατριαρχικὴν ἐν τῷ Θωμαΐτῃ κατὰ τήνδε τὴν θέσιν κειμένην βιβλιοθήκην εἰς τῶν λεγομένων βεβαίωσιν. ἐπεὶ γοῦν ἀπέσταλτό τις καὶ θᾶττον η λόγος η γαγεν, ἑκὼν μὲν ὁ βασιλεὺς περὶ τὴν τοῦ ῥητοῦ ευ ρεσιν ἡμάρτανεν καὶ ἀλλαχοῦ ἀνείλιττεν αἰσχυνόμενος· ὡς δ' ὑπὸ τοῦ μακαρίτου Θεοφάνους ἀνεδιδάσκετο, δακτυλοδεικτοῦντος ὡς ε τι τρία φύλλα διαβιβάσας τὸ ζητούμενον καταλάβοις, τότε δὴ μὴ φέρων τὴν ἐκ τῶν ἀνδρῶν παρρησίαν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀλήθειαν ε χειν ου τως εἰδώς, τὸ τῆς μακροθυμίας μέχρι τοῦ νῦν ἐπίπλαστον ἀπορρίψας καὶ τὸν θῆρα ἀνακαλύψας" οὐ δίκαιον" ε φησε" βασιλέα ὑπὸ τοιούτων ἀνδρῶν ἐνυβρίζεσθαι." ο θεν προσέταξεν ἐν τῷ τοῦ Λαυσιακοῦ μεσοκηπίῳ ἀπαχθέντας ἀνὰ διακοσίων ῥάβδων τυφθῆναι, καὶ τῷ μετώπῳ αὐτῶν ἐπιγρα- φῆναι βαρβαρικῶς ἐγκεντηθέντας ου ς συνέθηκε λήρους ἰαμβικούς. εἰσὶ δὲ ου τοι. πάντων ποθούντων προστρέχειν πρὸς τὴν πόλιν ο που πάναγνοι τοῦ θεοῦ λόγου πόδες ε στησαν εἰς σύστημα τῆς οἰκουμένης, ω φθησαν ου τοι τῷ σεβασμίῳ τόπῳ σκεύη πονηρὰ δεισιδαίμονος πλάνης. ἐκεῖσε πολλὰ λοιπὸν ἐξ ἀπιστίας πράξαντες αἰσχρὰ δεινὰ δυσσεβοφρόνως, ἐκεῖθεν ἠλάθησαν ὡς ἀποστάται. πρὸς τὴν πόλιν δὲ τοῦ κράτους πεφευγότες
q.43
οὐκ ἐξαφῆκαν τὰς ἀθέσμους κατακρίνονται καὶ διώκονται μωρίας. ο θεν γραφέντες ὡς κακοῦργοι τὴν θέαν πάλιν. τούτου δὲ θᾶττον γενομένου ἐκεῖνοι μὲν τὸν τῆς ὁμολογίας καὶ μαρτυρίας ἀνεδήσαντο στέφανον, ου τος δὲ ὁ σοβαρὸς καὶ πάντων ἀθλίων ἀθλιώτερος πᾶσιν ἐδείχθη βλάσφημος καὶ διώκτης καὶ τῶν πώποτε κακοδόξων κακοδοξότερος. 15 Πρὸς τούτοις δὲ καὶ Μιχαὴλ τὸν σύγκελλον τῆς κατὰ τὴν ἁγίαν πόλιν ἐκκλησίας σὺν ἑτέροις πολλοῖς ἀσκηταῖς κατὰ τὴν φυλακὴν ἐγκαθεῖρξεν, τῇ πολιχρονίῳ κακώσει ὑπάξαι μηχανώ- μενος. Τὰ μὲν δὴ κατὰ τῶν πιστῶν καὶ ἁγίων τοιαῦτα αὐτοῦ τὰ νεανιεύματα· καὶ τὸν μὲν δι' ἡμᾶς ὀφθέντα α νθρωπον, θεὸν ο ντα ἀληθινόν, ου τως υ βριζέ τε καὶ τοὺς ἑαυτοῦ ἁγίους θερά- ποντας οὐχ ου τω βραχεῖ χρόνῳ καὶ περιωρισμένῳ κατὰ πάντα δὲ τὸν ἑαυτοῦ χρόνον τῆς ζωῆς ἐκάκου καὶ ἀνηκέστοις ὑπεβάλλετο συμφοραῖς. (16) υ μνους δέ τινας ποιῶν καὶ στιχηρὰ μελίζων ᾳ δεσθαι προετρέπετο· μεθ' ω ν καὶ τὸ τοῦ τετάρτου η χου" εὐλο- γεῖτε," ἐκ τοῦ κατὰ τὴν ὀγδόην" α κουε κόρη" ᾠδὴν μεθαρμοσά- μενος καὶ ῥυθμὸν παρασχών, ἐν τῇ τοῦ θεοῦ ἐκκλησίᾳ εἰς πάντων ἐπήκοον ᾳ δεσθαι διωρίσατο. φέρεται δὴ καὶ λόγος τις ὡς αὐτὸς ου τος ὁ Θεόφιλος ε ρωτι τοῦ μέλους βαλλόμενος, καθάπερ πατέρες 107 περὶ τὰ ε κγονα, κατὰ τὴν μεγάλην ἐκκλησίαν ἐν φαιδρᾷ πανηγύ- ρει οὐ παρῃτήσατο τὸ χειρονομεῖν, δοὺς τῷ κλήρῳ αὐτῆς λίτρας ὑπὲρ τούτου χρυσίου ἑκατόν. καὶ τὸ στιχηρὸν δὲ τὸ κατὰ τὴν βαϊοφόρον," ἐξέλθετε ε θνη, ἐξέλθετε καὶ λαοί," τῆς
q.44
ἐκείνου φασὶν ει ναι τόκον ψυχῆς. 17̓ Επεὶ δὲ καὶ τὸν τῆς κεφαλῆς κόσμον ὀλίγον πως ἐκ φύσεως ε φερε καὶ ψιλὸς τὰς τρίχας ὑπῆν, ἐθέσπισεν ἁπανταχῇ ἐν χρῷ ταύτας ἀποκείρειν καὶ μή τινἁ Ρωμαῖον ο ντα τοῦ τραχήλου περαιτέρω φέρειν συγχωρεῖν· εἰ δέ τις φωραθῇ, πολλαῖς αἰκιζό- μενον μάστιξι πρὸς τὴν τῶν προγόνων Ρωμαίων ἐπανάγεσθαι ἀρε- τήν· τούτῳ γὰρ καὶ ου τοι τριχώματι ἐσεμνύνοντο. ο θεν̔ καὶ νόμον ἐξέθετο τοῦ μή τινα διόλου κατατολμᾶν περαιτέρω τοῦ αὐχένος προβαίνειν ἐᾶν. 18 Εδει δὲ α ρα καὶ τὰ κατ' αὐτὸν καὶ τὴν αὐτοῦ συγγέ- νειαν προνοήσασθαί τε καὶ διοικῆσαι κατὰ τὸ τούτῳ δοκοῦν· καὶ διὰ τοῦτο, ἐπεὶ πέντε μὲν ε τυχε τηνικαῦτα θυγατέρων ὑπάρχειν πατήρ, ε ρημος δὲ ἀρρενικῆς ὡρᾶτο γονῆς, τὴν πασῶν ἐσχάτην Μαρίαν ὑπερβαλλόντως ἠγαπημένην ου σαν τῶν α λλων ᾠήθη δεῖν συζεῦξαι ἀνδρί. ὁ δ' ἀνὴρ τῆς τῶν Κρηνιτῶν κατήγετο γενεᾶς, χώρας τῆς τῶν Αρμενίων,̓ Αλέξιος του νομα, Μουσελὲ τὴν ἐπωνυ- μίαν, τῷ ει δει ὡραῖος, ἀκμάζων̓ τὴν ἡλικίαν, οἰκῶν κατὰ τὸ τῆς ἀκροπόλεως μέρος, κατὰ τὰς ου τω καλουμένας τῆς Κρηνιτίσσης 108 οἰκίας· ο ν πρῶτον μὲν τῇ τῶν πατρικίων καὶ τῶν ἀνθυπάτων τιμήσας ἀξίᾳ διὰ τὸ πρὸς τὴν θυγατέρα τούτου φιλόστοργον, ε πειτα δὲ καὶ μάγιστρον καὶ Καίσαρα τὸ ε σχατον ἀνηγόρευσεν, στρατεύματά τε δοὺς ἱκανὰ πρὸς τὴν Λογγοβαρδίαν ἐξέπεμψεν, χρείας τηνικαῦτα κατεπειγούσης τινός. καὶ ὁ μὲν ἀπῄει καλῶς τὰ κατ' αὐτὸν ἀνύων, καὶ ὡς ἐδόκει τῷ βασιλεῖ· καὶ διὰ τοῦτο η κμαζε μὲν ὁ πρὸς αὐτὸν πόθος τοῦ βασιλέως, συνήκμαζε δὲ καὶ ὁ ἐξ ἀνθρώπων φθόνος αὐτῷ, καί τινες ἐλοιδόρουν καὶ βλάσφημά τινα ε φασκον κατ' αὐ- τοῦ, ὡς τῆς τε βασιλείας ἐπιθυμεῖ καὶ δεῖ ποτὲ τὸ α λφα τοῦ θῆτα κατακυριεῦσαι. ο θεν ἐπεὶ τὰς κατ' αὐτοῦ συρραφείσας διαβολὰς ὁ Καῖσαῤ Αλέξιος διακήκοεν, τὸν φθόνον ω σπερ κατευλαβούμενος πολλὰ τοῦ βασιλέως ἐδέετο οἰκτεῖραι τοῦτον καὶ συγχωρῆσαι πρὸς τὸν μονήρη βίον μετατάξασθαι. ἀλλὰ τότε μὲν ου τ' ἐκεῖνος συνε- χώρησεν, τὴν χηρείαν τῆς θυγατρὸς προβαλλόμενος, καὶ ὁ ῥηθεὶς Καῖσαρ ε μενεν ἐφ' ἡσυχίας πολλῆς τοῖς δημοσίοις ἐνασχολούμενος πράγμασιν. ὡς δὲ τὸν Μιχαὴλ ἐγέννησεν ὁ Θεόφιλος, καὶ ἡ τούτου μὲν θυγάτηρ τοῦ Καίσαρος δὲ γαμετὴ τὸν βίον μετήλλα- ξεν, ταύτην μὲν τοσοῦτον τετίμηκεν ὡς καὶ τὸν χοῦν αὐτῆς ἐν λάρνακι θεῖναι περιηργυρωμένῃ καὶ προνόμιον δοῦναι διὰ λελα- ξευμένων ἐν αὐτῇ ἰάμβων ἀσυλίας τοῖς ἐφ' οι οις δήποτε ἐγκλήμα- σιν ἀνθρώποις ἁλοῦσιν καὶ προσφυγοῦσιν ἐκεῖ· τὸν̓ Αλέξιον δὲ λάθρα μεταταξάμενον καὶ τὸ μοναχικὸν μεταμφιασάμενον ε σθη- μα, ἐπεὶ μὴ ἠδύνατο πεῖσαι τοῦ πάλιν αὐτὸ ἀποβαλεῖν, μόλις 109 συγχωρῆσαι, πολλοῖς ὀνείδεσι περιβαλὼν οι ς οὐ μετ' αὐτοῦ ε κρι- νεν ει ναι ἀλλ' ἐν παραβύστῳ που καὶ γωνίᾳ. ο θεν ἐδίδου τούτῳ δωρεὰν τό τε κατὰ Χρυσόπολιν βασιλικὸν μοναστήριον, προσέτι μὴν καὶ τὸ τοῦ Βυρσέως καὶ τὸ τοῦ κατὰ τὸν̓ Ελαίαν. ἀλλ' ἐκεῖ- νος τῷ κατὰ τὴν Χρυσόπολιν ο ντι ἐνδιαιτώμενος, ἐπεί ποτε περι- πάτου ἐδεήθη καὶ κατὰ τὸν Ανθεμίου τόπον ἐγένετο, βασιλικῶν τηνικαῦτα τυγχάνοντα τῶν μαγγάνων, ε λεγεν̓ δὲ ὡς ε καστον τῶν σεμνείων τῶν οἰκοδομούντων φέρει τὴν κλῆσιν ἀθάνατον, ει λετο τοῦτον διὰ βασιλικῆς προστάξεως ἐξωνήσασθαι καὶ ι διον κατα- σκευάσαι. ο καὶ διὰ τῆς βασιλίδος Θεοδώρας ἐγένετο, τῆς αὐτοῦ πενθερᾶς. ο θεν καλῶς ἐποικοδομήσας καὶ εἰς μοναχικὴν τάξιν ἀγαγὼν ἐκεῖσε τὸν βίον ἐκλιμπάνων ἐτέθη, τὸν τάφον καὶ τὴν αὐ- τοῦ α νωθεν ἐπιγεγραμμένην εἰκόνα μάρτυρα ε χων τῶν λεγομένων. οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ὁ τούτου ἀδελφὸς Θεοδόσιος πλησίον τέθειται αὐτοῦ, πατρικίων τιμῇ ἐγκαταλεγείς, πολλὰ γνωρίσματα τῆς αὐ- τοῦ ἀρίστης βιώσεως ἐν τῷ μοναστηρίῳ καταλιπών. 19̓ Εγκειμένων δὲ τῶν̓ Αγαρηνῶν καὶ μετὰ πολλῶν μυ- ριάδων τοῦ̓ Ιβραὴμ κατὰ̔ Ρωμαίων ἐκστρατεύοντος, καὶ ὁ Θεόφι- λος ε ρωτι φιλοτιμίας καὶ γενναιότητος ἐπὶ πόλεμον ε ξεισιν, α ναν- δρον οὐδὲν οὐδὲ μαλακὸν ἐννοῶν· εἰ γάρ τι καὶ δέος προσῆν, ἀλλ' ἡ τῶν σὺν αὐτῷ ἀνδρῶν κατὰ πολέμους
q.45
πεῖρά τε καὶ γενναιότης ἀπέτρεπε τοῦτο καὶ πόρρω ποι ἐναπέπεμπε. Θεόφοβος οἱ α νδρες 110 καὶ Μανουὴλ ἐκαλοῦντο. ἀλλ' ὁ Μανουὴλ δεινὸς ἐπ' ἀνδρείᾳ, καὶ τοῖς ἐναντίοις α πασι γνώριμος· ἐξ̓ Αρμενίων γὰρ τὴν γένεσιν η ν, καὶ τοῦ στρατοῦ τῶν̓ Ανατολικῶν ἐπὶ τοῦ Λέοντος προηγού- μενος, καὶ τοῦ πρὸ αὐτοῦ Μιχαὴλ ἱπποκόμων ὁ πρῶτος· πρωτο- στράτορα τοῦτόν φασιν. δηλώσει δὲ καὶ τὸν Θεόφοβον ὁ λόγος, ο θεν τε καὶ ο πως ἐκ Περσῶν καταγόμενος τῷ βασιλεῖ γέγονε γνώ- ριμος καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ εἰς γάμον ἡρμόσατο. εἰς πρεσβείαν τίς ποτε τῶν ἐκ βασιλικῆς σειρᾶς Περσῶν ἀφικόμενος πρὸς τὴν Κωνσταντίνου, οὐκ ἐκ νομίμου συναφείας κρυφίου δὲ καὶ λα- θραίας τοῦτον γεννηθῆναι ποιήσας ἐξαπεδήμησεν. ἐπεὶ δὲ νόμος τοῖς Πέρσαις ἀπαράβατος μή τινα τῆς παρ' αὐτῶν ἀρχῆς ἐγκρατῆ γενέσθαι, εἰ μὴ τῆς βασιλικῆς μετέχῃ σειρᾶς, ἐξέλιπον δὲ ἐκ τῶν συνεχῶν πολέμων καὶ τῇδε κἀκεῖσε μετασκηνώσεων ὑπὸ τῶν Αγα- ρηνῶν ἐλαυνόμενοι οἱ τῆς βασιλικῆς φυλῆς, ἀλλὰ̓ καὶ λόγος ἐφέ- ρετο πολὺς περὶ αὐτοῦ παρὰ τῶν ἐν Περσίδι μενόντων, ὡς ῃ τις κατὰ τὸ Βυζάντιον ὠνομασμένος Θεόφοβος (καὶ γὰρ η ν δοθεὶς ὑπὸ τοῦ τηνικαῦτα σπείραντος τοῦτον πατρός), ε δοξε τοῖς ἀρίστοις τῶν Περσῶν κρύφα τινὰς ἐκπέμψαι τοῦ ζητουμένου εἰς ε ρευναν. καὶ δὴ καταλαβόντες τὴν ἡμετέραν μόγις τοῦτόν ποτε τῇ μητρὶ συνόντα καὶ κατὰ τὴν̓ Οξεῖαν ἐνδιαιτώμενον προσεφεύρισκον. ἐπεὶ γοῦν οὐκ ε κ τινων μόνον ἰνδαλμάτων ἀλλὰ καὶ αὐτῶν τῆς ψυχῆς καὶ σώματος γνωρισμάτων ὁ ζητούμενος ἐδηλοῦτο τότε καὶ ἐγνω- 111 ρίζετο, προσέτι μὴν καὶ τῶν ἐκ γειτόνων ἐμαρτύρει τις τὴν γενο- μένην τῇ γυναικὶ πρὸς τὸν Πέρσην συνάφειαν (οὐ γάρ τι κρυπτὸν ο τοῖς πολλοῖς οὐ γνωσθήσεται), δήλους ἑαυτοὺς οἱ ἀπεσταλμένοι ποιοῦσι τῷ βασιλεῖ καὶ τὰ τοῦ δράματος σαφηνίζουσιν, εἰρήνην καὶ σπονδὰς καὶ παντὸς τοῦ ε θνους ὑποταγὴν καθυπισχνούμενοι, εἰ τοῦτον αὐτοῖς ἐπιδοῦναι οὐ παραιτήσεται. ἐγεγήθει γοῦν τοῖς ὑποσχεθεῖσιν ὁ βασιλεύς, καὶ ἐπείπερ ου τως ε χουσαν ευ ρισκε τὴν ἀλήθειαν, ἐν βασιλείοις τοῦτον αὐλίζεσθαι καὶ κατασκηνοῦν ποιεῖ, μαθήμασί τε καὶ παιδείᾳ ἐπιμελούμενον. 20 Εστι δὲ καὶ α λλος λόγος περὶ τοῦ Θεοφόβου (καλὸν γὰρ ἀμφοτέρους εἰρῆσθαι), μικρὸν μὲν κατὰ τὴν ἀρχὴν διενηνοχέ- ναι δοκῶν, τα λλα δὲ ο μοια σώζων τῶν γεγραμμένων καὶ πάρισα· ε στιν δὲ ο ς οὐκ ἀπὸ πρέσβεώς τινος τὴν νόθον σπορὰν δέξασθαι τοῦτόν φησιν, ἀλλὰ κατά τινα περιπέτειαν τῶν ἐν πολέμοις συμ- βαινόντων καὶ τὸν τούτου πατέρα, ει τε βασιλεύοντα ει τε καὶ βα- σιλέως ἐγγὺς ο ντα κατὰ συγγένειαν, φυγεῖν ἐκ Περσίδος καὶ πρὸς τὴν βασιλεύουσαν πένητα διαθλοῦντα βίον προσρυῆναι, κἀκεῖσε καπηλίδι τινὶ γυναικῶν δουλεύοντα ὀψέ ποτε τῷ ταύτης ε ρωτι καὶ νομίμῳ συναφείᾳ τοῦτον ἐναποτεκεῖν. ἀλλ' ὁ μὲν ἐξ ἀνθρώπων ἐγένετο, ἀστρονομίᾳ δέ τινι καὶ μαντείᾳ (καὶ γάρ φασι ταύτας τὰς ἐπιστήμας ἀκμάζειν ε τι παρὰ Πέρσαις) μαθεῖν περὶ τοῦ Θεοφόβου, ζητοῦσιν αὐτοῖς εἰ ε στι πού τις ἐκ βασιλικῆς φυλῆς καταγό- 112 μενος, καὶ ἐπείπερ ε μαθον, σπουδῇ ἐπὶ τὴν Κωνσταντίνου θεῖν εἰς τὴν τοῦ ζητουμένου ε ρευναν. γνωστὸν ου τως γενέσθαι τῷ βασιλεῖ, καταληφθέντος αὐτοῦ. ἐπείπερ ου ν ἡ τούτου ἐμφάνεια καὶ κατὰ τὸν βίον παρουσία α πασιν ἐγνώσθη τοῖς κατὰ τὴν Περσίδα διὰ τῶν ὑποστρεψάντων ἀποστόλων, ἡδὺ πᾶσιν ἐφάνη καὶ ἐφετὸν τοῦ̔ Ρωμαίων ἀρχῇ ἀπόστασίν τινα ἐννοῆσαι ἀπὸ τῶν τῆς Αγαρ, τῇ δὲ τῶν προσχωρῆσαι, ὡς α ν τοῦ κατὰ γένος ἀρχηγοῦ εὐ- μοιρήσειαν. (21) ε τυχε δὲ α λλως ὁ τῶν Περσῶν ἀρχηγὸς Βάβεκ η δη πενταετίαν ε χων ἐξ ἀμεραμνουνῆ ἀποστὰς καὶ πτέρναν ἐπάρας κατ' αὐτοῦ ἐν χιλιάσιν ἑπτά· ο ς καὶ πόθῳ πρὸς τὸν Θεόφοβον καὶ φόβῳ τῷ ἐξ ου ἀπέστἠ Αγαρηνοῦ πρὸς τὴν̔ Ρωμαϊκὴν ἐπικρά- τειαν κατὰ πόλιν Σινώπην ε ρχεται, καὶ τῷ βασιλεῖ ἑαυτόν τε καὶ τὸ ο λον ε θνος ὑπήκοον τέθεικεν. διά τοι τοῦτο τόν τε Θεόφοβον ὁ Θεόφιλος τιμῇ τῇ πατρικίων ἐναριθμεῖ, καὶ τῇ ἑαυτοῦ ἀδελφῇ πρὸς γάμον ἐκδίδωσι, συναρμόζεσθαί τε ε καστον τῶν Περσῶν νομοθετεῖ
q.46
τοῖς̔ Ρωμαίοις καὶ κατ' ἐπιγαμίαν α πτεσθαί τε καὶ συν- είρεσθαι, πολλοὺς τούτων τοῖς βασιλικοῖς ἐμπρέπειν ἀξιώμασι πεποιηκώς. ἀλλὰ καὶ κώδιξι στρατιωτικοῖς αὐτοὺς ἀναγράφεται, καὶ τάγμα ου τως καλούμενον Περσικὸν ἐγκατέστησε, καὶ τοῖς κατὰ πόλεμον ἐξιοῦσἱ Ρωμαίοις κατὰ τῶν̓ Αγαρηνῶν ἐναριθμεῖ- σθαι προσέταξε. 22 Τούτοις γοῦν τεθαρρηκὼς ὁ Θεόφιλος, ἐπεὶ καὶ α λ- λως ῃ δει τούτους ἀνδραγαθιζομένους, εἰς πόλεμον κατὰ τῶν̓ Αγα- ρηνῶν ε ξεισι καὶ τοῦ̓ Ιβραὴμ καθ' ἡμῶν, ὡς ει ρηται, ἐκστρατεύσαν- 113 τος. ἐπείπερ γοῦν ἐγγὺς ἀλλήλων ο τε τῶν Σαρακηνῶν ἀρχηγὸς ἐγεγόνει καὶ ὁ Θεόφιλος, ε δει δὲ καὶ βουλῆς, ὁ μὲν Μανουὴλ οὐ δίκαιον ε φησε βασιλέἁ Ρωμαίων πρὸς ἀμεραμνουνῆ πολεμεῖν, ἀλλά τινα μέρος λαβόντα τῶν στρατιωτικῶν ἐξιέναι κατὰ πρόσω- πον τῶν ἐχθρῶν, καὶ α μα μεθ' ἡμέραν τοῦτο ποιεῖν, ὁ Θεόφοβος δὲ ει ναι μὲν ἐπὶ παρατάξεως τὸν βασιλέα ἐβούλετο, νύκτωρ δὲ ἐπι- τεθῆναι αὐτοῖς μετὰ τοῦ τῶν Περσῶν πεζικοῦ, καὶ ο τε πάλιν δεή- σειεν, ἐπικυκλῶσαι τὸ ἱππικόν. ἀλλ' οὐκ ε πεισε τὸν βασιλέα, εἰπόντων πολλῶν, σφετεριζομένου τοῦ Θεοφόβου τὴν τῶν̔ Ρω- μαίων δόξαν καὶ διὰ τοῦτο βουλομένου ἐν νυκτὶ πολεμεῖν· πλὴν ε δοξεν εἰς τοὐμφανὲς μεθ' ἡμέραν συρρῆξαι τὸν πόλεμον. καὶ ὁ μὲν̓ Ιβραήμ, ει τ' α λλως καταλαζονευόμενος ει τε δὴ καὶ φόβῳ βασιλέως περιστοιχιζόμενος, μέρος λαβὼν τοῦ στρατοῦ ἀνεχώρη- σεν,̓ Αβουχάζαρ δὲ πρὸς τὸν κατὰ βασιλέως πόλεμον μετὰ μυριά- δων ὀκτὼ ἐξαπέστειλεν, οι καὶ καρτερῶς α γαν ἀνδρισαμένων ἀμ- φοτέρων ἐπὶ πολύ, τέλος ἐνδοῦναι τὰς σχολὰς μετὰ τοῦ δομεστί- κου καὶ πρὸς φυγὴν τραπῆναι ἐξεβιάσαντο. ο θεν ὁ βασιλεὺς μετὰ τῆς βασιλικῆς φάλαγγος καὶ δύο χιλιάδων Περσῶν, προσόντος τούτοις καὶ τοῦ Θεοφόβου, ἐπί τινος βουνοῦ σέσωστο, τὸν περὶ ψυχῆς κίνδυνον ὑφορώμενος. καὶ α χρι μὲν ἑσπέρας πολὺς η ν ὁ περὶ αὐτὸν πόλεμος, τῶν μὲν ἐλπιζόντων τοῦτον ἐπὶ χεῖρας λαβεῖν, τῶν δὲ ἀνταμυνόντων καὶ μὴ προδοῦναι τοῦτον διακαρτερούντων. 114 διὸ νυκτὸς α ρτι γενομένης κρότοις χειρῶν τε καὶ ἀλαλαγμοῖς ἐχρῶντο οἱ μετὰ τοῦ βασιλέως, χαίρειν προσποιούμενοι, κιννύραις τε καὶ χορδαῖς καὶ α λλως βουκίνων φωναῖς τὸν αἰθέρα περιεδό- νουν, ἐλπίδας οὐ τὰς τυχούσας τοῖς ἐχθροῖς θέλοντες περιποιῆσαι. ο καὶ συνέβη· μίλια γὰρ ε ξ ὑποχωρῆσαι τούτους εἰς τοὐπίσω τινὰ κατορρωδοῦσι προσβολήν τε καὶ κύκλωσιν προσεγένετο. ο θεν ἀδείας τυχόντες μικρᾶς οἱ περὶ τὸν βασιλέα, πόρρω που νυκτῶν φυγῇ χρησάμενοι τὴν σωτηρίαν ἐπραγματεύσαντο, καὶ πρὸς τῷ καταπροδόντι τοῦτον στρατεύματι καὶ τὰ νῶτα δόντι τοῖς ἐχθροῖς διεσώθησαν. μέμψεσι μὲν ου ν πολλαῖς ὁ βασιλεὺς τὸ προδεδωκὸς στράτευμα καθυπέβαλεν, χάρισι δὲ καὶ τιμαῖς διαφερόντως τοὺς περὶ τὸν Θεόφοβον ἐγέραιρεν. ο θεν οἱ Πέρσαι ε ρωτι διαπύρῳ πρὸς τὸν Θεόφοβον ἐξεκαίοντο, καὶ θυμηδίᾳ τινὶ ἀρρήτῳ ἀναθαρ- ρυνόμενοι μετ' αὐτοῦ τὸν κατ' Αγαρηνῶν ὑποδύεσθαἰ πόλεμον ἐλιτάνευον, καὶ τρέπειν τούτους ἐξ ἀηττήτου δυνάμεως ἐβεβαίουν· διὸ καὶ ὁ βασιλεὺς ἡγεμονεύειν αὐτῶν ἐβούλετο τὸν Θεόφοβον. 23 Τῷ δ' ἐπιόντι ἐνιαυτῷ ε ξεισι πάλιν μετὰ δυνάμεως ὁ Θεόφιλος, καὶ κατὰ τὸ Χαρσιανὸν πολλὰ ἐκ τῆς προτέρας νίκης τῶν Ισμαηλιτῶν ἀπαυθαδιαζομένων καὶ ἀλαζονευομένων, τούτοις̓ συμπλακεὶς πολλούς τε χειροῦται τούτων, καὶ λείαν λαμβάνει ὡς τῶν πέντε καὶ ει κοσι α χρι χιλιάδων, καὶ μετὰ νίκης λαμπρᾶς πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ἐπανέρχεται. ε τυχε γοῦν τις τῶν ἐπὶ χειρῶν εὐφυΐᾳ ὀνομαστῶν αἰχμάλωτον ληφθῆναἰ Αγαρηνῶν. τούτῳ με- 115 γάλας τὰς κατὰ πόλεμον ἀρετὰς δι' ἐγγράφων ἐγκωμίων ὁ τῶν σχολῶν προεστὼς ἐμαρτύρει, καὶ ἐβεβαίου ὡς ει η τε δεξιὸς περὶ τὴν ἱππασίαν καὶ τὴν τοῦ σώματος ῥώμην γενναῖος, καὶ ο τι δυσὶ δόρασι χρώμενος περὶ τὴν ἱππασίαν [μὲν] ἐντέχνως α γαν καὶ εὐ- φυῶς πρὸς τοὺς κατ' αὐτοῦ διαβαίνει. ἐπεὶ γοῦν ἐν τῷ τῶν ι π- πων ἁμιλλητηρίῳ ὁ τοῦ δομεστίκου θρίαμβος ἐτελεῖτο, προηγεῖτο δὲ ου τος τῷ τοῦ σώματος μεγέθει καὶ τῷ τῆς ψυχῆς ἀναστήματι τοὺς
q.47
περὶ αὐτοῦ λόγους ἐπισφραγίζων, ἐκέλευσέ πως ἰδὼν ὁ βασι- λεύς, καὶ τοῖς ἐπαίνοις κλαπείς, ι ππον τε τὸν α νδρα ἐπιβῆναι καὶ δόρατα λαβόντα δύο τὴν εὐφυΐαν τούτου καὶ ἀριστείαν ἁπάσῃ τῇ πόλει ἐνδείξασθαι. καὶ δὴ τούτου γενομένου καὶ τοῖς ἀπειροτέ- ροις τέρψιν παρέχοντος τῇ ὁράσει, Θεόδωρος ὁ Κρατερὸς ου τω λεγόμενος, ὁ καὶ μετὰ βραχὺ ἀρχηγὸς τῆς τῶν ἁγίων μβʹ μαρτύ- ρων φάλαγγος γεγονώς, πλησιάζων τῷ βασιλεῖ ἐξεμυκτήριζε τὸν̓ Αγαρηνόν, ἀνδρεῖον οὐδὲν φάσκων οὐδὲ καταπληκτικὸν ἐνδεικνύ- μενον. ῳ καὶ χαλεπήνας ὁ βασιλεύς" ἀλλὰ δι' ἰσχύος ε χεις αὐτός, ω θηλυδρία καὶ α νανδρε, τοιοῦτόν τι ἐργάσασθαι;" καὶ ο ς αὐ- τίκα" δύο μέν, βασιλεῦ, μὴ μαθὼν οὐδὲ μεταχειρίσασθαι δόρατα δύναμαι· οὐδὲ γὰρ ἐν πολέμῳ τοιαύτης χρεία ἀδολεσχίας· ἑνὶ δὲ δόρατι χρώμενος τὴν εἰς θεὸν πεποίθησιν ε χω βεβαίαν ὡς κρη- μνίσω τε τοῦτον καὶ τοῦ ι ππου καταβαλῶ." τὴν παρρησίαν γοῦν μὴ φέρων ὁ βασιλεὺς η μὴν ε φησε, κατὰ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τὸν ο ρκον ἐπαγαγών, θανάτῳ παραδοῦναι τὸν α γιον, εἰ μὴ τοὺς λό- 116 γους ο ντως εἰς ε ργον ἀγάγοιεν. ι ππον ου ν ἀναβὰς ὁ Θεόδωρος καὶ δόρυ λαβὼν ἐν χεροῖν θᾶττον η λόγος ἐν οὐ πολλαῖς περιόδοις τὸν Σαρακηνὸν κατεκρήμνισε, καὶ μέγα τούτῳ φρονεῖν δέδωκεν οὐδα- μῶς. ὁ μὲν ου ν βασιλεὺς ᾐσχύνθη α τε δὴ καταβεβλημένον ἰδὼν τὸν Σαρακηνὸν ὑπ' ἀνδρὸς εὐνούχου καὶ οὐ γενναίου τινός, παν- οῦργος δὲ τέως ω ν καὶ τὴν ἀρετὴν αἰδούμενος τοῦ ἀνδρὸς ἐφιλο- φρονήσατο μὲν λόγοις αὐτόν, στολάς τε καὶ περιβολὰς αὐτῷ τὴν πολιτείαν αἰδούμενος ἐδωρήσατο. 24 Αρτι δὲ πάλιν τοῦ ε αρος ἱσταμένου καὶ τοὺς μαχητὰς κατ' ἀλλήλων ὁπλίζοντος, ὁ Θεόφιλος δύναμιν πολλὴν ἠθροικὼς κατὰ τῶν Σαρακηνῶν ε ξεισι, καὶ τὸν ο σιον Μεθόδιον τῆς εἱρκτῆς ἀναρρυσάμενος καὶ μεθ' ἑαυτοῦ ἐπαγόμενος, οὐ νῦν μόνον καὶ πρῶτον ἀλλ' ἀεὶ τοῦτο ποιῶν καὶ πλησίον που ε χων αὐτόν, ει τε τοῦ ἀσαφῆ ε νεκεν καὶ πολλοῖς α γνωστα διαλύειν καὶ γνώριμα τού- τῳ ποιεῖν διὰ τὴν ἐνυπάρχουσαν αὐτῷ σοφίαν (καὶ γὰρ ἐτύγχανε τῶν ἀποκρυφῶν α γαν ζητητικὸς ὁ Θεόφιλος), ει τε δή τινας ἐπανα- στάσεις φυλαττόμενος παρ' αὐτοῦ παθεῖν διὰ τὸν κατὰ τῶν ἁγίων καὶ σεπτῶν εἰκόνων πόλεμον. οὐ μικρῶς γὰρ ἐδόκει τιμᾶν τὸν α νδρα καὶ σέβεσθαι τὸ τῆς πολιτείας ε κκριτον καὶ φιλόθεον· διά τοι τοῦτο α γειν μεθ' ἑαυτοῦ ἀλλ' οὐ κατόπιν ἀπολιμπάνειν ἐφαί- νετο τούτῳ σεμνόν. καὶ δῆτα προσπεσόντων ἀλλήλοις τῶν στρα- τευμάτων, καὶ τῶν̓ Ισμαηλιτῶν καθυπερτερούντων, συνέβη τὸν
q.48
βασιλέα πως περικυκλωθέντα ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν κινδυνεύειν περὶ ψυχῆς, ο τε δὴ καὶ Μανουὴλ ὁ στρατηγέτης δεινὸν ἡγησάμενος καὶ πέρα τοῦτο δεινὸν δορυάλωτον βασιλέα γενέσθαι, τοὺς περὶ αὐτὸν ἀναθαρρύνας καὶ" ω α νδρες" εἰπών," τὰς μελίσσας αἰδεῖ- σθε, αι τοῦ βασιλέως κατόπιν τῷ φίλτρῳ βαλλόμεναι πέτανται," εἰσῄει ω σπερ τις λέων περὶ τῶν τέκνων βαλλόμενος, τὸν βασιλέα ζητῶν. ὡς δ' ευ ρεν ἀποκαμόντα καὶ τὴν σωτηρίαν μὲν ὑπὸ δει- λίας ἀπογνόντα, προφασιζόμενον δὲ ὡς μὴ βούλεσθαι τὸν λαὸν λιπόντα διαφυγεῖν," α γε δή" ε φησεν," ω βασιλεῦ, ἀκολούθει μοι εὐρεῖαν τὴν φάλαγγα ποιοῦντι καὶ πολλοὺς ἀποσφάττοντι." ὡς δ' ὁ Μανουὴλ ἐξῄει καὶ τὸν ἑπόμενον δεδιότα πολλὰ καὶ κατεπτη- χότα βασιλέα οὐκ ει χεν, αυ θις ἐρρήγνυ μετὰ πολλῶν τὴν φάλαγ- γα, τοῦτον ἐξελέσθαι βουλόμενος. ὡς δ' ἡμάρτανεν αυ θις, καὶ τρίτον δὲ ἐκ στερροτέρας ψυχῆς τὴν συνέχουσαν φάλαγγα τὸν βα- σιλέα διέκοψεν, καὶ πλησίον ἐγεγόνει τούτου, ὡς καὶ ἱμᾶσι τὸν ἐπιφέροντα τοῦτον ἐπιδῆσαι ι ππον καὶ αυ θις ὑπεξερύσασθαι ἐτύγ- χανεν. ἐτρώθη τὴν ψυχὴν ὁ ἀνήρ, βασιλέἁ Ρωμαίων αἰχμάλωτον γενέσθαι φοβούμενος καὶ τῶν ἐχθρῶν ὑποπόδιον· ο θεν ταχυ- τέραν α μα καὶ δεξιωτέραν τὴν ὑποστροφὴν ποιήσας, καὶ θάνατον ἀπειλήσας αὐτῷ εἰ μὴ τούτῳ συνακολουθήσειεν, ὀψὲ καὶ μόλις τοῦ κινδύνου διέσωσεν, ὀλίγων τινῶν κατόπιν διακρουόντων τὸν 118 πόλεμον, καὶ τοῖς ἑαυτοῦ ἐγκατέλεξε. διὸ τιμαῖς τε τοῦτον
q.49
ἐφα- μίλλως ἐδεξιοῦτο καὶ πρεπούσαις δωρεαῖς ἐθεράπευεν, εὐεργέτην καὶ σωτῆρα πολλάκις ἀποκαλῶν. 25̓ Αλλ' ὁ φθόνος ι σχυσε κατ' αὐτοῦ, καὶ ὁ κατὰ πολ- λῶν καὶ τοσούτων μυριάδων ἀνδραγαθήσας καὶ τῶν ἐχθρῶν δια- σώσας τὸν βασιλέα ὑπ' ὀλίγων οἰκείων κατεπαλαίετο. ο θεν εἰς καθοσίωσιν καὶ ἐπιβουλὴν παραλόγως ἐκ λοιδορίας ἐγκληθείς, καὶ πολὺν ει ναι τὸν φθόνον τὸν κατ' αὐτοῦ ἐνιδών, ἐπεὶ διά τινος πιστοῦ ἀνεμάνθανεν, δούλου μὲν πρότερον ο ντος τοῦ Μανουήλ, τότε δὲ ἐκ χαρίσματος οἰνοχοοῦντος τῷ Θεοφίλῳ καὶ ἐξυπηρετοῦν- τος, ὡς μέλλοι τοῦτον ἀποτυφλοῦν καὶ ὀφθαλμῶν ποιῆσαι χωρίς, ἀποστασίαν τολμᾷ καὶ πρὸς̓ Αγαρηνοὺς μετατίθεται, μέγας παρ' αὐτοῖς ὀφθεὶς καὶ τιμαῖς ταῖς μεγάλαις τιμώμενος. ἐνέκειτο γοῦν κατὰ τῶν πλησιαζόντων αὐτοῖς ἐχθρῶν, οι ου τω δὴ Κορμάτοι καλοῦνται, πολύς, καὶ νίκας οὐ τὰς τυχούσας ἐποίει α τε δὴ καὶ πείρᾳ καὶ συνέσει διαφέρων πολλῶν. καὶ τὸ δὴ κρεῖττον λόγου, ο τι μετὰ τῶν αἰχμαλώτων̔ Ρωμαίων καὶ καθειργνυμένων ἐν φυλα- καῖς ταῦτα εἰργάζετο, πίστιν αὐτοῖς δοὺς ὑπὲρ αὐτῶν ὡς οὐ φεύ- ξονται· ο τε καὶ τὸ Χορασὰν λέγεται κατασχεῖν καὶ τῷ ἀμεραμνου- νῇ ὑποτάξαι οὐ τῷ διαφέρειν μόνον εἰς ἀνδρίαν αὐτοῖς, ἀλλὰ καὶ τῷ καινῶς πως καὶ παρηλλαγμένως ὀφθῆναι αὐτοῖς· η τε γὰρ τῶν σχημάτων μεταβολὴ καὶ ἡ τῶν φωνῶν παρὰ δόξαν μεταλλαγὴ εἰς 119 δειλίαν ἐμπίπτειν ἠνάγκαζε τοὺς πολεμίους. οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ πολλῶν ἀτιθάσσων θηρίων κατασινομένων αὐτοὺς καὶ βλαπτόντων ἐλευθερώσας, καὶ μεγάλων αι τιος καλῶν αὐτοῖς γεγονώς, διαφερόντως ἠγαπήθη αὐτῷ τε τῷ α ρχοντι καὶ τῇ γερουσίᾳ αὐτοῦ. 26̓ Αλλ' ἐπεὶ μετάμελον τῷ βασιλεῖ ἐνεποίησε ταῦτα δια- κούοντι καὶ λύπης αι τιος κατέστη πολλῆς, πάντα κάλων ἐδόκει τούτῳ κινεῖν ὡς α ν τὸν α νδρα μετακαλέσοιτο καὶ παλινδρομῆσαι ποιήσειεν. ο θεν οἱ μὲν εἰρηνικὰς σπονδὰς διὰ τοῦ μοναχοῦ ποιῆ- σαι τοῦτόν φασιν̓ Ιαννοῦ, πρὸς καιρὸν τοῦ κατὰ τὰς φυλακὰς διαλλαγίου, καὶ πρὸς τὰ ι δια μεταγαγεῖν, ο τε καὶ χρυσοβούλλιον τούτῳ καὶ ο ρκους ἀπαθείας δι' αὐτοῦ τε καὶ ἑτέρων προτέρων πολλῶν ἐξαπέστειλεν. οἱ δὲ δι' αὐτοῦ μὲν τοῦ̓ Ιαννοῦ, οὐ μὴν ου τως διὰ φανερᾶς ἐντεύξεως καὶ συντυχίας, κρυπτῆς δὲ καὶ ἀδή- λου πολλοῖς, η τὸν̓ Ιαννὴν γνώμῃ τοῦ Θεοφίλου ἀφ' ἡμῶν μετα- στήσασα καὶ μεταμφιάσασα καὶ τοῖς ῥακοδυτοῦσιν Ιβηρσι καὶ μοναχοῖς τοῖς πρὸς τὰ̔ Ιεροσόλυμα μετὰ λιτῆς φοιτῶσιν ἐξομοιώ- σασά τε καὶ συγκαταμίξασα τῷ ἐν ῳ διῃτᾶτο οι κῳ ὁ Μανουὴλ κατὰ τὸ Βαγδᾶ ἐγκατέστησεν ἐπαιτεῖν τε προσποιησάμενον καὶ τὴν τοῦ βασιλέως μετάνοιαν ἀναδιδάσκοντα. καὶ μάρτυρας τῶν εἰρη- μένων τό τε τοῦ βασιλέως ἐγκόλπιον καὶ τὸ χρυσοβούλλιον ἐδίδου, συμπάθειάν τε καὶ παντελῆ τῶν κακῶν ἀμνηστίαν εὐαγγελιζόμενα· α καὶ λαβὼν εἰς χεῖρας ὁ Μανουήλ, καὶ οἱονεὶ τὴν ψυχὴν ἀνα- καείς, τὴν οι καδε ἐμελέτα ἐπάνοδον. ἐπεὶ γοῦν ε κ τε τοῦ χρόνου 120 καὶ τῶν πρότερον ἡμῖν εἰρημένων αὐτοῦ κατὰ τῶν πολεμίων ε ργων ἡ πρὸς αὐτὸν πίστις οὐ μείωσιν αυ ξησιν δέ τινα καθ' ἑκάστην ἐλάμβανεν, μηνύει τῷ ἀμεραμνουνῇ ὡς ἐφέσεως ε χοι καὶ κατὰ τῶν̔ Ρωμαίων στρατεῦσαι, καὶ τοὺς ἐχθρούς, οι κατεῖπον αὐτοῦ πρὸς τὸν βασιλέα, ἀμύνασθαι, καὶ κατὰ τὴν Καππαδοκίαν τὰς οἰκή- σεις ε χοντας· καὶ σὺν αὐτῷ καὶ τὸν υἱὸν ἠξίου πέμπεσθαι τὸν ἀμεραμνουνῆ εἰς πλείονα τῶν ὑπονοουμένων ἀσφάλειαν. κατανεύει τοῖς αἰτηθεῖσιν ὁ̓ Ισμαήλ, καὶ κατὰ τῶν ω ν ἐπεθύμει ἐξέπεμπεν. ὡς δὲ πλησίον που τοῖς τῶν̔ Ρωμαίων ὁρίοις ἐγίνοντο, δῆλα ποιεῖ- ται τὰ κατ' αὐτὸν τῷ Καππαδοκίας στρατηγῷ καὶ τὴν εἰσαῦθις πρὸς Ρωμαίους ἐπάνοδον, καὶ α μα ἐδίδασκεν ὡς χρὴ κατὰ τὸν̔ δεῖνα τόπον λόχον τινὰ καὶ ἐνέδραν γενέσθαι, ι ν' ο ταν ἐκεῖσε δὴ γένωμαι, τὰ μὲν Σαρακηνῶν κοῦρσα ἐπ' α λλον δή τινα τόπον ἐξ- ελαύνειν ποιήσας μετὰ τοῦ λόχου δὴ γένωμαι καὶ πρὸς τὰ̔ Ρωμαίων η θη ἐπαναδράμω αὐτός. ο καὶ γέγονεν· α ρτι γὰρ ἐκεῖσε δή που ἐπλησίαζεν, καὶ πολλὰ τὸν τοῦ̓ Ισμαὴλ υἱὸν κατασπασάμενος" α πιθι"
q.50
ε φη" ὑγιής, α πιθι, τέκνον πρὸς τὸν πατέρα σου· ἐμὲ δὲ ι σθι πορευόμενον οὐ πρὸς α λλον, πρὸς δὲ τὸν ἐμὸν ο ντως βασι- λέα καὶ κύριον." διασωθεὶς δ' ἐκεῖθεν πρὸς τὴν βασιλεύουσαν εἰς τὸν ἐν Βλαχέρναις θεῖον ἐπεφοιτήκει ναόν, τὸν Θεόφιλον εἰδὼς οὐ τὴν τυχοῦσαν ε χοντα πίστιν εἰς αὐτόν. ο θεν καὶ μάγιστρος τιμᾶται, καὶ σύντεκνος ε κτοτε χρηματίζει αὐτοῦ, καὶ δομέστικος προβιβάζεται τῶν σχολῶν. εἰσὶ μὲν δ' οι φυγῇ μὲν χρήσασθαι 121 τὸν Μανουήλ φασι πρὸς τοὺς ἐξ Αγαρ, καὶ διὰ τὴν Θεοφίλου, ὡς ει ρηται, ἐπανελθόντα σπουδήν, οὐ μὴν καθοσίωσιν ἐγκληθέντα ἐπὶ Θεοφίλου φυγεῖν, ἐπὶ Μιχαὴλ δὲ τοῦ Τραυλοῦ τοῦ τούτου πατρός, ει τε καὶ μίσει τῷ πρὸς αὐτὸν φερόμενον, ει τε δὴ καὶ παλαιὰν δεδοικότα μῆνιν αὐτοῦ. Χειροτονεῖται δὲ καὶ̓ Ιαννὴς ἐπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως κατὰ τὴν εἰκάδα πρώτην τοῦ̓ Απριλλίου μηνός, ἡμέρᾳ πρώτῃ, α θλον ἀσεβείας καὶ ἀπιστίας καὶ τοῦ μὴ τὰς θείας εἰκόνας προσκυ- νεῖν τὴν ἱερωσύνην ἀπενεγκάμενος. 27 Ζητητικῷ δὲ τῷ Θεοφίλῳ τυγχάνοντι καὶ α γαν ἐγκει- μένῳ περὶ γνώσεως τῶν μελλόντων βασιλεύειν ἀνδρῶν, γύναιόν τι ληφθὲν ἐκ τῶν Αγαρ κατὰ τοὺς πολέμους τούτους Πύθωνος κατεχόμενον πνεύματι παρά τινων ἀνεμάνθανε. τοῦτο ου ν η γαγέ τε παρ' ἑαυτῷ ὁ Θεόφιλος, καὶ τίνες ει εν ω ν ἡ βασιλεία διαρκέσει ἐπὶ πολὺ ἐπυνθάνετο. ὡς δὲ σοῦ μὲν διάδοχον τὸν σὸν υἱὸν καὶ γαμετὴν ἀπεφοίβασέ τε γενέσθαι καὶ ἐμαντεύσατο, μετέπειτα δὲ τοὺς Μαρτινακίους ἐπὶ πολὺ τῆς βασιλείας κατασχεῖν, αὐτίκα τοῦτον τὸν Μαρτινάκην, καί τοί γε προσῳκειωμένον αὐτῷ πως κατὰ συγγένειαν, πρὸς τὸ μονάζειν ἀπέκειρεν, καὶ τὸν ἑαυτοῦ οι κον θεοῦ καὶ μοναχῶν ἐναπέδειξεν ἐνδιαίτημα. οὐ τοῦτο δὲ μόνον ἀλλὰ καὶ πολλὰ τῶν μελλόντων τὸ γύναιον ἀπεθέσπισεν· τόν τε γὰῤ Ιαννὴν τοῦ πατριαρχικοῦ θρόνου πόρρω που γενέσθαι ἐνεσή- μανεν, καὶ τὴν τῶν σεπτῶν εἰκόνων ἀναστήλωσιν κατεσάφησεν. 122 οι ς τὴν ψυχὴν ὁ Θεόφιλος ἐπώδυνος γεγονὼς καὶ δυσαπόνιπτα ταῦτα φέρων ἀεὶ πολλὰ πολλάκις ἐπῇδε τῇ ἑαυτοῦ γαμετῇ, πρὸς δὲ καὶ λογοθέτῃ Θεοκτίστῳ παρῄνει καὶ πλήθει κατεδέσμει ο ρκων τοῦ μήτε τὸν̓ Ιαννὴν ὑπερορίας τυχεῖν μήτε μὴν τὰς εἰκόνας προσ- κυνήσεως. τοσοῦτον δὲ α ρα τὰ περὶ τῆς βασιλείας ἠρεύνα τε καὶ ἐξιχνίαζεν ὡς καὶ παρὰ τοῦ̓ Ιαννοῦ ἐν λεκανομαντείᾳ τὸν μέλλοντα Βασίλειον τὴν τοιαύτην ὑπειληφέναι ἀρχὴν καθαρῶς ἐνιδεῖν. οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ Κωνσταντῖνον τὸν κατὰ τὸν Τριφύλιον τὰ αὐτῷ συμβησόμενα διετράνου τὸ γύναιον, πολλὰ λιπαροῦντα καὶ πυν- θανόμενον· αὐτόν τε γὰρ καὶ τοὺς αὐτοῦ υἱεῖς κληρικοῦ σχῆμα ἐπὶ τοῦ Βασιλείου διαμειφθῆναι· ο καὶ γέγονεν. καὶ Γεώργιον δὲ τὸν τὰς στρατιωτικὰς δέλτους ἐπειλημμένον ἐπὶ σφενδόνῃ τῇ κατὰ τὸν ἱππόδρομον ἀποκτανθῆναι, καὶ τὴν υ παρξιν αὐτοῦ τῷ βασιλικῷ ἀνειλῆφθαι ταμείῳ. καὶ ταῦτα μὲν ω δέ πῃ κατὰ Πλά- τωνα...... 28 Τῷ δ' ἐπιόντι ε τει πρὸς τὸν κατ' ἀλλήλων πόλεμον οι τ'̓ Αγαρηνοὶ καὶ ὁ Θεόφιλος ἐξελθόντες ε μειναν α πρακτοι παν- τελῶς ἀλλήλους καταπτοούμενοι, καὶ πρὸς τὴν ἑαυτῶν ἐπανέστρε- φον. κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν καιρὸν ο τε χαγάνος Χαζαρίας καὶ ὁ Πὲχ πρὸς τὸν αὐτοκράτορα Θεόφιλον ε πεμπον πρεσβευτάς, τὸ κάστρον ο περ ου τω Σάρκελ κατονομάζεται αὐτοῖς κτισθῆναι ἐξαιτούμενοι, ο περ ἑρμηνεύεται μὲν Λευκὸν οι κημα, ε στι δὲ καὶ κατὰ τὸν Τάναϊν ποταμόν, ο ς τούς τε Πατζινακίτας ἐντεῦθεν καὶ αὐ- τοὺς διείργει τοὺς Χαζάρους ἐκεῖθεν, ε νθα καὶ Χαζάρων ταξεῶται 123 καθέζονται τριακόσιοι κατὰ χρόνον ἐναλλασσόμενοι. ω ν τῇ αἰ- τήσει καὶ παρακλήσει πεισθεὶς ὁ Θεόφιλος τὸν σπαθαροκανδιδά- τον Πετρωνᾶν τοῦ ἐπονομαζομένου Καματεροῦ, μετὰ χελανδίων βασιλικοπλωΐμων καὶ τοῦ Κατεπάνω τῆς Παφλαγονίας ἀπέστειλεν, εἰς πέρας τὴν τούτων αι τησιν κελεύσας ὑπαγαγεῖν. ο ς α μα τῷ τὴν Χερσῶνα καταλαβεῖν τὰς μὲν μακρὰς νῆας ἐκεῖσέ που προσ- ορμίσας ἐπὶ τῆς χέρσου κατέλιπεν, τὸν δὲ λαὸν ἐν στρογγύλαις εἰσαγαγὼν ναυσὶ μέχρι τοῦ Τανάϊδος διεβιβάσθη, ε νθα καὶ τὴν πόλιν
q.51
ε δει τούτοις οἰκοδομεῖν. ἐπεὶ δὲ λίθων ὁ τόπος ἠπόρει, ἐκ μὲν τῶν μικρῶν καχλήκων τοῦ ποταμοῦ α σβεστον, ἐκ δὲ τῆς ὑπο- κειμένης γῆς πηλὸν ἐγκαύσας διὰ καμίνων, καὶ βίσαλον ἐργασά- μενος, τὴν ὁρισθεῖσαν αὐτῷ δουλείαν μόγις μέν, ἐπεραίου δὲ διὰ πολυχειρίας λαμπρῶς, καὶ πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ἐπανέστρεφεν. ἐδίδου δὲ καὶ περὶ τοῦ Χερσῶνος τῷ βασιλεῖ γνώμην τε καὶ βου- λήν, οι ς εἰς πεῖραν τῶν ἀνθρώπων η λθεν καὶ τῶν τόπων ὁμοῦ, καὶ" οὐκ α λλως α ρξεις τῆς χώρας καὶ τῶν τόπων ὁλοσχερῶς η στρατηγὸν προχειριζόμενος ι διον, ἀλλ' οὐ τοῖς ἐκείνων α ρχουσί τε καὶ πρωτεύουσι καταπιστεύων σαυτόν." οὐδὲ γὰρ οὐδ' ἡμέτερός πω τῆς ἐκείνων προνοούμενος ἐξαπεστέλλετο στρατηγός, ἀλλ' ὁ λε- γόμενος πρωτεύων μετὰ καὶ τῶν πατέρων τῆς πόλεως τὰ πάντα η ν διοικῶν. ἐπὶ τούτῳ ὁ βασιλεὺς Θεόφιλος οὐκ α λλον ἀλλὰ τὸν εἰρημένον Πετρωνᾶν, ὡς ε μπειρον κρίνας τοῦ τόπου, πρωτοσπα- θάριόν τε ἐτίμησεν καὶ στρατηγὸν ἐξαπέστειλεν, τόν τε πρωτεύοντα 124 καὶ τοὺς α λλους θεσπίσας ὑπείκειν ἀνενδοιάστως αὐτῷ· ἐξ ο του περ καὶ μέχρι ἡμῶν ἐκράτησεν ἀπὸ τῶν ἐντεῦθεν εἰς Χερσῶνα προβάλλεσθαι στρατηγούς. ου τω μὲν ου ν η τε τοῦ Σάρκελ οἰ- κοδομὴ ἐγένετο καὶ ἡ πρὸς τοὺς Χερσωνίτας τῶν ἐντεῦθεν ἀπο- στολὴ στρατηγῶν. 29 Εξεισι δὲ πάλιν ὁ Θεόφιλος κατὰ τῶν̓ Αγαρηνῶν ἐμ- βριθέστερος, τῆς πατρικῆς ἡττᾶσθαι τόλμης ἀνέραστος ω ν. ο θεν καὶ πορρωτέρω πρόεισι τῆς Συρίας, ὁμοῦ μὲν κείρων τὴν γῆν καὶ πορθῶν, ὁμοῦ δὲ λαφυραγωγῶν αὐτὴν καὶ αἰχμαλωτίζων, καὶ πόλεις παραλαμβάνων α λλας τε δύο καὶ μέχρις ἐδάφους καταστρε- φόμενος, καὶ αὐτὴν δὲ τὴν Σωζόπετραν ἐκπολιορκήσας πατρίδα τυγχάνουσαν τοῦ ἀμεραμνουνῆ, ὑπὲρ η ς ἐγένετο ἐκεῖθεν διὰ γραμ- μάτων προτρέψασθαι ἀναχωρεῖν τὸν Θεόφιλον ἐκ τῆς πατρίδος αὐτοῦ, κα ν οὐκ ει χέ πως τὸν ἀκούοντα. καὶ ταῦτα μὲν διοικησά- μενος πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ἐπάνεισιν ὁ Θεόφιλος, τῷ Θεοφόβῳ τὰ τῶν Περσῶν ἐνδιαθέσθαι προτρεψάμενος καὶ αυ θις διὰ ταχέων ἐπαναδραμεῖν πρὸς αὐτόν. ἀλλ' οἱ Πέρσαι συσχόντες αὐτὸν κατὰ τὴν Σινώπην βασιλέα καὶ α κοντα ἀνεκήρυξαν· ο ς αἰδοῖ τε καὶ φόβῳ πρὸς τὸν βασιλέα βαλλόμενος ἀνένευέ τε καὶ δεινὰ πείσεσθαι τούτους ε λεγεν ἐπὶ τῷ τολμήματι. ο θεν πλέον κατορρωδοῦντες αὐτοὶ τὰς ἐκ βασιλέως ἀπειλὰς ει χοντο μὲν τῆς γνώμης αὐτῶν, ει χον δὲ καὶ αὐτὸν ἐν μέσῳ παραθαρρύνοντες. ἀλλ' ὁ Θεόφοβος λάθρα τὰ τελεσθέντα δηλοῖ τῷ βασιλεῖ, καὶ ἐνωμότως πληροφορεῖ ὡς οὐκ αὐτὸς ἐκεῖνοι δὲ τῶν τολμηθέντων ὑπαίτιοι. ἀλλ' ἐκεί- 125 νου τε ὁ βασιλεὺς ἀσμένως ἀποδέχεται τὴν προαίρεσιν καὶ πρὸς τὰ βασίλεια εἰσκαλεῖ, τὴν ἀρχαίαν εὐκληρίαν ἀποδιδούς· συγγνώ- μην τε α πασι τοῖς α λλοις καὶ ἀμνηστίαν κακῶν δοὺς τῆς Σινώπης, ει τε δὴ καὶ̓ Αμάστριδος, ποιεῖ ἐκδημεῖν. καὶ ἐπείπερ εἰς πολυ- πληθίαν ἐνέδωκάν τε καὶ ηυ ξησαν ὡς εἰς τρεῖς μυριάδας ἐληλα- κέναι, οὐ συμφέρον ἐδόκει τῷ βασιλεῖ τούτους ἐλευθέρους ει ναι καὶ ἀνειμένους, ἀλλὰ καλῶς σκεψάμενος ἑκάστῳ θέματι χιλιάδας δύο ἀπέσταλκεν, ὑπὸ χεῖρα τελεῖν τοῖς εἰς στρατηγίαν τεταγμένοις· ἐφ' ω ν καὶ τουρμάρχας ἐπιστατεῖν ἐξετίθετο. ο θεν α χρις ἡμῶν τὴν προσηγορίαν Περσῶν αἱ τῶν θεμάτων τοῦρμαι κεκλήρωνται, ἐφ' οι ς διεσπάρησαν. τοῦτο γοῦν τὸ τόλμημα θρασύτερόν πως καὶ ἰταμώτερον δόξαν τῷ Θεοφίλῳ αὐτούς τε διασπαρῆναι καὶ διανεμηθῆναι ἐποίησεν καὶ τὸν Θεόφοβον μετ' οὐ πολὺ ἀπήγαγε τῆς ζωῆς. ἐγένετο δέ τι καὶ δεύτερον αι τιον, ο δηλώσει πάντως ὁ λόγος κατὰ τὸν οἰκεῖον καιρόν. 30̔ Ο δὲ ἀμεραμνουνὴς τοσοῦτον ἐτρώθη τὴν ψυχὴν ἐπὶ τῇ καταλήψει τε καὶ πορθήσει τῆς πατρίδος αὐτοῦ ὡς πανταχοῦ θεσπίσαι τε καὶ κηρῦξαι πᾶσαν ἡλικίαν ε κ τε Βαβυλωνίας καὶ Φοινίκης καὶ Κοίλης Συρίας Παλαιστίνης τε καὶ τῆς κάτω Λιβύης συναθροιζομένην ἐπὶ ταῖς ἀσπίσιν αὐτῶν ἐγγράψαι Αμόριον, τὴν κατ' αὐτοῦ διάβασιν μετὰ θρασύτητος αἰνιττόμενος.̓ συνήγετο γοῦν καὶ κατὰ τὴν Ταρσὸν πολὺς ἐξ ὀλίγων ἐγένετο, μανίᾳ ἐπὶ 126 τῇ
q.52
τῆς πατρίδος αἰσχύνῃ πυρπολούμενος τὴν ψυχήν. ἀντεπεξῄει δὲ καὶ ὁ Θεόφιλος κατὰ τὸ Δορύλαιον, τριῶν ἡμεροδρομιῶν πόρρω που τοῦ̓ Αμορίου διακείμενον. πολλῶν ου ν συμβουλευόντων μετ- οικῆσαι τὸν ἐν̓ Αμορίῳ οἰκοῦντα λαὸν καὶ τέως ὑπεκδραμεῖν τὴν α σχετον φορὰν τῶν Σαρακηνῶν (πολὺς γὰρ ηυ ξητο καὶ λαὸν ἐπήγετο α ληκτον), α τοπον μὲν ἐφαίνετο τοῦτο τῷ Θεοφίλῳ καὶ α ναν- δρον, καλὸν δὲ καὶ πρὸς ἀνδρίαν ευ οδον τὸ μᾶλλον ἐποχυρῶσαι αὐτὸ καὶ στρατηγοῦ γενναίου διασῶσαι βουλαῖς.̓ Αέτιος η ν ου τος ὁ πατρίκιος καὶ τῶν̓ Ανατολικῶν στρατηγός. ἐπεὶ δὲ καί τινος πολυχειρίας ἐδέετο, καὶ ταύτην ἀπέσταλκεν ὁ Θεόφιλος ὡς πανταχόθεν ἀντιστησομένου καὶ τὸν ἐχθρὸν ἐκνικήσοντος. ἐπὶ τούτοις ἐδίδου δὴ ἡγεμόνας καὶ α ρχοντας τοὺς μετὰ βραχὺ μαρτυρήσον- τας, Θεόδωρόν τε τὸν Κρατερὸν καὶ Θεόφιλον καὶ τὸν Βαβούτζι- κον· οι τινες οὐ μόνον ἐκείνου τοῦ λαοῦ ἀλλὰ καὶ τῆς φάλαγγος τῶν τεσσαράκοντα δύο μαρτύρων γεγόνασιν ἀρχηγοί. 31̓ Επεὶ γοῦν κατὰ τὴν Ταρσὸν ὁ τῶν Σαρακηνῶν ἐπέ- στη μετὰ φρονήματος καὶ λαοῦ ἡγεμών, οὐκ ἀθρόως τούτῳ μαν- τευομένῳ καὶ συμβουλευομένῳ ἐφαίνετο καλὸν χωρεῖν πρὸς̓ Αμό- ριον, ἀπόπειραν δὲ πρότερον λαβεῖν τῆς τῶν̔ Ρωμαίων δυνάμεως διὰ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ μέρος λαβόντος τοῦ στρατοῦ καὶ κατὰ τοῦ βασιλέως χωρήσαντες." εἰ γὰρ ου τος" φησι" νικήσειεν, ε ψεται πάντως ἡ νίκη καὶ τῷ πατρί· εἰ δὲ μή, καλὸν ἡσυχάζειν, οὐκ ἐπακολουθού- σης μοι τῆς νίκης." λαβόντος γοῦν αὐτοῦ Αμερα τὸν τηνικαῦτα 127 διέποντα τὴν Μελιτηνὴν καὶ Τούρκους ὡσεὶ χιλιάδας δέκα, μετὰ πάσης τῆς ἐξ̓ Αρμενίων στρατιᾶς καὶ τοῦ α ρχοντος τῶν ἀρχόντων, κατὰ τὸν Δαζημόνα προσέβαλεν. ἀπῄει καὶ ὁ Θεόφιλος κατ' αὐ- τοῦ στρατόπεδον ε χων οὐκ ἀγεννές, ε κ τε Περσῶν καὶ τῶν δυτικῶν καὶ τῶν πρὸς τὸν ἀνίσχοντα η λιον συνιστάμενον. ὡς δὲ κατὰ τὸν̓ Ανζὴν ου τω χῶρον καλούμενον ἐγίνετο, ἰδεῖν ἐπεθύμει τὸ τῶν ἐναν- τίων α θροισμα πρὸ τῆς προσβολῆς. ἐπί τινα γοῦν λόφον καὶ τῶν α λλων ὑπερβεβηκότα χῶρον ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν λαβὼν ἀνήνεγκεν Μανουήλ, καί πως ἐκ στοχασμοῦ βραχύτερον ἐδόκει τὸ τῶν Σαρακηνῶν πλῆθος· οὐ μὴν πρὸς τοῦτο συντιθεμένου τοῦ Μανουὴλ ὁ τῶν δοράτων ι σος ἐδόκει ἐσμός." ἀλλ' ω" φησι" βα- σιλεῦ, τὸ καρτερὸν στοχαζόμενος, τὸν ἐκ δοράτων καλαμῶνα ἀμ- φοτέρον διάθρει." ἐπεὶ γοῦν ἰσχυρότερός πως οὐκ ὁ ι διος ἀλλ' ὁ τῶν ἐναντίων ἐδόκει στρατός, βουλὴν ἐδέοντο ἀρτύειν νεανικήν· ἡ δὲ η ν ε κ τε Μανουὴλ συνισταμένη καὶ Θεοφόβου, νυκτὸς ἐπιτε- θῆναι τοῖς πολεμίοις. ἀλλ' ε τεροι κρεῖττον ει ναι τὴν ἡμέραν ἀντ- έφησαν, οι ς καὶ ὁ βασιλεύων ἐπέπειστο. ὡς δ' ου ν ε λαμψεν ἡ ἡμέρα, μάχης καρτερᾶς γενομένης, ἐκθύμως τῶν βασιλικῶν ἀγωνισαμένων ταγμάτων, οἱ̓ Ισμαηλῖται ἐνέκλιναν εἰς φυγήν, ἀφέντες τὸ πολεμεῖν. ἀλλ' οἱ Τοῦρκοι ἐπιμόνῳ χρώμενοι τοξείᾳ, καὶ τὸ καταδιῶκον τῶν̔ Ρωμαίων ἀνακεκρουκότες, ἱστάναι ἀλλ' οὐ φεύ- γειν ε πεισαν τοὺς Σαρακηνούς· ο θεν ἑαυτοὺς πάλιν συστησάμενοι, 128 καὶ τοῖς τόξοις δὴ γενναίως πόρρωθεν βάλλοντες, ἑτεραλκῆ τὴν μάχην ἐποίησαν. οι ς μὴ δυνάμενος ὁ τῶν̔ Ρωμαίων προσεγγίσαι στρατός, ἀλλ' οὐδὲ πόρρωθεν κατιδεῖν τῷ βάλλεσθαι καρτερᾶς, νῶτα κλίναντες τὸν βασιλέα κατέλιπον. οὐ μὴν οἱ τῶν βασιλικῶν ταγμάτων ε ξαρχοι μετὰ τῶν Περσῶν τοῦτο δρᾶσαι η ἐννοῆσαι τε- τολμήκασιν, ἀλλὰ περιστάντες τῷ βασιλεῖ σώζειν ἐβούλοντο, κύκλῳ τῶν ἐχθρῶν πάντοθεν περιστοιχησάντων αὐτοὺς καὶ βαλλόντων αὐτούς. κα ν ἀπώλοντο πανδημεί, εἰ μὴ νὺξ ἐλθοῦσα καὶ βραχύς τις ο μβρος ἐπιγενόμενος τὰς μὲν νευρὰς χαλαρὰς εἰργάσατο αι ς ἠμύνοντο καὶ τὸ κράτος ει χον οἱ ἐναντίοι, αὐτοῖς δὲ α νεσιν τὴν ἐκ βελῶν περιεποίησεν καὶ σωτηρίας μόλις ἐνέδωκεν ἀφορμάς. (32) βαθείας γὰρ η δη τῆς νυκτὸς γενομένης, ὡς ἠσχόλητο περὶ τὰς φυλακὰς ὁ Μανουήλ, γλώττῃ πως τῇ Σαρακηνῶν τὸν Περσῶν ο μιλον σπένδεσθαί πως πρὸς αὐτοὺς διήκουσε, καὶ συνθέσθαι τούτους αυ θις τὸ στράτευμα
q.53
τῶν̔ Ρωμαίων καταπροδοῦναι καὶ πρὸς τὴν ἐξ η ς ἀπέστησαν χωρεῖν κεφαλήν. δῆλα γοῦν τῷ βασι- λεῖ λάθρα ποιεῖ, καὶ ἑαυτὸν σώζειν μετὰ λογάδων ἠξίου καὶ μὴ περιμένειν τὴν α λωσιν. καὶ" πῶς ε σται τοῦ τοσούτου λαοῦ" ἐπε- ρωτήσαντος τοῦ βασιλέως" ἡ σωτηρία, ἐμοὶ προσμεινάντων;"" σοί" φησί" μόνον ε στω, βασιλεῦ, τὸ σώζεσθαι ἐκ θεοῦ· ου τοι δὲ ταχέως τὰ κατ' αὐτοὺς διοικήσουσιν." ὀψὲ γοῦν κατὰ τὸ πε- ρίορθρον τοῦ βασιλέως φυγῇ χρησαμένου καὶ πρὸς τὸ Χιλιοκόκω- 129 μον διασωθέντος, οἱ λειποτάκται τῶν στρατηγῶν τῷ βασιλεῖ προσ- απαντήσαντες ἀναξίους ε φασκον ει ναι τῆς ζωῆς, βασιλέα ἐν πολέ- μῳ καταπροέντας, καὶ α μα τοῖς ἑαυτῶν ἐγυμνοῦντο ξίφεσι καὶ τοῖς ποσὶν ὑπετίθουν αὐτοῦ, δάκρυσι βρεχόμενοι παρειάς. ἀλλ' ὁ Θεόφιλος τρωθεὶς ἐκείνων μᾶλλον αὐτοῦ τὴν ψυχὴν τῷ παρα- δόξῳ τοῦ πράγματος," εἰ ἐγώ" φησί" σέσωσμαι ἐκ θεοῦ, σωθή- σεσθε καὶ ὑμεῖς ἀγωνιζόμενοι κατὰ τῶν ἐχθρῶν." Τοῦτο ου ν τὸ παρὰ ἐχθρῶν στρατήγημα καὶ ἡ νυκτερινή πως λαλιὰ τῶν Περσῶν, ταὐτὸν δὲ καὶ σπονδὴ εἰπεῖν, τοῖς μὲν Θεοφόβου ἐχθροῖς καὶ θάνατον ψηφιζομένοις αὐτοῖ δευτέρα τις γέγονεν αἰτία καὶ ἀφορμὴ ευ καιρος εἰς διαβολήν, (33) τῷ δ' ἀμε- ραμνουνῇ ἀκηκοότι νίκης οὐ μικρᾶς καὶ κατὰ τοῦ̓ Αμορίου κατα- δρομή. η νωτο γοῦν κατὰ τὴν τοῦ βασιλέως πατρίδα ἀμφότερα τὰ στρατόπεδα, αὐτοῦ τε τοῦ ἀμεραμνουνῆ καὶ τοῦτο δὴ τὸ προπολεμῆσαν σφοδρῶς τοῦ υἱοῦ, καὶ χάρακα περιέβαλλον καὶ τῆς πολιορκίας ἀπήρχοντο. καὶ τέως ἀπόπειραν ἐποίει ἀποστραφεὶς κατὰ Δορύλαιον ὁ Θεόφιλος τοῦ δώροις αὐτὸν ἐκεῖθεν ἀποστῆσαι καὶ πρὸς τὰ οἰκεῖα ποιῆσαι παλινοστῆσαι. ἀλλ' οὐ πείθεται, ἐνδομυχοῦσαν φέρων τὴν τῆς πατρίδος αὐτοῦ α λωσίν τε καὶ πόρθησιν. μᾶλλον μὲν ου ν ἐξουθένει καὶ ἀνδράποδον ἐκάλει τε καὶ δειλόν, μυκτηρίζων καὶ διακωμῳδῶν οι ς οὐ πρὸ τούτου τούτῳ ἀλλὰ νῦν ἐπὶ ξυροῦ ἑστῶτι ἐπείθετο. ει χε μὲν ου ν καὶ τοὺς ἀποσταλέντας 130 πρέσβεις αὐτόθι που, τῶν δρωμένων ἐπόπτας καὶ μάρτυρας. (34) καὶ δὴ χρόνου παρῳχηκότος διέφυγεν α ν ἡ πόλις τὸν ο λε- θρον, τῷ πᾶσαν ἰδέαν πολιορκίας τῶν μὲν ἐνδεικνυόντων τῶν δὲ καταβαλλόντων, καὶ πολλῶν ἀνῃρημένων ἐξ ἀμφοτέρων ἀνδρῶν, τῶν μὲν ἀμυνομένων τῶν δὲ πολιορκούντων, ἀπράκτων δὲ τέως μενόντων τῶν̓ Αγαρηνῶν καὶ τῆς πολλῆς ὀφρύος κατασπωμένων τῷ πλῆθος ἀνῃρῆσθαι λαοῦ. καὶ γὰρ ὡσεὶ χιλιάδες ἑβδομήκοντα ἐκλελοιπότες εὑρέθησαν μετὰ τὴν α λωσιν ἀριθμούμενοι. ἀλλ' οὐκ η ν παρελθεῖν τὴν ἐκ θεοῦ μάχαιραν ἠπειλημένην α νωθεν, οι ς ὑβρίζετο τὸ θεῖον αὐξανομένης δὴ τῆς αἱρέσεως. διὰ τοῦτο ἀνήρ τις τῶν ὑποβεβηκότων (Βοϊδίτζης ου τος ἐκαλεῖτο ὁ α θλιος) μέλ- λουσιν η δη πως ἀναχωρεῖν καὶ πρὸς τὴν οἰκείαν μετ' αἰσχύνης παλινοστεῖν" τί" φησίν," ω ου τοι," γράμματα διὰ βελῶν πεπομ- φώς," τοσοῦτον τεταλαιπωρηκότες μέλλετε ἀποφοιτᾶν, κεκμηκό- τες α πρακτα καὶ πεπονηκότες; ε λθετε τοιγαροῦν κατὰ τοὺς πύρ- γους ἐκείνους, ε νθα μὲν βοΐδιον α νωθεν λίθινον ε ξωθεν δὲ λέων ἐκ μαρμάρου ἐφίσταται· κἀκεῖσέ μοι περιτυχόντες, τὰ ὑμέτερα δηλαδὴ φρονοῦντά τε καὶ διευθετοῦντα, καὶ α λλως ἀσθενεστέρων πεφυκότων ε νθα δὴ τῶν ἐπάλξεων, ἐγκρατεῖς τε τῶν ε σω γενή- σεσθε καὶ ἐμὲ πολλοῦ α ξιον κρίνετε." η λθον κατὰ τὸν λόγον ἐκείνου, καὶ εἰσῆλθον α μα τῇ προσβολῇ, παίοντες καὶ τιτρώσκον- τες τοὺς καταλαμβανομένους. οὐκ η ν δὲ ο στις τῶν ἀποθνησκόν- 131 των οὐκ η ν. πάντες δὲ ἀνῃροῦντο καὶ ε πιπτον ποταμοὺς κινοῦν- τες ἐξ αι ματος. ου τω μὲν ου ν αἱρεῖται τὸ̓ Αμόριον καὶ χερσὶν ἀνόμων ἀνομωτέρως προδίδοται, ἐκείνων μόνον ζώντων τῶν μέχρι τοῦ Βαγδὰδ παραπεμφθέντων, τῶν κατὰ τὰ θέματα τελούντων μεγιστάνων τε καὶ κραταιοτέρων ἀνδρῶν, οι ς καὶ οἱ μβʹ μάρτυρες συνηρίθμηντο. οἱ δ' α λλοι α παντες μαχαίρας πολεμικῆς ἐγίνοντο τρόπαιον. οὐδὲ γὰρ οὐδ' ου τως ε πεισε τὸν ἐχθρὸν ὁ Θεόφιλος πρέσβεις δευτέρους ἀποστείλας, ἐπὶ κεντηναρίοις διακοσίοις ἐξω- νήσασθαί τε καὶ
q.54
τῶν ἐχθρῶν λυτρώσασθαι τὸν αἰχμάλωτον λαόν, εἰ δ' ου ν, ἀλλὰ τούς γε τέως πρὸς γένος αὐτῷ πλησιάζοντας καὶ ἐπὶ συμμαχίαν αὐτῷ ἀποσταλέντας ἐκεῖ. ἀλλὰ μέγα μὲν ου ν γαυριῶν μέγα δέ γε φυσῶν ἐκείνους τε τοὺς πρώτους καὶ τοὺς δευτέρους τούτους ἀνταπέστειλε πρέσβεις, καταμωκώμενός τε καὶ πλύνων υ βρεσι," τοσούτοις μόνοις" φάσκων" ἐξωνήσασθαι βού- λεσθε κεντηναρίοις, ε νθα τῶν χιλίων μέχρι φιλοτιμίας ε νεκα καὶ δωρεᾶς ὑμῖν κατανάλωται;" οι ς καὶ τὴν καρδίαν παθὼν ὁ Θεόφιλος, καὶ ω σπερ ὑπὸ πυρός τινος ἀναζέων η ἐλαυνόμενος, ἐδεῖτο τοῦ περιψύχοντος υ δατος ἐκ χιόνος προσφερομένου. χλιαροῦ δέ πως τῷ τῆς καρδίας καύσωνι δοκοῦντος, συνέβη κἀκεῖνον ἐξ ἐκεί- νης τῆς πόσεως δυσεντερίας νόσῳ περιληφθῆναι καὶ α κοντα, καὶ τῇ νόσῳ ταύτῃ τοῦ γενέσθαι ἐκτός. καὶ τὰ μὲν κατὰ τὸ̓ Αμόριον ου τως. 132 35 Κατὰ δὲ τὴν οἰκείαν χώραν παλινδρομήσας ὁ̓ Αγαρηνὸς τοὺς εἰρημένους ἀρχηγοὺς ἐν φρουρᾷ τινὶ σκοτεινῇ τῷ ξύλῳ ἀσφαλισάμενος καθεῖρξεν, βραχεῖ τινὶ υ δατι καὶ α ρτῳ τούτους ἐντειλάμενος ἀποζῆν. ἐν τοσούτῳ δὲ σκότει ἀσφαλείᾳ κατείχοντο ὡς μήτε κατὰ τὴν σταθερὰν μεσημβρίαν μικρόν τι αὐγάζεσθαι, ἀλλ' η τῇ ἀλλήλων φωνῇ γινώσκεσθαί τε μόνῃ καὶ μόνων τῶν φυλάκων ἀπολαύειν, τῶν α λλων στερουμένους ἀνθρώπων, καὶ ὡς ἐν ἐρημίᾳ βαθυτάτῃ διάγειν. τούτοις τοῖς δεινοῖς ἐπὶ ἑπτὰ ο λοις ε τεσι προσεκαρτέρησαν. α ρτι δὲ κατὰ τὴν πέμπτην τοῦ Μαρτίου μηνὸς ὁ τὸ̓ Αμόριόν τε προδοὺς καὶ τὸν Χριστὸν ἀρνησάμενος Βοϊδίτζης κατὰ τὴν φυλακὴν γενόμενος, Κωνσταντῖνον α νδρα φρόνιμον καὶ σοφίᾳ ἐντεθραμμένον φωνήσας (Κωνσταντῖνος δὲ ου τος η ν ὑπηρετῶν τῷ πατρικίῳ κατὰ τὴν ἐν λόγῳ γραφήν), οὐ χρῄζειν ε φη τινὰ τῶν ἐντὸς παρεῖναί σοι καὶ τῶν ἐμῶν τυγχάνειν μυστηρίων ἀκροατήν. ὡς δ' οὐδένα παρεῖναι ὁ Κωνσταντῖνος καθωμολόγει," α γε μοι" ε φησεν," ω φιλτάτη καὶ γλυκεῖα ψυχή (γινώσκεις γὰρ τὸν ἀρχῆθεν πόθον σου συμφυέντα μοι), βουλή- θητι μετὰ τοῦ πατρικίου τῷ πρωτοσυμβούλῳ συνεύξασθαι καὶ μαγαρίσαι τὴν αυ ριον, ι να μὴ παρανάλωμα γίνησθε μαχαίρας καὶ αἰκισμῶν. τοῦτο γὰρ αὐτῷ διὰ σπουδῆς ε χοντι καὶ μελετῶντι συμφέρον ἡγησάμην σοι ὡς φίλῳ δηλοποιῆσαι πιστῷ. θέλησον γοῦν αὐτῷ μὲν κατὰ τὸ φανερὸν συνεύξασθαι, θεῷ δὲ τὰ κρυπτὰ 133 ἐτάζοντι πίστευε κατὰ ψυχήν, καὶ τῆς αὐτοῦ οὐχ ἁμαρτήσετε αἰω- νίου ζωῆς." τούτοις οὐ μαλακισθεὶς μηδὲ φρεναπατηθεὶς ὁ ἀήτ- τητος" ἀπόστηθι" ε φη" ἀπ' ἐμοῦ, ἐργάτα τῆς ἀνομίας, ἀπό- στηθι." καὶ α μα τῷ λόγῳ ἀπεφοίτησεν, διηγησάμενος ἰδίᾳ τῷ πατρικίῳ τῶν λεχθέντων μὲν οὐδὲν φανερόν, ι να μή τις δειλαν- δρίας ἐναποτεχθῇ αὐτῷ λογισμός, μόνον δὲ ο τι θανάτου ψῆφος ἐς αυ ριον καθ' ἡμῶν ἐξενήνεκται. εὐχαρίστησεν ἐπὶ τούτοις τῷ θεῷ ὁ πατρίκιος, καὶ διαθέμενος τὰ κατ' αὐτὸν διὰ Κωνσταντί- νου τοὺς συμπαρόντας α παντας εἰς πάννυχον ὑμνῳδίαν ἀνίστησιν. (36) ε ωθεν δὲ μετὰ σοβαρᾶς τις φαντασίας α ρχων ἐξεληλυθὼς τοὺς προεξάρχοντας μόνους τῶν α λλων ἐξελθεῖν ἐπιτρέπει. καὶ δὴ ἐξίασιν α νδρες δύο καὶ τεσσαράκοντα, καὶ εὐθὺς κλεισθῆναι προστάττει τὴν φυλακήν. ἠρώτα γοῦν πόσον ε τος αὐτοῖς ἐστὶν κατὰ τὴν φρουράν, καὶ α λλας ἐκίνει βαττολογίας, κατηκόους τού- τους βουλόμενος τῶν αὐτοῦ ποιῆσαι φλυαριῶν. ἀλλ' ου τοι τό τε ε τος ἀποκριθέντες, ὡς ε βδομον, καὶ πρὸς τοὺς ἐκείνων ἐκ τῆς θείας γραφῆς ῥωμαλέως καὶ μετὰ γενναίας ψυχῆς ἀντιταχθέντες λόγους, τὴν ἐπὶ θάνατον φέρουσαν κατεκρίθησαν. ὡς δὲ κατὰ τὸν Εὐφράτην ἐγένοντο, καὶ περὶ αὐτὸν ἡ πόλις αὐτῶν ᾠκοδόμη- ται Σάμαρα, ἐλέγχειν ἐπειρᾶτο τὸν Κρατερὸν Θεόδωρον ὁ ἀλιτή- ριος, ει πως ἀλλὰ τούτῳ γε πείσει τὸν θάνατον ἐξαρνήσασθαι. καὶ" πῶς" ε φη" σὺ Θεόδωρε παρρησιαζόμενος διὰ θανάτου φοι- τᾶν ἐλπίζεις πρὸς θεόν, ου τὰς σωτηρίας, ὡς φατέ, οὐκ ἠγάπησας
q.55
ἐντολάς; οὐδὲ γὰρ α ν ἐξ ἱερατικοῦ κλήρου, ῳ σὺ πάλαι ἐγκατε- λέξω, πρὸς σχῆμα η λθες τῶν λαϊκῶν· οὐδὲ χεῖρας ἀθώους ου σας αἱμάτων σου νῦν ἐν πολέμοις
q.56
ἐπλήρους πάλιν αὐτὰς τῶν μολυσμά- των τε καὶ μιασμάτων." καὶ ὁ Θεόδωρος οὐκ ἐμβραδύνας, μηδέ τινα χρόνον ἀναβαλλόμενος," διὰ τοῦτο" ε φη" καὶ τὸ ἐμὸν ἐκχέαι αι μα οὐ κατοκνήσω, ι να μοι λύτρον τε καὶ λουτρὸν τῶν πεπλημ- μελημένων ἀναφανὲν τὴν βασιλείαν δώῃ αὐτοῦ, ῃ ἀποδράσας τίς σου τῶν οἰκετῶν καὶ αυ θις ἐπανακάμψας τήν σοι φίλην λειτουρ- γίαν ἐκτελοίη, εἰς τὴν συγγνώμης χώραν ἀλλ' οὐκ ἀγνωμοσύνης χωροίη." καὶ α μα εἰς τὸ τῆς ἀθλήσεως εἰσῄει ω σπερ τις̓ Ολυμπιονίκης στάδιον, καὶ πρὸς τὸν πατρίκιον Κωνσταντῖνόν φησι, τὴν ὑφέρπουσαν ω σπερ αὐτοῦ δειλίαν καὶ φόβον ἀποσοβῶν," α γε δή, ω στρατιῶτα Χριστοῦ, τὸ πρόκριτος ει ναι πάντων ἡμῶν πρὸς τὸν ἐπὶ γῆς βασιλέα λαχών, πρῶτος καὶ τὸν τοῦ μαρτυρίου ἀνα- λάμβανε στέφανον." ὁ δ' ἱερὸς Κωνσταντῖνος" σοὶ μᾶλλον ὡς γενναίῳ καὶ κρατερῷ" ε φη" τὸ τοιοῦτον προσῆκεν ἀξίωμα, ο θεν ἀκόλουθον ε ξεις με, σαυτὸν πρῶτον εἰς θάνατον παραδιδούς." ἐπιρρώσαντες ου ν ἀλλήλους τοῖς παρακλητικοῖς, κατὰ τὰς κοσμι- κὰς ἀξίας πρὸς τὸν διὰ μαρτυρίου ε καστος ἐχώρει δὴ θάνατον, πάντων θαυμαζόντων τὴν μετὰ πεποιθήσεως καὶ γενναίας τούτων ψυχῆς α θλησιν. ἀλλὰ ταῦτα μὲν υ στερον. 135 37 Τότε δὲ ὁ βασιλεὺς Θεόφιλος οὐ φέρων τὴν ἐκ τῶν̓ Αγαρηνῶν η τταν καὶ ἀδοξίαν, πατρίκιον Θεοδόσιον, ο ς ου τως ἐλέ- γετο ὁ Βαβούτζικος, πρὸς τὸν ῥῆγα Φραγγίας ἐξαποστέλλει, στρα- τεύματα ἐκεῖ αἰτῶν γενναῖά τε καὶ πολυάνθρωπα. οὐδὲ γὰρ χει- ρῶν ἀσθενείᾳ η ψυχῆς μαλακότητι τοὺς ἑαυτοῦ κέκρικεν ἡττᾶσθαι ποτέ, φυγομαχίᾳ δὲ καὶ ταὐτὸν εἰπεῖν προδοσίᾳ τοῦτο πάσχειν ἀεί. ἀλλὰ καὶ α ν ε λαβεν πεῖραν καὶ τῶν ω ν προσεκαλεῖτο ἐθνῶν δύνα- μιν καὶ ἰσχὺν [ῃ σθετο] (μετ' εὐφροσύνης γὰρ τὴν πρὸς βασιλέα ἐπικουρίαν ὁ ῥὴξ ἀπεδέδεκτο) καὶ αυ θις κατὰ τῶν̓ Αγαρηνῶν ἐστράτευσεν ὁ δυστυχὴς Θεόφιλος (ταύτην δὲ τὴν προσηγορίαν ἐκ τοῦ ἀεί πως ἡττᾶσθαι κατὰ πόλεμον ἐκληρώσατο), εἰ μὴ ὁ ἀποστα- λεὶς Θεοδόσιος ἐκ τοῦ βίου γενέσθαι προέφθασεν. ἐκείνου τε γὰρ ἡ ἀποβίωσις τὸν στρατὸν ἐκεῖνον πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ἐλθεῖν οὐ πεποίηκε, καὶ τοῦ βασιλέως ἐπικρατήσασα ἡ τῆς δυσεντερίας νόσος θανατεῖν ἐποίει ἀλλ' οὐ πρὸς ο πλα χωρεῖν. 38 Ωρα δὲ καὶ τὰ τοῦ Θεοφόβου εἰς μέσον θεῖναι καὶ πᾶσι καταστῆσαι σαφῆ. ε κ τε γὰρ τῆς εἰρημένης η δη κατὰ τῶν̓ Αγαρηνῶν ἐν νυκτὶ τὸν πόλεμον συστήσεσθαι αἰτίας, ἀλλὰ καὶ τῆς κατὰ τὴν νύκτα γενομένης λαθραίας ὁμιλίας πρὸς τοὺς Σαρα- κηνούς, ὡς ε φαμεν, καὶ α λλοθεν δέ ποθεν κατ' αὐτοῦ λοιδορίαι καθοσιώσεως ἐπιφυεῖσαι καὶ αὐξηθεῖσαι μισητὸν εἰργάζοντο τὸν α νδρα καὶ φοβερόν. καὶ ἐπεὶ μὴ οι ός τε η ν ἀντισχεῖν, εὐεξαπά- 136 τητον ο ντα εἰδὼς τὸν Θεόφιλον, φυγαδείᾳ χρησάμενος πρὸς τὴν Αμαστριν (πόλις δὲ αὐτὴ Ποντικὴ) μετὰ τέκνων ὁμοῦ χωρεῖ τε καὶ γυναικῶν καί τινων ἐκκρίτων ἀνδρῶν. ἀνήγετο ου ν στόλος εὐθὺς κατ' αὐτοῦ, καὶ πόλεμος σφοδρὸς ἐξηρτύετο ὡς πρὸς ἐχθρὸν τοῦ βασιλέως κατάδηλον, καὶ τοῦ τοιούτου στόλου ἀρχηγὸς ὁ τῆς βίγλης δρουγγάριος ου τως̓ Ωορύφας λεγόμενος. ἀλλ' ὁ Θεόφο- βος τὸν τοῦ θεοῦ φόβον ἐν ἑαυτῷ συλλαβὼν οὐκ ε φησε δίκαιον ει ναι Χριστιανὸν ο ντα αι μασιν ἀνθρώπων χαίρειν πιστῶν· ο θεν ὑπείκει τῷ βασιλεῖ ο ρκοις δελεασθείς, καὶ πρὸς αὐτὸν ἐπανάγεται τοῖς ο ρκοις θαρρῶν. ἀλλ' ὁ Θεόφιλος τούτους θέμενος εἰς οὐδὲν νῦν μὲν εἱρκτῇ τινὶ καὶ φρουρᾷ τῇ κατὰ τὸν Βουκολέοντα τοῦτον τίθησι, φρουρεῖσθαι προστάξας· μιᾷ δέ τινι τῶν ἡμερῶν, ἐπεὶ ε γνω ἑαυτὸν η δη ἀποβιοῦντα καὶ τὰ ε σχατα πνέοντα, κελεύει ἐν νυκτὶ ἐξ αὐθεντίας ἀποτμηθῆναι οι όν τι πικρὸν αὐτοῦ ἐντάφιον καὶ λυπηρόν, καὶ πρὸς ἑαυτὸν τὴν ἐκείνου ἀχθῆναι κεφαλήν. ἐπεὶ γοῦν η χθη κατὰ τὸ πρόσταγμα, τῇ ἑαυτοῦ χειρὶ τὴν ἐκείνου ῥῖνα λαβὼν" νῦν γε" ε φησεν" οὐδὲ σὺ Θεόφοβος οὐδ' ἐγὼ Θεόφιλος." εἰσὶ δὲ οι τὸν θάνατον τοῦ Θεοφόβου τῷ̓ Ωορύφᾳ ἀλλ' οὐ τῷ βασιλεῖ διδόασιν, φάσκοντες ὡς α μα τῷ πιστεῦσαι τούτῳ αὐτόν, τὴν κεφαλικὴν ἐπαγαγεῖν τιμωρίαν αὐτῷ λάθρα διὰ νυκτός. ἐκεῖθεν ου ν διαβεβόηται μέχρι τοῦδε
q.57
παρὰ Πέρσαις μὴ ο ψεσθαι θάνατον τὸν Θεόφοβον ἀλλ' ἐν ἀφθαρσίᾳ διαζῆν, τῷ κρύβδην ἀλλ' οὐκ ἀναφανδὸν τὸν ἐκείνου θάνατον γενέσθαι ποτέ. 137 39 Κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν καιρὸν Κρῆτες παντὶ στόλῳ ἀρά- μενοι τὴν παράλιον ἐδῄουν τῶν Θρᾳκησίων καὶ ᾐχμαλώτιζον. παρὰ τοσοῦτον δὲ αὐτῶν ἐχώρουν τὰ νεανιεύματα καὶ τὰ στρατη- γήματα παρ' ο σον οὐ τὴν αἰγιαλῖτιν μόνον ἐπειρῶντο καταδρα- μεῖν, ἀλλὰ καὶ κατὰ τῶν ἐν τῷ ο ρει, ο περ ου τω καλεῖται Λάτρος, ἐνσκηνούντων καὶ τῶν μοναύλιον βίον ἀσπαζομένων γυμνῷ τῷ ξίφει χωρεῖν καὶ Μυσῶν λείαν τὰ ἐκεῖσε ποιεῖν. ἀλλὰ Κωνσταν- τῖνος ὁ κατὰ τὸν Κοντομύτην τηνικαῦτα τὴν πρόνοιαν τοῦ θέμα- τος τούτου ποιῶν, ἐπείπερ ε ξω πρὸς τὴν χέρσον ἐγένοντο, ὡς δελ- φῖνας τούτους ἀπέσφαξε καὶ γενναίᾳ χειρὶ τῇ ἀφανείᾳ πάντας παρ- έδωκεν. καὶ κατὰ τὸν τῆς αὐτοκρατορίας δὲ χρόνον αὐτοῦ καὶ τὸν̓ Οκτώβριον μῆνα, εἰς ἰνδικτιῶνα ὀγδόην, ὁ τῶν̔ Ρωμαίων στόλος ἐν τῇ νήσῳ τῇ Θάσῳ καταναυμαχηθεὶς α ρδην α πας ἀπώ- λετο. καὶ κατὰ τὸ ἑξῆς δὲ τὰς Κυκλάδας νήσους, ἀλλὰ μὴν καὶ τὰς α λλας ἁπάσας, ὁ τῶν̓ Ισμαηλιτῶν κατασύρων στρατὸς οὐκ ἐπαύετο. καὶ αυ θις ἐν̓ Αβασγίᾳ ο τε Θεόφοβος καὶ ὁ τῆς Θεοδώ- ρας ἀδελφὸς Βάρδας ἀποσταλέντες μετὰ στρατιᾶς ἰσχυρῶς ἐδυστύ- χησαν, ὀλίγων α γαν ἐκεῖθεν ὑποστρεψάντων. ἀλλὰ καὶ αὐχμοὶ καὶ πάλιν χειμῶνες ἐξαίσιοι καὶ ο λως ἀνωμαλίαι καὶ δυσκρασίαι κατὰ τὸν ἀέρα γινόμεναι ἐκάκουν τὴν γῆν καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ, ἐξ ω ν σιτοδεῖαι καὶ λιμοὶ καὶ γῆς ἐκ σεισμῶν ἀνατιναγμοὶ οὐκ η ν ο τε μὴ ἐγίνοντο κατὰ τὴν αὐτοῦ α πασαν τῆς βασιλείας ἡμέραν. 138 40̓ Επεὶ δὲ ο λην ἐκκενώσας τὴν τοῦ σώματος οὐσίαν τῇ τῆς γαστρὸς διαρροίᾳ καὶ φθόῃ, ὡς μηδαμοῦ στῆναι τῆς ψυχῆς ε τι δυναμένης ἀλλ' ἀποπτῆναι αὐτῆς ζητούσης καὶ ἀποστῆναι, ἐδε- δίει [δὲ] περὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τῆς αὐτοῦ γαμετῆς, ἐν τῇ Μαγναύρᾳ πάντας ἐκκλησιάσας [ο τε] καὶ μόγις κλίνης ὑπὸ τῶν ἐπιτηδείων κουφισθεὶς καὶ ἀρθείς, καὶ πολὺ ἀθροίσας πνεῦμα ἐν στεναγμῷ," α λλος μὲν" ε φη" ἀπολοφυρόμενος ἐν τοιαύτῃ νόσῳ καὶ καταιγίδι τὸ τῆς νεότητος α νθος ἐξετραγῴδησε καὶ τὴν τοσούτην εὐδαιμο- νίαν, αι ς ὁ ἐξ ἀρχῆς φθόνος ἐπιβασκαίνων με δεινῶς τὰ νῦν ἐπο- φθαλμίζει καὶ ἐξ ἀνθρώπων με ποιεῖ. ἐγὼ δὲ τὴν τῆς γαμετῆς μου χηρείαν προορῶν καὶ τὴν τοῦ υἱοῦ δυσποτμίαν καὶ ὀρφανίαν, πρὸς δὲ καὶ διακόνων η θεσι καλοῖς ἐντραφέντων καὶ θεραπείαις καὶ τῆς ἐμῆς συγκλήτου καὶ γερουσίας τὴν στέρησιν, ἀνακλαίομαι, ω παρόντες, καὶ ἀποδύρομαι οι ς τε ὑμᾶς χειροήθεις ο ντας καὶ πραεῖς καταλιμπάνων πρὸς ο ν οὐκ οι δα πορεύομαι βίον, καὶ ἀλ- λάσσομαι δόξαν ἀνθ' η ς οὐδ' ο λως ο τι μοι προσαπαντήσεται ε γνωκα. ἀλλὰ μέμνησθέ μου τέως τῆς η ς οὐκέτι γλώττης ἀκού- σεσθε καὶ η ν ο τε πικρὰ τοῦ πρέποντος ε νεκεν καὶ συμφέροντος· καὶ τὴν μετὰ θάνατον ευ νοιαν ει ς τε υἱὸν καὶ γυναῖκα διαβαίνου- σαν ταμιεύσασθε, ἐκεῖνο πάντως προσενθυμούμενοι, ὡς ὁποῖός περ ε καστος τῷ πέλας τούτου γενήσεται, τοιοῦτον καὶ αὐτῷ τὸ πρὸς τὸ μέλλον συμβήσεται." τοιούτοις ῥήμασι τῆς βασιλικῆς 139 πάντας κατακηλούσης γλώττης καὶ ἡμερούσης, οὐκ η ν ο στις ἀδά- κρυτος η ν, οὐδ' η ν εἰκάσαι τὸν ἀναπεμφθέντα ἐκ τῶν παρόντων στεναγμόν τε καὶ ὀδυρμόν. 41 Μικρὸν ου ν ε τι ἐπιβιώσας κατὰ τὴν εἰκάδα τοῦ̓ Ια- νουαρίου μηνὸς τὸν βίον μετήλλαξεν, τῆς βασιλείας γενόμενος ἐγκρατὴς μῆνας τρεῖς ἐπὶ δώδεκα ε τεσιν, πολλὰ τοὺς τῆς ὀρθοδόξου πίστεως περιεχομένους παρ' ο λον αὐτοῦ τὸν βίον μυσαττόμενός τε καὶ χειμῶνα πάντα κατὰ πᾶσαν ω ραν καιροῦ ἐπάγων αὐτοῖς ἀφει- δῶς, ἀνθ' ω ν ε νεκεν καὶ τὸ δυστυχὴς ο νομα παρὰ παντὸς ἀνθρώ- που ω σπερ τινὰ κλῆρον ἐπήγετο, μηδέποτε τρόπαιον στήσας κατὰ τῶν ἐχθρῶν βασιλικόν τε καὶ ἀξιέπαινον, μήτε μὴν τὴν προτέραν η τταν ἀναμάχεσθαι δυνηθείς, καίτοι γε ὀκτωκαίδεκα πολέμους παρ' ο λην αὐτοῦ τὴν ζωὴν κατὰ τῶν ἐχθρῶν συστήσας, καὶ τοσαυ- τάκις αὐτοῖς συμπλακεὶς καὶ πρὸς παρατάξεις χωρήσας οὐκ ἀγεν- νεῖς. ἀλλὰ τοῦτον μὲν ου τω καταστρέψαντα τὸν βίον
q.58
ἐνταῦθα καταλιπόντες ἐπὶ τὰς καταλοίπους οἰκοδομὰς αὐτοῦ που περὶ τὰ ἀνάκτορα ου σας βαδιούμεθα, ἀξιολογωτάτας ου σας καὶ μνήμης τυχεῖν ἱκανάς. 42 Εὐθὺς γοῦν ἀπὸ τοῦ Κυρίου εἰσιὼν κατὰ τὸ πρόσω- πον ὑπαντώσας εὑρήσεις αὐτάς. ο τε γὰρ Καριανός, ο ς ου τω φέρει τὴν κλῆσιν διὰ τὸ ἀπὸ τῆς γραδώσεως ε χειν ἀπὸ λίθου Κα- ριανοῦ οι όν τινα πλατὺν ποταμόν, ὁ καὶ χρηματίζων σήμερον βε- 140 στιάριον τῶν ἀποθησαυριζομένων πέπλων [ἐκ] σηρικῶν, τῆς ἐκεί- νου προνοίας ε ργον ἐστίν, οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ ὁ γείτων αὐτοῦ κε- χρυσωμένην ε χων ὀροφὴν Τρίκογχος, ἐκ τοῦ σχήματος τὴν κλῆσιν λαχών· τρισὶ γὰρ κόγχαις μετεωρίζεται, μιᾷ μὲν κατὰ τὴν ἀνατο- λὴν συνοικοδομούμενος, η καὶ ἐκ τεσσάρων κιόνων̔ Ρωμαίων ὑποστηρίζεται, δυσὶ δὲ ἐγκαρσίαις, κατὰ α ρκτον καὶ μεσημβρίαν φημί. τὸ πρὸς δύσιν δὲ τοῦ οι κου μέρος ὑπὸ δύο μὲν κιόνων ἀνέ- χεται, τριῶν δὲ πυλῶν τὴν ε ξοδον δίδωσιν. τούτων ἡ μέση μὲν ἐξ ἀργύρου κατεσκεύασται, αἱ ταύτης δὲ ἑκατέρωθεν ἐκ γεγανω- μένου χαλκοῦ. ἡ ε ξοδος εἰς τὸ καλούμενον ου τω Σίγμα ἐξάγει, ἐκ τῆς πρὸς τὸ στοιχεῖον ὁμοιότητος τὴν ἐπωνυμίαν λαβόν, ο ι σην τε καὶ ὁμοίαν τοῦ Τρικόγχου τὴν εἰς τοὺς τοίχους ἐπανθοῦσαν ὡραιότητα φέρει· ἐκ γὰρ λακαρικῶν παμποικίλων τοῦτό τε κἀκεῖνο μαρμάρωται. ἀλλὰ τοῦτο μὲν τὴν ὀροφὴν ε χει στερράν τε καὶ λαμπράν, ο τι καὶ πεντεκαίδεκα κίοσιν η δρασται ἐκ λίθου δοκιμί- νου· διὰ στύρακος δὲ πρὸς τὸν θεμέλιον αὐτοῦ κατιὼν τὴν αὐτὴν ε χοντα τοῦ σχήματος εἰκόνα τε καὶ ὁμοίωσιν εὑρήσεις, ἐννέα πρὸς ταῖς δέκα κίοσιν διαβασταζόμενον, καὶ τὸν περίπατον ε χοντα κατ- εστρωμένον ἐκ λίθου πιπεράτου. τούτου δὲ πλησίον τοῦ περι- πάτου, ἐνδότερόν που καὶ ἀνατολικώτερον, Τετράσερόν τι ὁ τεχνί- της ἐξήγειρεν, τρισὶ καὶ αὐτὸ κόγχαις διειλημμένον κατὰ τὴν εἰ- κόνα τοῦ ἐπικειμένου αὐτῷ Τρικόγχου. ἀλλὰ τὴν μὲν μίαν πρὸς τὴν ἀνατολήν, τὰς ἑτέρας δὲ δύο μίαν μὲν πρὸς τὴν δύσιν θατέ141 ραν δὲ πρὸς τὴν μεσημβρίαν συμπεριείληφεν. τὸ δὲ ἀρκτῷον μέ- ρος ἐκ δύο κιόνων ἀληθινοπιπέρων ε χει διανειργόμενον Μυστή- ριον· ου τω τὴν κλῆσιν ε χει τοῦτο κατάλληλον. καὶ ἡ αἰτία ο τι καθάπερ τὰ α ντρα συνεπηχῶν ἀβλαβῆ τὴν ἠχὼ διαπέμπει πρὸς τοὺς ἀκούοντας· καὶ ει τις τῷ τοίχῳ πλησιάσας τῆς ἀνατολικῆς κόγχης ει τε δὴ καὶ δυτικῆς ἐν μυστηρίῳ τι ει πῃ καὶ καθ' ἑαυτόν, ἐκ διαμέτρου τε καὶ ἀντιπέρας ἱστάμενος ε τερος, εἰ τὸ ου ς τῷ τοίχῳ ἐπιθῆται, τῆς ἐν μυστηρίῳ λαλουμένης ἐκείνης φωνῆς αὐτή- κοός πως γενήσεται. τοιοῦτόν τι περὶ αὐτὸ θαῦμα ἐγγίνεται. 43 Τούτῳ δὴ τῷ οι κῳ παρεπεπήγει πως καὶ συγκατ- εσκεύασται ὁ τοῦ Σίγμα περίστυλος, ὁ πρότερον ἡμῖν εἰρημένος. ἐκ δὲ τούτου υ παιθρόν τι καὶ ἐξάερον κέχυται, μέσον μὲν φιάλην ε χον χαλκῆν, ἐξ ἀργύρου τὸ χεῖλος ε χουσαν ἐστεμμένον· η διά- χρυσον στροβίλιον ε χουσα ου τω κατωνόμασται, μυστικὴ τοῦ Τρι- κόγχου φιάλη, ε κ τε τοῦ πλησίον ᾠκοδομημένου Μυστηρίου καὶ τοῦ τρικόγχου οἰκήματος ἐπωνυμίαν λαβοῦσα. ἐκ δὲ ταύτης αὐ- τοῦ που πλησίον καὶ ἀναβάθραι ἑστήκασιν ἐκ Προικοννησίου λί- θου λευκοῦ, καὶ μέσον τῶν εἰρημένων ἀναβαθμῶν τροπικὴ ἐκ μαρμάρων, ὑπὸ δύο λεπτοκαλάμων κιόνων ἐστηριγμένη. αὐτοῦ που παρὰ τὴν πλευρὰν τοῦ πρὸς τὸ ευ ρος Σίγμα καὶ δύο χαλκᾶ λεοντοχάσματα ἐπεπήγεισαν. ἀλλὰ ταῦτα μὲν υ δωρ ἐκφέροντα τὸ κοῖλον α παν τοῦ Σίγμα ἐπλήρουν τοῦ νάματος, τέρψιν οὐ μι- 142 κρὰν παρέχοντα· ἡ δὲ δὴ φιάλη κατὰ τὸν καιρὸν τῶν δοξίμων, πιστακίων καὶ ἀμυγδάλων, ἀλλὰ μὴν καὶ κουναρίων πεπληρωμένη, κονδίτου ἐκ στροβιλίου ἐκδιδομένου, πᾶσιν ἐκίρνα καὶ παρεῖχε τρυφᾶν τοῖς ο σοι δι' ἐφέσεως ει χον τῶν ἑστηκότων ἐκεῖ, πᾶσι μὲν ἀναντιρρήτως τοῖς ἐκ θυμέλης, πλέον δὲ τοῖς ἐξ ὀργάνων ψάλλουσι καὶ τὸ σύντονον. κατὰ μὲν δὴ τὰς ἀναβάθρας ὁ δῆμος α πας ἱστάμενος καὶ τὸ πολίτευμα μετὰ τῶν περατικῶν ταγμάτων τὴν τάξιν ἐπλήρουν τὴν βασιλικήν, μέσον αὐτῶν δηλαδὴ κατὰ τὴν εἰρημένην μαρμάρινον τροπικήν, εἰ μὲν τύχοιεν, ε χοντες καὶ τὸν δομέστικον τῶν
q.59
σχολῶν μετὰ τοῦ ἐσκουβίτου καὶ τῶν δύο δημάρ- χων, τοῦ τε πρασίνου τοῦ τε βενέτου, πλησίον μὲν τοῦ δομεστίκου ἱσταμένου τοῦ τῶν βενέτων δημάρχου, πλησίον δὲ τοῦ ἐσκουβίτου τοῦ τῶν πρασίνων, εἰ δὲ μὴ τύχοι ἐνίοτε δομέστικος καὶ ὁ ἐσκού- βιτος, ἀλλὰ τέως τούς γε δημάρχους ε χοντες. τούτων ε φορος η ν ἁπάντων ὁ βασιλεύς, καὶ θυμηδίας ἁπάσης πληρούμενος, ἐν χρυ- σῷ διαλίθῳ θρόνῳ καθήμενος, καὶ μὴ πρότερον ἐξανιστάμενος, ὡς καὶ τακτικὰ βιβλία καὶ βασιλικὰ διαγορεύουσιν, η τῶν σκιρ- τημάτων ἐκείνων ἐπαπολαῦσαι διὰ τῆς θέας καὶ τῶν πολιτικῶν ἐξαλμάτων. ου τω μὲν ταῦτα καὶ διὰ τοῦτο τῷ Θεοφίλῳ κατεσκευάσθησαν, τοσοῦτος δὲ ε ρως η ν τούτων αὐτῷ ὡς καὶ τὰς συνή- θεις τῶν πραγμάτων ἀντιλήψεις καὶ καθ' ἡμέραν προελεύσεις ἐν αὐτῷ δὴ Τρικόγχῳ ἐκτελεῖν. ου καὶ κατὰ πρόσωπον τῆς ἐξ ἀρ143 γύρου κατεσκευασμένης τῶν πυλῶν ἀνεστηκυῖά ἐστιν ὀροφὴ τέσ- σαρσι κίοσι μετεωριζομένη ἐκ Θετταλικοῦ, τοῦ καὶ πρασίνου, λί- θου. ἀντικρὺ δὲ ταύτης καὶ κατὰ μέτωπον, πλησίον δὴ τῶν εἰρημένων ἀναβαθμῶν, κατὰ τὸ πρὸς δυσμὰς μέρος τοῦ Σίγμα τρίκλινοι πεφυκότες τῷ Θεοφίλῳ ἐξῳκοδόμηνται· Πυξίτης ο νομα τῷ ἑνί τε καὶ κατωτέρῳ, α τερος δὲ ἀνώνυμος μὲν ἀνώτερος δέ, καὶ αὐτοῦ τὸν βασίλειον κλῆρον ἐν ἑαυτῷ διαιτᾶσθαι λαχών. τούτου δὴ Πυξίτου κατὰ τὴν πλευρὰν στίχοι λελατόμηνται, ἀση- κρῆτις ο ντες γεννήματα Στεφάνου μὲν ε χοντος του νομα, ου τω δὲ τοῦ Καπετωλίτου προσαγορευομένου. οἱ δὲ κατὰ τὸν τοῦ Σίγμα περίδρομον ἐγκολαφθέντες τοῦ οἰκουμενικοῦ διδασκάλου (̓ Ιγνάτιος ου τος ἐκαλεῖτο) τυγχάνουσιν. κατὰ τὸ εὐώνυμον δὲ μέρος, ὡς πρὸς ἀνατολὰς τοῦ Σίγμα, ε τερός τις τρίκλινος ἐξήρτηται, ο ς Ερως μὲν ἐπικέκληται, ὁπλοθήκη δὲ αὐτῷ ἐχρημάτιζεν. ἐντεῦ- θεν οὐκ α λλο τι η ἱστορημένας ἀσπίδας καὶ ο πλα παντοῖα ι δοι τις ἐν αὐτῷ, καὶ ταύταις τοὺς τοίχους διαμορφουμένας, ὡς τὸ εἰκός. καὶ τὰ μὲν ἐξ αὐτοῦ τοῦ Τρικόγχου α χρι δὴ τῶν δυσμῶν ου τως ε νεστιν ἰδεῖν τοὺς ἀνεγηγερμένους οι κους ἐκεῖ· κατὰ δὲ τὸ πρὸς ἀνατολὰς μέρος ι δοις μὲν καὶ τὸν Μαργαρίτην προσαγορευόμενον. τρίκλινος ου τος ἐκ βάθρων τῷ Θεοφίλῳ ἀνεστηκώς, ο ς ὀκτὼ μὲν κίοσιν ῥοδοποικίλοις τὸν ο ροφον στηρίζεται, τοὺς τοίχους δὲ ζῴοις πεποικιλμένους παντοδαπῶς καὶ τὸ ε δαφος ε χει ἐκ Προικοννησίου λίθου καὶ συγκοπῆς α παν κατεστρωμένον. ι δοις δὲ καὶ τοῦ ἐν 144 αὐτῷ κοιτῶνος ἐκ τεσσάρων μὲν κιόνων Βαθυΐνων τὸν χρυσῷ κα- τάστικτον κύκλον τῆς ὀροφῆς ἀνεχόμενον, ἐκ τεσσάρων δὲ Θεττα- λικῶν τὰς στοὰς ἀνεγηγερμένας καὶ βασταζομένας, τοῦ τε ἀνατο- λικοῦ μέρους καὶ τοῦ μεσημβρινοῦ, τοὺς τοίχους δὲ καὶ τὸ ε δαφος ὁμοίως τοῖς Μαργαρίτου κατεστρωμένα λαμπρῶς. ου τος μὲν ὁ κοιτὼν ει χεν ἐν ἑαυτῷ διαιτώμενον τὸν Θεόφιλον ἀπὸ τῆς ἐαρινῆς μεσημερίας μέχρι τῆς μετοπωρινῆς καὶ αυ θις· α ρτι δὲ τῆς χει- μερινῆς γειτνιαζούσης τροπῆς κατὰ τὸν α λλον μετῳκίζετο κοιτῶνα τὸν κατὰ τὸν Καριανὸν τρίκλινον, καὶ αὐτὸν ὑπ' ἐκείνου ᾠκοδο- μημένον διὰ τὰς τῶν νότων ἰσχυροτέρας καὶ βιαιοτέρας πνοάς· ο καὶ νῦν τοῦ παππίου ε στιν ἰδεῖν καταγώγιον. οὐχ η ττον δὲ κατό- ψει καὶ τὸ ἐκεῖσε δὴ ἡλιακὸν ὑπ' ἐκείνου καταβεβλημένον κατὰ πρόσωπον τοῦ βορρᾶ, ἐξ ου δὴ ὡρᾶτο καὶ τὸ παλαιὸν τζουκανι- στήριον, ἐκεῖσε τηνικαῦτα τυγχάνον, ε νθα καὶ ἡ νέα ε κτισται ἐκ- κλησία καὶ αἱ δύο φιάλαι εἰσὶν καὶ τὸ μεσοκήπιον ὑπὸ Βασιλείου τοῦ ἀοιδίμου γενόμενα βασιλέως. καὶ πρὸς μὲν τὸ ἀνατολικὸν μέρος αυ ται αὐτοῦ αἱ οἰκοδομαί· πρὸς δὲ τὸν νότον πρῶτον μὲν αὐτὰ τὰ ἡλιακὰ προτείνας, ὡς ἡμῖν πρότερον ει ρηται, καὶ τοὺς νῦν ο ντας κήπους ποιήσας κουβούκλεια προσεδείματο, τόν τε Κα- μιλᾶν ου τω λεγόμενον καὶ τὸ πλησίον ἐκείνου κουβούκλειον δεύτε- ρον καὶ τὸ τούτου πάλιν κατὰ τάξιν πλησίον τρίτον, ο καὶ νῦν τῆς Αὐγούστης ἐστὶ βεστιάριον. ἀλλ' ὁ μὲν Καμιλᾶς ε ξ κίοσιν ἐκ Θετταλικοῦ λίθου, τοῦ καὶ πρασίνου, τὴν χρυσοκατάστικτον ὀρο- 145 φὴν μετεωριζόμενος, τῶν δὲ τοίχων τὰ κάτω μὲν
q.60
ε χων ἐξ ὁμοίων κατεστρωμένα πλακῶν, τὰ δ' α νω ἐκ χρυσοαυγῶν ψηφίδων ἀγάλματά τινα τρυγῶντα καρπούς, ε τι δὲ καὶ του δαφος ἐκ λίθων Προικοννησίων, συνῳκοδομημένον ε χει καὶ εὐκτήριον, δύο περίε- χον βήματα, ε ν μὲν εἰς ο νομα τῆς ὑπεραγίας δεσποίνης θεοτόκου, θάτερον δὲ εἰς ο νομα τοῦ ἀρχιστρατήγου Μιχαήλ. ὑποβεβηκὸς δὲ τούτου μεσόπατόν ἐστιν, ο τὴν μὲν σκοπιὰν διὰ μαρμαρίνου κλουβίου πρὸς τὸν Χρυσοτρίκλινον ε χον εἰς βιβλιοθήκην ἀφώρισται παρὰ Κωνσταντίνου τοῦ φιλοχρίστου πορφυρογεννήτου βασιλέως· ου περ τὸ ἀριστητήριον αυ θίς ἐστιν ἐκ λίθων μὲν Βαθυΐνων τοὺς τοίχους ε χον λελαμπρυσμένους, ἐκ συγκοπῶν δὲ καὶ διαφόρων χροιῶν τὸ ε δαφος πᾶν. τὸ δὲ μετὰ τὸν Καμιλᾶν κουβούκλειον δεύτερον, τὴν ὀροφὴν ὁμοίαν τῷ προτέρῳ ε χον καὶ ὑπὸ τεσσάρων κιόνων ἐστηριγμένον δοκιμίνων, τὸ ε δαφος ἐκ Προικοννησίου λίθου κατέστρωται, τῶν τοίχων, ὡς τὸ πρότερον, τὸν μὲν ἀέρα ἐκ χρυ- σοειδῶν ψηφίδων ο λως κατηγλαϊσμένον φέρον, δένδρα δέ τινα καὶ ποικίλματα ἐκ πρασίνων ε χοντα τὸ λεῖπον ψηφίδων ἀναπληρούμενον. τὸ τούτῳ δὲ ὑποβεβηκός, ο καὶ Μεσόπατος λέγεται, εἰς οι κησιν τῶν τὴν γυναικωνῖτιν πεπιστευμένων καρτζιμάδων ἐστίν. τὸ δὲ τρίτον μετὰ τοῦ κουβουκλείου, τὸ καὶ νῦν τῆς Αὐγούστης βεστιάριον χρηματίζον, ὁμοίαν ε χει τούτοις τὴν ὀροφὴν καὶ του- δαφος ἐκ λευκοῦ λίθου Προικοννησίου κατεστρωμένον, τοὺς τοί- 146 χους δὲ α παντας ὑπὸ εἰκόνων υ στερον ἀλλ' οὐ τότε καταγλαϊσθέν- τας ὑπὸ τοῦ υἱοῦ Μιχαήλ. τὸ τούτῳ δὲ ἡνωμένον καὶ συμπεφυ- κὸς κατώγεον ἑπτὰ μὲν κίοσι Καριανοῖς τὴν ὀροφὴν στηρίζεται, πέντε μὲν πρὸς μεσημβρίαν δύο δὲ πρὸς ἀνατολήν, τοίχοις δὲ δύο ὠχύρωται, ἐκ πλακῶν̔ Ρωμαίων καὶ Πηγανουσίων καὶ Καριανῶν, πρὸς δὲ καὶ πρασίνων καλλωπιζομένοις ποταμίων Θετταλικῶν· Μουσικὸς ου τος κατονομάζεται διὰ τὴν τῶν μαρμάρων ἀκριβῆ συγκοπήν, ο θεν καὶ τὴν τοῦ ἐδάφους λείωσιν ἐκ διαφόρων μὲν σχημάτων ἐκ διαφόρων δὲ καὶ ὡραίων λίθων ἐξηρτυμένην ε χει. ει ποις α ν αὐτὸ ἰδὼν λειμῶνα ει ναι διαφόροις α νθεσι βρύοντα. τούτῳ πρὸς μὲν δύσιν κατὰ πλευρὰν κουβούκλειον η νωται τὴν τῶν μαρμάρων ὡραιότητα κατὰ πάντα φέρον ἐφόμοιον, ε τι δὲ καὶ κίοσι πέντε Καριανοῖς, τρισὶ μὲν πρὸς μεσημβρίαν δύο δὲ πρὸς δυσμάς, τὴν ὀροφὴν βαστάζουσιν. ε τερον δὲ πρὸς πόδας τούτου ἐστίν, εἰς δύο μὲν δόμους διῃρημένον, τῷ Αὐγουστιακῷ δὲ πλησιάζον κοιτῶνι· ε νθα καὶ Λέων ὁ φιλόχριστος βασιλεὺς εὐκτήριον τῆς ἁγίας Αννης ἐδείματο καὶ αὐτὸ ἐκ τεσσάρων μὲν κιόνων Βαθυΐνων τὴν ὀροφὴν ἀνεγειρόμενον, τὸ ε δαφος δὲ ἐκ λίθου λευκοῦ Προι- κοννησίου, πρὸς τοὺς τοίχους ἐκ Βαθυΐνων πλακῶν διαμορφούμε- νον. ἀλλὰ τοῦτο μὲν τῷ τῆς Αὐγούστης πλησιάζει κοιτῶνι, ὡς ε φαμεν· ἐκεῖνο δὲ τὸ πρὸς δύσιν τοῦ Μουσικοῦ τὴν μὲν κάθοδον ἐν τῷ προρρηθέντι ε χει κοιτῶνι διὰ κλίμακος, ὁμοίως δὲ καὶ τὴν ει σοδον· εἰσάγει δὲ καὶ πρὸς τὸ καινούργιον, κοιτῶνα καὶ τρίκλι147 νον ο ν Βασίλειος ὁ ἀοίδιμος ε κτισε βασιλεύς, καὶ πρὸς τὸν πόρ- τικα τοῦ πέμπτου κουβουκλείου, ἐν ῳ τὸ τοῦ ἁγίου Παύλου εὐ- κτήριον ὑπὸ Βασιλείου τοῦ ἀοιδίμου ι δρυται βασιλέως. 44 Ταῦτα μὲν ου ν ἐν τοῖς ἀνακτόροις κατά τε βορρᾶν καὶ νότον ὑπὸ Θεοφίλου μὲν ἀνῳκοδόμηνται, ὑφ' ἡμῶν δὲ ἱστορίᾳ πα- ραδίδονται, ο τι μὴ βουλόμεθα τὰ ἐκείνου ε ργα, ὁποῖά ποτ' α ν ῃ, λήθῃ παραδίδοσθαι, εἰς διάγνωσιν τῆς ἐκείνου περὶ τὸν βίον προ- αιρέσεως. ἀλλὰ καὶ τοὺς τρικλίνους, τόν τε ου τω καλούμενον Λαυ- σιακόν, προσέτι δὲ μὴν καὶ τὸν̓ Ιουστινιανοῦ, ἐκεῖνος τοῖς χρυσοειδέσι ψήφοις ἐκόσμησε· καὶ τὴν καλάθωσιν ἐκ τῶν Βασιλίσκου τοῦ τυράννου παλατίων μεταγαγὼν τῷ Λαυσιακῷ περιέθηκεν. καὶ ε τερον δὲ τρίκλινον μετὰ τεσσάρων κουβουκλείων σεμνῶν τε καὶ λαμπρῶν, ω ν τὰ δύο μὲν πρὸς τὸ μεσόπατον τοῦ δευτέρου κουβου- κλείου τοῦ μετὰ τὸν Καμιλᾶν, ὑπὸ τεσσάρων ἁψίδων τὴν χρυσοειδῆ ὀροφὴν ε χοντα, πρὸς τὴν Πορφύραν εἰσίν, η τις ου τω λέγεται
q.61
διὰ τὸ τὴν δέσποιναν ἐκεῖσε ε κπαλαι διανέμειν τὸ ὀξὺ ταῖς ἀρχοντίσσαις κατὰ τὸν τῶν βρουμαλίων καιρόν· ε τερα δὲ δύο πρὸς τὸ μέρος τοῦ Λαυσιακοῦ, ἐξ ω ν καὶ τὴν πρὸς αὐτὸν ε χει κατασκοπήν, εἰργάσατο μέν, ἐκ λίθου Προικοννησίου τὰ ἐδάφη καταστρώσας αὐτῶν, καὶ ἐκ χρωμάτων ἀλλ' οὐ μαρμάρων τοὺς τοίχους ὡραΐσας, ὑπὸ ἐμ- πρησμοῦ δὲ ο μως ἀφανείᾳ παρεδόθησαν. καὶ Θέκλα δὲ ἡ τούτου πρώτη θυγάτηρ τὸ κατὰ τὰς Βλαχέρνας κουβούκλειον, ε νθα καὶ 148 τὸ τῆς πρωτομάρτυρος Θέκλης εὐκτήριον ι δρυται, ἐκ τοῦ μὴ ο ντος η γαγεν εὐμορφότατον· ἐκεῖσε δὲ καὶ τὸν βίον ου σα κλινοπετὴς ἐξέλιπεν. ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΜΙΧΑΗΛ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ. ΛΟΓΟΣ Δ. 1 Τοιούτῳ μὲν τέλει βίου ὁ Θεόφιλος ἐχρήσατο, τὴν δὲ βασιλείαν Μιχαὴλ ὁ τούτου υἱὸς διεδέξατο, τρίτον ε τος διανύων ἀφ' ου εἰς τὸν βίον προήχθη τῇ μητρὶ αὐτοῦ Θεοδώρᾳ. τῶν δὲ πραγμάτων ὑπῆρχον φροντισταὶ καὶ ἐπίτροποι ου ς ὁ Θεόφιλος κατέλιπεν, ο τε Θεόκτιστος ὁ εὐνοῦχος, τηνικαῦτα κανίκλειος καὶ λογοθέτης τοῦ δρόμου τυγχάνων, καὶ ὁ πατρίκιος Βάρδας ὁ τῆς Αὐγούστης ἀδελφός, καὶ Μανουὴλ ὁ μάγιστρος ἐκ τῶν̓ Αρμενίων καταγόμε- νος, ο ς καὶ θεῖος ἀπὸ πατρὸς τῆς δεσποίνης ὑπῆρχεν. ἐπεπήγει μὲν ου ν τὰ πολιτικά, καὶ καλῶς τέως τὰ πράγματα διηυθύνετο, ε μελλε δὲ καὶ ἡ τῶν θείων εἰκόνων προσκύνησις ἀνακαινίζεσθαί τε καὶ πρὸς τὴν ἀρχαίαν παλινδρομεῖν αυ θις τιμήν. καὶ δὴ Μανουὴλ νόσῳ πιέζεται δεινῇ καὶ χαλεπῇ· πρὸς ο ν εἰσρέοντες μοναχοὶ τοῦ Στουδίου (καὶ γὰρ η ν αὐτῷ πίστις οὐκ ἀγεννὴς πρὸς αὐτούς) 149 ἀνάκλησιν τῆς ὑγιείας ὑπισχνοῦντο ῥᾳδίαν τε καὶ ταχεῖαν γενέσθαι, η ν μόνον τὴν τῶν ἁγίων προσκύνησιν εἰκόνων αὐτός τε θελήσῃ καὶ τοὺς κρατοῦντας πείσοι θεσπίσαι ἁπανταχοῦ. οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν α λλων ὀρῶν πολλοὶ τῶν θεοφόρων πατέρων προσφιλεῖς τούτῳ τυγχάνοντες, ἐκεῖθεν τὰς ἀρχὰς πρὸς αὐτὸν λαβόντες ο τε τῶν̓ Αρμενιακῶν ἐστρατήγει, προσφοιτῶντες καὶ ἐπὶ τοῖς ὁμοίοις παρακαλοῦντες ε πεισαν ὀρθὰ φρονῆσαί ποτε καὶ τὸ ποθούμενον ὑποσχέσθαι αὐτοῖς, εἰ μόνον ῥᾴων γένοιτο· ο καὶ γέγονε τῇ αὐ- τῶν πρὸς τὸν θεὸν εὐχῇ καὶ σπουδῇ. (2) ἐπεὶ γοῦν ου τος τῆς νόσου ἀπήλλακτο καὶ οἱ μοναχοὶ τῆς πρὸς τὸ πρᾶγμα σπουδῆς οὐκ ἠμέλουν, ἀλλὰ παρακλήσεσι χρώμενοι τῶν πρὸς θεὸν ὑποσχέσεων ἠξίουν μεμνῆσθαι, πλήρη τοῦτον τοῦ θείου ζήλου εἰργάσαντο· καὶ δὴ τοῖς συνεπιτρόποις ἀνακοινώσας τὰ τῆς βουλῆς, καὶ πεί- σας ὡς ε στι καλὸν ἀρχὴν δεξιὰν τοῖς πράγμασιν ἐπιθεῖναι, καὶ μεταρρυθμίσας αὐτοὺς καὶ πρὸς τὸ ἑαυτοῦ βούλημα ἀγαγών, πρὸς τὴν Θεοδώραν εἰσῄει τὰ περὶ τῆς ὑποθέσεως κοινολογησόμε- νος. καὶ ἐκείνη μὲν θεοφιλὴς καὶ ο ντως βασίλεια, ἐπεὶ περὶ τῆς ὀρθοδοξίας η κουσε," τοῦτο" ε φη" καὶ δι' ἐπιθυμίας η γον ἀεὶ καὶ μελετῶσα διέλειπον οὐδαμῶς· ἀλλ' ἡ τῶν πολλῶν συγκλητικῶν καὶ τῶν ἐν τέλει τῇ τοιαύτῃ προσανακειμένων αἱρέσει πληθὺς ἐκώ- λυεν α χρι τῆς σήμερον, οὐχ η ττον δὲ καὶ οἱ τῆς ἐκκλησίας ὑπερ- μαχοῦντες μητροπολῖται, καὶ μάλιστα ὁ πατριάρχης, ο ς μικρὰν 150 ε χοντα τῆς τοιαύτης αἱρέσεως τὸν ἐμὸν α νδρα τὴν ῥίζαν ἐκ τῶν γονέων ἐπὶ πλεῖον ηυ ξησέ τε καὶ στερεωτέραν εἰργάσατο ταῖς αὐ- τοῦ εἰσηγήσεσί τε καὶ πυκναῖς παραινέσεσιν, εἰς χαλεπὰς αἰκίας καὶ βασάνους ἐκτραπῆναι τοῦτον ποιήσας, α ς ἐκεῖνος ὁσημέραι κατὰ τῶν ἁγίων ευ ρηκεν, ἀλείπτης τε καὶ διδάσκαλος τῶν τοιού- των κακῶν ὁ α θλιος γεγονώς."" καὶ τί γοῦν ου τω, δέσποινα, φρονοῦσάν σε καὶ βουλευομένην τὰ κάλλιστα τὸ κωλῦον ἐστίν" ἀντέφησαν" μὴ καὶ εἰς ε ργον ταῦτα ἀχθῆναι καὶ τὴν πάνδημον ταύτην κελεῦσαι εἰς πέρας ἐλθεῖν ἑορτήν;" εὐθὺς γοῦν μετακαλε- σαμένη τὸν τῆς βίγλης δρουγγάριον (Κωνσταντῖνος δὲ ου τος η ν, ὁ τοῦ πατρικίου Θωμᾶ καὶ μετὰ ταῦτα
q.62
γεγονότος λογοθέτου τοῦ δρόμου πατήρ) δηλοῖ τῷ πατριάρχῃ ὡς πολλοὶ πολλαχόθεν συνε- ληλυθότες εὐλαβεῖς τε καὶ μοναχοὶ δέησιν ἐποιήσαντο πρὸς τὴν βασιλείαν ἡμῶν τοῦ τὰς πανσέπτους κελεῦσαι ἀναστηλωθῆναι εἰ- κόνας. εἰ μὲν ου ν ὁμόλογος ει τούτοις καὶ σύμφωνος, καὶ δὴ τὸν παλαιὸν κόσμον ἡ τοῦ θεοῦ ἐκκλησία ἀπολαμβανέτω· εἰ δ' ἀμφί- βολος καὶ τὴν γνώμην οὐκ ε χων εὐθῆ, τοῦ μὲν θρόνου ε ξω γενοῦ καὶ τῆς πόλεως, κατὰ δὲ τὸ προάστειόν σου μικρὸν διάβηθι, μέχρις α ν σύλλογος τῶν ἁγίων πατέρων γένηται μετὰ σοῦ· οιε γὰρ ε τοι- μοι διαδικάζεσθαί τε καὶ διαλέγεσθαι καὶ πείθειν σε περὶ τούτων κακῶς λέγοντα." (3) κατὰ τὸν ἐν τῷ πατριαρχείῳ Θετταλὸν (τρίκλινος δὲ ου τω κατονομαζόμενος) τηνικαῦτα ἀνέκειτο ἐπὶ σκίμ- ποδος, τὰς βασιλικὰς ἀγγελίας δεχόμενος· ο ς α μα τῇ ἀκοῇ τῶν
q.63
λόγων βληθεὶς τὴν ψυχὴν τὸν μὲν ἀποκομιστὴν τούτων, οὐδὲν ε τερον φήσας η βουλεύεσθαι περὶ τούτων καλῶς, α μα τῷ λόγῳ ἀπέσταλκεν, καὶ θᾶττον η λόγος ἐγχειρίδιόν τι λαβὼν τὰς κατὰ γαστέρα φλέβας ἀπέτεμεν, α ς ῃ δει δειλίαν μὲν καὶ οι κτον ἐκ τῆς τοῦ αι ματος δαψιλοῦς ἐκχύσεως ἀποτεκεῖν τοῖς πολλοῖς, θάνατον δὲ η τινα κίνδυνον οὐδαμῶς. θροῦς ου ν καὶ βοὴ εὐθύς τις περιή- χει τὴν ἐκκλησίαν, οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ τὰς βασιλικὰς ἀκοάς, προφθάνουσα τὸν δρουγγάριον, ὡς ἡ δέσποινα ἐκ κελεύσεως τὸν πατριάρχην κατέσφαξεν. τῶν γοῦν λεγομένων ἐταστὴς ἀκριβὴς ὁ πατρίκιος Βάρδας ἀποσταλεὶς αὐτάς τε τὰς πληγὰς ἐκ προνοίας γενομένας ἠρέμα πως κατεφώρασεν, καὶ τὸ δρᾶμα τὸν ε λεγχον οὐ διέφυγεν, αὐτῶν τῶν θεραπόντων κατειπόντων αὐτοῦ, καὶ τὰ τῆς τομῆς ο ργανα (φλεβοτόμα δὲ η ν) εἰς μέσον καθυποβαλλόμενα. ε κτοτε ου ν οὐδενὸς.., ὡς ἐπὶ τοιαύτῃ αἰτίᾳ καὶ γνώμῃ αὐτοφόνῳ ἐπειλημμένος, ἀπηλαύνετο μὲν καὶ τῆς ἐκκλησίας ἐξωθεῖτο ὁ ἀλιτήριος, κατὰ τὸ προάστειον αὐτοῦ τὸ ου τω λεγόμενον περιορισθεὶς τὰ Ψιχά, εἰσήγετο δὲ ὁ πολλοῖς πόνοις καὶ κόποις τὰ τῆς ἀρετῆς σώσας ἀδιαλώβητα, καὶ τῆς ἐγχρονίου μὲν καθείρξεως, καὶ ταύ- της σαπρώσης, ὡς ε οικεν, τὴν τῶν τριχῶν ἀπόρροιαν κληρωσά- μενος, παρὰ θεοῦ δὲ καὶ τῆς βασιλίδος Θεοδώρας τὴν τῆς ἐκκλη- σίας κυβέρνησίν τε καὶ πηδαλιούχησιν· Μεθόδιος ου τος η ν ὁ μέγας καὶ τῆς ἐκκλησίας ἀήττητος πρόμαχος. 152 4 Σκόπει δὲ καὶ ο πως ἐν ταὐτῷ συναγαγούσης τῆς γενναίας καὶ τῷ ο ντι βοηθοῦ γεγονυίας τῷ ἀνδρί, ἀλλ' οὐκ ἐναντίας, τοὺς ο ποι ποτὲ γῆς ο ντας ὀρθοδόξους, καὶ τὴν παρρησίαν ἀναλαβέσθαι θεσπίσασα" α γε δὴ" ε φησεν," ω κλῆρος θεοῦ καὶ πατέρες, ἐμοῦ τὴν τῶν ἱερῶν καὶ πανσέπτων ἀναστήλωσιν εἰκόνων ὑμῖν χορηγού- σης καὶ διδούσης ο τι μάλιστά μου μετ' εὐμενείας, ἀντεπιθεῖναί μοι δικαίαν χάριν καὶ αὐτῇ δεσποίνῃ ου σῃ βουλήθητε, οὐ ταπει- νήν τινα καὶ μικράν, ι να μηδὲ χάρις νομίζοιτο, οὐδὲ τοῖς διδοῦσιν ὑμῖν η ἐμοὶ αἰτουμένῃ ἀνάρμοστόν τε καὶ ἀσύμφορον, ἐπιτηδείου δὲ καὶ μονίμου καὶ παρὰ θεῷ εὐαποδέκτου καθεστώσης καὶ νομι- ζομένης. ἡ δέ ἐστιν ἡ εἰς τὸν ἐμὸν α νδρα τε καὶ βασιλέα περὶ τούτων διαβαίνουσα συγγνώμη τε καὶ συγχώρησις καὶ ἀμνηστία παρὰ θεοῦ τῆς τοιαύτης διαμαρτίας· ὡς εἰ μὴ τοῦτο γένηται, ου τ' ἐμὲ σχοίητε ἐπακολουθοῦσαν ὑμῖν ου τε τὴν τῶν σεπτῶν εἰκό- νων προσκύνησιν καὶ ἀνάρρησιν, ἀλλ' οὐδὲ τὴν τῆς ἐκκλησίας ἀνάληψιν." (5) καὶ α μα τὸν λόγον κατέπαυσεν." ο τι μὲν ου ν δίκαια," ἡ ὀρθόδοξος ἐκκλησία καὶ ὁ ταύτης ἐξάρχων Μεθόδιος ε φασαν," δέσποινα, ἐξαιτῇ, οὐδ' ἡμεῖς ε χομεν ἀπαναίνεσθαι· δίκαιον γὰρ τοῖς εὐεργέταις καὶ α ρχουσι τὰς προσηκούσας χάριτας ἀντεπιτίθεσθαι δαψιλῶς, ο ταν μὴ τυραννὶς α ρχῃ χείρ, ἀλλ' ε στι γνώμη θεοφιλής. ἀλλ' ου πω θεοῦ δίκην ἡμεῖς τὸν πρὸς α λλον 153 βίον διαβεβηκότα δυνατοὶ ἐξαιρεῖσθαι, τὰ ὑπὲρ ἡμᾶς φανταζόμε- νοι. δυνατοὶ μὲν ἡμεῖς, καὶ κλεῖς οὐρανῶν πιστευθέντες παρὰ θεοῦ, τοῖς βουλομένοις πᾶσιν ἀνοιγνύναι αὐτάς· ἀλλὰ τοῖς κατὰ βίον τοῦτον ε τι οἰκονομουμένοις, πρὶν ἀλλαχοῦ μεταστῶσιν· ε στιν δ' ο τε καὶ τοῖς μεθισταμένοις, ο ταν τε μικρὰ τὰ σφάλματα ῃ καὶ
q.64
μετάνοια τούτοις προσῆν. τοῖς δ' η δη μετὰ πονηρῶν ἐλπίδων ἀπάρασι καὶ πρόδηλον φέρουσι τὴν κατάγνωσιν οὐχ οι οί τε τὰς εὐθύνας διαλύειν τούτοις ἡμεῖς." (6) καὶ ἡ δέσποινα, ει τ' ἀλη- θῶς ει τε καὶ α λλως τῷ τοῦ ἀνδρὸς ἀναθερμανθεῖσα φίλτρῳ (ο περ ε στι, καὶ ἡμεῖς συγκατατιθέμεθα), η μὴν ἐνωμότως τὸν ἱερὸν ἐκεῖνον θίασον ἐβεβαίου ὡς μεγάλα τραγῳδούσης καὶ κατολοφυρο- μένης καὶ πάντα ἐκτραγῳδούσης κατὰ τὸν τῆς ἐξόδου τούτου και- ρόν, καὶ διαγραφούσης ὡς οι α ἐπακολουθήσει ἡμῖν μεμισημένοις ἐν τηλικαύτῃ πόλει περὶ τῆς τοιαύτης αἱρέσεως, εὐχῶν στέρησις, ἀρῶν ἐπέκτασις, λαοῦ ἐπανάστασις, εἰσῄει τούτῳ μετάμελος τῆς αἱρέσεως. καὶ ταύτας α μα αἰτησάμενός τε καὶ κατασπασάμενος ζεούσῃ ψυχῇ, ἐμοῦ ἐν χερσὶ καθυποβαλούσης, τοῖς ἀπάγουσιν ἀγγέλοις τὸ πνεῦμα παρέδωκεν. ταύτης ἐκεῖνοι ἀκηκοότες δὴ τῆς φωνῆς, καὶ τὸν τρόπον τῆς Αὐγούστης εὐλαβηθέντες (η ν γάρ, εἰ καί τις, φιλόχριστος), καὶ α μα τὴν τῶν ἁγίων εἰκόνων ζητοῦντες τιμήν, κοινῇ ψήφῳ καὶ γνώμῃ τῆς μὲν ἁμαρτίας ταύτης, εἰ ου- τως τοῦτ' ε στιν, συγγνώμην ε φασαν εὑρήσειν παρὰ θεῷ, καὶ α μα 154 δι' ἐγγράφου ἀσφαλείας τὴν πίστιν τούτου τῇ δεσποίνῃ ἐδίδοσαν. ἐφ' οι ς τὴν ἐκκλησίαν ἀπολαβόντες, καὶ τῷ Μεθοδίῳ ἁγιωτάτῳ τὴν τῆς ἀρχιερωσύνης ἀποδεδωκότες τιμήν, τῇ πρώτῃ τῶν ἁγίων νηστειῶν κυριακῇ σὺν αὐτῇ τῇ δεσποίνῃ πάννυχον ὑμνῳδίαν ἐν τῷ κατὰ τὰς Βλαχέρνας ἱερῷ τεμένει τῆς ὑπεραγίας ἡμῶν δεσποίνης καὶ θεοτόκου τετελεκότες, τῇ ε ωθεν μετὰ λιτῆς τῷ μεγάλῳ τοῦ θεοῦ λόγου τεμένει καταλαμβάνουσι· καὶ τὸν κόσμον αὐτῆς αυ θις ἀναλαμβάνει ἡ ἐκκλησία, τῆς ἁγίας μυσταγωγίας τελειωθείσης ἁγνῶς. καὶ ἡ μὲν ὀρθόδοξος ου τω προέκοπτεν ἐκκλησία, ἀνα- καινιζομένη ὡς ἀετός, τὸ τῆς γραφῆς, πάντων τῶν αἱρεσιωτῶν ἐν πάσῃ τῇ ὑφ' ἡλίῳ καθαιρέσει ὑποβληθέντων καὶ τοῦ ἀρχιερέως αὐτῶν·̓ Ιωάννης ου τος η ν, ὁ διὰ τὴν οἰκείαν ἀσέβειαν̓ Ιαννὴς παρὰ τῶν εὐσεβῶν ὀνομασθείς, οὐκ ἐπηλύτης καὶ ξένος, αὐτόχθων δὲ καὶ τῆς βασιλίδος ταύτης τῶν πόλεων βλάστημα (φύεσθαι δὲ καὶ ἐν ἀμπέλῳ βάτον ἠκούσαμεν), οὐδ' ἐξ ἀσήμου τινὸς ἀλλὰ καὶ λίαν εὐγενοῦς καταγόμενος σειρᾶς, τῆς ου τω τῶν Μοροχαρζαμίων λεγομένης. 7 Ου τος ου ν, ι να καὶ τὰ κατ' αὐτὸν ἡ ἱστορία δηλώσῃ, τῆς μονῆς τῶν μαρτύρων Σεργίου καὶ Βάκχου τῆς ἐν τοῖς̔ Ορμίσ- δου διακειμένης ἡγούμενος α νωθεν καὶ τῷ βασιλικῷ κλήρῳ καταριθμούμενος, διαφερόντως παρὰ Μιχαὴλ ἠγάπητο τοῦ Τραυλοῦ, ει τε μόνῳ τούτῳ τῷ κοινωνὸς ει ναι τῆς τούτου αἱρέσεως, ει τε καὶ τῷ διαφέρειν ἐπὶ λογιότητι δόξαν τινὰ ἐσχηκώς. πλὴν ἠγάπητο 155 καὶ τοῦ Θεοφίλου διδάσκαλος ἐγκαθίστατο. καὶ ου τος ἐπεὶ τὰς τῆς βασιλείας ε σχεν ἡνίας, σύγκελλον μὲν πρότερον τοῦτον τιμᾷ, ει θ' υ στερον καὶ πατριάρχην καθίστησι Κωνσταντινουπόλεως, προγνώσεις τινὰς διὰ λεκανομαντείας καὶ γοητείας αὐτῷ ἀπαγγέλ- λοντα. καὶ ἡ γοητεία τοιαύτη. ε θνους ποτὲ τρισὶν ὑφ' ἡγεμόσι στρατηγουμένου ἀπίστου τε καὶ σκληροῦ τὴν τῶν̔ Ρωμαίων χώραν κατατρέχοντός τε καὶ καταληϊζομένου, καὶ ὡς εἰκὸς ἀθυμοῦντος ἐπὶ τούτῳ τοῦ Θεοφίλου καὶ τοῦ ὑπηκόου παντός, ἀποσκευάζεσθαί που τὴν ἀθυμίαν ου τος συμβουλεύει καὶ θάρρους πληρωθῆναί τε καὶ χαρᾶς, ει γε μόνον τῇ τούτου ἐπακολουθοίη βουλῇ. ἡ δὲ η ν τοιαύτη. ἐν τοῖς εἰς τὸν ευ ριπον τοῦ ἱπποδρομίου ἱδρυμένοις χαλκοῖς ἀνδριᾶσιν ἐλέγετό τις ει ναι ἀνδριὰς τρισὶ διαμορφούμενος κεφαλαῖς, α ς κατά τινα στοιχείωσιν πρὸς τοὺς τοῦ ε θνους ἀρ- χηγοὺς ἀνῆγεν. σφύρας ου ν μεγίστας σιδηρᾶς ἰσαρίθμους ταῖς κεφαλαῖς προσέταττε γενέσθαι, καὶ ἀνδράσιν ἐγχειρισθῆναι αὐτὰς τρισίν, ἐπὶ χειρῶν γενναιότητι διαφέροντας· κατὰ δέ τινα ω ραν νυκτερινὴν πρὸς τὸν εἰρημένον ἀνδριάντα πλησίον στάντας αὐτοῦ, καὶ τὰς σφύρας ἐπὶ χεῖρας ἐν μετεώρῳ ε χοντας, ἡνίκα τούτοις κελεύσειεν, μεθ' ὑπερβαλλούσης δυνάμεως ὁμοῦ ταύτας κατενεγ- κεῖν, ὡς ἐξ ἑνὸς κρούσματός τε καὶ πλήξεως τὰς τοιαύτας ἀποτε- μεῖν κεφαλάς. τούτοις τοῖς λόγοις εὐφρανθείς τε α μα
q.65
καὶ ἐκπλα- γεὶς ὁ Θεόφιλος ἐκέλευσε τὸ ε ργον ἐπαγαγεῖν. ὡς ου ν παρῆσαν πόρρω δὴ τῶν νυκτῶν οἱ μὲν α νδρες τὰς σφύρας κατέχοντες, ὁ δὲ 156̓ Ιωάννης διὰ λαϊκοῦ ἐνδύματος ἑαυτὸν περικρύπτων, ὡς α ν μὴ κατάδηλος γένηται, καθ' ἑαυτὸν ὁ̓ Ιωάννης τοὺς στοιχειωτικοὺς λόγους ὑπειπὼν καὶ τὴν ἐνοῦσαν τοῖς α ρχουσι δύναμιν εἰς τὸν ἀν- δριάντα μεταγαγών, η μᾶλλον τὴν ου σαν πρότερον ἐν τῷ ἀνδριάν- τι καταβαλὼν ἐκ τῆς τῶν στοιχειωσάντων δυνάμεως, παίειν ε κα- στον προστάττει νεανικῶς τε καὶ ἰσχυρῶς. καὶ οἱ μὲν δύο ἰσχυ- ροτάταις χρησάμενοι καταφοραῖς τὰς δύο τοῦ ἀνδριάντος κεφαλὰς ἀπέκοψαν· ὁ δ' ε τερος μαλακώτερον ποιήσας τὴν πληγὴν μικρὸν μὲν κατέκλινεν, οὐ μὴν καὶ ο λην τοῦ σώματος ἀπέτεμεν τὴν κεφα- λήν. τούτοις ου ν καὶ τὰ κατὰ τοὺς ἡγεμόνας ἐπηκολούθει. ε ριδος γάρ τινος κραταιᾶς ἐπεισπεσούσης αὐτοῖς καὶ ἐμφυλίου μάχης, ὑπὸ τοῦ ἑνὸς οἱ δύο τῶν ἡγεμόνων πίπτουσι κατὰ τὴν κεφαλῶν ἐκτομήν, τοῦ τρίτου μόνου διασωθέντος μέν, οὐχ ὑγιῶς δέ. ου- τως εἰς τὸ μηδὲν ει ναι τὸ ε θνος χωρῆσαν πρὸς τὰ οἰκεῖα αυ θις μετὰ φυγῆς ἀφώρμα καὶ συμφορᾶς. ἀλλὰ τὰ μὲν τῆς γοητείας ου τως, (8) τῷ δὲ γόητι τούτῳ ἀδελφὸς η ν σαρκικός, ο νομἀ Αρ- σαβήρ, τὴν τύχην πατρίκιος παρὰ Θεοφίλου τιμηθείς. τούτῳ γοῦν προάστειον κατὰ τὸ εὐώνυμον μέρος τοῦ ἐκπλεομένου Εὐξεί- νου ἐν τῇ μονῇ τοῦ ἁγίου Φωκᾶ προσῆν, οἰκοδομὰς μεγίστας ε χον καὶ πολυτελεῖς στοάς τε καὶ βαλανεῖον καὶ πρὸς τούτοις δεξαμενάς. ἐκεῖσε δὴ ὁ πατριάρχης συχνὰς ποιῶν καταγωγὰς λέγεταί τι ὑπό- γειον κατασκευάσαι ἐνδιαίτημα τῶν Τροφωνίου παρόμοιον, ο πισθεν δὲ τῆς ἀνοιγομένης θύρας κατὰ τὸ πρόχειρον πυλίδα ει ναί τινα 157 διὰ βαθμίδων οὐκ ὀλίγων ἐκεῖσε δὴ τοὺς θέλοντας παραπέμπου- σαν. ἐκεῖνο γοῦν αὐτοῦ πονηρὸν ἐργαστήριον. ἐκεῖσε δὴ τούτῳ τινὲς νῦν μὲν ἐταμιεύοντο θαλαμηπολούμεναι, μονάζουσαί τε καὶ α λλως τὸ κάλλος γυναῖκες μὴ διαφθείρουσαι, αι ς συνεφθείρετο· νῦν δὲ μαντεῖαι δι' ἡπατοσκοπίας καὶ λεκανομαντείας καὶ γοητείας καὶ νεκυομαντείας ἐνηργοῦντο, ταύταις προσχρωμένου κοινωνοῖς τε καὶ βοηθοῖς. ο θεν πολλάκις καί τινα προλέγειν τούτῳ συνέβαινε τῇ τῶν δαιμόνων συνεργείᾳ ἀληθῆ, οὐ τῷ Θεοφίλῳ μόνῳ ἀλλὰ καὶ ἑτέροις τοῖς τούτου ὁμόφροσιν. ἀλλὰ τοῦτο μὲν τούτου τὸ μιαρὸν ἐνδιαίτημα ὀψέ ποτε πρὸς Βασίλειον τὸν τηνικαῦτα παρα- κοιμώμενον ἀπεμποληθὲν παρὰ τοῦ ἀδελφοῦ εἰς ἱερὸν μετηνέχθη φροντιστήριον, οὐκ ἐκεῖνο μόνον ἀλλὰ καὶ τὰ λοιπά, καθὼς αὐτῷ διαφέροντα η ν· καὶ ἐκ βάθρων ἡ τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος ἀνι- δρύθη μονή. 9 Τότε δὲ ου τος καὶ πᾶσα ἡ αὐτοῦ, ὡς ει ρηται, συμμο- ρία τῇ καθαιρέσει ὑποβληθέντες οὐχ ἡσυχῇ παραπέμπειν τὸν ἑαυ- τῶν βίον ἐδοκίμαζον, ἀλλ' ε τι καὶ κατὰ τῶν ἁγίων εἰκόνων ἐνεα- νιεύοντο. μετὰ γοῦν τὴν καθαίρεσιν ὑπερορίας ε ν τινι μονῇ γε- γονώς, εἰκόνος μιᾶς κατὰ τὸν ο ροφον ἱστορημένης καὶ ἀτενῶς οι ον ἀτενιζούσης αὐτῷ, μὴ φέρων ου τος ὁρᾶν τὴν ἐκείνης πρὸς αὐτὸν ἐπικατιοῦσαν θέαν, καθαιρεῖσθαι ταύτην διά τινος οἰκέτου προσ- τάττει καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς κατορύττεσθαι, τοῦτο μόνον ἐπιλέ- γων, ὡς τὴν ταύτης οὐ δύναμαι μορφὴν ἐνορᾶν. η κουστο γοῦν 158 ταῦτα τῇ δεσποίνῃ, καὶ τῇ προσηκούσῃ μάστιγι καὶ παιδείᾳ διὰ σκυτάλης καθυποβέβλητο. (10) ἀλλ' οὐδ' ου τως η ν ἀγαπητὸν αὐτῷ τῆς ἡσυχίας ἐρᾶν, μῶμον δέ τινα καὶ ω ς ἐπειρῶντο τῷ ἐν ἁγίοις Μεθοδίῳ προσάπτειν, καὶ μῶμον εἰς γυναικὸς φθορὰν παῖδα κεκτημένης μονογενῆ (Μητροφάνης ου τος η ν, ὁ μετ' οὐ πολὺ τῆς Σμύρνης καθηγησάμενος), η ν καὶ χρυσίων ἱκανῶν ἐξω- νησάμενοι καὶ α μα καθυποσχόμενοι εἰ μόνον τούτοις συμφήσειεν, πολλὰ κατελέγοντο πρὸς τὴν δέσποιναν καὶ τοὺς ἐπιτροπεύοντας τοῦ παιδὸς αὐτῆς. βῆμα γοῦν εὐθέως καὶ κριτήριον φρίκης γέ- μον ἐκ πολιτικῶν ἀνδρῶν συγκροτούμενον καὶ ἐκκλησιαστικῶν. οὐ τῶν εὐσεβῶν τις ἀπῆν, οὐ τῶν ἀσεβῶν, οὐ τῶν μονήρη βίον ἐπειλημμένων, οὐκ α λλος τις τῶν ἀκούειν η λαλεῖν δυναμένων· τοὺς μὲν γὰρ ἡ
q.66
πρὸς τὸ ξένον τῆς λοιδορίας κατηφιῶντας οι ον ἐνῆ- γεν αἰδώς, τοὺς δ' ἡ τοῦ κροτεῖν καὶ χαίρειν ὑπ' ἀκρασίας ἡδονή. η γοντο γοῦν οἱ κατηγοροῦντες εἰς μέσον, καὶ τῶν λεγομένων ἡ α ν- θρωπος ε λεγχος. ὁ δὲ α μα τῇ παραστάσει τῆς γυναικός, οὐδὲν ὑποστειλάμενος οὐδαμῶς, ο πως τε ε χεις κυρία, ταύτην ἐπηρώτα εἰς ἐπήκοον (καὶ γὰρ η ν αὐτῷ γνώριμος ἐκ πολλοῦ δι' ἀρετήν), καὶ ο πως ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα, περὶ τοῦ ταύτης ἀνδρὸς καὶ τῶν προσηκόντων αὐτῇ· ου τως τούτῳ ἐπήνθει τὸ α πλαστον. οἱ δὲ μᾶλλον ἐκβοήσαντες ἐγαυρίων ὑφ' ἡδονῆς, τὰ τῆς κατηγορίας ἐπαύξοντες καὶ σαφῆ τὸν ε λεγχον δόντες λοιπόν. ὡς δ' ου τος μόλις τῆς κατηγορίας ἐπῄσθετο, ζήλῳ πυρωθείς, ὡς α ν μὴ δι' 159 αὐτοῦ τὰ τῆς ἐκκλησίας κινδυνεύοι καὶ τοῦ Χριστοῦ, α λλον μὲν ει ναι καιρὸν αἰδοῦς α λλον δὲ ὑποστολῆς καὶ σεμνότητος, μικρὸν ἐκ τοῦ θρόνου μετεωρίσας αὐτὸν καὶ πρὸς ἑαυτὸν τὸν κόλπον συνα- γαγὼν γυμνὴν ἐδείκνυεν τὴν αἰδώ, τεθαυματουργημένην ε χων καὶ οὐ κατ' α νθρωπον, καὶ α μα διηγεῖτο τὴν θαυματουργίαν, ὡς πρὸ πολλοῦ κατὰ τὴν πρεσβυτέραν̔ Ρώμην γενόμενος, σφριγώντων ε τι καὶ ἐνακμαζόντων τῶν παθῶν, ε ρως τις αὐτὸν ἐξέκαιεν θερμό- τερον η καὶ κατὰ πάθους ὁρμήν. ἐπεὶ γοῦν ἐκινδύνευεν καὶ πε- ριγενέσθαι τούτου οὐκ η ν οι ός τε, τὸν κορυφαῖον Πέτρον τὼ χεῖρε πρὸς τὸν ναὸν ἐκπετάσας ἐξελιπάρει τυχεῖν τινὸς ἐπικουρίας καὶ ἀρωγῆς. καὶ δὴ τῷ κόπῳ τῆς εὐχῆς ὀψὲ πρὸς υ πνον κλιθείς, φανῆναί οἱ τὸν ἀπόστολον ἐκείνου τοῦ μέρους ἁπτόμενον καὶ τὰς ὁρμὰς σβεννύοντα τῶν παθῶν, τοῦτο μόνον προσεπιλέγοντα τὸ" ἀπολέλυσαι δὴ τῆς τῶν παθῶν ἐπικρατείας, Μεθόδιε." τούτοις ἐκεῖνος τὸν μακρὸν ἐκεῖνον πέπεικε σύλλογον, αἰσχύνης πλήσας τοὺς τῆς ἀληθείας ἐχθρούς. οὐ μὴν ὁ μάγιστρος Μανουὴλ τού- τοις ἠξίου λύεσθαι τὰς κατηγορίας, ἀλλὰ καὶ τῇ γυναικὶ ἠπείλει η μὴν ἀπαγαγεῖν τῆς ζωῆς, εἰ μὴ τὴν πᾶσαν διδάξῃ ἀλήθειαν. καὶ η γ' εὐθέως ε κπυστον καὶ σαφῆ τὴν πᾶσαν δραματουργίαν ποιεῖ, τόσου καὶ τόσου λέγουσα χρυσίου ἐξωνηθῆναι, καὶ ε τι ε ν τινί μου τῶν κιβωτίων, ου τως ὡς ἐδόθη, σεσημασμένον ἐστὶ καὶ πεφύλακται σφραγῖδι αὐτῶν. αὐθωρὸν ου ν ἀποστείλαντες ἐκεῖνό 160 τε, ὡς ε φησεν ἡ γυνή, ευ ρον τὸ χρυσίον κατὰ τὴν κιβωτὸν καὶ η γαγον. καὶ ου τοι τῇ τοῦ πατριάρχου συμπαθείᾳ καὶ παρακλή- σει πρὸς τοὺς κρατοῦντας οὐ ποινῶν καὶ βασάνων, ω ν η σαν α ξιοι, ἀλλὰ συγγνώμης ἠξίωντο, τοῦτο μόνον εἰς ε κτισιν λαβόντες καὶ τιμωρίαν τὸ ἀνὰ πᾶν ε τος ἐν τῇ τῆς ὀρθοδοξίας πανηγύρει μετὰ λαμπάδων ἀπὸ τοῦ ἐν Βλαχέρναις σεβασμίου σηκοῦ τῆς θεομήτο- ρος πρὸς τὸν θεῖον καὶ περιώνυμον τῆς σοφίας ἀφικνεῖσθαι νεὼν καὶ τὸ οἰκεῖον ἐνηχεῖσθαι αὐτοῖς ὠσὶν ἀνάθεμα διὰ τὴν πρὸς τὰς θείας εἰκόνας ἀπέχθειαν· ο καὶ τηρούμενον ἐφάνη ἐπὶ πολὺ καὶ τῆς αὐτῶν μέχρις ἐταμιεύθη ζωῆς. καὶ ἡ μὲν ἐφ' ἱκανὸν αὐξηθεῖσα τοιαύτη αι ρεσις τοιοῦτον δὴ ει χε καὶ τὸ πέρας ἐκ τοῦ θεοῦ· ἀνέλαμψαν δὲ αἱ θεῖαι τῶν ἁγίων εἰκόνων μορφαί, οὐ θεϊκῶς ἡμῖν λατρευόμεναί τε καὶ τυπούμεναι, σχετικῶς δὲ καὶ σεβασμίως τὴν δι' αὐτῶν πρὸς τὰ πρωτότυπα ἡμῖν τιμήν πως διαπορθμεύουσαι. 11 Ταύτην α γουσα τὴν ἑορτὴν ἡ Θεοδώρα δι' ἡδονῆς εἱστία ποτὲ ἐν ταὐτῷ τὸ τῆς ἐκκλησίας πλήρωμα πᾶν κατὰ τὰ ἐν τοῖς Καριανοῦ ἀνάκτορα, α, ὡς ει ρηται πρότερον ἡμῖν, τῶν ἑαυ- τοῦ ε νεκεν θυγατέρων ὁ Θεόφιλος ἐνεδείματο. οὐκ η ν γοῦν ο στις οὐ παρῆν ἐκεῖ τῶν ἱερέων καὶ ὁμολογητῶν. τούτοις ἐναρίθμιοι Θεοφάνης τε ὁ τῆς Σμύρνης καὶ ὁ αὐτοῦ Θεόδωρος ἀδελφός. ὡς ου ν τὰ τῆς εὐωχίας παρήκμασεν καὶ εἰς βρῶσιν τὰ τραγήματα μετὰ τῶν πλακούντων παρέκειντο, συνεχῶς ἀτενιζούσης τῆς βασι161 λίδος καὶ τὰ ἐν τῷ μετώπῳ γράμματα τῶν πατέρων καθορώσης καὶ στεναζούσης συνέβη πως τούτους ὡς ἐξ ὁμολόγου ἀντοφθαλμῆ- σαι καὶ ταύτην ἐνιδεῖν ἀτενιζούσης αὐτοῖς. φησάντων γοῦν ὡς τίς α ρα, δέσποινα, ἡ αἰτία τῆς πρὸς ἡμᾶς σου ὁράσεως ἀτενοῦς; τὴν ἐκ τῶν γραμμάτων ε φη θαυμάζειν καρτερίαν ὑμῶν καὶ τὴν τοῦ ταῦτα δράσαντος ἀπήνειαν
q.67
εἰς ὑμᾶς. καὶ ὁ μακαρίτης Θεο- φάνης μηδὲν εὐλαβηθείς τε καὶ τῶν προησφαλισμένων διανοηθεὶς" ὑπὲρ ταύτης" ε φησε" τῆς γραφῆς ευ μάλα τρανῶς ἐν τῷ τοῦ θεοῦ ἀδεκάστῳ δικαστηρίῳ διαδικάσομαι σὺν τῷ ἀνδρί σου καὶ βασιλεῖ." τούτῳ περίλυπος γενομένη, ἀλλὰ μὴν καὶ σύνδακρυς," καὶ ταῦτα" ε φησεν ἡ βασίλεια" ἡ ὑπόσχεσις καὶ αἱ δι' ἐγγράφων ὁμολογίαι ὑμῶν, ὡς μὴ μόνον συγκεχωρηκέναι ἀλλὰ καὶ πρὸς ἀγῶ- νας ἐνάγειν καὶ καλεῖν;"" ου" φησιν ὁ πατριάρχης αὐθωρὸν ἀναστὰς καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἱερέων," βασίλεια, ου· ἀλλ' ε ξει βεβαίως τὰ ἡμέτερα, τῆς ὀλιγωρίας τούτων λογιζομένης οὐδέν." ου τω μὲν ου ν ἐσιγάσθη ταῦτα, καὶ τὰ τῆς ἐκκλησίας ε θη ἀκύ- μαντα. 12 Καὶ ἑτέρα δέ τις αι ρεσις ου τω τῶν Ζηλίκων λεγομένη ἀναφανεῖσα, σὺν τῷ ἑαυτῆς ἀρχηγῷ Ζῆλι ὀνομαζομένῳ, φέροντι δὲ τὴν τῶν ἀσηκρήτων ἐν πρώτοις τιμήν, ἐθεραπεύθη τε καὶ πρὸς θεοσέβειαν μετηνέχθη ἐν προόδῳ βασιλικῇ, τῆς τοῦ μύρου μόνου 162 μετὰ καινῶν ἐμφωτίων τε καὶ ἐσθημάτων καταξιωθέντων χρίσεως τῶν ἀντιποιουμένων αὐτῆς, καὶ τελειωθέντων λαμπρῶς. 13 Ο γε μὴν α ρχων Βουλγαρίας (Βώγωρις ου τος η ν) θρασύτερον ἐξεφέρετο γυναῖκα τῆς βασιλείας κρατεῖν διακηκοώς· ο θεν καί τινας ἀγγέλους ἀπέσταλκεν πρὸς αὐτήν, τὰς συνθήκας λέγων καταλύειν καὶ κατὰ τῆς τῶν Ρωμαίων ἐκστρατεύειν γῆς. ἀλλ' αὐτὴ μηδὲν θῆλυ ἐννοοῦσα ἡ α νανδρον" καὶ ἐμὲ" αὐτῷ κατε- μήνυεν" κατ' αὐτοῦ εὑρήσεις ἀντιστρατεύουσαν. καὶ ἐλπίζω μὲν κυριεῦσαί σου· εἰ δὲ μὴ γένηται καὶ ἐκνικήσεις με, καὶ ου τω σου περιέσομαι, τὴν νίκην ἀρίδηλον ε χουσα· γυναῖκα γὰρ ἀλλ' οὐκ α νδρα ε ξεις ἡττηθέντα σοι." διὰ τοῦτο μὲν ου ν καὶ ἐφ' ἡσυχίας ε μεινεν, μηδὲν τολμήσας νεανιεύεσθαι, καὶ τὰς τῆς ἀγάπης αυ θις ἀνενέου σπονδάς. (14) καὶ δὴ ζήτησίν τινα καὶ πολλὴν ε ρευναν περί τινος μοναχοῦ, ου τω καλουμένου Θεοδώρου τοῦ ἐπίκλην Κου- φαρᾶ, ει τε ε κ τινων ὀνειράτων καὶ ο ψεως ει τε α λλως πως, πρὸ πολλοῦ αἰχμαλωτισθέντος ἡ Θεοδώρα πρὸς τὸν α ρχοντα Βουλγα- ρίας ἐποίει, καὶ αὐτὸν ἠξίου διὰ γραμμάτων ἀνερευνῆσαι καὶ τι- μῆς ο σης καὶ βούλοιτο ἀπολυτρώσασθαι τοῦτον αὐτῇ. ἠξίου δὲ καὶ ου τος, ἀφορμὴν ἐκ τούτου λαβών, περὶ οἰκείας αὐτοῦ πρεσ- βεύειν ἀδελφῆς παρὰ τῶν̔ Ρωμαίων μὲν αἰχμαλωτισθείσης ποτέ, κατεχομένης δὲ νῦν ἐν τῇ τοῦ βασιλέως αὐλῇ. αυ τη δὴ ου ν πρὸς τὴν πίστιν καλῶς μετενεχθεῖσα, καὶ γράμματα κατὰ τὸν τῆς αἰχμα- 163 λωσίας παιδευθεῖσα καιρόν, καὶ α λλως τὴν τῶν Χριστιανῶν τάξιν τε καὶ περὶ τὸ θεῖον αἰδώ τε καὶ δόξαν, ὡς ε στι, θαυμάζουσα διαφερόντως, ἐπεὶ τῆς ἐπανόδου τῆς πρὸς τὸν ἀδελφὸν τετύχηκεν, οὐ διέλιπεν ἐκθειάζουσά τε καὶ παρακαλοῦσα καὶ σπέρματα καταβάλλουσα τῆς πίστεως πρὸς αὐτόν. ὁ δὲ (η ν γὰρ παρὰ τοῦ εἰρη- μένου Κουφαρᾶ μικρά τινα παιδευθεὶς καὶ τῶν μυστηρίων κατηχη- θείς) τοῦτον μὲν ἀποστείλας τὴν οἰκείαν ἐλάμβανε μισθὸν ἀδελ- φήν· πλὴν ε μενεν ο περ η ν, ἀπιστίᾳ κατισχημένος καὶ τὴν αὐτοῦ θρησκείαν τιμῶν. ἀλλά τις πληγὴ περιπεσοῦσα θεήλατος (λιμὸς δὲ η ν, ου τω μᾶλλον τῶν παχυτέρων καὶ γαιωδεστέρων, ὡς ε οικεν, μεταπαιδευομένων καὶ τὰ κακὰ μεταμανθανόντων) τὴν αὐτοῦ ἐπο- λιόρκει καὶ κατέτρυχεν γῆν. καὶ ο ς θεὸν ἐκεῖνον ἠνάγκαζεν ἐπι- καλεῖσθαι πρὸς α μυναν τῶν δεινῶν, τὸν ὑπὸ τοῦ Θεοδώρου μὲν πολλάκις καὶ τῆς αὐτοῦ ἀδελφῆς θαυμαζόμενόν τε καὶ σεβόμενον, ὡς εἰκός. τυχόντες ου ν τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν δεινῶν, ου τω δὴ πρὸς θεοσέβειαν μετατίθεται, καὶ τῆς τοῦ λουτροῦ παλιγγενεσίας καταξιοῦται, καὶ Μιχαὴλ κατονομάζεται κατὰ τὸ ο νομα τοῦ βα- σιλέως, παρὰ τοῦ πρὸς ἐκεῖνον ἀποσταλέντος ἀρχιερέως ἀπὸ τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων. (15) καί τι δὲ τοιοῦτον ἐπισυμβῆναι φασίν, ὡς ε ρωτα δεινὸν περὶ τὴν κυνηγεσίαν τὸν Βώγωριν α ρχοντα κεκτημένον ταῦτα καὶ κατά τινα οι κον τῶν ἑαυτοῦ, ἐν ῳ συνεχῶς ἀφικνεῖτο, θελῆσαι ἐξιστορῆσαι, νύκτωρ ὡς α ν ε χοι καὶ μεθ' 164 ἡμέραν τὰ τοιαῦτα τῶν ὀφθαλμῶν
q.68
ἐντρυφήματα. ὡς γοῦν ὁ τοιοῦτος αὐτὸν ε ρως ἐπεισῆλθεν, μετακαλεῖται μοναχόν τινα τῶν καθ' ἡμᾶς̔ Ρωμαίων ζωγράφον· Μεθόδιος ο νομα τῷ ἀνδρί. τοῦ- τον ου ν στάντα κατὰ πρόσωπον ε κ τινος θείας προνοίας οὐ τὰς ἐν πολέμῳ ἀνδροκτασίας η τὰς ζῴων καὶ θηρίων ἐπικελεῦσαι γράψειν σφαγάς, ἀλλ' α βούλοιτο, τοῦτο μόνον ἐπειπὼν ὡς εἰς φόβον τοὺς ὁρῶντας ἐκ τῆς θέας ἐνάγεσθαι βούλοιτο καὶ α μα παρακαλεῖσθαι πρὸς ε κπληξιν ἀπὸ τῆς γραφῆς. μηδὲν γοῦν ου τος πρὸς φόβον ε τερον ἐνάγειν η τὴν τοῦ θεοῦ δευτέραν εἰδὼς παρουσίαν, ταύτην ἐκεῖσε καθυπέγραψεν, καὶ τοὺς δικαίους ἐντεῦθεν τὰ βραβεῖα τῶν πόνων ἀπολαμβάνοντας, ἐκεῖθεν δὲ τοὺς πεπλημμεληκότας τοὺς τῶν βεβιωμένων δρεπομένους καρποὺς καὶ πρὸς τὴν ἠπειλημένην κόλασιν ἀπελαυνομένους τε καὶ ἀποπεμπομένους σφοδρῶς. ταῦτ' ου ν, ἐπειδὴ πέρας ει χεν ἡ γραφή, κατιδών, καὶ δι' αὐτῶν τὸν τοῦ θεοῦ φόβον ἐν ἑαυτῷ συλλαβών, καὶ κατηχηθεὶς τὰ καθ' ἡμᾶς θεῖα μυστήρια, νυκτῶν ἀωρὶ τοῦ θείου μεταλαγχάνει βαπτίσ- ματος. ἐφ' ῳ καταφανὴς γεγονὼς τὴν ἐκ παντὸς τοῦ ε θνους αὐ- τοῦ καθυφίσταται ἐπανάστασιν, ου ς καὶ μετά τινων ὀλίγων κατα- πολεμήσας, τὸν τοῦ θείου τύπον σταυροῦ ἐν κόλποις περιάγων αὐτοῦ, τοὺς καταλοίπους οὐκέτι κρύφα, πάντα δὲ ἀναφανδὸν ἐποίησε καὶ αὐτοὺς ἐπιθυμοῦντας Χριστιανούς. ἐπεὶ γοῦν μετε- τέθη πρὸς θεοσέβειαν, γράφει δὴ πρὸς τὴν δέσποιναν περὶ γῆς, πλήθει στενούμενος τῷ ἑαυτοῦ, καὶ ἀξιοῖ παρὰ ταύτης παρρησια- στικώτερον ὡς η δη ε ν ἀλλ' οὐ δύο ο ντων αὐτῶν, πίστει τε καὶ φι- 165 λίᾳ συνδεθέντων τῇ ἀρραγεῖ, καὶ ἑαυτὸν ὑποθήσειν καθυπισχνεῖτο καὶ εἰρήνην ἐργάσασθαι ἀΐδιόν τε καὶ ἀδιάπτωτον. ἡ δὲ εὐμε- νῶς τε η κουσεν αὐτοῦ, καὶ δέδωκεν ἐρήμην ου σαν τηνικαῦτα τὴν ἀπὸ τῆς Σιδηρᾶς, ταύτης δὴ τότε ο ριον τυγχανούσης̔ Ρωμαίων τε καὶ αὐτῶν, α χρι τῆς Δεβελτοῦ, η τις ου τω καλεῖται Ζάγορα παρ' αὐτοῖς. ου τω μὲν ου ν α πασα ἡ Βουλγαρία πρὸς εὐσέβειαν μετερρυθμίσθη, θεοῦ πρὸς τὴν οἰκείαν μετακαλεσαμένου γνῶσιν αὐ- τούς, καὶ ου τως ἐκ μικρῶν σπινθήρων τε καὶ πληγῶν· καὶ ου τω γῆς τῆς τῶν̔ Ρωμαίων ὡς α λλης τινὸς ἐπαγγελίας ἀξιωθέντες πρὸς κοινωνίαν α ρρηκτον καθυπέβαλον ἑαυτούς. 16 Ει χε μὲν ου ν ου τω τὰ κατὰ τὴν δύσιν λαμπρῶς τε καὶ ἐτεθρύλητο πανταχοῦ. ἐφ' οι ς ἀγαλλομένη ἐκείνη, καὶ οι ον τρόπαια ἐπιθεῖναι μείζω δι' ἐφέσεως ε χουσα, καὶ τοὺς κατὰ τὴν ἀνατολὴν Παυλικιανοὺς ἐπειρᾶτο μετάγειν ὡς βούλοιτο πρὸς εὐσέ- βειαν η ἐξαιρεῖν καὶ ἀπ' ἀνθρώπων ποιεῖν· ο καὶ πολλῶν κακῶν τὴν ἡμετέραν ἐνέπλησεν. ἡ μὲν γὰρ πέμψασά τινας τῶν ἐπ' ἐξ- ουσίας (ὁ τοῦ̓ Αργυροῦ καὶ ὁ τοῦ Δουκὸς καὶ ὁ Σουδάλης οἱ ἀπο- σταλέντες ἐλέγοντο) τοὺς μὲν ξύλῳ ἀνήρτων, τοὺς δὲ ξίφει παρεδίδουν, τοὺς δὲ τῷ τῆς θαλάσσης βυθῷ. ὡσεὶ δέκα μυριάδες ὁ ου τως ἀπολλύμενος ἠριθμεῖτο λαός, καὶ ἡ υ παρξις αὐτῶν τῷ βασιλικῷ ταμιείῳ... η γετο καὶ εἰσεκομίζετο. ὑπῆρχεν ου ν τῷ στρατηγῷ τῶν̓ Ανατολικῶν (Θεόδοτος ου τος η ν ὁ κατὰ τὸν Με- 166 λισσηνὸν) ἀνήρ τις εἰς τὴν ὑπηρεσίαν καταριθμούμενος, Καρβέας ὀνόματι, τὴν τοῦ πρωτομανδάτωρος πληρῶν ἀρχήν, τῇ πίστει τῶν εἰρημένων τούτων Παυλικιανῶν ἐγκαυχώμενός τε καὶ σεμνυνόμενος. ὡς ου ν τὸν ἑαυτοῦ ου τος ἀκήκοε πατέρα ἀνηρτῆσθαι τῷ ξύλῳ, πέρα δεινῶν τοῦθ' ἡγησάμενος καὶ τὰ ἑαυτοῦ προσοικονομῶν φυ- γὰς μετὰ καὶ ἑτέρων πέντε χιλιάδων τῆς τοιαύτης κεκοινωνηκότων αἱρέσεως πρὸς τὸν τῆς Μελιτινῆς τηνικαῦτα κατάρχοντα Αμερα γίνεται, κἀκεῖθεν πρὸς τὸν ἀμεραμνουνῆ παραγίνονται. μετὰ δὲ πολλῆς ἀποδεχθέντες τιμῆς, καὶ λόγον ἀσφαλείας δόντες τε καὶ λαβόντες ὁμοίως, ἐξέρχονται μετ' οὐ πολὺ κατὰ τῆς̔ Ρωμαίων γῆς, καὶ τῶν τροπαίων ε νεκεν, ἐπεὶ πρὸς πολυπληθίαν ἐνεδίδοσαν, πόλεις τε κτίζειν ἐπιχειροῦσιν αὐτοῖς, τὴν ου τω καλουμένην̓ Αρ- γαοῦν καὶ τὴν̓ Αμάραν, καὶ αυ θις πολλῶν ἐκεῖσε ἐπιρρεόντων τῇ αὐτῇ κακίᾳ ἐνισχημένων καὶ ἑτέραν κτίζειν κατάρχουσι, Τεφρικὴν ταύτην
q.69
κατονομάσαντες· ἀφ' ω ν ὁρμῶντες πολλοὶ κατ' αὐτὸ γινό- μενοι, ο τε τῆς Μελιτινῆς Αμερ, ο ν ου τω πως συμφθείροντες τὰ στοιχεῖα Αμβρον ἐκάλεσαν οἱ πολλοί, καὶ ὁ τῆς Ταρσοῦ̓ Αλῆς καὶ αὐτὸς ου τος ὁ Καρβέας ὁ δείλαιος, οὐκ ε ληγον αὐθαδῶς τῇ τῶν̔ Ρωμαίων γῇ λυμαινόμενοι. ἀλλ' ὁ μὲν̓ Αλῆς ε ν τινι τῶν̓ Αρμενίων χώρᾳ α ρχειν ἀποσταλεὶς ἐκεῖσε θᾶττον η βουλῆς ει χε τὸν βίον κατέστρεψε σὺν τῷ ἑαυτοῦ ἀκαίρῳ στρατῷ· ὁ δὲ Αμερ μετὰ τοῦ συνάρχοντος αὐτοῦ τοῦ Σκληροῦ (ου τως ἐλέγετο) εἰς ἐμφύλιον στὰς πόλεμον ἐκ φιλονεικίας ἐφθείρετό τε καὶ ἐκείνῳ ἀλλ' οὐκ α λ- 167 λοις πολεμεῖν ῳ ετο δεῖν. εἰς τοσοῦτον δὲ τούτοις ἡ ε ρις ἐπηύξητο καὶ ἀλλήλοις ἀντεστρατήγουν, α χρις α ν εἰς δέκα μόλις ε ληγεν χι- λιάδας ἡ τούτων ἰσχὺς ἐκ πεντήκοντά που καὶ μικρόν τι πρός. ἐπεὶ γοῦν ου τος τῶν ἐχθρῶν ὑπερίσχυσεν, ε γνω αυ θις θρασύτητι καταστρατηγούμενος κατὰ τὴν̔ Ρωμαίων ο πλα κινεῖν, τῷ Καρβέᾳ ἑνούμενος. ἀντεστρατεύετο δὲ αὐτοῖς Πετρωνᾶς, τὴν τοῦ δομε- στίκου τότε ἀρχὴν διοικῶν· λόγῳ μὲν γὰρ Βάρδα ταύτην διέπειν ἐδέδοτο, ἀλλ' ἐπεὶ σχολάζειν ου τος ἠναγκάζετο ὡς ἐπίτροπος, τὸν ἀδελφὸν ἠξίου, στρατηγὸν ο ντα τῶν Θρᾳκησίων, πράγματι ταύ- την διέπειν καὶ διοικεῖν. 17 Πλὴν ἀνθορμᾶν κατὰ τῶν̓ Ισμαηλιτῶν καὶ ἀντεπεξιέ- ναι καὶ Μιχαὴλ ὁ βασιλεύς (α ρτι γὰρ τὴν παιδικὴν ἡλικίαν παρ- αμείψας πρὸς τὴν τῶν ἀνδρῶν ἠπείγετο) ἐβούλετό τε καὶ δι' ἐπιθυμίας ει χεν ἀεί. ε γνω δέ πως ταῦτα βουλευόμενος ἀπὸ τῶν ἐμφυλίων πρότερον, ὡς οὐκ ω φειλεν, ἐναπάρξασθαι, οὐκ οι κο- θεν οὐδ' ἀφ' ἑαυτοῦ, τῇ δὲ τοῦ ἐπιτροπεύοντος Βάρδα γνώμῃ τε καὶ βουλῇ. ο θεν δὲ καὶ ο πως, δηλώσει καὶ ταῦτα ἡ ἱστορία· κωφὸν γὰρ τῷ ο ντι πως καὶ διάκενον τὸ σῶμα τῆς ἱστορίας, ο ταν ἐστερημένας ε χει τὰς αἰτίας τῶν πράξεων. ἀλλ' ε νθα μὲν καὶ ἡμῖν ὑπὸ τοῦ χρόνου καλῶς οὐ διέγνωσται, συγγνώμην πάντως οἱ φιλομαθεῖς ἀπονέμοιεν τοῖς ἀληθεῖς ἀλλ' οὐ πλασματώδεις γρά168 φειν ἐθέλουσιν, ω ν οὐδὲ τῷ τυχόντι ἀπορία καθέστηκεν· ο που δὲ γνώριμος, δηλοῦν δεῖ ταύτην καὶ σαφῆ καθιστᾶν τοῖς ἀναγινώ- σκουσιν, ὡς οὐκ α λλοθεν πάντως η ἐκ τούτων χορηγουμένης τῆς ὠφελείας αὐτοῖς. 18̓ Εγένετο δὲ τούτῳ τῷ Βάρδᾳ ε ρως τῆς βασιλείας οὐκ ἀγεννής, καὶ ε ρως οὐ κατὰ τοὺς α λλους, νῦν μὲν αὐξανόμενος νῦν δὲ ταῖς τοῦ λογισμοῦ ὁρμαῖς προσεπικοπτόμενος, ἀλλὰ δύσε- ρώς τις καὶ δυσαπάλλακτος. μᾶλλον δέ, ι να τὸν λόγον πορρω- τέρω ἀγάγωμεν, ἐγένετο δὴ τῷ Μανουὴλ πρὸς τὸν Θεόκτιστον, ἀμφοτέροις ἐπιτροπεύουσιν καὶ αὐτοῦ που κατὰ τὰ ἀνάκτορα διαι- τωμένοις, διάφορά τις, η καὶ καθοσίωσιν ἐπεκάλει καὶ λάθρα τα- χέως ει χεν ὑπολαλούμενα αὐτῷ. ταύτην δὴ ὁ Μανουὴλ εὐλαβού- μενος, καὶ τὸν φθόνον α μαχόν τινα καὶ δυσκαταγώνιστον ἐνορῶν, ᾠήθη δεῖν τοῦτον ἀκρωτηριάσαι καὶ καθελεῖν, εἰ μόνον γένοιτο πορρωτέρω τοῦ παλατίου. καὶ δὴ κάτεισιν εἰς τὸν οι κον αὐτοῦ, κατὰ τὴν κινστέρναν τοῦ Ασπαρος ο ντα, ο ν εἰς σεμνείου τύπον υ στερον ἐνηγάγετο καὶ τὸν χοῦν ἐκεῖσε κατέθετο. ἐκεῖθεν γοῦν ἑκάστοτε ἀφικνούμενος κοινωνὸς ἐγίνετο τῶν κατὰ τὰ ἀνάκτορα διοικήσεων. τοῦτον ου τως οὐ δι' ἑαυτοῦ ἀλλὰ διὰ τοῦ Θεοκτίστου ἀποσεισάμενος ὁ Βάρδας, ταὐτὸν δὲ εἰπεῖν καὶ ἀποφορτισάμενος, καὶ τὴν τύχην λαβὼν πρὸς τὸ ἑαυτοῦ σπουδαζόμενον κοινωνόν, ἐβουλεύετο καὶ αὐτὸς οὐκέτι δι' ἑτέρου δι' ἑαυτοῦ δὲ διανύσαι τὸ 169 πᾶν, καὶ τέως τὸν Θεόκτιστον καθελεῖν, ι να μὴ τῆς ἐπὶ τὰ πρόσω φορᾶς τοῦτον ε χοι ἐμπόδιον καὶ α μα τὸν πολὺν ο νειδον τὸν ἐπὶ τῇ νύμφῃ αὐτοῦ (καὶ γὰρ ὠνείδιζε τοῦτον διηνεκῶς) ἀπορραπίσοι καὶ πορρωτέρω ποιήσεται. (19) ὑπῆρχε γοῦν τῷ βασιλεῖ Μι- χαὴλ παιδαγωγὸς ἀνάγωγός τε καὶ πόρρωθεν τρόπων τῶν εὐγενῶν. τοῦτον ἠξίου ὁ βασιλεὺς αὐτόν τε καὶ Θεόκτιστον καὶ τὴν μητέρα ἀνωτέρω τῶν βασιλικῶν ἀξιωμάτων ἀναγαγεῖν καὶ μείζονα τούτῳ ἐπιβραβεῦσαι τιμήν. οὐκ ἐπείθετο γοῦν τούτῳ ὁ Θεόκτιστος, οὐδὲ ταῖς αὐτοῦ ἀρέσκειν ἀρεσκείαις ἠβούλετο, ἐπαξίως λέγων καὶ οὐκ ἀναξίως τὰ τῆς βασιλείας
q.70
δεῖν διοικεῖν. τοῦτον ο ργανον τὸν παιδαγωγὸν ὁ Βάρδας λαβὼν πονηρὸν οὐκ ἐπαύετο ζιζάνιά τινα περὶ τοῦ ἀνδρὸς τῇ ἑαυτοῦ ἐνσπείρων καὶ τῇ τοῦ βασιλέως ψυχῇ, α λλα τε πολλὰ περὶ τῶν κοινῶν διοικήσεων λέγων, ὡς οὐ καλῶς οἰκονομοῦνται, καὶ ο τι σοὶ καταλειφθείσης ὡς κληρονομίας τῆς βασιλείας πόρρω σου ταύτην ου τος ποιεῖ, γάμον μητρί σου η τῶν ταύτης θυγατέρων μιᾷ ἐμμελετῶν, καὶ σοῦ τοῦ ταύτης υἱοῦ πόρρω που ποιῆσαι τοὺς ὀφθαλμούς. ταῦτα γοῦν ὡς βέλη πήξας ἐν καρδίᾳ τοῦ βασιλέως διήγειρέ τε, καὶ ο πως μὴ ταῦτα γένοιτο, συνετῆς ε φασκε δεῖν καὶ ταχίστης βουλῆς. ὡς δὲ πολλάκις περὶ τούτου συνήρχοντο τοῦ πράγματος, μίαν ταύτην ἐκύρουν καὶ γνώμην ἀπέφαινον τοῦ ἐκ μέσου τὸν Θεόκτιστον ποιῆσαι δολοφο- νίᾳ τινὶ η ὑπερορίᾳ. ἐδέδοκτο ου ν ταῦτα, καὶ πέρας ε σπευδε τοῖς 170 βουληθεῖσιν ἐπάγειν· τὸ δὲ η ν ἐν τῷ τοῦτον μέλλειν πρὸς τὸν Λαυσιακὸν ἐξέρχεσθαι μετὰ τὴν τῶν ἀναφορῶν διοίκησιν ἐπακο- λουθῆσαι μικρὸν τὸν βασιλέα, καὶ τοῦτο μόνον ἀνακραγεῖν τὸ" ἐπάρατε αὐτόν" τοῖς πραιποσίτοις. τότε ὁ Βάρδας ἐν τῷ Λαυ- σιακῷ συνεδρίαζεν. ὡς ου ν ὁ Θεόκτιστος προέκυπτεν ἐξιών, τὸ τοῦ Μιχαὴλ σύνθημα προτρέχον α μα καὶ προφθάνον τοῦτον ὁρῶν ε γνω φυγῇ τὴν σωτηρίαν πραγματεύσασθαι. ἡ φυγὴ δὲ πρὸς τὸν ἱππόδρομον κατὰ τὰ ἀσηκρητεῖα· καὶ γὰρ ἐκεῖσε τότε τὸ τῶν ἀση- κρήτων ὑπῆρχε καταγώγιον. ἀλλ' ὑπὸ πολλῶν ὁ ει ς συλληφθεὶς μένειν ἀλλ' οὐ φεύγειν κατηναγκάζετο· καὶ ξίφος ὁ Βάρδας γυ- μνώσας αὐτοχειρίᾳ τοὺς οι τινες ει εν διακωλύσοντες ἀμυνόμενος ἠπείλει, πρὸς τὸν φόνον τῶν ὑπὸ χεῖρα τινί. ἀλλὰ ψαῦσαι μὲν ἐτόλμησε τούτου τότε οὐδείς, ἀπήγετο δὲ πρὸς τὰ Σκῦλα, φρουρᾷ τέως παραδοθησόμενος, μέχρις α ν τὰ κατ' αὐτοῦ ἀποφήναιντο. ὡς δ' οὐ ζῆν δέει τῆς Αὐγούστης αὐτὸν ἐβουλεύσαντο, ι να καὶ μὴ θᾶττον ἀπολυθῇ, τῶν καθ' ἑταιρείαν τινὰ ἐξαπέστειλαν γυ- μνὸν ἐπισείοντα ξίφος αὐτῷ. ὡς δ' ου ν ει δε ξιφήρη τὸν α νθρω- πον ἐπιόντα, κατὰ τοῦ σκάμνου ου τος ὑπέδυ, τὰς λαβὰς βουλό- μενος ἐκφυγεῖν· ἀλλ' ε λαθε κατὰ γαστέρα πληγεὶς καὶ θανάτῳ παραδοθείς, τῶν ἐγκάτων ἐκχυθέντων αὐτοῦ. ο τε δὴ καὶ ὁ Μα- νουὴλ φοιβόληπτος ω σπερ γενόμενος τῷ Βάρδᾳ καθαρῶς λέγεται ἀνειπεῖν 171" ξίφος γυμνώσας εἰς Θεοκτίστου φόνον, ο πλιζε σαυτὸν εἰς σφαγὴν καθ' ἡμέραν." 20̓ Αλλ' ὁ μὲν Θεόκτιστος ου τω τὸ τοῦ βίου πέρας ἀπείλη- φεν, καὶ μετὰ τὴν αὐτοῦ σφαγὴν ὁ Βάρδας τὴν τοῦ κανικλείου φροντίδα καὶ τιμὴν εἰς ἑαυτὸν ἀνελάμβανεν· ἡ δὲ δὴ Θεοδώρα τούτων ὡς ῃ σθετο, λυσίκομος δὴ θέουσα, πολλὰ κατολοφυρομένη ἀνέκλαιεν καὶ ὀδυρμῶν τὰ βασίλεια ἐπλήρου, ἀραῖς ἀμφοτέρους καθυποβάλλουσα καὶ" ω ἀναιδεῖς καὶ παμμίαροι" λέγουσα" θῆρες, τί σὺ μέν, ἀχάριστον γέννημα, τὸν δεύτερόν σου πατέρα πονηρὰ ἀντέδωκας ἀγαθῶν; καὶ σὺ βάσκανε δαῖμον καὶ πονηρέ," τὸν ἀδελφὸν ἐπιτραγῳδοῦσα," τὴν ἐμὴν ἐμίανας ἀρχήν, καθαρὰν φυλαχθεῖσαν καὶ α χραντον; ε στι θεὸς τῶν τολμωμένων ε φορος, ο ς ἀμφοτέρους οὐκ ἀλλοίως ἀλλ' ὁμοίῳ θανάτῳ παραδώσει δήπου καὶ φονικῷ." καὶ α μα ἐπεθείασέ πως, τὰς χεῖρας πετάσασα," ι δοιμι ἐπιπεσοῦσαν, κύριε, ι δοιμι τὴν τοῦ ἀνθρώπου τούτου ἐκ- δίκησιν." ταύτης ου ν ε κτοτε τὰς πυκνὰς ἀρὰς μὴ φέροντες καὶ ὀνειδισμούς, καὶ α μα τὴν κατ' αὐτὸν ἐλαύνων ὁ Βάρδας ὁδόν, ε γνωσαν καὶ ταύτην ἐκεῖθεν ἀπώσασθαι καὶ γυμνῇ χωρεῖν πρὸς α παν αὐτοῖς τὸ δοκοῦν κεφαλῇ. ο περ ἐκείνη καταφωράσασα (καὶ γὰρ η ν ἰδεῖν καὶ στοχάσασθαι δυνατὴ) ἀντιπράττειν οὐκ ῳ ετο δεῖν, φόνους τῶν ἀνθρώπων καὶ ὁμοφύλων βλάβας ἐκφεύγουσα· τὸν δὲ τέως πλοῦτον, τὸν σήμερον ἐν τοῖς ἀνακτόροις ἀποθησαυ- ριζόμενον, ε γνω τῇ συγκλήτῳ ποιεῖν φανερόν, τὸν υἱόν τε τῆς 172 ἀφειδοῦς δαπάνης κωλύουσα καὶ τὴν ἑαυτῆς κηρύττουσα ἀρετήν. καὶ δὴ εἰς ἐπήκοον στᾶσα ἐξεβόησεν ὡς πρὸς τοῖς ἐνενήκοντα χίλια μὲν χρυσοῦ τῷ βασιλικῷ ταμιείῳ κεντηνάρια ἐναπόκεινται, ἀργυ- ρίου δὲ ὡσεὶ τριῶν, καὶ τῶν μὲν ει ναι τὸν ταύτης α νδρα θησαυ- ριστήν τε καὶ ποριστήν, τῶν
q.71
δὲ αὐτὴν μὴ καταναλίσκειν φιλούσης καὶ κατασπαταλᾶν. 21̓ Αλλὰ καίτοι τοσοῦτος ὁ βασιλικὸς ω ν θησαυρὸς εἰς οὐδὲν ἐχώρησε παντελῶς τῇ ἀπονοίᾳ τοῦ Μιχαὴλ καὶ ἀκαίρῳ φι- λοτιμίᾳ. ταῖς γὰρ τῶν ι ππων ἁμίλλαις, ει περ τις ε τερος, ἀγαλ- λόμενος, καὶ αὐτὸς ἐκεῖνος ἡνιοχεῖν (ω τῆς τότε ταπεινωθείσης τῶν̔ Ρωμαίων βασιλείας) οὐ παραιτούμενος, τῶν συμπαιζόντων αὐτῷ καὶ συνηνιοχούντων ἐκ τοῦ θείου βαπτίσματος τὰ τέκνα υἱο- θετούμενος τὸν βασίλειον ἐξεκένου πλοῦτον, πεντήκοντα δὴ καὶ τεσσαράκοντα καὶ τὸ ἐλάχιστον ἑκάστῳ τριάκοντα χρυσίου λίτρας ἐπιχορηγῶν. ποτὲ δέ τινι πατρικίῳ (̔ Ιμέριος ου τος ἐκαλεῖτο ὁ Χοῖρος, διὰ τὴν τοῦ προσώπου ου τω κατονομαζόμενος ἀγριότητα) α λλως αἰσχρολογοῦντι κατὰ τὴν τράπεζαν καὶ ψόφον ἐκ τῆς βεβή- λου αὐτοῦ γαστρὸς κατὰ πρόσωπον τοῦ βασιλέως καὶ τῶν συν- δειπνούντων ἀφιέντι, ὡς καὶ τὸ φατλίον τὸ τούτους φωταγωγοῦν ἐκ τοῦ τηλικούτου ψόφου κατασβέσαι, τῷ παραδόξῳ τοῦ τοιούτου θαύματος χρυσίου λίτρας ε δωκεν ἑκατόν. καὶ Χειλᾶ δὲ α λλοτε τοῦ σὺν αὐτῷ ἡνιοχοῦντος τὸν υἱὸν ἐκ τοῦ θείου λουτροῦ ἀναδεξά- μενος ὁμοίως χρυσίου λίτρας δέδωκεν ἑκατόν. ου τως ἐκεῖνος εἰς 173 οὐδὲν δέον τὰ δημόσια κατανάλισκεν. ἐπεὶ δὲ ἐντὸς ὀλίγου και- ροῦ τὸν τοσοῦτον πλοῦτον ταῖς τοιαύταις σκηνικαῖς καὶ ἀθέσμοις κατανάλωσε πράξεσι, δεινὸς ἐραστὴς ω ν ἱπποδρομίας, η λθεν δὲ ὁ τῆς διανομῆς τῶν βασιλικῶν δωρεῶν καιρός, καὶ χρημάτων πόρος οὐκ η ν δι' ω ν τὰ στρατεύματα φιλοτιμούμενα τὰς τῶν ἐχθρῶν παρατάξεις ἀμύνονται, τήν τε χρυσῆν ἐκείνην καὶ πολυ- θρύλητον πλάτανον καὶ τοὺς δύο χρυσοῦς λέοντας, πρὸς δὲ καὶ τοὺς δύο γρῦπας ὁλοχρύσους ο ντας καὶ σφυρηλάτους, καὶ τὸ ὁλό- χρυσον ο ργανον, ἀλλὰ καὶ ε τερα ε ργα τῆς βασιλικῆς ἐκθέσεως, ὁλκὴν ε χοντα τῶν διακοσίων οὐκ ε λαττον κεντηναρίων, χωνεύσας, χαράξαι δέδωκεν ἐν τῷ βασιλικῷ ταμιείῳ. καὶ στολὰς δέ τινας βασιλικὰς καὶ αὐγουστιακάς, ἀλλὰ καὶ τῆς συγκλήτου βουλῆς, τὰς μὲν ὁλοχρύσους τὰς δὲ χρυσοϋφάντους ου σας ἐν τῷ εἰδικῷ, πρὸς τῷ τέλει, ἐκδέδωκεν ἐξαπορῶν, ὡς α ν χαραχθῶσι. πλὴν οὐκ ε φθασαν χωνευθῆναι, καὶ ἐκεῖνος μὲν ἐξ ἀνθρώπων ἐγένετο, ταύτας δὲ Βασίλειος ὁ ἀοίδιμος τὴν βασιλείαν λαβὼν καὶ καταλα- βὼν ε τι ἀλυμάντους ἀνεκαλέσατο, καὶ τὸ νῦν σενζάτον καλούμενον χαραχθῆναι ἐκελεύσατο, ἐκ τοσούτου πλούτου μηδὲν ε τερον εὑρη- κὼς η χρυσίου κεντηνάρια τρία, μιλιαρίσια δὲ σακκία ἐννέα, α καὶ δημοσιεύσας καὶ πᾶσι δῆλα ποιήσας ἀπωδύρετο τῆς συγκλή- του ἐνώπιον τὴν ο θεν ε μελλε ποιήσεσθαι τῆς πολιτείας διοί- κησιν. 174 22̓ Αλλὰ ταῦτα μὲν προϊόντος τοῦ χρόνου γεγόνασιν· τότε δὲ ει θιστο Θεοδώρα κατὰ τὸν ἐν Βλαχέρναις θεῖον συχνῶς πως ἐπιφοιτᾶν ναόν, ὁμοῦ μὲν εὐχάς τινας ἀποδιδοῦσα θεῷ, ὁμοῦ δὲ καὶ τοῦ λουτροῦ μετέχουσα. ὡς γοῦν ὀψέ ποτε ἀφίκετο, τὸν Πετρωνᾶν ἀδελφὸν αὐτῆς ο ντα πέμψαντες ὁ Μιχαήλ τε καὶ Βάρδας ἀποκείρουσί τε ταύτην μετὰ τὰς θυγατέρας ὁμοῦ, καὶ τοῖς κατὰ τὰ Καριανοῦ ἀνακτόροις τότε μὲν περιορίζουσιν· υ στερον δὲ οὐχ α παξ μόνον ἀλλὰ καὶ δὶς ἀποστείλαντες εἰσεκόμισαν τὸν ἐνόντα πλοῦτον αὐταῖς, καὶ κοινῶς πως καὶ ἰδιωτικῶς ἀλλ' οὐ βασιλικῶς ει ασαν ζῆν. ἀλλ' ἐκείνη μὲν μετ' οὐ πολὺ τῶν τῇδε μεθίστατο, καὶ βασιλεὺς ὁ ἀοίδιμος Βασίλειος αὐτῆς τε τὸν νεκρὸν καὶ τὰς αὐτῆς θυγατέρας πρὸς τὸ τῆς μάμμης ε πεμπε μοναστήριον ἐνδιαι- τᾶσθαι, ου τω τῶν Γαστρίων κατονομαζόμενον, καὶ ὁσίως ζῆν τε καὶ πολιτεύεσθαι. αυ τη μὲν ου τως ἀπεβίω, ο νομα τῷ υἱῷ, οὐχ ὡς ἐκεῖνοι, πονηρὸν ἀλλ' ἀγαθὸν ἀπολιποῦσά τε καὶ σεμνόν. ἐδήλου δὲ καὶ ἡ πρὸ ταύτης βίβλος ο θεν τε κἀκ τίνων ἐξέφυ καὶ ο πως η λθεν εἰς τὰ βασίλεια, καὶ τὰς αὐτῇ ο σαι δὴ θυγατέρες ἐκ κοιλίας γεγέννηνται· δηλώσει δὲ αυ τη συγγένειαν αὐτῆς τὴν λοι- πήν. η σαν ου ν οἱ δηλωθέντες α ρρενες δύο ἀδελφοί, ο τε Πε- τρωνᾶς στρατηγὸς κατὰ τὸ Θρᾳκήσιον καὶ πατρίκιος
q.72
τηνικαῦτα, καὶ Βάρδας ὁ δηλωθείς, ο ς καὶ παρὰ Θεοφίλου ει ς τι τῶν οὐ δεόντων καταληφθείς, τῆς συνήθους προελεύσεως ἱσταμένης, κατὰ τὸ ὡρολόγιον ἐτύφθη μαγγλάβια ἑξήκοντα. ἀδελφαὶ δὲ 175 τρεῖς, η τε εὐφήμῳ ου τω καλουμένη ὀνόματι Καλομαρία καὶ Σο- φία καὶ ἡ Εἰρήνη. ἀλλ' ἡ μὲν Σοφία εἰς κοίτην ἐδίδοτο Κωνσταντίνῳ τῷ κατὰ τὸν Βαβούτζικον, ἡ δὲ Καλομαρίἀ Αρσαβὴρ τῷ τηνικαῦτα μὲν πατρικίῳ ε πειτα δὲ καὶ μαγίστρῳ, [ἡ δὲ Εἰρήνη] τῷ Εἰρήνης τῆς μητρὸς τοῦ μετὰ ταῦτα τὸν πατριαρχικὸν θρόνον ἀντιλαβομένου Φωτίου ἀδελφῷ· μεθ' ου καὶ δύο τεκνώσασα παῖ- δας, Στέφανόν τε τὸν μάγιστρον καὶ Βάρδαν τὸν ἑαυτοῦ ἀδελφὸν καὶ μάγιστρον, τὸν τοῦ πατρικίου Κωνσταντίνου καὶ στρατηγοῦ Σικελίας, τὸν τοῦ Κοντομύτου γαμβρόν (ἐκεῖθεν γὰρ αὐτῷ καὶ ἡ τοῦ Κοντομύτου ἐκληρώθη προσηγορία), τὴν συγγένειαν πρὸς τὸν πατριάρχην ε σωζε Φώτιον· ἐξάδελφοι γὰρ οἱ δύο μάγιστροι ου τοι τούτου ἐτύγχανον. αυ τη δὲ ου ν ἡ μήτηρ τῶν εἰρημένων, ἐπεὶ τοῦ προτέρου ἀνδρὸς διὰ θανάτου ἡμάρτανεν, οὐχ ει λετο καὶ δεύτερον ἰδεῖν μάτην ἀποβιοῦντα, ζῶσα δὲ χήρα καὶ τῇ ἑαυ- τῆς συνοῦσα ἀδελφῇ κατὰ τὰ βασίλεια, αὐχμηρόν τινα καὶ τα- πεινὴν ἐστολισμένη στολήν, ε τι δὲ μὴν καὶ μέλαιναν, τὸν υ παρχον ἀπολαμβάνουσα τῆς χειρός, οὐ μὴν δὲ καὶ τὸν τειχιώτην, ἀλλὰ καὶ τὸν νούμερον συνεπαγομένη, κατὰ νουμηνίαν ἀπῄει βάδην τε καὶ πεζῇ διὰ τῶν σχολῶν πρὸς τοὺς ἐν τοῖς δεσμωτηρίοις κατεχο- μένους τῆς τε Χαλκῆς καὶ τοῦ Πραιτωρίου καὶ τῶν Νουμέρων, τίνος τε χάριν ἀποκέκλεισται ε να ἐρωτῶσα καθ' ε να καὶ διοικοῦσα τοὺς μὲν δι' ἑαυτῆς τοὺς δὲ διὰ τῆς πρὸς τὴν ἀδελφὴν ὑπομνή- σεως, ἑκάστῳ τῶν φρουρουμένων εὐλογίαν ἐπιχορηγοῦσα οὐ μι- κρὰν καὶ ἐλεημοσύνην. καὶ τὰ μὲν κατὰ τὴν γυναικωνῖτιν ου τω. 176 23̔ Ο δὲ Βάρδας η ν ο λος τὰ τῆς βασιλείας ἐπιτροπεύων καὶ διοικῶν, καὶ τῶν λοιπῶν διαφερόντως ὡς συγγενὴς τοῦ βασι- λέως ἀγαπώμενος· ε νθεν καὶ τὴν κουροπαλάτου, οι ον α θλον ἐπὶ τῇ ἀδελφῇ, τιμὴν ἀναδέχεται, καὶ κατὰ τῶν̓ Ισμαηλιτῶν καὶ τοῦ Αμερ, ω σπερ ει ρηται, ἀντιστρατεύονται μετὰ τοῦ Μιχαήλ, α ρτι τελοῦντος αὐτοῦ εἰς α νδρας ἐξ ἀγενείων, δυνάμει πάσῃ τε καὶ χειρί. ὡς δ' ου ν τῆς τῶν ἐναντίων ἐπέβησαν γῆς, κατὰ πόλιν Σαμόσατα λεγομένην, δυνάμει τε βρίθουσαν καὶ ἰσχύϊ, α γονται, καὶ ταύτην ἐπεχείρουν πολιορκεῖν. ἀλλ' ἐλελήθεισαν οὐ κατὰ Θεοδώρας αι ροντες χεῖρα, κατὰ δὲ πολυτρόπων ἀνδρῶν. ὡς μὲν γὰρ η ν τρίτη τῆς ἐφεδρείας τούτοις ἡμέρα, ἡ πρώτη δὲ καὶ κυρία τῶν ἡμερῶν, ε μελλον δὲ τὴν ἀναίμακτον μυσταγωγίαν ἐκπληροῦν ὡς α ν τῶν ἁγίων μυστηρίων μετάσχοιεν, ἐξαίφνης, ει τ' ἀφυλά- κτως τελοῦντες αὐτά, ει τε καὶ καταφρονητικῶς ε χοντες πρὸς τὴν πόλιν δι' ἀπειρίαν ὡς μὴ πρὸς βασιλέἁ Ρωμαίων α ραι τολμῶντος χεῖρα τινός, κατὰ τὴν ω ραν ἐν ῃ τῶν θείων ε μελλον μετασχεῖν μυστηρίων, πάντοθεν μεθ' ο πλων ἐκπεπηδηκότες τῆς πόλεως, οὐκ η ν ἰδεῖν τὸν ο στις̔ Ρωμαίων οὐκ ἐχρῆτο φυγῇ. ε νθα καὶ ὁ Μιχαὴλ μόλις που τὸν ι ππον ἀναβὰς φεύγων καθωρᾶτο, ἀλλ' οὐ προπολεμῶν· ου τω που μόγις ἐκσέσωστο, σκηνὰς αὐτὰς καὶ τὴν ο ση τούτοις θεραπεία προσῆν ἐκεῖ καταλελοιπώς. ε νθα καὶ τὸν προμνημονευθέντα φασὶν ἀριστεῦσαι Καρβέαν τὸν τὴν Τεφρικὴν
q.73
οἰκοδομησάμενον, καὶ πολὺν οὐ μόνον τοῦ χυδαίου φθόρον λαοῦ κατεργάσασθαι, ἀλλὰ καὶ τῶν μεγάλων δὴ στρατηγῶν ζωγρείᾳ λαβεῖν τόν τε τζαγγότουβον τὸν̓ Αβεσαλὼμ καὶ Σηὼν τὸν παλατῖ- νον, καὶ ἑτέρους ὑποστρατήγους καὶ τουρμάρχας α χρι τῶν ἑκα- τόν. ἐτηροῦντο ου ν οἱ δηλωθέντες στρατηγοὶ μετὰ τὴν τοῦ πολέ- μου παραδρομὴν ἐν τῇ φυλακῇ· καὶ δὴ χρήματα ἱκανὰ τῷ Καρ- βέᾳ ἐδίδοσαν, οι κοθεν μεταπεμψάμενοι, τὴν αὐτῶν ἀπολύτρωσιν ἐξαιτούμενοι. ὡς δ' ε λαβεν ἐπὶ χεῖρας ὁ Καρβέας, ἠρώτα τὸν Σηὼν εὐθὺς εἰ πρὸς ἀφροδίσια ε χοι ἐρωτικῶς καὶ τὸ ἑαυτοῦ σῶμα κίνησιν ε χοι τὴν ἐμπαθῆ· ὡς δ' ἀπηγόρευσεν ὁ Σηὼν καὶ πάσχειν τι τοιοῦτον ἀπέφησεν, ἠρώτα πάλιν τὰ ο μοια τὸν̓ Αβεσαλώμ. ὁ δὲ τὴν αὐτοῦ φωράσας κακίαν
q.74
καὶ μοχθηρίαν, ει τε καὶ α λλως ἀληθῶς, τοῦτό τε πάσχειν καὶ κίνησιν ὑπομένειν εἰπών, τούτῳ μὲν" λυτροῦσαι" ε φη" τῶν δεσμῶν," καὶ α μα ἀπέλυεν, τῷ δὲ Σηὼν" οὐ βούλεταί σε τὸ θεῖον λυθῆναι δὴ τῆς φρουρᾶς," καὶ α μα ἐδίδου τούτῳ τὰ λύτρα τὰ δοθέντα αὐτῷ ὑπὲρ αὐτοῦ, καὶ τῇ φρουρᾷ ἐγκατέκλειεν α χρις ου τὴν ψυχὴν ἀπεστάλαξεν. 24̓ Επεὶ δὲ δεύτερος η δη χρόνος παρέδραμε καὶ μυριά- δας η κουε τρεῖς κατὰ τῶν̔ Ρωμαίων ἐκστρατεύειν, τὴν η τταν αυ θις ὁ Μιχαὴλ ἀνακαλέσασθαι ἐπιθυμῶν, Θρᾷκάς τε καὶ Μακεδόνας μέχρι τῶν τεσσάρων συνηθροικὼς μυριάδων, ἐξῄει πρόθυμος κατ' αὐτοῦ. ὡς δὲ κατά τι χορτοφόρον πεδίον Κελάριον ου τω λεγόμενον κατεσκήνητο, α ρτι δὴ Αμερ αὐτῷ καταστρατηγῶν πορρω- 178 τέρω τῆς τετριμμένης ῃ ει ὁδοῦ, πρὸς τὸ Χωνάριον ἐπισπεύδων. ἐν δὲ τούτῳ ἐγγύτερόν τε γενόμενος καὶ χεῖρας δὴ προσβαλὼν καὶ πόλεμον συνάψας νεανικὸν φεύγειν ἀλλ' οὐ μένειν τὸν βασιλέα ἠνάγκαζεν. ἀλλὰ φεύγειν μὲν ἐπειρᾶτο, ε ως τὸν τῶν ι ππων ἀκμά- ζειν δρόμον ἀλλ' οὐ διακόπτεσθαι ὑπελάμβανεν. καὶ δὴ σταθε- ρᾶς τε μεσημβρίας ἐνούσης καὶ καύματος οὐκ ὀλίγου θάλποντος ἐκ τῆς τοῦ ἡλίου φλογώσεως, κατά τινα ὀρεινὸν ἀναβαίνειν τόπον βιάζονται,̓ Ανζῆν ου τω λεγόμενον, δυσπρόσοδόν τε καὶ τραχέσι λίθοις οὐκ ευ οδον. ἐκεῖσε δὴ φεύγων ὁ βασιλεὺς ἐνηυλίζετο, καὶ ἐκ ποδὸς ὁ Αμερ αὐτῷ ἐπακολουθῶν περικυκλοῖ, ὡς ἐν δικτύῳ θέλων λαβεῖν. κα ν ε λαβεν αὐτὸν δορυάλωτον, ἀλλ' ἡ τῶν βασι- λικῶν ταγμάτων ἰσχὺς καρτερῶς ἀπομαχομένη καὶ τὸ τοῦ τόπου ἀνεστηκός τε καὶ ὑπερέχον μικρόν τι τούτους διέσωσεν. ε νθα καὶ τὸν περὶ ψυχῆς αὐτῶν κίνδυνον ἀγωνιζομένων καὶ δεδιότων, βου- λὴν ἠνάγκαζε τὸν Μανουὴλ λέγειν ὁ Μιχαὴλ τὴν ἀμφοτέρους δὴ διασώσουσαν. ὁ δὲ τὰ δι' ω ν ἐστὶ φανερὸς ὁ βασιλεὺς ἀφελέσθαι συμβουλευσάμενος, καὶ ἰδιωτικὸν ἀναλαβόμενον σχῆμα μετὰ λο- γάδων ἀνδρῶν καὶ δυνάμει προεχόντων τὴν τῶν ἐχθρῶν ε φη φά- λαγγα διαρρήξαντα ε ξω τούτων γενέσθαι περιφανῶς. ὡς δὲ καὶ περὶ τοῦ παραμένοντος ο χλου τε καὶ στρατοῦ δεύτερον ἐπυνθάνετο, ο πως δὴ σωθεῖεν, ὁ Μιχαήλ," ἀλλὰ σὲ μὲν γένοιτο" φησίν," βασιλεῦ, σώζεσθαι ἀβλαβῆ, θεῷ δὲ μελήσει περὶ αὐτῶν· οὐ γάρ ἐστιν ἐπ' ι σης βασιλέα καὶ̔ Ρωμαίων τινὰ αἰχμάλωτον γενέ- σθαι ἐχθροῖς." ἀλλαξάμενος ου ν τὴν ἐσθῆτα ὁ βασιλεὺς καὶ 179 περὶ τὸν Μανουὴλ ο λος γενόμενος ε σπευδεν ἐπακολουθεῖν, τού- του μεθ' ἑτέρων διαρρηξάντων τὴν φάλαγγα. ἀλλ' ο τε δὴ κατὰ τὸ δεινὸν ἐγένοντο καὶ παρατάξεως πλησίον που τῶν ἐχθρῶν, ε ρη- μος τῷ φόβῳ δυνάμεώς τε γενόμενος καὶ χειρῶν ἐναπομένειν ἠγάπα, ἀλλ' οὐ προτρέχειν αὐτοῦ. ὡς δ' ὁ Μανουὴλ τὴν φά- λαγγα διακόψας τε καὶ περισωθεὶς τὸν βασιλέα οὐκ ει χεν ὁρᾶν, αυ θις τὴν κατόπιν ε θει ὁδόν, τὸν ὑπὲρ αὐτοῦ κίνδυνον δεδιώς. ὡς δὲ πάλιν ἐγένοντο συμβολαὶ καὶ πολὺς φόβος συνέπιπτε τῶν Σαρακηνῶν, ε γνω δὴ πορρωτέρω χωρήσειν ὁ Αμερ, νάματά τινα καὶ χορτάσματα ζητῶν, σημήνας τὸ ἀνακλητικόν· ο τε καὶ τυχὼν ἀδείας ὁ Μιχαὴλ μόλις που ἐκεῖθεν διεσέσωστο ἀδεῶς, καὶ πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ἐπανήρχετο. 25 Δεύτερος ου ν μόλις που παρῆλθε χρόνος, καὶ αυ θις ἐκστρατεύσας ὁ Αμερ σὺν τεσσαράκοντα χιλιάσι στρατοῦ ὁμοῦ μὲν τὴν̓ Αρμενιακὴν ὁμοῦ δὲ καὶ τὴν πρὸς θάλασσαν̓ Αμισὸν ἐξε- πόρθει τε καὶ κατεδουλαγώγει τῇ τοῦ κωλύοντος ἐρημίᾳ· ο τε δὴ καὶ ταὐτὸν ἐκείνῳ τῷ α φρονι Ξέρξῃ λέγεται παθεῖν, καὶ κελεῦσαι ῥάβδοις τύπτειν τὴν θάλασσαν, ο τι μὴ πορρωτέρω προκατεστό- ρεστο ἀλλ' ἐγγὺς αὐτὸν λεηλατοῦντα καταλαμβανομένη κεκώλυκεν. ἐφ' οι ς ἀσχάλλων ὁ Μιχαὴλ καὶ ἀδημονῶν ἐκέλευσε τὸν Πετρω- νᾶν, ἀδελφὸν τῆς βασιλίσσης τυγχάνοντα καὶ τῶν Θρᾳκησίων τὴν στρατηγίδα διέποντα, παντὶ σθένει συμπαραλαβόντα τὰς τῶν̔ Ρω- 180 μαίων δυνάμεις χωρῆσαί ποι κατ' αὐτοῦ καὶ μὴ παρορᾶν ἐπὶ πολὺ τὴν τῶν̔ Ρωμαίων καταληϊζόμενον γῆν. ὁ τοῦ Βάρδα τότε τῶν βασιλικῶν ταγμάτων τε καὶ σχολῶν η ρχεν υἱός, παῖς ε τι κο- μιδῇ
q.75
περὶ δέκα η ἐννέα ε τη που ω ν· ο νομα τούτᾠ Αντίγονος. ο καὶ θαυμάζειν μοι ε πεισιν, ο πως ἀγχινοίας τε καὶ σοφίας, ὡς φασίν, ἀντιποιούμενος, ἑαυτῷ πάντα οι ον λαφύσσων καὶ προσα- γόμενος, οὐχ ἑτέρῳ τὴν τοιαύτην ἐνεχείρει ἀρχὴν ἐν καιρῷ δεινῷ τε καὶ δυσχερεῖ. πλὴν ἐδίδου τὸ ταύτης προσωπεῖον τέως τῷ ἀδελφῷ. ὁ δ' ὡς τῶν βασιλικῶν η κουσε γραμμάτων πρὸς τὸν ἐχθρὸν αὐτὸν καθοπλιζόντων καὶ ἀνδραγαθεῖν παρακελευομένων, ἀλλοιωθείς τε καὶ περὶ τῶν πραγμάτων τὴν ο πως ε ξουσι καλῶς βουλευόμενος ἐν τῷ κατὰ τὴν Εφεσον̔ Αγίῳ ο ρει προσήδρευεν, ει τ' ἀπολεγόμενος ει τε καὶ τῆς α νωθεν ἐπικουρίας δεόμενος. ἐκεῖσε γοῦν αὐτοῦ τὸ τέως ἐνδιαιτωμένου, φήμη τις α γγελος προτρέχουσἀ Ιωάννην ἐκεῖνον μοναχόν τε καὶ περιβόητον, μακρὸν ο ντα τὸ ει δος, ἀνυπόδετον τοὺς πόδας ἀεὶ καὶ κατὰ τὸ Λάτρος ἐνδιατρίβοντα, αὐτομολοῦντα διήγγειλεν. τοῦτον ἡσυχάζοντα καὶ τοῦ ἑαυτοῦ κελ- λίου μήποτε ἐξερχόμενον ὁ χρόνος ἐκεῖνος ἐθαύμαζεν. ὡς δ' ου ν περὶ τοῦ ἀνδρὸς ὁ πατρίκιος διακήκοεν ὡς ο τι που πλησίον ἐστὶν ὀνάριον ἐποχούμενος, ἀπήντα θέων τὸν μοναχὸν καὶ τοὺς πόδας αὐτοῦ κατελάμβανεν. ὁ δὲ μηδὲν μελλήσας" α πιθί" φησι" κατὰ τῶν Σαρακηνῶν τοῖς βασιλικοῖς πειθόμενος γράμμασιν, α πιθι· θεὸν γὰρ ε ξεις ῥυόμενόν σε καὶ προπορευόμενον, εἰ μόνον τὸν 181 αὐτῷ ἠγαπημένον̓ Ιωάννην ἀντ' α λλου τινὸς φυλακτηρίου ταῖς ἀσπίσι πάντων ἐγγεγραμμένον φέροις τρανῶς." καὶ α μα προσετίθει ὡς οὐκ α λλου τινὸς ε νεκεν η τούτου τὴν ἐνταῦθα πορείαν πεποίημαι. τούτου ταῖς εὐχαῖς καθοπλισθεὶς κατά τινα τόπον ου τω λεγόμενον Πόσοντα, φυσικήν τινα ἀσφάλειαν διὰ πετρῶν ε χοντα καὶ κρημνῶν, τὸν Αμερ καταλαμβάνει πανστρατιᾷ. τούτῳ καὶ ποταμὸς παραρρεῖ ἀπὸ τὸ ἀρκτῷον πρὸς τὸ μεσημβρινὸν ἐλαυ- νόμενος, Λαλακάων ὀνομαζόμενος, καὶ λιβάδιον παράκειται Γῦριν ἀγροικικῇ φωνῇ καλούμενον. ε γνω γοῦν ὁ Πετρωνᾶς ἐκεῖσε τοῦ- τον ἐναυλιζόμενον, καὶ πάντῃ ε σπευδεν ἀδιεξόδευτόν τε καταστῆ- σαι καὶ α φυκτον. καὶ δὴ τοὺς μὲν τὸ ἀρκτῷον μέρος καθέξοντας στρατηγοὺς τῶν̓ Αρμενιακῶν καὶ Βουκελλαρίων καὶ Κολωνείας καὶ Παφλαγονίας ἐπέστελλεν αὐθωρόν, τὸ δὲ μεσημβρινὸν τὸν̓ Ανατολικῶν τὸν̓ Οψικίου καὶ Καππαδοκίας στρατηγοὺς σὺν τοῖς Σελευκείας καὶ τοῦ Χαρσιανοῦ κλεισουράρχαις· αὐτὸς δὲ μετὰ τῶν βασιλικῶν τεσσάρων ταγμάτων καὶ τῶν Θρᾴκης καὶ Μακε- δονίας στρατηγῶν (καὶ γὰρ εἰρηνευόντων τῶν Βουλγάρων νόμος η ν αὐτοῖς μετὰ τῶν̓ Ανατολικῶν συγκινδυνεύειν καὶ συστρατεύειν) τὸ δυτικὸν μέρος κατείληφεν, ε χων καὶ τὸ θέμα τῶν Θρᾳκησίων μεθ' ἑαυτοῦ. ὡς γοῦν ου τω πάντοθεν περιφρουρεῖσθαι καὶ ὡς θηρίον ἐναποκεκλεῖσθαι παρὰ̔ Ρωμαίων ὁ Αμερ ἀκήκοεν, ε γνω δεῖν οἰωνίσασθαι, καί τινα τῶν αἰχμαλώτων μετακαλεσάμενος ἠρώτα τήν τε τοῦ τόπου προσηγορίαν καὶ τοῦ λιβαδίου τε καὶ τοῦ ποταμοῦ. ὡς δ' ὁ ἐρωτηθεὶς αἰχμάλωτος μικρὸν παραγραμμα182 τίζων Πτώσοντα ε φησεν ἀντὶ Πόσοντα, τὴν ἑαυτοῦ σημαίνειν πτῶσιν ὁ Αμερ διεσάφησεν, λαοῦ τε κάκωσιν παραφράζων τὸν ποταμόν, καὶ γυρισθῆναι δεινῶς αὐτοὺς παρὰ τῶν̔ Ρωμαίων ἐκ τῆς τοῦ λιβαδίου συνεμπτώσεως, ο περ ἐκαλεῖτο Γῦριν." ἀλλ' ο μως οὐκ ἀποκνητέον" φησίν," ἀλλὰ διεγερτέον καὶ πρὸς τὸν αυ- ριον γενησόμενον πόλεμον ἀνδριστέον." καὶ α μα ὁπλίζεσθαι πάν- τας καὶ νεόσμηκτα δεικνύειν ὡς νεουργὰ τὰ ξίφη ἐκέλευσεν. ἐπεὶ δὲ ἡμέρα α ρτι ἐξανατέλλουσα τὴν ο πως περιγένηται τοὺς̔ Ρω- μαίους ἀνοχὴν ἐπέφερεν, δεῖν ε κρινε πρὸς μὲν τὸ ἀρκτῷον φυλάτ- τοντας τὴν ε ξοδον αὐτῷ ἐκζητεῖν, ὡς δ' η τε τοῦ τόπου κακία καὶ τῶν ἐκεῖσε ταχθέντων στρατηγῶν εὐανδρία ἀπήντα τοῦτον καὶ διεκώλυεν, ἐπὶ τὸ μεσημβρινὸν ὁρμᾶσθαι ἐξεβιάζετο. ὡς δὲ κἀκεῖθεν τὴν ὁμοίαν ευ ρισκεν τῶν ἐναντίων παράταξιν, ε γνω δεῖν ὑπὸ τοῦ τόπου ἐφελκόμενος (καὶ γὰρ η ν λεῖος καὶ εὐπρόσιτος) τῶν λοιπῶν κατ' ἐκεῖνον μᾶλλον χωρεῖν, ῃ καὶ τὸν Πετρωνᾶν ἑώρα κατασκηνούμενον καὶ
q.76
φυλάττοντα. καὶ δὴ κρότῳ καὶ βοῇ κατὰ τῶν πολεμίων ἐφαλλόμενος οὐδ' ο λως ει κοντας τοὺς̔ Ρω- μαίους ἐφεύρισκεν, ἀλλ' ἰσχυροτέρους καὶ αὐτὸν ἀνδρικῶς ἀντικρούοντας καὶ μᾶλλον ἀνθισταμένους νεανικῶς· διὸ καὶ μικρὸν συσταλεὶς καὶ εἰς ἑαυτὸν αυ θις γενόμενος ἐπεβάρει πάλιν μετὰ δυνάμεως, ἐκπόρευσίν τινα καὶ κάθοδον ἑαυτῷ ποριζόμενος. ἀλλὰ καὶ αυ θις τούτῳ οὐκ ἐνδόντες ἀλλ' ὑπαντήσαντες καὶ ἀνα183 στρέψαντες τῷ συμπεφράχθαι, καὶ μέχρις τούτων τοῦτο ποιεῖν κατηνάγκασαν. ἐπεὶ δὲ πάντοθεν ἀναφανέντας καὶ α λλους α λλο- θεν ἐκπηδῶντας τοὺς τὰ ἀρκτῷα καὶ μεσημβρινὰ μέρη κατοικοῦν- τας καθεώρακε, τότ' η δη τὴν σωτηρίαν ἀπογνοὺς καὶ τὰς φρένας ω σπερ τινὶ κεραυνῷ βληθεὶς ἐχώρει κατὰ ξιφῶν, οὐδὲ προτέρων ἀμελῶν· ε νθα καιρίαν πληγεὶς αὐτός τε πτῶμα γίνεται χαλεπόν, καὶ τῶν ἑαυτοῦ διασώζεται οὐδεὶς οὐδαμοῦ. ὡς δὲ τὸν τούτου υἱὸν μετά τινος φάλαγγος ἀποδρᾶναί που διήκουον, καὶ τοῦτον ὁ τοῦ Χαρσιανοῦ κλεισουράρχης καταλαβὼν οὐκ α ποθεν χειροῦταί τε μετὰ τοῦ στρατεύματος καὶ τῷ στρατηγῷ φέρων δίδωσι Πετρωνᾷ. ου τως ου τως μὲν ου ν ὁ Πετρωνᾶς τὰ κατὰ τοῦ Αμερ στήσας τρόπαια διὰ πολλῆς ει χεν ε κτοτε τὸν μοναχὸν αἰδοῦς καὶ τιμῆς, προφήτην α λ- λον ἀποκαλῶν. καὶ δὴ καὶ τὰ τῆς ψυχῆς τούτῳ ἀναθεὶς πρὸς τὴν βασιλεύουσαν εἰσελαύνει τοῦτον ἐπιφερόμενος, πρὸς τὸν βα- σιλέα καὶ τὸν Βάρδαν τὴν τοῦ ἀνδρὸς θειάζων καλῶς ἀρετήν. καὶ [ἀλλ'] ὁ μὲν Πετρωνᾶς τὸ τοῦ δομεστίκου οὐκέτι προσωπεῖον καθυπεκρίνετο, ἀλλ' αὐτὴν ἐλάμβανεν ἐκ βασιλέως τιμήν· καὶ ὁ μοναχὸς τὴν πρὸς θεὸν ἐκδημίαν παρ' αὐτοῦ διδαχθεὶς τὸν Πε- τρωνᾶν ἀνεδίδασκεν ὡς διὰ ταχέων μέλλων ἀποδημεῖν." καὶ ποῖ με δὴ" ὁ Πετρωνᾶς" ἀπαίρων τὸ σὸν ἀρνίον, ὁ ποιμήν μου καὶ ἐραστά, βούλει καταλιπεῖν;" μετὰ κλαυθμοῦ ἐπυνθάνετο." α ρα τούτῳ τῷ βίῳ; ἀλλὰ δέδοικα μὴ πρὸς τὸν πρότερον ο λισθον αυ- θις παραρρυῶ καὶ γένωνταί μοι τὰ ε σχατα τῶν προτέρων οὐ κρείτ184 τονα."" καὶ βούλει" φησὶν ὁ μοναχός" ἐμοὶ συνεπακολουθῆ- σαι;" καὶ ου τος" ναί, πάτερ" ε φη," μεθ' ἡδονῆς." καὶ δὴ νόσῳ καὶ ου τος βληθεὶς α μα τῇ οι καδε ὑποστροφῇ ἐδήλου τὰ συμ- πίπτοντα τῷ ἀββᾷ, καὶ ἀντεδηλοῦτο φάναι ὡς μετ' ἐμοῦ γενήσῃ μετὰ μικρόν, ὡς ᾐτήσω. καὶ δή τινων ἡμερῶν παρελθουσῶν ὁ μοναχός τε μετεκαλεῖτο πρὸς τὸν θεὸν καὶ ου τος αὐθωρὸν ὡς ἐκ συνθήματος ἐπηκολούθει λαμπρῶς· καὶ τοσοῦτον η ν κατὰ τὸν αὐτὸν καιρὸν ἀμφοτέρων ἡ ἐκεῖθεν ἀποδημία ὡς α τερος ἑτέρου, καίτοι γε μικροῦ τοῦ διαστήματος ο ντος, μὴ ἀκοῦσαι τὸν θάνατον. τοιούτῳ μὲν δὴ τέλει τοῦ βίου ὁ Πετρωνᾶς χρησάμενος λέ- γεται, ἐτελεύτα δὲ καὶ πρὸ τούτου ὁ Μανουὴλ νόσῳ δή τινι κρα- τηθείς. 26 Μετέβαινε δὲ καὶ ὁ Βάρδας καὶ τὰς ἐκ βασιλέως η μειβε συνεχῶς τιμάς, ω σπερ τις νέος γαῦρός τε καὶ φιλότιμος τὰς ποικίλας τῶν πρὸς τέρψιν στολάς. μετέβαινε γοῦν καὶ πρὸς τὴν Καίσαρος ἀνῄει δόξαν τε καὶ τιμήν, τοῦ Μιχαὴλ οὐ πρὸς ε τε- ρόν τι τῶν πολιτικῶν τοσοῦτον ἐπτοημένου η θέατρα καὶ ι ππων ἁμιλλητήρια. καὶ τὸ δὴ χαλεπόν, οὐκ ἠγάπα μόνον θεατὴς ει ναι, ει γε καὶ τοσοῦτον ἐσχόλαζεν, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἡνιοχεῖν ὁ τῆς τῶν̔ Ρωμαίων βασιλείας, θέαμα τυγχάνων καὶ παίγνιον πᾶσι δὴ καὶ κατάγελως. ου τως ὁ Βάρδας τοῦ ἀδελφιδοῦ ἐπετρόπευεν, καὶ οὐδὲ ζῆν, ὡς ε οικεν, ἠθέλησεν, εἰ μὴ τοῦτον μεταπείσει τὸ ἀν- δράποδον. πλὴν διῴκει τέως αὐτὸς τὰ πολιτικά, καὶ τῆς βασι- 185 λείας κατεστοχάζετο ὡς αὐτὴν εὐκαίρως περιληψόμενος. ἀλλὰ ταῦτα μὲν εἰς τὸ μέλλον ἐταμιεύετο· τότε δὲ τῆς ε ξω σοφίας ἐπι- μεληθεὶς (καὶ γὰρ η ν τῷ τοσούτῳ χρόνῳ παραρρυεῖσα καὶ πρὸς τὸ μηδὲν ο λως κεχωρηκυῖα τῇ τῶν κρατησάντων ἀγροικίᾳ καὶ ἀμαθίᾳ) καὶ διατριβὰς τῶν μαθηματικῶν κατὰ Μαγναύραν ποιήσας αυ θις ἀκμάζειν καὶ ἀνηβᾶν ταύτην ἐσπούδαζέ τε καὶ πεφιλοτίμητο. καὶ τοῦτο τῶν ε ργων αὐτοῦ κάλλιστόν τε καὶ περι- βόητον ο ν οὐκ ι σχυσέ πως τὰς ἐνούσας α λλως κῆρας αὐτῷ ἀπονί- ψασθαι. η ρχε δὲ καὶ τῆς
q.77
τοιαύτης σχολῆς τὴν μὲν φιλοσοφίαν ἐξηγούμενος Λέων ἐκεῖνος ὁ μέγας τε καὶ φιλόσοφος, ο ς κατὰ συγγένειαν μὲν τοῦ ἐξαδέλφου τῷ πατριάρχᾐ Ιαννῇ ᾠκείωτο, τὸν θρόνον δὲ τῆς Θεσσαλονίκης κατέχων, ἐπειδὴ νῦν ἐκ καθαιρέσεως ἐσχόλαζεν, εἰς ταύτην προεβιβάζετο τὴν σχολήν, τὴν ἀμαθίαν πόρρω ποι ἀπελαύνων καὶ ἀποτρεπόμενος. 27 Αξιον δὲ μηδ' ο πως εἰς γνῶσιν η λθεν ὁ τηλικοῦτος ἀνὴρ τῷ τότε κρατοῦντι παραδραμεῖν. Θεόφιλος δὲ η ν, ὁ τοῦ Μιχαὴλ σπορεὺς καὶ πατήρ. ου τος ου ν ἐπεὶ τὴν τῶν μαθημά- των εἰς α κρον ἐπιστήμην ἐξήσκησεν, τοσοῦτον χωρήσας διὰ πα- σῶν, τῆς φιλοσοφίας καὶ τῶν αὐτῆς ἀδελφῶν, ἀριθμητικῆς τέ φημι καὶ γεωμετρίας καὶ ἀστρονομίας, ἀλλὰ καὶ τῆς πολυθρυλή- του μουσικῆς, καὶ εἰς α κρον αὐτῶν ἐλάσας ὡς οὐδεμιᾶς ε τερος σπουδῇ τε πολλῇ καὶ βίῳ ἀπράγμονι καὶ μεγέθει φύσεως, εὐτελεῖ τινὶ καταλύματι χρώμενος καὶ καταγωγίῳ τοὺς εἰς αὐτὸν φοιτῶν- 186 τας ἐπαίδευεν, ἐκδιδάσκων η ντινα ἐπιστήμην καὶ βούλοιντο. ὡς δ' η δη χρόνος παρίππασεν καὶ τῶν μαθητῶν οὐκ ὀλίγοι κατὰ τὰς ἐπιστήμας προέκοπτον, συνέβη τινὰ νεανίαν τῶν ἑαυτοῦ φοιτητῶν, τῆς γεωμετρικῆς ἐπιστήμης α ρτι τὸ πέρας κατειληφότα, ὑπογρα- φέα γενέσθαι τινὸς στρατηγίδα τάξιν διέποντος, καὶ προκοπῆς ε νεκεν τοῦ βίου ἀγαπῆσαι τούτῳ ἀκολουθεῖν. ὡς δὲ κατὰ τὸν πόλεμον α μα τούτῳ ἐγένετο, ὑπὸ τῶν̓ Αγαρηνῶν, οὐκ οι δ' ο πως, ζωγρεῖται καὶ τῶν ἐπιφανῶν τινὶ εἰς δουλείαν διὰ τὸ νέον τῆς ἡλικίας δίδοται. Μαμοῦν ἐκεῖνος ου τω καλούμενος τηνικαῦτα μὲν τῶν̓ Ισμαηλιτῶν ἐτέλει ἀμεραμνουνῆς, α λλοις τε μαθήμασι σχολάζων̔ Ελληνικοῖς καὶ δὴ καὶ γεωμετρίας ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον οὐκ ἀμελῶν. λόγου δέ ποτε παρὰ τοῦ τὸν νεανίαν ε χοντος δεσπότου κινηθέντος περὶ τῆς σπουδῆς ἀμεραμνουνῆ καὶ τῆς τῶν μαθημάτων ἐπιμελείας, ὡς δὴ καὶ περὶ τῆς γεωμετρίας ε λεγεν, ἀκοῦσαι τούτου ει πεν ὁ νεανίας ἐπιθυμεῖν καὶ τῶν αὐτοῦ διδασκά- λων, ὡς καὶ αὐτοῦ τινὰ ε χοντος ἐπιστήμην γεωμετρικήν. ὡς ου ν ἀνέμαθεν ὁ ἀμεραμνουνῆς, μετὰ περιχαρείας εἰσκαλεῖται πολλῆς, καὶ τὸν αἰχμάλωτον ἐπυνθάνετο εἰ γνῶσιν τῆς τοιαύτης κέκτηται ἐπιστήμης. καὶ ἐπεὶ τὴν συγκατάθεσιν ἐποιήσατο, ε τι μὲν ἀπιστίαν πρὸς τοὺς ἐκείνου λόγους ὁ βάρβαρος κεκτημένος οὐκ ε λεγεν ἑτέρους ει ναι ὑπὸ τὸν οὐρανὸν τῶν ἐκείνου διδασκάλων ἐκτός. ὡς δ' ὁ νεανίας ε λεγεν τούτων διακοῦσαι ἐπιθυμεῖν καὶ 187 τῆς αὐτῶν διδασκαλίας, εὐθὺς ου τοι παραστάντες ἀπήρχοντο ταύτης, καὶ διεχάραττον τὰ τρίγωνά τε καὶ τετράγωνα σχήματα, καὶ τοὺς Εὐκλείδου κανόνας προσέφερον, καὶ τὸ μὲν ο τι ἐδίδασκον ἀνδρικῶς καὶ ἐπιστημονικῶς, τοῦτο λέγοντες τοιαύτην ε χοι τὴν κλῆσιν καὶ τοιαύτην τὸ ε τερον, αἰτίαν δὲ καὶ λόγον, καὶ διότι ου τως τε ε στιν καὶ κλῆσιν ε χοι, κατάλληλον ἀπεδίδοσαν οὐδαμῶς, ἀμάθειαν καὶ α γνοιαν, ἀλλ' οὐ στενότητα γλώττης πως ε χοντες. ὡς ου ν τούτους γαυρουμένους ἑώρα καὶ μέγα φρονοῦντας ἐπὶ τῇ τῶν σχημάτων ὁ νεανίας καταγραφῇ," τί" φησίν" ω ου τοι, ἐπὶ παντὸς λόγου καὶ πράγματος τῆς αἰτίας τὸ κράτος ἐχούσης καὶ τοῦ διότι, ὑμεῖς τὴν υ παρξιν μόνον λέγοντες τοὺς τούτων παρα- τρέχετε λόγους ὡς οὐκ ἀναγκαίους; καὶ εἰς ταὐτὸν τὸν διδασκό- μενον α γετε ο που καὶ τὸν μηδὲν παιδευόμενον μηδέ τι περὶ τού- των διαγινώσκοντα;" τῶν δὲ διαπορησάντων καὶ τὰς αἰτίας τού- των διευκρινεῖν καὶ διδάσκειν παρακελευομένων, ἐπεὶ διερμη- νεύοντα καὶ σαφῶς λέγοντα ταύτας διήκουον, ὡς τοῦτο μὲν διὰ τόδε καὶ τοῦτο διὰ τόδε τὴν εἰρημένην ε χει κλῆσίν τε καὶ γραφήν, καὶ α μα αὐτῶν ὁ νοῦς διηνοίγετο καὶ τῶν λεγομένων συνίεσαν, θάμβει λοιπὸν συσχεθέντες ἠρώτων ὁπόσους τὸ Βυζάντιον τοιού- τους τρέφει α νδρας ἐπιστήμονας. ὡς δὲ πολλοὺς ου τος ε λεγεν καὶ ἑαυτὸν τῷ τῶν μαθητιώντων χορῷ ἀλλ' οὐ τῶν διδασκόντων κατέλεγεν, περὶ τοῦ διδασκάλου τοῦτον αυ θις ἐπανηρώτων, οὐ ζῶσιν ε τι ἠρίθμηται καὶ ὑπεράνω πέφυκε γῆς. ὁ δὲ" ε στι τε" 188 ε φησεν" ὑπὲρ γῆς," καὶ
q.78
τὴν αὐτοῦ ἀρετὴν ἐξεθείασεν, ἀκτήμονα βίον διάγειν λέγων αὐτὸν καὶ τοῖς πολλοῖς α γνωστον, ἐπὶ σοφίᾳ διαλάμποντα. γράμματα γοῦν εὐθὺς ὁ Μαμοῦν πρὸς ἐκεῖνον δια- χαράττει, τόνδε τὸν νοῦν περιέχοντα," ὡς ἐκ τοῦ καρποῦ τὸ δέν- δρον ἐπέγνωμεν, ἐκ τοῦ μαθητοῦ τὸν διδάσκαλον. ἐπεὶ γοῦν τόσος ω ν περὶ τὴν ἐπιστήμην τῶν ο ντων δι' ἀρετὴν καὶ γνώσεως βάθος α γνωστος ει τοῖς σοῖς συμπολίταις καὶ τῆς σοφίας καὶ γνώσεως ου πω τοὺς καρποὺς ἀπείληφας, ο τι μηδὲ τιμῆς ἠξίωσαι παρ' αὐ- τῶν, μὴ ἀπαξιώσῃς ἐλθεῖν πρὸς ἡμᾶς καὶ τῆς σῆς διδασκαλίας μεταδοῦναι ἡμῖν. εἰ γὰρ ου τω τοῦτο γένηται, τοὺς αὐχένας σοι κλινεῖ γένος α παν τὸ τῶν Σαρακηνῶν, καὶ πλούτου καὶ δωρεῶν ἀξιωθήσῃ, ω ν οὐδεὶς πώποτε ἀνθρώπων ἠξίωται." ἐπιδοὺς ου ν τὰ γράμματα τῷ νεανίᾳ, καὶ δώροις αὐτὸν φιλοφρονησάμενος, τὸν διδάσκαλον καταλαμβάνειν ἐκέλευσεν, καὶ τιμὰς εὐθὺς ὑπ- ισχνεῖτο καὶ δωρεὰς καὶ αυ θις, εἰ βούλοιτο, τὴν εἰς οι κον ἐπάνο- δον, μόνον εἰ τοῦτον πείσειε τὴν τῶν̔ Ρωμαίων καταλιπεῖν γῆν. ὡς τὴν βασιλεύουσαν ε φθασε καὶ τοῦ διδασκάλου πρὸς πρόσωπον ε στηκεν, ἡ τούτου θέα ἀναφλέξασά τε καὶ οι ον θερμαίνουσα ὀλο- φύρεσθαι κατηνάγκαζε, καὶ δάκρυσιν οὐ παρειὰς μόνον ἀλλὰ καὶ τράχηλον καὶ στέρνα διάβροχα ἐμποιεῖν. καὶ τὸ πρῶτον ἀφασία τῶν δρωμένων τὸν διδάσκαλον κατελάμβανεν, τίς τε ει η οὐκ εἰδώς, καὶ ο του ταῦτα ε νεκεν διαπράττοιτο· η τε γὰρ τούτου μορφὴ ἀλ- 189 λοιωθεῖσα τῷ χρόνῳ καὶ τῇ τῆς αἰχμαλωσίας κακουχίᾳ ἀλλοῖον τὸν νεανίαν ἀλλ' οὐκ ἐκεῖνον ει ναι τὸν γνωριζόμενον ἀνεδίδασκεν. ὡς δὲ τὴν τούτου γνῶσιν κατὰ μικρὸν ἐδίδου, ο νομα καὶ μαθή- ματα ἐπειπών, καὶ προσετίθει τὰ τῆς αἰχμαλωσίας καὶ τὴν αἰτίαν τῆς ἀπολυτρώσεώς τε καὶ ἀφίξεως, καὶ α μα εἰς χεῖρας ἐδίδου δὴ τὴν γραφήν, τότε δὴ κοινῇ τὴν τραγῳδίαν ἐπλήρουν καὶ θρηνῳ- δίαν. πλὴν οὐκ ἀκίνδυνον ει ναι λογισάμενος τὴν ἐκ τῶν ἐχθρῶν γραφήν, ει γέ ποτε κατάφωρος γένοιτο, τῷ λογοθέτῃ πρόσεισι (Θεόκτιστος ου τος η ν ὁ παρανάλωμα τῷ Βάρδᾳ γενόμενος) καὶ διηγεῖτο τὰ τοῦ αἰχμαλώτου πάντα καὶ μαθητοῦ, καὶ α μα δίδω- σιν τὴν τοῦ ἀμεραμνουνῆ γραφήν. αυ τη ἡ αἰτία τῆς τοῦδε τοῦ ἀνδρὸς πρὸς τὸν βασιλέα γνώσεώς τε καὶ οἰκείωσις. ου τος ὁ μα- θητὴς καὶ τοῦτο τὸ γράμμα τήν τε τοῦ Λέοντος σοφίαν ἐν ὑπαί- θρῳ γενέσθαι ἐν γωνίᾳ τέως ου σαν ἐποίησεν καὶ τῆς εὐτελείας ἐκεί- νης καὶ πενίας ε ξω παρήγαγεν. τό τε γὰρ γράμμα ἐμφανίζει τῷ Θεοφίλῳ ὁ λογοθέτης, καὶ προσκαλεῖται τοῦτον αὐτός, καὶ πλου- τίζεται καὶ ἐν τῷ τῶν ἁγίων μ' ναῷ διδάσκειν δημοσίᾳ παρὰ τοῦ βασιλέως ἐπείγεται. οὐ πολὺς γοῦν χρόνος, καὶ ἐπεὶ διέγνω ὁ Μαμοῦν μὴ βούλεσθαι τὸν φιλόσοφον τῆς οἰκείας τὴν ἀλλοτρίαν ἀλλάξασθαι, διὰ γραφῆς ἐκτίθησιν ἀπορίας γεωμετρικῶν τε καὶ ἀστρολογικῶν ζητημάτων καί τινων ἑτέρων δυσδιαγνώστων κεφα- λαίων, καὶ τὴν λύσιν τούτων κομίσασθαι ἀξιοῖ. ὡς δ' ου ν ε κα- στον προσηκόντως ἡρμήνευσεν ὁ Λέων καὶ τὰς τούτων λύσεις ἐξέ- θετο, προσεφήρμοσέ τε τούτοις καί τινα προγνώσεως ἐκπλήξεως 190 ε νεκα, τότε δὴ μεγάλως ἐπὶ χεῖρας λαβόντα αὐτὰ τὸν ἀμεραμνουνῆ τρωθῆναι δὴ τῷ τούτου πόθῳ, καὶ μέγα ἀνακραγεῖν, τὸν α νδρα τῆς φιλοσοφίας καὶ τῶν μαθημάτων ὑπεραγάμενος. ο θεν εὐθὺς οὐ πρὸς ἐκεῖνον πρὸς δὲ τὸν Θεόφιλον ἐπιστολὴν πέμπει, τὸν νοῦν τοῦτον ἐμπεριέχουσαν, ὡς ἐβουλόμην μὲν αὐτὸς ἀφικέσθαι σοι, ε ργον φίλου τε καὶ μαθητοῦ ἐκπληρῶν· ἐπεὶ δὲ η τε προσανα- κειμένη μοι ἀρχὴ ἐκ θεοῦ καὶ ὁ πολὺς ὑπὸ τὴν χεῖρά μου τελῶν καὶ ἐξουσίαν λαὸς τοῦτο οὐ συγχωρεῖ, ἀξιῶ τὸν ο ν ε χεις ἐπὶ φιλο- σοφίᾳ καὶ ταῖς α λλαις ἐπιστήμαις περιβόητον α νδρα βραχύν τινα χρόνον ἐπαποστεῖλαι, καὶ συγγενέσθαι μοι τοῦτον πεῖσαι, τρόπῳ διδασκαλίας τῆς αὐτοῦ ἐπιστήμης μεταδιδόντα καὶ ἀρετῆς τῷ ου- τως ε χοντι ἐμοὶ πρὸς ἐκείνας ἐρωτικῶς. πάντως δὲ οὐκ ἀναβολή τις γενήσεται ο τι τε τῶν οὐχ ὁμογλώσσων ἐγὼ καὶ ο τι τῆς πίστεως
q.79
ἀλλότριος· ἀλλ' ο τι μᾶλλον τοιοῦτος ὁ ἀξιῶν, πέρας ἡ αι τησις λήψεται παρὰ φίλοις ἐπιεικέσι τε καὶ χρηστοῖς. χάρις δέ σοι κα- ταβληθήσεται ὑπὲρ τούτου χρυσίου μὲν ει κοσι κεντηνάρια, εἰρήνη δὲ καὶ σπονδαὶ ἀΐδιοί τε καὶ ἀτελεύτητοι. τοσούτοις μὲν ἐκεῖνος τὴν αὐτοῦ ἐξωνεῖτο παρουσίαν καὶ α φιξιν· ἀλλ' ὁ Θεόφιλος ἀνταποκρίνας καὶ α λογον τὸ οἰκεῖον δοῦναι ἑτέροις καλὸν καὶ τὴν τῶν ο ντων γνῶσιν ε κδοτον ποιῆσαι τοῖς ε θνεσι, δι' η ς τὸ τῶν̔ Ρω- μαίων γένος θαυμάζεταί τε καὶ τιμᾶται παρὰ πᾶσιν, ἐκείνῳ μὲν οὐκ ἐπένευσε, τοῦτον δὲ διὰ τιμῆς πλείονος σχὼν τὸν̓ Ιωάννην τοῦ 191 πατριαρχικοῦ τότε θρόνου ἀντιποιούμενον κατὰ τὴν Θεσσαλονι- κέων μητρόπολιν, καὶ ὡς πλήρη σοφίας ο ντα καὶ ὡς οἰκειούμενον τούτῳ κατὰ συγγένειαν, χειροτονεῖν ἐγκελεύεται. (28) ο ς ἐπεὶ μετὰ τὴν χειροτονίαν κατὰ τὴν Θεσσαλονίκην ἐγένετο, ει χε μὲν α παντας τὴν αὐτοῦ εὐλαβουμένους τε καὶ τιμῶντας ἀρετήν, ει χε δὲ μᾶλλον τιμῶντας τοῦτον λαμπρότερον ε κ τινος αἰτίας η ν ὁ λόγος δηλοῖ. περὶ τὰς τῶν καρπῶν γονὰς στεῖρά πως τοσοῦτον ὡρᾶτο ἡ γῆ καὶ α τεκνος κατ' ἐκεῖνο καιροῦ ὡς καὶ θάνατον κατεπείγε- σθαι. ου ς ἰδὼν τῷ τῆς συμπαθείας οι κτῳ βληθεὶς μήτ' ἀθυμεῖν παρῄνει μήτε μὴν συμφοραῖς ἐπαπόλλυσθαι, ει γε δὴ βούλοιντο τῆς τοῦ θεοῦ ἐπικουρίας καὶ αὐτοῦ γε τυχεῖν. περί τινα γοῦν καιρόν, ο ν ἐκ τῆς ἀστρολογικῆς ἐδιδάσκετο ἀστέρων τινῶν ἐπιτο- λαῖς τε καὶ φάσεσιν ἀπόρροιάν τινα καὶ συμπάθειαν τοῖς περιγείοις προσγίνεσθαι, τὰ σπέρματα τῇ γῇ κατεβάλλετο καὶ ὑπὸ κόλπους ταύτης ἐδίδου, ω ν τοσαύτην γενέσθαι συνέβη εὐφορίαν τε καὶ εὐ- καρπίαν, ἐπεὶ τὸ ε αρ ἀνέτελλεν καὶ ὁ τοῦ θέρους ἐφεστήκει και- ρός, ὡς πολλοὺς ἐπαρκέσαι χρόνους αὐτοῖς καὶ εἰς τὸ ἑξῆς, πάν- τως ου τω τοῦ θεοῦ τὸν α μητον πολύχουν ἐνεγκαμένου ταῖς τῶν ἀναγκαζομένων λιτανείαις ἐπιδόντος καὶ ἱκετείαις, ἀλλ' οὐ τῇ ἐκείνου περὶ τὰ τοιαῦτα ματαιοπονίᾳ. τοῦτο γοῦν τὴν ἐπὶ πλέον τῶν Θεσσαλονικέων ηυ ξησε πρὸς τὸν α νδρα στοργὴν καὶ τὸ φίλ- τρον αὐτῶν διήγειρεν, ὡς εἰκός. (29) θαυμαζόντων δὲ πολλῶν 192 περὶ τῆς αὐτοῦ σοφίας, καὶ ο πως εἰς α κρον ε φθασε πασῶν τῶν ἐπιστημῶν, λέγεται πρός τινα τῶν ἑαυτοῦ συνήθων φάναι" ὡς τὴν μὲν γραμματικὴν καὶ ποιητικὴν κατὰ τὴν Κωνσταντινούπολιν διατρίβων κατώρθωσεν, ῥητορικὴν δὲ καὶ φιλοσοφίαν καὶ ἀριθμῶν ἀναλήψεις κατὰ τὴν νῆσον Ανδρον γενόμενος· ἐκεῖσε γάρ τινι σοφῷ ἀνδρὶ ἐντυχὼν καὶ τὰς ἀρχὰς μόνον καί τινας λόγους παρ' αὐτοῦ λαβών, ἐπεὶ μὴ ο σον ἐβούλετο ευ ρισκεν, τῇ χέρσῳ ταύτης βίβλους περινοστῶν καὶ μοναστήρια καταλαμβάνων καὶ τὰς ἀποκειμένας ἀνερευνῶν τε καὶ ποριζόμενος, καὶ πρὸς τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων σπουδαιότερον ταύτας ἐμμελετῶν, πρὸς τὸ τῆς γνώ- σεως ου τως υ ψος ἀνεβιβάζετο, ο τε δὴ καὶ κόρον σχὼν τῶν μαθη- μάτων πρὸς τὴν βασιλεύουσαν αυ θις ὑπέστρεψεν, τὰ σπέρματα τῶν ἐπιστημῶν ταῖς τῶν βουλομένων διανοίαις καταβαλλόμενος." ἀλλὰ ταῦτα μὲν πρότερον· καὶ νῦν δὲ ἐπεὶ μετὰ τρεῖς χρόνους (τοσοῦτος δὲ ὁ τῆς τοῦ θρόνου ἀντιλήψεως χρόνος) ἐκ τῆς καθαι- ρέσεως αυ θις ἐσχόλαζεν, τῆς κατὰ τὴν Μαγναύραν μὲν ου τος η ρχε φιλοσόφου σχολῆς, ὁ δὲ δὴ τούτου φοιτητὴς Θεόδωρος τοῦ τῆς γεωμετρίας διαιτητηρίου προΐστατο, καὶ Θεοδήγιος τοῦ τῆς ἀστρονομίας, καὶ Κομητᾶς τῆς τὰς φωνὰς ἐξελληνιζούσης γραμ- ματικῆς· οι ς ὁ Βάρδας καὶ δαψιλῶς ἐπαρκῶν καὶ ἐκ φιλομαθίας πολλάκις ἐπιφοιτῶν καὶ τῶν διδασκομένων τὰς φύσεις ἐπιρρωννύς, ἐντὸς τοῦ καθήκοντος χρόνου ω σπερ πτερὰ τοῖς λόγοις διδοὺς πτε- ροφυεῖν ἐποίει καὶ προβαίνειν εἰς του μπροσθεν. 193 30 Καὶ τοῖς τοῦ ἱπποδρόμου δὲ συνεχῶς ὁ Βάρδας ἑαυ- τὸν ἐδίδου κριτηρίοις, καὶ ἐραστὴς νομίζεσθαι ταύτης τῆς γνώμης φιλοτιμούμενος. ε τυχε δ' α ν παρὰ πολλοῖς, τοῦ χρόνου τὰ γεγονότα καλύψαντος· ἀλλὰ πάλιν τὰ τῆς ἐκκλησίας κυκήσας τε καὶ ἀναταράξας, καὶ ἀντὶ γαλήνης φιλονεικίας αὐτῇ καὶ κακώσεων [καὶ] ὀλεθρίων αι τιος γεγονώς,
q.80
εἰκότως οὐ τὴν κρείττω δόξαν ἀλλὰ τὴν ἐναντίαν ἠνέγκατο. α ρτι γὰρ τὸν βίον Μεθοδίου μετηλλαχό- τος, τέσσαρας μόνους χρόνους τὸν τῆς Κωνσταντινουπόλεως θρό- νον κεκρατηκότος, Ιγνάτιον μοναχὸν ο ντα καὶ τῆς μονῆς ἡγούμε- νον τοῦ̓ Σατύρου, τὸν Νικηφόρου μὲν τοῦ βασιλέως ε κγονον, υἱὸν δὲ Μιχαήλ, τὸν ἐπ' εὐλαβείᾳ καὶ ἀρετῇ παντοίᾳ μαρτυρηθέντα πρὸς τὸν τῆς πατριαρχίας θρόνον ἀναβιβάζουσι καὶ τῆς οἰκουμέ- νης τοὺς οι ακας ἐμπιστεύουσιν. ου τος ου ν μετά τινας χρόνους τὸν Βάρδαν ἐπὶ τῇ τοῦ οἰκείου γυναίου ἀλόγως καὶ ἀναιτίως ἀποβολῇ τῆς αὐτοῦ δὲ νύμφης περιπλοκῇ τῆς ἐκκλησίας ἀπείργων, ἐπεὶ μὴ τῶν θείων κανόνων ἠμέλει, τὴν η ν ἐκείνῳ ἐδίδου ποινὴν τῆς ἐκκλησίας ἀποπεμπόμενος, ταύτην εἰσπράττεται παρ' αὐτοῦ. καὶ ι να τὸν λιμὸν καὶ τὴν δίψαν παρῶ καὶ τὰς ἐπὶ γῆς τοῦ ἀνδρὸς ἐκτάσεις τε καὶ ῥαβδισμοὺς καὶ τὰς καθ' ο λον τὸ σῶμα ὠμοτάτας πληγάς, ε ν τοῦτο μόνον ἐγὼ εἰπὼν ἐπὶ τὰ συνεχῆ βαδιοῦμαι τῆς ἱστορίας. (31) παρεδίδου τὸν̓ Ιγνάτιον ὁ Βάρδας φρουρᾷ, καὶ φρουρᾷ ἀπηνεῖ τε καὶ χαλεπῇ· ἡ δὲ η ν ἐν τῷ τῶν ἱερῶν ἀποστό- λων τεμένει, οὐκ ἐν τῷ δὴ μεγάλῳ τε καὶ σεμνῷ, ἀλλ' ε νθα οἱ 194 τάφοι καὶ λέγονται καὶ εἰσίν. ἐκεῖσε δὴ ἐναποκλείσαντες ε ν τινι τοῦτον τάφῳ τοῦ Κοπρωνύμου, ἐν κρυμῷ καὶ παγετῷ γυμνότερον ὑπέρου, τὸ τῆς παροιμίας, ἐν μετεώρῳ ἐπικαθίσαντες τὰ τοῦ κρυ- μοῦ καὶ χειμῶνος πάσχειν ἐξεβιάζοντο· τὰ δὲ η ν ἡ δυσεντερία τε καὶ τῶν ἐντὸς ἀναγκαίων ἐκ τῆς τοῦ ψύχους ὑπερβολῆς διὰ γα- στρὸς ἀπόρροια καὶ θάνατος ἐκ τούτου πικρός. ἀπεβίω δ' α ν ἐκ τῆς τῶν φρουρούντων δεινότητος καὶ ὠμότητος (η σαν δὲ ου τοι ο τε Γοργονίτης Ιωάννης καὶ ὁ Σκουτελόπτης Νικόλαος καὶ Θεόδωρος ὁ Μωρός), εἰ μή τις οι κτᾠ βαλλόμενος (Κωνσταντῖνος η ν ὁ̓ Αρ- μενιακός) τῇ τούτων ἀπουσίᾳ ἐν τῷ μέλλειν σιτίζεσθαι ἐκεῖθέν τε τὸν α νθρωπον κατεβίβαζεν, καὶ οι νῳ βραχεῖ, ε τι δὲ καὶ α ρτῳ καὶ μικρᾷ τινὶ περιθάλψει τὸ λυποῦν ἐπ' ὀλίγον παρεμυθεῖτο. ὡς δὲ τὸ τῆς τιμωρίας ἀρκούντως ἐδόκει αὐτῷ, τότε δὴ ὑπερόριον μὲν τὸν α νδρα τοῦτον κατὰ τὴν νῆσον Μιτυλήνην ποιεῖ· ἐπεὶ δὲ καί τινες τῶν ἐπισκόπων ἀντέλεγον καὶ τὴν δίκην πόρρω που δὴ ου σαν καὶ ἀποφοιτήσασαν ἐπεκαλοῦντο καὶ οὐκ ει τι γένηται α λλον δέξασθαι ἠπείλουν, ἀλλὰ τῆς ἐκκλησίας συναπορρήγνυσθαι, τὸν ἐκ τού- του τάραχον δὴ κατευλαβηθεὶς ε γνω καὶ τούτους ἀπάτῃ περιελθεῖν καὶ ἀλωπεκῇ. ἰδίᾳ γοῦν καὶ κρυφῇ τούτων ε καστον μετακαλού- μενος οὐ μικρόν τι καὶ ταπεινὸν ὑπισχνεῖτό τε καὶ ἐδίδου, εἰ μόνον ἀποσταῖεν τοῦ̓ Ιγνατίου, ἀλλὰ τὸν θρόνον αὐτὸν Κωνσταντινουπό- λεως. ὡς δ' ἐνεδίδοσαν α παντες καὶ τῆς μὲν δόξης ἡττῶντο, τοῦ 195 δὲ καλοῦ ε νεκεν καὶ νομίμου ἀντέλεγεν οὐδείς, τότε δὴ τότε ὑπε- τίθει ὡς ὁ μὲν βασιλεὺς αὐτοῖς τὰς ὑποσχέσεις μὲν ἐκπληρώσειεν, αὐτοὶ δὲ τὸ ευ σχημον τηροῦντές τε καὶ σεμνὸν α μα τῷ πρὸς αὐτὸν κληθῆναι μὴ πρὸς τὰ διδόμενα κατανεύσητε, ι να καὶ αὐτός, φησί, τῆς ὑμῶν ει η ὑπεραγάμενος ἀρετῆς. ου τως δὴ ε καστον οὐχ ὁμοῦ ἀλλ' ἰδίᾳ καὶ κατὰ μόνας πρὸς τὸν Μιχαὴλ προσκαλούμενος μὴ αὐθωρὸν ἐπιπηδᾶν τῇ τιμῇ ἀνέπειθεν. καὶ ου τοι μὲν ἐκ μόνου προσρήματος ἀξιούμενοί τε καὶ ἀπαρνούμενοι ε λαθον ἑαυτοὺς πα- ραδειγματίσαντες· τῆς γὰρ ἀρετῆς ἐξέπιπτον τῷ τῆς δόξης νικώ- μενοι ε ρωτι, καὶ ταύτης αυ θις ἡμάρτανον, ο τι μὴ καλῶς ἀλλ' ἐπιβούλως τὸν̓ Ιγνάτιον παρεδίδοσαν. (32) ου τως ου ν ἐπεὶ καὶ ου τοι α νθρωποι ο ντες ἐφάνησαν καὶ ου τω δὴ ἠπατήθησαν, Φωτίῳ ἐπὶ σοφίᾳ μὲν ο ντι γνωρίμῳ ἀνδρί, κοσμικῆς δὲ τάξεως ἀντιποιου- μένῳ καὶ τὴν τοῦ πρωτοασηκρῆτις δεδραγμένῳ τιμήν, τὸν θρόνον ἐδίδου τῆς Κωνσταντινουπόλεως. καὶ ι να δὴ καὶ τὰ αὐτῶν κρα- ταιότερα ἀποφήνωσιν, τοποτηρητὰς μὲν ἐκ Ρώμης ἐπ'̔ α λλαις προ- φάσεσι (κατὰ γὰρ τῶν εἰκονομάχων) σταλέντας μεταπεμψάμενοι, κατὰ δὲ Ιγνατίου μετὰ τοῦ καιροῦ γεγονέναι παρασκευάσαντες καὶ συνεδριάσαντες, καὶ̓ ἐν τῷ τῶν θείων ἀποστόλων τεμένει δε- δημοσιευμένῃ καθαιρέσει τοῦτον
q.81
καθυποβαλόντες, ἐπεὶ τῆς ἐξορίας μετεκαλέσαντο, πυγμαῖς τὰ πρόσωπα καὶ τοὺς ὀδόντας συνθλά- σαντες, πᾶσαν σκοτόμαιναν κατὰ τῶν ἱερέων κακῶς, καὶ δεύτερος 196 τῶν ο ντων ἐπὶ γῆς μηδέπω φανῇ. ἀλλ' ο σα μὲν καὶ α λλα κατὰ πάντων ἱερέων ἐνεανιεύσατο, φυλακαῖς τε καὶ ὑπερορίαις καὶ ποι- ναῖς ὠμοτάταις ὁσημέραι παραδιδούς, ι να τῷ Φωτίῳ συγκοινω- νήσωσι, βίβλοι τε πολλαὶ καὶ ὁ πᾶς οὐκ ἐπιλίποι χρόνος ἐκτρα- γῳδῶν. 33̓ Εντεῦθεν γοῦν τὰ μὲν τῶν̔ Ρωμαίων ἡ τῶν̔ Ρὼς ἐκάκου ἐπιδρομή (ε θνος δὲ ου τοι Σκυθικὸν ἀνήμερόν τε καὶ α γροικον), τόν τε Πόντον αὐτόν, οὐ μὴν καὶ τὸν Ευ ξεινον, κατεπίμπρα καὶ αὐτὴν τὴν πόλιν περιεστοίχιζεν, τηνικαῦτα τοῦ Μιχαὴλ κατὰ̓ Ισ- μαηλιτῶν ἐκστρατεύοντος. πλὴν ἀλλ' ἐκεῖνοι μὲν τότε θείας ἐμ- φορηθέντες ὀργῆς, Φωτίου τὸ θεῖον ἐξιλεωσαμένου τοῦ τῆς ἐκ- κλησίας τοὺς οι ακας ε χοντος, οι καδε ἐκπεπόρευντο· καὶ μετ' οὐ πολὺ πάλιν τὴν βασιλεύουσαν πρεσβεία αὐτῶν κατελάμβανεν, τοῦ θείου βαπτίσματος ἐν μετοχῇ γενέσθαι αὐτοὺς λιτανεύουσα, ο καὶ γέγονεν. 34 Τὰ μὲν ου ν ἡ τούτων ἐκάκου ἐπιδρομή· τὰ δὲ ὁ τῆς Κρήτης στόλος ἀναγόμενος, ὡς κουμβαρίων α χρι ει κοσι, ἑπτὰ γαλέας καί τινας σατούρας μεθ' ἑαυτοῦ ἐπαγόμενος, ἐληΐζετό τε καὶ κατεδουλαγώγει, νῦν μὲν τὰς Κυκλάδας νήσους περινοστῶν, νῦν δὲ α χρι Προικοννήσου τὴν παράλιον α πασαν. τὰ δὲ οἱ συν- εχεῖς τῶν σεισμῶν ἐλυμαίνοντό τε καὶ πρὸς του δαφος ε βαλλον, νῦν μὲν καθ' η ν ἡ τοῦ κυρίου καὶ σωτῆρος ἡμῶν ἀνάληψις ἑορτάζεται, τὸ πρὸς νότον τρίτον τοῦ̔ Εξακιονίου πρὸς γῆν ἐδαφίζοντες, ναούς 197 τε εὐπρεπεῖς καὶ οι κους λαμπρούς, νῦν δὲ στήλας τήν τε κατὰ Χρυσῆν πύλην τῆς πόλεως Νίκην ἐγκαθιδρυμένην τάς τε ἐν τῷ Δευτέρῳ κατὰ τὴν ἁγίαν Ανναν στερρῶς ἱσταμένας ἐγκατασείσαν- τες· η ν ὁ μαθηματικὸς Λέων καταπεπτωκυῖαν ἰδὼν τὴν τοῦ δευ- τέρου ἐκ βασιλέως πτῶσιν ε λεγεν ἐπαπειλεῖν καθαρῶς. μακρὸν ει η λέγειν ποταμῶν ἀφάνειαν καὶ πηγῶν καὶ α λλ' α ττα παθήματα κατά τἐ Ισαυρίαν καὶ καθ' ἑκάστην χώραν ἐπιγινόμενα. Α πάντα ὁ βασιλεύων ἐν δευτέρῳ θέμενος ο λος ει χετο τῶν ἱππικῶν ἀγώνων κατὰ τὸν ἐν Εὐξείνῳ ἀνεγηγερμένον ναὸν τοῦ ἁγίου Μάμαντος. (35) καί ποτε δὲ– ἀλλὰ συνήθειάν τινα διηγήσο- μαι πρότερον, η τὴν τῶν Σαρακηνῶν καθ' ἡμῶν ἐκστρατείαν διὰ πυρσοῦ ἐν ἀκαρεῖ ἐδήλου καὶ παρεγύμνου τῷ βασιλεῖ. ε ρυμά τι καὶ φρούριον τῇ κατὰ Κιλικίαν Ταρσῷ πλησιάζον καὶ γειτονοῦν ου τω καλούμενον Λοῦλον ε στιν. οἱ τεταγμένοι ου ν τοῦτο φρου- ρεῖν, α μα τῷ τὴν ἐκείνων ἰδεῖν ἐκδρομήν, διὰ φανοῦ δηλοῦσιν τοῖς κατὰ τὸν̓ Αργαῖον βουνόν, καὶ οἱ αυ θις τοῖς κατὰ τὴν̓ Ισά- μον, καὶ οἱ τοῖς κατὰ τὸ Αι γιλον, καὶ τοῦτο τοῖς κατὰ τὸν Μά- μαντα πάλιν βουνόν· ει τα τοῦτον ὁ Κύριζος διαδεχόμενος, καὶ αυ θις τοῦτον ὁ Μώκιλος, ἐκ τούτου δὲ ὁ τοῦ ἁγίου Αὐξεντίου βουνὸς τοῖς ἐν τῷ μεγάλῳ παλατίῳ κατὰ τὸ ἡλιακὸν τοῦ Φάρου ἐπὶ τούτου διαιταρίοις ἀφωρισμένοις ἐν βραχεῖ ἐποίει δὴ φανερά. ποτὲ γοῦν τοῦ Μιχαὴλ κατὰ τὸν εἰρημένον τοῦ μάρτυρος Μάμαν- 198 τος ναὸν ἱππάσασθαι μέλλοντος καὶ τὸ σύνθημα τῆς ἱπποδρομίας δεδωκότος, ἐπεὶ κατὰ τὴν ἑσπέραν ὁ ἐκ τοῦ Φάρου φανὸς διὰ τοῦ παππίου ἐδήλου τὴν τῶν ἐθνῶν ἐκδρομήν, εἰς τοσοῦτον η λθεν ἀγῶνα καὶ φόβον ὁ βασιλεὺς δέει τοῦ μὴ παροφθῆναι τὴν ἡνιοχείαν αὐτοῦ παρὰ τῶν θεατῶν τῆς τοιαύτης ε νεκεν ἀγγελίας, εἰς ο σον α λλος τις η λθεν κινδυνεύων ὑπὲρ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ μὴ πλησιάσαι τούτους μᾶλλον ἀγωνιζόμενος. ου τως ἐκεῖνος ἐθεατρίζετό τε καὶ οὐκ ᾐσχύνετο. ο θεν ι να μήτε τις τῶν αὐτοῦ ἀγώνων ἀπολιμπά- νοιτο μήτ' α λλο τι τῶν ἐκεῖθεν ἀνιαρῶν προσπῖπτον χαλαρωτέρους ποιήσῃ τοὺς θεατάς, μηκέτι τοὺς πλησιάζοντας φανοὺς ἐνεργεῖν προσέταξεν, ἀλλὰ σιγῇ βαθείᾳ καὶ λήθῃ τὰ τοιαῦτα παρακαλυφθῆναι μακρᾷ. 36 Αλλοτε δὲ πάλιν, ι να σαφεστέρα γένηται ἡ τοῦ ἀν- δρὸς ἀναγωγία καὶ α νοια, αὐτοῦ ἐφ' α ρματος ἱσταμένου καὶ τῆς βαλβῖδος μέλλοντος
q.82
ἐκπηδᾶν (ἐπάτει δὲ βένετος, καὶ πράσινος ὁ λογοθέτης Κωνσταντῖνος, ὁ πατρικίου Θωμᾶ καὶ γεγονότος λογο- θέτου τοῦ δρόμου πατήρ, λευκὸς δὲ ὁ Χειλᾶς καὶ ῥούσιος ὁ Κρα- σᾶς· οὐκ η ν δὲ οὐδὲ τῷ πρωτοασηκρῆτις σχολάζειν, ω σπερ οὐδὲ τῷ πρωτονοταρίῳ τοῦ δρόμου, ἀλλ' ὁ μὲν η ν κομβινογράφος τῶν βενέτων, ὁ δὲ τῶν πρασίνων)– αὐτῶν ου ν ἐφ' α ρματος ἱσταμένων μετὰ καὶ τῆς ἡνιοχικῆς στολῆς, καὶ ἐπαγγελίας φθασάσης ο τι δει- νῶς ὁ Αμερ κατατρέχει τε καὶ κατασύρει τὸ Θρᾳκήσιον καὶ τοῖς Μαλαγίνοις πλησιάζει καὶ προσδοκῶνται ο σον οὐδέπω δεινά, καὶ 199 ἐπὶ τούτῳ στυγνάσαντος μὲν τοῦ πρωτονοταρίου, ἀπαγγείλαντος δὲ μετὰ κατηφείας τὴν ἐκ τοῦ δομεστίκου τῶν σχολῶν ἀπόκρισιν καὶ α μα ἐπὶ χεῖρας τὰ γράμματα φέροντός τε καὶ δεικνύοντος," τίνι" φησίν," ω ου τος, τόλμῃ χρησάμενος τοιαῦτα κατὰ τὸν ἀναγκαῖον τοῦτον ἀγῶνά μοι διαλέγειν ἐπιχειρεῖς, τοῦτο μόνον σπουδάζοντι, εἰ μὴ τὸν μέσον εὐώνυμον ἰδεῖν παρατετραμμένον; ὑπὲρ ου μοι πᾶς ὁ ἀγών." 37 Καὶ οὐχὶ μὲν τούτῳ τῷ πόθῳ, η εἰ βούλει γε, πάθει ἡλίσκετο, ἑτέρων δὲ ἀπρεπεστέρων ἐκτὸς η ν, ἀλλὰ καὶ μέτριον η θος ἀμέτρως καταδιώκων ἐξέπιπτε τοῦ πρέποντος καὶ τῆς βασιλικῆς τιμῆς τὰ μάλιστα. καί ποτε γυναίῳ, η ς τὸν παῖδα υἱοθετησά- μενος η ν, κατὰ τὴν ὁδὸν συντυχὼν ἐκ βαλανείου μὲν ἐρχομένῃ τὴν ἑαυτῆς δὲ κάλπιν ἐπὶ χεῖρας ἐχούσῃ, ἐκ τοῦ ι ππου ἀπορριφεὶς τοὺς μὲν α λλους ο σοι ἐκ τῆς συγκλήτου τούτῳ ἐπηκολούθουν κατὰ τὰ ἐκεῖσε ο ντα ἀνάκτορα ἐξαπέστειλεν, ἀκόλαστα δέ τινα καὶ μυ- στικὰ ἀνδράρια ἑταιρισάμενος ἀπῄει μετὰ τῆς γυναικός, τὴν κάλ- πιν τῶν ἐκείνης χειρῶν ἀναλαβών, καὶ" α γε δή, ω γύναι, θαρροῦ- σα" ἐπέλεξεν" ἐμὲ κατὰ τὸ οι κημά σου ἀπόδεξαι, ψωμοῦ πιτυρώ- δους ε φεσιν ε χοντα καὶ ἀσβεστοτύρου." δεῖ γὰρ τὴν ἐκείνου λέξιν εἰπεῖν. ἐπεὶ δὲ τῷ ξένῳ τοῦ θεάματος ἡ γυνὴ η ν ἐνεὸς καὶ πάντων ἠπόρει, μήτε μὴν τράπεζαν μήτε τὰ ταύτης στολίζοντα ε χουσα, ὁ Μιχαὴλ θᾶττον η λόγος ει χε στραφείς, τὸ ο ε φερε σάβανον ἐκ 200 τοῦ βαλανείου ε τι διάβροχον ο ν λαβών, ἀντὶ λεπτῆς ὀθόνης, η τῇ τραπέζῃ ἐπίκειται, χρησάμενος, καὶ τὴν κλεῖδα τῆς γυναικὸς ἀφε- λὼν αὐτὸς η ν τὰ πάντα, βασιλεύς, τραπεζοποιός, μάγειρος, δαι- τυμών. ἐκβαλὼν δὲ τὰ α ει χεν τῆς πενιχρᾶς ἐκείνης ἡ κιβωτός, εἱστιᾶτο ταύτῃ καὶ συνεδείπνει, τὴν μίμησιν πρὸς τὸν ἐμὸν ἀνα- φέρων Χριστὸν καὶ θεόν. κἀκεῖθεν βάδην αυ θις ἀπῄει πρὸς τὰ ἀνάκτορα, πολλῆς εὐηθείας καὶ ἀλαζονείας καὶ τύφου καταγινώ- σκων τῶν πρὸ τοῦ βασιλέων· ου ἐκεῖνοι λήρου εἰ η κουσαν," ἀλλ' οὐκ α λλως τρυφῶντα καὶ παίζοντα ταῦτα" ε φησαν" ἐχρῆν σε ποι- εῖν καὶ τὸν ἡμέτερον τύφον καταγινώσκειν, ἀλλὰ προπολεμοῦντα καὶ τῶν ἀναγκαίων σπανίζοντα καὶ τοῖς στρατιώταις σύνδειπνον ο ντα καὶ ἐραστήν, ἀλλ' οὐ γυναίων καπηλίδων καὶ μοχθηρῶν." ταῦτ' ου ν α παντα μισητόν τε ἐποίει τὸν Μιχαὴλ καὶ τὴν τοῦ θεοῦ ἐκίνει δικαιοτάτην ὀργήν. 38 Καὶ τὸ δὴ χαλεπώτερον, ἡ τῶν ω ν ει χε μεθ' ἑαυτοῦ φρατρία, Σατυροί τινες ου τοι καὶ πρὸς πᾶσαν αἰσχρουργίαν ἀκό- λαστοι· ει πεν α ν τις αὐτοὺς θιασώτας ει ναι Διονύσου καλῶς. ου ς ἐκεῖνος διὰ τιμῆς α γων τε καὶ αἰδοῦς, τῶν θείων κατολιγωρῶν, ἱερατικὰς στολὰς χρυσοϋφάντους τε ἐπετίθει καὶ ὠμοφόρια, καὶ α λλως ἠνάγκαζεν ἀσχημόνως τε καὶ ἀνάγνως τελεῖν τὰ ἁγνά, καὶ πατριάρχην τὸν ε ξαρχον τούτων ἐκάλει, ου τω Γρῦλον καλούμενον, τοὺς δὲ λοιποὺς ε νδεκα μητροπολίτας τῶν ἐξαιρέτων θρόνων τε 201 καὶ λαμπρῶν, οι ς εἰ μὴ καὶ αὐτὸς ἐκοινώνει, οὐδὲ βασιλεύειν ἠξίου· ο θεν ὁ Κωλωνείας ου τος ἐλέγετό τε καὶ ὀνομάζεται πρόεδρος. ἐπεὶ δὲ καὶ ᾳ δειν ἐχρῆν αὐτοὺς καὶ τελεῖν τὰ μυστήρια, τὰς μὲν ᾠδὰς ἐξεπλήρουν διὰ κιθάρας, νῦν μὲν ἠρέμα πως ου τω καὶ λιγυ- ρῶς ἐπηχοῦντες, τὰ μυστικὰ μιμούμενοι, νῦν δὲ ἀνέτῳ φορᾷ καὶ διαπρυσίῳ, τὰς ἐκφωνήσεις δῆθεν τῶν ἱερέων. καὶ σκεύη δὲ διά- χρυσα καὶ ἐκ μαργάρων συγκείμενα ο ξους τε καὶ σινήπεως ἐκπλη- ροῦντες τοῖς οι ς ἐβούλοντο
q.83
μεταλαμβάνειν ἐδίδοσαν, τῶν ἀχράντων ου τω καταπαίζοντες μυστηρίων. ου τος ου ν ὁ Γρῦλος καὶ ο νῳ ἐπωχεῖτο τὰς δημοσίας προόδους τελῶν, καὶ τὸν τοιοῦτον θίασον συνεπόμενον ε χων ἠγάλλετο. καί ποτε συνέβη συντυχεῖν̓ Ιγνατίῳ τῷ μακαρίτῃ πατριάρχῃ κατὰ πρόοδον τῇ ἐκκλησιαστικῇ λιτῇ μετὰ τοῦ ἱερατικοῦ κλήρου ἐφεπομένῳ. ὡς ου ν ει δεν αὐτὸν ὁ Γρῦλος, α σμενος τοῦ πράγματος ἑλόμενος ἐξῆρχέ τε τῶν κρουμάτων, καὶ τὸν φελόνην ἀναστείλας μετὰ τῶν αὐτοῦ συμμυστῶν εὐτονωτέρας τε ε κρουε τὰς κιθάρας καὶ τοὺς εὐαγεῖς ἐκείνους λοιδορίαις καὶ αἰ- σχίστοις ε βαλλε ῥήμασι. (39) καὶ Θεοδώραν δὲ τὴν ἑαυτοῦ μητέρα ε τι ζῶσαν καὶ τοῖς ἀνακτόροις διαιτωμένην μετεκαλέσατό ποτε εὐλογηθησομένην παρ' αὐτοῦ, πλασάμενος τοῦτον ει ναι τὸν μακα- ρίτην̓ Ιγνάτιον. ὡς ου ν ἐξῄει μετ' εὐλαβείας καὶ αἰδοῦς ἡ ἱερωτάτη γυνή, ε ρριψεν εἰς του δαφος ἑαυτὴν ἐξαιτουμένη εὐχήν (καὶ γὰρ ἐλάνθανε τέως, τὴν γενειάδα κρύπτων κατὰ τὸ πρόχειρον), 202 ψόφον αὐθωρὸν ἐπαφεὶς δυσωδίας πλήρη καὶ ῥήματα ἀπρεπῆ τὰς ἐκείνης καὶ τῶν εὐσεβεστέρων εἰς ἑαυτοὺς ἐξεκαλεῖτο ἀράς, η καὶ τὸ μέλλον ἀποφοιβάσασα τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας τε καὶ χειρὸς ε ξω γενέσθαι διεσάφει τῷ Μιχαήλ.̓ Αλλ' οὐκ η ν α νδρα παρατραπέντα δὴ τῆς εὐθείας καὶ ἀπο- στάντα τῆς ἀρετῆς ἀνακληθῆναι καὶ τῆς μακαρίας λαβέσθαι ὁδοῦ. ο θεν οὐδὲ πορρωτέρω δὴ τὰ κακά, ἀλλ' ἑαυτοῖς ἐκείνοις πλησιά- ζειν ἐποίουν οἱ τῶν τοιούτων αι τιοι καὶ ἐφευρεταί. καὶ πρῶτον μὲν εἰς ἑαυτὸν ὁ Βάρδας ταῦτα ἐπέφερεν, μᾶλλον δὲ ὁ Θεόκτιστος ὁ κανίκλειος πρὸ αὐτοῦ, ει τε δὴ τῷ παντελῶς τούτῳ χαρίζεσθαι πάντας δὴ ὁμοθυμαδὸν καὶ μὴ τῶν πονηροτέρων ἀνακόπτειν διδα- γμάτων ὡς ἐπιτρόπων ἐπιχειρούντων, ει τε δὴ τοῦ μὲν ἑνὸς ἀνα- στέλλοντος, τοῦ δ' ἑτέρου μὴ τὰ ι σα φρονοῦντος ἐξ ἐριθείας καὶ συναναστέλλοντος, ἀλλ' ἐπιτρέποντος μᾶλλον, ὡς καὶ ἡμεῖς ἐν τοῖς καθ' ἡμᾶς χρόνοις τοιούτους ἐθεασάμεθα. πλὴν ἐπήγαγον εἰς ἑαυτοὺς τὰ κακά, καὶ ὁ μὲν Θεόκτιστος νῦν μέν, ὡς ει ρηται, σφαττόμενος, νῦν δὲ ταῖς αι ς ἐπεχείρει δουλείαις μὴ κατευοδούμε- νος. καὶ γὰρ πολλῶν στρατιῶν πολλάκις προκριθεὶς ἡγεμών, καὶ κατὰ πολλῶν ὁρμήσας πολεμίων νῦν τε καὶ πρὸ τούτου οὐδαμοῦ νικήσας ὑπέστρεψεν η τὸ σύνολον τῶν ἐχθρῶν καθυπερτερῶν, ἡττώμενος δὲ καὶ πανωλεθρίᾳ τὰ στρατεύματα παραδούς, οὐκ οι δα ει τε φρονήσεως ἀμοιρῶν καὶ λόγου καὶ τῶν ἐν πολέμοις ἀνδραγα- 203 θημάτων ἀπείρως ε χων α τε δὴ μήτε μελετήσας ταῦτα ποτέ, η τινι α λλῃ μείζονι αἰτίᾳ τῇ ὑπὲρ ἡμᾶς, η καὶ τῇ εἰρημένῃ νυνί. καὶ γὰρ ἡλιακῶν ποτὲ ἐκλείψεων δύο γεγενημένων, κατὰ τῶν̓ Αβασγῶν ου τος προκριθεὶς στρατηγὸς θεομηνίας ἀπήλαυσε δυστυχῶς· οἱ μὲν γὰρ ναυαγίῳ περιπεσόντες περὶ τὴν ἑαυτῶν ζωὴν ἐδυστύχησαν, οἱ δὲ καὶ τῆς ξηρᾶς ἐπιβάντες ταῖς ἐκείνων δυστυχίαις συνεκοινώνησαν. καὶ ου τος μὲν ου τως ἀπώλετο ὁ στρατός· μετ' οὐ πολὺ δὲ πάλιν θρασύτερον ἁψάμενος τοῦ πολέμου ὑπὲρ τὰς τέσσαρας μυριάδας ἀπέβαλε τοῦ στρατοῦ. καὶ αυ θις κατὰ τῶν ἐν Κρήτᾐ Αράβων στρατεύσας α πρακτος ὑπέστρεψεν, οὐκ ὀλίγους τῶν περὶ αὐτὸν ἐκεῖσε καταλιπὼν διὰ τὸ φυγῇ χρησάμενον ἀθρόως ἀπαλλα- γῆναι αὐτῆς. ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἐκεῖνος πρότερον· (40) νῦν δὲ σύμβολά τινα προφανῆ καὶ κομητῶν ἐπιτολαὶ καὶ ο ψεις ὀνειράτων γινόμεναι τὰ μέλλοντα τῷ Βάρδᾳ δεινὰ παρεγύμνουν, οὐκ ἐξ αὐτομάτου πάντως η καὶ α λλως ἀλόγῳ φορᾷ, προνοίᾳ δέ τινι τοῦ μὴ τὸν θάνατον ζητοῦντος ὡς τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ ἁμαρτωλοῦ. κατὰ τὸν υ πνον γοῦν ε δοξεν ου τος πρὸς τὸ τοῦ θεοῦ τέμενος, ῳ ἐπώνυμον Σοφία, μετὰ τοῦ Μιχαὴλ ἐν πανδήμῳ πανηγύρει καὶ προελεύσει φοιτᾶν. ὡς ου ν ἀφίκοντο καὶ κατὰ μέσον ἐγένοντο τοῦ ναοῦ, λευκοφόροι τινὲς ἀνεφαίνοντο δύο τὸν ἀριθμόν, τὸ σχῆμα ἀγγελοειδεῖς· ὡς δὲ προσωτέρω μᾶλλον ἐχώρησαν, α λλο μὲν ὁρῶσιν οὐδέν, ἐπὶ δὲ τῷ θρόνῳ τινὰ γηραιὸν ἐγκαθήμενον 204 (Πέτρον ει ναι τοῦτον τὸν κορυφαῖον τῶν ἀποστόλων
q.84
ὑπώπτευσαν) καὶ περὶ τοὺς ἐκείνου πόδας τὸν μακαρίτην̓ Ιγνάτιον καλινδούμενον καὶ τὴν παρ' ω ν ἐπεπόνθει δεινὰ ἐκδίκησιν ἰδεῖν ἐξαιτούμενον. ὁ δὲ ἐκείνῳ τε οι α συμπάσχων ε φησε δοῦναι οὐκ εἰς μακράν, καὶ τῶν ἐφεστώτων ἑνὶ (δύο δὲ τούτῳ χρυσοφοροῦντες ἐφαίνοντο) μά- χαιραν οὐ μεγάλην δούς" α γε δή, ταύτῃ" ε φησε" τὸν μὲν τῇ τῶν εὐωνύμων χώρᾳ ἐγκαταστήσας μεληδὸν διάτεμνε τὸν θεόργιστον," ου τω δὴ τὸν Καίσαρα εἰπών," τὸν δὲ α λλον ἀσεβότεκνον," ου τω τὸν βασιλέα κατονομάσας," κατάλεγε μὲν τοῖς δεξιοῖς, τὴν δ' ὁμοίαν δίκην ἀπεκδέχεσθαι πρόσειπε." καὶ ὁ μὲν ο νειρος ου τω δὴ ἐτελεύτα· ο δὲ υ παρ ἀλλ' οὐκ ο ναρ ἐστίν, (41) α ρτι κατὰ τῶν Κρητικῶν πανδημεὶ μετὰ τοῦ Μιχαὴλ καθωπλίζετο, καὶ πρὸς τὸν τῆς ὑπεραγίας δεσποίνης ἡμῶν θεοτόκου ναόν, ο ς ου τω δὴ̔ Οδηγοὶ κατονομάζεται, προσφοιτήσας εἰσῄει μετὰ λαμπάδων τὸν συντακτήριον ἐκπληρῶν. ὡς ου ν τοῖς ἀδύτοις πλησιάζων ἀπῄει, α φνω τῶν αὐτοῦ ω μων ἡ χλανὶς ὀλισθήσασα αἰσθέσθαι τοῦτον καινοτέρων δεινῶν ἐνεποίησεν. καὶ αὐτὸς δὲ πρὸ μιᾶς ἡμέρας τοῦ μέλλειν αὐτὸν ἀπαίρειν ἀπὸ τῆς πόλεως, ει τ' ἀφ' αὑτοῦ ει τε καὶ α λλως ὑπὸ τοῦ μέλλοντος ἐλαυνόμενος, τοὺς φίλους συναγα- γὼν εἰς ταὐτὸν καὶ συμποσιάσας μεμνῆσθαί τε τῆς αὐτοῦ παρῄνει φιλίας αὐτοὺς καὶ λεγάτα ὡς τοῦ βίου η δη γινόμενος ε ξω ἐπέδωκεν. ἀλλ' ε δει ταῦτα τέλος λαβεῖν. ὡς ου ν κατὰ τῆς Κρήτης ἐξῄεσαν καὶ τῷ θέματι τῶν Θρᾳκησίων ἐπέβησαν κατὰ Κήπους, τόπον 205 τινὰ ου τω κατονομαζόμενον, οἱ τούτοις ὑπηρετοῦντες προφθάσαν- τες τὰς σκηνὰς κατεπήγνυον ἁμίλλῃ χρώμενοι καὶ σπουδῇ. ε νθα πως, ει τε δὴ κατὰ πρόνοιαν ει τε δὴ καὶ α λλως δι' α γνοιαν, τὴν μὲν τοῦ Μιχαὴλ ἐπὶ πεδιάδος χωρίου καὶ ὁμαλοῦ αὐλαίαν ἐκπε- ταννύουσιν, εἰς λόφον δέ τινα καὶ ὑπερανεστηκότα χῶρον τῆς γῆς τὴν τοῦ Καίσαρος· ο περ ὡς ἑρμαῖόν τι καὶ ἀπροσδόκητον κέρδος λαβόντες οι τῷ Μιχαὴλ κατεβόων τοῦ Καίσαρος, κατῃτιῶντο τὸ γεγονὸς καὶ τὰς κατ' ἐκείνου ε ρραπτον συμβουλάς. ἀλλ' ε θρατ- τεν αὐτοὺς καὶ νωθροτέρους πως πρὸς τὴν ἐγχείρησιν ἐποίει ἡ τοῦ Καίσαρος κραταιοτέρα ἰσχύς· ο τε γὰρ δομέστικος τῶν σχολῶν Αντίγονος τούτῳ μᾶλλον, ἀλλ' οὐ τῷ βασιλεῖ, ὡς υἱὸς ἐπειθάρχει καὶ̓ η γετο, οι τ' α λλοι δὴ στρατηγοί, καὶ ὁ τοῦ δρόμου τοὺς λό- γους διδούς, ου τω καλούμενος Συμβάτιος, ἐπὶ θυγατρὶ αὐτοῦ ὑπάρχων γαμβρὸς ἀναντιρρήτως τὰ ἐκείνου φρονεῖν ἠναγκάζετο. ἀλλ' ε λαθεν ου τος κλαπεὶς καὶ μᾶλλον τὸν φόνον τοῦ πενθεροῦ κατεργασόμενος. ὡς ου ν ἡ βουλὴ ἠρτύθη καὶ ὁ λόχος ηὐτρέπιστο καὶ οἱ τὸ ε ργον εἰς πέρας α γοντες ε τοιμοι, σύνθημα ὁ Συμβάτιος ἀλλ' οὐκ α λλος εὐτρέπιστο. α ρτι ου ν ἐξῄει τὰς ἀναφορὰς ἀναγνοὺς ἐξ αὐτῶν, καὶ τὸ σημεῖον ἐδίδου σταυρὸν εἰς τὸ πρόσωπον ἐγχα- ράττων αὐτοῦ. ἀλλ' αυ θις ἀναβολαί τινες η σαν καὶ ἀτολμίαι τῷ παρουσιάζειν καὶ κατὰ τὸ πρόσωπον ι στασθαι τὴν τοῦ Καίσαρος ἑταιρείαν· ο περ ὁ Μιχαὴλ εὐλαβούμενος μὴ κατάφωρος γένηται καὶ καθ' ἑαυτοῦ ἐπισπάσῃ τὴν μάχαιραν, ἐθαρσοποίει τε τοὺς α νδρας διὰ πιστοῦ τινὸς καὶ θαρραλεωτέρους ἐδείκνυ ταῖς ὑπο206 σχέσεσι καὶ τιμαῖς. κα ν παρῆλθεν τὸν κίνδυνον καὶ τὸν φόνον ὁ Καῖσαρ ἐξέφυγεν, τῷ δέει τούτων καταπλησσομένων καὶ ἀθυμίᾳ καταβαλλομένων· ἀλλὰ πάλιν δι' ἀποκρίσεως ἐδήλου τῷ Βασιλείῳ (παρακοιμώμενος δὲ ου τος η ν) τὴν ἐπὶ ξυροῦ ἑστῶσαν ἀνάγκην, καὶ ἀπελέγετο τὴν ζωήν, καὶ πρὸς τὸν φόνον καθώπλιζεν. ω ν ἀκηκοὼς ὁ Βασίλειος, καὶ περὶ τοῦ βασιλέως κατορρωδῶν, ἀπορ- ρῖψαι πείθει τὸ δέος αὐτούς, καὶ" ω τῆς ἀνδρίας" εἰπὼν" καὶ εὐτόλμου ψυχῆς" ἐπτέρωσέ τε α φνω αὐτοὺς καὶ εἰσπηδῆσαι πρὸς τὸν ἀγῶνα ἐποίησεν. ου ς ὁ Βάρδας ἀθρόως ξιφήρεις ἰδὼν καὶ καταπλαγεὶς ε γνωκέ τε τὸν θάνατον καὶ πρὸς τοὺς πόδας ε ρριψε τοῦ βασιλέως αὑτόν. ἀλλ' οὐκ η ν τοῦτον διεκφυγεῖν· ο θεν αὐ- θωρὸν ἐκεῖθέν τε αὐτὸν ἀποσπῶσι καὶ μεληδὸν κατατέμνουσι, μηνὶ̓ Απριλλίῳ, εἰκάδι πρώτῃ, ἰνδικτιῶνος τεσσαρεσκαιδεκάτης. ει τα κοντῷ τὰ
q.85
παιδογόνα τούτου ἀπαιωρήσαντες μόρια παραδειγματί- ζουσί τε καὶ θριαμβεύουσι. θορύβου δὲ πολλοῦ γενομένου καὶ ταραχῆς, η ν ἰδεῖν καὶ τὸν Μιχαὴλ μικροῦ τὸν περὶ ψυχῆς θέοντα· ἀλλ' ὁ τῆς βίγλης δρουγγάριος (Κωνσταντῖνος δὲ η ν) ἐν μέσῳ που συρρυεὶς τὸν πολὺν ἐκεῖνον διέλυσε θροῦν, εὐφημίαις τε βάλ- λων αὐτὸν καὶ παρατάξεις ἀνθοπλίζων κατὰ τῶν ἐπανισταμένων. ὁ μὲν δὴ Βάρδας ου τως ἐξ ἀνθρώπων ἐγένετο, καὶ ου τως ἡ κατὰ τῶν Κρητῶν διελύθη στρατιά, τοῦ βασιλέως κατὰ τὸ Βυζάντιον ὑποστρέψαντος. 42 Καὶ ε τερον δὲ σημεῖον πρὸ δύο η καὶ πρὸ τριῶν ἡμε- 207 ρῶν τῷ Βάρδᾳ παρεσημαίνετο· ἡ γὰρ Θεοδώρα, ει τ' α λλως θεοφορουμένη ει τε δὴ καὶ ὑπό τινος τῶν μεμελετημένων διακούσασα, ἐσθῆτά τινα παγκάλην μὲν καὶ χρυσαῖς πέρδιξι πεποικιλμένην, οὐκ ἀναλογοῦσαν δὲ τῷ μήκει τῆς ἡλικίας αὐτοῦ ἀλλὰ καὶ πολὺ ἀπο- δέουσαν αἰνιγματωδῶς ἐξαπέστειλεν. τό τε γὰρ πέρδικας ἀλλὰ μή τινας α λλας τῶν ὀρνίθων ἐνυφᾶναι, ἀλλὰ μὴν καὶ τὸ τῆς ἐσθῆ- τος ἐνδέον εἰς δόλον ἐμπεσεῖν θᾶττον η ε δει προυσήμανεν. 43 Πλὴν ἀλλ' ὁ μὲν βασιλεὺς ὑπέστρεφε, τόν τε Βασί- λειον, ἐπεὶ μὴ εὐμοίρει παιδός, υἱοποιεῖται καὶ τῆς τῶν μαγίστρων τιμῆς ἀξιοῖ. ἐπεὶ δὲ χρόνου προϊόντος τὰ κοινὰ διοικεῖν οὐχ οι ός τε ὁ Μιχαὴλ η ν καὶ τῆς ἑαυτοῦ ἀφελείας ᾐσθάνετο καὶ α μα ἐπανά- στασιν μελετᾶσθαι καὶ ἀποστασίαν παρὰ τῆς συγκλήτου διή- κουεν τῷ τὰ τῶν̔ Ρωμαίων διοικεῖσθαι κακῶς, καὶ τὸ περιμάχητον διάδημα τῇ κεφαλῇ αὐτοῦ ἐπιτίθησι, καὶ βασιλέα τῇ ἡμέρᾳ πεν- τηκοστῆς, μηνὶ Μαΐῳ, εἰκάδι ε κτῃ, ἰνδικτιῶνος τεσσαρεσκαιδεκά- της, ἀναδείκνυσί τε καὶ ἀναγορεύει κατὰ τὴν μεγάλην ἐκκλησίαν ῃ ἐπώνυμον σοφία θεοῦ. ἀλλ' ο στις μὲν ου τος ὁ Βασίλειος καὶ ο θεν, καὶ ο πως η λθεν εἰς γνῶσιν τοῦ κρατοῦντος, ἡ κατ' αὐτὸν ἱστορία δηλώσει· τὰ νῦν δὲ τῆς βασιλείου δόξης ἀξιωθεὶς ει χετο μὲν τῆς βασιλείας, ἀπείχετο δὲ τῶν καθ' ἑκάστην ἁμιλλητηρίων καὶ ἱπποδρομιῶν καὶ τῶν περὶ τὸν αἰσχρότατον Γρῦλον καὶ ψευδοπατριάρχην αἰσχρουργιῶν, ω ν ἀκαίρως ἐνετρύφα ὁ Μιχαήλ. 208 (44) πάντων μὲν γὰρ κόρον ει ναι καὶ τῶν αἰσχρῶν καὶ τῶν φυσι- κῶν ει ρηταί τε πολλοῖς, καὶ ἡ πεῖρα τούτων διδάσκαλος ἀκριβής· Μιχαὴλ δὲ τῷ τότε κρατοῦντι ου τε τῶν ἱπποδρομιῶν ου τε μὴν τῶν α λλων ἀκρατοποσίων τε καὶ αἰσχρῶν κόρος η ν, ὡς φασίν. α πειρώμενος κωλύειν ὁ Βασίλειος καὶ πορρωτέρω τούτων ποιεῖν αὐτόν, νῦν μὲν παραινέσεσι χρώμενος, νῦν δ' α λλως μῖσος παρὰ τῶν πολιτῶν καὶ τὰς παρὰ τῶν ἱερέων ἀρὰς καὶ τὰς τῆς συγκλήτου ἐπαναστάσεις προτιθεὶς καὶ οι ον ἐνώπιον αὐτοῦ ζωγραφῶν, ε λαθε τῷ φθόνῳ ἑαυτὸν καθυποβαλών, καὶ ἀντὶ φίλου ἐχθρὸς καὶ μεμι- σημένος ὁ υἱοθετηθεὶς ἐνομίζετο. ἐντεῦθεν οὐ πολὺ τὸ ἐν μέσῳ, καί τινα α λλον, τοῦ βασιλικοῦ δρόμωνος ἐρέτην τηνικαῦτα τελοῦντα (Βασιλικῖνος ου τος ἐλέγετο, καὶ ἀδελφὸς η ν Καπνογένους ἐκείνου τοῦ τὴν ὑπαρχικὴν ἀξίαν ἠξιωμένου τὸ δεύτερον), ἀγαγὼν τὴν πορ- φύραν τε ἐνδύει καὶ τὸ διάδημα περιτίθησιν, καὶ τὰ παράσημα τῶν ὑποδημάτων περιβαλὼν ἐξάγει πρὸς τὴν σύγκλητον τῆς χειρὸς ε χων αὐτόν, καὶ πρὸς τὴν γερουσίαν φησὶν ὡς ε δει πάλαι με τοῦ- τον εἰς τουτονὶ τὸν περίβλεπτον κόσμον, ω α νδρες, ἐπαγαγεῖν. πρῶτον μὲν ει δος α ξιον τυραννίδος, καὶ δεύτερον δὲ συμφυὲς πέλει στέφος, α παντα δ' ἁρμόζουσι πρὸς τὴν ἀξίαν· καὶ ο τι πόσον η ν κάλλιον τοῦτόν με ποιῆσαι βασιλέα η τὸν Βασί- λειον, ἐφ' ῳ μεταμεμέλημαι ἐφ' οι ς αὐτὸν ἐβασίλευσα." αυ τη τῆς καταλύσεως αὐτοῦ ἡ ἀρχή. τοῦτο πάντας περιηχῆσαν ἐκπλα- 209 γῆναί τε τούτους ἐποίησε καὶ ἀφασίᾳ καταληφθῆναι πολλῇ, ο τι κατὰ τοὺς μυθικοὺς Γίγαντας βασιλέας σπαρτοὺς καθ' ἑκάστην ἡμέραν ἀναδίδωσιν. ηυ ξητο μὲν ου ν ε κτοτε τὸ πρὸς τὸν Βασίλειον μῖσος, καὶ σφοδρότερον κατὰ τὴν τοῦ πυρὸς φύσιν ἐγίνετο, ὑπέκ- καυμα ε χον καὶ αι τιον τὸ μήτε συμφθείρεσθαι βούλεσθαι τούτοις αὐτὸν μήτε μὴν συνεπάγεσθαι ταῖς ἀκολάστοις γνώμαις αὐτῶν. εἰς τοσαύτην γὰρ ὁ Μιχαὴλ
q.86
πολλάκις α νοιαν ἐξ ἀκρατοποσίας καὶ μέθης ἐξώκειλεν ὡς κατ' αὐτὴν μὲν καὶ τὸν ταύτης καιρὸν δεινά τινα καὶ πέρα δεινῶν ἐγκελεύεσθαι· τοῦ μὲν γὰρ ἀφαιρεῖσθαι τὰ ω τα καὶ α λλου τὴν ῥῖνα καὶ τὴν κεφαλὴν ἑτέρου προσέταττεν· α εἰ μή τινες οι κτῳ κρατούμενοι παρημέλουν καὶ πρὸς τὴν αυ ριον ε πεμπον, ἀνάκλησίν τινα καὶ μεταμέλειαν τοῦ ἀνδρὸς ἐκδεχόμενοι, ο περ καὶ η ν, κα ν ἀπώλετο σύμπας ὁ παραμένων αὐτῷ καὶ συγκαρ- τερῶν. μικροῦ δὲ καὶ Βασίλειος συναπώλετο, τῆς παροινίας οὐκ ὀλιγάκις παίγνιον γεγονώς. ἀλλ' ἐκαρτέρει καὶ ε μενε μετάμελόν τινα γενηθῆναι κατὰ τὸν α νδρα ὀψὲ γοῦν ὑποτοπάζων. ἀλλ' οὐκ η ν τοῦτον ω σπερ ἁρμάτειον τροχὸν ἐκ πρώτης ἡλικίας καμφθέντα, οὐδ' α ν ει τι γένοιτο, τὴν ἐξ ἀρχῆς εὐθυωρίαν λαβεῖν. τοιγαροῦν μείζονα κατὰ Βασιλείου συρράπτει ἐπιβουλήν. ἡ δὲ η ν ἐν τῷ κυνηγίῳ λόγῳ μὲν κατὰ τῆς θήρας ε ργῳ δὲ κατὰ τοῦ Βασιλείου τὴν τῆς λόγχης ῥῖψιν ποιῆσαί τινα τῶν ὑπασπιστῶν. καὶ τοῦτο αὐτὸς ὁ προσταγεὶς καὶ τὴν λόγχην ἀφεὶς κατὰ τὸν τῆς ἐξόδου και- 210 ρὸν ἐξαγορεύσας δῆλον πεποίηκε καὶ πιστόν. ἀφῆκε μὲν ου ν ου- τος τὴν λόγχην ὁ κελευσθείς, διημάρτανε δέ· καὶ ου τω σέσωστο ὁ Βασίλειος, ε γγιστα θανάτου γενόμενος, ὑπὸ τοῦ τὸν θάνατον καταπεπατηκότος θεοῦ. ταῦτ' ου ν ε κπυστα γενόμενα πᾶσι καὶ φανερὰ τὴν κατ' αὐτοῦ ἠκόνησε μάχαιραν. ι να γὰρ μὴ καὶ τὸν Βασίλειον ὡς πρὸ μικροῦ τὸν Καίσαρα σφαττόμενον ι δωσι, καὶ πρὸ τούτου αὐτὸν Θεόκτιστον, ει τε βουλῇ τῆς συγκλήτου βουλῆς ει τε γνώμῃ τῶν φιλούντων Βασίλειον (κοινὸς γὰρ καὶ κατ' αὐτῶν ὁ θάνατος ἐπηπείλητο) σφάττεται ὑπὸ τῶν προκοίτων τοῦ βασιλέως ἀνδρῶν, κατὰ τὰ ἀνάκτορα τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Μάμαντος, μηνὶ Σεπτεμβρίῳ, εἰκάδι τετάρτῃ, ἰνδικτιῶνος πρώτης, ε τους ἑξακισχιλιοστοῦ τριακοσιοστοῦ ἑβδομηκοστοῦ ε κτου, ω ρᾳ τῆς νυκ- τὸς τρίτῃ, βεβασιλευκὼς ε τη μετὰ μὲν τῆς Θεοδώρας τῆς τούτου μητρὸς τέσσαρα καὶ δέκα, καὶ μόναρχος δέκα καὶ ε ν, καὶ πρὸς τοῖς τρισὶ μησὶ χρόνον ε να υ στερον μετὰ Βασιλείου. 45 Καὶ τὰ μὲν εἰρημένα σκηνικά τε α παντα καὶ θεατρικά, α ξιον δὲ μεμνῆσθαι καὶ τῶν ἐπαινετῶν. ἡ γὰρ τῶν ω ν ε φερεν ἀναθημάτων ἐν τῷ περιωνύμῳ ναῷ τῆς τοῦ θεοῦ σοφίας κατασκευὴ φιλεργῶς τελεσθεῖσα καὶ φιλοτίμως ἐπαινετή. ου τε γὰρ τῷ δίσκῳ τῶν παλαιῶν τι κειμηλίων καὶ ἱερῶν, καὶ τῶν ἀφ' ου γεγόνασιν α νθρωποι τεχνουργηθέντων ἐν ναοῖς, κατὰ τὸ μέγεθος ἐξισάζεται, ου τε τις εὐπρέπεια καὶ ὡραιότης τινὶ τῶν γενομένων ἐπήνθησεν, πάντων ἐκεῖ τῶν ὡραίων καὶ τιμίων συνδεδραμηκότων· 211 καὶ τὸ ποτήριον δὲ τούτῳ λίαν κατάλληλον. οὐ μὴν δὲ καὶ ὁ εἰς φωταγωγίαν κατασκευασθεὶς αὐτῷ κύκλος, ο περ φασὶ πολυκάνδη- λον, τινὶ τῶν α λλων ἠλάττωται, ἀλλὰ καὶ ου τος ἐκ χρυσοῦ ο λος γενόμενος, λίτρας ε χων ἑξήκοντα, τῶν α λλων διαφέρει κατὰ πολὺ καὶ τούτῳ δίδωσι τὰ πρωτεῖα καὶ τὸ σεβάσμιον. ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΗΓΗΣΙΣ ΤΟΥ ΒΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΑΟΙΔΙΜΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ, ΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΛΣΙΛΕΥΣ ΕΝ ΘΕΩΙ ΡΩΜΑΙΩΝ, Ο ΤΟΥΤΟΥ ΥΙΩΝΟΣ, ΦΙΛΟΠΟΝΩΣ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΘΡΟΙΣΑΣ ΔΙΗΓΗΜΑΤΩΝ ΤΩΙ ΓΡΑΦΟΝΤΙ ΠΡΟΣΑΝΕΘΕΤΟ. 1 Ην μὲν προθυμία καὶ ε φεσις ἐκ πολλοῦ ἐμπειρίαν πραγμάτων καὶ γνῶσιν ταῖς τῶν σπουδαιοτέρων ἐμφυτεῦσαι διανοίαις διὰ τοῦ ἀειμνήστου καὶ ἀθανάτου τῆς ἱστορίας στόματος, καὶ ἐβουλόμην, α ν α ρα οι ός τε ω, τοῦ σύμπαντος τῆς ἐν Βυζαντίᾡ Ρωμαϊκῆς ἀρ- χῆς χρόνου τῶν τε αὐτοκρατόρων καὶ τῶν ὑπ' αὐτοὺς ἀρχόντων 212 καὶ στρατηγῶν καὶ ὑποστρατήγων καὶ τῶν καθ' ε καστα τὰς ἀξιολογωτέρας τῶν πράξεων ἀναγράψασθαι. ἐπεὶ δὲ ἐδεῖτο τὸ πρᾶ- γμα καὶ χρόνου
q.87
πολλοῦ καὶ πόνου συχνοῦ καὶ βιβλίων ἀφθονίας καὶ σχολῆς τῆς ἀπὸ τῶν πραγμάτων, ταῦτα δ' ἡμῖν οὐ προσῆν, εἰς τὸν δεύτερον ἐξ ἀνάγκης ὑποβέβηκα πλοῦν, καὶ τέως ἑνὸς βα- σιλέως, ἐπὶ μέγα τὸ τῆς βασιλείας κράτος ὑψώσαντος, ο ς καὶ τῆς βασιλείας ἐπώνυμος η ν καὶ μέγα ο φελος τῇ πολιτείᾁ Ρωμαίων ἐγένετο καὶ τοῖς πράγμασιν, ἐξ ἀρχῆς καὶ μέχρις αὐτῆς τελευτῆς τὰς πράξεις καὶ τὴν ο λην ἀγωγὴν διηγήσασθαι, ὡς α ν καὶ τοῖς μετέπειτα μὴ ἀγνοῆται βασιλείου στελέχους ἐπὶ πολὺ τοῦ χρόνου παρεκταθέντος ἡ πρώτη πηγὴ καὶ ῥίζα, καὶ τοῖς ἐκγόνοις ἐκείνου οι κοθεν ει η ἀνεστηκὼς ὁ πρὸς ἀρετὴν κανών τε καὶ ἀνδριὰς καὶ τὸ ἀρχέτυπον τῆς μιμήσεως. εἰ δὲ ἐπιμετρηθείη καὶ χρόνος ἡμῖν ε τι ζωῆς, καὶ γένηταί τις καὶ ἀπὸ τῶν νόσων ἐκεχειρία μικρά, καὶ μηδὲ τῶν ε ξωθεν ει η τι ἐμποδών, ι σως προσθῶμεν ἐχομένως καὶ τῆς α χρις ἡμῶν κατιούσης αὐτοῦ γενεᾶς τὴν ο λην τῆς ἱστορίας ἀφήγησιν. 2 Πλὴν ου ν ου τος ο ν ὁ λόγος νῦν ὑποδεῖξαι κατεπαγγέλλεται, αὐτοκράτωρ Βασίλειος ὡρμᾶτο μὲν ἐκ τῆς Μακεδόνων γῆς, τὸ δὲ γένος ει λκεν ἐξ Αρμενίων ε θνους Αρσακίων. τοῦ γὰρ πα- λαιοῦ̓ Αρσάκου, ο ς Πάρθων̓̓ ἡγήσατο, ἐπὶ μέγα δόξης προελθόν- τος καὶ ἀρετῆς, νόμος τοῖς υ στερον ἐχρημάτισε μὴ α λλοθεν βασι213 λεύεσθαι μήτε Πάρθους μήτἐ Αρμενίους, ἀλλὰ μηδὲ Μήδους, η παρὰ τοῦ γένους̓ Αρσάκου καὶ τῶν ἀπογόνων αὐτοῦ. ου τως ου ν τῶν εἰρημένων ἐθνῶν ὑπὸ τῆς τοιαύτης βασιλευομένων σειρᾶς, κατά τινας χρόνους τοῦ̓ Αρμενίων κατάρχοντος ἐξ ἀνθρώπων ἀποιχομένου συνέβη στάσιν γενέσθαι περὶ τὰ βασίλεια καὶ τοὺς διαδόχους τῆς τοιαύτης ἀρχῆς.̓ Αρτάβανος ου ν καὶ Κλειένης οὐ μόνον τῆς προγονικῆς ἐκπεπτωκότες ἀρχῆς, ἀλλὰ καὶ τὴν ζωὴν κινδυνεύοντες, τὴν βασιλεύουσαν ταύτην καταλαμβάνουσι Κωνσταντινούπολιν. Λέων η ν ὁ μέγας τηνικαῦτα τὴν̔ Ρωμαϊκὴν διέ- πων ἀρχήν, ὁ Ζήνωνος πενθερός. ου τος ου ν τοὺς α νδρας ὑπο- δεξάμενος καὶ ἀξίως τῆς περὶ αὐτοὺς εὐγενείας φιλοφρονησάμενος οι κησίν τε καὶ δίαιταν τὴν προσήκουσαν ἐν τῇ βασιλίδι ἀπένειμε. μαθὼν δὲ τῶν ἀνδρῶν τὴν ἐκ τῆς πατρίδος φυγὴν καὶ πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ταύτην καταφυγήν, καὶ ὡς εὐμενῶς ὑπὸ τῶν κρα- τούντων ἐδέχθησαν, ὁ τότε τὰ τῆς Περσικῆς διέπων ἀρχῆς γράμ- μασιν αὐτοὺς μετεκαλεῖτο, εἰς τὴν πατρῴαν ἡγεμονίαν ἐγκατα- στῆσαι δῆθεν ὡς εὐνοῶν ὑπισχνούμενος, ἑαυτῷ δὲ τὴν τοῦ ε θνους ἐντεῦθεν ὑποταγὴν μνηστευόμενος. δεξαμένων δὲ τούτων τὰ γράμματα καὶ περὶ τῶν πρακτέων ε τι διασκοπουμένων, μηνύεται ταῦτα παρά τινος τῶν ἐξυπηρετούντων αὐτοῖς τῷ βασιλεῖ, καὶ ἡ ἐπιστολὴ ἐγχειρίζεται. γνωσθέντος δὲ τοῦ πράγματος, ὡς οὐκ αὐτοῖς τοσοῦτον τὴν ἀρχὴν ο σον ἑαυτῷ τὸ ε θνος ὁ Πέρσης ὑποτά- ξαι βουλόμενος τὴν τούτων ἐποιεῖτο μετάπεμψιν, ο περ ου τε τοῖς 214 καλουμένοις ου τε τῶν̔ Ρωμαίων ἐλυσιτέλει τοῖς πράγμασιν, πρό- νοια γίνεται τοῦ μὴ τὸ τοῖς Πέρσαις δοκοῦν εἰς πέρας ἐλθεῖν. καὶ διὰ τοῦτο ὑποτεμνομένου τοῦ βασιλέως τήν, εἰ τύχοι, εὐχέρειαν τοῦ δρασμοῦ μετ' εὐπρεποῦς τοῦ σχήματος, ὡς ἐπ' εὐρυχωρίας δῆθεν καὶ ἀδείας πλείονος, εἰς Νίκην τὴν κατὰ Μακεδονίαν πόλιν μετὰ γυναικῶν καὶ τέκνων (καὶ αυ ται γὰρ μετὰ ταῦτα αὐτοῖς ὑπε- κλάπησαν) μετοικίζονται. τοῦ δὲ χρόνου ῥέοντος καὶ τῶν Σαρα- κηνῶν ἐπὶ μείζονος δυναστείας προαγομένων, τὴν ὁμοίαν πεῖραν τοῖς τῶν προτέρων ἀπογόνοις̓ Αρσακιδῶν ὁ τότε ἀμερμνουνὴς προεβάλετο, καὶ διὰ γραμμάτων μετεκαλεῖτο αὐτοὺς εἰς τὴν προγονι- κὴν δῆθεν ἐξουσίαν τε καὶ ἀρχήν. φωραθέντος δὲ καὶ τοῦ τοιού- του δράματος̔ Ηρακλείῳ τῷ τηνικαῦτα βασιλεῖ, καὶ τῶν γραμμά- των ἐγχειρισθέντων, ἐπεὶ μὴ εὐνοίᾳ τούτων ε γνω τὴν μετάπεμψιν γενομένην ἀλλ' εἰς πρόθεσιν οἰκείας ἐπικρατείας τῶν ταῦτα μηχα- νωμένων (η λπιζον γὰρ τὸ ε θνος ἐκ τῆς πρὸς τὸν παλαιὸν̓ Αρσάκην εὐνοίας ῥᾳδίως, εἰ τούτους ε χοιεν μεθ' ἑαυτῶν, προσάξεσθαι οἱ Σαρακηνοί), διὰ τοῦτο καὶ εἰς Φιλίππους, μίαν καὶ αὐτὴν τῶν κατὰ Μακεδονίαν τυγχάνουσαν πόλεων, ὡς ἐπὶ
q.88
μείζονος ἀσφαλείας μετῴκισε τούτους αυ θις ὁ βασιλεύς· ει τα ἐκεῖθεν πάλιν ὡς ἐπὶ λαμπροτέρας πολιτείας καὶ καταστάσεως μετεβίβασεν εἰς̓ Αδρια- νούπολιν. εὐθέτου δὲ τοῦ τόπου φανέντος αὐτοῖς, κατ' ἰδίαν ω σπερ συνεστηκότες φατρίαν τε καὶ φυλὴν εἰς πλῆθος ἐγένοντο 215 καὶ ἐπ' εὐπορίας κατέστησαν ἱκανῆς, τὴν πάτριον εὐγένειαν δια- σώζοντες καὶ ἀσύγχυτον τὸ γένος διαφυλάττοντες. 3 Χρόνους δὲ υ στερον, ἡνίκα Κωνσταντῖνος μετὰ Εἰρή- νης τῆς μητρὸς ἐβασίλευεν, Μαΐκτης ἐκεῖνος, ἀφ' αι ματος̓ Αρσά- κου καὶ αὐτὸς ω ν, κατά τινα πρεσβείαν η χρείαν εἰσῄει πρὸς τὴν περίβλεπτον ταύτην Κωνσταντινούπολιν· ο ς ἀνδρὶ περιτυγχάνει κατὰ τύχην ὁμογενεῖ, Λέοντι καλουμένῳ, καὶ γνοὺς αὐτὸν ἀπὸ τῆς ε ξωθεν καταστάσεως καὶ περὶ τὴν κατὰ στολὴν ἰδιότητος οὐχ ι να τῶν τυχόντων καὶ ταπεινῶν ἀλλ' εὐγενῆ καὶ περιφανῆ, καὶ εἰς ὁμιλίαν αὐτῷ καταστὰς καὶ ταύτην ἐθάδα καὶ σύντροφον εὑρηκώς, ἐπεὶ τὸ γένος ἀνέμαθεν, καὶ τὴν ὁμοῦ οι κησιν προκρίνει, τῆς οἰ- κείας τὴν ἀλλοτρίαν διὰ τὴν τοῦ ἀνδρὸς ἀρετήν· καὶ τὸ πρὸς αὐτὸν ἀσπασάμενος κῆδος μίαν τῶν αὐτοῦ θυγατέρων ἠγάγετο, ἐξ ω ν ὁ τοῦ ἱστορουμένου προῆλθε πατήρ, ο ς καλῶς ἀναχθεὶς καὶ δι' ἐπαινουμένης ἀγωγῆς καὶ τροφῆς εἰς α νδρας τελέσας, καὶ εὐεξίᾳ σώματος καὶ ῥώμῃ διαφέρων καὶ παντοδαπαῖς κοσμούμενος ἀρεταῖς, πολλοὺς ἐκίνει τοὺς δι' ἐπιγαμίας θέλοντας αὐτὸν οἰκειώ- σασθαι. γυνὴ δέ τις εὐγενὴς καὶ κοσμία κατὰ τὴν̓ Αδριανούπο- λιν τὴν οι κησιν ε χουσα, ἀποιχομένου τοῦ ταύτης ἀνδρὸς σωφρό- νως τὴν χηρείαν ἀνύουσα, (φήμη γάρ τις διέτρεχεν οὐ παντελῶς ἀμυδρὰ ἐκ τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου ε λκειν αὐτὴν τὴν συγγέ- νειαν) τῶν α λλων προτιμοτέρα τῶν τε καθ' ου ς παρῴκησεν ἐνομί- σθη αὐτῷ, καὶ διὰ τοῦτο τὴν ταύτης θυγατέρα εὐγενείᾳ καὶ κάλλει διαφέρουσαν σώματος καὶ αἰδοῖ κεκοσμημένην ἠγάγετο· ἐξ ω ν 216 ἐβλάστησεν ἡ βασίλειος αυ τη ῥίζα Βασίλειος, πατρόθεν μὲν ε λκων τὴν ἐξ̓ Αρσάκου συγγένειαν, ῃ προείρηται· ἡ δὲ μήτηρ τῇ τε τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου συγγενείᾳ ἐκαλλωπίζετο καὶ ἀπὸ θατέρου μέρους τὴν̓ Αλεξάνδρου ηυ χει λαμπρότητα. ἐκ τοιούτων γεννητόρων προελθὼν ὁ Βασίλειος εὐθὺς πολλὰ τῆς υ στερον δόξης σύμ- βολα ει χεν ὑποφαινόμενα· ταινία τε γὰρ κοκκοβαφὴς παρὰ τὴν πρώτην ε κφυσιν τῶν τριχῶν ἑωρᾶτο περὶ τὴν κεφαλήν, καὶ περὶ τὰ σπάργανα πορφύρεα βάμματα. 4 Ην δὲ μέχρι τότε τὸ γένος τῶν ἀπογόνων̓ Αρσάκου κατ' ἰδίαν ω σπερ φατρίαν συνεστηκός, εἰ καὶ ταῖς ἐπιγαμίαις πολλάκις τοῖς ἐγχωρίοις συνανεκιρνᾶτο, ἐν̓ Αδριανουπόλει κεκτη- μένον τὴν οι κησιν. ἐπεὶ δὲ Κροῦμος ἐκεῖνος, ὁ τῶν Βουλγάρων α ρχων, εἰς τὰς πρὸς Ρωμαίους ἐξυβρίσας σπονδὰς πολέμιον χά- ρακα τῇ̓ Αδριανουπόλεἱ ἐβάλετο, καὶ χρόνον προκαθίσας συχνὸν ὁμολογίᾳ ταύτην διὰ τὴν τῶν ἀναγκαίων ε νδειαν παρεστήσατο, καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ πάντας μετὰ καὶ Μανουὴλ τοῦ ἀρχιερέως τῆς τοιαύτης πόλεως εἰς Βουλγαρίαν μετήγαγε, συνέβη μετὰ τῶν α λ- λων καὶ τοὺς τοῦ Βασιλείου γεννήτορας, ε τι τοῦτον ἐν τοῖς σπαρ- γάνοις ε χοντας, εἰς τὴν τῶν Βουλγάρων ἀπαχθῆναι γῆν· ε νθα τὴν οἰκείαν τῶν Χριστιανῶν πίστιν ἀνόθευτον διασώζοντες ο τε θαυμάσιος ἐκεῖνος ἀρχιερεὺς καὶ ὁ σὺν αὐτῷ λαὸς πολλοὺς τῶν Βουλγάρων πρὸς τὴν ἀληθινὴν πίστιν μετήγαγον τοῦ Χριστοῦ (ου πω γὰρ η ν τὸ ε θνος μετηνεγμένον πρὸς τὴν εὐσέβειαν) καὶ 217 πολλαχοῦ τὰ τῆς Χριστιανικῆς διδασκαλίας κατεβάλοντο σπέρ- ματα, τῆς ἐθνικῆς τοὺς Σκύθας πλάνης μεθέλκοντες καὶ πρὸς τὸ τῆς θεογνωσίας μετάγοντες φῶς. ἐφ' οι ς πρὸς ὀργὴν κατ' αὐτῶν κινηθεὶς Μουτράγων ὁ τοῦ Κρούμου διάδοχος αὐτόν τε τὸν ἱερώ- τατον Μανουὴλ καὶ πολλοὺς τοὺς ἐπὶ τούτῳ ἐνδεικνυμένους, ὡς οὐκ ι σχυσε πειράσας πεῖσαι ἀποστῆναι Χριστοῦ, μετὰ πολλὰς αἰ- κίας τῷ διὰ μαρτυρίου θανάτῳ παρέπεμψεν. καὶ ου τω συνέβη πολλοὺς τῶν τοῦ Βασιλείου συγγενῶν μαρτυρικῆς εὐκλείας τυχεῖν, ὡς μηδὲ τῆς ἐντεῦθεν σεμνότητος αὐτὸν ἀμοιρεῖν. α ρτι δὲ ἐπι- σκεπτομένου θεοῦ
q.89
τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ τὴν ε ξοδον αὐτοῖς πρυτα- νεύοντος (ὁ γὰρ τῶν Βουλγάρων α ρχων μὴ δυνάμενος ἐπὶ πολὺ πρὸς τὰς Ρωμαϊκὰς δυνάμεις ἀνταγωνίζεσθαι πάλιν̔ εἰς ὑπόπτωσιν ε νευεν), ἐν τῷ ἐπισυνάγεσθαι πρὸς τὸν α ρχοντα τὸν εἰς τὰ οἰκεῖα ἀπολύεσθαι μέλλοντα λαὸν τῶν Χριστιανῶν, ἰδὼν τὸν παῖδα Βα- σίλειον τῇ τε μορφῇ ἐλευθέριον καὶ χαρίεν ὑπογελῶντα καὶ περι- σκαίροντα πρὸς ἑαυτὸν ἐφειλκύσατο, καὶ μῆλον θαυμαστὸν τῷ μεγέθει ἐπέδωκεν. ὁ δὲ παῖς ἀκάκως καὶ θαρραλέως τοῖς τοῦ α ρχοντος ἐπερειδόμενος γόνασιν ἐν τῷ ἀπλάστῳ η θει τὴν οἰκείαν εὐγένειαν ἐπεδείκνυτο, ὡς ἐκπλαγῆναι μὲν τὸν α ρχοντα, διαγριαί- νεσθαι δὲ λεληθότως τὴν δορυφόρον τάξιν αὐτοῦ. 5̓ Αλλ' ι να τὰ ἐν μέσῳ συντέμω, ἐξῆλθεν εὐμενείᾳ θεοῦ πρὸς τὰ οἰκεῖα α πας ὁ ἀπαχθεὶς ὡς αἰχμάλωτος λαὸς τῶν Χρι218 στιανῶν, συνεξῆλθον δὲ καὶ οἱ τοῦ Βασιλείου γονεῖς, τὸν φίλτα- τον αὐτοῖς παῖδα προσεπαγόμενοι. ἐγένετο δέ τι περὶ αὐτὸν εὐ- θὺς κατὰ τὴν πρώτην ἡλικίαν θαυμάσιον, τὴν εἰς υ στερον τύχην παραδηλοῦν, ο περ οὐ θέμις οι μαι σιγῇ παρελθεῖν. τῷ γὰρ και- ρῷ τοῦ θέρους τῶν τούτου γονέων ἐπὶ τὸν ι διον ἐξελθόντων ἀγρὸν καὶ τοῖς θερισταῖς ἐπιστατούντων καὶ διεγειρόντων συντόνως ἐρ- γάζεσθαι, ὡς περὶ πλήθουσαν ἀγορὰν ἡ ἡμέρα προέκοπτε καὶ ὁ η λιος η δη σφοδρότερον ταῖς μεσημβριναῖς ἀκτῖσιν ἐπέφλεγεν, οἱο- νεί τινα σκηνὴν ἐκ τοῦ συνδέσμου τῶν ἀσταχύων σκευάσαντες ἐν ταύτῃ τὸν παῖδα κοιμηθησόμενον ε θεντο, ο πως τῆς ἀπὸ τοῦ ἡλίου θέρμης ἀβλαβῶς διέλθῃ τὸν καύσωνα. ἐν δὲ τῷ ἐκείνους ἐνα- σχολεῖσθαι τοῖς θερισταῖς ἀετὸς ἐπικαταπτὰς καὶ α νωθεν ἐπι- καθίσας ἡπλωμέναις ταῖς πτέρυξι τὸ παιδίον ἐσκίαζεν. ἀρθείσης δὲ παρὰ τῶν ἰδόντων φωνῆς ο τι ο λεθρον ι σως ἐπάξει ὁ ἀετὸς τῷ παιδί, ἡ μήτηρ εὐθὺς οι α μήτηρ φιλόστοργος καὶ φιλότεκνος πρὸς τὸν παῖδα ἐξέδραμεν. ἰδοῦσα δὲ τὸν ἀετὸν σκιὰν ταῖς πτέ- ρυξι τῷ παιδίῳ περιποιούμενον, καὶ μηδὲ πρὸς τὴν ταύτης ἐκπλα- γέντα ἐπέλευσιν ἀλλ' ω σπερ χαριέντως πρὸς αὐτὴν ἀτενίζοντα, οὐκ ἠδυνήθη κατὰ τὸ πρόχειρον εἰς κρείττονα πεσεῖν λογισμόν, ἀλλὰ λίθον ε βαλε κατ' αὐτοῦ· καὶ ου τως ἀνέπτη ὁ ἀετὸς καὶ ὡς ε δοξεν ἀπεχώρησεν. ἐκείνης δὲ αυ θις πρὸς τὸν α νδρα καὶ τοὺς ἐργάτας ὑποστρεψάσης, ὁ ἀετὸς κατὰ τὸ πρότερον σχῆμα παρῆν τὸ παιδίον ἐπισκιάζων, καὶ πάλιν ὁμοίως ἡ φωνὴ παρὰ τῶν θεα- 219 τῶν, καὶ ἡ μήτηρ πρὸς τὸ παιδίον, καὶ τῇ βολῇ τοῦ λίθου ὁ ἀετὸς ἀποσοβούμενος, καὶ ἡ τῆς μητρὸς πρὸς τοὺς ἐργαζομένους ἐπι- στροφή. ἐναργέστερον δὲ α ρα τῆς προνοίας δηλῶσαι θελησάσης ο τι οὐ κατά τινα τύχης αὐτοματισμὸν ἀλλὰ θείᾳ προγνώσει τὸ τελούμενον δείκνυται, ἐκ τρίτου συνέβη τὰ ο μοια, ὁ ἀετὸς ἐπὶ τὸ παιδίον, οἱ θεωροῦντες βοῶντες, καὶ ἡ μήτηρ ἐπὶ τὸν ἀετόν, καὶ ὁ ἀετὸς πρὸς βίαν καὶ μόλις ἀπαλλαττόμενος. ου τω τῶν μεγάλων πραγμάτων ἀεὶ πόρρωθεν ὁ θεὸς προκαταβάλλεταί τινα σύμβολα καὶ τεκμήρια τῶν εἰς υ στερον. τοῦτο δὲ καὶ εἰς τὴν ἐχομένην ἡλικίαν οὐκ ὀλιγάκις γέγονεν ἐπ' αὐτῷ, ἀλλὰ πολλάκις εὑρέθη ὑπὸ ἀετοῦ ἐν τῷ ὑπνοῦν σκιαζόμενος. ἀλλ' ἐν οὐδενὶ σχεδὸν λόγῳ τότε ταῦτα ἐτίθετο· πρὸ τοῦ γὰρ ἐμφανεῖς καταστῆναι τὰς ἐν αὐτῷ ἀρετάς, κα ν μεγάλα τὰ προφαινόμενα ἠμελεῖτο καὶ παρε- λάνθανεν, οὐδενὸς δυναμένου ἐν οἰκίᾳ λιτῇ καὶ δημοτικῇ ο πως ε λθῃ ποτὲ βαλέσθαι εἰς νοῦν. πλὴν ἐπεὶ καὶ τὸ τούτοις ἐπὶ πλέον ἐνδιατρίβειν οὐ πόρρω τυχὸν δόξει τρόπου θωπεύοντος, καὶ νομισθῶμεν ι σως ἀπορίᾳ τῶν περὶ αὐτὸν καλῶν ἐν τούτοις τὴν ἱστορίαν ἀπασχολεῖν, τὰ τοῦ ὁμοίου ει δους καὶ τῆς παιδικῆς ἡλικίας πάντα παρήσομεν, ἐπὶ δὲ τὰ ε μπροσθεν τὸν λόγον σπουδῇ προαγάγωμεν, τὴν τῶν ἐπαίνων ἀπληστίαν ω σπερ α λλο τι τῶν οὐκ ἐπαινετῶν ἀπωθούμενοι. 220 6 Τρεφόμενος τοίνυν ὁ παῖς παρὰ τῷ πατρί, καὶ αὐτὸν ε χων τῶν πρακτέων ὑφηγητὴν καὶ τῶν ῥητέων ἐξηγητὴν καὶ δι- δάσκαλον καὶ παιδοτρίβην πρὸς α παν σπουδαῖον καὶ ἐπαινούμε- νον, ου τε μιξανθρώπου Χείρωνος ἐδεήθη ὡς̓ Αχιλλεὺς ου τε Λυ- κούργου νομοθέτου καὶ
q.90
Σόλωνος ου τε ὑπερορίου καὶ ξενικῆς ἀγω- γῆς, ἀλλ' ὑπὸ τῷ φύσαντι μόνῳ τὰ τῶν καλῶν ἐξασκούμενος κάλ- λιστα, πρός τε τὸ θεῖον ὁσιότητα καὶ εὐσέβειαν καὶ πρὸς τοὺς τεκόντας αἰδῶ καὶ εὐπείθειαν, πρὸς γεραιτέρους υ πειξιν καὶ πρὸς η λικας καὶ φυλέτας α δολον ευ νοιαν, πρὸς δυνάστας ὑποταγὴν καὶ πρὸς πένητας ε λεον, ἐν πάσαις ταῖς ἀρεταῖς ἐπιδήλως ἐξέλαμψεν, σώφρων ἐκ νέου καὶ ἀνδρεῖος ἀναφαινόμενος, τήν τε ἰσότητα μετὰ φρονήσεως ἀγαπῶν καὶ διαφερόντως τιμῶν, καὶ ἐν μηδενὶ τῶν τα- πεινοτέρων κατεπαιρόμενος ἐξ ω ν ευ νοια παρὰ πάντων αὐτῷ καὶ τὸ πᾶσιν ει ναι προσφιλῆ καὶ ἐράσμιον. 7 Ηδη δὲ αὐτοῦ τὴν παιδικὴν παραλλάξαντος ἡλικίαν καὶ πρὸς τὴν τῶν μειρακίων ἐλάσαντος καὶ τοῖς ἀνδρικωτέροις και- ρὸν ε χοντος προσβαίνειν ἐπιτηδεύμασιν, ἐξέλιπε τὸν βίον ὁ φύσας πατὴρ καὶ πρὸς τὴν ἐκεῖθεν ἀπῆρε κατάστασιν, πένθος δὲ καὶ θρῆνος κατὰ τὴν οἰκίαν, ὡς εἰκός, ἐπεκώμαζε· χηρεία περὶ τὴν μητέρα καὶ ὀρφανία περὶ τοῦτον τὸν κράτιστον καὶ αἱ ἐντεῦθεν ἀνίαι καὶ θλίψεις ἐφύοντο, ἐπέρρει δὲ καὶ φροντίδων ἐσμὸς τῆς κατὰ τὸν βίον διοικήσεως ε νεκα· ε ρρεπε γὰρ πρὸς τοῦτον εὐθὺς
q.91
πᾶσα ἡ περὶ τὸν οι κον ἐπιμέλεια καὶ ἡ πρόνοια τῆς μητρὸς καὶ τῶν ἀδελφῶν. ἐπεὶ δὲ ἡ ἀπὸ γεωργίας ἐπικουρία μικρά τις καὶ ἀγεννὴς ἐδόκει αὐτῷ, ἐβουλεύετο πρὸς τὸν βασιλεύουσαν εἰσελθεῖν καὶ τὰ τῆς οἰκείας ἀρετῆς ἐπιδείξασθαι κἀντεῦθεν ἑαυτῷ τε καὶ τοῖς αὐτοῦ προσπορίσαι τὰ δέοντα καὶ μεγαλωφελῆ τὴν προστα- σίαν ἐπιδείξασθαι καὶ προμήθειαν· ῃ δει γὰρ ἐν ταῖς μεγάλαις καὶ μάλιστα ταῖς βασιλευομέναις τῶν πόλεων τὰς δεξιὰς φύσεις εὐδοκιμεῖν καὶ τοὺς τῶν α λλων κατά τι προέχοντας ἐπὶ λαμπρο- τέρας τύχης γνωρίζεσθαι, ἐν δὲ ταῖς ἀδοξοτέραις τῶν πόλεων καὶ ταπειναῖς, ω σπερ ἐν ταῖς κωμητικαῖς ἀναστροφαῖς, ἀμαυροῦσθαι καὶ φθίνειν τὰς ἀρετάς, καὶ αὐτὰς ὑφ' ἑαυτῶν ἐν τῷ μὴ ἐπιδεί- κνυσθαι μηδὲ θαυμάζεσθαι πρὸς τὸ ἐξίτηλον χωρεῖν καὶ μαραί- νεσθαι. διὰ ταῦτα μὲν ἡ πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ει σοδος ἐδόκει αὐτῷ λυσιτελὴς καὶ συμφέρουσα, ἀνθεῖλκε δὲ καὶ κατεῖχεν ὁ τῆς μητρὸς πόθος καὶ τὸ θέλειν ἐπικουφίζειν ταύτης τὰ δυσχερῆ, αὐτῆς ἐκείνης μάλιστα τὰς γηροτρόφους ἐλπίδας προβαλλομένης καὶ τὴν ἐγγύθεν ἀπαιτούσης ἐπικουρίαν καὶ ὑπουργίαν ἐν τοῖς καθήκουσιν. 8̓ Επεὶ δὲ κυριωτέραν ε δει τὴν θείαν γενέσθαι βουλὴν καὶ τοῦτον πρὸς ο περ ἀφώριστο κατὰ μικρὸν ὁδῷ βαδίζοντα ἀνελ- θεῖν, ὀνειράτων ο ψεις πείθουσι τὴν μητέρα ὑπενδοῦναι αὐτῷ καὶ ὑπεῖξαι τῆς πρὸς τὴν πόλιν ὁρμῆς, μᾶλλον δὲ αὐτὴν ἐκείνην παρ- ορμῆσαι αὐτὸν καὶ προτρέψασθαι τὴν βασιλεύουσαν πόλιν κατα- 222 λαβεῖν καὶ ἐπιδείξασθαι τὸν τῆς ψυχῆς λειμῶνα καὶ τὰ τοῦ γεν- ναίου φρονήματος προτερήματα. ε δοξε γάρ ποτε ο ναρ ἡ μήτηρ ὁρᾶν μέγιστον ἐξ αὐτῆς ἀναβλαστῆσαι φυτόν, ὡς ἡ Κύρου μήτηρ ει δε τὴν α μπελον, καὶ τοῦτο ἐπὶ τῆς οἰκίας αὐτῆς ἑστάναι α νθεσί τε κομῶν καὶ καρπῷ βρῖθον, χρυσοῦν τε ει ναι τὸ ἀπὸ γῆς τούτου μέγα στέλεχος, καὶ τὸ κλάδος καὶ τὰ φύλλα χρυσοειδῆ. τοῦτο δὲ πρός τινα τῶν συνήθων καὶ περὶ τὰ τοιαῦτα κατευστοχεῖν δο- κούντων διηγησαμένη ἐπὶ λαμπρᾶς καὶ μεγάλης τύχης ε σεσθαι δηλοῦν τὸν υἱὸν αὐτῆς η κουσε. καὶ αυ θις δὲ μετά τινα χρόνον ὀλίγον ὁρᾷ κατὰ τοὺς υ πνους α νδρα τινὰ γηραιόν, ου πῦρ ἐξῄει ἀπὸ τοῦ στόματος, διαρρήδην λέγοντα πρὸς αὐτὴν ο τι ὁ ἀγαπώ- μενος ὑπὸ σοῦ ὁ υἱός σου Βασίλειος τῆς τῶν̔ Ρωμαίων βασιλείας παρὰ θεοῦ τὰ σκῆπτρα ἐγχειρισθήσεται, καὶ δεῖ σε προτρέψασθαι τοῦτον πρὸς τὴν Κωνσταντινούπολιν εἰσελθεῖν. ἡ δὲ πρὸς τὴν χαρμόσυνον ταύτην ἀγγελίαν διαχυθεῖσα καὶ πλήρης γενομένη χα- ρᾶς προσεκύνησέ τε τὸν γηραιὸν ἐκεῖνον καὶ" τίς ει" ει πεν αὐτῷ," ω κύριέ μου, ὁ μὴ ἀπαξιώσας ἐποφθῆναι τῇ δούλῃ σου, ἀλλ' ου τως εὐφρόσυνα εὐαγγέλια προσκομίσας μοι;" ὁ δὲ" Ηλίας" φησίν" ὁ Θεσβίτης εἰμί," καὶ ἀπέπτη τῶν ὀφθαλμῶν. διυπνι- σθεῖσα ου ν̓ ἐκείνη, καὶ ταῖς δεξιαῖς ταύταις ο ψεσι, μᾶλλον δὲ θείαις ἀποκαλύψεσιν οι ον
q.92
ἀναπτερωθεῖσα καὶ ζωπυρήσασα, προ- θύμως αὐτὴ παρώρμα καὶ ἐξέπεμπε τὸν υἱὸν πρὸς τὴν βασιλεύ- ουσαν, καὶ οι α μήτηρ ἐνουθέτει καὶ παρεκάλει τόν τε θεῖον φόβον διηνεκῶς ε χειν ἐν τῇ ψυχῇ, καὶ νομίζειν ἀεὶ τὸν τῆς προνοίας
q.93
ὀφθαλμὸν πᾶσαν πρᾶξιν αὐτοῦ καὶ πᾶν νόημα ἐφορᾶν καὶ μηδὲν ἀνάξιον τῆς τοιαύτης ἐφορείας σπουδάζειν, ἀλλὰ τῷ προσήκοντι καταστήματι τὰς οἰκείας ἀρετὰς ἐπιδείξασθαι καὶ ἐν μηδενὶ τὴν προγονικὴν καταισχῦναι εὐγένειαν.
q.94
Αρας ου ν ἐκ Μακεδονίας τῆς Θρᾴκης πρὸς τὴν α ρχου- σαν ταύτην τῶν πόλεων πασῶν ἐπορεύετο, τῶν δυνατῶν τινὶ καὶ περιφανῶν προσμῖξαι βουλόμενος καὶ εἰς θεραπείαν καὶ δουλείαν αὐτοῦ ἑαυτὸν ἀποτάξαι καὶ καταστῆσαι. καὶ τὸ μεταξὺ διανύσας διάστημα, καὶ κατὰ τὰς χρυσᾶς πύλας τῆς βασιλίδος γενόμενος, καὶ δι' αὐτῶν η δη καταφερομένης τῆς ἡμέρας εἰσελθών, πλησίον τυγχάνοντι τῷ τοῦ ἁγίου μάρτυρος Διομήδους προσπελάζει μονα- στηρίῳ, καὶ ἀπὸ τῆς ὁδοιπορίας κατάκοπος ω ν αὐτοῦ που πρὸ τοῦ πυλῶνος ἐν τοῖς ἐκεῖσε βάθροις ἀτημελῶς ου τως ἐπιρρίψας ἑαυτὸν ἀνεπαύετο. καὶ δὴ περὶ πρώτην τυχὸν φυλακὴν νυκτὸς ο ναρ τῷ τῆς μονῆς καθηγουμένῳ ὁ μάρτυς Διομήδης ἐφίσταται, κελεύων ἐπὶ τὸν πυλῶνα τῆς μονῆς ἐξελθεῖν καὶ ἐξ ὀνόματος καλέ- σαι Βασίλειον, καὶ ο ς α ν αὐτῷ ὑπακούσῃ καλοῦντι, τοῦτον εἰσα- γαγεῖν εἰς τὸ μοναστήριον καὶ ἐπιμελείας ἀξιῶσαι, τροφῆς τε καὶ σκέπης καὶ ἐνδυμάτων καὶ πάσης μεταδόντα τῆς ἐνδεχομένης χρείας καὶ θεραπείας· κεχρισμένον γὰρ εἰς βασιλέα τυγχάνειν παρὰ θεοῦ, καὶ αὐτὸν μέλλειν εἰς ἀνοικοδομὴν καὶ αυ ξησιν τῆς παρούσης γενέσθαι μονῆς. ὡς δὲ φαντασίαν α λλως καὶ κενὸν διανοίας ἀνάπλασμα δόξας τὸ ὁραθὲν ὁ ἡγούμενος ἐν οὐδενὶ λόγῳ 224 ε θετο, ἀλλὰ πάλιν ἑαυτὸν τῷ υ πνῳ ἐκδέδωκεν, ἐκ δευτέρου βλέ- πει καὶ ἀκούει τὰ ο μοια. ὡς δὲ καὶ ε τι νωθὴς καὶ ὑπνώδης, ὡς ε οικεν, ω ν οὐκ ἀνέφερεν, ἐκ τρίτου βλέπει τὸν μάρτυρα, οὐκέτι πράως καὶ ἱλαρῶς παρακελευόμενον ἀλλὰ σφοδρῶς ἀπειλοῦντα καὶ μάστιγας τῷ δοκεῖν ἐπιφέρειν πειρώμενον, εἰ μὴ θᾶττον ὑπηρετήσει πρὸς τὰ λεγόμενα. τότε δ' ου ν μόλις οἱονεὶ ἀνανήψας καὶ τὸν γείτονα θανάτου υ πνον τῶν ὀφθαλμῶν ἀποτιναξάμενος τῷ πυλῶνι ἐφίσταται, καὶ κατὰ τὸ τοῦ μάρτυρος πρόσταγμα ἐξ ὀνό- ματος ἐκάλει Βασίλειε. ὁ δὲ εὐθὺς ἀπεκρίνατο" ἰδοὺ ἐγώ, κύ- ριε· τί προστάσσεις τῷ δούλῳ σου;" ει σω δὲ αὐτὸν τῆς μονῆς ποιησάμενος, καὶ ἰδὼν ῥυπῶντά τε καὶ αὐχμῶντα καὶ πολὺν ἐπὶ τοῦ προσώπου τὸν η λιον φέροντα, τῆς δεούσης ἐπιμελείας καὶ θε- ραπείας ἠξίωσεν καὶ πάσης φιλανθρωπίας μετέδωκεν. ει τα τὸ μυστήριον παρ' ἑαυτῷ φυλάττειν καὶ πρὸς μηδένα ἐκλαλῆσαι διὰ τὸ κινδυνῶδες εἰσηγησάμενος, τὴν τοῦ μάρτυρος αὐτῷ ἐφανέρωσε πρόρρησιν καὶ πρὸς τὸ μεμνῆσθαι μετὰ τὴν ε κβασιν ἠσφαλίσατο. τοῦ δέ, ὡς ὑπὲρ αὐτὸν ο ντος τοῦ πράγματος, μηδὲ παραδέχεσθαι δόξαντος, ἀλλὰ μᾶλλον δι' αὐτοῦ ἀξιοῦντος εἰσοικισθῆναι καὶ πρὸς δουλείαν δοθῆναι τῶν ἐμφανεστέρων τινί, προθύμως ἑαυτὸν εἰς τοῦτο ἐπέδωκεν ὁ ἡγούμενος. καὶ ἐπεὶ συνήθως ει χε πρὸς τὴν τοιαύτην μονὴν καὶ πολλάκις ἐτύγχανεν ἐκεῖσε φιλίως φοιτῶν ὁ τοῦ βασιλέως Μιχαὴλ καὶ Βάρδα τοῦ Καίσαρος συγγενής, ο ν ὑποκοριζόμενοι Θεοφιλίτζην ἐκάλουν, ἐπώνυμον φέροντα τὸν Παι- 225 δευόμενον, τούτῳ συνέστησε τὸν Βασίλειον ὁ ἡγούμενος· ἐτύγ- χανε γάρ πως τὸ Θεοφιλίδιον τοῦτο γαῦρον ο ν τῷ φρονήματι καὶ μεγαλοφροσύνης οὐκ ἀφεστώς, ἀλλὰ εἰς σπουδὴν ε χον γενναίους α νδρας καὶ εὐειδεῖς καὶ εὐήλικας καὶ ἐπ' ἀνδρίᾳ μάλιστα καὶ ῥώμῃ σώματος διαφέροντας κεκτῆσθαι περὶ αὐτὸν καὶ ἐπὶ τούτοις μέγα φρονεῖν καὶ σεμνύνεσθαι· ου ς εὐθὺς η ν ὁρᾶν σηρικαῖς τε κοσμου- μένους ἐσθῆσι καὶ τῇ α λλῃ καταστολῇ διαπρέποντας. τούτοις καταλεγέντα τὸν νέηλυν νεανίαν Βασίλειον, καὶ κατὰ πολὺ προέ- χειν δόξαντα τῶν λοιπῶν κατά τε σωματικὴν ἀλκὴν καὶ ψυχικὴν ἀνδρίαν, πρωτοστράτορα αὑτοῦ πεποίηκεν ὁ Θεόφιλος, καὶ ἡμέ- ραν ἐξ ἡμέρας ἐπὶ πλέον
q.95
ἠγαπᾶτο παρ' αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοῖς οἰκείοις προτερήμασιν ἐθαυμάζετο· ἐφαίνετο γὰρ καὶ κατὰ χεῖρα γενναῖος καὶ κατὰ ψυχὴν συνετὸς καὶ πρὸς τὸ κελευόμενον πᾶν ὀξύς τε καὶ ἐπιτήδειος. 10 Η δὲ μήτηρ αὐτοῦ διηνεκῶς ποτνιωμένη περὶ αὐτοῦ, καὶ διὰ̔ τὸ μήπω μαθεῖν ο πως αὐτῷ τὰ τῆς ἀποδημίας εὐώδωται δυσθυμοῦσά τε καὶ ἀσχάλλουσα, βλέπει πάλιν κατὰ τοὺς υ πνους μέγα φυτὸν κυπαρίσσῳ προσεοικός, κατὰ τὴν αὐλὴν αὐτῆς ἑστη- κός, φύλλοις τε χρυσοῖς πυκαζόμενον καὶ χρυσοῦς τοὺς κλάδους καὶ τὸ στέλεχος ε χον, ου περ υ περθεν ὑπὲρ κορυφῆς ὁ ταύτης υἱὸς Βασίλειος ἐκαθέζετο. διυπνισθεῖσα δὲ καὶ μεθ' ἡμέραν τινὶ τῶν εὐλαβῶν γυναικῶν, η νυκτὸς καὶ ἡμέρας κατὰ τὴν Ανναν ἐκείνην οὐκ ἀφίστατο ἀπὸ τοῦ θείου ναοῦ ἀλλὰ ταῖς εὐχαῖς καὶ νηστείαις 226 ἐσχόλαζε, τὰ τῆς ο ψεως διηγήσατο. ἡ δὲ εὐθυμεῖν τε παρῄνεσεν ἐπὶ τῷ υἱῷ, καὶ τὸ ὁραθὲν ἐπικρίνασα βεβαίως δηλοῦν ἀπεφήνατο βασιλέἁ Ρωμαίων γενέσθαι σου τὸν υἱόν. τοῖς προτέροις ου ν καὶ τοῦτο προσλαβοῦσα λοιπὸν ἡ μήτηρ οὐκέτι περὶ αὐτοῦ ἐδυσφόρει οὐδὲ η σχαλλεν, ἀλλὰ τρεφομένη ταῖς ἐλπίσι καὶ τὴν α νωθεν ἀντί- ληψιν ἐκδεχομένη ἀνέθαλλεν. 11 Συνέβη δὲ κατ' ἐκεῖνον τὸν χρόνον τὸν κύριον τοῦ Βασιλείου Θεόφιλον διά τινας τοῦ δημοσίου δουλείας παρὰ τοῦ βασιλεύοντος Μιχαὴλ καὶ Βάρδα τοῦ Καίσαρος ἀποσταλῆναι εἰς Πελοπόννησον. συνῆν δὲ αὐτῷ καὶ ὁ Βασίλειος, εἰς τὴν ἀφορισθεῖσαν αὐτῷ δουλείαν καθυπουργῶν. γενόμενος δὲ κατὰ τὰς Πάτρας τῆς̓ Αχαΐας ὁ εἰρημένος Θεόφιλος εἰσῄει εἰς τὸν τοῦ πρω- τοκλήτου ἀποστόλοὐ Ανδρέου ναὸν προσευξόμενος. ὁ δὲ Βασί- λειος περὶ τὴν οἰκείαν διακονίαν, ὡς ε οικεν, ἀσχολούμενος οὐ συν- εισῆλθεν αὐτῷ, ἀλλ' υ στερον καταμόνας τὸ ὀφειλόμενον καὶ αὐ- τὸς τῷ ἀποστόλῳ σέβας ἀποδιδοὺς πρὸς τὸν τοιοῦτον ναὸν παρα- γέγονε. μοναχὸς δέ τις ἐκεῖσε ποιούμενος τὰς διατριβὰς καὶ τὸν πλείονα χρόνον ἐν τῷ τοῦ ἀποστόλου σχολάζων ναῷ τὸν μὲν Θεό- φιλον εἰσελθόντα ἰδὼν ου τε διανέστη ου τε ἐπηύξατο ου τε τινὸς ἠξίωσε ῥήματος, μηδὲ τὴν περὶ αὐτὸν ὡς εἰκὸς δορυφορίαν καὶ λαμπρότητα αἰδεσθείς· υ στερον δὲ τοῦ Βασιλείου εἰσερχομένου ὑπεξανέστη τε ω ς τινι τῶν κρειττόνων καὶ τὴν ἐξ ε θους τοῖς βασι- λεῦσιν εὐφημίαν προσήνεγκεν. ο περ τῶν ἐκεῖσε τυχόντων ἰδόντες 227 καὶ ἀκηκοότες τινὲς τῇ κατὰ τοὺς τόπους ἐκείνους εὐγενεῖ καὶ πλουσιωτάτῃ γυναικί, η Δανηλὶς ἀπὸ τοῦ ταύτης ἀνδρὸς ὠνομά- ζετο, ἀπαγγέλλουσιν. ἐκείνη δὲ διὰ πείρας τὸν μοναχὸν γινώ- σκουσα, ο τι προορατικοῦ χαρίσματος κατηξίωται, οὐκ ἐγένετο περὶ τὸ λεχθὲν ἀμελής, ἀλλὰ μετακαλεσαμένη τὸν μοναχὸν διῆλθε προσονειδίζουσα." τοσοῦτος χρόνος ἐξ ου σοι γνώριμος" ε φη" τυγχάνω, πάτερ πνευματικέ, καὶ οι δάς με πάντως ου σαν ὑπὲρ τοὺς πολλοὺς καὶ τῶν ἐν τῇ χώρᾳ ταύτῃ ὑπερέχουσαν καὶ προάρ- χουσαν, καὶ οὐδέποτε ου τ' ἐπηγέρθης θεασάμενός με ου τε ἐπηύξω μοι, ἀλλ' οὐδὲ τῷ υἱῷ η τῷ ἐκγόνῳ μου τὴν τοιαύτην τιμὴν ἀπέ- νειμας. καὶ πῶς νῦν α νθρωπον εὐτελῆ καὶ ξένον μηδὲ γνώριμον τοῖς πολλοῖς ἰδὼν καὶ ὑπεξανέστης καὶ ὡς βασιλέα ἐτίμησας;" ὁ δὲ εὐλαβὴς ἐκεῖνος μοναχὸς πρὸς αὐτὴν ἀπεκρίνατο ο τι οὐχ ὡς σὺ λέγεις, ε να τῶν τυχόντων ει δον τὸν α νδρα ἐγώ, ἀλλ' ὡς μέγαν βασιλέα τῶν̔ Ρωμαίων ὑπὸ Χριστοῦ κεχρισμένον ει δον, καὶ ἐξανέ- στην καὶ ἐπευφήμησα· τοῖς γὰρ ὑπὸ θεοῦ τετιμημένοις ὀφειλομένη πάντως ἐστὶ καὶ ἡ ἐξ ἀνθρώπων τιμή." διατρίψαντος τοίνυν ἐν τοῖς ἐκεῖσε μέρεσιν ἐπὶ χρόνον τινὰ τοῦ κυρίου τοῦ Βασιλείου, καὶ τὰς ἐπιτραπείσας αὐτῷ τοῦ δημοσίου δουλείας ἀνύσαντος καὶ ἀνα- τρέχειν πρὸς τὴν βασιλεύουσαν μέλλοντος, ἐπεὶ ε τυχεν ἀσθενείᾳ σώματος ληφθεὶς ὁ Βασίλειος, αὐτόθι καταλιμπάνεται. ἐπιμε- λείας δὲ τῆς προσηκούσης τυχὼν μετὰ χρόνον τινὰ τῆς νόσου κρείττων ἐγένετο καὶ πρὸς τὴν α νοδον καὶ αὐτὸς ἡτοιμάζετο. μετακαλεσαμένη δὲ αὐτὸν ἡ προρρηθεῖσα γυνὴ Δανηλὶς πολλοῖς καὶ 228 μεγάλοις δεξιοῦται χαρίσμασιν, ἐμφρόνως πάνυ καὶ συνετῶς ω σπερ τινὰ σπόρον εἰς ἀγαθὴν
q.96
αὐτὰ καταβαλλομένη χώραν, ι να ἀμήσῃ παμπολλαπλασίονα ἐν εὐθέτῳ καιρῷ· δέδωκε γὰρ αὐτῷ καὶ χρυ- σὸν ἱκανὸν καὶ ἀνδράποδα πρὸς ὑπηρεσίαν τριάκοντα καὶ ἐν ἱμα- τισμῷ καὶ διαφόροις ει δεσι πλοῦτον πολύν, μηδὲν ε τερον ἐπιζητή- σασα τὸ πρότερον παρ' αὐτοῦ η τὸ ποιήσασθαι πνευματικῆς ἀδελ- φότητος σύνδεσμον πρὸς̓ Ιωάννην τὸν ταύτης υἱόν. ὁ δὲ ὡς ὑπὲρ αὐτὸν μᾶλλον ου σαν διωθεῖτο τὴν ε ντευξιν διὰ τὸ δοκοῦν τῆς γυ- ναικὸς περιφανὲς καὶ τὸ αὐτοῦ κατὰ τὸ ὁρώμενον εὐτελές. ο μως πλείονα παράκλησιν δεξάμενος ὑπ' αὐτῆς τοῦτο πεποίηκε. καὶ τότε οἱονεὶ ἐπὶ πλέον θαρρήσασα ει πε φανερῶς πρὸς αὐτὸν ο τι σε ὁ θεὸς μέγαν α νθρωπον ε χει καὶ ἐπὶ μεγάλης μέλλει τιμῆς ἀν- υψοῦν, καὶ οὐδὲν ε τερον ἐπιζητῶ η ἀπαιτῶ παρὰ σοῦ πλὴν ι να ἀγαπᾷς καὶ ἐλεῇς ἡμᾶς. ὁ δὲ τῆς γῆς ἐκείνης ἁπάσης, εἰ δυνατόν, κυρίαν αὐτὴν ἀποφῆναι, εἰ τοῦτο ε σται, κατεπηγγείλατο. καὶ ου τως ἐκεῖθεν ἀπάρας ἀνῄει καὶ αὐτὸς πρὸς τὴν βασιλεύουσαν καὶ τὸν αὐτοῦ κύριον. ἀπὸ δὲ τῶν ἐντεῦθεν αὐτῷ προσγεγονότων χρημάτων μετὰ τὴν ἐπάνοδον ἐξωνήσατο κτήματα κατὰ Μακεδονίαν μεγάλα, καὶ κατέστησεν ἐπ' εὐπορίας α παντας τοὺς προσή- κοντας ἱκανῆς, καὶ γέγονε πλούσιος καὶ αὐτός, ω σπερ ταῖς ἀρε- ταῖς, ου τω δὴ καὶ τοῖς κτήμασι καὶ τοῖς χρήμασι. συνῆν δὲ ο μως τῷ κυρίῳ αὐτοῦ καὶ διηκόνει αὐτῷ. 229 12 Κατὰ δέ τινα τῶν ἡμερῶν̓ Αντίγονος ὁ πατρίκιος καὶ δομέστικος τῶν σχολῶν κλητόριον ἐν ταῖς βασιλικαῖς οἰκίαις, αι κατὰ τὴν πλησιάζουσαν τοῖς βασιλείοις αὐλήν, ᾠκοδόμησε καὶ πο- λυτελὲς ἐσκευάσατο, ἑστιάτορα καὶ δαιτυμόνα τὸν οἰκεῖον πατέρα Βάρδαν ποιούμενος. ὁ δὲ Καῖσαρ τοὺς μείζονας τῆς συγκλήτου καὶ τοὺς οἰκείους παραλαβὼν καὶ τοὺς συνήθεις πρὸς τὴν εὐωχίαν ἀπῄει, συμπαραλαβὼν καὶ τοὺς ἀπὸ Βουλγαρίας φίλους, συνήθως κατὰ τὸν τότε καιρὸν τῇ βασιλευούσῃ ἐνδιατρίβοντας. παρῆν δὲ τῇ ἑστιάσει καὶ Θεόφιλος ὁ τοῦ Βασιλείου κύριος οι α συγγενὴς καὶ αὐτὸς τοῦ Καίσαρος, ἀλλὰ καὶ Κωνσταντῖνος ὁ πατρίκιος, ὁ τοῦ καθ' ἡμᾶς λογοθέτου τοῦ δρόμου καὶ ἐν φιλοσοφίᾳ α κρου καὶ ἀδωροτάτου περιφανῶς πατρικίου Θωμᾶ πατήρ. οἱ δὲ Βούλγα- ροι ἀεί πως οἰηματίαι καὶ καυχηματίαι τυγχάνοντες, ἐπεὶ ε τυχον τότε μεθ' ἑαυτῶν ε χοντες Βούλγαρον ἐπ' ἀνδρίᾳ σεμνυνόμενον σώματος καὶ α κρον ἐν παλαισμοσύνῃ ὑπάρχοντα, ο ν οὐδεὶς σχεδὸν μέχρι τότε τῶν προσπαλαιόντων κατέβαλεν, οὐκ ἀνεκτὸν ἐδόκουν ἐπ' αὐτῷ φρονεῖν ἀλλ' ὑπὲρ τὸ μέτρον ἠλαζονεύοντο. τοῦ δὲ πότου προϊόντος καὶ θυμηδίας χορευούσης κατὰ τὴν τράπεζαν, λέγει ὁ μικρὸς ἐκεῖνος Θεόφιλος πρὸς τὸν Καίσαρα ο τι ε χω, δέ- σποτα, α νθρωπον ο ς ἐὰν κελεύῃς ι να παλαίσῃ μετὰ τοῦ περιβοή- του τούτου Βουλγάρου. μέγιστον γὰρ ο νειδος τοῦτὁ Ρωμαίοις, καὶ οὐδεὶς ὑποίσει τὴν ἀλαζονείαν αὐτῶν, εἰ ου τος ἀκαταγώνιστος ἐν Βουλγαρίᾳ παραγένηται. τοῦ δὲ Καίσαρος γενέσθαι προστά- 230 ξαντος, ὁ προμνημονευθεὶς Κωνσταντῖνος πατρίκιος, σφόδρα φι- λίως πρὸς τὸν Βασίλειον διακείμενος α τε καὶ αὐτὸς ἐξ̓ Αρμενίων ε λκων τὸ γένος, ἐπεὶ δίυγρον ει δε τὸν τόπον ἐν ῳ διαγωνίζεσθαι ε μελλον, καὶ ἐδεδοίκει μή πως ὀλισθήσῃ τυχὸν ὁ Βασίλειος, αἰτεῖ προτροπὴν γενέσθαι παρὰ τοῦ Καίσαρος ἐκ ξύλων ἐπιρρανθῆναι πρίσμα κατὰ τὸ ε δαφος. ου γενομένου συμπλακεὶς τῷ Βουλγάρῳ ὁ Βασίλειος, καὶ θᾶττον συμπιέσας καὶ περισφίγξας αὐτόν, ὡσεὶ δεσμόν τινα χόρτου κοῦφον καὶ α ψυχον η ἐξ ἐρίου πόκον ξηρόν τε καὶ ἐλαφρόν, ου τω ῥᾳδίως αὐτὸν ἐπάνω τῆς τραπέζης μετεωρίσας ἀπέρριψεν. τοῦ δὲ γεγονότος οὐδεὶς τῶν παρόντων η ν ο ς οὐ πε- ριεῖπε καὶ ἐθαύμαζε τὸν Βασίλειον. ἐκπλαγέντες δὲ καὶ οἱ Βούλ- γαροι τὴν περιουσίαν τῆς εὐχερείας τε καὶ δυνάμεως ε μειναν ἐνεοί. ἀπ' ἐκείνης δὲ τῆς ἡμέρας η ρξατο ἐπὶ πλέον ἡ τοῦ Βασιλείου φήμη εἰς πᾶσαν τὴν πόλιν διαφοιτᾶν, καὶ τοῖς ἁπάντων διεφέρετο στό- μασιν, ἀπόβλεπτος η δη καθεστηκώς. 13 Ην δὲ παρὰ τῷ βασιλεῖ Μιχαὴλ ι ππος ἀφηνιαστὴς καὶ α τακτος σκληραύχην τε καὶ ἀγέρωχος,
q.97
τὰ δ' α λλα γενναῖος καὶ ἀγαθὸς καὶ καθ' ἡλικίαν καὶ κάλλος καὶ τάχος μέγας καὶ θαυμαστός, ο ς εἰ ε τυχε λυθεὶς τοῦ δεσμοῦ η α λλως πως ἀφεθείς, λίαν η ν δυσχερὴς εἰς χεῖρας αυ θις ἐλθεῖν καὶ πολλὰ πράγματα πρὸς τὸ κατασχεῖν παρεῖχε τοῖς ἱπποκόμοις. συνέβη δέ ποτε τὸν βασιλέα πρὸς θήραν ἐξελθόντα καὶ τὸν τοιοῦτον ι ππον ἐπιβεβη- 231 κότα αὐτοχειρίᾳ ῥάβδῳ τυχεῖν λαγωοῦ. εὐθὺς ου ν ὑφ' ἡδονῆς ὁ βασιλεὺς θᾶττον ἐκ τοῦ ι ππου καθήλατο πρὸς τὸ σφάξαι τὸν λαγωόν. α φετος δὲ ὁ ι ππος καταλειφθεὶς ἀπεσκίρτησεν, καὶ πολλῶν συνδραμόντων, καὶ τῶν τε τοῦ ἱπποστασίου ἀρχόντων καὶ μαγγλαβιτῶν καὶ λοιπῶν τῶν περὶ αὐτοὺς συγκινηθέντων, οὐκ η ν τινὶ δυνατὸν τὸν ι ππον λαβεῖν, ω στε θυμωθέντα τὸν βασιλέα κε- λεῦσαι, εἰ κρατηθείη, διακοπῆναι τοὺς ὀπισθίους αὐτοῦ τῶν πο- δῶν. ὁ δὲ Καῖσαρ Βάρδας παρὼν ἐδεῖτο τοῦ βασιλέως μὴ διὰ μίαν κακίαν τοσαύτην ἀρετὴν ι ππου μάτην παραπολέσθαι. ὁ ου ν Βασίλειος συμπαρὼν τῷ κυρίῳ αὐτοῦ λέγει πρὸς αὐτὸν ο τι εἰ παραδράμω τὸν βασιλικὸν ι ππον καὶ ἀπὸ τοῦ ἐμοῦ ι ππου ἐκτιναχθεὶς ε ποχος αὐτοῦ γένωμαι, α ρα μὴ διὰ τὸ βασιλικοῖς φαλάροις κεκοσμῆσθαι αὐτὸν ἀγανάκτησις παρὰ τοῦ βασιλέως γένηται κατ' ἐμοῦ; τοῦ δὲ βασιλέως ὑπομνησθέντος καὶ κελεύσαντος τοῦτο γε- νέσθαι, ἑτοίμως καὶ εὐφυῶς ὁ Βασίλειος τοῦτο πεποίηκεν. ο θεασάμενος ὁ βασιλεύς, καὶ ἀγαπήσας τὴν μετ' ἀνδρίας εὐφυίαν αὐτοῦ καὶ σύνεσιν, εὐθέως ἀπὸ τοῦ Θεοφιλίτζη αὐτὸν ἀνέλαβέ τε καὶ εἰς τοὺς βασιλικοὺς κατέταξε στράτορας. προσεῖχε δὲ καὶ ἠγάπα αὐτόν, ὁρῶν αὐτοῦ τὸ πρὸς τοὺς α λλους ἐν πᾶσι διαφέρον κατὰ πολύ. διὸ καὶ πολλάκις ἐπιδειξάμενον κατενώπιον αὐτοῦ εἰς τὴν τοῦ πρωτοστράτορος ἀξίαν ἐβίβασε. 14 Μετὰ δὲ ταῦτα κυνηγεσίου καταγγελθέντος εἰς τὸ λεγόμενον Φιλοπάτιον, η ν ὁ πρωτοστράτωρ κατὰ τὸν τύπον τοῦ 232 βασιλέως προπορευόμενος ε φιππος, ἐπεφέρετο δὲ καὶ τὸ ῥόπαλον τὸ βασιλικὸν ἐπὶ τῆς ζώνης αὐτοῦ, ο βαρδούκιον οι δε καλεῖν ἡ συνήθεια. θορύβου δὲ κινουμένου ἀπὸ τῶν συμπληρούντων τὸ κυνηγέσιον, ἐξέθορεν ἐκ τῆς υ λης λύκος παμμεγεθέστατος, ω στε σχεδὸν πάν- τας διαπτοηθῆναι καὶ εἰς ταραχὴν ἐμπεσεῖν. ὁρμήσας δὲ κατ' αὐτοῦ ὁ Βασίλειος, καὶ ῥίψας ἐξόπισθεν τὸ βασιλικὸν βαρδούκιον, ε τυχε τοῦ θηρίου κατὰ τὸ μέσον τῆς κεφαλῆς καὶ ταύτην ἐδιχοτόμησεν. ὁ δὲ Καῖσαρ ο πισθεν τοῦ βασιλέως κατὰ τὸ εἰωθὸς πο- ρευόμενος καὶ τὸ γεγονὸς θεασάμενος ει πε πρός τινας τῶν συνεπο- μένων συνήθων αὐτοῦ καὶ γνωστῶν ο τι οι μαι πάσης τῆς γενεᾶς ἡμῶν τὴν κατάλυσιν τὸν α νθρωπον τοῦτον μέλλειν γενήσεσθαι· κατεστοχάζετο γὰρ καὶ τὸ πρὸς πάντα τούτου ἐπιτυχές τε καὶ εὐ- τυχὲς καὶ τὴν διὰ ταῦτα τοῦ βασιλέως διάθεσιν πρὸς αὐτόν. οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ παρὰ Λέοντός φασι τοῦ τηνικαῦτα ἐπὶ παν- τοδαπῇ σοφίᾳ πρωτεύοντος ἀκοῦσαι αὐτόν, ἐν τῷ πολλάκις περὶ τούτων πυνθάνεσθαι τοῦ ἀνδρός, πρῶτα μὲν ο τι ὑπὸ νεανίσκου τινὸς εὑρίσκω τὴν κατάλυσιν τῆς ὑμῶν γενεᾶς· ε πειτα, ὡς εἰς ἐμφάνειαν προέβαινεν ὁ Βασίλειος, καὶ τῷ δακτύλῳ τοῦτον ὑποδεῖξαι τῷ Καίσαρι, λέγοντα ο τι ου τος τυγχάνει ο ν ε λεγον διάδοχον ὑμῶν μέλλειν ε σεσθαι. ἐξ ου καὶ ὑφωρᾶτο καὶ ἐνήδρευεν ὁ Καῖσαρ ἀεὶ τὸν Βασίλειον, εἰ καὶ μηδὲν ἀκυρῶσαι ἠδύνατο τῶν ὑπὸ τοῦ θείου προκυρωθέντων βουλήματος· οὐ γὰρ ου τως ἀπροσδόκητον ὡς α φυκτον ἀεὶ τὸ πεπρωμένον ἐστίν. καὶ ταῦτα μέν, εἰ καὶ κατὰ παράβασιν ι σως, ἀλλ' οὐκ ε ξω τῆς ὑποθέσεως ει ρηται. 233 15 Φιλοθήρου δὲ τοῦ βασιλέως τυγχάνοντος, καὶ πάλιν μετ' ὀλίγον κυνηγεσίου τε χάριν καὶ μετρίου περιοδεύματος κατὰ τὸν τῆς Αρμαμενταρέας λεγόμενον τόπον περάσαντος, ει τἀ δουλι- κίου κατ' ἰδίαν εὐτρεπισθέντος καὶ τοῦ βασιλέως ἐπὶ τραπέζης μετὰ Θεοδώρας καθεσθέντος τῆς οἰκείας μητρὸς καὶ τῶν ἰδίων συγγε- νῶν καὶ οἰκειοτέρων τῆς συγκλήτου, προσεκλήθη καὶ ὁ πρωτο- στράτωρ τοῦ βασιλέως κελεύσαντος, καὶ καθεσθέντος αὐτοῦ η ρξατο Θεοδώρα ἡ βασιλὶς πυκνότερον
q.98
ἀτενίζειν καὶ ἀφορᾶν πρὸς αὐτὸν καὶ κατανοεῖν καὶ παρεπισκοπεῖν αὐτὸν ἀκριβέστερον. ἐπιγνοῦσα δέ τινα σύσσημα ἐν αὐτῷ κατ' ὀλίγον ἐλιποψύχησεν, ω στε καὶ υ δωρ ἐπιχεθῆναι αὐτῇ καὶ διὰ τοῦ ἀπὸ ῥόδων στάγματος τὸ πνεῦ- μα μόλις ἀνακαλέσασθαι, ο τεπερ οἱ παρόντες ὑπανεχώρησαν. εἰς ἑαυτὴν δὲ ἐλθοῦσα καὶ ἀναλάμψασα παρὰ τοῦ υἱοῦ καὶ βασιλέως ἐπηρωτᾶτο, τί α ρα τὸ γεγονὸς ἐπ' αὐτῇ, καὶ πόθεν ου τως ἀθρόως ἐπισυνέβη αὐτῇ ἡ ε κστασις. ἡ δὲ μόλις ἑαυτὴν ἐκ τῶν θορύβων τῶν φρενῶν συναθροίσασα ε λεγεν ο τι ο ν η κουον παρὰ τοῦ πατρός σου, δέσποτα καὶ τέκνον ἐμόν, μέλλειν ἐξολοθρεῦσαι τὴν γενεὰν ἡμῶν, ου τός ἐστιν ο ν λέγεις Βασίλειον· τὰ σύμβολα γάρ, α περ ε λεγεν ε χειν τὸν ἡμᾶς διαδέχεσθαι μέλλοντα, ου τος ὁ α νθρωπος κέκτηται. ο θεν τὸ πρᾶγμα ο λον τῇ διανοίᾳ παραλαβοῦσα, καὶ ω σπερ κατ' ὀφθαλμοὺς τὸν ο λεθρον βλέπουσα, διαταραχθεῖσα ἐξέλιπον. ὁ δὲ βασιλεὺς τὸ δέος ἀφαιρῶν τῆς μητρός, καὶ εἰς τὸ καθεστὸς ἐπανάγων καὶ παραμυθούμενος," κακῶς ὑπέλαβες" 234 ει πεν," ω μῆτερ· ὁ γὰρ α νθρωπος ου τος ἰδιώτης ἐστὶ καὶ πάνυ ἀφελής, ἀνδρίαν μόνον ε χων, οι αν ὁ πάλαι Σαμψών, καὶ οὐδὲν ε τερον, ἀλλ' ω ς τις̓ Ενὰκ η Νεμβρὼδ ἐν ταῖς ἡμέραις ἡμῶν ἀνα- φανείς. ἐξ αὐτοῦ τοίνυν μηδένα φόβον ε χε, μηδ' ὑπόνοιάν τινα κεκτήσῃ πονηράν." καὶ τότε μὲν ου τως τὸ τοιοῦτον κῦμα ὑπὸ θεοῦ φρουρούμενος παρέδραμεν ὁ Βασίλειος. 16 Ει χε δὲ κατὰ τοὺς χρόνους ἐκείνους παρακοιμώμενον ὁ βασιλεὺς τὸν εὐνοῦχον Δαμιανὸν τὸν πατρίκιον, τῷ γένει Σκλά- βον, ο ς διὰ φιλοδέσποτον πάθος ε λεγε πολλάκις τῷ βασιλεῖ καὶ περὶ α λλων μέν τινων ὡς μὴ κατὰ τὸ δέον τῶν πραγμάτων ἐξη- γουμένων, ἐξαιρέτως δὲ περὶ τοῦ θείου αὐτοῦ Βάρδα τοῦ Καίσαρος, ὡς τὸ πλεῖστον τοῦ κράτους εἰς ἑαυτὸν μετηγάγετο καὶ πολ- λάκις ἐκφέρεται τοῦ καθήκοντος, καὶ ἐκ τοῦ ἐνίας τῶν τοῦ Καί- σαρος ἀνέτρεπεν διοικήσεων ἑτέρως ε χειν τὰ πράγματα ἀναδιδά- σκων τῷ βασιλεῖ. δι' α συμπεισθεὶς ὁ Καῖσαρ ὑπὸ τῶν οἰκείων φίλων καὶ γνησίων παραινετῶν καὶ συμβούλων κατὰ τοῦ Δαμιανοῦ συσκευάζεται, καὶ πολλαῖς διαβολαῖς κατ' αὐτοῦ πρὸς τὸν βασιλέα χρησάμενος, καὶ πιθανῶς συνθεὶς τὰ κατηγορούμενα, μετεκίνησε τὴν τοῦ βασιλέως γνώμην καὶ ἀπὸ τῆς περὶ τὸν Δαμιανὸν εὐνοίας μετέστησεν, ω στε καὶ διαδέξασθαι πεῖσαι τῆς οἰκείας ἀξίας αὐτόν. ἐξωσθέντος ου ν ἐκείνου ἐχήρευε λοιπὸν ἐπὶ χρόνον τινὰ τὸ τοιοῦ- τον ἀξίωμα. ἀλλ' ο ταν ἡ πρόνοια πρὸς ο βούλεται συνελαύνῃ τὰ πράγματα, καὶ φρόνησις ἀπρακτεῖ καὶ πανουργία τοῖς οἰκείοις 235 σοφίσμασι περιδράσσεται. τοῦ γὰρ Καίσαρος καὶ πολλῶν α λλων ἐκεῖ- νόν τε καὶ τοῦτον εἰς τὸ τοιοῦτον ἐπαναβιβασθῆναι ἀξίωμα λογο- ποιούντων καὶ λεληθότως ἐπισπευδόντων, παρὰ πᾶσαν αὐτῶν ἐλπίδα μετὰ καιρὸν οὐ πολὺν προβάλλεται παρακοιμώμενον ὁ βασιλεὺς τὸν Βασίλειον, τιμήσας αὐτὸν καὶ πατρίκιον, καὶ γυναικὶ συζεύξας εὐμορφίᾳ σώματος καὶ κάλλει καὶ κοσμιότητι πρωτευούσῃ πασῶν τῶν εὐγενίδων σχεδόν, η θυγάτηρ ἐτύγχανε τοῦ παρὰ πάν- των ἐπ' εὐγενείᾳ καὶ φρονήσει λαλουμένου τότε τοῦ Ιγγερος. τού- του δὲ γενομένου, καὶ καθ' ἑκάστην ἐπιδιδούσης τῆς τοῦ βασιλέως ἀγάπης πρὸς τὸν Βασίλειον, ὁρῶν ὁ Καῖσαρ καὶ τῷ φθόνῳ δακνό- μενος καὶ ὑπὲρ τοῦ μέλλοντος ὀρρωδῶν πολλάκις τοὺς ἐπὶ διαβολῇ τοῦ Δαμιανοῦ γενέσθαι αὐτὸν βουλευσαμένους καὶ παρορμήσαν- τας ἐλοιδορεῖτο καὶ κατεμέμφετο, α φρονας αὐτοὺς καὶ κακοβού- λους ἀποκαλῶν," οι ς" φησίν" ἐγὼ παρὰ τὸ δέον πεισθείς, καὶ ἐξεώσας ἀλώπεκα, λέοντα ἀντεισήγαγον, ι να πάντας ἡμᾶς λαφύξῃ καὶ καταβρώξηται." 17 Αρτι δὲ τοῦ βασιλέως Μιχαὴλ μετὰ Βάρδα τοῦ θείου Καίσαρος κατὰ Κρήτης ἐκστρατεύοντος, καὶ σοβαρώτερον τοῦ Καίσαρος χρωμένου τοῖς πράγμασι καὶ ἐξουσιαστικώτερον ἐκφέ- ροντος τὰ προστάγματα, η ρξαντο πυκναὶ καὶ συνεχεῖς αἱ κατ' αὐτοῦ διαβολαὶ καθ' ἑκάστην τῷ βασιλεῖ Μιχαὴλ διαγγέλλεσθαι. ἐν Κήποις δὲ γενομένων αὐτῶν (τόπος δὲ ου τος κατὰ τὴν πρὸς
q.99
236 Μαιάνδρῳ τῶν Θρᾳκησίων παράλιον) καὶ ει τε κατὰ τύχην ει τε κατὰ σπουδὴν τῆς τοῦ βασιλέως αὐλαίας η τοι κόρτης ἐπὶ χθαμα- λοῦ καὶ ἐπιπέδου ταθείσης τόπου, τῆς δὲ τοῦ Καίσαρος ἐν ἀπό- πτῳ καὶ ὑψηλῷ, ταύτης εὐλόγου δῆθεν δραξάμενοι ἀφορμῆς οἱ πάλαι βαρυνόμενοι καὶ μισοῦντες τὸν Καίσαρα πολλὰς κατ' αὐτοῦ ὡς ἐντρυφῶντος η δη καὶ φανερῶς εἰς τὸν αὐτοκράτορα ἐξυβρίζον- τος, εἰ τοῖς α λλοις α πασιν οὐκ ἀρκούμενος κἀν τούτῳ φιλοτιμή- σασθαι ε σπευσεν, ι να χθαμαλὴ μὲν καὶ ταπεινὴ ἡ τοῦ αὐτοκράτο- ρος σκηνὴ δείκνυται, ἡ δὲ ἐκείνου περιφανὴς καὶ μετέωρος. πει- σθεὶς ου ν τούτοις ὁ βασιλεὺς κινεῖται πρὸς τὴν κατ' αὐτοῦ συσκευὴν καὶ πρὸς τὴν βουλὴν καὶ σκέψιν τῆς αὐτοῦ ἀναιρέσεως· οὐ γὰρ ἠδύνατο φανερῶς κατ' αὐτοῦ τι εἰπεῖν η ἀποφήνασθαι διὰ τὸ ὁμότιμον σχεδὸν ει ναι καὶ κοινωνὸν τῆς ἀρχῆς, καὶ διὰ τὸ δε- διέναι πάντας τὴν ἑταιριῶτιν αὐτοῦ φατρίαν καὶ σύστασιν, καὶ τὸ πάντας τοὺς α ρχοντάς τε καὶ στρατηγοὺς αὐτῷ προσανακεῖ- σθαι καὶ πρὸς αὐτὸν μᾶλλον η πρὸς τὸν βασιλέα ὁρᾶν, ὡς καὶ μᾶλλον ἐκείνου τοῖς πράγμασι νήφοντος καὶ πρὸς τὸ δοκοῦν μετα- φέροντος ε καστα, καὶ μάλιστα διὰ τὸ τὸν ἀνθύπατον καὶ πατρί- κιον̓ Αντίγονον τὸν υἱὸν αὐτοῦ δομέστικον τὸ τηνικαῦτα τῶν βασι- λικῶν τυγχάνειν σχολῶν. πλὴν ε σχε πολλοὺς ὁ βασιλεὺς τοὺς κοινωνοῦντας αὐτῷ τοῦ βουλεύματος καὶ κατεπαγγελλομένους κατα- πράξασθαι τὴν σφαγήν. ὡς ου ν κατὰ τὴν ε ω συνήθως ὁ Καῖσαρ 237 πρὸς τὴν τοῦ βασιλέως η λθε σκηνήν, καίτοι πονηρῶν οἰωνῶν προ- φανέντων αὐτῷ, ο πως περὶ τῶν προκειμένων βουλεύσωνται, ευ- θετον καιρὸν τοῦτον ει ναι νομίσας ὁ βασιλεὺς πρὸς τὴν τούτου ἀναίρεσιν διὰ νεύματος γνωρίζει τῷ πατρικίῳ Συμβατίῳ λογοθέτῃ τοῦ δρόμου τυγχάνοντι, ο ς καὶ γαμβρὸς η ν τοῦ Καίσαρος ἐπὶ θυγατρὶ καὶ τῆς κατ' αὐτοῦ βουλῆς ἐκοινώνει βασιλεῖ, ἐξελθόντι εἰσαγαγεῖν τοὺς αὐτόχειρας αὐτοῦ γενέσθαι ὀφείλοντας. ο ς ἐξελ- θὼν καὶ τὸ συγκείμενον σημεῖον πεποιηκώς, ο περ η ν τὸ τοῦ σταυ- ροῦ σημεῖον, τῇ οἰκείᾳ ο ψει ἐπισφραγίσασθαι, ἐπεὶ ἐκεῖνοι μαλακόψυχοι τυχὸν ο ντες ἀπεδειλίασαν καὶ πρὸς αὐτῷ τῷ δεινῷ γεγο- νότες διὰ τὸ μέγεθος τῆς πράξεως ἰλιγγίασαν καὶ τριβὴ τοῦ χρόνου ἐγένετο, ἐν ἀμηχανίᾳ κατέστη ὁ βασιλεύς, καὶ διά τινος τῶν βα- σιλείων κατευναστῶν μαθὼν αὐτοὺς κατεπτηχέναι καὶ δειλιᾶν καὶ ἀναβάλλεσθαι τὸ ἐγχείρημα, τῷ ο ντι διανοίας τόλμημα καὶ φρενὸς ἀνδρείας καὶ εὐθαρσοῦς· καὶ τῶν ε νδον τινὰ οἰκεῖόν τε καὶ πιστὸν ἐκπέμπει πρὸς Βασίλειον τὸν πατρίκιον καὶ παρακοιμώμενον, καὶ δηλοῖ μετὰ δέους αὐτῷ ὡς εἰ μὴ θᾶττον ἀναρρώσῃς τοὺς εἰς τὸ πρᾶγμα ηὐτρεπισμένους καὶ παρορμήσῃς αὐτίκα πρὸς τὸ ε ργον χωρῆσαι, πάντως οι δα ο τι εὐθέως ἐμὲ δεήσει ὑπὸ τούτου ἀναιρε- θῆναι· ἀδύνατον γὰρ λαθεῖν αὐτὸν τὰ κατ' αὐτοῦ μοι βεβουλευ- μένα, καὶ δόξετε μᾶλλον ὑμεῖς αὐτόχειρες καὶ σφαγεῖς χρηματί- σαι μου. α περ ἀκηκοὼς ὁ Βασίλειος, καὶ περὶ τοῦ βασιλέως μή 238 τι πάθοι ἐν ἀγωνίᾳ γεγονώς, θᾶττον θαρραλέους ἐποίησε τοὺς δει- λοὺς καὶ τοὺς τρέμοντας εὐθαρσεῖς, καὶ τῇ τοῦ βασιλέως αὐτοὺς ὑπηρετήσασθαι βουλῇ διηρέθισεν. ω ν ω σπερ μένους πλησθέντων καὶ ἀθρόως εἰσπηδησάντων εἰς τὴν βασιλέως σκηνήν, ὁ Καῖσαρ, ο περ η ν, ἐπ' αὐτὸν δόξας ει ναι τὴν συνδρομήν, ἀναπηδήσας τοῖς τοῦ βασιλέως περιεπλάκη ποσίν. ο ν ἐκεῖθεν ἑλκύσαντες οἱ αὐτό- χειρες πρὸ τῶν ποδῶν τοῦ βασιλέως ἀπέσφαξαν. πρώτην ει χε μετ' εἰκάδα ὁ μὴν ὁ̓ Απρίλλιος, τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης ἐπινεμή- σεως. εὐθὺς ου ν ἡ στρατεία τῷ βασιλεῖ καταλύεται, καὶ πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ἐπανέρχεται. 18 Τῆς δὲ προνοίας ἀγούσης τὸν Βασίλειον εὐμηχάνως πρὸς ο περ ἐβούλετο, εὐθέως μετὰ τὴν ἐκ τῆς στρατείας ὑποστρο- φὴν υἱοποιεῖται τοῦτον ὁ βασιλεύς (ἐτύγχανε γὰρ καθάπαξ οἰκείας γονῆς ἀμοιρῶν) καὶ τῆς τῶν μαγίστρων ὑπερλάμπρου τιμῆς ἀξιοῖ. ἐφ' ω ν τῇ βασκανίᾳ διαρρηγνύμενος ὁ λογοθέτης Συμβάτιος, καὶ μὴ δυνάμενος τὸν φθονούμενον
q.100
καθορᾶν οὐκ ὀλίγην ἐπίδοσιν καθ' ἑκάστην λαμβάνοντα, παραιτεῖται μὲν τὴν προσοῦσαν αὐτῷ μέχρι τότε διακονίαν, ὡς μὴ δυνάμενος κατὰ τὴν βασιλεύουσαν ζῆν, τῆς δὲ τῶν̓ Ιώνων η τοι Θρᾳκησίων στρατηγίας αἰτεῖ τὴν ἀρχήν. ου τὴν αι τησιν ὁ βασιλεὺς ἐκπληρῶν προβάλλεται τοῦ εἰρημένου θέμα- τος στρατηγόν. ὀλίγου δὲ διελθόντος καιροῦ, καὶ τῶν πραγμάτων ἐπισφαλῶς σαλευόντων καὶ τῆς ἀρχῆς κραδαινομένης καὶ ζητούσης τὸν προστησόμενον διὰ τὸ τὸν βασιλέα πρὸς α λλοις μᾶλλον ει ναι η 239 πράγμασιν εἰς δέον εἰδέναι χρῆσθαι, πρότερον δὲ τὰ πολλὰ λαν- θάνειν διὰ τὸ τὸν κοινωνὸν τῆς ἀρχῆς Καίσαρα ἀεὶ τὰ κατεπείγοντα διοικεῖν καὶ αὐτῷ σχεδὸν ἀνακεῖσθαι τὰ πράγματα καὶ τὴν μέρι- μναν πᾶσαν τῆς κοσμικῆς διοικήσεως, ἐγίνοντο καταβοήσεις τε καὶ διαγογγυσμοὶ κατὰ τοῦ βασιλέως παρά τε τῆς συγκλήτου βουλῆς καὶ τοῦ πολιτεύματος καὶ παρὰ πάντων σχεδὸν τῶν ο ντων ἐπὶ τῶν διοικήσεων καὶ μεταχειριζομένων τὰ πράγματα, ε τι δὲ καὶ παρὰ τῶν στρατευμάτων καὶ παντὸς τοῦ πλήθους τοῦ ἀστικοῦ· α διὰ τῶν οἰκειοτάτων ὁ βασιλεὺς γνούς, καὶ μόλις οι ον ἐπὶ βραχὺ ἀνα- νήψας, καὶ ἐπιγνοὺς τὴν οἰκείαν περὶ τὰ κοινὰ οὐ μόνον ἀμέλειαν καὶ ῥᾳθυμίαν ἀλλὰ καὶ ἀνεπιτηδειότητα καὶ ἀφέλειαν, καὶ ἐπανά- στασιν η ἀπόστασιν παρὰ τοῦ πλήθους εὐλαβηθείς, ε γνω κοινωνὸν τῶν πραγμάτων προσλαβέσθαι καὶ τῆς ἀρχῆς· καὶ ἐπείπερ πρὸ ὀλίγου υἱοποιησάμενος η ν τὸν Βασίλειον, ῃ δει δὲ αὐτὸν οὐ μόνον ἀνδρίᾳ ἀλλὰ καὶ συνέσει τῶν πολλῶν διαφέροντα καὶ ἱκανὸν ἀνα- πληροῦν αὐτοῦ τὸ ἐν τῇ κυβερνήσει τοῦ κοσμικοῦ σκάφους ὑστέρη- μα, α μα καὶ τῆς θείας ἐναγούσης εἰς τοῦτο προνοίας αὐτόν, βεβαιοῖ πρὸς τοῦτο τὴν γνώμην αὐτοῦ ω στε Βασίλειον βασιλέα... καὶ δὴ θεοῦ συνεφαπτομένου τῆς βουλῆς καὶ τοῦ πράγματος, κατ' αὐτὴν τὴν ἡμέραν τῆς ἁγίας πεντηκοστῆς, ἐν ῃ τοῦ πατρὸς ὁ παράκλητος πρὸς τοὺς τοῦ Χριστοῦ καὶ θεοῦ ἡμῶν ἐφοίτησε μα- θητάς, ἐν τῷ περιβλέπτῳ καὶ ἐπωνύμῳ τῆς τοῦ θεοῦ σοφίας ναῷ 240 τὸν βασίλειον ὁ Βασίλειος περιτίθεται στέφανον, χειρὶ μὲν τοῦ τότε Μιχαὴλ βασιλεύοντος, ψήφῳ δὲ καὶ κρίσει Χριστοῦ τοῦ ἀεὶ βα- σιλεύοντος. ε κτην πρὸς ταῖς ει κοσιν ει χεν ὁ Μαΐος μήν, τῆς τεσσα- ρεσκαιδεκάτης κατὰ̔ Ρωμαίους ἐπινεμήσεως. 19 Μαθὼν δὲ τὸ γεγονὸς ὁ Συμβάτιος κατὰ τὴν ἀπονε- μηθεῖσαν αὐτῷ στρατηγίδα διάγων, οὐκ ἠδυνήθη τὸν διατήκοντα φθόνον αὐτῷ ἀνθρωπίνως ὑπενεγκεῖν, ἀλλὰ συναπομανέντα σχὼν καὶ Πηγάνην ἐκεῖνον τὸν πατρίκιον, ο ς τῆς κατὰ τὸ Οψίκιον̓ ἡγεῖτο στρατηγίδος, εἰς ἀπόστασιν βλέπουσι, καὶ μοῦλτον ἐξ ἀπονοίας ε γνωσαν συνιστᾶν. ἀναπείσαντες δὲ καὶ τὰ ὑπ' αὐτοὺς στρατεύ- ματα εἰς ε ργον ἐξάγουσι τὰ βουλεύματα, εὐφημοῦντες μὲν τὸν Μιχαὴλ ὡς βασιλέα διὰ τὸ ἐκ τούτου τὰ πλήθη ἐπάγεσθαι καὶ μὴ δοκεῖν πτέρναν ἀποστασίας αι ρειν κατὰ τοῦ αὐτοκράτορος, δυσφημοῦντες δὲ τὸν Βασίλειον καὶ μυρίαις πλύνοντες υ βρεσι. φρυαξάμενοι δὲ ταῖς τοιαύταις ἀπονοίαις κατὰ τὸν τοῦ θέρους καιρόν, καὶ πολλοὺς ἀγροὺς τῶν κατὰ τὴν βασιλίδα δυνατῶν πυρ- πολήσαντες, καὶ ναῦς οὐκ ὀλίγας τῶν πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ποιουμένων τὸν πλοῦν ἐν τοῖς ο ρμοις κατασχόντες καὶ κατακαύσαντες, ὡς ε φθασεν ὁ χειμών, διαλύονται, διαδιδρασκόντων λά- θρα καὶ κατ' ὀλίγους τῶν κοινωνῶν τοῦ τολμήματος. ο συνιδόν- τες οἱ τοῦ δράματος ἀρχηγοὶ φυγῇ τὴν σωτηρίαν λαβεῖν ἐπειρά- θησαν. καὶ ὁ μὲν Συμβάτιος εἰς τὸ τῆς Πλατείας λεγομένης πέ- τρας φρούριον ὑπεισέρχεται, ὁ δὲ Πηγάνης κατέχει τὸ Κοτυάειον. 241 ἀλλ' εἰς οὐδὲν τῆς τοιαύτης ἐπινοίας ἀπώναντο· ὑπὸ γὰρ τῆς τοῦ βασιλέως ληφθέντες χειρὸς δέσμιοι πρὸς αὐτὸν ἀναφέρονται. κατα- λαμβάνουσι δὲ τοῦτον ἐν τοῖς τοῦ ἁγίου Μάμαντος παλατίοις διά- γοντα· ου ς ἰδών, καὶ πολλὰ τῆς ἀπονοίας καὶ ἀταξίας ὀνειδίσας τε καὶ λοιδορησάμενος, καὶ διὰ μαστίγων πρότερον ἐπεξελθὼν ἱκανῶν, υ στερον ἐκδότους ταῖς τοῦ νόμου ποιναῖς ἐποιήσατο. καὶ ὁ μὲν Συμβάτιος ἀμφοτέρων τῶν ὀφθαλμῶν καὶ τῆς μιᾶς χειρὸς στερηθεὶς εἰς ἐξορίαν
q.101
ἐκπέμπεται, ὁ δὲ Πηγάνης καὶ αὐτὸς τῇ τῶν ὀφθαλμῶν ὑποπεσὼν ἐκκοπῇ καὶ τῇ τῶν ῥινῶν διὰ ξίφους ἀνατομῇ, πρὸς ἐξορίαν καὶ αὐτὸς ἀποστέλλεται· ου ς ὁ γενναῖος βασιλεὺς Βασίλειος, ο τε τὴν μόναρχον ἐξουσίαν ἐδέξατο, καὶ τῆς ὑπερορίας ἀνεκαλέσατο καὶ ταῖς πρὸ τῆς ἀποστασίας δωρεαῖς ἐφι- λοτιμήσατο, καὶ μηδὲ ι χνος μνησικακίας πρὸς αὐτοὺς ἐνδειξάμενος καὶ ὁμοδιαίτους πολλάκις ἐποιεῖτο καὶ λόγοις παρεμυθεῖτο, καὶ ε ργοις εὐεργετῶν ῥᾷον αὐτοὺς ἐποίει φέρειν τὸ τῆς ἀνοίας ἀτύ- χημα.̓ Αλλὰ ταῦτα μὲν υ στερον· τότε δὲ καὶ ἡ πρὸ πεντήκοντα καὶ τριακοσίων ἐτῶν πρόρρησις καὶ προφητεία τὸ τέλος ἐλάμβανεν̓ Ισαὰκ τοῦ διορατικωτάτου τῶν ἱερέων καὶ μοναχῶν, ο ς ἐξ̓ Αρσα- κιδῶν καὶ αὐτὸς καταγόμενος δι' ὁράματος ε μαθεν ο τι μετὰ τοσοῦ- τον χρόνον τὸν μεταξὺ ἐκ τῶν ἀπογόνων̓ Αρσάκου μέλλει τις ἐπὶ τὰ τῆς̔ Ρωμαϊκῆς βασιλείας σκῆπτρα ἀναβιβάζεσθαι. γίνεται δὲ 242 κατ' εὐχὴν τὸ πρᾶγμα τοῖς τε ἐν τέλει καὶ τῷ δήμῳ παντὶ καὶ στρατοπέδῳ καὶ στρατηγοῖς καὶ τοῖς ὑπὸ τὴν ἀρχὴν ἀνὰ πάσαις ταῖς χώραις καὶ πόλεσιν α πασι πλήθεσι· πάντες γὰρ ἐπιστῆναι τοῖς πράγμασιν ηυ χοντο α νδρα καὶ τῆς ἐλάττονος τύχης πεῖραν δεξάμενον καὶ ἐγνωκότα τοὺς κατὰ τῶν πενήτων ὑπὸ τῶν ὑπερεχόντων κονδυλι- σμοὺς καὶ τὰς ἀδίκους ἐξ αὐτῶν ἀφαιρέσεις καὶ τὰς ω σπερ ἀνα- στάσεις τῶν ταπεινοτέρων καὶ τοὺς παρὰ τῶν ὁμοφύλων ἀνδραπο- δισμούς, α πάντα ἐπὶ τῆς τοῦ Μιχαὴλ βασιλείας ε σχε καιρὸν διὰ τὸ πρὸς α λλοις μᾶλλον ει ναι τὸν βασιλέα η περὶ τῶν τοιούτων ἐθέ- λειν σκοπεῖν. 20 Μᾶλλον δέ, ἐπεὶ ἐνταῦθα τοῦ λόγου ἐγενόμην, οι ο- μαι δεῖν τὴν μὲν κατὰ τὸν βασιλέα Βασίλειον ἱστορίαν σχολάσαι ἐπὶ μικρόν, α νωθεν δὲ ἀναλαβόντα δηλῶσαι διὰ βραχέων, ὡς οι όν τε, οι ος η ν ὁ βίος τῷ βασιλεῖ Μιχαὴλ καὶ οι οις πράγμασιν ε χαιρε καὶ ἐπὶ τίσι τὸν χρόνον καὶ τὴν πᾶσαν αὐτοῦ σπουδὴν καὶ τὰ δημόσια κατανήλισκε χρήματα, ι ν' ἐντεῦθεν εἰδέναι λογιζόμε- νος ε χοι πᾶς ὁ βουλόμενος ο τι καὶ τὸν Βασίλειον θεία ψῆφος σα- φῶς η ν ἡ ἐπὶ τὸ α ρχειν καλέσασα (ἀδύνατον γὰρ η ν ὡς ει χεν ε χοντα συστῆναι τὰ πράγματα) καὶ ο τι μετὰ ταῦτα αὐτὸς ὁ Μι- χαὴλ καθ' ἑαυτοῦ τὰ ξίφη ἠκόνησε καὶ τὰς τῶν ἀνελόντων αὐτὸν ἐστόμωσε δεξιὰς καὶ εἰς τὴν οἰκείαν σφαγὴν διηρέθισε· τοσοῦτον ἑαυτὸν τῶν καθηκόντων ἐξεδιῄτησε, καὶ τοσοῦτον πρὸς πᾶσαν 243 παράνομον ἐξεβακχεύθη πρᾶξιν, καὶ ου τως τά τε θεῖα ἐξωρχήσατο καὶ πρὸς τοὺς τῆς πολιτείας ὁμοῦ καὶ τῆς φύσεως νόμους ἐξύβρι- σεν. συστησάμενος γὰρ περὶ ἑαυτὸν ἀσελγῶν καὶ μιαρῶν καὶ παμπονήρων ἀνθρώπων χορὸν δυσσεβῆ, καὶ τὴν τοῦ βασιλικοῦ μεγέθους ἀτιμάσας σεμνότητα, περὶ κώμους καὶ μέθας καὶ ε ρω- τας ἀσελγεῖς καὶ αἰσχρὰ διηγήματα, ε τι δὲ περὶ ἡνιόχους καὶ ι π- πους καὶ α ρματα καὶ τὴν ἐντεῦθεν μανίαν καὶ παρακοπὴν τῶν φρενῶν ὁ α θλιος διημέρευε, καὶ εἰς τοὺς τοιούτους ἀνθρώπους ἀφειδῶς ἐξεκένου τὰ δημόσια χρήματα. καὶ τὸ δὴ σχετλιώτατον, ο τι καὶ αὐτὰ τὰ τῆς πίστεως ἡμῶν σύμβολα χλευάζων καὶ κερτο- μῶν, ἀντιτύπους τῶν σεμνῶν ἱερέων ἐκ τῶν περὶ αὐτὸν μίμων καὶ γελοίων καταστησάμενος, μυκτηρισμὸν καὶ χλεύην ἐτίθει ταῦτα καὶ γέλωτα. διηγήσομαι δέ τινα ἐξ αὐτῶν, οὐ πολλά, ι να ἀπὸ τῶν ὀλίγων γνῶτε καὶ τὰ λοιπά. 21 Οτι μὲν ου ν ἁρματηλάτης καὶ ἡνίοχος η ν, ἐπὶ τοῦ δίφρου τῶν ι ππων μεθ' ἡνιόχου στολῆς καθεζόμενος καὶ πρὸς τοὺς διαύλους τῶν δρόμων τοῖς ἀντιτέχνοις διαμιλλώμενος ε νδον τε τῆς βασιλευούσης καὶ τῶν βασιλείων καὶ ε ξω κατὰ τὰ ἐν τῷ τοῦ μάρτυρος Μάμαντος βασιλικὰ ἐνδιαιτήματα, καὶ ο τι πάμπολλα χρήματα εἰς ταῦτα ἀνήλισκε, θεωρικῶν γενομένων τῶν στρατιω- τικῶν, καὶ ἀπὸ τῶν πολεμικῶν τάξεων εἰς τὰς θυμελικὰς ὀρχήσεις καὶ λέσχας ὁ̔ Ρωμαϊκὸς ἐξεχεῖτο πλοῦτος, καὶ εἰς ἀσελγεῖς καὶ 244 παρανόμους βακχείας καὶ ε ρωτας ἀσώτους ἀσώτως καὶ ῥύδην ἐξε- φοροῦντο οἱ βασιλικοὶ θησαυροί, ὡς πᾶσι γνώριμον καὶ καταφανὲς καθεστὼς παρήσειν μοι δοκῶ· ο τι δὲ τὰ θεῖα κατέπαιζε, καὶ ἀπὸ τῶν
q.102
συνόντων αὐτῷ μιαρῶν καὶ ἀσελγῶν ἀνδρογύνων καὶ πατριάρ- χην ε να ὠνόμαζε καὶ μητροπολίτας ἐκ τούτων ἀφώρισεν ε νδεκα ὡς αὐτοῦ συμπληροῦντος τὸν δώδεκα ἀριθμόν, τοῦτο δὲ διηγήσομαι. τὸν γὰρ ἐναγῆ καὶ μιαρώτατον ἐκεῖνον Γρῦλλον τὸ τοῦ πατριάρχου ἐπιφημίσας ο νομα, καὶ ἀρχιερατικῇ τοῦτον χρυσοστίκτῳ καὶ ὑπερ- λάμπρῳ κοσμήσας στολῇ καὶ ὠμοφόριον περιθείς, καὶ ἐν τάξει μητροπολιτῶν ἑτέρους ε να πρὸς τοῖς δέκα, ὡς ει ρηται, ἐκ τοῦ αὐτοῦ τῶν ὁμογνωμόνων αὐτῷ συνεδρίου σκευάσας, καὶ δωδέκα- τον ἑαυτὸν Κολωνείας ὀνομάσας ἀρχιεπίσκοπον, καὶ κιθάραν ε κα- στον ε σωθεν τῆς ἱερατικῆς στολῆς ἐπιφέρεσθαι δούς, καὶ ταύτας κάτωθεν ὑπηχεῖν προστάξας, ου τω σὺν αὐτοῖς τὴν ἱερὰν δῆθεν παίζων καὶ κατορχούμενος ἐπετέλει μυσταγωγίαν καὶ λειτουργίαν, μετὰ τῶν παμμιάρων ὁ μιαρώτατος, μετὰ τῶν βεβήλων ὁ ἐναγής. καὶ ο τε μὲν μυστηριώδης δῆθεν εὐχὴ ἐλέγετο, ἠρέμα τὰς κιθάρας ε δει ὑποφωνεῖν· ο τε δὲ ἱερέως ἐκφώνησιν η λαοῦ ἀμοιβαίαν ἀπό- κρισιν ὁ χρόνος ὑπέβαλλεν, ἐπὶ μέγα τὰς κιθάρας τῷ πλήκτρῳ κρουομένας ε δει ἠχεῖν καὶ ἐξάκουστον αὐτῶν τὴν μελῳδίαν καθί- στασθαι. ει τα τοῖς σκεύεσι τοῖς ἱεροῖς, α τινα λίθοις τιμίοις καὶ μαργάρων κατεκοσμεῖτο φαιδρότησιν, ἐξ ἀργύρου καὶ χρυσοῦ 245 κατεσκευασμένοις, α καὶ λελειτουργηκότα πολλάκις τῇ θείᾳ μυ- σταγωγίᾳ ἐτύγχανεν, ἐν τούτοις τοίνυν σίνηπι καὶ ο ξος ἐμβαλόν- τες ου τω μετεδίδοσαν τοῖς ὁμοίοις μετὰ πολλοῦ τοῦ μεταξὺ γέλω- τος καὶ ῥημάτων αἰσχρῶν καὶ σχημάτων ἀποτροπαίων καὶ βδελυρῶν. ει εν. 22 Τοῦ δὲ ἁγιωτάτου πατριάρχοὐ Ιγνατίου ποτέ, μετὰ πάσης τῆς περὶ αὐτὸν ἐκκλησιαστικῆς δορυφορίας καὶ τάξεως, λιτανείαις πρόοδον πρὸ τῆς πόλεως ποιουμένου καὶ πρός τινα πο- ρευομένου θεῖον ναὸν μετὰ τῆς εἰωθυίας ἱερᾶς μελῳδίας καὶ κατα- στάσεως, συνέβη καὶ τὸν δυσσεβῆ καὶ βέβηλον τοῦ βασιλέως φατριάρχην Γρῦλλον, ἱερατικὴν στολὴν ἀμπεχόμενον καὶ ο νῳ ἐπο- χούμενον, μετὰ τῶν δυσσεβεστέρων αὐτοῦ μητροπολιτῶν καὶ πά- σης αὐτοῦ τῆς σκηνῆς τε καὶ Σατυρικῆς χορείας καὶ τάξεως, ἀκό- λουθα τῶν οἰκείων πράξεων θυμελικῶς ἐπιτραγῳδοῦντας καὶ ᾳ δον- τας ἐξ ἐναντίας χωρεῖν. ὡς δὲ πλησίον ἐγένοντο, τοῖς ω μοις τοὺς φελόνας μετεωρίσαντες καὶ τὰς κιθάρας εὐτονώτερον κρούσαντες, καὶ ῥήματα καὶ ᾳ σματα πορνικὰ κατὰ τὸν φθόγγον τοῦ μέλους τοῦ ἱεροῦ ἀντεπᾴδοντες, καὶ Πανικῶς τε καὶ Σατυρικῶς σκιρτῶντες καὶ κυμβαλίζοντες, καὶ ὡς ἀντιτέχνους τοὺς ἱερεῖς καὶ τὸν ἀρχιερέα μυ- κτηρίσαντες, τὴν διαβολικὴν χορείαν καὶ πορείαν διήνυον. πυθό- μενος δὲ ὁ τοῦ θεοῦ ἀρχιερεὺς καὶ μαθὼν οι τινές εἰσι καὶ παρὰ τίνος καὶ ἐπὶ ποίᾳ προφάσει συνέστησαν, πολλὰ καταστενάξας καὶ 246 ἀποκλαυσάμενος τὸν κορυφαῖον τούτων καὶ αι τιον, καὶ μετὰ δα- κρύων τοῦ θεοῦ δεηθεὶς στῆσαι τὴν τοιαύτην βλασφημίαν καὶ υ βριν καὶ διασκεδάσαι παρὰ τὸν ᾳ δην τοὺς δυσσεβεῖς, ι να μὴ βεβηλῶνται τὰ α για καὶ τὰ μυστικὰ καὶ σεπτὰ διασύρωνται, τῆς προκειμένης ὑμνῳδίας ἐχόμενος τὴν πορείαν διήνυεν. 23 Αλλοτέ ποτε ἐπὶ φαυλισμῷ δῆθεν τοῦ ἀοιδίμου τού- τοὐ Ιγνατίου τοῦ πατριάρχου καὶ τῆς οἰκείας μητρὸς ἐμπαιγμῷ ὁ ἀνόητος καὶ παραπλὴξ βασιλεὺς τοιοῦτόν τι ἐδραματούργησεν. ἐν τῷ ὑπερλάμπρῳ Χρυσοτρικλίνῳ ἐπὶ τοῦ βασιλείου θρόνου προκαθ- εσθείς, καὶ τὸν αἰσχρότατον Γρῦλλον μετὰ τῶν ἀρχιερατικῶν ἐνδυμάτων ὡς εἰς ο νομα τοῦ ἀληθῶς πατριάρχου πλησιαίτατα ἑαυτοῦ παρακαθισάμενος, καὶ τὴν ἀρχιερεῖ θεοῦ πρέπουσαν ἀπονέ- μων τιμήν, καὶ μετὰ τοῦ τῆς κεφαλῆς καλύμματος ἐπικρύψασθαι τὴν ἐξάγιστον γενειάδα πεποιηκώς, τὴν ἰδίαν μητέρα διά τινος τῶν θαλαμηπόλων εὐνούχων δηλοῖ ὡς ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης̓ Ιγνάτιος ἐνταῦθα μετ' ἐμοῦ συγκαθέζεται, καὶ εἰ βούλει λαβεῖν τὴν εὐχὴν αὐτοῦ, ἐλθέ, καὶ μετ' ἐμοῦ τυγχάνεις αὐτῆς. ἐκείνη δὲ οι α φιλευσεβὴς γυνὴ καὶ φιλόθεος, πόθον πολὺν καὶ πίστιν ζέουσαν πρὸς τὸν ἁγιώτατον κεκτημένἠ Ιγνάτιον, σπουδαίως ἐκ- δραμοῦσα ὡς
q.103
η κουσε, καὶ μηδὲ ἀτενίσαι δι' αἰδῶ δυναμένη, ε ξω δὲ πάσης κακίας καὶ ὑπονοίας τυγχάνουσα καὶ μηδέν τι φαῦλον ὑποτοπήσασα, προσέπεσε τοῖς ποσίν, ὡς ἐδόκει, τοῦ ἁγίου ἐκείνου 247 ἀρχιερέως, καὶ ὑπὲρ αὐτῆς ἐδέετο ευ χεσθαι. ὁ δὲ παμμίαρος ἐκεῖνος τῆς καθέδρας ὀλίγον ὑπεγερθεὶς καὶ ἀπ' αὐτῆς τοὐναντίον ἀποστραφείς, ὀνώδη ψόφον ἀπὸ τῶν μυσαρῶν ἐγκάτων ἀφείς, πρὸς αὐτὴν ἀπεφθέγξατο ο τι ι να μὴ λέγῃς, κυρά, ὡς οὐδὲ κἀν τούτῳ σε ἠξιωσάμεθα. τοῦ δὲ βασιλέως ἀνακαγχάσαντος καὶ αὐτοῦ τοῦ παμβεβήλου παμμέγεθες ἐκγελάσαντος, καὶ πολλὰ καταφλυαρη- σάντων η μᾶλλον τῷ παραφόρῳ τῆς γνώμης ἀλογώτατα ἐξοιστρησάν- των, ἐπιγνοῦσα τὸ πλάσμα καὶ τὴν ἀπάτην ἡ βασιλίς, καὶ πολλὰ τῶν παρόντων καταστενάξασα, καὶ πλείστας ἀρὰς τῷ υἱῷ ἐπιρρί- ψασα, τέλος ἐξεῖπε πρὸς αὐτὸν ο τι ἰδού, κακὸν τέκνον, ὁ θεὸς τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἀφείλετο ἀπὸ σοῦ, καὶ ἐδόθη σοι ἀδόκιμος νοῦς ποιεῖν τὰ μὴ καθήκοντα. καὶ ταῦτα εἰποῦσα καὶ μετ' ὀδυρμοῦ θρήνων τὰς οἰκείας τρίχας ἐκτίλλουσα ἀνεχώρησεν. τοιαῦτα τοῦ γενναίου βασιλέως τὰ νεανιεύματα, καὶ τοιαύτη αὐτοῦ ἡ περὶ τὰ θεῖα καὶ τοὺς ἱεροὺς α νδρας ὁσιότης τε καὶ εὐλάβεια. 24 Τοιούτων δὲ καὶ χειρόνων πολλῶν καθ' ἑκάστην παρὰ πάντα τὸν τῆς βασιλείας αὐτοῦ χρόνον παρ' αὐτοῦ γινομένων, ἐπεὶ καὶ μετὰ τὸ προσλαβέσθαι καὶ ἀνυψῶσαι τὸν Βασίλειον περὶ τὰ ο μοια ἀνεστρέφετο, ὁρῶν ταῦτα καὶ ἀκούων ἐκεῖνος λίαν ἐδυσ- φόρει καὶ ἠνιᾶτο καὶ τὴν ἑαυτοῦ ζωὴν ἀπελέγετο. βουλόμενος δὲ πᾶσαν τὴν δυνατὴν ἐπιφέρειν βοήθειαν καὶ μηδὲν τῶν εἰς ἐπανόρθωσιν δοκούντων τείνειν παραλιπεῖν, πρότερον μὲν δι' ἑτέρων 248 ἐπειρᾶτο ἀπὸ τῶν τοιούτων ἀποτρέπειν αὐτὸν καὶ πρὸς τὸ δέον ἐπαναγαγεῖν, ε πειτα ἐθάρρησέ ποτε καὶ αὐτὸς δι' ἑαυτοῦ μετ' εὐνοούσης γνώμης καὶ προαιρέσεως νουθετῆσαι τὸν βασιλέα, καὶ εἰ δυνατόν, ἀποστῆσαι τῶν τοιούτων ἀσεβημάτων, καὶ τοιάδε πρὸς αὐτὸν μεθ' ὑποπεπτωκότος καὶ ταπεινοῦ διελέχθη τοῦ σχήματος." δίκαιόν ἐστιν, ω δέσποτα καὶ βασιλεῦ, τοσούτων εὐεργεσιῶν τε καὶ δωρεῶν παρὰ σοῦ με καταπολαύσαντα καὶ εἰσηγεῖσθαι τὰ δέοντα καὶ ὑποτιθέναι τὰ α ριστα καὶ ὑπομιμνήσκειν τὰ λυσιτελῆ καὶ σωτήρια. μισούμεθα, γίνωσκε, δέσποτα, μισούμεθα" (συγ- κατεμίγνυε γὰρ καὶ ἑαυτὸν διὰ τὸ ἀνεπαχθές, καίτοι μηδενὸς τῶν ἀτόπων αὐτῷ κοινωνῶν)" παρά τε τῆς πόλεως πάσης καὶ τῆς συγ- κλήτου βουλῆς, καὶ παρὰ τῶν ἀρχιερέων θεοῦ ἐπάρατοι καθεστή- καμεν, καὶ πάντες ἡμᾶς διαβάλλουσι καὶ κακίζουσιν. ο τε δὲ καὶ τὸ ἐξ ἀνθρώπων εἰς οὐδὲν λογισώμεθα, δεδοικέναι καὶ τὴν ἀπὸ θεοῦ ἀγανάκτησιν χρή, καὶ φοβεῖσθαι μὴ πειραθῶμεν αὐτοῦ ὀργιζομένου καὶ χαλεπαίνοντος." ἀλλὰ ταῦτα λέγων πέτρας ε σπει- ρεν καὶ αἰγιαλῷ προσελάλει καὶ σμήχειν ἐῴκει Αἰθίοπα· ου τω δευσοποιὸς ἡ πονηρία γέγονε παρ' αὐτῷ, καὶ ου τως ἐξεκώφει πρὸς πάντα λόγον σωτήριον, βύων τὰ ω τα ὡσεὶ ἀσπὶς πρὸς ἐπᾴσματα. οὐ μόνον γὰρ οὐ μετεβάλλετο πρὸς τὸ α μεινον, ἀλλὰ καὶ αὐτὸν η δη ἐμίσει καὶ ἀπεστρέφετο, καὶ σὺν τοῖς θιασώταις αὐτοῦ καὶ συνοργιασταῖς διαβάλλων καὶ μυκτηρίζων ταῦτα τὴν πρὸς αὐτὸν 249 ἀλλοτρίωσιν ὑπῃνίττετο, ει τα καὶ παρεδήλου τρανότερον. ο περ δὴ συννοήσαντες ἐκεῖνοι οἱ μιαροὶ καὶ ἀλάστορες κατ' αὐτοῦ συνε- κινοῦντο καὶ συνετάττοντο, καὶ τὰς διαβολὰς πιθανῶς ὑπεκρίναν- το, αὐθάδειαν μὲν καλοῦντες αὐτοῦ τὴν σεμνότητα, καὶ τὸ μὴ μετέχειν τῶν ἡδονῶν δύσνοιαν ὀνομάζοντες καὶ τὸ μὴ συνεξαμαρ- τάνειν καταφρονεῖν. καὶ" πῶς γὰρ α ν ει ποι σε ἀγαπᾶν" ε λεγον" ὁ μὴ χαίρων οι ς χαίρεις αὐτός, μηδὲ συσπουδάζων ἐκπορίζειν σοι τὰ καθ' ἡδονήν;" οι ς δὴ μᾶλλον ὑπενδιδοὺς ὁ βασιλεὺς καὶ πειθόμενος θάνατον τῷ Βασιλείῳ ἐτύρευεν, καὶ ἀφορμὴν ἐζήτει τῆς ἀναιρέσεως ευ λογον, ἀλλ' οὐχ ευ ρισκεν. εἰς τοσοῦτον δὲ προῆλθε τὰ τῆς μανίας αὐτοῦ ω στε πρὸς τὴν λαθραίαν χωρῆσαι ἀναίρεσιν καί τισι τῶν ἀπὸ τοῦ παλαμναίου συνεδρίου, οι ς τὰ πάντα ἐθάρ- ρει, προτρέψασθαι, ο ταν εἰς θήραν ἐξέλθωσι, προφάσει τοῦ τὸ
q.104
θηρίον βαλεῖν ἀκοντίσαι τὴν λόγχην κατ' αὐτοῦ καὶ ου τως αὐτὸν διαχρήσασθαι· ο περ ει ς, ω ς φασι, πεποιηκὼς καὶ ἀφεὶς τὸ ἀκόν- τιον αὐτοῦ μὲν η μαρτε, καὶ παραδραμὸν τὸ δόρυ προσεπάγη τῇ γῇ, αὐτὸν δὲ ὁ ι ππος αι φνης τὸν χαλινὸν ἐνδακὼν καὶ συναρπά- σας κατὰ τοῦ κρημνοῦ ἀπεδίσκευσεν, ὡς ἀπ' ἐκείνου τοῦ πτώμα- τος καὶ τὸ τέλος ἐλθεῖν ἐπ' αὐτόν, ο τε καὶ ἀνόνητα μεταμελόμε- νος, ω ς φασι, τοῖς συμμύσταις ἐπέσκηπτε μὴ τολμῆσαι κατὰ τοῦ ἀναιτίου ἐπιχειρεῖν τοῦ λοιποῦ, εἰ μὴ τολμῆσαι κατὰ τὸν ο μοιον ο λεθρον πεσεῖν καὶ αὐτοί· καί τινα τῶν εὐλαβῶν προσκαλεσάμε250 νος μετὰ τῶν λοιπῶν ἀτοπημάτων αὐτοῦ καὶ ἀνομιῶν καὶ τοῦτο ἐξωμολογήσατο καὶ ἐξηγόρευσεν. 25̔ Ως δ' οὐκ ει χε λοιπὸν εὑρεῖν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸ ἀνελεῖν αὐτὸν πόρον η πρόφασιν, εἰς ἑτέραν η λθε βουλὴν πονηράν τε καὶ α θεσμον. ἐβουλεύσατο γὰρ ἐπεμβαλεῖν τοῖς σκήπτροις καὶ ε τερον σύγκληρον. καὶ δὴ τὸν κατ' ἐπωνυμίαν Βασιλικῖνον ἐκεῖ- νον, ε να καὶ αὐτὸν τοῦ παλαμναίου συνεδρίου τυγχάνοντα, φαῦ- λον καὶ μιαρὸν θηλυδρίαν τε καὶ φιλόκωμον, ἀπὸ τῆς Νικομήδους ὁρμώμενον, ὁμόγνιον ἀδελφὸν τοῦ κατὰ τὸν Καπνογένην Κων- σταντίνου, τοῦ δὶς τὴν τοῦ ὑπάρχου μετὰ ταῦτα ἐγχειρισθέντος ἀρχήν· τότε δὲ ἐν τοῖς ἐλαύνουσιν εἰς τὴν βασιλικὴν τριήρη κατ- ειλεγμένος ἐτύγχανε. τοῦτον δὴ τὸν δυσώνυμον Βασιλικῖνον ἐν- δύει ποτὲ τὴν πολυύμνητον βασιλικὴν πορφύραν καὶ τὸν περίοπτον καὶ ἐπίφθονον στέφανον χλαμύδα τε πάγχρυσον καὶ τὰ κοκκοβαφῆ καὶ διάλιθα πέδιλα καὶ τα λλα τῆς βασιλείας ἐπίσημα, ἐξάγει τε αὐτὸν πρὸς τὴν σύγκλητον τῆς χειρὸς α μα κρατῶν καὶ ὑπουργῶν αὐτῷ, ὡς ὁ Νέρων ἐκεῖνος πάλαι τὸν πολυθρύλητον Ερωτα, καί φησιν ἐπὶ λέξεως ι δετε πάντες ὑμεῖς, καὶ θαυμάσατε. α ρα οὐ πρέπει αὐτὸν ει ναι βασιλέα; πρῶτον μὲν ει δος α ξιον τυραννίδος, τὸ δεύτερον δὲ συμφυὲς πέλει στέφος, α παντα δ' ἁρμόζουσι πρὸς τὴν ἀξίαν. 251 καὶ ο τι πόσον η ν κάλλιον τοῦτόν με ποιῆσαι βασιλέα η τὸν Βασί- λειον; ταῦτα πάντες οἱ κατὰ τὰ βασίλεια ἰδόντες τε καὶ ἀκούσαν- τες ε μειναν ἀχανεῖς, ἐκπληττόμενοι τὴν παράλογον ἐξ ἀφροσύνης τοῦ βασιλέως ἐμβροντησίαν τε καὶ παρακοπήν. ου τως η ν α νθρω- πος ὑπὸ τῆς κατακοροῦς μέθης καὶ τῶν ἀθέσμων καὶ ἀσελγῶν πράξεων ο λως τῶν δεόντων ἐξεστηκὼς καὶ φρενοπλὴξ καὶ παρά- φορος. 26 Πλὴν οὐ τὸ μειλίχιον μόνον καὶ λυαῖον καὶ τρυφηλόν τε καὶ ἀνειμένον καὶ ἁπαλὸν καὶ παρακεκινηκὸς ἐκ τῆς μέθης ἐκέκτητο τοῦ χαριδότου Διονύσου, ο ν μιμεῖσθαι ῳ ετο καὶ ἐσπούδα- ζεν· ἀλλὰ καὶ ὡς ὠμηστὴς πάλιν κατ' αὐτὸν ἐκεῖνον ει χε τὸ ἐρι- νυῶδές τε καὶ τιτανικόν, καὶ πολλάκις κωμικὴ παννυχὶς εἰς τρα- γῳδίαν συμφορῶν ἐτελεύτησεν. ε κ τε γὰρ τῆς μέθης παροινῶν καὶ ἐκ τῆς εὐτυχίας παρανόμως εἰς α παν ἐξώκειλε δυσσεβές. ο τε ου ν ο λος τοῦ ἀκράτου καὶ τῆς μέθης ἐγένετο καὶ πάντῃ τὰς οἰκείας φρένας ἀπώλεσε, πρὸς φόνους ἐχώρει καὶ πρὸς ἀναιτίων ἀνθρώ- πων ἀλλοκότους ποινὰς καὶ σφαγάς, καὶ τοῖς ὑπηρέταις ἐνεκε- λεύετο, τὸν δεῖνα, φησί, καὶ δεῖνα λαβόντες τῷ δημίῳ παράδοτε, καὶ ἑτέρου τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐξορύξατε, καὶ α λλου τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας ἐκκόψατε. καὶ ου τος κεφαλῆς τιμωρείσθω, κἀκεῖνος γινέσθω πυρίκαυστος. ου ς λαβόντες οἱ ὑπηρέται, καὶ τῷ ε ξω τῶν φρενῶν αὐτὸν τυγχάνειν, ο ταν ἐξῆγε τὰς ἀποφάσεις, γινώσκοντες, 252 ἐμφρούρους μὲν αὐτοὺς ἐποίουν, ταῖς ποιναῖς δὲ οὐ καθυπέβαλ- λον. πολλάκις δέ, εἰ ε τυχέν τις πρὸς ο ν οὐκ ει χον ἡδέως ἀλλ' ἀπεχθῶς, ἀπεχρῶντο τῇ βασιλικῇ κελεύσει, καὶ τῇ τιμωρίᾳ τὸν ἀθῶον ἐξεδίκουν κατάδικον. ει τα ὁ δείλαιος ἐκεῖνος καὶ α θλιος τότε μὲν οὐδ' ἐν οι ς ε στιν εἰδώς, παρὰ τῶν κατευναστῶν τῷ βα- σιλικῷ προσανεκλίνετο σκίμποδι καὶ τῷ γείτονι τοῦ θανάτου υ πνῳ ὡς ἀνδράποδον ἐξεδίδοτο· ε ωθεν δέ, τοῦ υ πνου τοὺς ἐκ τοῦ οι νου ἀτμοὺς καὶ τὴν παχεῖαν ἐκείνην ἀχλὺν μόλις ἀπὸ τοῦ ἐγκεφάλου διασκεδάσαντος, ἐξεγειρόμενος οὐδὲν τῶν ἐν τῇ ἑσπέρᾳ ἐμέμνητο, καὶ ἐζήτει πολλάκις τινὰς ἀφ' ω ν
q.105
ἐν τῇ μέθῃ κατεψηφίσατο καὶ τῷ θανάτῳ ἐξέδωκε, μανθάνων δὲ παρὰ τῶν δορυφόρων τε καὶ ὑπηρετῶν α ἐν τῇ ἑσπέρᾳ κατ' αὐτῶν ἐψηφίσατο, μετεμελεῖτο καὶ ε στενεν. καὶ α λλοτε μὲν εὑρίσκοντο οἱ ζητούμενοι, α λλοτε δὲ ἀνό- νητος η ν αὐτῷ ἡ ἐπὶ τοῖς ἀνοσίοις τῶν ε ργων μετάνοια, τῶν ἐκδο- θέντων ἀνῃρημένων. πάλιν δὲ τῆς ἑσπέρας καταλαβούσης, καὶ νεανικῶς τοῦ πότου πόρρω τῆς νυκτὸς μετὰ τῶν ἀλαστόρων ε ργων καὶ λόγων προκόπτοντος, ἐν τοῖς ὁμοίοις ἐγίνετο. α τίς ἀκούων τε καὶ ὁρῶν, εἰ καὶ λιθίνην καρδίαν ἐκέκτητο η παντάπασιν ἀναίσθητος η ν, μὴ πρὸς ὀργὴν ἐκινήθη καὶ διεθερμάνθη ποτὲ πρὸς τὴν τῶν ἀναιτίως ἀπολλυμένων ἐκδίκησιν; μηδὲ τὸν πραότατον πάντων ἀνθρώπων Δαβὶδ ἀνασχέσθαι οι μαι τὴν τοσαύτην τοῦ καθάρματος παροινίαν· ἠλιθιότης γὰρ καὶ ἀναλγησία, οὐ μακρο- θυμία ἐνταῦθα λογίζεται ἡ φειδώ. 253 27 Ηδη δὲ πάντων σχεδὸν τῶν ἀποθέτων χρημάτων ἐπιλειπόντων, ἐν τοῖς τοιούτοις ἀναλωθέντων αὐτῶν, ἀνάγκη ἐπήρ- τητο τοὺς ἐν τέλει πάντας φανερῶς ἀποσφάττεσθαι καὶ δημεύε- σθαι τὰς οὐσίας αὐτῶν, ι ν' ε χοι πόρον ὁ βασιλεὺς ἡνιόχοις καὶ πόρναις καὶ ἀσελγέσιν ἀνθρώποις χαρίζεσθαι. ἑβδομήκοντα γὰρ καὶ ἐννακόσια κεντηνάρια κεχαραγμένου χρυσοῦ, χωρὶς ἀργύρου τοῦ τε ἀσήμου καὶ ἐπισήμου, καταλιπόντος Θεοφίλου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐν τῷ φύλακι τηρούμενα τῷ βασιλικῷ, ε τι δὲ καὶ Θεοδώρας τῆς τούτου μητρὸς α λλα προσθείσης τριάκοντα καὶ ἀπαρτισάσης τὸν χίλια τῶν κεντηναρίων ἀριθμόν, ἐν οὐδὲ ο λοις τεσσαρεσκαίδεκα χρόνοις, ἀφ' ου τὴν τῶν ο λων ἐξουσίαν ου τος ἐδέξατο, πάντα διεφόρησε καὶ ἀνάλωσεν, ὡς μηδὲν ε τερον μετὰ τὸν αὐτοῦ θάνατον εὑρεθῆ- ναι πλὴν τρία καὶ μόνα κεντηνάρια. καὶ πῶς δὲ οὐκ ε μελλον ἐπι- λιπεῖν, κα ν ἐκ ποταμῶν ἐπέρρει, ου τως ἀσελγῶς καὶ ἀσώτως δια- σκιδνάμενα; ἡνιόχου γάρ ποτε παιδίον δεξάμενος τοῦ ου τω καλουμένου Χειλᾶ ὁλόκληρον αὐτῷ κεντηνάριον ἐδωρήσατο. ἀλλὰ καὶ τῷ πατρικίᾡ Ημερίῳ, ο ν Χοῖρον αὐτὸς μὲν ὁ βασιλεὺς διὰ τὴν τῆς ο ψεως ὠνόμαζεν ἀγριότητα, διὰ δὲ τὸ χοιρῶδες τοῦ βίου μᾶλ- λον καὶ ῥυπαρὸν α ξιος η ν τῆς τοιαύτης προσρήσεως, τούτῳ τοί- νυν αἰσχρολογοῦντί ποτε κατενώπιον αὐτοῦ καὶ ταῖς ἀπὸ σκηνῆς φλυαρίαις καταχρωμένῳ, ε κ τε τοῦ παντελῶς ἀπερυθριᾶσαι καὶ μηδὲν τῶν ἐπονειδίστων ὀκνῆσαι καὶ ψόφον ἀκόλαστον ἀπὸ τῆς 254 μιαρᾶς ἀφέντος γαστρός, ου τω βαρὺν καὶ σφοδρῶς καταιγίζοντα ω στε καὶ τὸ φαῖνον φατλίον ἀποσβεσθῆναι, πεντήκοντα λιτρῶν ἐπιδόσει ἐτίμησεν ὡς̔ Ηράκλειόν τινα τοῦτον α θλον ἀνύσαντι. καὶ πρὸς τοὺς α λλους δὲ τῶν ὁμοίων αὐτῷ ου τως ὑπέρμετροι αἱ δόσεις η σαν αὐτοῦ. ταῦτα δὲ εἰ μὲν εἰς στρατιώτας καὶ προμάχους καὶ ἀριστεῖς η εἰς τοὺς ἐπ' α λλῳ τινὶ τῶν ἀγαθῶν διαφέροντας ἑτοί- μως ου τως προΐετο, μεγαλοψυχίας α ν τις καὶ ἐλευθεριότητος καὶ τρόπου φιλοτίμου ἐνόμισε σύμβολα· ο τε δὲ εἰς μίμους καὶ ἡνιό- χους καὶ ὀρχηστὰς καὶ βωμολόχους καὶ κόλακας καὶ βδελυρίας ἁπάσης μεστοὺς ἀφρόνως διεσκορπίζετο, εἰς δέ τι τῶν σπουδαίων προῄει οὐδ' ὀβολός, ἀσωτίας πάντως καὶ παροινίας καὶ ἐμπληξίας λογίσαιτ' α ν τις ει ναι τεκμήρια. καὶ τούτων ἐπιλειπόντων η δη ἀνάγκη η ν, ω σπερ ει ρηται, καὶ ναοὺς περισυλᾶσθαι καὶ εὐαγεῖς οι κους αἰχμαλωτίζεσθαι καὶ πάντας τοὺς πλέον τῶν α λλων κεκτη- μένους εἰς χρήματα ἀναιρεῖσθαι καὶ ἀποσφάττεσθαι. δι' α δὴ πάντα συμφρονήσαντες τῶν ἐν τέλει οἱ δοκιμώτατοι καὶ τὸ ε μφρον τῆς συγκλήτου βουλῆς, διὰ τῶν προκοιτούντων τοῖς βασιλεῦσι στρατιωτῶν, ἐν τοῖς παλατίοις τοῦ ἁγίου μάρτυρος Μάμαντος ἀναιροῦσιν αὐτόν, ἐκ τῆς α γαν οἰνοφλυγίας ἀνεπαισθήτως τὸν υ πνον τῷ θανάτῳ συνάψαντα. ω σπερ γὰρ τοὺς σκορπίους καὶ ε χεις μόνον ἰδόντες καὶ πρὶν η τρῶσαι ἀναιροῦσιν οἱ α νθρωποι διὰ τὴν ἐνυπάρχουσαν αὐτοῖς κακίαν, ου τω καὶ τῶν ἀνδρῶν τοὺς 255 ἰώδεις καὶ φονικοὺς πρὸ τοῦ τρῶσαι καὶ ἀνελεῖν σπουδάζουσιν ἀποκτεῖναι οἱ ἐκ τούτων
q.106
προσδοκῶντες τὸν κίνδυνον. καὶ ου τος μὲν ου τω βιούς, αἰσχρῶς τε καὶ ὀλεθρίως ἑαυτῷ καὶ τοῖς πρά- γμασι, τοιοῦτον καὶ τὸ τέλος ἐδέξατο, τῶν προβεβιωμένων ἐπάξιον. 28 Προάγεται δὲ εὐθὺς ἐπὶ τὴν πάντων ἀρχὴν ὁ μέχρι τοῦδε δευτερεύων ταύτης Βασίλειος, καὶ παρά τε τῆς ἐντίμου βου- λῆς καὶ τῶν ὑποβεβηκότων ταγμάτων καὶ παντὸς τοῦ στρατεύμα- τος καὶ τοῦ ο χλου τοῦ ἀστικοῦ ὁ καὶ πρὸ τούτου δι' ἱκετηρικῶν εὐχῶν ἐπιζητούμενος ἀναγορεύεται αὐτοκράτωρ Βασίλειος. ο ς α μα τῷ παρελθεῖν ἐπὶ τὴν τῶν ο λων ἀρχὴν καὶ ἑαυτὸν καὶ τὰς τοῦ κράτους ἡνίας θεῷ ἀνατέθεικεν, εὐξάμενος ἐπὶ λέξεως τάδε" Χρι- στὲ βασιλεῦ, τῇ σῇ κρίσει τὴν βασιλείαν δεξάμενος σοὶ καὶ ταύ- την καὶ ἐμαυτὸν ἀνατίθημι." προσκαλεσάμενος δὲ αὐτίκα τοὺς τῆς γερουσίας προκρίτους καὶ ἐν ἀξιώμασι προύχοντας, μετ' αὐ- τῶν τὸν τῶν βασιλείων θησαυρῶν ἀνέῳξε φύλακα· καὶ οὐδὲν ε τε- ρον ἐκ τοῦ τοσούτου τῶν χρημάτων πλήθους εὑρέθη πλὴν τρία καὶ μόνα, καθὼς η δη καὶ πρὸ ὀλίγου μοι ει ρηται, κεντηνάρια. ζητήσας ου ν ὁ βασιλεὺς τὴν τῆς ἐξόδου καταγραφήν, καὶ ταύτην εὑρὼν παρά τινι τῶν εὐνούχων γέροντι τῷ πρωτοσπαθαρίῳ Βασι- λείῳ, καὶ γνοὺς ο που ταῦτα ἐχώρησε, βουλὴν περὶ τούτου τοῖς ἀρίστοις προύθηκεν· ω ν ἡ ψῆφος ὁμοφώνως συνᾴδουσα αὐτοὺς ἐκείνους τοὺς κακῶς ταῦτα λαβόντας ἀντιστρέψαι πρὸς τὸ δημό- 256 σιον, ὁ βασιλεὺς τὸ α γαν ὑποθραύων δίκαιον τὰς ἡμισείας ω νπερ ε λαβον ε καστοι ἀντιστρέψαι πρὸς τὸ βασιλικὸν ταμιεῖον ἐκέλευσε. καὶ ου τως συνέβη κἀκείνοις, εἰ καὶ ἀνάξιοι πάσης φιλοτιμίας ἐτύγχανον, οὐκ ὀλίγον ε τι περιλειφθῆναι τῆς δωρεᾶς, καὶ τῷ βασιλικῷ θησαυροφυλακίῳ τριακόσια ἐπεισαχθῆναι κεντηνάρια, ἀφ' ω ν ἐν τοῖς ἐπείγουσιν η ρξατο χορηγεῖν καὶ δεόντως ὁ βασιλεὺς διοικεῖν. 29 Κατὰ δὲ τὴν ἡμέραν καθ' η ν ἐπὶ τὴν αὐτοκράτορα η λθεν ἀρχὴν ὁ Βασίλειος, ω σπερ ἐνδεικνυμένου θεοῦ τὴν ἐπὶ τὰ κρείττω τῶν̔ Ρωμαϊκῶν πραγμάτων μεταβολήν, συνέβη πολλῶν ἐπινικίων ἀγγελίαν τὴν βασιλεύουσαν ταύτην καταλαβεῖν καὶ ἀνάρ- ρυσιν πλήθους αἰχμαλώτων Χριστιανῶν ἀγγελθῆναι. πρόοδον ου ν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τὸν μέγαν τοῦ θεοῦ ναὸν τὸν τῆς ἐκείνου σο- φίας ἐπώνυμον ποιησάμενος, καὶ τὰς περὶ πάντων ὁμοῦ εὐχαρι- στίας αὐτῷ ἀποδούς, ἐν τῷ ὑποστρέφειν ὑπάτευσεν, καὶ χρήματα πολλά, οὐκ ἐκ τῶν δημοσίων (οὐδὲ γὰρ η ν) ἀλλ' ἐκ τῶν οἰκείων, α ἐκέκτητο πρότερον, τοῖς ὑπηκόοις διένειμεν. καὶ ἡ τούτου δὲ σύζυγος Εὐδοκία ἡ βασιλὶς α μα τοῖς υἱοῖς Κωνσταντίνῳ καὶ Λέοντι ὑπατεύσασα πολλὰ τῇ πολιτείᾳ χρήματα ἀπὸ τῶν ἑαυτῆς ἐδωρή- σατο. πλὴν εἰ καὶ τότε ε τι ἐσπάνιζε χρημάτων ὁ βασιλεύς, ω σπερ ει ρηται, ἀλλὰ μετὰ ταῦτα προσεγένετο καὶ ἑτέρων χρημάτων πλῆ- θος αὐτῷ ἱκανόν, τοῦτο μὲν θεοῦ διὰ τὸν πρὸς τοὺς πένητας ε λεον αὐτοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην πολλοὺς τῶν ὑπὸ γῆν θησαυρῶν ἐν 257 ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ εἰς φῶς εὐδοκήσαντος προελθεῖν, τοῦτο δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ ἐν τῷ εἰδικῷ εὑρεθέντος χρυσοῦ, ο ν ὁ προβεβασιλευκὼς Μιχαὴλ τὰ κάλλιστα τῶν ε ργων συγχωνεύσας, λέγω δὴ τὴν χρυ- σῆν ἐκείνην καλουμένην πλάτανον καὶ τοὺς δύο ὁλοχρύσους γρῦπας καὶ τοὺς δύο χρυσοῦς σφυρηλάτους λέοντας καὶ τὸ ὁλόχρυσον ο ργανον καὶ ε τερα τῶν ἐπὶ τῆς τραπέζης χρυσωμάτων ε ργα διά- φορα καὶ τὰς βασιλικάς τε καὶ αὐγουστιακὰς στολὰς καὶ τὰς α ρ- χουσι μεγάλοις ἁρμοζούσας ἐσθῆτας, πάσας τυγχανούσας χρυσοϋφεῖς· α δὴ πάντα συγχωνεύσας, ὡς λέλεκται, εἰς τὰ καθ' ἡδονὴν αὐτῷ ε μελλεν ἀποχρήσασθαι· προαναρπασθέντος δὲ ἐκεί- νου εὑρέθη ὁ χρυσός, καὶ χαραχθεὶς εἰς α παντα γέγονε χρήσιμος τῷ βασιλεῖ. δεῖ γάρ, φησί, χρημάτων, καὶ α νευ τούτων οὐδὲν ε στι γενέσθαι τῶν δεόντων. ἀλλὰ τοῦτο μὲν υ στερον. 30 Τότε δέ, ἐπείπερ ἐπὶ τῶν τῆς ἀρχῆς οἰάκων ὑπὸ τῆς προνοίας προβιβασθεὶς ἐκάθισεν ὁ Βασίλειος, εὐθὺς ἀπὸ γραμ- μῆς, φασίν, α ξιος ἐσπούδαζε φανῆναι τοῦ μεγέθους τοῦ πράγματος, καὶ νύκτωρ διηγρύπνει καὶ μεθ' ἡμέραν διεσκόπει, πάντα κινῶν λογισμὸν καὶ
q.107
πᾶν στρέφων βούλευμα, ο πως ἀγαθοῦ τινὸς αι τιος τοῖς ὑπ' αὐτὸν α πασι γένοιτο καὶ ο πως ἐπὶ τὸ α μεινον ἐμφανῇ καὶ μεγάλην μεταβολὴν τὰ πράγματα δέξηται. καὶ πρῶτα μὲν ἐπὶ τὰς ἀρχὰς ἀδωρότατα τοὺς πάντων ἀρίστους ἐκλεγόμενος προεβάλλετο, οι ς η ν καὶ οι κοθεν, α τε ἀρίστοις ου σι, καὶ ἀπὸ τῆς ἀκριβοῦς τοῦ βασιλεύοντος ἐπισκέψεως πρῶτον 258 ε ργον καὶ σπούδασμα τὸ πρὸ τῶν α λλων τὰς ἰδίας χεῖρας καθαρὰς ἀπὸ παντοίου διαφυλάξαι λήμματος, ει θ' ου τως πασῶν τῶν ἀρετῶν πλέον τιμῆσαι δικαιοσύνην, καὶ ἰσότητα παρασκευά- σαι ἐμπολιτεύεσθαι πανταχοῦ, καὶ τὸ μὴ καταδυναστεύεσθαι ὑπὸ τῶν πλουτούντων τοὺς πένητας, μηδὲ ἀδίκως ζημίᾳ τινὰ ὑποβάλ- λεσθαι, ἀλλὰ ῥύεσθαι πένητα καὶ πτωχὸν ἐκ χειρὸς στερεωτέρων αὐτοῦ, καὶ κατὰ μικρὸν ἀναλαβεῖν τοὺς ἀνθρώπους ου σπερ ἀπὸ τῶν φθασάντων ῃ δει λειποψυχοῦντάς τε καὶ ἐκλείποντας, καὶ ἀναρρωννύντας ἐπὶ τῆς ἀρχαίας α παντας εὐετηρίας σπουδάζειν ἀποκαθιστᾶν. ω ν καὶ διὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς πρὸς τὰ βελτίω ῥοπήν (τοιοῦτοι γὰρ πάντως οἱ ἐκλεγόμενοι) καὶ διὰ τὴν τοῦ κρατοῦντος περὶ ταῦτα σπουδὴν καὶ ἐγρηγορυῖαν πανταχόσε περίβλεψιν εἰς πᾶν τὸ δέον προθύμως ἀλλήλους ὑπερβαλέσθαι ἁμιλλωμένων, α πασα μὲν ἀδικία εὐθὺς ἀπὸ πάντων ἠλαύνετο, καὶ τὸ δίκαιον ἐπαρρη- σιάζετο, καὶ αἱ πρὶν ὑπὲρ τὰς Βριάρεω χεῖρες πρὸς τὰ ἀλλότρια ἐκτεινόμεναι ἐκνεναρκωμέναις ω σπερ καὶ παρειμέναις ἐῴκεισαν, καὶ τὰ ἀσθενῆ πρὸ τούτου τῶν πενήτων μέλη ἐρρώννυτο διὰ τὸ ἀδεῶς ε καστον τὴν οἰκείαν βῶλον ἐργάζεσθαι καὶ τὸν ι διον ἀμπε- λῶνα καρποῦσθαι, καὶ τὴν ἐλαίαν καὶ τὴν συκῆν τὴν πατρῴαν μηδένα ει ναι τὸν τολμῶντα ὑπὸ τὴν ἑαυτοῦ ποιεῖσθαι ἐξουσίαν, ἀλλ' ε καστον ἐν τῇ συνήθει καὶ πατρῴᾳ τούτων σκιᾷ ἀναπαύεσθαι. καὶ ου τω μὲν περὶ τὸν ὑπὸ χεῖρα πάντα λαὸν τῶν τε χωρῶν καὶ τόπων καὶ πόλεων τῆς ἑαυτοῦ ἐπικρατείας ὁ εὐσεβὴς διε259 γίνετο βασιλεύς. εἰ δέ τις οι ον ο ζος κακίας ε ν τινι στερεῶς ευ μάλα συναθροισθεὶς ὑπὸ τῶν κατὰ μέρος ἀρχόντων μεταβληθῆναι η τέλεον ἐκκοπῆναι οὐχ οι ός τε η ν, δι' αὐτοῦ ἐκείνου τοῦ βασι- λεύοντος η μετεβάλλετο η ἀλλοίως πως τὴν ἰατρείαν ἐδέχετο. τέλεον γὰρ ἐξᾶραι πάντοθεν τὴν ἀδικίαν ὁ κράτιστος ου τος φιλονεικῶν πανταχοῦ τε διατάγματα ἐξέθετο καὶ κατὰ πᾶσαν χώραν ἐξέπεμ- ψεν, δι' ω ν πᾶσα δόσις μέχρι τότε τὸ ευ λογον ε χειν δοκοῦσα διὰ τὴν πονηρὰν ἀπὸ χρόνου συνήθειαν ἀνῃρεῖτο καὶ ἐξεκόπτετο, καὶ ἰσονομία πᾶσα καὶ δικαιοσύνη ω σπερ ἀπό τινος ὑπερορίου φυγῆς ἐδόκει κατιέναι πρὸς τὸν βίον καὶ τοῖς ἀνθρώποις ἐμπολιτεύε- σθαι. 31̓ Αλλὰ καὶ τοὺς εἰς τὸ κρίνειν ἐπιτηδείους, ἀπὸ μὲν μαθημάτων ε χειν τὸ ἱκανὸν μαρτυρουμένους, ἀπὸ δὲ γνώμης καὶ προαιρέσεως τὸ εὐσεβές τε καὶ ἀδωρόληπτον, ἀξιώμασί τε τῆς ταπεινοτέρας βαθμίδος ὑπεραίρων καὶ ἀνυψῶν καὶ ῥογῶν ἐνιαυ- σίων ἐκθέσεσι καὶ σιτηρεσίων α λλων καὶ φιλοτιμιῶν παροχαῖς δεξιούμενος κατὰ πᾶσαν σχεδὸν ἀγυιὰν καὶ πᾶν εὐαγὲς ἐνδιαίτημα ἐγκατέστησεν. ἐξαιρέτως δὲ τὸ λεγόμενον τῆς Χαλκῆς λαμπρό- τατον τὸ πάλαι καὶ ἀξιάγαστον οι κημα, τῷ χρόνῳ καὶ τῇ τῶν κρατούντων ῥᾳθυμίᾳ, ι σως δὲ καὶ ἀπό τινων ἐμπρησμῶν, κατὰ μέρη πολλὰ διαρρυὲν καὶ τὴν ὀροφὴν πονήσασαν ἐσχηκός, αὐτὸς καὶ πόνῳ καὶ δαπάναις συχναῖς ἀπεκάθηρέ τε καὶ περιεποιήσατο καὶ
q.108
κοινὸν κατέστησε δικαστήριον,̓ Αρείου τε πάγου καὶ̔ Ηλιαίας σεμνό- τερον. οὐ μόνον δὲ διὰ τῆς τῶν κριτῶν ἐκλογῆς τε καὶ προβολῆς τοὺς ἀδικεῖσθαι λέγοντας τῶν δικαίων τυγχάνειν προενοήσατο, ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς παροχῆς τῆς καθ' ἡμέραν τροφῆς τῶν ἐπὶ τῇ παρὰ τῶν ἰσχυροτέρων βίᾳ ἑκάστοτε πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ἀναγκαζομένων εἰσέρχεσθαι. δείσας γὰρ μὴ ἀπορίᾳ τῶν ἐπιτηδείων πολλάκις τινὲς πρὸ τοῦ πέρας τὴν κατ' αὐτοὺς ὑπόθεσιν δέξασθαι τῶν τῇδε ἀναχωρήσωσι, πρόσοδον ἀρκοῦσαν ἀφώρισεν ἀφ' η ς οἱ ἐγκαλοῦντες κατά τινων ἀπετρέφοντο, ε ως τὴν ἀπὸ τοῦ δικαστοῦ ἀπόφασιν ε λαβον. οὐ ταῦτα δὲ μόνα πρὸς τὴν παντελῆ
q.109
τῆς ἀδικίας ἐπενοή- σατο ἐξολόθρευσιν, ἀλλὰ καὶ ἑαυτὸν εἰς τὸ τοιοῦτον μέρος ἐπέδωκε· καὶ ο ταν ετυχε τῶν στρατειῶν σχολάζων καὶ τοῦ χρηματί- ζειν ταῖς ἁπανταχόθεν πρεσβείαις, αὐτὸς τῶν βασιλείων ὑποκατ- ιὼν καὶ εἰς τὸ διὰ τοὺς πανταχόθεν εἰς αὐτὸ συντρέχοντας, ὡς ε οικεν, λεγόμενον Γενικὸν καθεζόμενος τοὺς ὑπὸ τῶν εἰσπραττόν- των τοὺς δημοσίους φόρους πολλάκις, οι α συμβαίνει, διὰ τὸ μέ- γεθος τῆς ἀρχῆς ἀδικουμένους καὶ ω σπερ εἰς κοινὸν πρυτανεῖον εἰς τὸ τοιοῦτον διαιτητήριον καταφεύγοντας καὶ τὰς οἰκείας ἐγκλήσεις προβαλλομένους μετὰ πόνου πολλοῦ καὶ συχνῆς ἐπιμελείας ἐξήτα- ζεν, καὶ ου τω τοῖς ἀδικουμένοις ἐπήμυνεν καὶ τοὺς ἀδικοῦντας ε παυε διὰ τῆς νομίμου τιμωρίας τοῦ μηκέτι τολμᾶν τὰ τοιαῦτα ποιεῖν. χρόνοις δὲ υ στερον λέγεταί ποτε κατελθεῖν εἰς τὴν τοιαύ- την διατριβὴν πρὸς τὴν τῶν ἀδικουμένων ἐκδίκησιν· ὡς δ' ε τυχεν 261 οὐδεὶς ἐγκαλῶν, ὑποτοπήσας ὑπό τινων τῆς πρὸς αὐτὸν εἰσόδου ἀνείργεσθαι, τοὺς περὶ αὐτὸν δορυφόρους ἀπέστειλε ζητοῦντας κατὰ πολλὰ μέρη τῆς πόλεως ει τις ε στι κατά τινος ποιούμενος ε γκλη- σιν· ὡς δ' ἐπανῆλθον ου τοι μηδένα μηδαμοῦ εὑρηκέναι λέγοντες ἐγκαλοῦντα κατά τινος, δακρῦσαί φασι τὸν γενναῖον ἐκεῖνον ὑφ' ἡδονῆς, καὶ ου τω τὴν εὐχαριστίαν ἀποδοῦναι θεῷ. ὁρῶν δὲ ο τι ε στι τις τοῖς πονηροῖς εἰς τὸ ἀδικεῖν ἀφορμὴ ἀπὸ τοῦ διὰ τὸ σύν- τομον τοῖς τῶν ἀριθμῶν μορίοις καὶ μέρεσι τοῦ ἡμίσεως καὶ ε κτου καὶ δωδεκάτου τυχὸν κεχρῆσθαι τοῖς παλαιοῖς ἐν ταῖς ἀναγραφαῖς τῆς τῶν φόρων εἰσπράξεως, ἠθέλησε καὶ τὴν τοιαύτην τῶν ἀδικεῖν βουλομένων περιελεῖν ἀφορμήν, καὶ διωρίσατο καὶ γράμμασι λιτοῖς, α καὶ τοῖς ἀγροίκοις ἀναγινώσκειν ἐστὶν ἐν δυνατῷ, καὶ ὁλογράφοις καὶ φανεραῖς ταῖς ψήφοις τῆς δηλουμένης ποσότητος τοὺς τῶν ἀπαιτήσεων γράφεσθαι κώδικας, οι κοθεν τὸ εἰς τοῦτο τάξας ἀνάλωμα καὶ τῶν χαρτίων καὶ τῆς γραφῆς καὶ τῶν γρα- φέων, πρὸς τὸ μὴ ἀδικεῖσθαι τοὺς πένητας. καὶ τοῦτο μὲν τοιοῦ- τον καὶ τοσοῦτον τῆς περὶ τὸ ὑπήκοον κηδεμονίας αὐτοῦ καθέστηκε γνώρισμα, καὶ ο τι ὑπ' οὐδενὸς οὐδένα ἀδικεῖσθαι ἐβούλετο. καὶ τοιοῦτος μὲν η ν περὶ τὰ πολιτικὰ καὶ δημόσια. 32 Μὴ βουλόμενος δὲ μηδὲ τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ θεοῦ δοκεῖν ἀμελεῖν (πάντως γὰρ ὡς ἐν τῷ κοσμικῷ περιεχόμεναι σκάφει, ὑπὸ τὴν πρόνοιαν τοῦ κρατοῦντος καὶ αυ ται τυγχάνουσιν, ἐκείνου 262 δὲ καὶ μᾶλλον α τε θεοφιλοῦς καὶ πολλὴν περὶ τὰ θεῖα κεκτημένου εὐλάβειαν), ἐπεὶ γοῦν καὶ ταύτας οι ον ει ναι ἐν σάλῳ τινὶ καὶ ταρά- χῳ τυγχανούσας ἑώρα διὰ τὸ τῆς κοινῆς λύμης ὑπὸ τοῦ προάρξαν- τος καὶ ταύτας μεταλαχεῖν καὶ ἐξωσθῆναι μὲν τῆς οἰκείας καθέ- δρας καὶ ποίμνης τὸν ἐννόμως τούτων κατάρχοντα, ἀντεισαχθῆναι δὲ ε τερον, οὐδὲ τούτων ἠμέλησεν, ἀλλὰ διὰ κοινῆς συνόδου καὶ συνελεύσεως τῶν ἁπανταχόθεν ἀρχιερέων θεοῦ ταῖς ἐκκλησίαις τὸν σάλον κατὰ τὸ ἐνδεχόμενον ε στησεν, τήν τε πρὸ τούτου ἑβδόμην ἁγίαν σύνοδον ἐπικυρώσας, καὶ τοὺς περιλιπεῖς τῶν εἰκονομάχων αἱρετικῶν τῷ ἀναθέματι δούς, καὶ τὸν γνήσιον νυμφίον τῇ ἐκ- κλησίᾳ καὶ τοῖς τέκνοις τὸν πατέρα κανονικῶς παρασχών, τὸν δὲ ἀντεισαχθέντα σχολάζειν κελεύσας ε ως τοῦτον πρὸς ἑαυτὸν μετα- στήσει ὁ κύριος, καὶ ου τω μὲν ευ καὶ καλῶς τὰ κατὰ τὴν ἐκκλη- σίαν διέθετο, καὶ τὴν ἐνδεχομένην καὶ ταύτῃ γαλήνην τῇ οἰκείᾳ σπουδῇ καὶ προμηθείᾳ παρέσχετο. 33 Εὑρὼν δὲ καὶ τοὺς πολιτικοὺς νόμους πολλὴν ἀσά- φειαν καὶ σύγχυσιν ε χοντας διὰ τὴν ἀγαθῶν ω σπερ καὶ πονηρῶν συναναστροφήν, λέγω δὴ τὴν τῶν ἀνῃρημένων καὶ πολιτευομένων ἀδιάκριτον καὶ κοινὴν ἀναγραφήν, καὶ τούτους κατὰ τὸ προσῆκον καὶ ἐνδεχόμενον προσφόρως ἐπηνωρθώσατο, τὴν τῶν ἀνῃρημένων ἀχρηστίαν περιελών, καὶ τῶν κυρίων ἀνακαθάρας τὸ πλῆθος, καὶ 263 ω σπερ ἐν συνόψει, ἐν κεφαλαίοις διὰ τὸ εὐμνημόνευτον τὴν προ- τέραν ἀπειρίαν περιλαβών. 34 Αλλ' ἐπεὶ τοῖς ἀγαθοῖς ἀεὶ παραφύεται φθόνος ὡς τοῖς̓ γλυκέσι μάλιστα τῶν ξύλων οἱ σκώληκες, καὶ τῇ κοσμικῇ εὐετηρίᾳ καὶ εὐθηνίᾳ
q.110
βασκαίνοντα τὰ φαῦλα δαιμόνια διὰ πονη- ρῶν ἀνθρώπων πειρᾶται τὴν τῶν ἀγαθῶν συνταράξαι φοράν, ἐκ τούτων καὶ τούτῳ συσκευὴν ἐπιβουλῆς, μετὰ καὶ πρὸς φόνον ὁπλί- ζεται Συμβάτιος καὶ Γεώργιος μετὰ στίφους ἀποφράδων ἀνθρώπων καὶ δυσσεβῶν. οὐ συγχωροῦντος δὲ πάντως, οὐδ' ἀνεχομέ- νου θεοῦ τὴν κακίαν δι' ἐλαχίστου αυ θις ἀναπαλαῖσαι τὴν οἰκείαν η τταν καὶ ἀπελάσαι τὴν εὐνομίαν καὶ δικαιοσύνην ἀπὸ τῆς γῆς, κατάδηλος ἡ τούτων πονηρία καθίσταται ἀφ' ἑνὸς τῶν συνωμο- τῶν. ἀκολουθησάντων δὲ τῶν ἐλέγχων ἐπήρτητο μὲν ἀπὸ τῶν νόμων αὐτοῖς ἡ ἐσχάτη τιμωρία, τουτέστι, μετὰ καὶ δήμευσιν καὶ τῶν ο ντων ἁπάντων ε κπτωσιν, καὶ ἡ τῆς ζωῆς αὐτῆς ἀλλο- τρίωσις. ἀλλ' ἡ τοῦ γενναίου βασιλέως φιλανθρωπία μόνῃ τῶν ὀφθαλμῶν ἐκκοπῇ τὴν τιμωρίαν ὡρίσατο τέως τῶν προκαταρξάν- των τῆς πονηρᾶς συμβουλῆς· καὶ πλέον δ' α ν τὴν ει σπραξιν ἐμετρίασεν, εἰ μὴ τὴν εἰς τούτους α κραν φιλανθρωπίαν ἐγίνωσκε καὶ α λλους προτρέψεσθαι πρὸς τὴν μίμησιν καὶ τότε εἰς ἀνάγκην ὑπαχθῆναι αὐτὸν καὶ βαρυτέρας ἀνταποδόσεως. διὰ τοῦτο τῇ λεχθείσῃ ποινῇ τούτοις τε μετανοίας παρέσχε καιρὸν καὶ τοὺς λοι- 264 ποὺς τῶν πονηρῶν ἐσωφρόνιζε. βουλόμενος δ' ἐπὶ μᾶλλον ἀνα- στεῖλαι τὰς ὁρμὰς τῶν ἀδίκως ζητούντων ἀλλότριον θάνατον καὶ πᾶσαν αὐτῶν ἐλπίδα περιελεῖν, ἀνάγει πρὸς τὸ τῆς βασιλείας ἀξίωμα τοὺς τῶν παίδων καθ' ἡλικίαν προέχοντας, η δη βασιλι- κῶς ἀναγομένους καὶ παιδευομένους καὶ εἰς πᾶσαν ἐκλάμποντας ἀρχικὴν ἀρετήν, Κωνσταντῖνον καὶ Λέοντα, οἱονεὶ κραταιοτέρας ῥίζας καὶ πλείονας βαλλόμενος τῇ ἀρχῇ, καὶ τοὺς εὐγενεῖς τῆς βασιλείας ο ρπηκας ἐπὶ ταύτης ὑψῶν. 35̓ Αλλ' ἐπεὶ κατὰ τοῦτο τὸ μέρος ἐγενόμην τῆς διηγή- σεως, βούλομαι καὶ περὶ τῶν λοιπῶν αὐτοῦ παίδων η δη διαλαβεῖν, ο πως περὶ ἑκάστου αὐτῶν εὐσεβῶς ἐβουλεύσατο. κατὰ γὰρ τοὺς πάλαι τῶν εὐσεβῶν καὶ μακαρίων ἀνδρῶν, μᾶλλον δὲ καὶ ὑπὲρ ἐκείνους πολύπαιδα καὶ καλλίπαιδα καὶ τοῦτον ε δειξεν ὁ θεός. μετὰ χρόνον τοίνυν τινὰ μεταδίδωσι τοῦ στέφους καὶ̓ Αλεξάνδρῳ τῷ τρίτῳ υἱῷ· τὸν δὲ τούτων νεώτατον Στέφανον, ὡς τὸν̓ Ισαὰκ ὁ̓ Αβραάμ, προσάγει θεῷ καὶ τῇ τοῦ θεοῦ ἐκκλησίᾳ ἐγκαταλέγει καὶ ἀφιεροῖ. τὴν θήλειαν δὲ γονὴν ἰσάριθμον ου σαν τῇ α ρρενι ἐν ἱερῷ σεμνείῳ τῆς πανευφήμου μάρτυρος Εὐφημίας καθιεροῖ καὶ ὡς δῶρον δεκτὸν καὶ ἀνάθημα θεῷ ἀνατίθησιν, καὶ σχήματι καὶ καταστολῇ κοσμήσας ὁμοίως ταῖς καθαρῶς καὶ ἀμιάντως τῷ ἀθανάτῳ νυμφίῳ νυμφευομέναις παρθένοις Χριστῷ. ταῦτα δὲ εἰ καὶ τοῖς χρόνοις υ στερον τυχὸν γέγονεν, ἀλλ' ου ν ἐνταῦθα κείσθω 265 συνημμένα, ω σπερ τῇ φύσει, ου τω δὴ καὶ τῇ διηγήσει τῆς τε- τρακτύος τῶν ἀδελφῶν. 36 Επεὶ ου ν τὰ̓ οι κοι καλῶς ει χεν αὐτῷ καὶ κατὰ σκοπὸν εὐσεβῆ καὶ θεάρεστον, ἐκάλει δὲ αὐτὸν ἡ ζέουσα περὶ τῶν ο λων φροντὶς καὶ πρὸς ὑπερορίους στρατείας, ὡς α ν τοῖς οἰκείοις πόνοις καὶ τῇ αὐτοῦ ἀνδρίᾳ καὶ γενναιότητι πλατύνῃ μὲν τὰ ο ρια τῆς ἀρχῆς, πορρωτέρω δὲ συνώσῃ καὶ ἀπελάσῃ τὸ δυσμενές, οὐδὲ τούτων ἠμέλησεν, ἀλλὰ πρῶτα μὲν τοὺς στρατιωτικοὺς καταλόγους ἐλαττωθέντας ἐκ τοῦ περικοπῆναι τὰς διδομένας τούτοις φιλοτι- μίας καὶ ῥόγας καὶ τὰ βασιλικὰ σιτηρέσια διὰ νέων συλλογῆς τε καὶ ἐκλογῆς ἀνεπλήρωσεν καὶ διὰ τῆς τῶν δεόντων παροχῆς τε καὶ ἐπιδόσεως ε ρρωσεν· ε πειτα γυμνάσας τούτους ταῖς τακτικαῖς μελέ- ταις, καὶ τοῖς ἐνδελεχέσι πόνοις ἐμπείρους τῆς πολεμικῆς ἀγωνίας πεποιηκώς, καὶ εὐταξίας ο τι μάλιστα λόγον ε χειν ἐθίσας καὶ πε- φροντικέναι τοῦ εὐπειθοῦς, ου τω μετ' αὐτῶν ὑπὲρ τῶν φυλετῶν καὶ συγγενῶν καὶ ὑπηκόων κατὰ βαρβάρων ἐστράτευσεν. ῃ δει γὰρ ὡς οὐδὲ τῶν βαναύσων καὶ χυδαίων τούτων τεχνῶν οὐδεμίαν ε στιν εἰδέναι πρὸ τοῦ μαθεῖν, οὐδ' ε στιν ο στις διδασκάλου χωρὶς ου τε ὑποδηματοράφος, μήτι γε τῶν σπουδαιοτέρων τινὰ τεχνῶν κατ- ωρθωκὼς φαίνεται. τὴν δὲ πολεμικὴν ἐπιστήμην η τέχνην εἰ δίχα μαθήσεως καὶ ἱκανῆς ἐμπειρίας ἐξῆν εἰδέναι τῷ
q.111
βουλομένῳ, οὐκ ει χον α ρα νοῦν ἀλλ' ἐλήρουν οἱ πολλὰ περὶ τὸ μέρος τοῦτο πονή266 σαντες ἐν τοῖς τακτικοῖς συγγράμμασι καὶ οἱ μέγιστοι τῶν αὐτο- κρατόρων καὶ στρατηγῶν, οἱ πολλὰ ἀπὸ πολλῶν τρόπαια συστή- σαντες, ω ν οὐδεὶς ἐθάρρησε πώποτε μετ' ἀμαθοῦς καὶ ἀγυμνά- στου λαοῦ εἰς πολεμίων παράταξιν ἐμβαλεῖν. ἀλλ' οὐκ ε στιν ου τε τὸν μὴ μαθόντα εἰδέναι ου τε τὸν μὴ ἀσκήσαντα καὶ γυμνασάμενον ἀγωνίζεσθαι. διὰ τοῦτο καὶ ὁ γενναῖος ου τος πρότερον γυμνά- σας καὶ καταρτίσας τὰ τάγματα τὰ στρατιωτικά, καὶ τὴν νεοσύλ- λεκτον στρατιὰν ἀναμίξας τῇ παλαιᾷ, καὶ ταῖς ἁρμοζούσαις χορη- γίαις καὶ δωρεαῖς λιπάνας αὐτῶν τὰ νεῦρα καὶ τονώσας τὰς δεξιάς, ου τω μετ' αὐτῶν προσέβαλε τοῖς ἐχθροῖς καὶ τὰ πολλὰ τρόπαια ε στησεν καὶ τὰς μυρίας νίκας ἀνείλετο. διὰ βραχέων δὲ διη- γήσομαι. 37 Καὶ κατάστασιν πόλεως ἐνευκαιρήσας καὶ σχολάσας πράξεσιν, ε αρος ὑπολάμποντος τὰ ο πλα ἀνείλετο καὶ μετὰ τῶν στρατιωτικῶν καταλόγων ξυνεξητάζετο, ἡγούμενος χρῆναι τὸν ὡς ἀληθῶς α ρχοντα τοῦ οἰκείου προκινδυνεύειν λαοῦ καὶ ὑπὲρ τοῦ πᾶν ἀδεῶς διάγειν τὸ ὑποχείριον πόνους καὶ ταλαιπωρίας ἑκουσίως αὐτὸν ἀναδέχεσθαι. καὶ ἐπεὶ κατὰ τοὺς καιροὺς ἐκείνους ὁ τῆς Τεφρικῆς ἐξηγούμενος, ο ν Χρυσόχειρα κατωνόμαζον, ἐπ' ἀνδρίᾳ καὶ συνέσει διαφέρειν δοκῶν σφόδρα παρελύπει τὴν̔ Ρωμαίων χώ- ραν καὶ τοὺς λαούς, καὶ πολλοὺς τῶν ἀγροίκων καθ' ἑκάστην αἰχμαλώτους ποιούμενος ἐφρόνει σοβαρὰ καὶ ὑπέρογκα, κατ' αὐτοῦ 267 καὶ τῆς ὑπ' αὐτὸν πόλεως ἐκστρατεύει ὁ βασιλεύς. τοῦ δὲ σοβαροῦ καὶ θρασέος ἐκείνου πρὸς τὴν γενναιότητα τοῦ ἐπιόντος στρατεύ- ματος καὶ τὴν σύνεσιν καὶ ἀνδρίαν τοῦ αὐτοκράτορος ἐμφανῶς μὴ τολμήσαντος ἀντιστῆναι, ἀλλ' ὑποχωροῦντος καὶ μόνην τὴν οἰκείαν πόλιν φυλάξαι καὶ κρατύνεσθαι διεγνωκότος, ἐπῄει κατὰ πολλὴν τοῦ κωλύσοντος ἐρημίαν ληϊζόμενος καὶ πορθῶν καὶ κατατέμνων καὶ πυρπολῶν πάσας τὰς ὑπὸ τὸν Χρυσόχειρα χώρας καὶ κωμοπόλεις ὁ βασιλεύς, λείαν α πειρον καὶ αἰχμαλωσίαν περιβαλ- λόμενος. προσβαλὼν δὲ καὶ αὐτῷ τῷ α στει Τεφρικῆς, καὶ δι' ἀκροβολισμῶν καὶ προσεδρείας οὐχὶ μακρᾶς ἑλεῖν πειραθείς, ὡς ἑώρα καὶ τειχῶν καρτερότητι καὶ πλήθει βαρβαρικῷ καὶ ἀφθονίᾳ χρειῶν κατωχυρωμένον αὐτὸ καὶ δυσάλωτον, ἐπεὶ καὶ τὰ ἐκτὸς α παντα δι' ἐλαχίστου χρόνου τῷ πλήθει τῆς στρατιᾶς κατηρείπωτο καὶ τὰ ἀναγκαῖα σχεδὸν κατηνάλωτο, ἀπέστη τῆς πρὸς τὴν πο- λιορκίαν χρονίου ἐπιμονῆς· τὰ δὲ περὶ αὐτὴν φρούρια τὴν Αβα- ραν καὶ τὴν Σπάθην καὶ ε τερά τινα ἐκπορθήσας, καὶ α ρας ἐντεῦθεν ἀσινῆ τὸν περὶ αὐτὸν πάντα στρατόν, μετὰ συχνῶν, ὡς ει ρη- ται, λαφύρων καὶ ἀνδραπόδων ἐπανεχώρησεν. 38 Τῶν ἐν τῇ Τεφρικῇ τοίνυν τὸν πολὺν φόνον ἡ ἑτέρα τῶν Ισμαηλιτῶν πόλις θεασαμένη, η ν Τάραντα λέγουσι, πρέσβεις πέμψασἀ εἰρήνης ἠξίου τυχεῖν καὶ ταῖς συμμαχίσιν ἐγγράφεσθαι. ὁ δὲ κράτιστος βασιλεύς, ο σην πρὸς τοὺς ἀντιταττομένους ἀνδρίαν, 268 τοσαύτην πρὸς τοὺς ὑποταττομένους ἐπιείκειαν ἐνδεικνύμενος, ἡτ- τήθη τε τῆς πρεσβείας καὶ τῆς εἰρήνης τοῖς αἰτοῦσι μετέδωκε, καὶ συμμάχους ἀντὶ πολεμίων τὸ ἀπὸ τοῦδε ἐκέκτητο. ἐκ τούτου α λλοι τε οὐκ ὀλίγοι καὶ Κουρτίκιός τις̓ Αρμένιος, ο ς ει χε τότε τὴν Λό- καναν καὶ συνεχῶς τὰς ἐσχατιὰς τῆς̔ Ρωμαϊκῆς ἀρχῆς ἐλυμαίνετο, προσέφυγε πρὸς αὐτόν, καὶ τὴν πόλιν αὐτοῦ καὶ τὰ ο πλα καὶ τὸν λαὸν τῷ αὐτοκράτορι καθυπέταξε, θαυμάσας αὐτοῦ τὸ μετὰ τοῦ ἀνδρείου ἐπιεικὲς καὶ μετὰ τῆς δυνάμεως δίκαιον. 39 Εως δὲ πρὸς αὐτὸν ει χον τὸν νοῦν οἱ πολέμιοι, καὶ περιεσκόπουν πρὸς ο μέρος ῥέψει, ι να πρὸς τὸ πονοῦν καὶ αὐτοὶ συνασπίσωσι, κοῦρσον κατὰ τῆς λεγομένης Ζαπέτρας ἀπέστειλεν ἐπιλέκτων πολεμιστῶν, οι σπουδῇ τὰ στενὰ τῆς ὁδοῦ διελθόντες αὐτῇ τῇ πόλει προσπίπτουσι, καὶ ταύτην ἐξ ἐφόδου λαμβάνουσι, καὶ πολλοὺς ἐν αὐτῇ κατασφάττουσιν, αἰχμαλωσίαν τε πολλὴν καὶ λείαν λαμβάνουσι, καὶ δεσμίους χρονίους ἐξάγουσι τῆς φρουρᾶς. ει τα τὰς
q.112
ἐφεξῆς πυρπολήσαντες χώρας καὶ τὸ Σαμόσατον ἐκπορ- θήσαντες, καὶ τῇ αὐτῇ ῥύμῃ τὸν Εὐφράτην περάσαντες κατὰ πολλὴν ἐρημίαν τῶν κωλυσόντων διὰ τὸ παραστρατοπεδεύειν τοὺς πολεμίους τῷ βασιλεῖ, καὶ πολλὴν λαβόντες αἰχμαλωσίαν καὶ λάφυρα, ὑπέστρεψαν πρὸς τὸν αὐτοκράτορα ε τι πρὸς τῷ Ζαρ- νοὺχ ποταμῷ, ε νθα τὸ Κεραμίσιον ἐστί, διατρίβοντα καὶ ἀργεῖν μὲν δοκοῦντα, τὰ δὲ τοιαῦτα πανσόφως διὰ τῶν ὑπὸ χεῖρα κατα- πραττόμενον. 269 40̓ Εντεῦθεν α ρας ὁ βασιλεὺς μετὰ παντὸς στρατοῦ τὴν ὡς ἐπὶ Μελιτηνὴν ἀπάγουσαν διῄει ὁδόν. πρὸς δὲ ταῖς ο χθαις τοῦ Εὐφράτου γενόμενος, ὡς ει δεν αὐτὸν ω ρᾳ θέρους πλημμυροῦντα καὶ πελαγίζοντα, τὸ δὲ προσκαθῆσθαι τῇ διαβάσει καὶ ταπεινὸν προσμένειν γενέσθαι τὸν ποταμὸν ἀγεννὲς ἐνόμισε καὶ ἀνάξιον τῆς περὶ αὐτὸν δυνάμεως, γεφύρᾳ τοῦτον ε γνω διαλαβεῖν, καὶ πάντα πρὸς τὸ ε ργον σπουδῇ ηὐτρεπίζετο. θέλων δὲ τὸν κόπον παραμυθεῖσθαι τῶν οἰκείων στρατιωτῶν καὶ τοὺς πόνους ῥᾳδίως ὑποφέρειν πεῖσαι, α μα δὲ καὶ ἑαυτὸν ἐν τοῖς ἑκουσίοις ἀποτρύχειν πόνοις, ι να εἰ καὶ ἀκούσιος πολλάκις συμβῇ, μὴ ξενοπαθῇ μηδὲ ἀήθης εὑρίσκοιτο, συνεφήπτετο τοῦ ε ργου τοῖς στρατιώταις καὶ μάλα προθύμως, καὶ τὰ μείζονα βάρη τοῖς οἰκείοις αι ρων ω μοις πρὸς τὴν γέφυραν διεκόμιζεν. ει δεν α ν τις τότε ἰσομέγεθες βάρος ου περ ὁ βασιλεὺς ῥᾳδίως ἐβάσταζε, τρεῖς τῶν στρατιωτῶν ὁμοῦ μόλις διακομίζοντας. ου τω δὲ τὸν Εὐφράτην περαιωθεὶς τὸ φρού- ριον εὐθὺς ὁ Ραψάκιον λέγεται ἐξεπόρθησεν. ἰδίᾳ δὲ τοὺς Χάλ- δους καὶ Κολωνιάτας τὴν μεταξὺ χώραν Εὐφράτου καὶ̓ Αρσίνου κελεύσας καταδραμεῖν, λείας πολλῆς καὶ ἀνδραπόδων δι' αὐτῶν ἐκυρίευσεν καὶ τὰ φρούρια τό τε Κουρτικίου καὶ τὸ Χαχὸν καὶ τὸ Αμερ καὶ τὸ Μουρινὶξ καλούμενον καὶ τὸ Αβδελα ἐξεπόρθησεν. αὐτὸς δὲ τῇ Μελιτηνῇ προσβαλών, εὐανδρούσῃ τότε καὶ πλῆθος ἐχούσῃ βαρβάρων συχνόν, οι πρὸ τῆς πόλεως μετὰ βαρβαρικῶν 270 ἀλαλαγμῶν καὶ φρυαγμάτων ἀπήντων αὐτῷ, τὴν οἰκείαν ἀρετὴν ἐπεδείξατο, ὡς μὴ μόνον τοὺς ὑπ' αὐτὸν ἀλλὰ καὶ τοὺς πολεμίους περιφανῶς ἐκπλαγῆναι τὴν ἀνδρίαν αὐτοῦ καὶ εὐχέρειαν. ἐμφρό- νως γὰρ α μα καὶ νεανικῶς προσμίξας τοῖς πολεμίοις, καὶ κατὰ χεῖρα γενναῖος φανεὶς καὶ τόλμῃ διαφέρων, καὶ παρὰ δεινὰ ὁρώ- μενος εὐθαρσής τε καὶ ἀκατάπληκτος, πρῶτος τοὺς ἀντιτεταγμέ- νους ἐτρέψατο φόνῳ πολλῷ· ει θ' ου τως οἱ σὺν αὐτῷ τοὺς κατ' αὐτοὺς ε καστοι καὶ μέχρι τοῦ α στεος ἀναιροῦντες ἐδίωκον, ὡς πολ- λοῖς νεκροῖς τὸ πρὸς τῆς πόλεως πεδίον καταστρωθῆναι καὶ τὸ πρὸ τοῦ τείχους υ δωρ αι ματι κερασθῆναι, πολλοὺς δὲ καὶ ζῶντας ἁλῶναι, καὶ α λλους τῷ δέει ἑκόντας αὐτομολῆσαι, τοὺς δὲ περι- λιπεῖς εἰς τὸ α στυ συγκλεισθῆναι καὶ τοῦ λοιποῦ ἐξόδου παντάπα- σιν ει ργεσθαι. ε νθα διενοεῖτο μὲν ὁ βασιλεὺς μηχανάς τε πήγνυ- σθαι καὶ α παν ο ργανον πολιορκητικὸν μεταπέμπεσθαι καὶ ε ργα τόλμης καὶ γενναιότητος περὶ τὴν τειχομαχίαν ἐνδείξασθαι· ὡς δὲ ἑώρα τὴν πόλιν τειχῶν τε περιβολῇ καρτερὰν καὶ πλήθει τῶν ἀπὸ τοῦ τείχους ἀμυνομένων δυσάλωτον, ἐπύθετο δὲ παρὰ τῶν αὐτο- μόλων καὶ ἐπιτηδείων ε χειν ἀφθονίαν πολλὴν καὶ μὴ δεδιέναι χρονίαν πολιορκίαν, α ρας ἐντεῦθεν τῇ Μανιχαίων προσέβαλε γῇ. δενδροτομήσας δὲ ταύτην καὶ τὰς οἰκίας πυρὶ δοὺς καὶ πᾶν δια- φθείρων τὸ ἐν ποσί, τὸ̓ Αργαοὺθ λεγόμενον αὐτῶν φρούριον καὶ τὸ Κουτακίου καὶ Στεφάνου καὶ̔ Ραχὰτ ἐμπρήσας κατέσκαψεν. 271 ει τα τὸν ὑπὸ χεῖρα πάντα λαὸν πλουσίως φιλοφρονησάμενος, καὶ τῶν ἀριστευσάντων ε καστον ἀριστείοις τιμήσας, μετὰ πολλῶν λα- φύρων καὶ νικητικῶν στεφάνων ὑπέστρεψε πρὸς τὴν βασιλεύουσαν· καὶ διὰ τῶν Χρυσῶν πυλῶν εἰσελθὼν ὡς οἱ πάλαι κατὰ τὴν μεγα- λόδοξον̔ Ρώμην τῶν αὐτοκρατόρων τοὺς θριάμβους κατάγοντες, καὶ τὰς παρὰ τοῦ δήμου νικητικὰς ἐκβοήσεις καὶ εὐφημίας δεξά- μενος, καὶ πρὸς τὸ μέγα τῆς τοῦ θεοῦ σοφίας ἀνάκτορον, ὡς τὰς εὐχὰς καὶ τὴν προσήκουσαν εὐχαριστίαν ἀποδώσων, εὐθὺς ὡς ει χεν ἐξ ὁδοῦ
q.113
παραγεγονώς, καὶ ὑπὸ τοῦ τότε πατριαρχοῦντος τῷ τῆς νίκης στεφάνῳ ταινιωθείς, ἀπεκατέστη εἰς τὰ βασίλεια. 41 Καὶ πάλιν αὐτὸν φροντίδες πολιτικαὶ διεδέχοντο, καὶ ταῖς ἀπὸ διαφόρων ἐθνῶν πρεσβείαις τὰ πρόσφορα ἐχρημάτιζε· καὶ πρὸς ὀλίγον τοῖς τέκνοις συνευφρανθεὶς καὶ τῇ γυναικί, καὶ τοὺς κατὰ τὸ α στυ περιελθὼν ἱεροὺς καὶ θείους ναοὺς καὶ τὰς εὐχὰς ἀποδούς, συνήθως η ν αυ θις ἐπὶ τῶν πολιτικῶν διοικήσεων καὶ τῶν κρίσεων, τὴν περὶ τὸ ὑπήκοον κηδεμονίαν καὶ α γρυπνον πρόνοιαν ἐνδεικνύμενος. οὐ διελίμπανε δὲ ο μως καθ' ἑκάστην εἰς τὸν ἱερὸν καὶ θεῖον ναὸν εἰσιὼν καὶ ἱκετεύων τὸν κύριον, καὶ μεσίτας πρὸς τοῦτο τόν τε ἀρχιστράτηγον Μιχαὴλ καὶ Ηλιοὺ τὸν προφήτην πρὸς θεὸν προβαλλόμενος, τοῦ μὴ̓ πρότερον τοῦ βίου ὑπεξελθεῖν πρὶν η τὸν τοῦ Χρυσόχειρος ο λεθρον ἐπιδεῖν καὶ τρία βέλη τῇ αὐτοῦ καταπῆξαι μιαρᾷ κεφαλῇ. ο καὶ γέγονεν υ στερον. 272 τῷ γὰρ ἐπιόντι χρόνῳ εἰς τὰς τῶν̔ Ρωμαίων ἐμβαλόντος χώρας τοῦ προμνημονευθέντος Χρυσόχειρος καὶ ταύτας ληϊζομένου, ἀπο- στέλλει κατ' αὐτοῦ συνήθως ὁ βασιλεὺς τὸν τῶν σχολῶν ἐξηγού- μενον. ο ς ἐξελθὼν καὶ πάντα τὸν̔ Ρωμαϊκὸν στρατὸν συμπαρα- λαβών, ἐπεὶ κατὰ πρόσωπον ἐμφανῶς ἀντιστῆναι πρὸς αὐτὸν ἀπε- δειλία, τὰ τῶν̔ Ρωμαίων στρατεύματα συμπαρείπετο τέως αὐτῷ ἀπό τινος διαστήματος, καὶ τὰς μερικὰς ἀνεῖργε καταδρομάς, καὶ οὐ συνεχώρει κατὰ τῆς χώρας ἀδεῶς διασκίδνασθαι. ὡς ου ν τὰ μὲν δρῶν τὰ δὲ ἀπρακτῶν ὁ βάρβαρος, η δη καὶ τοῦ καιροῦ κα- λοῦντος αὐτόν, τῆς πρὸς τὰ οἰκεῖα ἐπανόδου ἐμνήσθη καὶ μετὰ λείας συχνῆς πρὸς τὴν ἰδίαν χώραν ὑπέστρεφεν, ἀφώρισε δύο τῶν στρατηγῶν ὁ τῶν σχολῶν ἐξηγούμενος, τόν τε τοῦ Χαρσιανοῦ καὶ τῶν̓ Αρμενίων, μετὰ τῆς περὶ αὐτοὺς δυνάμεως ε καστον, ω στε συμπαρομαρτεῖν καὶ ἐφέπεσθαι τῷ Χρυσόχειρι α χρι τοῦ Βαθυρ- ρύακος, κἀκεῖθεν εἰ μὲν ἐπαφήσει κατὰ τῶν̔ Ρωμαϊκῶν ὁρίων στρατόν, δῆλον τοῦτο τῷ δομεστίκῳ ποιήσασθαι, εἰ δὲ πρὸς τὸν οἰκεῖον φωλεὸν ἀμεταστρεπτὶ βαδίζων εἰσδύνειεν, ἐάσαντας τοῦτον αυ θις ἐπανελθεῖν πρὸς αὐτόν. (42) η δη ου ν τοῦ βαρβαρικοῦ στρατεύματος γεγονότος ἐν ἑσπέρας καιρῷ κατὰ τὸν καλούμενον Βαθυρρύακα καὶ αὐλισμένου κάτω πρὸς τὴν τοῦ ο ρους ὑπώρειαν, τῶν δὲ Ρωμαϊκῶν στρατηγῶν καταλαβόντων τὰ τούτου μετεωρό- τερα καὶ τὸ μέλλον̔ ἀποσκοπούντων, ἐμπίπτει τις ε ρις περὶ τῶν πρωτείων καὶ α μιλλα τοῖς τῶν δύο θεμάτων στρατιώταις καὶ 273 ταξιάρχαις καὶ λοχαγωγοῖς, τῶν μὲν τοῦ Χαρσιανοῦ ἑαυτοῖς ἐπι- γραφόντων τὸ πρεσβεῖον τῆς κατ' ἀλκὴν ἀρετῆς, ε μπαλιν δὲ τῶν Αρμενιακῶν μὴ μεθιεμένων τῆς ἐν τοῖς πολέμοις ἀνδρίας τὸ πρω- τεῖον ἐκείνους̓ λαβεῖν. ὡς ου ν ἐπὶ πλέον τὰ τῆς φιλονεικίας αὐτοῖς ἐχώρει καὶ τὰ φρονήματα διηρέθιστο, λεχθῆναί φασι παρὰ τῶν πρωτευόντων τοῦ τῶν̓ Αρμενιακῶν συστήματος ὡς ι να τί μάτην ἐν λόγοις ε καστοι θρασυνόμεθα καὶ αὐχοῦμεν διακενῆς, ἐξὸν τοῖς ε ργοις τὴν ἀμφισβήτητον ἀρετὴν ἐπιδείξασθαι; τῶν γὰρ πολεμίων οὐ μακρὰν ἀπεχόντων, ε ξεστιν ἐπὶ τῶν ε ργων φανῆναι τοὺς ἀρι- στεῖς καὶ ἐκ τῆς κατὰ χεῖρα γενναιότητος κριθῆναι τοὺς ὑπερέχον- τας. τοὺς τοιούτους τοίνυν λόγους διακηκοότες οἱ στρατηγοί, καὶ τὴν πρὸς ἀνδρίαν ὁρμὴν καὶ προθυμίαν κατανοήσαντες τοῦ λαοῦ, συννοήσαντες δὲ καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ τόπου βοήθειαν, ο τι ἐξ ὑπερδε- ξίων τοῖς ἐν ἐπιπέδῳ κατηυλισμένοις μέλλουσιν ἐπιτίθεσθαι, διχῇ διαιροῦσι τὴν δύναμιν· καὶ τὸ μὲν ε κκριτον αὐτῆς α χρις ε κτης ἑκατοντάδος μετὰ τῶν γε τῶν στρατηγῶν προσβαλεῖν ἐκρίθη τῷ τῶν βαρβάρων στρατῷ, τὸ δὲ λοιπὸν τῆς εὐαριθμήτοὑ Ρωμαϊκῆς στρατιᾶς ἐς δόκησιν πλήθους αὐτοῦ που πρὸς τὰ μετέωρα συσκευ- άσαντες, καὶ σύνθημα δόντες καιροῦ, ι ν' ο ταν ου τοι προσβά- λωσι τοῖς ἐχθροῖς, κἀκεῖνοι σὺν ἀλαλαγμῷ μεγίστῳ καὶ σάλπιγξι, συνεπηχούντων καὶ τῶν ὀρέων αὐτῶν, ἐκπληκτικὴν βοὴν ἀναρρή- ξωσιν, αὐτοὶ τὰς πανοπλίας ἐνδύονται, καὶ ἀφανῶς διὰ νυκτὸς τῇ 274 στρατοπεδείᾳ τῶν δυσμενῶν
q.114
πλησιάζουσι. πρὸ τῆς ε ω δέ, ου πω τοῦ ἡλίου τὸ ὑπὸ γῆν τελείως παραλλάξαντος ἡμισφαίριον, βοῇ στιβαρᾷ παιανίσαντες καὶ τὸ" σταυρὸς νενίκηκε" συμβοήσαντες ἐπιτίθενται τοῖς ἐχθροῖς, συνεπαλαλαξάντων ἀπὸ τοῦ ο ρους καὶ τῶν λοιπῶν. εὐθὺς ου ν τῷ ἀνελπίστῳ καταπλαγέντες οἱ βάρβα- ροι, καὶ μήτε συστῆναι μήτε τὸ ἐπιὸν πλῆθος ο σον ἐστὶ λαβόντες καιρὸν κατιδεῖν, μήτ' α λλο τι σωτήριον ἑαυτοῖς ἐκ τοῦ παραχρῆμα ἰσχύσαντες συνιδεῖν, ω ρμησαν πρὸς φυγήν, τῆς τοῦ βασιλέως τού- τους πάντως ἐπιμόνου ἐκδειματούσης εὐχῆς καὶ συνελαυνούσης πρὸς ο λεθρον. τῶν ου ν διωκόντων ῥωμαίων καὶ τοὺς μὴ συνόν- τας συνεχῶς ἐπιβοωμένων στρατηγοὺς καὶ τὰ τάγματα καὶ τὸν τῶν σχολῶν ἀφηγούμενον, καθάπερ αὐτοῖς συντέτακτο, καὶ τῶν φευ- γόντων εἰς πλείονα φόβον συνελαυνομένων καὶ ταραχήν, συνέβη μέχρι μιλίων τριάκοντα γενέσθαι τὴν δίωξιν καὶ τὸν μεταξὺ χῶρον ἀπείροις καταστρωθῆναι νεκροῖς. (43) ο τε καὶ τὸν ἀναιδῆ καὶ θρασὺν ἐκεῖνον Χρυσόχειρα λέγεται, σὺν ὀλίγοις φεύγοντα τῶν περὶ αὐτόν, ἐπικαταδιώκειν̔ Ρωμαίων τινά, τὸ Πουλάδην παρω- νύμιον φέροντα, ο ν συνέβη ποτὲ κατὰ Τεφρικὴν γεγονότα αἰχμάλωτον διὰ τὸ ἀστεϊσμοῦ μετέχειν καὶ χάριτος συνήθη καὶ γνώριμον χρηματίσαι Χρυσόχειρι. ο ν ἰδὼν ὁ βάρβαρος τότε μετ' ἐνθου- σιασμοῦ καὶ προθυμίας διώκοντα, ἐπιστραφεὶς" τί σοί" φησι" κακόν, ω α θλιε, διεπραξάμην, Πουλάδη, ο τι με ου τω καταδιώ- 275 κεις μανιωδῶς, ἐπιθυμῶν ἀνελεῖν με;" ὁ δὲ συντόμως ἀντέφησεν ο τι τῶν εὐεργεσιῶν σου, πάτρων, τὴν ἀμοιβὴν ἀποδοῦναί σοι κατὰ τὴν παροῦσαν ἡμέραν πεποιθώς εἰμι ἐν θεῷ, καὶ διὰ τοῦτο κατα- διώκω ὀπίσω σου. ὡς ου ν ὁ μὲν προῄει οι α βεβλαμμένος τὰς φρένας ὑπὸ θεοῦ, ἀπεγνωσμένος τε καὶ δειλός, ὁ δὲ ἐφείπετο μετ' εὐτολμίας καὶ θάρσους νεανικοῦ, ἐντυγχάνει τάφρῳ βαθείᾳ ὁ διωκόμενος, η ν ὑπερπηδῆσαι ὁ ι ππος ἐπεδειλία τε καὶ διώκλαζεν. καὶ ε ως περὶ ταύτην ὁ Χρυσόχειρ ει χε τὸν νοῦν, βάλλει τοῦτον ὁ Πουλάδης κοντῷ κατὰ τῆς πλευρᾶς, καὶ εὐθέως περιδινηθεὶς τῷ ἀλγήματι κατερρύη τοῦ ι ππου. καὶ τῶν σὺν αὐτῷ τις, ῳ Δια- κονίτζης η ν τὸ ἐπώνυμον, ἀπὸ τοῦ οἰκείου ι ππου ῥίψας ἑαυτὸν ἐπι- μελείας ἠξίου τὸν πεσόντα δεσπότην, καὶ τοῖς οἰκείοις γόνασι τὴν ἐκείνου κεφαλὴν ἐπιθεὶς τὸ συμβὰν ἀπωδύρετο. ἐν τοσούτῳ δὲ προσγίνονται τῷ Πουλάδῃ καὶ ε τεροι, καὶ καθαλλόμενοι τῶν ι π- πων τὴν τοῦ Χρυσόχειρος ἀποτέμνουσι κεφαλὴν λειποψυχοῦντος η δη καὶ ἐκλιμπάνοντος, συγκαταλέγουσι δὲ καὶ τὸν Διακονίτζην ἐκεῖνον τῷ τῶν λοιπῶν δεσμίων ἀριθμῷ. ου τω δὲ παραδόξως καταπολεμηθέντων τῶν δυσμενῶν καὶ τοῦ Χριστιανικοῦ ὑψωθέν- τος καυχήματος, συντόμως μετὰ τῶν τῆς χαρᾶς ἀγγέλων προσα- ποστέλλεται βασιλεῖ ἡ τοῦ Χρυσόχειρος κεφαλή. ἐτύγχανε δὲ τηνικαῦτα διάγων κατὰ τὸ Πετρίον λεγόμενον, ε νθα τὸ σεμνεῖον τῆς τῶν οἰκείων θυγατέρων διατριβῆς ἐχρημάτιζεν. καὶ τῆς κεφα- λῆς προσενεχθείσης τῶν οἰκείων ἀναμνησθεὶς προσευχῶν, καὶ πρὸς 276 τὸν ποιοῦντα τὸ θέλημα τῶν ἐπικαλουμένων αὐτὸν μετὰ δακρύων τὸν τῆς διανοίας ἐκτείνας ὀφθαλμόν, τόξον ἐνεχθῆναι καὶ βέλη προσέταξε, καὶ θᾶττον τὴν νευρὰν ἐντείνας τρία κατὰ τῆς παλαμναίας κεφαλῆς ὀπισθοφανῶς ἀφῆκε βέλη, καὶ εἰς οὐδὲ ε ν ο λως διήμαρτεν, ἐναγιασμόν τινα τοῦτον α ξιον τοῦ δυσσεβοῦς προσαγα- γεῖν αὐτῷ οἰηθεὶς ἀντὶ τῶν πολλῶν μυριάδων, α ς ἐν πολλοῖς τῆς ἐπικρατείας αὐτοῦ κατηνάλωσεν ε τεσι. καὶ τὰ μὲν κατὰ τὸν Χρυσόχειρα καὶ τὴν ἀνθοῦσαν τότε δύναμιν τῆς Τεφρικῆς τοιοῦτον τὸ τέλος ἐδέξατο συνεργείᾳ θεοῦ, ταῖς πολλαῖς ἱκεσίαις καμ- φθέντος Βασιλείου τοῦ εὐσεβῶς βασιλεύοντος. 44 Αρτι δὲ τοῦ ἀοιδίμου πατριάρχοὐ Ιγνατίου ὁσίως καὶ θεαρέστως τὸν βίον ἀνύσαντος, καὶ ὑπὸ πλουσίᾳ τῇ πολιᾷ καὶ τῇ κύκλῳ δορυφορίᾳ τῶν ἀρετῶν καὶ τῷ παρὰ πάντων μακαρισμῷ τὴν παροῦσαν ἀλλαξαμένου ζωὴν καὶ διαβάντος πρὸς τὴν ἀμεί- νονα, ἀπέδωκεν αυ θις τὴν ἐκκλησίαν καλῶς τῷ μὴ καλῶς ἀντι- ποιεῖσθαι τὸ πρότερον δόξαντι, καὶ κατέστησεν
q.115
ἐννόμως τότε καὶ κανονικῶς τὸν σοφώτατον Φώτιον ἐπὶ τὴν σχολάζουσαν καθέδραν τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων. οὐ μὴν οὐδὲ πρὸ τούτου διέλειπε φιλοφρονούμενος αὐτὸν καὶ τιμῶν διὰ τὴν ἐν αὐτῷ παντοδαπῆ σοφίαν τε καὶ ἀρετήν, ἀλλὰ κα ν εἰ τῆς καθέδρας μετέστησεν, οὐδὲν τοῦ δικαίου θέλων α γειν ἐπίπροσθεν, ο μως τῶν εἰς παραμυθίαν οὐδὲν ἐνέλειπε παρεχόμενος. ο θεν κἀν τοῖς βασιλείοις διατριβὴν αὐτῷ 277 δοὺς τῶν οἰκείων παίδων ἀπέδειξε παιδευτὴν καὶ διδάσκαλον. ου- τως οὐδένα, καθ' ο σον οι ός τε η ν, περιεώρα λυπούμενον, ἀλλὰ πᾶσιν εὐμενῶς τε καὶ προσηνῶς προσεφέρετο καὶ τὸν δυνατὸν τρό- πον οὐκ ἠμέλει παραμυθούμενος. 45̓ Αλλὰ καίπερ ου τω πατρικῶς τε καὶ κηδεμονικῶς πρὸς τοὺς ὑπὸ χεῖρα διατιθέμενος, ει χεν ο μως τοὺς μισοῦντας, μᾶλλον δὲ φθονοῦντας καὶ ἐπιβουλεύοντας αὐτοῦ τῇ ζωῇ. ὁ γὰρ ου τω λεγόμενος Κουρκούας ὑπὸ πλούτου καὶ τρυφῆς ἐξυβρίσας, ὡς ε οικε, τυραννίδος ἐρᾷ, καὶ ὁμοφρόνων πληθὺν συνωμότας λαβὼν καιρὸν ἐζήτει τῆς ἐπιθέσεως. ὡς δὲ πρὸ τούτου τὰ τῆς συσκευῆς ἐξ ἑνὸς τῶν συνωμοτῶν ἐμηνύθη τῷ βασιλεῖ, παραδίδονται τοῖς νόμοις οἱ πονηροί. ἀλλὰ πάλιν ἡ τοῦ γενναίου βασιλέως φιλαν- θρωπία τὴν τῶν νόμων αὐστηρίαν παρέθραυεν καὶ τὰς ποινὰς ἐμε- τρίαζε· διὸ τοῦ προεξάρχοντος ἐκκοπέντος τοὺς ὀφθαλμούς, οἱ λοιποὶ διὰ τῶν εἰς τὸ σῶμα πληγῶν καὶ τῆς ἀφαιρέσεως τῶν τρι- χῶν φιλανθρώπως ἐσωφρονίζοντο. καὶ ου τοι μὲν ου τως πατρικῶς μᾶλλον η δεσποτικῶς πρὸς τὸ καθεστηκὸς ἐπανήγοντο. 46 Αὐτὸν δὲ οὐκ ει α καθεύδειν ἡ ὑπὲρ τῶν ο λων φροντὶς καὶ τὰ ε τι περιλιπῆ τρόπαια. ἀλλὰ πρῶτον μὲν τὸ πλεῖστα τὴν̔ Ρωμαϊκὴν ἐπικράτειαν ὠφελοῦν ὀχυρώτατον κάστρον, τὸ Λοῦ- λον λεγόμενον, τῇ φθασάσῃ περιττῇ ῥᾳθυμίᾳ καὶ τῇ τῶν λυσιτε278 λῶν ὀλιγωρίᾳ αυ τανδρον παρὰ τῶν̓ Αγαρηνῶν ληφθὲν καὶ διὰ τὴν ἀπὸ τοῦ τόπου ἀσφάλειαν ὀχυρωθὲν καὶ κρατούμενον, τῇ οἰκείᾳ συνέσει καὶ ἐπιμελείᾳ ὁ βασιλεὺς καὶ τῷ ἀφθόνῳ τῶν δωρεῶν, πειθὼ καὶ βίαν προσαγαγών, τῆς βαρβαρικῆς ἐπικρατείας μετέ- στησε καὶ πρὸς τὴν προτέραν ἐξουσίαν τῶν̔ Ρωμαίων μετήγαγεν· ἀφ' ου καὶ τὸ Μελοῦος κάστρον πρὸς αὐτὸν ἑκουσίως μετέθετο καὶ δεσπότην ἑαυτοῦ τὸν αὐτοκράτορα ἀνηγόρευσεν. τὴν δὲ τῶν Μανιχαίων πόλιν τὴν Καταβάταλα καλουμένην κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον διὰ τῶν οἰκείων στρατηγῶν ἐξεπόρθησεν. ἀλλ' οὐ τοσοῦ- τον αὐτὸν ἡ δι' ἑτέρων πρόθεσις ευ φραινεν, ο σον ἠνία τὸ μὴ τοῖς αὐτοῦ πόνοις καὶ κινδύνοις τὰ τρόπαια ι στασθαι. διὰ τοῦτο αυ θις καὶ Κωνσταντῖνον τὸν πρῶτον τῶν υἱῶν προσλαβόμενος, ὡς α ν αὐτὸν οι α γενναῖον σκύλακα πολεμίων γεύσῃ φόνου καὶ αὐτὸς αὐτῷ διδάσκαλος τῶν τακτικῶν καὶ τοῦ πρὸς τοὺς κινδύνους εὐθαρσοῦς παραστήματος γένηται, σὺν αὐτῷ κατὰ Συρίας ἐξώρμησε, καὶ τὴν πρὸς τῷ̓ Αργέᾳ Καισάρειαν τὴν πρώτην τῶν Καππαδόκων πόλιν καταλαβών, καὶ τακτικῶς τὸν ὑπ' αὐτὸν ἐξοπλίσας λαὸν λογάδων, ἐκ τούτων μοῖραν ἀπέτεμε καὶ ὡς προδιερευνητὰς καὶ προδιόπτας ε μπροσθεν ἐξαπέστειλε, καὶ κατόπιν αὐτὸς μετὰ τῆς βαρείας δυνάμεως ει πετο, ι να ἐνεργοῦ μαχαίρας ἡγῆται τὸ ἀκμαιό- τατον, τὸ δὲ ε τι στιβαρώτερον ἀπελαύνηται. οι τὰς ἐρήμους ὀξέως διαδραμόντες τὰ φρούρια, τό τε Ψιλοκάστελλον καὶ τὸ Παραμοκάστελλον, ἐξεπόρθησαν, καὶ τοὺς ἐν αὐτοῖς καταληφθέν- 279 τας ἠνδραποδίσαντο. καταπλαγέντες δὲ τῷ δέει τῆς ἐπιούσης δυνάμεως οἱ τὸ τοῦ Φαλακροῦ λεγόμενον κάστρον οἰκοῦντες ἑκου- σίως τῷ βασιλεῖ προσεχώρησαν. ὁ δὲ τοῦ Αμβρου υἱὸς̓ Απάβ- δελἐ Αναζάρβης ἀμέρας, ε ως μὲν μακρὰν ἀπεῖχεν ὁ βασιλεύς, βαρβαρικῶς ἐθρασύνετο, τότε δὲ μετὰ τοῦ τῶν Μελιτηνῶν στίφους φυγῇ τὴν σωτηρίαν ἐπορίζετο, μόνην ἀσφάλειαν ἡγούμενος ἱκανὴν τὸ λαθεῖν ο ποι γῆς καταδέδυκεν. τῇ δὲ τῆς τοιαύτης ἐφόδου φθορᾷ καὶ τῆς Καϊσοῦ η τοι τῆς Κατασάμας καὶ τῆς̔ Ροβὰμ η τοι τῆς̓ Ενδελεχόνης ἡ πόρθησις γέγονεν, α μα δὲ καὶ ἡ τῆς̓ Ανδάλου καὶ ἡ τῆς ου τω λεγομένης̓ Ερημοσυκαίας, ο τε
q.116
καὶ Σήμας ἐκεῖνος ὁ τοῦ Ταήλ, τὰς δυσχωρίας κατέχων τοῦ Ταύρου καὶ ἐξ ἐφόδου τὰς τῶν̔ Ρωμαίων λυμαινόμενος ἐσχατιάς, πρὸς τὸν βασιλέα κατέφυγεν. 47 Εἰ δὲ συντόμως καὶ ψιλῶς τὰ ου τω μεγάλα οἱονεὶ κατ' ἐπιδρομὴν ἀπαγγέλλομεν, μηδεὶς θαυμαζέτω, ἀλλὰ μηδὲ ἐγκα- λείτω. α μα γὰρ τὴν ταχύτητα τῶν πράξεων ἐκείνων μιμεῖσθαι ἡ διήγησις ε οικεν, καὶ διὰ τοῦτο ου τως ἐστὶν ἁπλῆ τε καὶ ἐπιτρέ- χουσα· θᾶττον γὰρ ᾑρέθη τότε ἐκεῖνα καὶ τῶν πράξεων ε λαβε τὴν συντέλειαν η νῦν ἀπήγγελται. α λλως τε καὶ ἐπεὶ ὁ χρόνος η δη ῥεύσας διὰ μέσου πολὺς τὰ καθ' ε καστα τῶν ε ργων διὰ τῆς μετα- ξὺ σιγῆς οι ον ἠμαύρωσε, καὶ ου τε παρατάξεων τρόπους ου τε προσβολῶν ἐφόδους ου τε φαλάγγων ἐκτάσεις καὶ συστολὰς ου τε στρατηγημάτων ἐπικαίρους χρήσεις εἰδέναι καὶ ἀπαγγέλλειν ε χο- 280 μεν, οὐκ ε στι περὶ τὰ κατὰ μέρος ἐγχρονίζειν καὶ οι ον ἐμφιλοχω- ρεῖν, ἐξ ω ν πλατύνεται τὸ διήγημα. τὰ δὲ ἀμάρτυρον ε χοντα τὴν πίστιν, εἰ καὶ λέγεται πολλάκις, ἀλλ' ἡμεῖς ἀβασανίστως προσδέχεσθαι οὐ βουλόμεθα διὰ τὸ μὴ δόξαι πεπλασμένην μὴ γεγονότων πραγμάτων διήγησιν ἀνατιθέναι τῷ βασιλεῖ, μάλιστα ο τι οὐδὲ ἐκεῖνος ε τι ζῶν τὰ πρὸς χάριν θωπευτικῶς ὑποτρέχοντα ῥήματα ἐφαίνετο προσιέμενος. οἱ δὲ μηδὲ τὰ παρὰ πάντων ὁμο- λογούμενα δυνάμενοι η σχολάζοντες παραδοῦναι γραφῇ σχολῇ γε α ν περὶ τὰ ἀμφίβολα τὸν λόγον ἀπομηκύνοιμεν. ἀλλ' ἀνακρουέσθω καὶ καθ' ὁδὸν τῆς ἐξ ἀρχῆς διηγήσεως ὁ λόγος ἀνατρεχέτω. 48 Μετὰ ταῦτα τοίνυν τὸν̓ Ονοπνίκτην λεγόμενον ποτα- μὸν καὶ τὸν Σαρὸν διαπεράσας ὁ βασιλεὺς μετὰ τοῦ στρατεύματος η λθε πρὸς Κουκουσόν, καὶ τὰς ἐκεῖσε λόχμας ἐμπρήσας καὶ τὴν α βατον τῇ τῶν δένδρων ἐκτομῇ βατὴν πεποιηκὼς τῶν ἐν ταύταις λόχων ἐκράτησε. πρὸς δὲ τὴν Καλλίπολιν καὶ Παδασίαν φθά- σας, ει τα διὰ δυσβάτων ὁδεύων ὁδῶν, τοῦ ι ππου ἀποβὰς πεζὸς διεξῄει τὰ στενὰ τῆς ὁδοῦ, διὰ τοῦ οἰκείου κόπου τὸ ἀσθενὲς τῶν ὑπὸ χεῖρα παραμυθούμενος. τηνικαῦτα δὲ τῇ Γερμανικείᾳ προσ- βαλών, ἐπεὶ τὸ ἀνθιστάμενον α παν ἐκ ποδὸς ἐχώρει καὶ τοῖς τεί- χεσι συνεκλείετο καὶ οὐδεὶς τῶν πολεμίων ἐτόλμα εἰς χεῖρας ἐλθεῖν, τὰ περὶ αὐτὴν πάντα πυρὶ παραδοὺς καὶ τὰ πρὸ τῆς πόλεως κάλλη 281 ὡς πεδίον δείξας ἀφανισμοῦ πρὸς Αδατα παρεγένετο. τῶν δὲ τῆς τοιαύτης πόλεως μὴ τολμώντων ἐν τοῖς ὑπαίθροις διαγωνίζεσθαι, ἀλλ' ἐντὸς τῶν τειχῶν συνελαθέντων καὶ διεγνωκότων τὴν πολιορ- κίαν ὑφίστασθαι, αὐτὸς τὰ πρὸ τῆς πόλεως καταληϊσάμενος, καὶ τὸ παρακείμενον πολίχνιον, ο περ ἐκάλουν Γέροντα, ἐκπορθήσας καὶ διαρπαγῆναι ἐφείς, καὶ προθυμοτέρους ἀπὸ τῶν ὠφελειῶν πρὸς τὸ πονεῖν τοὺς στρατιώτας πεποιηκώς, αὐτοῖς προσβάλλει τοῖς τείχεσι, καὶ ταῖς πρὸς πολιορκίαν ἐκέχρητο μηχαναῖς, καὶ ἐπ' ἐλπίδος η ν οὐ μικρᾶς διὰ τὸ βάρος τῆς περὶ αὐτὸν δυνάμεως κατὰ κράτος τὴν πόλιν ἑλεῖν. ὁρῶν δὲ τοὺς ε νδον ἀδεῶς τὰ προσπίπτοντα φέρεσθαι, καὶ οὐ ταραττομένους ἐπὶ προδήλῳ σχεδὸν ὀλέθρῳ τῆς πατρίδος αὐτῶν, ἐφ' ο τῳ πεποιθότες ὀλίγον αὐτοῦ λόγον τῷ δοκεῖν ποιούμενοι φαίνονται ἐπυνθάνετο. καὶ δὴ παρ' ἑνὸς ἀκούσας τῶν ἐγχωρίων ὡς ὑπό τινος τῶν παρ' αὐτοῖς εὐλα- βῶν, ει τε ἀπό τινος θειοτέρας γνώσεως ει τε ἀπὸ ἐπιστημονικῆς μεθόδου γινώσκοντος, πληροφορίαν δεδεγμένοι τυγχάνουσιν οὐχ ὑπὸ σοῦ τοῦ νῦν πολιορκοῦντος αὐτούς, ἀλλ' ὑφ' ἑτέρου τινὸς τῶν κατὰ γένος σοι προσηκόντων, Κωνσταντίνου καλουμένου, πε- πρωμένον ει ναι τὴν τοιαύτην ἁλῶναι πόλιν· καὶ διὰ τοῦτο τοῖς προσπίπτουσι μὴ ἐκπλήττεσθαι. τοῦ δὲ τὸν υἱὸν ἐπιδείξαντος καὶ ὡς ου τω καλεῖται διδάξαντος, καὶ μηδὲ τὸ παρ' αὐτοῖς εἰπόντος διαπίπτειν πάντως πυθόχρηστον ἐν τῷ νῦν τὴν πόλιν ἁλίσκεσθαι, οὐ τοσοῦτον ὁ ἐξηγούμενος ε λεγε τὸν Κωνσταντῖνον ἐκεῖνον ει ναι 282 ο ς αὐτῶν μέλλει τὴν πόλιν ποιεῖσθαι ἀνάστατον, α λλον δέ τινα μετὰ χρόνον συχνὸν τῶν ἀπογόνων τῶν σῶν. ἐφ' οι ς ἐκεῖνος οι ον διοργισθείς, καὶ βουληθεὶς ἐξελέγξαι δι' ε ργου λόγον α λλως κενὸν
q.117
τὸ λαλούμενον, συντονώτερον τῆς πολιορκίας ἀνθήψατο καὶ ἐνερ- γέστερον ἐχρήσατο ταῖς παρασκευαῖς. ὡς δὲ πάντα πονοῦντος αὐτοῦ ἑώρα μὴ προβαίνουσαν τὴν σπουδήν, μηδὲ ἐπί τινος ἀσφα- λοῦς ἐλπίδος ἑδρασθῆναι ἠδύνατο, ἐνενόει δὲ καὶ τὴν ἐν ὑπαίθρῳ τοῦ πλήθους ἐν τόποις κρυμώδεσι κάκωσιν, τοῦ τοὺς πολεμίους ἑλεῖν κρεῖττον τὸ τοὺς οἰκείους περισώσασθαι λογισάμενος πρὸ χειμῶνος ἀναχωρῆσαι λυσιτελὲς ἐδοκίμασεν. καὶ ου τω μὲν ταῦτα, ἡμῖν δὲ θαυμάζειν ἐπέρχεται τοῖς μετὰ τοσοῦτον χρόνον τῆς προρ- ρήσεως ἐκείνης ἰδοῦσι τὴν ε κβασιν, τίς ἡ ἐν τοῖς βαρβάροις ἐκεί- νοις καὶ οὐδὲ πάντῃ τὰ περὶ τὸν βίον η τὸ σέβας χρηστοῖς ἀκριβὴς ου τω γνῶσις καὶ τῆς ἀληθείας κατάληψις. καὶ γὰρ ἐκείνου μὴ δυνηθέντος τότε τὴν πόλιν ἑλεῖν, νῦν ἐπὶ τῶν ἡμετέρων χρόνων Κωνσταντῖνος ὁ τῆς πορφύρας βλαστός, ὁ Λέοντος μὲν τοῦ σο- φωτάτου υἱὸς ἐκείνου δὲ υἱωνός, τὸ τοιοῦτον προτέρημα ἀπηνέγ- κατο καὶ ἐπεγράφη τῷ κατορθώματι τῆς παντελοῦς ἀπωλείας τῶν οἰκούντων τὴν Αδατα, ὡς η ν α ρα, καθ' Ομηρον, ἀγαθὸν καὶ παῖδα καταφθιμένοιο λιπέσθαι, ι να τιμωρὸς ὁ παῖς τῶν εἰς τὸ παππῷον κράτος ἀποθρασυνθῆναι τολμησάντων περιφανῶς δια- σώζηται. ἀλλ' εἰς ι χνος αυ θις ὁ λόγος παλινδρομείτω καὶ δηλούτω τὰ ἐφεξῆς. 283 49 Τότε τοίνυν ὁ βασιλεὺς πολλῆς αἰχμαλωσίας καὶ λα- φύρων ἐμπλήσας τὸ στράτευμα, ει τα τοὺς αἰχμαλώτους διὰ τὸ δύσβατον καὶ πολὺ τῆς ὁδοῦ τῷ ξίφει κελεύσας ἀποφορτίσασθαι, ἐπανόδου ἐμνήσθη, πολὺ δέος αὐτοῦ τοῖς τῆς Αγαρ ἐκγόνοις ἀπολιπών. προσδοκήσας δὲ ο μως ἐπίθεσίν τινα κατὰ τοὺς στενοὺς τῶν τόπων (ῃ δει γὰρ κακὴν ει ναι φωνὴν στρατηγοῦ τὸ οὐκ α ν προσεδόκησα) καὶ λόχους ἐν τοῖς ἐπικαίροις ὑφεὶς πολλοὺς τῶν α λλους ἑλεῖν οἰομένων ἐζώγρησεν. α περ ὁ Αβδελομὲλ ἐκεῖνος ἰδών, ο ς τῶν ἐκεῖσε τόπων ἐκυρίευε, πρέσβεις πέμψας ἀδείας̓ καὶ εἰρή- νης ἐδεῖτο τυχεῖν, εὐγνώμονα δοῦλον ἑαυτὸν γενέσθαι καθυπισχνούμενος καὶ τῶν ὑπ' αὐτοῦ κρατουμένων φρουρίων καὶ τόπων ποιούμενος τὴν ὑπόστασιν καὶ ἐγχείρισιν. ου τὴν δέησιν ὁ βασι- λεὺς δεξάμενος τὰ αἰτούμενα δέδωκε, καὶ σύμμαχον αὐτὸν τὸ ἀπὸ τοῦδε κατὰ τῶν ὁμοφύλων ει χεν ἐθελοντήν. ἐκεῖθεν δὲ πάλιν τὸ τοῦ̓ Αργέου διελθὼν ο ρος καὶ πρὸς Καισάρειαν γενόμενος ε κ τε Κολωνείας καὶ Λούλου ἐπινικίων ἀγγελίας ἐδέξατο. ἠκολούθει δὲ καὶ τὰ σύμβολα, λαφύρων καὶ αἰχμαλώτων πλῆθος, α περ ἀπό τε φρουρίων τῆς Ταρσοῦ καὶ ἀπὸ Μανιχαϊκῶν ἐτύγχανε πόλεων. ε νθα καὶ πλεῖστον ο χλον τῶν Κούρτων προσενεχθέντα ἀποσφαγῆναι προσέταξεν· εἰς οὐδὲν γὰρ σχεδὸν ἐτύγχανον χρήσιμοι, καὶ προ- καταπεπλησμένον υ παρχον τὸ στράτευμα οὐκ ἐβούλετο καὶ τούτους ε χειν δύσχρηστον παρενόχλημα. ἐν Μηδαίῳ δὲ γεγονὼς ὑποστρέ- φων ὁ βασιλεύς, καὶ τιμὰς διανείμας τοῖς ὑπ' αὐτὸν καὶ ἀναλό284 γως τῆς οἰκείας ε καστον ἀρετῆς προβιβάσας καὶ φιλοφρονησάμε- νος, καὶ πρὸς παραχειμασίαν ἀφεὶς ει χετο τῆς ὁδοῦ· καὶ τὴν βα- σιλεύουσαν φθάσας κατὰ τὸ πρότερον ε θος διὰ τοῦ πατριάρχου τὸν τῆς νίκης ἐδέξατο στέφανον καὶ παρὰ τοῦ δήμου τὰς ἐπινικίους φωνάς. 50 Ηδη δὲ τοῖς οἰχομένοις χρόνοις ἀπανθησάσης καὶ παντάπασιν ἀπεσβηκυίας τῆς Τεφρικῆς, ἡ τῶν Ταρσιτῶν ἰσχὺς ἀναθάλλειν καὶ αὐξάνεσθαι η ρχετο, καὶ πάλιν ὑπὸ τούτων αἱ τῶν̔ Ρωμαϊκῶν ὁρίων ἐσχατιαὶ συνεχῶς ἐπιέζοντο. τὸ τηνικαῦτἀ Αν- δρέας ἐκεῖνος ὁ ἐκ Σκυθῶν πολλάκις ἠνδρίσατο κατ' αὐτῶν, καὶ τῆς περὶ αὐτὸν ἀναλόγως δυνάμεως πολλοὺς τῶν εἰς προνομὴν ἐκτρεχόντων καὶ τοῦ ο λου ἀπορρηγνυμένους στρατεύματος ἀνῄρει καὶ αἰχμαλώτους ἐλάμβανε. καὶ ὡς ἱκανὰ τεκμήρια ἀνδρίας τε καὶ συνέσεως καθ' ἑκάστην ἐξέφερεν, εἰς τὸ τῶν πατρικίων προ- ῆλθεν ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἀξίωμα καὶ εἰς τὴν τῶν σχολῶν ἀρχήν. καὶ τότε δὴ μᾶλλον ἀπὸ μείζονος ἐξουσίας τε καὶ δυνάμεως πολ- λάκις ἐμφανέσι μάχαις πρός τε τοὺς ἀπὸ Μελιτηνῆς καὶ τοὺς ἀπὸ
q.118
Ταρσοῦ παρετάξατο καὶ νενίκηκε. γράψαντος δέ ποτε πρὸς αὐ- τὸν τοῦ ἀμηρεύοντος τῆς Ταρσοῦ λόγους βλασφημίας καὶ ἀπο- νοίας μεστοὺς κατὰ τοῦ κυρίου ἡμῶν̓ Ιησοῦ Χριστοῦ καὶ θεοῦ καὶ τῆς ὑπεραγίας αὐτοῦ μητρός, ο τι ι δω τί σοι ὁ τῆς Μαρίας ὠφε- λήσει υἱὸς καὶ αυ τη ἡ τοῦτον γεννήσασα ἐν τῷ μετὰ δυνάμεως ἁδρᾶς ἀπιέναι με κατὰ σοῦ, λαβὼν ἐκεῖνος τὸ λοίδορον γραμμα- 285 τεῖον μετὰ δακρύων πολλῶν τῇ εἰκόνι τῆς θεομήτορος, ἠγκαλισμέ- νον φερούσης καὶ τὸν υἱόν, προσανέθετο, ἐπειπὼν" ι δε, ω μῆ- τερ τοῦ λόγου τε καὶ θεοῦ, καὶ σὺ ὁ προαιώνιος ἐκ πατρὸς καὶ ὑπὸ χρόνον ἐκ τῆς μητρός, οι α ὠνείδισε καὶ ἐφρυάξατο κατὰ τοῦ σοῦ περιουσίου λαοῦ ὁ βάρβαρος ου τος καὶ ἀλαζὼν ὁ νέος Σεναχη- ρίμ, καὶ γενοῦ βοηθὸς καὶ ὑπερασπιστὴς τῶν δούλων σου, καὶ γνώτω πάντα τὰ ε θνη τὸ κράτος τῆς δυναστείας σου." ταῦτα πρὸς θεὸν μετὰ συντριβῆς καρδίας καὶ δακρύων πολλῶν προσευ- ξάμενος καὶ εἰπών, α ρας τὰς Ρωμαϊκὰς δυνάμεις ἀπῄει κατὰ Ταρσοῦ. καὶ̔ δὴ κατὰ τὸν τόπον γενόμενος ο ς λέγεται Ποδανδός, ε νθα καὶ ὁ ὁμώνυμος ῥεῖ ποταμός, τὸ βαρβαρικὸν ευ ρεν ἀντιπα- ραταττόμενον στράτευμα. προσβαλὼν δὲ μετὰ τῆς εἰς θεὸν πε- ποιθήσεως ὁ γενναῖος ου τος μετὰ τῆς περὶ αὐτὸν ἁπάσης δυνάμεως, η ν τοῖς παρακλητικοῖς τῶν λόγων πρότερον πρὸς τὸν ἀγῶνα ἐπέρρωσε, καὶ πολλὰ καὶ συνέσεως καὶ ἀνδρίας ε ργα ἐπιδειξάμε- νος, καὶ τῶν ὑπ' αὐτὸν δὲ ὑποστρατήγων ταξιαρχῶν τε καὶ λοχα- γῶν καὶ σύμπαντος τοῦ πλήθους ἀνδρικῶς ἀγωνισαμένων, τρέπε- ται φόνῳ πολλῷ τὸ τῶν βαρβάρων πλῆθος, πρότερον αὐτοῦ πε- σόντος τοῦ ἀμηρᾶ καὶ τῆς περὶ αὐτὸν ἀνθούσης πάσης δυνάμεως. ὀλίγοι δέ τινες τῶν ἐπὶ τοῦ χάρακος καὶ τῶν ἐν ἐσχάτοις που τε- ταγμένων, διαφυγόντες μόλις τὸν κίνδυνον, πρὸς Ταρσὸν ἀπο- σώζονται. θάψας ου ν τοὺς οἰκείους, τοὺς δὲ πολεμίους εἰς ε να χῶρον συναγαγὼν καὶ μέγαν ἀπὸ τούτων ποιησάμενος κολωνόν, 286 ὡς ἀντὶ στήλης ει η καὶ τοῖς μετέπειτα, εἰς τὰ οἰκεῖα ὑπέστρεψε μετὰ λείας καὶ λαφύρων καὶ αἰχμαλώτων πολλῶν, σωφρόνως περὶ τὴν νίκην διατεθεὶς καὶ μόνου θεοῦ τὸ ε ργον ποιούμενος καὶ ἐκείνῳ ἐπιγράφων τὴν στρατηγίαν καὶ τὸ μέγα τοῦτο ἐκνίκημα. διὸ καὶ δείσας μὴ ἀπληστίᾳ νίκης καὶ τῇ ἐφέσει τοῦ πλείονος καὶ τὰ προϋπ- ηργμένα, οι α συμβαίνει πολλάκις, τὸ τῆς Νεμέσεως λυμήνηται φθονερόν, ἀπέσχετο τοῦ πρόσω χωρεῖν. δῆλα δὲ τὰ καταπρα- χθέντα τῷ αὐτοκράτορι ποιησάμενος ἐκωλύθη διὰ τὸν τῶν ὁμοτί- μων φθόνον α ξια τῶν ε ργων τὰ βραβεῖα λαβεῖν, οι συνεχῶς διε- θρύλουν προκαταλαμβάνοντες τὰς βασιλικὰς ἀκοὰς καὶ τὸν α νδρα διαβάλλοντες ὡς ἐθελοκακήσαντα καὶ ἀποστερήσαντἁ Ρωμαίους τὴν α λωσιν τῆς Ταρσοῦ·" ο τε" γάρ φασιν" εἰς χεῖρας ἡμῶν ταύ- την δέδωκεν ὁ θεός, εἰ ἐπεξῆλθε τῇ νίκῃ, τεθαρρηκότος τοῦ πλή- θους οι ς κατειργάσαντο, ἀπωλέσαμεν ταύτην τῇ ῥᾳθυμίᾳ τοῦ στρατηγοῦ." ὑφ' ω ν πολλάκις λεγομένων ὁ βασιλεὺς παραπεί- θεται (ἀπατῶνται γὰρ πολλάκις καὶ φρόνιμοι λεγομένων αὐτοῖς τῶν καθ' ἡδονὴν) καὶ παραλύει τῆς ἀρχῆς τὸν̓ Ανδρέαν ὡς μὴ τελείως ἐπεξελθόντα τοῖς κατὰ τῶν ἐχθρῶν ἀριστεύμασιν, καὶ ἀντ' ἐκείνου προβάλλεται εἰς τὸ τῶν ταγμάτων ἐξηγεῖσθαι καὶ παντὸς τοῦ στρατοῦ ἐκεῖνον τὸν Κεστὰ τὸν Στυππιώτην λεγόμενον, τήν τε Ταρσὸν ἐξελεῖν ὑπισχνούμενον καὶ α λλα πολλὰ καὶ γενναῖα ἀφρόνως οἰόμενον καταπράξεσθαι. (51) ο ς αὐτίκα πάσας τὰς 287̔ Ρωμαϊκὰς δυνάμεις λαβὼν καὶ ἐξορμήσας κατὰ Ταρσοῦ ε δειξε τὸν̓ Ανδρέαν οὐκ ἐθελόκακον καὶ δειλὸν ἀλλὰ περιεσκεμμένον καὶ φρόνιμον καὶ α ριστον στρατηγόν. ἡγησάμενος γὰρ τοὺς βαρβά- ρους ἑτοίμην λείαν καὶ οὐδὲν τῶν δεόντων προδιασκεψάμενος, οὐδὲ προλοχίσας, οὐδὲ στρατηγικῆς ἐμπειρίας καὶ εὐβουλίας ἐπά- ξιόν τι φρονήσας, πλησίον γίνεται τῆς Ταρσοῦ κατὰ τὸν τόπον ο ς Χρυσόβουλλον λέγεται, μετὰ φρονήματος ἀνοήτου καὶ θρά- σους ἀπερισκέπτου. οἱ δὲ βάρβαροι τὸ ἀπροφύλακτον αὐτοῦ κα- τασκεψάμενοι ἐκ τοῦ μήτε τόπους ὀχυροὺς καταλαβέσθαι μήτε χάρακα
q.119
καὶ τάφρον προβαλέσθαι τῆς στρατοπεδείας, μήτ' α λλο τι τῶν α τὸ λελογισμένον τῶν στρατηγῶν καὶ ε μφρον προδιοικονο- μεῖται καταπραξάμενον, κλέψαι τὴν νίκην βουλεύονται, καὶ ἀπα- ρασκεύῳ καὶ ἀμερίμνῳ ἐπιτίθενται αὐτῷ ἐν νυκτί, στρατηγήματι χρησάμενοι πρὸς τὴν ἀπορίαν αὐτῶν καὶ περίστασιν, ὡς ἐφάνη, σοφῷ. ὀλίγοι γάρ τινες ο ντες ἀπὸ τῆς προτέρας η ττης καὶ εὐα- ρίθμητοι τῇ ἀπορίᾳ πρὸς πανουργίαν ἐξ ἀνάγκης ἐχώρησαν, καὶ ι ππους συναγαγόντες συχνοὺς καὶ βύρσας ξηρὰς ἐξάψαντες ἀπὸ τῶν ἱππείων οὐρῶν ὑφ' ε ν παράγγελμα κατὰ πολλὰ τοῦ̔ Ρωμαϊ- κοῦ στρατοπέδου ἐπαφιᾶσι μέρη. ει τα καὶ αὐτοὶ ἀπὸ διαφόρων τόπων, τοῖς τυμπάνοις ἐπιδουπήσαντες, ἐν μέσῳ τοῦ χάρακος γυμνοῖς τοῖς ξίφεσιν εἰσεπήδησαν. πτοίας ου ν καὶ ταραχῆς ἐμπε- σούσης τῷ τῶν̔ Ρωμαίων στρατεύματι, καὶ συνταραχθέντων ι π- 288 πων ὁμοῦ καὶ ἀνδρῶν καὶ ἀλλήλοις περιπιπτόντων, συνέβη τοὺς βαρβάρους κρατῆσαι καὶ φόνον α πειρον ἀπεργάσασθαι, τῶν πλείστων δυσκλεῶς συμπατουμένων καὶ συμπνιγομένων ὑφ' ἑαυτῶν. ου τω δὲ παραδόξως καὶ παρ' ἐλπίδα κρατήσαντες οἱ ἐξ̓ Ισμαήλ, καὶ τὰ νεῦρα τῆς̔ Ρωμαϊκῆς ἀρχῆς κατακόψαντες, τυμπάνων βοαῖς καὶ βαρβαρικοῖς ἀλαλαγμοῖς ἐπαιάνιζον. τοιοῦτον τὸ τέλος τῆς ἀνοήτου στρατηγίας ὁ φθόνος κατὰ τῶν̔ Ρωμαίων ἐβράβευσε, καὶ τοιοῦτον ἡ βάσκανος Νέμεσις κατὰ τῶν εὐτυχησάντων πρότερον̔ Ρωμαίων τὸ τρόπαιον ε στησεν. Αλλὰ τὰ μὲν πρὸς ἀνίσχοντα η λιον ου τως ει χἐ κατὰ τοὺς χρόνους τῆς εὐσεβοῦς βασιλείας Βασιλείου, (52) τὰ δὲ πρὸς δυόμενον ε ρχομαι διηγήσασθαι. ἀκολούθως γὰρ τοῖς λοιποῖς καὶ τῶν κατὰ τὴν ἑσπέραν πραγμάτων ἐπὶ πλέον ἀμεληθέντων ἐπὶ τῆς βασιλείας τοῦ Μιχαήλ, καὶ πάσης σχεδὸν Ιταλίας, ο ση τῇ καθ' ἡμᾶς νέᾁ Ρώμῃ προαφώριστο, καὶ τῶν πλείστων τῆς̓ Σικελίας ὑπὸ τῆς γειτονούσης τῶν Καρχηδονίων δυνάμεως καταπολεμηθείσης καὶ ὑποφόρου τοῖς βαρβάροις γεγενημένης, ε τι γε μὴν καὶ τῶν ἐν Παννονίᾳ καὶ Δαλματίᾳ καὶ τῶν ἐπέκεινα τούτων διακειμένων Σκυθῶν, Κρωβάτοι φημὶ καὶ Σέρβλοι καὶ Ζαχλουμοὶ Τερβου- νιῶταί τε καὶ Καναλῖται καὶ Διοκλητιανοὶ καὶ̔ Ρεντανοί, τῆς ἀνέ- καθεν τῶν̔ Ρωμαίων ἐπικρατείας ἀφηνιάσαντες αὐτόνομοί τε καὶ αὐτοδέσποτοι καθεστήκεισαν, ὑπὸ ἰδίων ἀρχόντων μόνον ἀρχό- μενοι. οἱ πλεῖστοι δὲ τὴν ἐπὶ πλέον ἀπόστασιν ἐνδεικνύμενοι καὶ 289 τοῦ θείου βαπτίσματος ἑαυτοὺς ἠλλοτρίωσαν, ὡς α ν μηδὲν ἐνέχυ- ρον τῆς πρὸς̔ Ρωμαίους φιλίας καὶ δουλώσεως ε χοιεν. 53 Ου τως ου ν τῶν κατὰ τὴν ἑσπέραν ἐχόντων καὶ ἐν τοιαύταις ο ντων ἀναρχίαις καὶ ἀταξίαις, συνεπέθεντο μετὰ τοῦ καιροῦ καὶ οἱ ἀπὸ Καρχηδόνος̓ Αγαρηνοί, καὶ α ρχοντας ἐπιστή- σαντες τόν τε Σολδάνον καὶ Σάμβαν καὶ τὸν Καλφούς, ου ς ἐν κακίᾳ καὶ πολεμικῇ ἐμπειρίᾳ κατὰ πολὺ διαφέρειν τῶν ὁμοφύλων ἐπίστευον, ε ξ καὶ τριάκοντα πλοίων πολεμικῶν κατὰ Δαλματίας στόλον ἀπέστειλαν, ὑφ' ου διάφοροι πόλεις ἑάλωσαν Δαλματῶν, οι ον η τε Βούτομα καὶ̔ Ρῶσα καὶ τὰ κάτω Δεκάτορα. προχω- ρούντων δὲ κατὰ νοῦν τῶν πραγμάτων τοῖς πολεμίοις, η λθον καὶ ἐπὶ τὴν τοῦ ο λου ε θνους μητρόπολιν, ἡ Ραούσιον λέγεται, καὶ ταύτην ἐπὶ χρόνον ἐπολιόρκουν ἱκανόν. ἑλεῖν δὲ ἐξ ἑτοίμου οὐκ ε σθενον διὰ τὸ ἐκθύμως τοὺς ε νδοθεν ἀγωνίζεσθαι ὡς ὑπὲρ ψυ- χῆς, τὸ λεγόμενον, θέοντας. ὡς ου ν ἐπὶ χρόνον οἱ ἐν̔ Ραουσίῳ ἐταλαιπώρουν καὶ εἰς ἐσχάτας συνηλαύνοντο ἀπορίας, πέμπουσι πρέσβεις ὡς βασιλέα ὑπὸ τῆς ἀνάγκης στενοχωρούμενοι, καίτοι σχεδὸν οὐκ ἀγνοοῦντες ὡς εἰς α λλα μᾶλλον ὁ κρατῶν ἀπησχόληται, ἐλεῆσαι παρακαλοῦντες καὶ ἐπαμῦναι τοῖς ο σον ου πω κυνδυνεύου- σιν ὑποχειρίοις γενέσθαι τῶν ἀρνητῶν τοῦ Χριστοῦ. ου πω δὲ τῶν πρέσβεων καταλαβόντων τὴν βασιλεύουσαν, ἀλλ' ε τι χρονο- τριβούντων περὶ τὴν α νοδον, ἐξ ἀνθρώπων μὲν ὁ φαῦλος γίνεται 290 βασιλεύς, ἐπὶ δὲ τὸν ἐγρηγορότα καὶ νήφοντα τῶν κοινῶν φρον- τιστὴν Βασίλειον τὰ τῆς αὐτοκράτορος ἐξουσίας περιίσταται πρά- γματα· ο ς
q.120
καὶ πρὸ τούτου λίαν περὶ τῶν τοιούτων δυσφορῶν καὶ διαπονούμενος, καὶ τότε δὲ τῶν πρέσβεων ἐπιμελῶς ἀκροασάμε- νος καὶ ὡς οἰκεῖα τραύματα τὰ τῶν ὁμοπίστων παθήματα ἡγησά- μενος, περὶ τὴν παρασκευὴν ἐγίνετο τῶν εἰς τὴν τῶν ἱκετευσάντων βοήθειαν μελλόντων ἐξαποστέλλεσθαι· καὶ στόλον ἐξαρτυσάμενος νεῶν ἑκατὸν καὶ πάντα δεόντως ἑτοιμασάμενος, καὶ α νδρα συνέσει καὶ ἐμπειρίᾳ τῶν πολλῶν διαφέροντα ἐκλεξάμενος, τὸν πατρίκιον Νικήταν φημί, τὸν τοῦ πλωΐμου δρουγγάριον, ο ς κατ' ἐπωνυμίαν̓ Ωορύφας ἐλέγετο, ω σπερ τινὰ πρηστήριον κεραυνὸν κατὰ τῶν πο- λεμίων ἐκπέμπει. οἱ δὲ ἐξ̓ Αφρικῆς Σαρακηνοί, οἱ τῇ πολιορκίᾳ τῆς πόλεως προσκαθήμενοι, δι' αὐτομόλων ἀναμαθόντες τοὺς̔ Ραουσίους πρέσβεις ἀποστεῖλαι πρὸς βασιλέα τοὺς αἰτησομένους δύναμιν καὶ στρατὸν κατ' αὐτῶν, τοῦτο μὲν τὴν σύντομον ἀπο- γινώσκοντες α λωσιν, τοῦτο δὲ τὴν ἀφικέσθαι προσδοκωμένην ἐκ βασιλέως δείσαντες βοήθειαν, λύουσι τὴν πολιορκίαν καὶ τῶν τό- πων ἐκείνων ἀπαναστεύουσι. κατὰ δὲ τὴν̓ Ιταλίαν, η νῦν Λα- γοβαρδία ὠνόμασται, διαπεράσαντες τὸ κάστρον Βάρεως ἐξεπόρ- θησαν, καὶ αὐτόθι κατασκηνώσαντες καὶ τοῖς μᾶλλον ἐγγίζουσι καθ' ἑκάστην ἐπιτιθέμενοι καὶ τῶν πορρωτέρω κατατολμῶντες καὶ ἀεί τι προσλαμβανόμενοι, πᾶσαν τὴν Λαγοβαρδίαν α χρι καὶ αὐ- τῆς σχεδὸν τῆς ποτὲ μεγαλοδόξοὑ Ρώμης ἐκράτησαν. καὶ ει χε μὲν ου τω ταῦτα. 291 54 Τὸ δὲ περὶ τοὺς ἐν Δαλματίᾳ παρὰ τῆς̔ Ρωμαϊκῆς ἐπικουρίας γεγονὸς καὶ τὰ προμνημονευθέντα γένη θεασάμενοι, οι τε Χρωβάτοι καὶ Σέρβλοι καὶ οἱ λοιποί, καὶ τοῦ α ρτι βασι- λεύοντος̔ Ρωμαίων τὴν ἐπιείκειαν καὶ περὶ πάντα δικαιοσύνην καὶ ἀρετὴν πυνθανόμενοι, καὶ τὸ καλῶς α ρχεσθαι τοῦ ἐπισφαλῶς ἐκ θρασύτητος α ρχειν προκρίναντες, σπουδὴν ποιοῦνται πάλιν εἰς τὴν προτέραν δεσποτείαν ἐπανελθεῖν καὶ πρὸς τὴν̔ Ρωμαϊκὴν ἐπ- αναχθῆναι δούλωσιν. καὶ δὴ πρὸς τοῦτο καὶ πρέσβεις καὶ αὐτοὶ πρὸς τὸν βασιλέα πέμπουσιν, οι τε μετὰ τῆς αὐτῆς θρησκείας ἀποστατήσαντες καὶ οἱ τέλειον τοῦ θείου βαπτίσματος ἀπαυτομο- λήσαντες, τῆς τε ἐξ ἀρχῆς αὐτῶν δουλώσεως καὶ εἰς ο σἁ Ρω- μαίοις γεγόνασί ποτε χρήσιμοι εὐκαίρως ὑπομιμνήσκοντες, καὶ ἀξιοῦντες τῇ φιλανθρώπῳ ζεύγλῃ τῆς̔ Ρωμαϊκῆς ἐξουσίας καὶ ὑπὸ τῷ ταύτης ἀγελάρχῃ τάττεσθαι καὶ αὐτούς. ω ν ὡς εὐλόγου τῆς δεήσεως ἐπακούσας ὁ βασιλεύς, ἐπεὶ καὶ πρὸ τούτου ἐδυσφόρει περὶ αὐτῶν καὶ η σχαλλεν ὡς οὐ μικρῷ μέρει περικεκομμένης καὶ διηρπασμένης τῆς αὐτοῦ ἀρχῆς, εὐμενῶς, ὡς τὸν ἀφρόνως ἀφη- νιάσαντα υἱόν, ει τα μεταγνόντα καὶ ὑποστρέψαντα ὁ φιλάνθρω- πος πατήρ, καὶ αὐτὸς τούτους προσήκατο καὶ ἀνεδέξατο, καὶ ἱερεῖς εὐθέως μετὰ καὶ βασιλικοῦ ἀνθρώπου σὺν αὐτοῖς ἐξαπέστειλεν, ὡς α ν πρὸ τῶν α λλων τοῦ ψυχικοῦ τούτους κινδύνου ἐξέ- ληται καὶ πρὸς τὴν προτέραν πίστιν ἐπανασώσηται καὶ τῶν ἐξ 292 ἀγνοίας η ἀνοίας ἀπαλλάξῃ πλημμελημάτων αὐτούς. ἀνυσθέντος δὲ τοῦ τοιούτου θεοφιλοῦς ε ργου, καὶ πάντων τοῦ θείου μετα- σχόντων βαπτίσματος καὶ εἰς τὴν̔ Ρωμαϊκὴν ἐπανελθόντων ὑπόπτωσιν, ἐδέξατο κατὰ τοῦτο τὸ μέρος τὴν ὁλοκληρίαν ἡ βασιλέως ἀρχή, πάντων φιλανθρώπῳ τοῦ κρατοῦντος προστάγματι ἐκ τῶν οἰκείων καὶ ὁμοφύλων δεξαμένων α ρχοντας εἰς ἐπιστασίαν αὐτῶν. οὐ γὰρ ὠνίους ἐκεῖνος τὰς εἰς τὴν ἐπιστασίαν αὐτῶν ει χεν ἀρχάς, ι ν' ἐντεῦθεν τοὺς πλεῖον διδόντας καὶ καλαμωμένους αὐτοῦ τὸ ὑπήκοον εἰς τὸ τούτων κατεξουσιάζειν προβάλληται· καὶ διὰ τοῦτο τοὺς ὑπ' αὐτῶν ἐκείνων ἐκλεγομένους καὶ οἱονεὶ χειροτονουμένους, ὡς αἱρετοὺς α ρχοντας καὶ πατρικὴν πρὸς αὐτοὺς διασώζειν ὀφεί- λοντας ευ νοιαν, α ρχειν αὐτῶν νουνεχῶς διωρίσατο. καὶ ταῦτα μὲν ταύτῃ. 55̓ Επεὶ δὲ οἱ ἐπὶ τῆς ἐκμελοῦς τε καὶ ῥᾳθύμου βασιλείας πρὸς τὴν ἐπικράτειαν τῶν̔ Ρωμαίων διαπεράσαντες βάρβαροι καὶ τοῦ̔ Ραουσίου ἀποκρουσθέντες, καθάπερ η δη πρότερον ει ρηται, ε τι κατὰ τὴν̓ Ιταλίαν διέτριβον, συνεχῶς αὐτὴν κατατρέχοντες
q.121
καὶ ἀφειδῶς ληϊζόμενοι, ὡς καὶ μέχρι τῶν πεντήκοντα καὶ ἑκατὸν κάστρων τὰ μὲν ἐκ προδοσίας τὰ δὲ πολιορκίᾳ χειρώσασθαι, ἀκούων ταῦτα ὁ βασιλεὺς ἠνιᾶτο σφοδρῶς, καὶ ταῖς περὶ τούτων φροντίσιν ἐπαγρυπνῶν ἐζήτει πῶς α ν εὐπετῶς δυνηθείη η τελέως τροπώσασθαι τοὺς ἐχθροὺς η κα ν ἐκ τῆς̔ Ρωμαϊκῆς ἐπικρατείας ἀπώσασθαι καὶ ἐξελάσαι τὸ δυσμενές. καὶ τὰς μὲν η δη χάριν τῶν 293̔ Ραουσαίων καὶ ο λου τοῦ ε θνους τῶν Δαλματῶν προαποσταλείσας δυνάμεις, ω ν η ρχεν, ὡς φθάσαντες ει πομεν, ὁ κατὰ τὸν̓ Ωορύ- φαν Νικήτας πατρίκιος, οὐκ ἀξιομάχους πρὸς τοσαύτην τῶν βαρ- βάρων πληθὺν ἐδοκίμασε, μάλιστα διὰ τὸ χρείαν ει ναι καὶ πρὸς τὴν μεσόγαιον πολλάκις ποιεῖσθαι τὰς συμπλοκὰς καὶ πολὺ τῆς θαλάττης ἀπαρτᾶσθαι, ο περ ἐδόκει πρὸς νηΐτην στρατὸν ἀσύμ- φορον καὶ ἀδύνατον· α λλας δὲ πάλιν ἀπ' ἐντεῦθεν ἀποστέλλειν δυνάμεις οὐκ ε κρινεν ει ναι λυσιτελὲς διά τε τὸ τῆς ἐκστρατείας δα- πανηρὸν καὶ τὴν χρείαν τὴν τῶν ἐνταῦθα χωρῶν. καὶ συνετῶς βουλευσάμενος πρὸς Λοδοΐχον τὸν ῥῆγα Φραγγίας καὶ τὸν πάπαν̔ Ρώμης διαπρεσβεύεται συνεπικουρῆσαι ταῖς ἐντεῦθεν δυνάμεσι καὶ μετὰ τούτων συμπαρατάξασθαι κατὰ τῶν ἐν Βάρει κατοικη- σάντων̓ Αγαρηνῶν, κελεύσας καὶ τὰς ὀλίγῳ πρόσθεν μνημονευ- θείσας χώρας τῶν Σκλαβηνῶν συνεπιλαβέσθαι τοῦ ε ργου, διὰ τῶν οἰκητόρων̔ Ραουσίου καὶ τῶν παρ' αὐτοῖς ἐγχωρίων πλοίων περαιωθέντας τὸ πέλαγος Δαλματῶν. ω ν ὁμοῦ πάντων γεγενημέ- νων καὶ μεγάλης ἀθροισθείσης δυνάμεως, ἐπεὶ καὶ ὁ̔ Ρωμαϊκὸς ναύαρχος συνέσει καὶ ἀνδρίᾳ πολὺ πάντων διέφερε, θᾶττον ἡ Βάρις ἁλίσκεται. καὶ τὸ μὲν κάστρον αὐτὸ καὶ ἡ χώρα καὶ πᾶν τὸ αἰχμάλωτον εἰς τὴν̔ Ρωμαϊκὴν ἐξουσίαν ἀναλαμβάνεται, καὶ τοὺς οἰκείους ἡ χώρα ἀπολαμβάνει οἰκήτορας, τὸν δὲ Σολδάνον ἐκεῖνον καὶ τὸν ὑπ' αὐτὸν λαὸν τῶν Αγαρηνῶν ὁ ῥὴξ Φραγγίας ἀναλαβόμενος ἐν Καπύῃ ἀπήγαγεν· ταύτης γὰῤ αὐτὸς η ρχεν ε τι καὶ προσέτι Βενεβενδοῦ. καὶ ἡ μὲν πρώτη κατὰ τὴν ἑσπέραν 294 στρατεία τῷ βασιλεῖ τοιοῦτον πέρας ἐδέξατο, καὶ τοῖς ἐντεῦθεν λαφύροις καὶ τῇ δόξῃ κατεκοσμήθη ἡ βασιλεύουσα. 56̓ Επειδὴ δὲ πολλάκις ἡ ἱστορία φιλεῖ καὶ ταῖς κατὰ παρέκβασιν διηγήσεσι τὸν λόγον ποικίλλειν καὶ τὰς τῶν ἐντυγχα- νόντων ψυχαγωγεῖν ἀκοάς, ἐπεξηγητέον καὶ ο σα μεταξὺ τοῦ ῥηγὸς Φραγγίας καὶ Σολδάνου τοῦ Αφρικῆς ἀμηρᾶ καὶ τῶν οἰκητόρων Καπύης καὶ Βενεβενδοῦ συνέβἠ καταπραχθῆναι. ἐπὶ διετίαν γὰρ ἐν Καπύῃ συνὼν ὁ Σολδάνος τῷ τῆς Φραγγίας ῥηγὶ οὐδέποτε ω φθη ὑπό τινος τὸ παράπαν γελῶν. ὁ δὲ ῥὴξ τῷ κατάφωρον αὐτὸν γελῶντα πεποιηκότι χρυσίου δόσιν κατεπηγγείλατο. προσ- ήγγειλεν ου ν τίς ποτε τῷ ῥηγὶ γελῶντα τὸν μέχρι τότε σκυθρωπὸν Σολδάνον θεάσασθαι, καὶ τούτου παρείχετο μάρτυρας. ο ν κα- λέσας ὁ ῥὴξ τὴν αἰτίαν τῆς μεταβολῆς καὶ τοῦ γέλωτος ἐπυνθά- νετο. ὁ δὲ" α μαξάν" φησι" κατιδὼν καὶ τοὺς ταύτης κατανοή- σας τροχούς, πῶς καὶ τὸ μετέωρον τούτων ταπεινοῦται καὶ τὸ ταπεινὸν αυ θις μετεωρίζεται, καὶ ὡς εἰκόνα ταῦτα λαβὼν τῆς ἀσταθμήτου καὶ ἀβεβαίου τῶν ἀνθρώπων εὐδαιμονίας, ἐγέλασα α μα μὲν ἐνθυμηθεὶς πῶς ἐφ' ου τως ἀβεβαίων πραγμάτων ἐπαι- ρόμεθα, α μα δὲ καὶ οὐκ ἀδύνατον οἰηθεὶς τὸ καὶ ἐμέ, ω σπερ ἐκ μετεώρου γέγονα ταπεινός, ου τως καὶ ἐκ τοῦ χαμερποῦς ἐνδέχε- σθαι πάλιν ἀρθῆναι πρὸς μέγεθος." α περ ἀκούσας ὁ ῥήξ, καὶ ἐν νῷ τὰ οἰκεῖα λαβὼν καὶ ἐκεῖνον συνετὸν λογισάμενος, η ρξατο 295 παρρησίας καὶ συνδιαιτήσεως μεταδιδόναι αὐτῷ. (57) ὁ δὲ πανοῦργος ω ν καὶ δόλων Φοινικικῶν οὐκ ἀμέτοχος ἐκ τῆς ἑκατέρων ε γνω διαβολῆς σωτηρίαν ἑαυτῷ πραγματεύεσθαι. πολλάκις γὰρ πρὸς αὐτόν, καὶ ὡς ἐκ γεροντικῆς ἐμπειρίας συνετὸν καὶ σοφὸν καὶ ὡς ἐξ εὐτυχοῦς δυστυχῆ, οἱ τῶν κάστρων Καπύης καὶ Βενεβενδοῦ παρεγίνοντο α ρχοντες. ὁ δὲ τὴν πρὸς αὐτοὺς φιλίαν πλατ- τόμενος ἐξενεγκεῖν τι πρὸς αὐτοὺς ἀπόρρητον βούλευμα τοῦ ῥηγὸς ε λεγεν βούλεσθαι, δεδοικέναι δὲ τὸν ἐκ μηνύσεως κίνδυνον. τῶν δὲ διομοσαμένων ἀνέκφορον
q.122
ποιήσασθαι τὸ λαλούμενον, ε φη βού- λεσθαι τὸν ῥῆγα πάντας ὑμᾶς πρὸς τὴν ἑαυτοῦ χώραν τῆς Φραγ- γίας σιδηροδεσμίους ἐκπέμψαι ὡς οὐκ α λλως ου σης αὐτῷ ἀσφαλοῦς τῆς τῶν ὑμετέρων διακρατήσεως πόλεων. τῶν δὲ μὴ πάνυ πιστὸν τέως ἡγησαμένων τὸ μηνυόμενον, ζητούντων δὲ σαφεστέ- ραν ε τι κατάληψιν, πάλιν πρὸς τὸν ῥῆγα ὁ Σολδάνος τοιαῦτα φησίν, ὡς οὐκ ε στι σοι ἀσφαλὴς ἡ τῶν κάστρων τούτων κατά- σχεσις, ε ως οἱ τούτων α ρχοντες ἐνταῦθα ἐπιχωριάζουσιν· ἀλλ' εἰ βούλει βεβαίως δεσπόζειν αὐτῶν, τούτους θᾶττον πρὸς Φραγγίαν δεσμίους ἀπόστειλον. πεισθεὶς ου ν τοῖς τοιούτοις λόγοις ὁ ῥὴξ ἁλύσεις διωρίσατο συντόμως χαλκευθῆναι ὡς ἐπὶ χρείᾳ κατεπει- γούσῃ τινί. ἰδὼν ου ν αυ θις ὁ Σολδάνος τοὺς α ρχοντας," οὐδ' ε τι μοι" φησὶ" πιστεύετε περὶ ω ν ε λεγον; ἐρευνήσαντες ι δετε τί οἱ χαλκεῖς πάντες ἐργάζονται τῇ τοῦ ῥηγὸς προστάξει· καὶ ἐὰν 296 ευ ρητε ἁλύσεις τε καὶ δεσμά, μὴ ἀπιστήσητε τῶν πρὸς σωτηρίαν ὑμῶν λεγομένων ὑμῖν." γνόντες ου ν ἐν τούτοις τὸν βάρβαρον οἱ α ρχοντες ἀληθεύοντα οὐδὲ πρὸς τα λλα ε τι ἠπίστησαν, τρόπον δὲ ἐζήτουν ο πως τὸν ῥῆγα ἀμύνωνται. καὶ δὴ μετ' ὀλίγον πρὸς κυ- νηγέσιον ἐξελθόντος αὐτοῦ, ἀποκλείουσι κατ' αὐτοῦ τὰς πύλας καὶ οὐκέτι τὴν ει σοδον συγχωροῦσιν αὐτῷ. ὁ δὲ μηδὲν ἐκ τούτου παραχρῆμα δυνάμενος πράξασθαι πρὸς τὴν ἰδίαν χώραν αυ θις ἀνθυπενόστησε. (58) πρόσεισιν ου ν τοῖς α ρχουσιν ὁ Σολδάνος, τὴν χάριν τῆς μηνύσεως ἀπαιτῶν· ἡ δὲ η ν τὸ πρὸς τὴν οἰκείαν πατρίδα συγχωρηθῆναι αὐτῷ ἀπελθεῖν. συγχωρηθεὶς ου ν καὶ κατὰ Καρχηδόνα γενόμενος καὶ τὴν οἰκείαν ἀρχὴν ἀπολαβὼν καὶ τοῦ κακὸς ει ναι μὴ ἐκστὰς ἐκστρατεύει κατὰ Καπύης τε καὶ Βενε- βενδοῦ, τὰ χαριστήρια τούτοις τῆς σωτηρίας ἀποδιδούς. οἱ δὲ πρὸς τὸν ῥῆγα διαπρεσβεύονται. ἀλλὰ μεθ' υ βρεως ἀποπέμπον- ται, ἐπιχαίρειν εἰπόντος τῇ ἀπωλείᾳ αὐτῶν. στέλλουσιν α γγελον πρὸς τὸν βασιλέα οἱ τῶν τοιούτων κάστρων ἐξηγούμενοι. συμ- παθὴς ου ν ὁ βασιλεὺς καὶ φιλάνθρωπος ω ν θᾶττον ἐκπέμπει τὸν πρεσβευτὴν δηλώσοντα τούτοις προσδέχεσθαι συντόμως τὴν ἐν- τεῦθεν βοήθειαν. γίνεται δὲ τοῖς πολεμίοις ἐγκρατὴς ὁ τῆς ἀγγε- λίας διάκονος πρὸ τοῦ δοῦναι τὰς ἀποκρίσεις τοῖς ἀποστείλασι. λέγει ου ν πρὸς αὐτὸν ὁ Σολδάνος ὡς εἰ ὑπηρετήσεις μου τῷ βου- λήματι, καὶ σωτηρίας ἀξιωθήσῃ καὶ δωρεῶν ἀπολαύσεις. τοῦ 297 δὲ συνθεμένου τὸ κεκελευσμένον α παν ποιεῖν," βούλομαι" ε φη" στῆναί σε τοῦ κάστρου ἐκτός, καὶ τοῖς ε νδον εἰπεῖν ὡς ἐγὼ μὲν τὴν διακονίαν μου ἐξεπλήρωσα καὶ τὰ προσταγέντα μοι πάντα πε- ποίηκα· ἀλλ' ἐκ τοῦ βασιλέως βοήθειαν μὴ προσδέχεσθε· οὐ γὰρ η κουσεν ὑμῶν τῆς δεήσεως." ὑποσχομένου δὲ αὐτοῦ ταῦτα ου τως ἐρεῖν, ἀποστέλλεται μετὰ τῶν τοῦ Σολδάνου ὑπηρετῶν τοῦ ταῦτα πρὸς τοὺς ἐν τῇ πόλει εἰπεῖν. ὁ δὲ πλησίον τοῦ τείχους γενόμενος, καὶ τοὺς πρώτους παραγενέσθαι τῆς πόλεως πρὸς τὴν ἀκρόασιν αἰτησάμενος, ε φη" εἰ καὶ πρόδηλός μοι τυγχάνει ὁ θάνατος καὶ ἐν χερσὶν ἡ σφαγή, ἀλλ' ο μως οὐκ ἀποκρύψομαι τὴν ἀλήθειαν. πλὴν αἰτῶ καὶ ὁρκίζω ὑμᾶς ἀποδοῦναί μοι τὴν χάριν εἰς τὰ ἐμὰ ε κγονα καὶ τὴν σύνευνον. ἐγὼ γάρ, ω κύριοί μου, εἰ καὶ νῦν ταῖς τῶν πολεμίων περιεσχέθην χερσίν, ἀλλ' ο μως τὴν διακονίαν μου ἐπλήρωσα καὶ τὴν παρ' ὑμῶν πρεσβείαν τῷ βασιλεῖ̔ Ρωμαίων προσήγαγον, καὶ συντόμως προσδέχεσθε τὴν ἐκεῖθεν βοήθειαν. διὸ στῆτε γενναίως καὶ μὴ δειλανδρήσητε· ε ρχεται γὰρ ὁ ὑμᾶς ῥυόμενος, εἰ καὶ μὴ ἐμέ." ταῦτα ου ν οἱ τοῦ Σολδάνου ὑπηρέται ἀκούσαντες καὶ πρὸς τὴν ἀπάτην ἐκμανέντες σφοδρῶς, εὐθέως αὐτὸν τοῖς ξίφεσι κατακόπτουσι. φοβηθεὶς ου ν ὁ Σολδάνος τὴν ἐκ βασιλέως προσδοκωμένην δύναμιν ε λυσε τὴν πολιορκίαν καὶ πρὸς τὴν οἰκείαν χώραν ὑπέστρεψεν. καὶ τὸ ἀπὸ τούτου διέμει- ναν πιστοὶ βασιλεῖ οἱ τῶν τοιούτων ἐξηγούμενοι κάστρων, καὶ ταῦτα πρὸς τὴν αὐτοῦ συνετήρησαν δούλωσιν. 298 59 Συνέβη δὲ κατὰ τοὺς καιροὺς ἐκείνους καὶ α λλον στό- λον̓ Αγαρηνῶν κατὰ τῆς
q.123
̔ Ρωμαϊκῆς ἐπικρατείας ἐλθεῖν· ἀλλὰ ταῖς τοῦ βασιλέως ἐπιμόνοις δεήσεσι πρὸς θεὸν καὶ ταῖς ε μφροσι δια- τάξεσι καὶ τῇ δεούσῃ τῶν πραγμάτων μεταχειρίσει μετὰ τῶν̔ Ρω- μαίων ἡ νίκη ἐγένετο καὶ δυσκλεᾶ τὴν η τταν οἱ ἐκ τῆς Αγαρ ἠνέγ- καντο. ὁ γὰρ τῆς Ταρσοῦ ἀμηρᾶς, ο ς̓ Εσμὰν ὠνομάζετο, τριά- κοντα πλοίων μεγίστων, α κομβάρια λέγεται, στόλον ἐξαρτυσά- μενος κατὰ τοῦ κάστρου Εὐρίπου ὁπλίζεται. τοῦ δὲ στρατηγοῦ Ελλάδος (ὁ Οἰνιάτης ου τος η ν) κελεύσει βασιλικῇ τὸν ἱκανὸν εἰς̔ φυλακὴν τοῦ κάστρου λαὸν ἀπὸ πάσης̔ Ελλάδος εἰσαγαγόντος καὶ τοῖς τείχεσι τὰ ἁρμόζοντα παρασκευασαμένου ἀμυντήρια, ὡς ει- δον οἱ ἐκ τοῦ κάστρου τὰ πλοῖα τοῖς τείχεσι πλησιάζοντα καὶ τοὺς βαρβάρους βελῶν ἀφέσει συχνῶν ἀναστέλλειν καὶ ἀπωθεῖν πειρω- μένους τοὺς ε νδον ἐκ τῶν τειχῶν, θυμοῦ καὶ προθυμίας πλήρεις γενόμενοι γενναίως ἀντηγωνίζοντο, καὶ τοῖς πετροβόλοις ὀργάνοις καὶ τοξοβαλλίστραις καὶ ταῖς ἐκ χειρῶν τῶν λίθων ἀφέσεσι χρώμε- νοι συχνοὺς τῶν βαρβάρων καθ' ἑκάστην ἀνήλισκον. οὐ μόνον δὲ ἀλλὰ καὶ τῶν νεῶν τὰς πλείστας ἐπιφόρου γενομένου τοῦ πνεύ- ματος τῷ ὑγρῷ πυρὶ κατενέπρησαν. ἀπορῶν ου ν καὶ δυσθυμῶν ὁ βάρβαρος, καὶ εἰδὼς ἐφέσει χρημάτων ἑκόντας τοὺς πολλοὺς ἀποθνήσκοντας, ἀσπίδα μεγάλην πρὸ τοῦ χάρακος θεὶς καὶ χρυ- σίου ταύτην πεπληρωκὼς" τοῦτο γέρας" ε φη" καὶ ἀριστεῖον ἐγὼ δίδωμι, μετὰ καὶ παρθένων ἐπιλέκτων τὸν ἀριθμὸν ἑκατόν, τῷ πρώτως ἐπιβάντι τοῦ α στεος καὶ τοῖς ὁμοφύλοις βραβεύσαντι τὸ 299 νικᾶν." ο περ οἱ ἀπὸ τῆς πόλεως θεασάμενοι, καὶ τὸν νοῦν τοῦ πραττομένου κατανοήσαντες, τοῖς παρακλητικοῖς τῶν λόγων ἑαυ- τοὺς παρεθάρρυνον, καὶ ὑφ' ε ν σύνθημα τῶν πυλῶν αὐτοῖς ἀνα- ζυγεισῶν ἀνδρείως κατὰ τῶν βαρβάρων ἐξώρμησαν. καὶ πολλῶν ἀναιρουμένων, δεξαμένου δὲ καὶ τοῦ ἀμηρᾶ καιρίαν πληγὴν καὶ πεσόντος, ἐτράπησαν οἱ λοιποὶ καὶ τῶν διωκόντων ἐπικειμένων μέχρι τῶν ὑπολοίπων νεῶν κατεσφάττοντο, καὶ φόνος ἐγένετο τῶν βαρβάρων πολύς. οἱ γὰρ περιλιπεῖς ὀλίγας πληρώσαντες τῶν νεῶν μετ' αἰσχύνης ἀπέφυγον πρὸς τὰ ι δια. ου τως ὁ βαρβαρικὸς στό- λος δίχα ναυτικῆς τῶν̔ Ρωμαίων δυνάμεως, ταῖς τοῦ βασιλέως εὐχαῖς καὶ ταῖς τῶν ἀντιπαραταξαμένων ἀλκαῖς, περιφανῶς ἡτ- τήθη καὶ δυσκλεῶς ἀνεχώρησεν. 60 Ου τω δὲ τοῦ ἀπὸ Ταρσοῦ διασκεδασθέντος νέφους, αἱ ἀπὸ Κρήτης αυ θις ἀντηγείροντο θύελλαι. τοῦ γὰρ Σαὴτ ἐκεί- νου τοῦ̓ Αποχὰψ τῆς τοιαύτης ἀμηρεύοντος νήσου, ε χοντος δὲ καὶ Φώτιόν τινα συνεργόν, α νδρα πολεμιστὴν καὶ δραστήριον, ἑπτὰ καὶ ει κοσι κομβάρια κατὰ Κρήτην ἐγένετο. προσῆν δὲ αὐτοῖς ἀναλόγως καὶ πλῆθος μυοπαρώνων καὶ πεντηκοντόρων, α ς σα- κτούρας καὶ γαλέας ὀνομάζειν εἰώθασι πάμπολλοι. μεθ' ω ν κατὰ τῆς̔ Ρωμαίων ἐξιόντες ἐπικρατείας καὶ πάντα τὸν Αἰγαῖον κατα- ληϊζόμενοι, πολλάκις δὲ καὶ μέχρι τῆς ἐν̔ Ελλησπόντῳ Προικον- νήσου ποιούμενοι τὴν ἐπέλευσιν, πολλοὺς ἠνδραποδίζοντο καὶ διέ- φθειρον. προσβαλὼν δὲ τῷ τηνικαῦτα τῷ τοιούτῳ ναυτικῷ τῶν 300 Κρητῶν ὁ προμνημονευθεὶς Νικήτας πατρίκιος, ὁ τῶν̔ Ρωμαϊκῶν τριήρεων α ρχειν λαχών, καὶ μάχην μετ' αὐτῶν καρτερὰν συστησάμενος, εὐθὺς τὰ μὲν ει κοσι τῶν Κρητικῶν σκαφῶν τῷ ὑγρῷ πυρὶ συγκατέφλεξε, καὶ τοὺς ἐπ' αὐτῶν βαρβάρους μάχαιρα καὶ πῦρ καὶ υ δωρ διεμερίσαντο· τὰ δὲ λοιπὰ φυγῇ τὴν σωτηρίαν, ο σα τὸν ἀπὸ τῆς θαλάσσης διέφυγον κίνδυνον, ἐπορίσαντο. 61̓ Αλλὰ καίπερ ου τως οἱ Κρῆτες ἐλαττωθέντες καὶ δυσ- τυχῶς ὑποστρέψαντες οὐκ ἠγάπησαν ἠρεμεῖν, ἀλλὰ πάλιν τῶν κατὰ θάλασσαν πραγμάτων ἀντείχοντο, καὶ τὰ μᾶλλον τῆς βασι- λίδος ἀπέχοντα, τὴν Πελοπόννησον καὶ τὰς κάτωθεν ταύτης νήσους φημί, παρελύπουν καὶ ἐληΐζοντο, τὸν ἀνωτέρω μνημονευ- θέντα Φώτιον ναύαρχον ε χοντες. ἀποστέλλεται τοίνυν καὶ κατ' αὐτοῦ μετὰ τῶν̔ Ρωμαϊκῶν τριήρων ὁ τούτων καλῶς ἀφηγούμενος Νικήτας, τὸν̓ Ωορύφαν φημί, ο ς αἰσίως χρησάμενος πλῷ δι' ὀλί- γων ἡμερῶν καταλαμβάνει τὴν Πελοπόννησον. καὶ τῷ
q.124
λιμένι προσορμισάμενος Κεγχρεῶν, καὶ μαθὼν ο τι τὰ δυτικώτερα Πε- λοποννήσου μέρη, Μεθώνην καὶ Πάτρας καὶ τὰ προσεχῆ Κορίν- θου χωρία, λυμαίνεται τὸ βαρβαρικόν, βουλὴν βουλεύεται συνε- τὴν καὶ σοφήν. οὐ γὰρ ε κρινε διὰ θαλάσσης τὴν Πελοπόννησον διελθεῖν καὶ διὰ τοῦ Μαλέου κάμψας τὸ τῶν χιλίων μιλίων μῆκος ἀναμετρήσασθαι καὶ τοῦ προσήκοντος ὑστερῆσαι καιροῦ, ἀλλ' ὡς ει χεν, εὐθὺς ἐν νυκτὶ διὰ τοῦ κατὰ Κόρινθον ἰσθμοῦ πολυχει301 ρίᾳ καὶ ἐμπειρίᾳ πρὸς τὸ ἐκεῖθεν μέρος κατὰ τὸ ξηρὸν διαβιβάσας τὰς ναῦς ε ργου ει χετο. καὶ ου πω πεπυσμένοις τι περὶ τούτου τοῖς πολεμίοις αἰφνίδιον ἐπιφαίνεται, καὶ συγχέας αὐτῶν τῷ δέει τοὺς λογισμοὺς διά τε τὸ ἐκ τῆς προτέρας μάχης δέος καὶ διὰ τὸ τῆς ἐφόδου ἀπρόοπτον οὐδὲ συστῆναι καὶ ἀλκῆς μεμνῆσθαι παν- τελῶς συνεχώρησεν, ἀλλὰ τὰς μὲν πυρπολήσας τὰς δὲ καταπον- τώσας τῶν πολεμίων νεῶν, καὶ τῶν βαρβάρων τοὺς μὲν ἀνελὼν τῷ ξίφει τοὺς δὲ ὑποβρυχίους τῷ βυθῷ ποιησάμενος, καὶ τὸν τούτων ἀρχηγὸν ἀνελών, τοὺς λοιποὺς διασκεδασθῆναι κατὰ τὴν νῆσον ἠνάγκασεν· ου ς σαγηνεύσας υ στερον καὶ ζωγρῶν διαφόροις τιμωρίαις ὑπέβαλε. τῶν μὲν γὰρ τὴν τῆς σαρκὸς ἀπέωσε δοράν, μάλιστα τῶν ἀρνησαμένων τὸ βάπτισμα τοῦ Χριστοῦ, τοῦτο παρ' αὐτῶν ἀφαιρεῖσθαι λέγων, καὶ οὐδὲν αὐτῶν ι διον· ἐκ δὲ τῶν ἱμάντας ἀπὸ τοῦ ἰνίου α χρι τῶν σφυρῶν μετ' ὀδύνης δριμείας ἐξείλκυεν· α λλους δὲ κηλωνείοις τισὶν αἰωρῶν, ει τα ἀπὸ τοῦ μετ- εώρου πρὸς λέβητας πίσσης μεστοὺς ἐμβάλλων τε καὶ ὠθῶν, τοῦ ἰδίου αὐτοῖς μεταδιδόναι βαπτίσματος ε λεγε τοῦ ἐπωδύνου καὶ ζο- φεροῦ. ου τως ου ν κατακερτομήσας, καὶ ἀναλόγους τῶν ἐργασθέντων αὐτοῖς ποινὰς εἰσπραξάμενος, τοῦ καὶ αυ θις κατὰ τῆς̔ Ρωμαϊκῆς ἐπικρατείας ἐκστρατεύειν οὐκ ὀλίγον δέος ἐνέβαλεν.̓ Αλλ' ου τως μὲν τὰ μεσημβρινὰ διεσκέδαστο πνεύματα, καὶ ἀκλύστως ἐντεῦθεν τὸ τοῦ̔ Ρωμαϊκοῦ κράτους σκάφος ηὐθύνετο· 302 (62) ἐκ δὲ τῆς ἑσπέρας αυ θις κλύδων δεινὸς ἐπηγείρετο. ὁ γὰρ τῆς̓ Αφρικῆς ἀμερμουμνῆς παμμεγέθεις ναῦς ἑξήκοντα τὸν ἀριθμὸν κατασκευασάμενος κατὰ τῆς̔ Ρωμαϊκῆς ἐπικρατείας ἐξώρμησε, καὶ τὰ μεταξὺ ληϊζόμενος καὶ πολλὰ σώματα λαμβάνων αἰχμάλωτα α χρι Κεφαληνίας καὶ Ζακύνθου τῶν νήσων ἀφίκετο. α περ ἀκη- κοὼς ὁ βασιλεὺς συντόμως πρὸς τὴν βοήθειαν διανίσταται, καὶ τὸν τῶν ναυτικῶν ἡγεμόνα δυνάμεων (Νάσαρ δὲ ου τος η ν) μετὰ δυνάμεως ἐκπέμπει ἁδρᾶς, τριήρων τε καὶ διήρων καὶ α λλων νεῶν ταχυναυτουσῶν πλῆθος ἐξαρτυσάμενος. σύντομον δὲ τὸν ε κπλουν ὁ Νάσαρ πεποιηκὼς καὶ αἰσίοις χρησάμενος πνεύμασι δι' ὀλίγου μὲν χρόνου τὴν Μεθώνην κατέλαβε, θᾶττον δὲ τὴν κατὰ τῶν πο- λεμίων ἐπίθεσιν ἀπὸ τοιαύτης αἰτίας διεκωλύθη ποιήσασθαι· τῶν γὰρ ἐρετῶν οὐκ ὀλίγοι πρὸς τὸν κίνδυνον ἀποδειλιάσαντες κατ' ὀλί- γους λαθραίως ἀπέφυγον, ω ν τῇ λειποταξίᾳ τὸ προσῆκον τάχος ἀφαιρεθεισῶν τῶν νεῶν, μὴ ἐχουσῶν τὴν μετὰ ῥοθίου σὺν ὀξύ- τητι κατὰ τῶν ἐναντίων ἐπέλασιν, οὐκ ε κρινε δεῖν παρωπλισμένοις ου τως κατὰ τῶν δυσμενῶν ἀπελθεῖν. μηνύει δὲ τὸ συμβὰν διὰ ταχυδρόμου τῷ βασιλεῖ. ὁ δὲ διὰ ταχείας ἀποστολῆς τῶν πρὸς τοῦτο ἐπιτηδείων πάντας τοὺς λειποτάκτας ἐζώγρησε καὶ ἐμφρού- ρους ἐποίησε. σκοπῶν δὲ ο πως καὶ ὁμοφύλων φόνου τὰς χεῖρας τηρήσῃ καθαρὰς καὶ τὸ προσῆκον ἐμποιήσῃ δέος τοῖς ὑπολοίποις τῶν ἐρετῶν, ὡς α ν μὴ καὶ α λλοις ει η πρὸς μίμησιν ἡ τούτων κα- κία καὶ ἐθελοκακῶσιν οἱ πλεῖστοι καὶ ῥαστωνεύωνται, βουλὴν 303 βουλεύεται συνετήν. τῷ γὰρ τῆς βίγλης δρουγγαρίῳ διακελεύεται ἀπὸ τῶν ἐν τῷ πραιτωρίῳ δεσμίων τε καὶ κακούργων, ω ν ἐκ τῶν νόμων κατεψήφιστο θάνατος, τριάκοντα τὸν ἀριθμὸν ε τι νυκτὸς ου σης ἐξαγαγεῖν, καὶ τούτων ἀσβόλῃ τὰ πρόσωπα χρίσαντα, καὶ τὰς ἐπὶ τοῦ γενείου καὶ τῆς κεφαλῆς τρίχας ψιλώσαντα διὰ φλο- γός, περιελεῖν αὐτῶν τὸ γνώρισμα τῆς μορφῆς, ἐξασφαλίσα- σθαι δὲ τοῦ μηδένα τῶν ἁπάντων τολμῆσαι προσειπεῖν αὐτοὺς
q.125
η προσφθέγξασθαι, ἐπιτίμιον δὲ τῆς τόλμης ὁρίσασθαι θάνατον, καὶ τούτους ὡς δῆθεν ἐξάρχους τῶν λειποτακτησάντων ἐκείνων πλωΐμων ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ διὰ μαστίγων ἐπεξελθεῖν, καὶ ἑτοίμως διὰ τῆς κατὰ τὴν πόλιν ἀγορᾶς περιηγκωνισμένους διεξελθεῖν, ει τα ποδοκάκαις ἀσφαλισθέντας ἐκπεμφθῆναι πρὸς Πελοπόννησον, ὡς α ν ἐν τῷ τόπῳ ο θεν ἀποφυγεῖν ἐνομίζοντο, καὶ τὴν προσήκουσαν τιμωρίαν προσδέξωνται. ὑπηρετήσασθαι δὲ πρὸς τοῦτὀ Ιωάν- νης ὁ στρατηγὸς ἐπετράπη Πελοποννήσου, ὁ λεγόμενος Κρητικός· ο ς τῇ βασιλικῇ κελεύσει καθυπουργῶν ἰσαρίθμους τῶν ἀποστα- λέντων δεσμίων ἐν Μεθώνῃ φούρκας στῆναι προσέταξε καὶ τοὺς ὡς ἐξάρχους τῆς φυγῆς πεμφθέντας ἀνεσκολόπισεν. α περ ὁ Ρω- μαϊκὸς στόλος ἀκούσας τε καὶ ἰδὼν ἐκείνους τε ὡς δειλοὺς καὶ ἀθλίους̔ ᾠκτείρησε καὶ αὐτὸς ἐπερρώσθη πρὸς τὰ δεινά, πᾶσαν ἀποθέμενος μαλακίαν τε καὶ τρυφήν, καὶ α γειν αὐτοὺς ταχέως πρὸς τοὺς ὑπεναντίους παρεκάλουν τὸν ἡγεμόνα. 63 Εν τούτῳ δὲ καὶ αὐτὸς τὸ λεῖπον τῆς στρατείας ἀπὸ̓ 304 τῶν κατὰ Πελοπόννησον στρατιωτῶν καὶ Μαρδαϊτῶν ἀναπληρώ- σας, καὶ τὸν στρατηγὸν συνεργὸν προσλαβόμενος, πρὸς ἐπίθεσιν εὐτρεπίζεται. τῶν δὲ Σαρακηνῶν η δη πολλὴν δειλίαν τοῦ̔ Ρω- μαϊκοῦ καταγνόντων στόλου διὰ τὸ δοκεῖν τὸν μεταξὺ χρόνον μά- την αὐτοῖς κατατρίβεσθαι, καὶ ἐπ' ἀδείας πολλῆς ἀπὸ τῶν οἰ- κείων ἐξερχομένων νεῶν καὶ τὰς ὑποκειμένας ληϊζομένων χώρας καὶ νήσους, ἐξαίφνης πλησίον αὐτῶν ἀφανῶς γεγονὼς ὁ τῶν̔ Ρω- μαίων στρατὸς ναυτικός, τὸ σύνθημα δόντος τοῦ στρατηγοῦ, ἐπι- τίθεται τοῖς πολεμίοις ἀπροόπτως ἐν τῇ νυκτί. καὶ μήτε συστῆ- ναι μήτε πρὸς ἀλκὴν τραπῆναι σχόντες καιρὸν δυστυχῶς ἀπεσφάτ- τοντο, καὶ αἱ τούτων ναῦς πυρὶ μετὰ τῶν ἐπιβατῶν καὶ τῶν σὺν αὐτοῖς κατεφλέγοντο. ο σαι δὲ τὸν τοῦ πυρὸς κίνδυνον διέφυγον, ταύτας τῇ ἐν Μεθώνῃ τοῦ θεοῦ ἐκκλησίᾳ φέρων ὁ Νάσαρ ὡς χαριστήρια ἐδωρήσατο, καὶ ἀπὸ τῶν λαφύρων καὶ τῶν περιλειφθέντων σωμάτων ὠφεληθῆναι τὸν ὑπ' αὐτὸν λαὸν συνεχώρησεν. δηλοποιεῖ δὲ ταῦτα θᾶττον τῷ βασιλεῖ, καὶ περὶ τοῦ τί χρὴ τὸ ἐντεῦθεν πράττειν καὶ ποῖ τραπέσθαι πυνθάνεται. ο ν ἐπὶ τοῖς πεπραγμένοις ἐπαινέσας ὁ βασιλεὺς προσωτέρω χωρεῖν ἐγκε- λεύεται. 64̓ Επεὶ ου ν τοῖς προκατειργασμένοις πρόθυμος η ν ὁ στρατός, διαπεραιοῦται πρὸς Σικελίαν καὶ Πάνορμον, καὶ τὰς ἐνταῦθα πόλεις, ο σαι τοῖς ἐκ Καρχηδόνος̓ Αγαρηνοῖς ἐτέλουν ὑπό- φοροι, ἐπιὼν ἐληΐζετο· καὶ φορτηγῶν νεῶν καὶ σκαφῶν παμπολ- λῶν ἐκράτησεν, ω ν ὁ φόρτος ε λαιόν τε δαψιλὲς η ν καὶ α λλα τῶν 305 τιμιωτέρων πολλά. τοσοῦτον δέ φασιν ἐπευωνηθῆναι τότε τὸ ε λαιον ἐκ τῆς τοιαύτης προσαγωγῆς ω στε ὀβολοῦ τὴν λίτραν πι- πράσκεσθαι. (65) διαπεράσας δὲ καὶ πρὸς τὰ τῆς̓ Ιταλίας μέρη ὁ αὐτὸς στόλος, καὶ ταῖς ὁπλιτικαῖς καὶ ἱππικαῖς τῶν̔ Ρωμαίων δυνάμεσιν ἑνωθείς, ω ν Προκόπιος ὁ τοῦ βασιλέως ἡγεῖτο πρωτο- βεστιάριος καὶ Λέων ὁ τῶν Θρᾳκῶν καὶ Μακεδόνων τότε στρα- τηγός, ο ν̓ Αποστύππην ἐκάλουν, πολλὰ καὶ ἐπωφελῆ τῇ̔ Ρωμαίων ἀρχῇ κατεπράξατο· τόν τε γὰρ ἐξ̓ Αφρικῆς αυ θις ἐξελθόντα στό- λον ἐν τῇ νήσῳ τῇ καλουμένῃ Στῆλαι ὁ αὐτὸς Νάσαρ κατεπολέ- μησε, καὶ τὰ ὑπὸ τῶν̓ Αγαρηνῶν κατεχόμενα κάστρα ε ν τε Καλαβρίᾳ καὶ Λαγοβαρδίᾳ, πλὴν ὀλίγων πάνυ, πάντα τῆς βαρβα- ρικῆς χειρὸς ἠλευθέρωσε καὶ πρὸς τὴν̔ Ρωμαίων ἐξουσίαν μετή- γαγε. καὶ ου τω μὲν ὁ ναυτικὸς στρατὸς κρείττων δόλου καὶ φθόνου φανεὶς καὶ νεμέσεως μετὰ πολλῶν λαφύρων καὶ νικητικῶν στεφάνων ἐπανῆλθε πρὸς βασιλέα, εὐφροσύνης ἐμπλήσας πᾶν τὸ πολίτευμα, καὶ βασιλεῖ πολλὰς ἀφορμὰς παρασχὼν τῆς πρὸς θεὸν εὐχαριστίας καὶ ἀνθομολογήσεως. 66 Αἱ πεζικαὶ δὲ δυνάμεις οὐ πάντῃ τὸν φθόνον διέφυ- γον, ἀλλ' ε ργα μὲν ἀνδρικὰ καὶ λαμπρὰ κατειργάσαντο, ἐξ ε ριδος δὲ καὶ φιλονεικίας κατ' αὐτὸν τὸν ἀγῶνα συμπεσούσης ἀπώλεσαν τὸν μείζονα στρατηγόν. τοῦ γὰρ Λέοντος διενεχθέντος πρὸς τὸν Προκόπιον, συμβαλόντων δὲ ο μως τοῖς πολεμίοις, συνέβη
q.126
306 τὸν μὲν̓ Αποστύππην μετὰ τῶν Θρᾳκῶν τε καὶ Μακεδόνων κατὰ τὸ δεξιὸν μέρος ἀγωνιζόμενον κρατεῖν τῶν ἐχθρῶν καὶ πολὺν φό- νον ἐργάζεσθαι, τὸν δὲ Προκόπιον μετὰ τῶν Σκλαβηνῶν τε καὶ δυτικῶν κατὰ τὸ ε τερον μέρος ἀντιταττόμενον ὑπὸ τῶν ἐναντίων πιέζεσθαι. μὴ πεμφθείσης δὲ παρὰ τοῦ συστρατηγοῦ βοηθείας πρὸς τὸ πονοῦν διὰ τὴν προηγησαμένην φιλονεικίαν, ἐτράπη καθα- ρῶς τὸ κατὰ τὸν Προκόπιον μέρος, καὶ αὐτὸς ἐκεῖνος ἐσφάγη κατὰ τὴν δίωξιν, τοῦ ι ππου συμπεσόντος αὐτῷ. τοιοῦτον δὲ τέ- λος τῆς μάχης ἐκείνης λαβούσης, θέλων τι καὶ ε τερον λαμπρὸν ὁ Λέων ἐργάσασθαι, ὡς α ν τὸ ἐκ τῆς ε ριδος συσκιάσῃ συμβάν, τό τε οἰκεῖον στράτευμα λαβὼν καὶ τοὺς ἐκ τῆς φυγῆς διασωθέντας τῶν ταττομένων ὑπὸ τὸν Προκόπιον συμπεριλαβὼν τὸ κάστρον κατεπολέμησε Τάραντος, ε τι κατεχόμενον ὑπὸ τῶν̓ Αγαρηνῶν, καὶ τοῦτο κατὰ κράτος ει λε, καὶ πάντα τὸν ἐν αὐτῷ λαὸν ἐξην- δραποδίσατο· ἐξ ω ν τό τε στρατιωτικὸν ἀποχρώντως ὠφεληθῆναι συνεχώρησε καὶ βασιλεῖ συχνὰ προσήγαγε λάφυρα. ἀλλ' οὐκ ἐπεῖδε τούτοις ἡδέως ὁ βασιλεύς, οὐδὲ ὡς ἀριστέα τὸν Λέοντα ἀντημείψατο, ἀλλ' ἐπεὶ διερευνώμενος ευ ρισκεν ἐκ τῆς συμπεσού- σης φιλονεικίας κατ' αὐτὴν τοῦ πολέμου συμβολὴν ἀπολωλέναι τὸν ὁμοστράτηγον, τῆς τε ἀρχῆς παρέλυσε καὶ ἐξόριστον ἐν τῷ ἰδίῳ οι κῳ ἀπέστειλε πλησίον Κοτυαείου τυγχάνοντι. 67 Τοιαύταις δὲ καὶ μετὰ ταῦτα τύχαις ὁ̓ Αποστύππης 307 ἐχρήσατο. συμφρονήσαντες γὰρ κατ' αὐτοῦ ο τε πρωτοστράτωρ Βαϊάνος καὶ Χαμάρετος ὁ κουβικουλάριος καὶ πρῶτος τῶν οἰκειο- τάτων αὐτῷ γραφὴν κατὰ τοῦ ἰδίου δεσπότου πρὸς βασιλέα συνέ- θεσαν, δι' η ς ἐδηλοῦτο καὶ ὁ τοῦ πρωτοβεστιαρίου Προκοπίου θάνατος γνώμῃ τοῦ κυρίου αὐτῶν γεγονὼς καὶ καθοσιώσεως ε γ- κλημα καὶ α λλα τινὰ βαρέα καὶ δυσχερῆ. η ν ὁ Χαμάρετος λα- βὼν καὶ πρὸς τὴν βασιλεύουσαν εἰσελθὼν τῷ βασιλεῖ ἐπιδέδωκεν. μαθόντες δὲ τοῦτο οἱ τοῦ̓ Αποστύππη υἱοί, ο τε Βάρδας καὶ ὁ Δαβίδ, αὐτόχειρες τοῦ Βαϊάνου καθίστανται, τοῖς ξίφεσιν αὐτὸν ἀνηλεῶς κατακόψαντες. διὰ δὲ τὸ τοιοῦτον τόλμημα καὶ τὸ ἐκ βασιλέως δέος ω ρμησαν μετὰ τοῦ πατρὸς πρὸς Συρίαν φυγεῖν. ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ βασιλεὺς σὺν τάχει πολλῷ Βαρτζαπέδονα τὸν μαγκλαβίτην ἀπέστειλε πρὸς τὸ κατασχεῖν αὐτοὺς καὶ πρὸς αὐτὸν ἀγαγεῖν. ου ς η δη πρὸς Καππαδοκίαν κατέλαβε, τὴν πρὸς Συ- ρίαν ὁδὸν συντόνως ἐλαύνοντας. πειραθεὶς ου ν αὐτοὺς κατὰ τὸ πρόσταγμα τὸ βασιλικὸν κατασχεῖν, ἐκείνων δὲ ἀντιστάντων καὶ ἀμυνομένων εἰς δύναμιν, συνέβη κατὰ τὴν τοιαύτην ἁψιμαχίαν καὶ στάσιν σφαγῆναι τοὺς δύο τοῦ̓ Αποστύππη υἱούς, αὐτὸν δὲ ληφθῆναι καὶ δέσμιον ἀχθῆναι πρὸς βασιλέα κατὰ τὰς ἐν̔ Ιερείᾳ βασιλικὰς οἰκίας τὸ τηνικαῦτα τυγχάνοντα· ο ς τῇ κρίσει Μανουὴλ τοῦ μαγίστρου βασιλικῇ κελεύσει ὑποπεσὼν καὶ τὸν ε να τῶν ὀφθαλ- μῶν ἐκκοπείς, ἀφαιρεθεὶς δὲ καὶ τῶν χειρῶν τὴν μίαν διά τε τὴν 308 ε νδειξιν τὴν κατ' αὐτοῦ καὶ διὰ τὴν πεῖραν τῆς πρὸς τοὺς πολε- μίους φυγῆς, τὸ λοιπὸν ἐν Μεσημβρίᾳ ἐξόριστος κατεγήρασε. καὶ τὰ μὲν κατὰ τὸν̓ Αποστύππην, οὐδὲ α λλως ο ντα χρηστόν, τοιοῦτον τέλος ἐδέξατο. 68̓ Εν ο σῳ δὲ τὰ κατὰ τὴν ἑσπέραν διὰ τῶν ὑποστρατήγων τῷ βασιλεῖ κατεπράττετο, οἱ ἐκ μεσημβρίας ἀναπνεύσαντες Αραβες ἀργεῖν τε καὶ σχολάζειν καὶ ῥαθυμοῦν νομίσαντες ἀνεθάρρησαν, καὶ τῶν κατὰ θάλασσαν ἀνθάπτεσθαι πραγμάτων πάλιν διέγνωσαν, καὶ δὴ κατά τε τὴν Αι γυπτον καὶ τὰς ἐν Συρίᾳ παρα- θαλασσίους πόλεις ναῦς τεκτηνάμενοι κατὰ τῆς ὑποφόροὑ Ρω- μαίοις γῆς καὶ θαλάσσης ἐκστρατεῦσαι διενοοῦντο. κρίναντες δὲ δεῖν διὰ κατασκόπων πρότερον τὰ βασιλέως πράγματα κατιδεῖν, τὸν ἐποψόμενον ε καστα καὶ πρὸς αὐτοὺς ἀπαγγελοῦντα,̔ Ρωμαϊκῇ στολῇ καὶ γλώσσῃ χρώμενον, ἐξαπέστειλαν. ὁ δὲ βασιλεὺς ταῖς περὶ τοῦ κοινοῦ φροντίσιν ἀεὶ ἀγρυπνῶν καὶ τὰ δέοντα προπαρασκευαζόμενος, ἐπεὶ μηδὲ τὰ ἐν Συρίᾳ ναυπηγούμενα πλοῖα τοῦ- τον διέλαθε,
q.127
πλειόνων τριήρων καὶ διήρων κατασκευὴν ἐποιήσατο, καὶ τὰς ναυτικὰς δυνάμεις κατὰ τὴν βασιλίδα συναγαγὼν ἐκαρα- δόκει τὸ μέλλον. καὶ τέως μέν, ὡς α ν μὴ σχολάζων ὁ ναυτικὸς ο χλος ἀτακτότερος γένοιτο, ἐν τῇ ἀνοικοδομῇ τοῦ κατὰ τὴν βασί- λειον αὐλὴν ἐγειρομένου τότε ναοῦ εἰς ο νομα τοῦ σωτῆρος ἡμῶν̓ Ιησοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν ἀρχιστρατήγων καὶ̓ Ηλιοὺ τοῦ Θεσβίτου 309 διωρίσατο αὐτοὺς ὑπουργεῖν, ο τε δὲ τῶν ὁρίων Συρίας ὁ ἐκεῖθεν στόλος ὑπερκύπτων φανῇ, ἀποσταλῆναι καὶ τούτους πρὸς τὴν ἐκείνων ἀντιπαράταξιν. ἐλθὼν ου ν ὁ ἀπὸ Συρίας κατάσκοπος, καὶ τό τε πλῆθος ἰδὼν τῶν νεῶν καὶ τὴν δύναμιν ὡς ἑτοίμη πάρεστι πρὸς τὴν ε κπεμψιν, καὶ πάντα καταμαθών τε καὶ στοχα- σάμενος, ἀπαγγέλλει τοῖς ἀποστείλασιν, οι παρ' ἐλπίδα τὸ ἐμπα- ράσκευον βασιλέως ἀκούσαντες, τότε μὲν πτήξαντες τὴν ἡσυχίαν ἠγάπησαν καὶ τὴν πρὸς τὸν ε κπλουν σπουδὴν διελύσαντο, ε μενε δὲ ο μως κατὰ τὴν βασιλεύουσαν ἡ ναυτικὴ πληθὺς εἰς τὸ εἰρημέ- νον ε ργον ἀσχολουμένη. 69 Οἱ δὲ ἐν Καρχηδόνι βάρβαροι διὰ τὰς προγεγενημένας η ττας δείσαντες μὴ πρὸς τὴν αὐτῶν η δη πρὸς τὸ ἑξῆς διαπερᾶσαι ὁ στόλος ὁ̔ Ρωμαϊκὸς πειρασθῇ, καὶ διὰ τοῦτο ναῦς ἱκανὰς καὶ αὐτοὶ τεκτηνάμενοι, ἐπεὶ τοῦ η ρος διεληλυθότος οὐδεμίαν ἐκ βα- σιλέως δύναμιν κατελθοῦσαν ἐπύθοντο, ὑποτοπήσαντες πρὸς α λ- λοις πολέμοις α σχολον τυγχάνειν τὸν βασιλέως στρατὸν ἐκστρα- τεύεσθαι κατὰ Σικελίας ἐθάρρησαν, καὶ πρὸς τὴν ταύτης ἐλθόν- τες μητρόπολιν, τὰς Συρακούσας φημί, ταύτην ἐπολιόρκουν καὶ περὶ αὐτὴν ἐληΐζοντο καὶ κατεδῄουν τὴν χώραν καὶ τὰ προάστεια. τοῦ δὲ στρατηγοῦ τῆς Σικελίας δῆλα ταῦτα τῷ βασιλεῖ καταστή- σαντος, εὐθέως ἡ κατὰ Συρίας εὐτρεπισθεῖσα δύναμις πρὸς Σι- κελίαν ἐκπέμπεται,̓ Αδριανόν τινα ναύαρχον ε χουσα· ου τος γὰρ ε τυχε τότε τῆς ναυτικῆς δυνάμεως ἐξηγούμενος. ο ς ἀπὸ τῆς βα310 σιλίδος ἐξορμισάμενος, πνευμάτων δὲ μὴ εὐμοιρήσας ἐπιτηδείων καὶ δεξιῶν, μόλις κατῆλθεν α χρι Πελοποννήσου, ἐν Μονεμβασίᾳ δὲ ἐν τῷ λιμένι τῷ καλουμένᾡ Ιέρακος προσορμίσας τὰς ναῦς ἐπί- φορον πνεῦμα ἀνέμενε, ῥαθυμότερος, ὡς ε οικεν, ω ν καὶ μὴ ε χων ζέουσαν τὴν ψυχήν, ω στε καὶ πρὸς ἐναντία παραβάλλεσθαι πνεύματα καὶ δι' εἰρεσίας ἐν ταῖς διὰ μέσου γαλήναις πρὸς τὸ προκεί- μενον κατεπείγεσθαι. ἐπὶ πολὺ δὲ χρονοτριβοῦντος αὐτοῦ κατὰ τὸν εἰρημένον λιμένα, καὶ τῶν̓ Αγαρηνῶν σφοδρότερον τῇ πολιορ- κίᾳ ἐπικειμένων καὶ πᾶσαν μηχανὴν κινούντων καὶ σπευδόντων πρὸ τοῦ ἐπιστῆναι τοῖς πολιορκουμένοις βοήθειαν ἀνύσαι τὸ σπου- δαζόμενον, συνέβη τὴν πόλιν κατὰ κράτος ἁλῶναι καὶ τῶν ἀντιταττομένων φόνον γενέσθαι πολύν, ἐξανδραποδισθῆναι δὲ πᾶσαν τὴν κατὰ τὸ α στυ πληθὺν καὶ τὸν ἐν αὐτῇ πλοῦτον λάφυρα τοῖς πολεμίοις γενέσθαι, κατασκαφῆναι δὲ τὴν πόλιν καὶ πυρὶ δοθῆναι τοὺς ἐν αὐτῇ θείους ναούς, καὶ ἐρείπιον χρηματίσαι τὴν μέχρι τότε πόλιν περιφανῆ καὶ λαμπρὰν καὶ πολλὰς πολλάκις̔ Ελληνικάς τε καὶ βαρβαρικὰς δυνάμεις ἐπ' αὐτὴν ἐλθούσας καταβαλοῦσαν, (70) τοῦ δὲ συμβάντος αι σθησις ἀπὸ τοιαύτης αἰτίας γίνεται τῷ Αδριανῷ. τόπος τις ε στι κατὰ̓ Πελοπόννησον οὐ μακρὰν Μονεμβασίας διεστηκώς, καθ' η ν ὁ̔ Ρωμαϊκὸς στόλος ηὐλίζετο, Ελος προσαγορευόμενος, ἀπὸ τῆς περὶ αὐτὸν δασείας καὶ συνηρε- φοῦς υ λης τὸ ο νομα κληρωσάμενος. ἐν τούτῳ τοίνυν δαιμονία τις ἐφήδρευε δύναμις, η καὶ ὑπὸ τῶν ἐκεῖσε νεμόντων ποιμένων πολ- 311 λάκις ἐθεραπεύετο, ὡς α ν ἀσινῆ δῆθεν ἐκ τούτων τὰ νεμόμενα διαφυλάττοιτο θρέμματα. ω ν τινῶν δαιμόνων οἱονεὶ πρὸς ἀλλή- λους διαλεγομένων καὶ ἐπιχαιρόντων η κουσαν οἱ νομεῖς ὡς ἑάλω τῇ χθὲς ἡμέρᾳ Συράκουσα καὶ τὰ ἐν αὐτῇ πάντα κατέσκαπται καὶ πυρὶ παραδέδοται. α περ πρός τινας τῶν νομέων ἐξηγουμένων ε φθασε καὶ πρὸς τὸν̓ Αδριανὸν τὸ διήγημα. ὁ δὲ τοὺς ποιμένας αὐτοὺς μετακαλεσάμενος καὶ πολυπραγμόνως ἀναζητήσας, ευ ρε τοῖς ἀκουσθεῖσι συμβαίνοντα καὶ τὰ παρὰ τῶν ποιμένων λεγό114
q.128
μενα. βουληθεὶς δὲ καὶ αὐτήκοος γενέσθαι, καὶ πρὸς τῷ τόπῳ μετὰ τῶν ποιμένων γενόμενος, καὶ δι' αὐτῶν τοῖς δαίμοσι προσα- γαγὼν τὴν ἐρώτησιν περὶ τοῦ πότε καταλήψεται Συρακούσας, η κουσεν ο τι η δη ἑάλω ἡ Συράκουσα. λύπῃ δὲ καὶ ἀμηχανίᾳ πε- ρισχεθεὶς ο μως πάλιν ἀνέφερε, μὴ χρῆναι πιστεύσιν οἰόμενος τὰ παρὰ τῶν πονηρῶν δαιμόνων λεγόμενα ὡς οὐκ ου σης αὐτοῖς τῆς προγνώσεως, ἀγνοῶν ο τι τοῦτο οὐχὶ πρόγνωσις η ν ἀλλὰ τῶν ἀπο- βάντων καὶ τελεσθέντων δήλωσις, ἐκ τοῦ λεπτομεροῦς καὶ ταχυ- κινήτου τὴν ἐξ ἀνθρωπίνης ἐπιδημίας ἀπαγγελίαν προφθανόντων αὐτῶν. διαπιστοῦντος δ' ου ν ο μως αὐτοῦ, μετὰ δεκάτην ἡμέραν τινὲς τῶν διαδράντων τὸν ο λεθρον, ἀπὸ τῶν κατὰ Πελοπόννησον Μαρδαϊτῶν καὶ Ταξατῶν τυγχάνοντες, αὐτάγγελοι τῶν ὀλεθρίων διηγημάτων γεγόνασιν. ἀφ' ω ν τὴν πληροφορίαν δεξάμενος ὁ̓ Αδριανός, ὡς ει χε τάχους, ἐπεὶ καὶ τὰ πρὸς τὴν κάθοδον ἐναν- τιούμενα πνεύματα ἐπιτήδεια πρὸς τὴν α νοδον καθεστήκεισαν, 312 καταλαμβάνει μετὰ τοῦ στόλου τὴν βασιλεύουσαν, καὶ τῷ μεγάλῳ τοῦ θεοῦ τεμένει, ἐν ῳ τὸ τῆς αὐτοῦ σοφίας ἐπικεκήρυκται ο νομα, ὡς ἱκέτης προσέφυγεν. ἀλλὰ τοῦ μεγέθους τῆς συμφορᾶς τὰ βα- σιλέως σπλάγχνα δριμέως διασπαράξαντος καὶ πρὸς ἀμετρίαν σχε- δὸν θυμοῦ καὶ λύπης προαγαγόντος, οὐδ' αὐτὸς ὁ θεῖος ναός, οὐδ' ὁ ὑπὲρ αὐτοῦ πρεσβεύων ἀρχιερεὺς τῆς παντελοῦς τιμωρίας ἐξείλκυσε τὸν̓ Αδριανόν, ἀλλὰ τῆς ἐσχάτης μὲν καὶ προσηκούσης τυχὸν ἐλυτρώσατο, τῆς μετρίας δὲ καὶ πρὸς σωφρονισμὸν τῶν α λλων ἐπαγομένης καθάπαξ αὐτὸν ἀθωῶσαι οὐκ ι σχυσεν. ου τως ἐν τοῖς ἰδίοις μέτριον ε χων καὶ κεκολασμένον ὁ βασιλεὺς τὸν θυμὸν ἐν τοῖς κοινοῖς οὐ πάνυ τι ἐμετρίαζεν. 71 Ου τω τοίνυν τῶν κατὰ τὴν ἑσπέραν πάλιν κρατυνο- μένων ἐχθρῶν, καὶ ἀπὸ τῆς παρούσης εὐτυχίας καὶ κατὰ τῶν προσεχεστέρων ἐκστρατεῦσαι προσδοκωμένων, ἀποστέλλεται Στέ- φανος ὁ καὶ Μαξέντιος προσαγορευόμενος, ο ς ἐκ Καππαδοκῶν, στρατηγὸς τῶν ἐν Λαγοβαρδίᾳ δυνάμεων μετὰ Θρᾳκῶν καὶ Μα- κεδόνων καὶ ἐπιλέκτων Χαρσιανιτῶν καὶ Καππαδοκῶν. ο ς τὴν ἀποδειχθεῖσαν τῆς ἀρχῆς χώραν καταλαβών, καὶ τὴν πόλιν̓ Αμαν- τίας ὑπὸ τῶν Σαρακηνῶν κατεχομένην ἀφελέσθαι πειραθεὶς ἐξ αὐτῶν, καὶ διὰ τὴν προσοῦσαν αὐτῷ μέλλησιν καὶ ῥαθυμίαν, ὡς ε οικε, μᾶλλον δὲ ἀνανδρίαν τε καὶ τρυφήν, μηδὲν α ξιον λόγου καὶ τῆς περὶ αὐτὸν δυνάμεως καταπράξασθαι δυνηθείς, παρα- λύεται τῆς ἀρχῆς, καὶ ἀντ' αὐτοῦ ἀποστέλλεται Νικηφόρος ὁ 313 κατὰ τὸν Φωκᾶν προσαγορευόμενος, ἀνὴρ ἐπιμελής τε καὶ α γρυ- πνος καὶ κατὰ χεῖρά τε καὶ βουλὴν γενναῖός τε καὶ συνετός, προσεπ- αγαγὼν καὶ πλείονα δύναμιν ἀπὸ τῶν κατὰ τὴν ἀνατολὴν ἀρχόν- των καὶ τὸν Διακονίτζιν ἐκεῖνον, ο ς ὑπηρέτης ποτὲ τοῦ κατὰ τὴν Τεφρικὴν Χρυσόχειρος η ν, στῖφος τῶν ἀπὸ Μάνεντος τὴν θρησκείαν ἑλκόντων προσεπαγόμενον. ἑνωθεὶς ου ν ὁ Νικηφόρος ταῖς μετὰ Στεφάνου δυνάμεσι πολλὰ καὶ συνέσεως ε ργα καὶ πολεμικῆς ἀνδρίας καὶ γενναιότητος ἀπεδείξατο. τήν τε γὰρ πόλιν̓ Αμαν- τίας εὐθὺς ἐχειρώσατο, τοὺς ἀντιταξαμένους ἐχθροὺς φόνῳ πολλῷ τρεψάμενος, καὶ τὸ κάστρον ο Τρόπας κατωνομάζετο καὶ τὸ τῆς ἁγίας Σευηρίνης πρὸς τὴν προτέραν δεσποτείαν τῆς̔ Ρωμαϊκῆς ἀρ- χῆς μετηγάγετο, καὶ μάχαις α λλαις καὶ παρατάξεσι τοὺς ἐκ τῆς Αγαρ νενίκηκε, καὶ τοῖς ἐξ αὐτῶν λαφύροις τὸν ὑπ' αὐτὸν στρα- τὸν ἱκανῆς ὠφελείας ἐνέπλησε. καὶ ταῦτα μέν, ε ως ὁ ἐν βασι- λεῦσιν ἀοίδιμος ε ζη Βασίλειος, ὁ ἀνὴρ κατεπράξατο· τὰ δὲ λείποντα προσέθηκεν υ στερον ἐπὶ τοῦ πραοτάτου καὶ σοφωτάτου βα- σιλέως ἁπάντων Λέοντος τοῦ ἐκείνου υἱοῦ. εἰ δὲ μὴ συνημμέναι τοῖς χρόνοις ἀλλήλαις αἱ μάχαι ἐτύγχανον, ω σπερ ου ν ἡ διήγησις, ἀλλ' ο μως ἐπεὶ ὁ ἑκάστης πράξεως ἀκριβὴς ἠγνοεῖτο χρόνος, διὰ τοῦτο μίαν κατὰ τὴν ἐπαγγελίαν τάξιν ἐδέξατο α παντα. Καὶ τὰ μὲν ἐν πολέμοις καταπραχθέντα διά τε αὐτοῦ καὶ διὰ τῶν ὑποστρατήγων Βασιλείῳ τῷ βασιλεῖ, ο σα εἰς ἐμὴν ε φθα- 314 σεν ἐλθεῖν ἀκοήν, διά τε τῆς ξηρᾶς
q.129
καὶ ὑγρᾶς κατὰ ἀνατολὴν καὶ δύσιν, τοιαῦτα καὶ τοσαῦτα ἐτύγχανεν. 72 Χρὴ δὲ αυ θις τὸν λόγον ἀναδραμεῖν ἐπὶ τὰς πράξεις ἐκείνας ω ν αὐτουργὸς ὁ βασιλεὺς ἐχρημάτιζεν, καὶ διηγήσασθαι ο πως ἀεὶ τοῖς κοινοῖς ἐνασχολούμενος πράγμασι καὶ πρὸς τὴν κοσμικὴν ἐπιμέλειαν τεταμένην ε χων διηνεκῶς τὴν διάνοιαν α λλοτε μὲν τὰ πρὸς τὸ δέον τῇ ε μφρονι μεταχειρίσει κατηύθυνεν, α λλοτε δὲ τὴν ἀκοὴν ὑπετίθει καὶ ἐπιμελῶς ἠκροᾶτο ἱστορικῶν τε διηγη- μάτων καὶ πολιτικῶν παραγγελμάτων καὶ ἠθικῶν παιδευμάτων καὶ πατρικῶν τε καὶ πνευματικῶν νουθετημάτων καὶ εἰσηγήσεων, α λλοτε δὲ καὶ τὴν χεῖρα πρὸς τὸν γραφικὸν ἐξεπαίδευε καὶ κατηύ- θυνε κάλαμον, καὶ νῦν μὲν στρατηγῶν τε καὶ αὐτοκρατόρων ἀν- δρῶν η θη καὶ βίους καὶ μεταχειρίσεις πραγμάτων καὶ πολεμικοὺς ἀγῶνας διηρευνᾶτο, καὶ ἀνασκοπῶν, τὰ κράτιστα τούτων καὶ ἐπαινούμενα ἐκλεγόμενος, εἰς οἰκείας πράξεις ἐσπούδαζε τὴν μί- μησιν κατατίθεσθαι, νῦν δὲ τῶν ἐν τῇ κατὰ θεὸν ἀρίστῃ πολιτείᾳ διαπρεψάντων ἀνδρῶν τοὺς βίους ἐπιμελῶς καταμανθάνων καὶ τὰς ἀλόγους ὁρμὰς τῆς ψυχῆς περιέκοπτεν, αὐτὸν ἑαυτοῦ δεικνύειν ἐθέλων πρὸ τῶν ἐκτὸς αὐτοκράτορα, καὶ πολλὴν ἐντεῦθεν ἐκαρ- ποῦτο ὠφέλειαν. διὸ καὶ τοὺς ε τι τῷ βίῳ περιόντας τῶν μακα- ρίων ἀνδρῶν, τῶν τὴν α ϋλον πολιτείαν διαζώντων ἐν τῇ ὑλώδει ταύτῃ ζωῇ καὶ πολίτευμα μεταθεμένων ἐν οὐρανοῖς, γνωρίζειν καὶ 315 ἐντυγχάνειν καὶ ὁμιλεῖν ἐποιεῖτο περὶ πολλοῦ καὶ ἐν μεγάλῃ φρον- τίδι ἐτίθετο. ὑπὸ δὲ τῆς α γαν εὐλαβείας οὐ πρὸς ἑαυτὸν αὐτοὺς μετεστέλλετο, ἀλλ' οὐδὲν τὸν βασιλικὸν ο γκον τιθέμενος ἐβάδιζε πρὸς αὐτούς, καὶ τῶν εὐχῶν αὐτῶν μετελάγχανε, καί πως ταῖς ἐξ αὐτῶν εὐλογίαις ἐστεφανοῦτο καὶ πρὸς τὸν θεῖον ἐστηρίζετο φόβον καὶ πρὸς τὰ τοῦ θεοῦ δικαιώματα κατηυθύνετο. καὶ ἀπὸ τούτου διηνεκῶς ἐνδιαιτωμένην παρ' αὐτῷ τὴν τῶν ἀρετῶν ὑπῆρ- χεν ὁρᾶν τετρακτύν, καὶ ἐθαυμάζετο αὐτοῦ μετὰ τῆς ἀνδρίας τὸ φρόνημα καὶ μετὰ τῆς σωφροσύνης τὸ δίκαιον, καὶ πάντα ει χε τὴν πρὸς τὸ κρεῖττον ἐπίδοσιν. καὶ ἐδόκει αυ θις ὁ βίος ἐπὶ τῆς ἀρχαίας γενέσθαι εὐταξίας καὶ καταστάσεως, αὐτοῦ τε διηνεκῆ κεκτημένου πρόνοιαν ὑπὲρ τοῦ εὐσταθεῖν τὸ ὑπήκοον καὶ ὑπὸ μη- δενὸς μηδένα ἐπηρεάζεσθαι, καὶ τῶν εἰς τὰς ἀρχὰς προβαλλομέ- νων ἑκάστοτε μιμεῖσθαι σπουδαζόντων τὴν δεσποτικὴν καὶ περὶ τὸ θεῖον εὐλάβειαν καὶ πρὸς τοὺς ἱερεῖς καὶ μονάζοντας αἰδῶ καὶ τὸν πρὸς τοὺς πένητας ε λεον καὶ τὴν πρὸς πάντας δικαιοσύνην καὶ ἰσό- τητα. ἐκείνου γὰρ η ν ἐντολὴ καὶ παράγγελμα τὸ μήτε τὸν η ττονα ὑπὸ τοῦ μείζονος καταδυναστεύεσθαι μήτε τὸν ὑπερέχοντα ὑπὸ τοῦ ἐνδεοῦς λοιδορεῖσθαι η διαβάλλεσθαι, ἀλλ' ἐκεῖνόν τε ὡς ἀδελφὸν ἀγκαλίζεσθαι καὶ περιέπειν τὸν πένητα, καὶ τοῦτον ὡς κοινὸν πατέρα καὶ σωτῆρα τὸν ὑπερέχοντα εὐλογεῖν καὶ ἀδόλως 316 αὐτῷ τὰ ἀγαθὰ παρὰ τοῦ κυρίου ἐπεύχεσθαι. ου τω δὲ τὸν βίον αὐτοῦ ῥυθμίζων καὶ τῆς θείας προνοίας τὴν οἰκείαν ἐξαρτῶν πολλὰ τῶν δεόντων κατὰ τοὺς υ πνους ἐναργῶς ἐδιδάσκετο· καὶ ο ταν ε μφροντις ἐπὶ τὴν κοίτην ῃ ει καὶ περί τινος τῶν κοινῶν ἐσφάδαζε μεριμνῶν, πολλάκις ο ναρ ἑώρα τὸ ἐκβησόμενον καὶ ἐπ' ἐλπίδος ἐγίνετο ἀγαθῆς καὶ τὸν τῆς ψυχῆς κατέστελλε θόρυβον. καὶ οὐ- δὲν θαυμαστὸν τοὺς λειτουργίαν ω σπερ τινὰ τὴν ἐπὶ τῆς γῆς ἐξουσίαν ἀνύοντας καὶ τὴν θείαν τῷ ο ντι διακονίαν ἐκτελοῦντας ἐν τοῖς κάτω περὶ ἡμᾶς, καὶ πρὸς τὸ κρεῖττον ἀφωμοιωμένους παρά- δειγμα τὸν δυνατὸν τρόπον, ὑπὸ τῆς προνοίας παραθαρρύνεσθαι καὶ πρὸς τὸ συμφέρον ἰθύνεσθαι καὶ τὰ μέλλοντα προδιδάσκε- σθαι. 73̓ Αλλ' ο περ ἡ ῥύμη τοῦ λόγου παρήνεγκε φέρουσα καὶ κατὰ τὸν οἰκεῖον ῥηθῆναι καιρὸν οὐκ ἐπέτρεψεν, ἐνταῦθα η δη μετὰ τὸ σχολάσαι τῶν πολεμικῶν ἀγώνων τὸν λόγον καὶ τῶν πολεμικῶν ἀφηγήσεων καλὸν ἀναγράψασθαι. λέγω δὲ τὸ περὶ τὴν μνήμην καὶ ἀμοιβὴν τῶν ἐν τῇ ἐλάττονι ε τι τύχῃ ο ντα θεραπευ- σάντων τὸν βασιλέα, καὶ τὸ μὴ ἐπιλαθέσθαι αὐτῶν
q.130
αἰτησαμένων ἐν τῇ τῆς τύχης λαμπρότητι. ου τοι δὲ η σαν ὁ τοῦ ἁγίου Διομή- δους τῆς μονῆς προεστὼς καὶ ἡ ἐκ Πελοποννήσου γυνὴ Δανηλίς, οι ς τῶν ἐλπισθέντων ἀπέδωκε μείζονα. τόν τε γὰρ μέγαν ἐν μάρ- τυρσι Διομήδην καὶ ἀναθημάτων πολυτελῶν ἀναθέσει καὶ βιβλίων 317 ἱκανῶν παροχῇ καὶ κειμηλίων α λλων καὶ λαμπρῶν ἐσθημάτων προσαγωγῇ μεγαλοπρεπῶς ἐφάνη κοσμῶν, καὶ τὴν ἐπ' ὀνόματι τούτου μονὴν καὶ κτημάτων ἐπιδόσει μεγάλων τε καὶ προσόδων ἱκανῶν ἀφθόνῳ χορηγίᾳ καὶ δαψιλείᾳ πρὸς τὸ ευ πορον η γαγε, καὶ τὸ πανταχόθεν ἀνενδεὲς αὐτῇ ἐμνηστεύσατο, καὶ κτισμάτων πολυτελέσιν οἰκοδομαῖς κατελάμπρυνε, καὶ παντοίως ὑπερῆρε καὶ κατεπλούτισεν. (74) τὸν δὲ τῆς Δανηλίδος υἱὸν α μα τῷ γενέ- σθαι τῆς ἀρχῆς ἐγκρατὴς μεταπεμψάμενος τῷ τοῦ πρωτοσπαθαρίου ἐτίμησεν ἀξιώματι καὶ τῆς πρὸς αὐτὸν παρρησίας μετέδωκε διὰ τὴν φθάσασαν κοινωνίαν τῆς πνευματικῆς ἀδελφότητος. ἐπεὶ δὲ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ, καίπερ σχεδὸν γραῦς η δη τυγχάνειν νομι- ζομένη, πόθον ε σχε καὶ μεγάλην ε φεσιν ω στε τὸν βασιλέα ἰδεῖν καὶ ἀπολαῦσαί τινος καὶ αὐτὴ περισσοτέρας ἐν τῷ γήρᾳ τιμῆς διὰ τὴν ἐκ τοῦ εὐλαβοῦς μοναχοῦ προαγόρευσιν καὶ διὰ τὴν α λλην εὐεργεσίαν τε καὶ δεξίωσιν, προστάξαντος τοῦ βασιλέως ἐντίμως πάνυ καὶ μετὰ μεγάλης δορυφορίας καὶ ὑπηρεσίας πρὸς τὴν βα- σιλεύουσαν ἀνελήλυθεν. ὡς γὰρ ου τε ὀχήματι ε ποχος ου τε ι ππῳ γενέσθαι η ν δυνατή, τυχὸν δὲ καὶ τρυφῶσα διὰ τὴν α φθονον τοῦ πλούτου περιουσίαν, ἐπὶ σκίμποδος αὐτὴν ἀνακλίνασα, καὶ τρια- κοσίους τῶν οἰκετῶν ἀπολέξασα νέους καὶ ἰσχυροὺς τὸ σῶμα, βαστάζοντας αὐτὴν ἀνιέναι ἐκελεύσατο, καὶ ου τως ὑπὸ δέκα τὸ λέχος αἰρόντων καὶ ἐκ διαδοχῆς ἀλλήλους ὑπαλλασσόντων τὴν ἐκ Πελοποννήσου μέχρι τῆς βασιλευούσης ταύτης τῶν πόλεων πορείαν διήνυσεν. δοχῆς δὲ γεγονυίας ἐν τῇ Μαγναύρᾳ, καθώς ἐστιν 318 ε θος τοῖς βασιλεῦσἱ Ρωμαίων ποιεῖν, ο ταν τινὰ τῶν ἐφ' ἡγεμο- νίας ε θνους τινὸς περιφανῶν καὶ μεγάλων εἰσδέχεσθαι μέλλωσιν, εἰσήχθη καὶ αὐτὴ πρὸς βασιλέα ἐντίμως τε καὶ λαμπρῶς, εἰσαγα- γοῦσα καὶ δῶρα πολυτελῆ, οι α τῶν ἐθνικῶν βασιλέων οὐδεὶς σχε- δὸν μέχρι καὶ τότε πρὸς βασιλέα Ρωμαίων εἰσήγαγεν. η σαν̔ γὰρ οἰκετικὰ μὲν πρόσωπα πεντακόσια, ἐξ ω ν ὑπῆρχον εὐειδεῖς ἐντο- μίαι τὸν ἀριθμὸν ἑκατόν. ῃ δει γάρ, ὡς ε οικεν, ἡ πλουτοκράτωρ ἐκείνη γραῦς ο τι ἀεὶ τυγχάνει χώρα τοῖς σπάδουσι τούτοις εἰς τὰ βασίλεια, καὶ ἐν τούτοις ὑπὲρ τὰς μυίας ἐν ε αρος ω ρᾳ κατὰ προ- βάτων σηκὸν ἀναστρέφονται· καὶ διὰ τοῦτο τούτους προηυτρεπί- σατο, ὡς α ν δορυφόρους αὐτοὺς εὑρίσκοι τυχὸν διὰ τὴν πάλαι δουλείαν, ο ταν εἰς τὰ βασίλεια ει σεισιν. η σαν δὲ καὶ γυναῖκες σκιάστριαι ἑκατόν, καὶ Σιδόνια ε ργα παμποίκιλα, α δὴ νῦν πα- ραφθαρέντος τυχὸν τοῦ ὀνόματος τῇ τῶν πολλῶν ἀμαθίᾳ λέγεται σενδαῖς, ἑκατόν, λινομαλοτάρια ἑκατὸν (καλὸν γὰρ ἐπὶ τούτοις κοινολεκτεῖν), ἀμάλια λινᾶ ψιλὰ διακόσια, καὶ ε τερα ὑπὲρ τὰ τοῦ ἀραχνίου νήματα εἰς λεπτότητα, ω ν ε καστον εἰς καλάμου κόνδυλον ἐνεβέβλητο, καὶ αὐτὰ ἑκατόν, καὶ σκεύη πολυτελῆ ἐξ ἀργύρου καὶ χρυσοῦ ἱκανὰ καὶ διάφορα. (75) ἀποδεχθεῖσα δὲ δεξιῶς καὶ φιλοφρονηθεῖσα μεγαλοπρεπῶς ἀναλόγως τῆς προαιρέσεως καὶ εὐγενείας αὐτῆς, καὶ μήτηρ καλεῖσθαι βασιλέως ἀξιω- θεῖσα, καὶ πολλῶν μετασχοῦσα βασιλικῶν δεξιώσεων καὶ τιμῶν, 319 ἐγεγήθει τε καὶ ἐγάννυτο καὶ ε κπλεως τὰς ἀμοιβάς, μᾶλλον δὲ καὶ ὑπεραιρούσας κατὰ πολὺ διωμολόγει λαβεῖν. διὸ δὴ καὶ προσέ- θηκεν ε τι μεγαλοψύχως ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις δώροις οὐ μικρὸν καὶ τῆς Πελοποννήσου μέρος, ο περ ὡς ι διον κτῆμα τυγχάνον αὐτῆς φιλοδώρως τότε τῷ υἱῷ καὶ βασιλεῖ ἐχαρίζετο. διατρίψασα δὲ κατὰ τὴν μεγαλόπολιν ταύτην ἐφ' ο σον αὐτῇ φιλοτιμιῶν τε καὶ ἀπολαύσεων, αυ θις πρὸς τὴν οἰκείαν χώραν ἀνθυπενόστησεν ω σπερ τις δέσποινα τῶν ἐκεῖθεν βασίλισσα, πολλῷ πλείονας τῶν προτέρων καὶ μείζονας καρπουμένη τιμάς. ο ν δὲ τρόπον τὴν α νοδον ἐποιήσατο,
q.131
τὸν αὐτὸν καὶ τὴν κάθοδον. (76) κατὰ δὲ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον καὶ ὁ περικαλλὴς ου τος ναὸς καὶ περίοπτος ᾠκοδομεῖτο ο ν νέαν βασιλικὴν ἐκκλησίαν λέγειν εἰώθαμεν, ο ς ἐπ' ὀνόματι τοῦ σωτῆρος ἡμῶν̓ Ιησοῦ Χριστοῦ καὶ Μιχαὴλ τοῦ πρώτου τῶν ἀγγέλων καὶ̓ Ηλιοὺ τοῦ Θεσβίτου ἠγείρετο. λαβοῦσα δὲ μέτρα τοῦ ε νδον τούτου χωρήματος ἡ γυνὴ εἰργάσατο καὶ ἀπέ- στειλε νακοτάπητας μεγάλους, τοὺς παρ' ἡμῖν ἀπὸ τῆς εὐχῆς τὸ ἐπώνυμον φέροντας, ὑφ' ω ν α παν τὸ ε δαφος, ἐκ διαφόρων ἐντί- μων λίθων, ψηφίδων δίκην ἐνηρμοσμένων, πρὸς ἀλλήλους συντεθειμένων, ποικιλίαν καὶ κάλλος ταώνων μιμούμενον, καλύπτε- σθαι ε μελλε, θαύματος ἀξίους μεγέθει καὶ ὡραιότητι. ἀλλὰ καὶ καθ' ε καστον χρόνον, ε ως ε ζη ὁ βασιλεύς, οὐκ ἐλάττονα τῶν παρ' αὐτῆς εἰσαχθέντων ἀπέστελλεν. ἐπεὶ δὲ ε τυχε μακρόβιον 320 γενέσθαι αὐτὴν καὶ πλέον τῆς τοῦ βασιλέως ζωῆς τὴν ἐκείνης ἐπεκταθῆναι ζωήν, ζῶντος δὲ ε τι καὶ τοῦ προορατικοῦ ἐκείνου μοναχοῦ η κουσε παρ' αὐτοῦ ο τι μετὰ δεύτερον χρόνον μέλλει ἀπαίρειν τοῦ ζῆν, ἐπεθύμησε καὶ τὸν ἐκείνου υἱὸν Λέοντα, η δη τὴν αὐτοκράτορα λαβόντα ἀρχήν, ἀνελθοῦσα ἰδεῖν, καὶ πάλιν κατὰ τὸν τρόπον τὸν πρότερον ὑπὸ νεανίσκων ἐκκρίτων αἰρομένη τὸ τοσοῦτον διάστημα τῆς ὁδοῦ διήνυσεν εὐμαρῶς καὶ ἀβαρῶς. ἰδοῦσα δὲ τὸν σοφώτατον καὶ πρᾶον βασιλέα Λέοντα, καὶ θαυ- μαστὰ δῶρα καὶ πρὸς τοῦτον εἰσαγαγοῦσα καὶ κληρονόμον αὐτὸν τῆς οἰκείας ποιησαμένη ὑπάρξεως (η δη γὰρ ὁ ταύτης υἱὸς̓ Ιωάν- νης ἐτύγχανε τὸν βίον ἀπολιπών), αἰτησαμένη δὲ καὶ βασιλικὸν ἀποσταλῆναι τὸν ἀπογράψασθαι καὶ παραλαβεῖν ὀφείλοντα τὴν περιουσίαν αὐτῆς, ἀπῆρεν αυ θις συνταξαμένη τῷ χρηστῷ βασιλεῖ ἐπὶ τὸ τῆς πατρίδος θρεψάμενον ε δαφος, ὡς α ν ἐν τούτῳ καὶ τὸν τῆς σαρκὸς ἀπόθηται χοῦν. καὶ δὴ κατελθοῦσα μετὰ μικρὸν ἐτε- λεύτησεν. (77) ὁ δὲ πρωτοσπαθάριος Ζηνόβιος, ο ς η ν ὁρι- σθεὶς καὶ ἀποσταλεὶς πρὸς τὸ πάντα τὰ παρὰ τῆς γραὸς αἰτη- θέντα καὶ διατυπωθέντα ἀποπληρῶσαι, εἰς τὸ κάστρον Ναυπά- κτου η δη καταλαβὼν ἀνέμαθε παρὰ Δανιὴλ τοῦ ἐκγόνου αὐτῆς τὴν πρὸς τὸν ἐκεῖθεν βίον ἐκδημίαν αὐτῆς. ἀφικόμενος δὲ εἰς τὸν οι κον αὐτῆς καὶ τὸ ι σον τῆς διατάξεως αὐτῆς ἐπὶ χεῖρας λα- βὼν κατὰ τὴν ἐκείνης βούλησιν καὶ διάταξιν τὰ πάντα διῴκησεν. ευ ρε δὲ καὶ χρυσὸν ἐν νομίσμασι πάμπολυν καὶ α λλην περιουσίαν 321 ε ν τε ἀργυρώμασι καὶ χρυσώμασιν ἐσθῆτί τε καὶ χαλκῷ καὶ ἀν- δραπόδοις καὶ κτήνεσι, πάντα ἰδιωτικὸν ὑπερβαίνουσαν πλοῦτον, μᾶλλον δὲ καὶ τυραννικῶν ὀλίγον καταδεέστερον. ἐπεὶ δὲ τὰ οἰ- κετικὰ ταύτης ἀνδράποδα εἰς πλῆθος α πειρον η ν, κελεύσει βασι- λικῇ ἐκ τούτων ω σπερ εἰς ἀποικίαν ἐπ' ἐλευθερίᾳ ἐστάλησαν εἰς τὸ θέμα Λαγοβαρδίας τρισχίλια σώματα. διενεμήθη δὲ καὶ τὰ λοιπὰ ταύτης κτήματα καὶ χρήματα καὶ ψυχάρια ὡς ἐκείνη κατὰ τὴν διάταξιν αὐτῆς διωρίσατο, καὶ κατελείφθη καὶ τῷ κληρονόμῳ ταύτης βασιλεῖ εἰς ι διον κλῆρον τῶν α λλων χωρὶς προάστεια ὀγ- δοήκοντα. Ταῦτα εἰ καὶ πολὺ τοῖς χρόνοις τὰ μὲν ἐτύγχανε πρότερα τῶν ἱστορουμένων κατὰ τὸ προκείμενον μέρος πραγμάτων τε καὶ καιρῶν, τὰ δὲ οὐκ ὀλίγον υ στερον, καὶ οὐδὲ σφόδρα ἀναγκαῖον ἐδόκει τῇ ἱστορίᾳ, ἀλλ' ο μως εἰς χάριν τῆς εἰρημένης γραὸς καὶ ε νδειξιν τοῦ πλούτου καὶ τῆς εὐγενείας αὐτῆς καὶ τῆς προαιρέσεως ἐνταῦθα κείσθω κατὰ παρέκβασιν. 78 Ο δὲ φιλόχριστος. Βασίλειος ὁ βασιλεὺς μεταξὺ τῶν̔ πολεμικῶν ἀγώνων, ου ς διὰ τῶν ὑπὸ χεῖρα πολλάκις ω σπερ ἀγω- νοθετῶν πρὸς τὸ δέον κατηύθυνε, πολλοὺς τῶν ἱερῶν καὶ θείων ναῶν, ἐκ τῶν προγεγονότων διαρραγέντας σεισμῶν καὶ η κατα- βληθέντας παντελῶς η πτῶσιν ἀπὸ τῶν ῥηγμάτων σύντομον ὑπο- μεῖναι δηλοῦντας, ἐπιμελείᾳ τε διηνεκεῖ καὶ τῶν πρὸς τὴν χρείαν 322 ἐπιτηδείων ἀφθόνῳ χορηγίᾳ καὶ παροχῇ τοὺς μὲν τοῦ πτώματος η γειρε, τῇ ἀσφαλείᾳ καὶ κάλλος προσθείς, τῶν δὲ τὸ ἀσθενὲς ἐνισχύσας διὰ τῆς τῶν δεόντων ἐπιβολῆς καὶ ἐπανορθώσεως τοῦ μὴ καταρρυῆναι ἀλλὰ πρὸς ἀκμὴν αυ θις
q.132
ἐπανελθεῖν καὶ νεότητα ἐγένετο αι τιος. δηλωτέον δὲ καὶ καθ' ε καστα. 79 Τοῦ τε γὰρ περιωνύμου καὶ θείου ναοῦ ο ς τὸ τῆς μεγάλης τοῦ θεοῦ σοφίας κεκλήρωται ο νομα, τὴν πρὸς δύσιν ἁψῖδα, τὴν μεγάλην τε καὶ μετέωρον, ἱκανῶς διαρραγεῖσαν καὶ πτῶσιν οὐκ εἰς μακρὰν ἀπειλοῦσαν αὐτὸς ἐμπειρίᾳ τεχνιτῶν περι- σφίγξας καὶ ἀνανεωσάμενος ἀσφαλῆ καὶ μόνιμον ἀπειργάσατο· καθ' η ν καὶ τὴν τῆς θεομήτορος εἰκόνα τὸν α σπορον υἱὸν ἐπωλε- νιον φέρουσαν ἀνιστόρησε, καὶ τοὺς τῶν ἀποστόλων κορυφαίους Πέτρον καὶ Παῦλον ἑκατέρωθεν ε στησε. καὶ τὰ λοιπὰ δὲ ῥήγματα ταύτης ἐν κτίσμασί τε καὶ δαπανήμασι φιλοτιμότατα διωρθώσατο. οὐ μόνον γὰρ τοὺς σαθρωθέντας τῶν τοίχων ἐπηνωρθώσατο, ἀλλὰ καὶ τὴν τῶν προσόδων ἐλάττωσιν ταῖς παρ' ἑαυτοῦ ἐπιδόσε- σιν εἰς αυ ξησιν η γαγεν. ἐνδείᾳ γὰρ ἐλαίου σχεδὸν κινδυνευόντων ἀποσβεσθῆναι τῶν λύχνων τῶν ἱερῶν, μεγίστου κτήματος ἐπιδό- σει, ο προσαγορεύεται Μάντεα, τούτοις τὸ φῶς διαμένειν προσεπενοήσατο α σβεστον, καὶ τοῖς ἐξυπηρετουμένοις εἰς τὸν θεῖον τοῦ- τον ναὸν ἐπεδαψιλεύσατο τὰ ὀψώνια ἐκ τῆς ἱκανῆς προσόδου τοῦ κτήματος, ο περ οι δε τὴν ὑπηρεσίαν ποιεῖν ἀνυστέρητόν τε καὶ ἀδιάλειπτον. 323 80̓ Αλλὰ καὶ τὸ τῶν θείων ἀποστόλων περιφανὲς καὶ μέγα τέμενος, τῆς προτέρας εὐπρεπείας καὶ ἀσφαλείας διαπεσόν, ἐρεισμάτων περιβολαῖς καὶ ταῖς τῶν διαρραγέντων ἀνοικοδομαῖς ὀχυρώσας, καὶ ἀποξέσας τὸ ἀπὸ χρόνου γῆρας καὶ τὰς ῥυτίδας περιελών, ὡραῖον αυ θις καὶ νεουργὸν ἀπετέλεσεν. καὶ τὸν ἐν τῇ Πηγῇ δὲ τῆς θεομήτορος θεῖον ναὸν διαπτωθέντα καὶ τὸ ἀρχαῖον ἀποβαλόντα κάλλος ἀνενεώσατό τε καὶ ὑπερλάμποντα μᾶλλον η περ τὸ πρότερον ε δειξεν. ὡσαύτως καὶ τὸν ε τερον τῆς θεοτόκου ναόν, ο ς τὸ Σίγμα ει χεν ἐπώνυμον, πτῶμα πεσόντα δεινὸν ἐκ βάθρων ἀνῳκοδόμησε καὶ ἑδραιότερον τοῦ προτέρου εἰργάσατο. καὶ τὸν ἐν Αὐρηλιαναῖς δὲ Στεφάνου τοῦ πρώτου τῶν μαρτύρων ναὸν α χρις ἐδάφους καταπεσόντα ἐκ θεμελίων αὐτῶν ἀνεδείματο. τοὺς δὲ τοῦ βαπτιστοῦ καὶ προδρόμου σηκοὺς ἱεροὺς ε ν τε τῇ Στροβυ- λαίᾳ καὶ Μακεδονιαναῖς, τὸν μὲν ἐκ βάθρων, τοῦ δὲ τὸ πλεῖστον ἀνῳκοδόμησεν. οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὸ τοῦ ἀποστόλου Φιλίππου ἱερόν, καὶ τὸ αὐτοῦ δυτικώτερον κείμενον τοῦ εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ, τῶν παλαιῶν ἀνακαθάρας πτωμάτων νέα εἰργάσατο. (81) ε τι δὲ καὶ τὸ Μωκίου τοῦ μάρτυρος μέγα τέμενος, οὐκ ὀλίγοις ὑπο- πισὸν ῥήγμασι, καὶ τὸ α δυτον τούτου μέρος α χρι τῆς γῆς κατα- βληθὲν ἐσχηκὸς ὡς καὶ τὴν ἱερὰν κατεάξαι τράπεζαν, τῆς προση- κούσης ἐπιμελείας ἠξίωσε καὶ τελείως τοῦ πτώματος η γειρεν. καὶ τὸν πλησιάζοντα δὲ τούτῳ κατὰ τὸ μέρος τὸ πρὸς δυσμὰς̓ Αν324 δρέου τοῦ πρωτοκλήτου τῶν ἀποστόλων ναὸν ἐκ πολλῆς ἀμελείας διαρρυέντα εἰς τὸ ἀρχαῖον κάλλος τῇ δεούσῃ ἐπιμελείᾳ ἀνήγαγεν. τὸν δὲ τοῦ ἁγίοὑ Ρωμανοῦ θεῖον οι κον καὶ αὐτὸν καταπεσόντα ἐκ βάθρων ἀνεδείματο. καὶ τὸν τῆς ἁγίας Αννης ἐν τῷ Δευτέρῳ καὶ τὸν τοῦ Χριστοῦ μάρτυρος Δημητρίου καινοὺς ἀντὶ παλαιῶν καὶ εὐπρεπεῖς ἀπειργάσατο. τὸν δὲ τοῦ μάρτυρος Αἰμιλιανοῦ, ο ς ἐν τῇ Ράβδῳ τῷ οι κῳ τῆς̔ θεομήτορος γειτονεῖ, τῇ παλαιότητι κατ- ερρικνωμένον ἰδὼν καινουργεῖ, ἑκατέρωθεν πυργώσας ἑδράσμασι. (82) πρὸς δὲ καὶ τὸν τοῦ ἀθλοφόρου Ναζαρίου ἱερὸν οι κον, ἐκ πολλῶν τῶν χρόνων οὐ μόνον πτωθέντα ἀλλὰ καὶ τέλεον ἠφανισμένον, νέον ἐδείματο σεμνότητι καὶ κάλλει πολλῷ τοῦ πρὶν δια- φέροντα. ἐν δὲ τοῖς Δομνίνου λεγομένοις̓ Εμβόλοις τὸν εἰς ο νομα τῆς θείας Χριστοῦ τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἀναστάσεως καὶ̓ Αναστασίας τῆς μάρτυρος περικαλλῆ ναὸν ἐπισκευάσας ἐλάμπρυνε, λιθίνην ἀντὶ ξυλίνης τὴν ὀροφὴν ἐργασάμενος, καὶ κόσμον α λλον ἐπιθεὶς ἀξιάγαστον. ὡσαύτως δὲ καὶ Πλάτωνος τοῦ μεγάλου ἐν μάρτυσι πονήσασαν τὴν τοῦ ναοῦ κατιδὼν ὀροφὴν νέαν εἰργάσατο, καὶ τοίχων ἐν οι ς ε δει κατοχυρώσας τὸν οι κον ἐπιβολαῖς. τῶν δὲ καλλινίκων μαρτύρων̔ Εσπέρου τε καὶ
q.133
Ζωῆς τὸν θεῖον οι κον ἠδα- φισμένον σχεδὸν κατάλληλον τοῦ πρῴην ἐδείματο. πρὸς τούτοις δὲ καὶ τὸν τοῦ μάρτυρος̓ Ακακίου ἐν τῷ̔ Επτασκάλῳ θεῖον ναὸν η δη σχεδὸν καταρρυέντα καὶ πρὸς πτῶσιν συνελαυνόμενον ἀνακαι325 νίσας καὶ παντοίοις κατασφαλισάμενος ὀχυρώμασι τοῦ πτώματος η ρπασε καὶ ἑδραίως ἑστηκέναι πεποίηκεν. τὸν δὲ Ηλιοὺ τοῦ προ- φήτου κατὰ τὸ Πετρίον ναὸν ω σπεῤ λειποψυχοῦντα ἀνέρρωσε καὶ περιφανῶς ἐκτίσατο, ἐλευθερώσας καὶ τῆς περιστοιχούσης καὶ πιεζούσης τῶν κοινῶν οἰκιῶν συνοχῆς. 83̓ Αλλὰ τί στρεφόμεθα περὶ τὰ μικρὰ τῶν ἐκείνου, εἰ καὶ πάνυ μεγάλα καθέστηκε, καὶ οὐ προστιθέαμεν τὸ μέγα ε ργον καὶ ἀξιάγαστον, ο κατ' αὐτὰς τὰς βασιλείους αὐλὰς αὐτὸς ἐπι- στατῶν τε καὶ αὐτουργῶν ᾠκοδόμησεν; ο περ ἀρκεῖ καὶ μόνον τήν τε περὶ τὸ θεῖον αὐτοῦ δηλοῦν ὁσιότητα καὶ τὸ πρὸς τὰ ἐπιβαλλό- μενα μεγαλουργόν τε καὶ θαύματος α ξιον. ἀμειβόμενος γὰρ ω σπερ τῆς περὶ αὐτὸν εὐμενείας τὸν δεσπότην Χριστὸν καὶ τὸν πρῶτον τῶν ἀγγελικῶν δυνάμεων Γαβριὴλ καὶ τὸν Θεσβίτην̓ Ηλίαν τὸν ζηλωτήν, ο ς καὶ τῇ αὐτοῦ μητρὶ τῆς πρὸς βασιλείαν τοῦ υἱοῦ ἀν- υψώσεως ἐχρημάτισεν α γγελος, εἰς ο νομα τούτων καὶ μνήμην ἀΐδιον, ε τι δὲ τῆς θεοτόκου καὶ Νικολάου τοῦ ἐν ἱεράρχαις πρω- τεύοντος, θεῖον καὶ περικαλλῆ ναὸν ἐδομήσατο, εἰς ο ν συνῆλθε τέχνη καὶ πλοῦτος καὶ ζέουσα πίστις καὶ ἀφθονωτάτη προαίρεσις, καὶ τὰ πανταχόθεν συνέδραμε κάλλιστα, α τοῖς ὁρῶσι μᾶλλον η τοῖς ἀκούουσιν οι δα τυγχάνειν πιστά. ο ν ὡς νύμφην ὡραϊσμένην καὶ περικεκοσμημένην μαργάροις τε καὶ χρυσῷ καὶ ἀργύρου λαμ- πρότησιν, ε τι δὲ καὶ μαρμάρων πολυχρόων ποικιλίαις καὶ ψηφί326 δων συνθέσεσι καὶ σηρικῶν ὑφασμάτων καταστολαῖς, τῷ ἀθα- νάτῳ προσήγαγε νυμφίῳ Χριστῷ. (84) ο τε γὰρ ο ροφος ἐκ πέντε συμπληρούμενος ἡμισφαιρίων στίλβει χρυσῷ καὶ εἰκόνων ὡς ἀστέρων ἀστράπτει κάλλεσιν, ε ξωθεν μετάλλοις ἐμφεροῦς χρυσίῳ χαλκοῦ καλλυνόμενος, οι τε παρ' ἑκάτερα τοῖχοι τῷ πολυτελεῖ καὶ πολυχρόῳ τῶν μαρμάρων καταποικίλλονται, καὶ τὰ α δυτα τοῦ ναοῦ καὶ χρυσῷ καὶ ἀργύρῳ καὶ λίθοις τιμίοις καὶ μαργάροις κα- ταπεποίκιλται καὶ καταπεπλούτισται. καὶ αἱ τῶν ἐκτὸς διείργου- σαι τὰ θυσιαστήρια κιγκλίδες καὶ τὰ ἐν αὐταῖς περίστυλα καὶ τὰ α νωθεν οι ον ὑπέρθυρα χρηματίζοντα οι τε ἐντὸς θᾶκοι καὶ αἱ πρὸ τούτων βαθμίδες καὶ αὐταὶ αἱ ἱεραὶ τράπεζαι, ἐξ ἀργύρου πάντα περικεχυμένον ε χοντος τὸν χρυσὸν καὶ λίθοις τιμίοις ἐκ μαργαρι- τῶν ἠμφιεσμένοις πολυτελῶν τὴν σύμπηξιν καὶ σύστασιν ε χουσιν. αὐτὸ δὲ τὸ ε δαφος σηρικῶν ὑφασμάτων η Σιδονίων ε ργων ἐφη- πλωμένων δόξει τυγχάνειν ἀνάπλεων· ου τω πᾶν ἐξωράϊσται καὶ καταπεποίκιλται τῷ πολυχρόῳ τῶν ὑποκειμένων ἐκ μαρμάρων πλακῶν καὶ ταῖς πολυειδέσι τῶν ταύτας περικλειουσῶν ψηφίδων ζώναις καὶ τῷ τῆς ἁρμογῆς ἀκριβεῖ καὶ τῷ περιττῷ τῆς περιθεού- σης ἐν α πασι χάριτος. ε νθα καὶ πλῆθος ᾀδόντων ἐξυπηρετου- μένων ἀφώρισε καὶ προσόδους ἱκανὰς ἀπέταξεν, α ς φιλοτίμως καὶ μεγαλοπρεπῶς διανέμεσθαι τοῖς προσανέχουσι τῷ τοιούτῳ ἱλαστη- ρίῳ προσέταξεν, ὑπερβαλέσθαι σχεδὸν τοὺς πρὸ αὐτοῦ πάντας τῇ περὶ τὰ τοιαῦτα μεγαλοδωρεᾷ φιλοτιμησάμενος. 327 85̓ Αλλ' ὁ μὲν ναὸς τοιοῦτος καὶ ου τω τὰ ἐντὸς ε χων, ο σον μικρῷ λόγῳ δηλῶσαι δυνατὸν τὰ μεγάλα, καὶ πᾶσαν ἐντι- θέντα ταῖς τῶν θεωμένων διανοίαις ε κπληξιν· τὰ δὲ ἐκτὸς οι α! πρὸς ἑσπέραν μὲν καὶ κατ' αὐτὰ τοῦ ναοῦ τὰ προαύλια φιάλαι δύο ἑστήκασιν, ἡ μὲν πρὸς νότον ἡ δὲ πρὸς βορρᾶν, πᾶσαν ε χουσαι καὶ τέχνης ὑπερβολὴν καὶ υ λης λαμπρότητα καὶ φιλοτιμίαν τοῦ τῶν ε ργων δημιουργοῦ. ω ν ἡ μὲν πρὸς νότον ἐξ Αἰγυπτίου λίθου, ο ν ἡμεῖς̔ Ρωμαῖον λέγειν εἰώθαμεν, ε χει τὴν σύστασιν. περὶ η ν καὶ δράκοντας ε στιν ἰδεῖν, ου ς ἡ λιθοξόος τέχνη α ριστα διεμόρφω- σεν. η ς μέσον μὲν κωνοειδὴς καὶ διάτρητος ἀνέστηκε στρόβιλος, πέριξ δὲ κιονίσκοι λευκοὶ καὶ τὸ ε νδον ὑπόκενοι χοροῦ σχῆμα
q.134
σώ- ζοντες ὑφεστήκασι, στεφάνην α νωθεν ε χοντες περιθέουσαν, ἀφ' ω ν ἁπάντων κρουνηδὸν τὸ υ δωρ κατὰ τὸ ἐμβαδὸν καὶ τὸν πυθμένα τῆς φιάλης α νωθεν ε ρρει καὶ κατώμβρει τὰ ὑποκείμενα. ἡ δὲ πρὸς βορρᾶν ἐκ τοῦ Σαγαρίου λεγομένου λίθου, ο ς τῷ παρά τινων̓ Οστρίτῃ καλουμένῳ λίθῳ καθέστηκεν ἐμφερής, ἐδέξατο τὴν κατα- σκευήν, ἐκ λευκοῦ λίθου πολύτρητον στρόβιλον καὶ αὐτὴ κατὰ τὸ μέσον τοῦ πυθμένος προβαλλομένη ἐξέχοντα. υ περθεν δὲ κατὰ τὴν περιτρέχουσαν στεφάνην τῇ φιάλῃ ἐκ χαλκοῦ τῷ τεχνίτῃ διετυ- πώθησαν ἀλεκτρυόνες τράγοι τε καὶ κριοί, διά τινων συρίγγων καὶ αὐτοὶ κρουνοὺς ὑδάτων ἐξερευγόμενοι καὶ οι ον ἐξεμοῦντες κατὰ τὸ τῆς φιάλης ὑποκείμενον ε δαφος. ε νθα καὶ κύλικες ὁρῶνται, περὶ 328 α ς τότε οι νος ἀνέβλυζε κάτωθεν, τοὺς παριόντας ποτίζων καὶ δε- ξιούμενος. (86) ἐξιόντι δέ σοι τὴν βόρειον πύλην τοῦ ἱεροῦ μα- κρός τις ἐκδέχεται περίπατος κυλινδροειδής, ἐξ ἐνύλων γραφῶν κατηγλαϊσμένος τὴν ὀροφήν, τοὺς μαρτυρικοὺς περιέχων α θλους καὶ τὰ παλαίσματα, ἑστιῶν α μα τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ τὴν ψυχὴν διεγείρων πρὸς τὸν θεῖον καὶ μακάριον ε ρωτα, ταῖς τῶν μαρτύρων ἀριστείαις εἰς τοῦτον ἐναγομένην καὶ ὑπερβαίνειν κατὰ τὸ ἐφικτὸν πειρωμένην τὴν αι σθησιν. κατὰ δὲ τὰς πρὸς νότον τε καὶ τὴν θάλασσαν πύλας, εἰ ἐξελθὼν πρὸς ἀνατολὰς ποιήσασθαι τὴν πο- ρείαν θελήσειας, α λλον εὑρήσεις ἰσομήκη τοῦ πρὸς βορρᾶν καὶ ἰσόδρομον δίαυλον, α χρι τῆς βασιλικῆς αὐλῆς καὶ αὐτὸ παρατεί- νοντα, καθ' η ν μεθ' ι ππων σφαιρίζειν βασιλεῦσί τε καὶ τοῖς τῶν εὐδαιμόνων παισὶ καθέστηκε σύνηθες· η ν καὶ αὐτὴν ὁ αὐτὸς ἀοί- διμος βασιλεύς, τὰς πρότερον ἐκεῖσε τυγχανούσας οἰκίας ἐξωνησά- μενος καὶ α χρις ἐδάφους καταβαλὼν καὶ περικαθάρας τὸν τόπον, εἰργάσατο, κατὰ τὸ πρὸς θάλασσαν μέρος τῆς τοιαύτης αὐλῆς καὶ τὰς περικαλλεῖς οἰκίας δειμάμενος, α ς οἱονεὶ ταμιεῖον καὶ οἰκονο- μεῖον τοῦ εἰρημένου τυγχάνειν ναοῦ διωρίσατο. ἡ δὲ τῶν οἰκη- μάτων ἐξώνησις καὶ κατασκευὴ τῆς αὐλῆς διὰ τὸ τὴν πρότερον εἰς τὸ τοιοῦτον γυμνάσιον ἀνειμένην τοῖς βασιλεῦσιν ἐν τῇ τοῦ θείου ναοῦ παροπλισθῆναι οἰκοδομῇ δεόντως ἐγένετο. τὸ δὲ περικλειό- μενον μέσον τῶν δύο περιδρόμων χωρίον κατὰ τὸ ἑῷον τοῦ ναοῦ μέρος παράδεισον ἐξειργάσατο, κατὰ ἀνατολὰς καὶ αὐτὸν φυτευ- 329 θέντα τῆς νέας̓ Εδὲμ καὶ παντοίοις κομῶντα φυτοῖς καὶ υ δασιν ἀφθόνοις ο ντα κατάρρυτον· ο ν ἀπὸ τῆς θέσεως Μεσοκήπιον ὀνο- μάζειν εἰώθαμεν.̓ Αλλὰ ἀπόχρη περὶ τούτων τὰ εἰρημένα, μὴ καὶ ἀπειροκα- λίας τις γραφὴν ἀποίσεται καθ' ἡμῶν. (87) καὶ μεταστρεπτέον η δη τὸν λόγον ἐπὶ τὰ λοιπὰ τῶν ε ργων τοῦ φιλοπόνου καὶ τῶν καλῶν προμηθοῦς αὐτοκράτορος. κατ' αὐτὰ γὰρ τὰ βασίλεια τίνα τῶν πώποτε μνημονευομένων ἐν ταῖς περὶ τὰ τοιαῦτα φιλοτιμίαις οὐχ ὑπερβέβηκεν ε ν τε πολυτελείᾳ καὶ κάλλει καὶ τῷ καινοπρεπεῖ τῶν σχημάτων καὶ ταῖς περὶ πάντα τὰ ἀξιάγαστα χάρισιν, οὐ μό- νον ἐν ναῶν καλλοναῖς καὶ πολυτελείαις καὶ τέρψεσιν, ἀλλὰ καὶ ἐν διαιτητηρίων βασιλικῶν ο ντως καὶ μεγαλοπρεπῶν οἰκοδομαῖς, μετὰ τοῦ πολυτελοῦς τὸ τερπνὸν καὶ μετὰ τοῦ τέρποντος πολὺ τὸ χρήσι- μον ἐχόντων καὶ θαύματος α ξιον; ἀλλ' ἐπεὶ τὰ τοιαῦτα κάλλη οὐ πᾶσιν εἰς ο ρασιν πρόκειται, η καὶ μᾶλλον ἀκριβὴς τῶν τοιούτων πέφυκεν ει ναι διδάσκαλος, ἀνάγκη διὰ τῆς γραφῆς παρατεθῆναι τῶν σπουδαίων ταῖς ἀκοαῖς, ι ν' ἐντεῦθεν ο τε δημιουργὸς αὐτῶν ἀξίως θαυμάζηται καὶ οἱ τῶν βασιλείων εἰσόδων εἰργόμενοι μὴ παντελῆ τούτων ε χοιεν α γνοιαν. ε στι γὰρ εὐθὺς κατὰ τὸ πρὸς ἀνατολὰς τῶν ἀνακτόρων μέρος κατασκευασθεὶς̔ Ηλιοὺ τῷ Θεσβίτῃ ναός, οὐ τὰ ἐντὸς μόνον πάσης ἀνάπλεως πολυτελείας καὶ ὡραιό- τητος ἀλλ' η δη καὶ τὰ ἐκτός. α νωθεν γὰρ τὸ στέγος α παν χρυσῷ 330 κατελάμπετο, ἐκ ψηφίδων ευ ἡρμοσμένων α παν συνεστηκός, εἰ καὶ τῷ χρόνῳ νῦν ἡ πολλὴ τῶν ο μβρων ἐπιφορὰ καὶ οἱ χειμέριοι νιφετοί τε καὶ παγετοὶ τὸ πολὺ τοῦ κάλλους διαφθείραντες ἐλυμή- ναντο. συνημμένον δὲ τῷ τοιούτῳ ναῷ
q.135
καὶ τὸ ἐπ' ὀνόματι τοῦ πολυπαθοῦς καὶ καρτερικωτάτου τῶν μαρτύρων Κλήμεντος εὐκτή- ριον ἀνεδείματο, ἐν ῳ καὶ τὴν θείαν τούτου κάραν καὶ α λλων πολ- λῶν μαρτύρων ἱερὰ ἐναπέθετο λείψανα, ἀφ' ω ν ἐκεῖνός τε καὶ οἱ μετ' αὐτὸν ψυχῆς τε καὶ σώματος τὴν ῥῶσιν λαμβάνουσι. γειτο- νεῖ δὲ τούτοις καὶ ὁ ἐπ' ὀνόματι τοῦ σωτῆρος ἡμῶν καὶ θεοῦ κατα- σκευασθεὶς ὑπ' αὐτοῦ εὐκτήριος οι κος, ου τὸ πολυτελὲς καὶ ὑπέρ- τιμον τοῖς οὐκ ἰδοῦσιν α πιστος νομισθήσεται· τοσοῦτος α ργυρος καὶ χρυσὸς καὶ τιμίων λίθων καὶ μαργάρων πλῆθος ἐν τῇ τούτου περιβολῇ καταβέβληται. τὸ μὲν γὰρ ε δαφος α παν ἐξ ἀργύρον σφυρηλάτου καὶ στιβαροῦ μετ' ἐγκαύσεως, τὸ τῶν χρυσοχόων ἀκριβὲς τῆς τέχνης ἐπιδεικνύμενος, κατεσκεύασται, οἱ δὲ ἐξ δεξιῶν καὶ ἐξ εὐωνύμων τοῖχοι α ργυρον α φθονον καὶ αὐτοὶ ἐπικείμενον ε χουσι, διηνθισμένον χρυσῷ καὶ τιμίοις πεποικιλμένον λίθοις καὶ μαργάρων λαμπρότησιν. ἡ δὲ διείργουσα τὰ α δυτα τοῦ θείου οι κου τούτου κιγκλίς,̔ Ηράκλεις, ο σον ο λβον ἐν ἑαυτῇ περιείλη- φεν! η ς οἱ στῦλοι μὲν καὶ τὰ κάτωθεν ἐξ ἀργύρου διόλου τὴν σύ- στασιν ε χουσιν, ἡ δὲ ταῖς κεφαλίσι τούτων ἐπικειμένη δοκὸς ἐκ καθαροῦ χρυσίου πᾶσα συνέστηκε, τὸν πλοῦτον πάντα τὸν ἐξ̓ Ιν- δῶν περικεχυμένον πάντοθεν ε χουσα· ἐν ῃ κατὰ πολλὰ μέρη καὶ 331 ἡ θεανδρικὴ τοῦ κυρίου μορφὴ μετὰ χυμεύσεως ἐκτετύπωται. αὐτὸ δὲ τὸ α δυτον ο σα κάλλη καὶ α για περιείληφε καὶ ἐν ἑαυτῷ θησαυροφυλακεῖ, ὁ λόγος παραιτεῖται δηλοῦν, ἐᾶν δὲ μᾶλλον ὡς α δυτον καὶ τοῖς λόγοις α βατον βούλεται· ἐν γὰρ τοῖς ἐπέκεινα λό- γου εὐλογωτέρα ἡ σιωπή. καὶ τὰ μὲν ὡς α ν ει ποι τις ἑῷα κάλλη τῶν ἀνακτόρων, α περ ἐκ τῆς τοῦ ἀοιδίμου βασιλέως Βασιλείου πί- στεως ἐξανέτειλεν, ταῦτα ἐστίν. 88 Κατ' α λλα δὲ μέρη καθέστηκε τὰ λοιπά, ἐν οι ς τό τε τοῦ ἱεροκήρυκος Παύλου σεπτὸν τυγχάνει εὐκτήριον, τὸν αὐτὸν κεκτημένον δημιουργόν, μετὰ τῆς αὐτῆς πλουτοχορήγου χειρὸς καὶ αὐτὸ δομησάμενον· καὶ τὸ τούτου γὰρ ε δαφος α ργυρον ε χει τοὺς κύκλους τῶν μαρμάρων ἐμπερικλείοντα, καὶ πολυτελείᾳ καὶ κάλλει τῶν α λλων κατ' οὐδὲν ὁρᾶται λειπόμενον. ὡσαύτως καὶ ὁ ἐπ' ὀνόματι τοῦ κορυφαίου τῶν ἀποστόλων Πέτρου κατὰ τὸ α κρον τῶν Μαρκιανοῦ περιδρόμων ὡς ἀκροπύργιον ὑπ' αὐτοῦ κατασκευασθεὶς θεῖος ναός, ῳ καὶ τὸ τοῦ ἀρχιστρατήγου εὐκτή- ριον η νωται. καὶ ο τῆς θεομήτορος αυ θις ὑπέρκειται, ποίαν εὐ- πρεπείας καὶ ὡραιότητος ὑπερβολὴν οὐκ ἐπλούτησεν, η τίνος οὐκ α ν ὀφθαλμὸν ἑστιάσοι καὶ ψυχὴν εὐφράνοι καὶ ο λον ἡδίω ποιήσοι τὸν θεατήν; 89 Τὰ δὲ τῶν οι κων κάλλη, α περ ὡς βασιλείων βασίλεια ἐν αὐτοῖς τοῖς βασιλείοις ὁ βασιλεὺς Βασίλειος ἀνεδείματο, λαμ- 332 προτέρων ἐδεῖτο κηρύκων λόγων εἰς δήλωσιν καὶ χειρὸς ἐντελεστέ- ρας εἰς τὸ δύνασθαι λόγῳ δηλοῦν α τοῖς ε ργοις ἐστὶν ἀμίμητα. ὁ γὰρ καινοπρεπὴς ου τος οι κος, ου τὸ Καινούργιόν ἐστιν ἐπώνυ- μον, ο ν ἐκ βάθρων ἐκεῖνος ἀνήγειρεν, τίνα τῶν θεωμένων οὐκ ἐγείρει πρὸς ε κπληξιν; ο ν ἑκκαίδεκα κίονες κατὰ στίχον ἑστηκότες ἀνέχουσιν, οἱ μὲν ὀκτὼ τούτων ἐκ λίθου τυγχάνοντες Θετταλῆς, η τὸ πράσιον χρῶμα κεκλήρωται· οἱ ε ξ δὲ τὴν τοῦ ὀνυχίτου προσηγορίαν αὐχοῦσιν, ου ς ὁ λιθοξόος παντοίως ὡράϊσεν, ἀμπέλου σχῆμα κατ' αὐτοὺς μορφώσας καὶ παντοίων ζῴων ἰδέας ἐν ταύτῃ ἀπεργασάμενος. οἱ ε τεροι δὲ δύο καὶ αὐτοὶ μὲν τὴν αὐτοῦ ὀνυχί- του φύσιν εἰλήφασιν, οὐχ ο μοιον δὲ τὸ σχῆμα παρὰ τῶν λιθοξόων ἐδέξαντο, ἀλλὰ γραμμαῖς σκολιαῖς τὸ τῆς ἐπιφανείας ὁμαλὸν ἀφῃρέθησαν, ου τω ποικῖλαι ταύτας τοῦ τεχνίτου θελήσαντος, ὡς ἐκ τοῦ πολυμόρφου θηρῶντος τὸ εὐπρεπὲς καὶ ἐράσμιον. α νωθεν δὲ τῶν κιόνων α χρι τῆς ὀροφῆς καὶ τὸ κατὰ ἀνατολὰς ἡμισφαίριον, ἐκ ψηφίδων ὡραίων α πας ὁ οι κος κατακεχρύσωται, προκαθήμενον ε χων τὸν τοῦ ε ργου δημιουργόν, ὑπὸ τῶν συναγωνιστῶν ὑποστρα- τήγων δορυφορούμενον, ὡς δῶρα προσαγόντων αὐτῷ τὰς ὑπ' αὐ- τοῦ ἑαλωκυίας πόλεις. καὶ αυ θις α νωθεν ἐπὶ τῆς ὀροφῆς ἀνιστό- ρηται τὰ
q.136
τοῦ βασιλέως̔ Ηράκλεια α θλα καὶ οἱ ὑπὲρ τοῦ ὑπηκόου πόνοι καὶ οἱ τῶν πολεμικῶν ἀγώνων ἱδρῶτες καὶ τὰ ἐκ θεοῦ νικη- τήρια, ὑφ' ω ν ὡς οὐρανὸς ὑπ' ἀστέρων ὑπέρλαμπρος ἐξανίσχει κοιτὼν ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ φιλοτεχνηθεὶς αὐτοκράτορος, ὡραῖός τε καὶ παμποίκιλος καὶ κατὰ πάντων σχεδὸν τὰ τοῦ κάλλους φερόμενος
q.137
νικητήρια. εὐθὺς γὰρ κατὰ τὸ τοῦ ἐδάφους μεσαίτατον τὸ Μη- δικὸν ο ρνεον ὁ ταὼς ἐκ ψηφίδων λαμπρῶν τῇ λιθοξόῳ τέχνῃ δια- μεμόρφωται, ἐν εὐθυτόρνῳ κύκλῳ ἐκ λίθου Καρικῆς συγκλειόμε- νος, ἀφ' ου περ ἀκτῖνες ἀπὸ λίθου τῆς αὐτῆς πρὸς α λλον μείζονα κύκλον ἐκπέμπονται. ε ξωθεν δὲ καὶ τούτου καθάπερ τινὲς ῥύακες η ποταμοὶ ἐκ λίθου Θετταλῆς, η τὸ πράσιον χρῶμα κεκλήρωται, κατὰ τὸ τοῦ οι κου τετράγωνον σχῆμα ἐφήπλωνται, κατὰ τὰς ἐν- τὸς λαγόνας τέτταρας ἀετοὺς ἐκ ψηφίδων ποικίλων τε καὶ λεπτῶν περισφίγγουσαι, εἰς τοσοῦτον ἀκριβοῦντα τὴν μίμησιν α παντα ὡς εἰκάζειν αὐτὰ ζῆν καὶ ι πτασθαι βούλεσθαι. οἱ δὲ παρ' ἑκάτερα τοῖχοι ὑάλου πολυχρόοις πλαξὶ περισκέπονται, διαφόρων ἀνθέων δοκοῦντες μορφαῖς ὡραΐζεσθαι. υ περθεν δὲ τούτων κόσμος τις α λλος περιηνθισμένος διαθέσει χρυσῷ, ὑφ' ου διείργεσθαι τὰ κα- τώτερα τῶν α νω δοκεῖ· ο ν ἐκ χρυσοῦ ψηφίδων διαδέχεται τερ- πνότης α λλη, ε νθρονον δεικνῦσα τὸν τοῦ ε ργου δημιουργὸν αὐτοκράτορα καὶ τὴν σύζυγον Εὐδοκίαν, στολαῖς κεκοσμημένους βασι- λικαῖς καὶ ταινιουμένους τοῖς στέμμασιν. οἱ δὲ κοινοὶ παῖδες ὡς ἀστέρες λαμπροὶ τοῦ δόμου πέριξ ἱστόρηνται, ταῖς βασιλείοις καὶ αὐτοὶ στολαῖς καὶ τοῖς στέμμασι καταγλαϊζόμενοι. ω ν οἱ μὲν α ρ- ρενες τόμους ἐπιφερόμενοι δείκνυνται τὰς θείας ἐντολάς, αι ς στοι- χεῖν ἐπαιδεύοντο, περιέχοντας, τὸ δὲ θῆλυ γένος καὶ αὐτὸ βίβλους τινὰς κατέχον ὁρᾶται, νόμων θείων ἐχούσας περιοχήν, βουλομέ- νου δεῖξαι τοῦ τεχνίτου τυχὸν ὡς οὐ μόνον ἡ α ρρην γονὴ ἀλλὰ καὶ ἡ θήλεια τὰ ἱερὰ μεμύηται γράμματα καὶ τῆς θείας σοφίας οὐκ 334 ε στιν ἀμέτοχος, καὶ κα ν ὁ φυτοσπόρος τούτων οὐκ ε σχεν ἐξ ἀρχῆς οἰκείως πρὸς γράμματα διὰ τὴν βιωτικὴν περιπέτειαν, ἀλλ' ου ν τοὺς οἰκείους α παντας βλαστοὺς ἐν μετοχῇ σοφίας πεποίηκε· τοῦτο δέ, καὶ τῆς ἱστορίας δίχα, διὰ τῆς γραφικῆς ἐβουλήθη τοῖς ὁρῶσι σημαίνεσθαι. καὶ ταῦτα μὲν τὰ κάλλη τῷ τετραμερεῖ τῶν τοίχων α χρι τῆς ὀροφῆς περιέχεται· αὐτὴ δὲ ἡ τοῦ τοιούτου κοιτῶνος ὀροφὴ οὐκ ἀνεστηκυῖα πρὸς υ ψος ἐπαίρεται, ἀλλὰ τῷ τετραγώνῳ σχήματι τοῖς τοίχοις ἐγκάθηται, χρυσίῳ διόλου κατηγλαϊσμένη καὶ στίλβουσα, κατὰ τὸ μεσαίτατον φέρουσα τὸν νικοποιὸν σταυρόν, ὑάλῳ πρασίῳ διαμορφούμενον, περὶ ο ν ὡς α στρα κατ' οὐρανὸν θεάσῃ ἐκλάμποντα αὐτόν τε τὸν ἀοίδιμον βασιλέα καὶ μετὰ τῶν τέκνων πάντων τὴν σύνευνον, πρός τε θεὸν καὶ τὸ τοῦ σταυροῦ ζωοποιὸν σημεῖον τὴς χεῖρας ἐπαίροντας, καὶ τοῦτο μόνον οὐχὶ βοῶντας, ο τι διὰ τοῦδε τοῦ νικοποιοῦ συμβόλου πᾶν ἀγαθὸν καὶ φίλον θεῷ ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς ἡμετέρας βασιλείας διαπέπρακται καὶ κατώρθωται. περιέχεται δὲ καὶ εὐχαριστία ἐγγράμματος παρά τε τῶν φυσάντων ὑπὲρ τῶν τέκνων λεγομένη πρὸς τὸν θεὸν καὶ παρὰ τῶν τέκνων αυ θις ὑπὲρ τῶν γεννητόρων. καὶ ἡ μὲν παρὰ τῶν γονέων οὑτωσί πως ἐπὶ λέξεως ε χουσα δείκνυται" εὐχαριστοῦ- μέν σοι, θεὲ ὑπεράγαθε καὶ βασιλεῦ τῶν βασιλευόντων, ο τι περι- έστησας ἡμῖν τέκνα εὐχαριστοῦντα τῇ μεγαλοπρεπείᾳ τῶν θαυμα- σίων σου. ἀλλὰ φύλαξον αὐτοὺς ἐν τῷ θελήματί σου, μή τις αὐτῶν παραδράμῃ τι τῶν σῶν ἐντολῶν, ι να καὶ ἐν τούτῳ εὐχαρι335 στῶμεν τῇ σῇ ἀγαθότητι." ἡ δὲ τῶν παίδων αυ θις ταῦτα διαγορεύουσα δείκνυται" εὐχαριστοῦμέν σοι, λόγε τοῦ θεοῦ, ο τι ἐκ πτωχείας Δαυϊτικῆς ἀνύψωσας τὸν πατέρα ἡμῶν, καὶ ε χρισας αὐ- τὸν τῷ χρίσματι τοῦ ἁγίου σου πνεύματος. ἀλλὰ φύλαξον αὐτὸν τῇ χειρί σου σὺν τῇ τεκούσῃ ἡμᾶς, ἀξιῶν αὐτοὺς καὶ ἡμᾶς καὶ τῆς ἐπουρανίου σου βασιλείας." καὶ τὰ μὲν τοῦ εἰρημένου κοι- τῶνος ε ργα καὶ κάλλη ἐν τούτοις περιγεγράφθω. 90 Τῆς αὐτῆς δὲ χειρὸς καὶ γνώμης
q.138
ε ργον καὶ ὁ κατὰ τοὺς Μαρκιανοῦ περιδρόμους μέγιστος τρίκλινος, καὶ Πεντακούβουκλον λεγόμενον, ο καὶ αὐτὸ παντοίου κάλλους καὶ ὡραιότητος τὰ πρωτεῖα ἠνέγκατο· καθ' ο καὶ τὸ προμνημονευθὲν περικαλλὲς εὐκτήριον τοῦ αἰθεροδρόμου Παύλου, ῳ καὶ τὸ τῆς μάρτυρος Βαρβάρας συνήνωται τὸ ὑπὸ τοῦ σοφωτάτου Λέοντος δομηθέν, τὴν ι δρυσιν κέκτηται. ἀλλὰ καὶ τὰ ε τερα βασιλικὰ καταγώγια, α τοῦ χρυσοῦ τῶν τρικλίνων ἀνατολικωτέραν καὶ μᾶλλον ὑπερκει- μένην ε χει τὴν ι δρυσιν, δυτικώτερα τῆς νέας τυγχάνοντα τῶν ἐκ- κλησιῶν, ω ν ἡ ἐπὶ πολὺ τοῦ ἀέρος πρὸς υ ψος ἐπέκτασις καὶ τὴν̓ Αετοῦ προσηγορίαν ἐδέξατο, ἐν ῳ καὶ τὸ τῆς θεοτόκου ὡραῖον καὶ πάντερπνον τῆς προσευχῆς ἐστὶν ἱερόν, τοῦ αὐτοῦ βασιλέως ε ργα τυγχάνουσιν, ἐκ τοῦ πολυτελοῦς καὶ ἀφθόνου τῶν τιμωμένων ὑλῶν καὶ τοῦ καινοπρεποῦς τῶν σχημάτων καὶ τῆς μεγαλουργοῦ διαθέσεως τὸ μεγαλόψυχον καὶ φιλόκαλον τοῦ ἀνδρὸς ἀπεμφαί336 νοντα. καὶ τὰ δυτικώτερα δὲ τούτων πυραμοειδῆ κατοικητήρια, καθὼς καὶ ε τερον τῆς τοῦ θεοῦ καὶ λόγου μητρὸς τυγχάνει εὐκτή- ριον, ἐκεῖνον χορηγὸν καὶ δημιουργὸν ἐπιγράφεται, τῷ περιττῷ τῆς κατασκευῆς καὶ καινοπρεπεῖ καθ' ἑτέρων πολλῶν τὸ πρωτεῖον φερόμενα. ω ν ἐστὶ κάτωθεν, κατ' αὐτὴν τὴν τῆς Μονοθύρου λεγομένης ει σοδον, τὸ τερπνότατον Ιωάννου τοῦ θεολόγου εὐκτή- ριον, ο καὶ αὐτὸ μετὰ τοῦ ἐκεῖθεν ἀρχομένοὐ αἰθερίου καὶ ἡλιοβο- λουμένου μαρμαροστρώτου περιπάτου, τοῦ καὶ α χρι τοῦ Φάρου διήκοντος, ὁ αὐτὸς ἐτεκτήνατο βασιλεύς, μετὰ καὶ τῶν πρὸς ἀνα- τολὰς τούτου ἑδραιοτάτων οἰκημάτων, ω ν τὸ μὲν θησαυροφυλα- κεῖον ἐστί, τὸ δὲ χρηματίζει εἰς βεστιάριον· α μετὰ τοῦ τέρποντος καὶ τὸ ἀσφαλὲς περιττῶς ἐκληρώσαντο. καὶ τὸ κάλλιστον δὲ καὶ μέγιστον καὶ φανότατον τῶν βασιλείων λουτρόν, ο τῆς φιάλης λε- γομένης ὑπέρκειται, η τις ἀπὸ τῆς ἐκεῖσε πρότερον ἱσταμένης τοῦ τῶν βενέτων μέρους λιθίνης φιάλης τὸ ο νομα σώζει περιλειπόμενον, ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἐμμελῶς δομησάμενος, ε ργον κάλλους ὁμοῦ καὶ τρυφῆς καὶ σωματικῆς εὐετηρίας καὶ ἀναπαύσεως. ἡ δὲ τοῦ ἑτέρου μέρους φιάλη, τῶν πρασίνων φημί, κατὰ τὴν πρὸς ἀνατο- λὰς τῶν βασιλείων αὐλὴν τὴν στάσιν ἐκέκτητο· η τις ἐν τῷ κτί- ζεσθαι τὸν ἐκεῖσε θεῖον ναὸν τῆς μεταθέσεως ε τυχε, καὶ ἠλλοιώθη τῶν μερῶν ἡ περὶ ταύτας διατριβή, καὶ ἀπεπαύθη τὰ τελούμενα κατ' αὐτάς. 337 91̓ Εκτὸς δὲ τῶν εἰρημένων τοῦ αὐτοῦ γενναίου βασιλέως ε ργον καὶ ὁ τὰ Μάγγανα λεγόμενος οι κος βασιλικός, καὶ ὁ νέος οι κος καλούμενος, ου ς ἀπὸ τοιαύτης προαιρέσεως κατεσκεύασεν. μὴ βουλόμενος γὰρ τὰ δημόσια χρήματα, α περ οἱ ἐκ τοῦ ὑπηκόου φόροι γεννῶντες αὐξάνουσιν, εἰς οἰκείας καταναλίσκειν χρείας καὶ τῶν ἀνὰ πᾶν ε τος ὑπ' αὐτοῦ κεκλημένων καὶ τοὺς ἑτέρων πόνους τὴν τούτων τράπεζαν ἡδύνειν η συγκροτεῖν, τοὺς τοιούτους οι κους ἐπενοήσατο, καὶ προσόδους ἐκ γεωργίας ἀπέταξεν ἐν αὐτοῖς ἱκα- νάς, ἀφ' ω ν ἡ βασιλικὴ πανδαισία αὐτοῦ τε καὶ τῶν μετ' αὐτὸν α φθονον καὶ δικαίαν τὴν χορηγίαν ε μελλεν ε χειν ἀεί. καὶ τὰ ἐν ταῖς καλουμέναις δὲ Πηγαῖς βασιλικὰ μεταβολῆς ε νεκα καταγώγια καὶ ἐνδιαιτήματα ὁ αὐτὸς βασιλεὺς ἐκ βάθρων ἀνέστησεν, α καὶ ναῶν καλλοναῖς κατεκόσμησεν, ἐν οι ς ο τε τοῦ ἁγίου προφήτοὐ Ηλιοὺ τυγχάνει οι κος σεπτὸς καὶ ὁ̓ Ελισσαίου τοῦ ἐκείνου διαδόχου καὶ φοιτητοῦ, ε τι δὲ καὶ ὁ τοῦ πρώτως ἡμῶν εὐσεβῶς βασιλεύσαν- τος Κωνσταντίνου τοῦ μεγάλου, καὶ ὁ τῶν νεοφανῶν μαρτύρων τῶν δύο καὶ τεσσαράκοντα, καὶ πρὸς τούτοις ε τεροι δύο οι κοι εὐκτήριοι εἰς ο νομα καὶ δόξαν εὐσεβῶς δομηθέντες τῆς θεομήτο- ρος. καὶ ἐν τοῖς τῆς̔ Ιερείας δὲ παλατίοις τοῦ αὐτοῦ προφήτοὐ Ηλιοὺ ἱερὸν εὐκτήριον ἐδομήσατο, οὐδενὸς τῶν α λλων ἐν κάλλει καὶ ὡραιότητι κρινόμενον δεύτερον. 92̓ Εν δὲ ταῖς τοιαύταις κατὰ μεταφοίτησιν καὶ μεταβο338 λὴν βασιλείοις διατριβαῖς καὶ δεξαμενὴν τυγχάνουσαν υ δατος, με- γάλην τε καὶ εὐρύχωρον, ε ργον καὶ πόνημα τοῦ
q.139
καλλύναντος βα- σιλέως κατ' ἀρχὰς τὸ προάστειον, ὑπὸ δὲ τοῦ βασιλέως Ηρακλείοὑ συγχωσθεῖσαν καὶ γεωθεῖσαν καὶ καταφύτευσιν δεξαμένην δένδρων τε καὶ λαχάνων, καθάπερ καὶ αἱ τῶν βασιλικῶν παλατίων ου σαι ἐντός, η τε πρὸ τῆς Μαγναύρας καὶ ἡ μεταξὺ τοῦ τἐ Ιουστινιανοῦ τρικλίνου καὶ τοῦ τῆς̓ Εκθέσεως, αι τινες καὶ αὐταὶ υ δωρ α φθονον ε χουσαι καὶ ἰχθύας πρὸς τέρψιν καὶ α γραν τῶν βασιλέων ἐκτρέ- φουσαι, ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ βασιλέως ἠπειρωθεῖσαι εἰς παραδείσων κατασκευὴν ἐχρημάτισαν διὰ τὸ Στέφανον τὸν μαθηματικὸν τὴν γένεσιν τοῦ εἰρημένου βασιλέως πολυπραγμονήσαντα εἰπεῖν ἐξ υ δα- τος αὐτὸν τελευτᾶν. διὰ τὴν τοιαύτην ου ν αἰτίαν καὶ τῆς ἐν̔ Ιε- ρείᾳ κινστέρνης εἰς παράδεισον μεταμειφθείσης, ἰδὼν τὸ χωρίον ὁ ἀοίδιμος βασιλεὺς Βασίλειος πρὸς μὲν παραδείσων καταφυτεύσεις τόπους κεκτημένον ἀποχρῶντας καὶ ἱκανούς, ὑποσπανίζον δὲ υ δα- τος ποτίμου καὶ καθαροῦ, αυ θις ἐκφορήσας τὸν χοῦν πολυχειρίᾳ τε καὶ σπουδῇ τὸν ὁρώμενον πρὸ ὀλίγου λειμῶνα κομῶντα φυτοῖς εἰς τὸ ἀρχαῖον σχῆμα μετήγαγε, καὶ ἀντὶ παραδείσου δοχεῖον ἀπειρ- γάσατο υ δατος ἀφθόνου τε καὶ διαρκοῦς. Καὶ ταῦτα μὲν ο σα κατὰ τὰς βασιλείους περιοχὰς φιλοπόνως α μα καὶ εὐσεβῶς ὁ ἀοίδιμος βασιλεὺς ἐτεκτήνατο· (93) ἐξελθέτω δὲ τῶν βασιλείων η δη λοιπὸν ὁ λόγος, καὶ χωρείτω πρὸς τὰ ἑξῆς τῶν κατὰ τὴν βασιλεύουσαν ταύτην πόλιν καὶ τὰ περὶ αὐτὴν ἐν οἰκοδομαῖς τε καὶ ἀνοικοδομαῖς θείων οι κων ε ργα τοῦ αὐτοκράτο- 339 ρος. ὁρῶν γὰρ τὸν ἀστικὸν καὶ βάναυσον ο χλον τὸν κατὰ τὴν ἀγοράν, η Φόρος προσαγορεύεται, διατρίβοντα καὶ προστετηκότα ταῖς χρείαις τοῦ βίου ἐν τῷ μὴ ε χειν πλησίον οι κον εὐκτήριον τῆς ψυχικῆς ἐπιμελείας λήθην λαμβάνοντα, ναὸν περικαλλῆ καὶ σε- βάσμιον τῇ θεομήτορι κατὰ τὴν ἀγορὰν ἐδείματο, ὡς α ν καὶ ο μ- βρων καὶ χειμώνων ει η τοῖς ο χλοις ἀλέξημα καὶ ψυχικῆς σωτηρίας ἐντρύφημα καὶ βοήθημα. καὶ τὸν ε τερον δὲ τῆς πανυμνήτου θεο- τόκου, τὸν ἐν τοῖς Χαλκοπρατείοις θεῖον ναὸν τῆς πανσέπτου καὶ ἁγίας σοροῦ, ταπεινὸν ἰδὼν καὶ ἀφώτιστον, καὶ φωτοδόχας ἑκα- τέρωθεν ἀναστήσας ἁψῖδας καὶ τὸ τέγος μετεωρίσας υ ψει εὐπρε- πείας κατηύγασεν καὶ μαρμαρυγαῖς φωτὸς κατηγλάϊσε. τὸν δὲ τοῦ πρώτου τῶν ἀγγέλων ἐν τοῖς Τζήρου λεγομένοις θεῖον ναὸν καὶ τὴν περὶ αὐτὸν φιλάνθρωπον εἰς τοὺς πένητας ὑπουργίαν καὶ χορηγίαν ἐκεῖνός ἐστιν ὁ περιποιησάμενος, καὶ τόν τε ναὸν φαιδρύνας καὶ εἰς τὸ νῦν ὁρώμενον κάλλος περιστήσας καὶ ἀγαγών, καὶ τὴν διακονίαν εἰς τὸ ἀνενδεὲς τῇ τῶν προσόδων ἐπαυξήσει κα- ταστήσας, καὶ ἐπιδαψιλευσάμενος τὸν εἰς τοὺς πένητας ε λεον. καὶ τὸν ἐν Πουλχεριαναῖς δὲ τοῦ ἱερομάρτυρος Λαυρεντίου μέγι- στον ναὸν συμπτωθέντα ἀνέστησε, πολλῆς ἐμπλήσας τερπνότητος. καὶ α λλους δὲ ἱεροὺς οι κους ἀμφὶ τοὺς ἑκατὸν περὶ τὴν πόλιν ἀνέ- στησε, πτωχοτροφεῖά τε καὶ ξενῶνας ἐκαινούργησε, καὶ τῶν πα- λαιωθέντων πλεῖστα ἀνενέωσε, νοσοκομεῖά τε καὶ γηροκομεῖα καὶ μοναστήρια. 340 94 Οὐ κατὰ τὴν πόλιν δὲ μόνον τὰ τοιαῦτα τῶν ε ργων θεοφιλῶς τε α μα καὶ φιλοτίμως εἰργάζετο, ἀλλὰ καὶ ταύτης ἐκτὸς τὴν ὁμοίαν ἐπεδείκνυτο ἐπιμέλειαν. μεθ' η ς καὶ τὸν τοῦ ἀποστό- λου καὶ εὐαγγελιστοῦ̓ Ιωάννου τοῦ θεολόγου ἐν τῷ καλουμένᾡ Εβ- δόμῳ ναὸν τῷ χρόνῳ πονήσαντα καὶ καταβληθέντα ἀνίστησι, καλ- λοναῖς τε ὡραΐσας καὶ ὀχυρώμασι κατασφαλισάμενος. ε τι δὲ καὶ τὸν πλησιόχωρον αὐτοῦ τοῦ προδρόμου οι κον, πρὸ πάνυ πολλῶν καταπτωθέντα χρόνων καὶ ἐρείπιον ἀντὶ ναοῦ χρηματίζοντα, περι- καθαίρει μὲν τῆς υ λης καὶ τῶν χωμάτων, ταχίστῃ δὲ οἰκοδομῇ καὶ ἐπιμελείᾳ τῶν περιφανῶν καὶ μεγάλων ι σον καθίστησι. τὸ δὲ τοῦ κορυφαίου τῶν ἀποστόλων τέμενος ἐν τῷ̔ Ρηγίῳ, διὰ τὴν ἀπειλουμένην πτῶσιν α βατον τυγχάνον, αὐτὸς καθελὼν καὶ ἐκ βά- θρων καινουργήσας ἐδείματο εἰς μνήμην αὐτοῦ διηνεκῆ τε καὶ ἀνεπίληστον. ἐν δὲ ταῖς τοῦ Βαθύρσου ποταμοῦ ὑπερκειμέναις
q.140
̓ Ιουστινιανοῦ γεφύραις Καλλινίκου τοῦ μάρτυρος ἠδαφισμένον ναὸν τοῦ προτέρου κρείττονα η γειρεν. ἐν δὲ τῷ καλουμένῳ τούτῳ Στενῷ, τὸν αὐχένα τοῦ Εὐξείνου φημί, τὸν τοῦ ἁγίου Φωκᾶ πάν- σεπτον οι κον θεαρέστως τε καὶ θεοφιλῶς δομησάμενος, καὶ σύστη- μά τι μοναχῶν εὐλαβῶν συναθροίσας, κτίσμασί τε καὶ κτήμασι τὸν τόπον καταπλουτίσας, μονὴν θεοσύλλεκτον καὶ ἰατρεῖον ψυχῶν ἀπειργάσατο. ἐπὶ τούτοις α πασι τὸν τοῦ ἀρχιστρατήγου Μιχαὴλ ἱερὸν οι κον ἐν τῷ Σωσθενίῳ, ἐκ μακρῶν διαρρυέντα χρόνων καὶ 341 πλείστοις ὀκλάσαντα ῥήγμασι καὶ η δη πρὸς γόνυ κλιθέντα σχεδὸν καὶ τὸ πολὺ τῆς περὶ αὐτὸν εὐπρεπείας ἀποβαλόντα, τῶν πτωμά- των τε διανίστησι καὶ πρὸς τὴν προτέραν ἀκμὴν ἀνακαλεσάμενος ὡραιότητος ἁπάσης ε δειξεν ε μπλεων. καὶ περὶ μὲν τοὺς ἱεροὺς οι κους καὶ τὴν τούτων ἐπιμέλειαν καὶ διόρθωσιν, ἀφ' ω ν μάλιστα ἡ περὶ τὸ θεῖον ὁσιότης χαρακτηρίζεται, τοιοῦτος ὁ ἐν βασιλεῦσιν ἀοίδιμος Βασίλειος η ν.
q.141
Εἰδὼς δὲ ο τι ἐπ' οὐδενὶ τοσοῦτον ο σον ἐπὶ σωτηρίᾳ ψυχῶν ὁ θεὸς ἐπευφραίνεται, καὶ ο τι ὁ ἐξάγων α ξιον ἐξ ἀναξίου ὡς στόμα χρηματίζει Χριστοῦ, οὐδὲ περὶ τὸ ἀποστολικὸν τοῦτο ε ργον ἀμελὴς ἐφάνη καὶ ῥάθυμος, ἀλλὰ πρῶτον μὲν τὸ τῶν̓ Ιου- δαίων ε θνος ἀπερίτμητόν τε καὶ σκληροκάρδιον, τὸ ο σον ἐπ' αὐ- τῷ, εἰς τὴν ὑποταγὴν σαγηνεύει Χριστοῦ. κελεύσας γὰρ αὐτοὺς τῆς οἰκείας θρησκείας τὰς ἀποδείξεις κομίζοντας εἰς διαλέξεις χω- ρεῖν καὶ η δεικνύναι τὰ κατ' αὐτοὺς ἰσχυρά τε καὶ ἀναντίρρητα, η πειθομένους ο τι κεφάλαιον τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν ὁ Χρι- στὸς η ν καὶ ο τι σκιᾶς τύπον ει χεν ὁ νόμος, η τῇ ἐπιλάμψει τοῦ ἡλιακοῦ φωτὸς διασκεδάζεται, προσέρχεσθαι τῇ τοῦ κυρίου διδα- σκαλίᾳ καὶ βαπτίζεσθαι, προσθεὶς δὲ καὶ ἀξιωμάτων τοῖς προσερ- χομένοις διανομὰς καὶ τοῦ βάρους τῶν προτέρων ἀπαλλάξας φόρων καὶ ἐπιτίμους ἐξ ἀτίμων ποιεῖν κατεπαγγειλάμενος, πολλοὺς τοῦ ἐπικειμένου καλύμματος τῆς πωρώσεως ἠλευθέρωσε καὶ πρὸς πί- 342 στιν ει λκυσε τοῦ Χριστοῦ, εἰ καὶ πάλιν οἱ πλείους μετὰ τὴν ἐκ τοῦ βίου τοῦ βασιλέως ἐπαναχώρησιν πρὸς τὸν οἰκεῖον ὡς κύνες ὑπέστρεψαν ἐμετόν. ἀλλὰ κα ν ἐκεῖνοι, μᾶλλον δέ τινες ἐκείνων, ὡς Αἰθίοπες ε μειναν ἀμετάβλητοι, ἀλλ' ο γε φιλόθεος βασιλεὺς ἐντελεῖς τοῦ ε ργου τοὺς μισθοὺς ε νεκα τῆς σπουδῆς παρὰ θεοῦ ἀπολήψεσθαι ε μελλεν. 96̔ Ωσαύτως δὲ καὶ περὶ τὸ Βουλγάρων γένος εὑρίσκεται διαγεγονώς. τὸ γὰρ τοιοῦτον ε θνος, εἰ καὶ πρὸ τούτου τὴν πρὸς εὐσέβειαν μεταβολὴν εἰσδέξασθαι ε δοξε καὶ πρὸς τὸν χριστιανισμὸν μετελθεῖν, ἀλλ' ο μως ἀπαγὲς η ν ε τι πρὸς τὸ καλὸν καὶ ἀνίδρυτον, ὡς ὑπὸ ἀνέμου φύλλα ῥᾳδίως σαλευόμενον καὶ μετακινούμενον. ἀλλὰ ταῖς τοῦ βασιλέως συχναῖς παραινέσεσι καὶ ταῖς λαμπραῖς δεξιώσεσιν, ε τι δὲ καὶ ταῖς μεγαλοψύχοις φιλοτιμίαις τε καὶ δωρεαῖς, ἀρχιεπίσκοπόν τε πείθεσθαι καταδέξασθαι καὶ ἐπισκόποις καταπυκνωθῆναι τὴν χώραν ἀνέχεται· καὶ διά τε τούτων διά τε τῶν ἐξ ὀρέων τε καὶ τῶν σπηλαίων τῆς γῆς μετακληθέντων καὶ ἐκεῖσε παρὰ τοῦ βασιλέως ἀποσταλέντων, τῶν εὐσεβῶν μοναστῶν, τά τε πατρῷα η θη καταλιμπάνει καὶ ὁλόκληρον τῷ Χριστῷ σαγηνεύεται. 97̓ Αλλὰ καὶ τὸ τῶν̔ Ρῶς ε θνος δυσμαχώτατόν τε καὶ ἀθεώτατον ο ν χρυσοῦ τε καὶ ἀργύρου καὶ σηρικῶν περιβλημάτων ἱκαναῖς ἐπιδόσεσιν εἰς συμβάσεις ἐφελκυσάμενος, καὶ σπονδὰς πρὸς αὐτοὺς σπεισάμενος εἰρηνικάς, ἐν μετοχῇ γενέσθαι καὶ τοῦ σωτη- 343 ριώδους βαπτίσματος ε πεισε καὶ ἀρχιεπίσκοπον παρὰ τοῦ πατριάρ- χοὐ Ιγνατίου τὴν χειροτονίαν δεξάμενον δέξασθαι παρεσκεύασεν, ο ς κατὰ τὴν τοῦ εἰρημένου ε θνους χώραν παραγεγονὼς ἀπὸ τοιαύ- της πράξεως εὐπαράδεκτος τῷ ε θνει γεγένηται. τοῦ γὰρ α ρχον- τος τοῦ τοιούτου γένους σύλλογον τοῦ ὑπηκόου ποιησαμένου καὶ μετὰ τῶν περὶ αὐτὸν γερόντων προκαθεσθέντος, οι τῶν α λλων μᾶλλον τῇ δεισιδαιμονίᾳ διὰ τὴν μακρὰν συνήθειαν προστετηκότες ἐτύγχανον, καὶ σκοπουμένων περί τε τῆς οἰκείας καὶ τῶν
q.142
Χριστια- νῶν πίστεως, εἰσκαλεῖται ὁ α ρτι πρὸς αὐτοὺς φοιτήσας ἀρχιερεύς, καὶ τίνα τὰ παρ' αὐτοῦ καταγγελλόμενα καὶ αὐτοὺς διδάσκεσθαι μέλλοντα ἐπυνθάνετο. τοῦ δὲ τὴν ἱερὰν τοῦ θείου εὐαγγελίου βίβλον προτείναντος, καί τινα τῶν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν καὶ θεοῦ θαυμάτων αὐτοῖς ἀπαγγείλαντος, καὶ τῶν ὑπὸ τοῦ θεοῦ τερατουργηθέντων κατὰ τὴν παλαιὰν τὴν ἱστορίαν αὐτοῖς ἀναπτύξαντος," εἰ μή τι τῶν ὁμοίων" ε φασαν εὐθέως οἱ̔ Ρῶς" καὶ ἡμεῖς θεασό- μεθα, καὶ μάλιστα οι ον τὸ ἐν τῇ καμίνῳ τῶν τριῶν λέγεις παίδων, οὐκ α ν σοι ο λως πιστεύσωμεν, οὐδὲ τὰς ἀκοὰς ἡμῶν ε τι τοῖς ὑπὸ σοῦ λεγομένοις ὑπόσχωμεν." ὁ δὲ πεποιθὼς ἐπὶ τῷ ἀψευδεῖ τοῦ εἰπόντος ο τι ο ἐὰν αἰτήσητε ἐν τῷ ὀνόματί μου λήψεσθε καὶ ο τι ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ τὰ ε ργα, α ἐγὼ ποιῶ, κἀκεῖνος ποιήσει, καὶ μείζονα τούτων ποιήσει, ο ταν οὐ πρὸς ἐπίδειξιν ἀλλὰ πρὸς σωτη- ρίαν ψυχῶν μέλλει γίνεσθαι τὰ γινόμενα, ε φη πρὸς αὐτούς" εἰ 344 καὶ μὴ ε ξεστιν ἐκπειράζειν κύριον τὸν θεόν, ἀλλ' ο μως εἰ ἐκ ψυχῆς διεγνώκατε προσελθεῖν τῷ θεῷ, αἰτήσασθε ο περ καὶ βούλεσθε, καὶ ποιήσει τοῦτο πάντως διὰ τὴν πίστιν ὑμῶν ὁ θεός, κα ν ἡμεῖς ἐσμὲν εὐτελεῖς καὶ ἐλάχιστοι." οἱ δὲ ᾐτήσαντο αὐτὸ τὸ τῆς πί- στεως τῶν Χριστιανῶν βιβλίον, η τοι τὸ θεῖον καὶ ἱερὸν εὐαγγέ- λιον, ἐν τῇ ὑπ' αὐτῶν ἀναφθείσῃ ἐμβληθῆναι πυρκαϊᾷ· καὶ εἰ ἀβλαβὲς τηρηθείη καὶ α καυστον, προσελθεῖν τῷ παρ' αὐτοῦ κη- ρυσσομένῳ θεῷ. ῥηθέντων δὲ τούτων, καὶ τοῦ ἱερέως πρὸς τὸν θεὸν τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ τὰς χεῖρας ἐπάραντος, καὶ εἰπόντος ο τι δόξασόν σου τὸ α γιον ο νομα,̓ Ιησοῦ Χριστὲ ὁ θεὸς ἡμῶν, καὶ νῦν ἐν ὀφθαλμοῖς τοῦ ε θνους τούτου παντός, ἐρρίφη εἰς τὴν κά- μινον τοῦ πυρὸς ἡ τοῦ ἁγίου εὐαγγελίου βίβλος. ὡρῶν δὲ διελη- λυθυιῶν ἱκανῶν, ει τα τῆς καμίνου κατασβεσθείσης, εὑρέθη τὸ ἱερὸν πυκτίον διαμεῖναν ἀπαθὲς καὶ ἀλώβητον καὶ μηδεμίαν ὑπὸ τοῦ πυρὸς δεξάμενον λύμην η μείωσιν, ὡς μηδὲ τῶν ἐν τοῖς κλειδώμασι τῆς βίβλου κροσσῶν τὴν οἱανοῦν ὑπομεινάντων φθορὰν η ἀλλοίωσιν. ο περ ἰδόντες οἱ βάρβαροι, καὶ τῷ μεγέθει καταπλα- γέντες τοῦ θαύματος, ἀνενδοιάστως βαπτίζεσθαι η ρξαντο. 98 Ου τως ου ν τῶν τοιούτων ε ργων ἐν τοῖς χρόνοις τῆς βασιλείας τοῦ συνετοῦ βασιλέως Βασιλείου καταπραττομένων, καὶ δεξιῶς κατὰ νοῦν τῶν πραγμάτων χωρούντων αὐτῷ, καὶ τοῦ καθ' ἡμέραν θάλλοντος βίου, καὶ εὐθυμίας χορευούσης περὶ τὴν πόλιν 345 καὶ τὰ βασίλεια, καὶ γαλήνης ἡπλωμένης ἀνὰ πᾶσαν σχεδὸν νῆσον καὶ η πειρον, ἐξαίφνης λαῖλαψ καὶ ζάλη καὶ καταιγὶς συμφορῶν τοῖς ἀνακτόροις ἐκώμασε, κοπετὸς καὶ θρῆνος καὶ̓ Ιλιὰς λυπηρῶν καὶ τραγῳδία θλιβερῶν ἐχόρευσε περὶ τὰ βασίλεια. ὁ γὰρ φίλτα- τος καὶ πρωτότοκος υἱὸς τῷ βασιλεῖ Κωνσταντῖνος ἐν αὐτῷ τῷ α νθει τῆς ἡλικίας, ἐν τῇ ἀκμῇ τῆς νεότητος, ἐν τῷ πρὸς ζῆλον α ρχεσθαι τρέχειν τῆς πατρικῆς γενναιότητος, ὀξείᾳ νόσῳ περιπε- σὼν καὶ ἐπὶ ὀλίγαις ἡμέραις τῷ πυρετῷ καυσωθείς, πᾶσαν τὴν ζωτικὴν ἰκμάδα τοῦ παρὰ φύσιν λάβρου πυρὸς συντόμως ἐκδα- πανήσαντος, τὸν βίον ἐξέλιπε, πένθος ἀμύθητον καταλιπὼν τῷ πατρί. πλὴν ἐπεὶ λόγῳ κρατεῖν ὀφείλει τῶν ἀλόγων παθῶν ὁ πε- παιδευμένος ἀνήρ, καὶ αὐτὸς α νθρωπος ω ν καὶ θνητὸς ῃ δει καὶ τὸν υἱὸν ε χων ὁμοίως θνητόν, καὶ διὰ τοῦτο τὸ πέρα τοῦ μετρίου τὸ συμβὰν ἀποδύρεσθαι ὡς ἀγεννές τε καὶ α νανδρον τῇ γυναικωνί- τιδι διδοὺς θᾶττον ἐγένετο ἑαυτοῦ, καὶ τὴν εὐχάριστον τοῦ γεν- ναίοὐ Ιὼβ φωνὴν ἀνεφθέγξατο," ὁ κύριος ε δωκεν" εἰπών," ὁ κύ- ριος αυ θις ἀφείλατο. ὡς τῷ κυρίῳ ε δοξεν, ου τω καὶ γέγονεν. ει η αὐτοῦ εὐλογημένον τὸ ο νομα." καὶ" τί" φησί" θαυμαστόν, εἰ ὁ δοὺς πάλιν ἀπείληφεν, ὡς ἐβούλευεν, ο περ δέδωκεν;" καὶ μᾶλλον εἰς παραμυθίαν τῆς μητρὸς καὶ τῶν ἀδελφῶν γεγονὼς η ν ἐπὶ τῶν συνήθων αυ θις, προϊστάμενος ὀρφανῶν, χήραις ἐπικου346 ρῶν, χορηγῶν στρατιώταις καὶ πένησιν, ἀδικουμένοις ἐπαμύνων, καὶ τῶν φοβουμένων τὸν κύριον ἡδέως καὶ εὐμενῶς ἀκροώμενος, τὰ λυσιτελῆ καὶ σωτήρια καὶ τὴν α νω βασιλείαν
q.143
προξενοῦντα ἐξη- γουμένων καὶ ὑποτιθεμένων αὐτῷ. 99̓ Επεὶ δὲ εἰώθασι πολλάκις οἱ καθεστηκότες ἐπὶ τῶν ἀρχῶν καὶ τῶν διοικήσεων, τὴν ευ νοιαν δῆθεν ὑπεμφαίνειν ἐθέ- λοντες, τάχα δὲ καὶ μονιμωτέραν ἐντεῦθεν οἰόμενοι τὴν ἀρχὴν ἑαυτοῖς καταστήσασθαι, ὑποτιθέναι τὰ πρὸς αυ ξησιν τῶν εἰσφο- ρῶν καὶ τὸν τῶν προσόδων συντελοῦντα πλεονασμόν, ὑπέμνησέ ποτε καὶ τῷ γενναίῳ τούτῳ βασιλεῖ ἀπὸ τοιαύτης γνώμης ὁ τὴν τοῦ γενικοῦ τὸ τηνικαῦτα διέπων ἀρχὴν ἀποσταλῆναι εἰς τὰ ὑπὸ τὴν̔ Ρωμαϊκὴν ἐξουσίαν α παντα θέματα τοὺς λεγομένους ἐπόπτας τούτους καὶ ἐξισωτάς, ὡς α ν, φησί, τοὺς ἀγροὺς καὶ τὰ χωρία, ω ν ὁ χρόνος τοὺς δεσπότας διά τινα περιπέτειαν τοῖς οἰκείοις ἐπέ- κλυσε ῥεύμασι, πρὸς ἑτέρους διάθωνται καὶ πρόσοδον ἐντεῦθεν οὐχὶ μικρὰν τῷ ταμιείῳ τῷ βασιλικῷ προσπορίσωσιν. ὁ δὲ βα- σιλεὺς ἀποδέχεσθαι προσποιησάμενος τὴν ὑπόμνησιν, ἐκλέξασθαι καὶ εὐτρεπίσαι καὶ αὐτῷ προσαγαγεῖν τοὺς ὀφείλοντας τὸ ε ργον ἐπιτελέσαι καλῶς προετρέψατο. σκεψάμενος δὲ καὶ φροντίσας ὁ γενικός, καὶ ὡς ἐδόκει κάλλιστα τοὺς ἀρίστους ἐπιλεξάμενος, καὶ τὰς τῶν ἐκλεγέντων κλήσεις εἰσαγαγὼν πρὸς αὐτόν, πολλῆς ἐνομίσθη μέμψεως α ξιος καὶ σφοδροτέροις ὑπεβλήθη ὀνειδισμοῖς, 347 εἰ τοιούτους εἰς τὸ τοιοῦτον ε ργον προβάλλεται. τοῦ δὲ μὴ ε χειν ἐν τοῖς πολιτευομένοις κρείττονας λέγοντος, ὁ βασιλεὺς ἀπεκρίνατο ο τι παρ' ἐμοὶ τοιοῦτον τὸ τῆς προκειμένης διακονίας ε ργον κρίνε- ται ω στε, ει περ οι όν τε η ν, αὐτὸν ἐμὲ πρὸς τὴν τούτων διοίκησιν ἐξελθεῖν. ἐπεὶ δὲ τοῦτο οι δα ο τι δοκεῖ τυχὸν ἀπρεπὲς καὶ ἀδύνα- τον, ἐξ ἀνάγκης ἐπὶ τοῖς δυσὶ τῆς πολιτείας μαγίστροις, οι καὶ χρόνῳ καὶ πείρᾳ καὶ ταῖς πολλαῖς ἐν τῷ μακρῷ βίῳ τῶν πολιτικῶν ἀρχῶν διοικήσεσιν, ἐν αι ς ἐξητάσθησαν, ἀκίβδηλον καὶ κα- θαρὸν τῆς ἀρετῆς ἐξενηνόχασι τὸ δοκίμιον, τὰς ἐλπίδας ἀποσα- λεύω, καὶ τὴν διακονίαν ὑπὸ τούτων ἀνυσθῆναι δεόντως θαρρῶ. ἀπελθὼν ου ν, φησίν, αὐτὸς σὺ τούτοις ἀπάγγειλον τὸ τῆς διακο- νίας ἐπωφελὲς καὶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν. καὶ βουλομένων αὐτῶν ἐξελθεῖν ἐπευδοκῶ καὶ αὐτὸς καὶ ἐπισφραγίζω τὸ βούλευμα. ὡς δὲ ἀκούσαντες οἱ α νδρες η λθον εἰς ε κπληξιν, καὶ τὸ γῆρας ἀνθ' ἱκετηρίας καὶ τοὺς πολλοὺς ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ καμάτους καὶ πόνους αὐτῶν προβαλλόμενοι παρενεχθῆναι τὸ τῆς τοιαύτης διακονίας πο- τήριον ἐξ αὐτῶν καθικέτευον, ἐξ ἀνάγκης ὑπέστρεψεν α πρακτος ὁ πεμφθείς, καὶ τῷ βασιλεῖ τὰ παρὰ τῶν μαγίστρων ἀπήγγειλεν. α περ ἀκούσας ει πεν ὁ βασιλεὺς ο τι εἰ τὸ ἐμὲ ἐξελθεῖν δοκεῖ τε καὶ λέγεται ει ναι ἀδύνατον, παραιτοῦνται δὲ τὴν ὑπουργίαν καὶ οἱ λαμ- πρότατοι μάγιστροι, οὐδένα ε χων τοῦ πράγματος διοικητὴν ἀξιόχρεων καταλειφθῆναι τὸ ὑποβαλλόμενον βούλομαι ἀνεπίσκεπτον καὶ ἀδιε- ρεύνητον. κρεῖττον γάρ, φησί, παρακερδαίνειν τινὰς ἀπὸ τῶν ἐμῶν 348 οὐ καλῶς η κακῶς ὑποπεσεῖν τινὰ ζημιώδει κακῷ καὶ ἐπιτριβούσῃ αὐτὸν συμφορᾷ. καὶ ἐπὶ τούτῳ τὸν α παντα χρόνον τῆς αὐτοκρα- τορίας αὐτοῦ ε μεινεν ἀνέποπτος, ὡς α ν τις ει ποι, καὶ ἀνεξίσωτος, η μᾶλλον εἰπεῖν ἐλεύθερός τε καὶ ἀδιάπρακτος, ὁ ὑπὸ τὴν̔ Ρωμαϊ- κὴν ἐξουσίαν α πας τῶν ο λων θεμάτων λαὸς καὶ τὰ χωρία καὶ οἱ ἀγροὶ τοῖς γειτονοῦσι τῶν πενήτων προκείμενοι εἰς ἀπόλαυσιν. τοιοῦτος η ν περὶ πᾶν τὸ ὑπήκοον, μάλιστα δὲ τὸν ο χλον τὸν ἀγρο- δίαιτον, πατρικὴν ἐπιδεικνύμενος κηδεμονίαν καὶ πρόνοιαν ὁ ἀγα- θὸς βασιλεύς. 100̓ Αλλὰ καὶ πάλιν ὁ φθόνος ἑτέραν η γειρε περὶ τὰ βασίλεια ζάλην καὶ θύελλαν, καθ' ἑαυτῆς τὴν φύσιν συντα- ράσσων τε καὶ κυκῶν. α ρτι γὰρ τοῦ φιλτάτου τῷ βασιλεῖ υἱοῦ Κωνσταντίνου τὸν βίον ἀπολιπόντος, καὶ μεταπεσόντος τοῦ φίλ- τρου καὶ τῶν ἐλπίδων ἐπὶ τὸν δεύτερον υἱὸν Λέοντα, οὐκ η νεγκε πράως τὸ βάσκανον τῶν δαιμόνων φῦλον τὸ πρᾶον καὶ η συχον καὶ εὐσεβὲς α μα καὶ ἐμμελές, ὡς ε οικεν, ὁρῶν τοῦ διαδέχεσθαι μέλλοντος τὴν βασίλειον ταύτην ἀρχήν, καὶ τὴν ἐντεῦθεν τοῦ ὑπηκόου στοχαζομένην ἐπὶ τῆς αὐτοῦ βασιλείας εὐετηρίαν καὶ πρὸς πάντα τὰ
q.144
ἐπαινούμενα αυ ξησιν· καὶ διὰ τοῦτο κονίεται κατ' αὐτοῦ καὶ οὑτωσί πως ἀνταγωνίζεται. η ν τις τῶν πάνυ φιλουμένων καὶ πιστευομένων παρὰ τῷ ἀοιδίμῳ Βασιλείῳ μονα349 χός, ὡς ἐδόκει, καὶ ἱερεύς, καὶ φίλος αὐτῷ καὶ ὑπουργὸς δεξιός, ο ν Σανδαβαρηνὸν κατωνόμαζον· ο ς εἰ καὶ παρὰ τοῦ βασιλέως ἐστέργετο, ἀλλ' οὐκ ει χε παρὰ τοῖς α λλοις δόξαν χρηστὴν οὐδ' ὑπόληψιν ἀνεπίληπτον. καὶ διὰ τοῦτο πολλάκις καὶ ὑπὸ τοῦ σο- φωτάτου διεκωμῳδεῖτο Λέοντος ὡς γόης καὶ ἀπατεὼν καὶ εἰς α μὴ δεῖ τὸν βασιλέα παρασύρων καὶ τῶν καθηκόντων ἐκδιαιτῶν. α δὴ πυνθανόμενος ὁ φέναξ ἐκεῖνος καὶ πονηρὸς ευ νοιαν πλάττεται καὶ φιλίαν πρὸς τὸν χρηστὸν ὑποκρίνεται Λέοντα, καὶ φησὶ πρὸς αὐτὸν ὡς ι να τί νεανίας η δη ω ν καὶ παρὰ τῷ πατρί σου φιλούμε- νος μὴ ἐπιφέρῃ κρυπτῶς ῥομφαίαν η μάχαιραν, ο ταν κατ' ἀγροὺς συνιππάζῃ σου τῷ πατρί, ι να καὶ αὐτῷ, εἰ κατὰ θηρίου χρείαν σχῇ, ἐπιδιδῷς, καὶ ει τι λαθραῖον πολλάκις κατ' αὐτοῦ ἐπιβού- λευμα γένηται, μὴ α νοπλος εὑρεθῇς, ἀλλ' ε χῃς τι μεθ' ο του δυνηθῇς τοὺς πατρικοὺς ἐχθροὺς ἀνταμύνασθαι. οὐχ ὑπειδόμε- νος δὲ τὸν δόλον ἐκεῖνος οὐδὲ τὸ δολερὸν τοῦ ἀνδρὸς συννοήσας (τὸ γὰρ μὴ πρόχειρον εἰς κακίαν οὐδὲ ὑπονοεῖν ἐστὶ τὰ πονηρὰ εὐχερές) δέχεται τὴν βουλὴν καὶ πείθεται μάχαιραν τοῦ ὑποδήμα- τος ἐντὸς ἐπιφέρεσθαι. ὡς ου ν ὁ ἐπίβουλος ε γνω χωρήσασαν εἰς ε ργον τὴν αὐτοῦ συμβουλήν, ἀπαγγέλλει τῷ βασιλεῖ ο τι ὁ υἱός σου ἐπιβουλεύει σε ἀνελεῖν· καὶ εἰ ἀπιστεῖς, ο ταν κατὰ θήραν η που α λλοθι μέλλεις τῆς βασιλίδος ὑπεξελθεῖν, κέλευσον περιαιρεθῆναι τὰ πέδιλα τῶν ποδῶν αὐτοῦ, καὶ εἰ εὑρεθήσεται ξίφος ἐπιφερόμε- νος, γνῶθι ο τι πρὸς τὴν σὴν αὐτὸ σφαγὴν ἡτοιμάσατο. καταγ- 350 γελθείσης ου ν ἐξόδου βασιλικῆς συνεξῆλθεν α παν τὸ εἰωθός, καὶ κατά τινα τόπον γενομένων αὐτῶν προσποιεῖται χρείαν ε χειν μα- χαίρας ὁ βασιλεύς, καὶ ἐπεζήτει ταύτην μετὰ σπουδῆς. συμπαρ- ὼν δὲ ὁ υἱός, καὶ μηδὲν τῶν ὑπονοουμένων τῷ πατρὶ προειδόμε- νος, ἀκάκως πάνυ καὶ ἀπονήρως ἐφελκυσάμενος η ν ἐπεφέρετο μά- χαιραν ἐπιδίδωσι τῷ πατρί. γενομένου δὲ τούτου ε δοξεν εὐθέως ἡ κατ' αὐτοῦ προσαγγελία πιστὴ καὶ αἱ παρ' αὐτοῦ ἀπολογίαι μάταιαι καὶ κεναί. ὑποστρεψάντων ου ν αὐτίκα πρὸς τὰ βασίλεια, πρὸς ὀργὴν ὁ βασιλεὺς κατὰ τοῦ υἱοῦ διανίσταται, καὶ κατά τινα τῶν βασιλείων οι κων, ο ς Μαργαρίτης κατονομάζεται, ε μφρουρον τοῦτον πεποίηται, καὶ τῶν ἐρυθρῶν πεδίλων ἀπογυμνοῖ. διηρέ- θιστο δὲ παρὰ τοῦ ἐχθροῦ καὶ ἐκδικητοῦ πρὸς τὸ καὶ τοὺς λύχνους ἐπισβέσαι τῶν ὀφθαλμῶν. ἀλλὰ τοῦτο μὲν ὑπὸ τοῦ τῆς βασιλί- δος ἀρχιερέως καὶ τῆς συγκλήτου βουλῆς κωλύεται διαπράξασθαι, τῆς εἱρκτῆς δ' ο μως ει χεν ἐντός. χρόνου δὲ παραδραμόντος συ- χνοῦ, καὶ τῆς φύσεως οὐ γνωριζούσης ἑαυτὴν ἀλλ' ὑπὸ τῶν πονη- ρῶν πνευμάτων τραχυνομένης, τῶν δὲ τῆς γερουσίας ὑπερεχόντων πολλάκις βουληθέντων ὑπὲρ τοῦ υἱοῦ πρὸς τὸν πατέρα διαπρεσβεύσασθαι, α λλοτε δὲ κατ' α λλην αἰτίαν κωλυομένων, ἀπὸ τοιαύτης προφάσεως ευ λογον ε σχον ἀφορμὴν εἰς τὸ κατανύσαι τὸ βούλημα. (101) η ν τι ζῷον πτηνὸν ἐν ταλάρῳ πλεκτῷ κατὰ τὰ βασίλεια αἰωρούμενον, μιμηλὸν καὶ πολύφωνον, ο ψιττακὸς ὀνομάζεται· ο περ ει τε πρός τινων διδαχθὲν ει τε α λλως πως πολλάκις" αι αι κῦρ 351 Λέων" ἐφθέγγετο. πανδαισίας δέ ποτε τελουμένης τῷ βασιλεῖ, καὶ τῶν πρώτων τῆς βουλῆς συνεστιωμένων αὐτῷ, καὶ τοῦ ο ρνι- θος πολλάκις φθεγγομένου τὸ προρρηθέν, ἐπιστυγνάσαντες οἱ δαι- τυμόνες καὶ τῆς εὐωχίας παυσάμενοι ἐπὶ συννοίας ἐκάθηντο. οι ς προσσχὼν ὁ βασιλεὺς τὴν αἰτίαν τῆς τῶν ἐδεστῶν ἀποχῆς ἐπυνθά- νετο. οἱ δὲ δακρύων ὑποπλησθέντες τοὺς ὀφθαλμοὺς" τίνα βρῶ- σιν" ει πον" φαγούμεθα, ου τως ὑπὸ τῆς φωνῆς τοῦ ἀλόγου τούτου ὀνειδιζόμενοι οἱ δοκοῦντες ἡμεῖς λογικοί τε καὶ φιλοδέσποτοι, ο τι αὐτὸ μὲν τὸν οἰκεῖον ἀνακαλεῖται δεσπότην, ἡμεῖς δὲ τρυφῶντες λήθην τοῦ μὴ ἀδικήσαντος δεσποσύνου ἐλάβομεν. εἰ μὲν γὰρ ἐλέγχεται ἀδικῶν καὶ κατὰ τῆς πατρικῆς κεφαλῆς
q.145
εὐτρεπίσας τὴν δεξιάν, αὐτόχειρες αὐτοῦ ἡμεῖς πάντες γενοίμεθα καὶ τοῦ αι ματος αὐτοῦ κορεσθείημεν· εἰ δὲ ἐφ' οι ς ἐνεκλήθη διαφεύγει τὸν ε λεγ- χον, μέχρι τίνος ἡ συκοφάντις γλῶσσα δυναμωθήσεται κατ' αὐ- τοῦ;" μαλακισθεὶς ου ν τοῖς τοιούτοις τῶν λόγων ὁ βασιλεὺς τότε μὲν καθεσθῆναι τούτους προσέταξε, καὶ σκοπῆσαι περὶ τοῦ πρά- γματος ἐπηγγείλατο, μετ' οὐ πολὺ δὲ πρὸς τὴν φύσιν ἐπανελθὼν ἐξάγει τε τῆς φρουρᾶς καὶ εἰς ο ψιν α γει αὐτοῦ, καὶ τὴν πένθιμον ἀμείβει στολήν, καὶ τὸ περιττὸν τῆς ἐν τῇ λύπῃ τραφείσης κόμης περιαιρεθῆναι κελεύει, καὶ τὴν προτέραν τῆς βασιλείας τάξιν καὶ τιμὴν ἀποδίδωσιν. 102 Οὐ πολὺ τὸ ἐν μέσῳ, καὶ φθινάδι νόσῳ περιπίπτει 352 ὁ βασιλεύς, ἐκ διαρροίας παρακολουθησάσῃ γαστρός, η τὴν ἀρ- χὴν ὑπό τινος τῶν κατὰ θήραν παραπτώσεων ε λαβεν· καὶ λοιπὸν κατ' ὀλίγον τῇ τοιαύτῃ τηκεδόνι κατεμαραίνετο. διαθεὶς δὲ τὰ τῆς βασιλείας α ριστα καὶ τὸν κληρονόμον γνωρίσας, καὶ περὶ τῶν καθ' ε καστα τὰ εἰκότα βουλευσάμενός τε καὶ ἐμφρόνως διορισά- μενος, υ στερον πυρετοῦ καυσώδους ἀναφλεγέντος αὐτῷ πᾶσαν τὴν ζωτικὴν ἰκμάδα ἀνιμωμένου καὶ ἀναλίσκοντος τὸν βίον ἀπέλιπε, συμβασιλεύσας μὲν τῷ πρὸ αὐτοῦ Μιχαὴλ χρόνον ε να, ἐν ἑτέροις δὲ χρόνοις ἐννεακαίδεκα περὶ τὴν αὐτοκράτορα τῆς βασιλείας δια- πρέψας ἀρχήν, α ριστα μὲν τὰ πολιτικὰ διαθείς, κάλλιστα δὲ καὶ περὶ τὰ στρατιωτικὰ διαγεγονώς, καὶ πλατύνας μὲν τὰ ο ρια τῆς ἀρχῆς, ἀδικίαν δὲ καὶ βίαν ἐξελάσας ἀπὸ τοῦ ὑπηκόου παντός, ὡς καὶ τὴν̔ Ομηρικὴν περὶ τοῦ ἀρίστου βασιλέως μαρτυρίαν ἁρ- μόζειν αὐτῷ τὴν ἀμφότερον, βασιλεύς τ' ἀγαθὸς κρατερός τ' αἰχμητής. Διαδέχεται δὲ τὴν ο λην τῆς ἐξουσίας ἀρχὴν ὁ καὶ παρὰ τῆς φύσεως καὶ παρὰ τῆς ἀρετῆς ἐπὶ τὸν πατρῷον κλῆρον καλούμενος καὶ παρὰ τοῦ ὑπηκόου δι' εὐχῶν ἐπιζητούμενος, Λέων ὁ πραότα- τος καὶ σοφώτατος καὶ πρῶτος τῶν ε τι περιλειπομένων υἱῶν. Καὶ τὰ μὲν περὶ τῆς εὐσεβοῦς βασιλείας Βασιλείου τοῦ ἀοι- δίμου, ο σα μὴ τῆς λήθης παρεσύρη ῥεύμασι καὶ τῷ διὰ μέσου χρόνῳ ἐξίτηλα γέγονε, καὶ αὐτὴ δὲ ἡ πρὸ τῆς βασιλείας ἀγωγή, 353 καὶ ο σα ἡ τῆς ο λης αὐτοῦ ζωῆς περιέχει ὑπόθεσις, κατὰ τὸ ἡμῖν ἐφικτόν, καθὼς ἡ τῆς ἀληθείας ει χε φύσις, ἀπήγγελται καὶ ἱστόρηται.
q.146
ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΛΕΟΝΤΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ. ΛΟΓΟΣ Ζ. Βασίλειος τελευτήσας, Λέων ὁ υἱὸς αὐτοῦ αὐτοκράτωρ ἐβασί- λευσεν ε τη ει κοσι πέντε, μῆνας ὀκτώ. Στέφανος δὲ ὁ αὐτοῦ ἀδελ- φὸς κληρικὸς ω ν καὶ σύγκελλος συνῆν τῷ πατριάρχῃ Φωτίῳ, ὑπ' αὐτοῦ ἀναγόμενός τε καὶ παιδευόμενος. ἀπέστειλεν ου ν ὁ βασιλεὺς τὸν στρατηλάτην̓ Ανδρέαν ἐν τῇ Χρυσοπόλει καὶ α λλους συγκλητι- κοὺς σὺν αὐτῷ μετὰ κλήρου καὶ κηρῶν καὶ ἁρμάτων· καὶ ἐξαγαγόντες τοῦ τάφου τὸν Μιχαὴλ ἐν γλωσσοκόμῳ κυπαρισσίνῳ κατέ- θεντο, καὶ ἐπὶ κραβάτου θέντες, ἐντίμως καὶ βασιλικῶς περι- στείλαντες, ἐν τῇ πόλει εἰσήγαγον, καὶ μεθ' υ μνων μέχρι τῶν ἁγίων ἀποστόλων προέπεμψαν, ἑπομένων ἐκεῖσε καὶ τῶν αὐτοῦ ἀδελφῶν, καὶ ἐν λάρνακι κατέθεντο. 2 Μετὰ ταῦτα δὲ ὁ βασιλεὺς τὸν αὐτὸν στρατηλάτην̓ Ανδρέαν α μἀ Ιωάννᾑ Αγιοπολίτῃ, λογίῳ πάνυ ο ντι καὶ λογοθέτῃ 354 τοῦ δρόμου γεγονότι, ἐν τῇ ἁγίᾳ Σοφίᾳ ἀπέστειλεν, οι ἐν τῷ α μβωνι ἀνελθόντες καὶ τὰς τοῦ πατριάρχου Φωτίου αἰτίας πάντων εἰς ἐπήκοον ἀναγνόντες τοῦτον τοῦ θρόνου κατήγαγον, καὶ ὑπερό- ριον αὐτὸν ἐν τῇ μονῇ τῶν̔ Αρμονιανῶν τῇ ἐπονομαζομένῃ τοῦ Βόρδονος ἀνήγαγον. Στέφανον δὲ σύγκελλον τὸν αὐτοῦ ἀδελφὸν πατριάρχην προβάλλεται, ὑπὸ Θεοφάνους χειροτονηθέντα τοῦ πρωτοθρόνου. ε ζησεν δὲ πατριαρχῶν ε τη ε ξ καὶ μῆνας πέντε, καὶ τελευτήσας θάπτεται ἐν τῇ μονῇ Σικεῶν. 3̔ Ο δὲ βασιλεὺς τὸν Ζαοῦτζαν Στυλιανὸν μάγιστρον
q.147
καὶ λογοθέτην τοῦ δρόμου προβάλλεται. 4 Προεδόθη δὲ ἡ πόλις ἡ ἐπώνυμος̔ Υψηλή, καὶ ᾐχμα- λωτίσθησαν ὑπὸ τῶν̓ Αγαρηνῶν πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ. γέγονε δὲ καὶ μέγας ἐμπρησμὸς πλησίον τῶν Σοφιῶν, καὶ ἐνεπρή- σθη καὶ ὁ ναὸς τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Θωμᾶ, ο ν ὁ βασιλεὺς Λέων λαμπρῶς ἀνεκαίνισεν. 5̓ Αποστείλας δὲ ὁ βασιλεὺς εἰς Εὐχαΐταν Θεόδωρον τὸν Σανδαβαρηνὸν ἐν τῇ πόλει εἰσήγαγεν·̓ Ανδρέας δὲ ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν καὶ Στέφανος ὁ μάγιστρος τῆς Καλομαρίας, οἱ πολλὰ πρὸς Βασίλειον διαβληθέντες ὑπὸ τοῦ Σανδαβαρηνοῦ, ὑπέθεντο τῷ βασιλεῖ ὡς βουληθεὶς Φώτιός τε καὶ Θεόδωρος ὁ Σανδαβαρη- νὸς βασιλέα ἐκ συγγενῶν Φωτίου ποιήσασθαι. προσέταξε δὲ ὁ βασιλεύς, καὶ α μφω ἐν τοῖς παλατίοις η γαγον τῶν Πηγῶν, καὶ 355 ἰδίᾳ φρουρεῖσθαι διεκελεύσατο. ἀπεστάλησαν δὲ διαγνώμονες τῶν κατ' αὐτῶν κινουμένων αὐτός τε ὁ μάγιστρος Στέφανος καὶ ὁ δομέστικος̓ Ανδρέας καὶ ὁ Κρατερὸς καὶ ὁ Γοῦμερ πατρίκιοι καὶ̓ Ιωάννης ὁ Αγιοπολίτης.̔ ἀγαγόντες ου ν τὸν πατριάρχην Φώτιον καὶ ἐπὶ θρόνου ἐντίμως καθίσαντες, καὶ αὐτοὶ καθεσθέντες, τὴν ἐξέτασιν ἐποιοῦντο. ὁ δὲ δομέστικος̓ Ανδρέας ε φη τῷ πατριάρχῃ" γνωρίζεις, ω δέσποτα, ἀββᾶν Θεόδωρον;" ὁ δὲ" ἀββᾶν οὐ γνωρίζω Θεόδωρον." ὁ δὲ̓ Ανδρέας" τὸν ἀββᾶν οὐ γνωρίζεις Θεό- δωρον τὸν Σανδαβαρηνόν;" καὶ ὁ πατριάρχης" γνωρίζω τὸν μονα- χὸν Θεόδωρον ἀρχιεπίσκοπον ο ντα Εὐχαΐτων." ἐνεχθέντος δὲ τοῦ Σανδαβαρηνοῦ, λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ̓ Ανδρέας" ὁ βασιλεύς σοι δηλοῖ, ποῦ εἰσὶ τὰ χρήματα καὶ τὰ πράγματα τῆς βασιλείας μου;" ὁ δὲ ε φη" ο που δέδωκεν αὐτὰ ὁ κατὰ τὴν ἡμέραν βασιλεύς· νῦν δὲ ἐπεὶ ταῦτα ὁ βασιλεὺς ζητεῖ, ἐξουσίαν ε χει τοῦ ἀναλαβέσθαι αὐτά." καὶ ὁ̓ Ανδρέας" εἰπέ, τίνα ἐβουλεύου βασιλέα ποιῆσαι τῷ πατρὶ τοῦ βασιλέως ὑποθεὶς τοὺς ὀφθαλμοὺς τὸν ι διον ἀπο- στερῆσαι υἱόν; σὸν συγγενῆ η τοῦ πατριάρχου;" ὁ δὲ ει πεν" οὐκ οι δα ταῦτα περὶ ω ν μοι κακηγορεῖτε." λέγει ου ν ὁ μάγιστρος Στέφανος" καὶ πῶς ἐμήνυσας τῷ βασιλεῖ ἐλέγξειν περὶ τούτου τὸν πατριάρχην;" ὁ δὲ παρευθὺ τοῖς ποσὶ τοῦ πατριάρχου προσπε- σὼν ει πεν" ὁρκίζω σε δέσποτα κατὰ τοῦ θεοῦ ι να πρότερόν με καθαιρήσῃς, καὶ τότε γυμνόν με ο ντα ἱερωσύνης ὡς κακοῦργον ο ντα κολαζέτωσαν· οὐ γὰρ τοιαῦτα τῷ βασιλεῖ ἐδήλωσα." ὁ δὲ 356 πατριάρχης ε φη" μὰ τὴν σωτηρίαν ἐμῆς ψυχῆς, κῦρι Θεόδωρε, ἀρχιεπίσκοπος ει καὶ ἐν τῷ νῦν αἰῶνι καὶ ἐν τῷ μέλλοντι." θυμω- θεὶς ου ν ἐπὶ τούτοις̓ Ανδρέας ε φη" καὶ οὐκ ἐμήνυσας, ἀββᾶ, τῷ βασιλεῖ δι' ἐμοῦ ι να ἐν τούτῳ τὸν πατριάρχην ἐλέγξῃς;" ὁ δὲ ἀπηρνήσατο μηδὲν εἰδέναι. ὑποστρέψαντες ου ν τῷ βασιλεῖ τὰ λαληθέντα ἀνήγγειλαν· ὁ δὲ βασιλεὺς θυμῷ καὶ ὀργῇ ἀκατασχέτῳ ληφθείς, ὡς μὴ ευ λογον αἰτίαν κατὰ τοῦ πατριάρχου εὑρηκώς, ἀποστείλας ε τυψε τὸν Σανδαβαρηνὸν σφοδρῶς καὶ ἐξώρισεν ἐν̓ Αθήναις. κατόπιν δὲ ἀποστείλας ἐξετύφλωσεν αὐτὸν καὶ ἐξώρισεν εἰς̓ Ανατολήν. χρόνων δὲ παρῳχηκότων πολλῶν ἐκ τῆς ἐξορίας αὐτὸν ἀνεκαλέσατο καὶ ἐν τῇ πόλει εἰσήγαγεν, προστάξας σιτηρέ- σια τοῦτον ἐκ τῆς νέας ἐκκλησίας λαμβάνειν· ο ς καὶ τελευτᾷ ἐπὶ Κωνσταντίνου καὶ Ζωῆς τῆς αὐτοῦ μητρός. 6̓ Εν ταῖς ἡμέραις δὲ Λέοντος ὁ Λογγίβαρδος δούξ, γαμβρὸς δὲ τοῦ ῥηγὸς Φραγγίας γεγονώς, ἀντῇρε τῷ βασιλεῖ κα- ταστασιάσας καὶ πᾶσαν τὴν χώραν ὑφ' ἑαυτῷ ποιησάμενος. τοῦτο γνοὺς ὁ βασιλεὺς Κωνσταντῖνον τὸν τῆς τραπέζης σὺν πᾶσι τοῖς δυτικοῖς ἐξαπέστειλεν θέμασιν ω στε καταπολεμῆσαἰ Εγίωνα. συμ- βολῆς δὲ γενομένης οἱ μετὰ Κωνσταντίνου ἡττήθησαν καὶ κατε- σφάγησαν, μόγις ἐκείνου περισωθέντος. γέγονε δὲ τηνικαῦτα καὶ ἡλιακὴ ε κλειψις, ω ρᾳ τῆς ἡμέρας ε κτῃ, ω στε καὶ τοὺς ἀστέρας φαίνεσθαι, ἀνέμων τε βιαία φορὰ καὶ ἀστραπαὶ καὶ βρονταί, 357 ω στε καὶ ἐν τοῦ φόρου ἀναβαθμοῖς τοῦ ἁγίου Κωνσταντίνου ἀν- θρώπους κεραυνωθῆναι ἑπτά. 7̓ Επολιορκήθη δὲ ὑπὸ̓ Αγαρηνῶν ἡ Σάμος, συμπαραληφθέντος καὶ τοῦ στρατηγοῦντος ἐν αὐτῇ Πασπαλᾶ, Λέων δὲ ὁ βασιλεὺς
q.148
βασιλεοπάτορα τὸν Ζαούτζαν τιμᾷ, αὐτὸς καινουργήσας τὸ ο νομα· η δη γὰρ Ζωῇ τῇ αὐτοῦ θυγατρὶ συνεφιλιώθη, τοῦ ταύτης ἀνδρὸς Θεοδώρου, ῳ Γουνιατζίτζης ἐπώνυμον, ἀναιρεθέν- τος φαρμάκῳ. 8 Στεφάνου δὲ πατριάρχου τὸν βίον ἀπολιπόντος,̓ Αντώνιος ὁ τὴν ἐπωνυμίαν Καυλέας πατριάρχης ἀντ' αὐτοῦ προχειρίζεται. 9̓ Αγγελία δὲ κατέλαβεν ὡς ὁ α ρχων Συμεὼν Βουλγαρίας βούλεται κατὰ Ρωμαίων ἐκστρατεύσασθαι, πρόφασιν ε χων τῆς μάχης ταύτην. εὐνοῦχον ει χἑ δοῦλον ὁ βασιλεοπάτωρ Ζαούτζας· Μουσικὸς η ν ο νομα τούτῳ. ου τος συνεφιλιώθη ἀνδράσιν ἐμπο- ρικοῖς καὶ φιλοκερδέσι καὶ φιλοχρύσοις, ἐξ̔ Ελλάδος ου σι, Σταυρακίῳ τε καὶ Κοσμᾷ· οι τινες μεσιτείᾳ τοῦ Μουσικοῦ κερδαίνειν βουλόμενοι τὴν μετὰ Βουλγάρων πραγματείαν ἐν τῇ πόλει ἐν Θεσ- σαλονίκῃ μετέστησαν, κακῶς κουμερκεύοντες τοὺς Βουλγάρους. τῶν δὲ Βουλγάρων ταῦτα τῷ Συμεὼν ἀναγγειλάντων, αὐτὸς δῆλα ταῦτα τῷ βασιλεῖ κατέστησε Λέοντι. ὁ δὲ πάντα ὡς λῆρον ἐλο- γίζετο, τῇ πρὸς Ζαούτζαν προσπαθείᾳ νικώμενος. μανεὶς ου ν ὁ Συμεὼν η ρε κατὰ τῶν̔ Ρωμαίων τὰ ο πλα. ὁ δὲ βασιλεὺς τὸν 358 Κρηνίτην ἀποστέλλει κατ' αὐτοῦ στρατηλάτην ο ντα, λαῷ πολλῷ καὶ α ρχουσι καθοπλίσας αὐτόν. συμβολῆς δὲ ἐν Μακεδονίᾳ γενο- μένης ἡττῶνταἱ Ρωμαῖοι, καὶ κατασφάττεται αὐτός τε ὁ Κρηνίτης καὶ ὁ̓ Αρμένιος Κουρτίκης καὶ α λλοι πολλοί. ἐπεὶ δὲ καὶ Χαζάρους κατέσχεν ὁ Συμεὼν τῶν ἐκ τῆς ἑταιρείας τοῦ βασιλέως Λέοντος, τὰς αὐτῶν ῥῖνας ἀποτεμὼν εἰς αἰσχύνην τῶν̔ Ρωμαίων ἐν τῇ πόλει ἀπέστειλεν· ου ς ἰδὼν ὁ βασιλεύς, καὶ θυμοῦ πλησθείς, Νικήταν τὸν ὀνομαζόμενον Σκληρὸν ἐν τῷ Δανουβίῳ ποταμῷ μετὰ δρομώνων ἐξαπέστειλεν, δοῦναι δῶρα τοῖς Τούρκοις ω στε τὸν Συμεὼν καταπολεμῆσαι. ὁ δὲ τούτοις συντυχὼν καὶ πείσας κατὰ Συμεὼν ο πλα α ρασθαι, ὁμήρους λαβὼν παρ' αὐτῶν πρὸς βασιλέα ὑπέστρεψεν. ὁ δὲ βασιλεὺς διά τε γῆς καὶ θαλάττης διέγνω τοὺς Βουλγάρους πολεμεῖν. καὶ διὰ μὲν θαλάσσης Εὐστάθιον δρουγ- γάριον ἀποστέλλει, διὰ γῆς δὲ πατρίκιον Νικηφόρον τὸν Φωκᾶν, δομέστικον τῶν σχολῶν μετὰ τὴν τελευτὴν̓ Ανδρέου γενόμενον. ω ν μέχρι Βουλγαρίας καταλαβόντων, ὁ βασιλεὺς τὸν κυαίστωρα Κωνσταντινάκιν πρὸς Συμεὼν ἐξαπέστειλεν, ε τι τὴν εἰρήνην στέρ- γων καὶ βουλόμενος σπείσασθαι πρὸς αὐτόν· ο ν Συμεὼν κατα- σχὼν ἐν φρουρᾷ κατακλείει, δόλῳ πρὸς αὐτὸν ὑποπτεύσας παραγενέσθαι. τοῦ Συμεὼν ου ν ἐπὶ τὸ στράτευμα Νικηφόρου ἀσχο- λουμένου, οἱ Τοῦρκοι καταδραμόντες πᾶσαν τὴν Βουλγαρικὴν ἐληΐσαντο γῆν. ο Συμεὼν ἐκμαθὼν κατὰ τῶν Τούρκων ἐτράπετο. οἱ δὲ ἀντιπεράσαντες πόλεμον πρὸς Βουλγάρους συμβάλλουσι καὶ 359 νικῶσι τούτους κατὰ κράτος, ὡς μόλις τὸν Συμεὼν ἐν τῇ Δίστρᾳ περισωθῆναι. ᾐτήσαντο ου ν οἱ Τοῦρκοι τὸν βασιλέα τοὺς Βουλ- γάρων αἰχμαλώτους ὠνήσασθαι· ο δὴ καὶ πεποίηκεν, τοὺς πολί- τας ἐξαποστείλας εἰς τὴν τούτων ἐξώνησιν. ὁ δὲ Συμεὼν δι' Εὐ- σταθίου δρουγγαρίου τὸν βασιλέα περὶ τῆς εἰρήνης ἱκέτευεν· πρὸς η ν ὑπεῖξεν ὁ βασιλεύς, καὶ τὸν Χοιροσφάκτην Λέοντα πρὸς τὸ ταύτην ποιήσασθαι ἐξαπέστειλεν. ὁ δὲ δομέστικος Νικηφόρος καὶ ὁ δρουγγάριος Εὐστάθιος ὑποστρέψαι μετὰ λαοῦ ἐκελεύσθησαν. Λέοντα δὲ Χοιροσφάκτην οὐδὲ λόγου ἠξίωσεν ὁ Συμεών, ἀλλ' ἐν εἱρκτῇ ἐστραγγαλίσατο. ἐκστρατεύσας δὲ κατὰ τῶν Τούρκων πάντας κατέσφαξεν, μὴ δυνηθέντας παρὰ̔ Ρωμαίοις βοήθειαν δέξασθαι. ὑποστρέψας δὲ ἐπὶ τῇ νίκῃ γαυριῶν πρὸς τὸν Λέοντα ε φη" εἰ μὴ πρότερον πᾶσαν τὴν αἰχμαλωσίαν Βουλγάρων λάβω, εἰρήνην οὐ ποιῶ." ἐπένευσεν ου ν ὁ βασιλεὺς ταύτην ἀποδοῦναι. η λθεν ου ν μετὰ Λέοντος ὁ Βούλγαρος Θεόδωρος, οἰκεῖος ω ν τῷ Συμεών, καὶ παρέλαβεν αὐτούς. 10 Τοῦ δὲ δομεστίκου Νικηφόρου πρὸς τοῦ βασιλέως ἐξόχως ἀγαπωμένου, ὁ βασιλεοπάτωρ Ζαούτζας τοῦτον ὡς δυνάστην προεβάλλετο, γαμικὸν μετ' αὐτοῦ ποιῆσαι συνάλλαγμα βου- λόμενος. τοῦ δὲ πρὸς τοῦτο ἀπαναινομένου, μήποτε δῷ ὑπόνοιαν τῷ βασιλεῖ Λέοντι, μανεὶς ἐπὶ
q.149
τούτῳ ὁ Ζαούτζας αἰτίας ἐκίνησε κατ' αὐτοῦ καὶ τῆς ἀρχῆς τοῦτον μετέστησεν. προεβλήθη δὲ ἀντ' αὐτοῦ δομέστικος τῶν σχολῶν ὁ μάγιστρος Κατακαλών. ἐπὶ πολὺ 360 δὲ σχολάσας ὁ Νικηφόρος αυ θις στρατηγὸς ἐν τῷ τῶν Θρᾳκησίων θέματι προχειρίζεται. πολλὰς δὲ καὶ γενναίας ἀνδραγαθίας διὰ πάσης αὐτοῦ ἐν τοῖς πολέμοις καταπραξάμενος βιοτῆς, καὶ πολλὰ κατὰ τῶν̓ Αγαρηνῶν καὶ τῶν α λλων ἐθνῶν στησάμενος τρόπαια, τελευτᾷ τὸν βίον ἐν γήρᾳ καλῷ, υἱοὺς καταλιπὼν Βάρδαν καὶ Λέοντα, ω ν ὁ Βάρδας οἰκειότατος ω ν τῷ βασιλεῖ Λέοντι ἐστέρ- γετό τε καὶ ἠγαπᾶτο καὶ δουλείαις ἐξυπηρετεῖτο ταῖς ἀνηκούσαις τῷ βασιλεῖ. ὁ δὲ βασιλεύς, καθὼς ει ρηται, τὸν Κατακαλὼ προ- χειρισάμενος εἰς δομέστικον κατὰ τοῦ Συμεὼν τοῦτον ἐξαποστέλλει, συνεξαποστείλας αὐτῷ καὶ Θεοδόσιον πατρίκιον καὶ πρωτοβεστιά- ριον. διαπερασάντων δὲ πάντων τῆς ἀνατολῆς θεμάτων τε καὶ ταγμάτων, καὶ πολέμου μετὰ Βουλγάρων συγκροτηθέντος περὶ τὸ Βουλγαρόφυγον, τρέπονταἱ Ρωμαῖοι κακῶς, καὶ πάντες ἀπώλοντο· οι ς συναπώλετο καὶ ὁ πρωτοβεστιάριος Θεοδόσιος. ἐπὶ τούτου καὶ οἱ τῆς Χερσῶνος οἰκήτορες τὸν αὐτῶν ἀπέκτειναν στρατηγὸν Συ- μεὼν τὸν τοῦ̓ Ιωνᾶ. παρελήφθη δὲ καὶ τὸ Κόρον ἐν τῇ Καππα- δοκίᾳ ὑπὸ τῶν̓ Αγαρηνῶν. 11̔ Ο δὲ βασιλεὺς εἰς τὰ Δαμιανοῦ ἐξελθὼν ει χεν μεθ' ἑαυτοῦ καὶ τὴν Ζωὴν τὴν τοῦ Ζαούτζα θυγατέρα καὶ αὐτὸν τὸν Ζαούτζαν. Θεοφανὼ δὲ ἡ τοῦ βασιλέως γαμετὴ οὐ παρῆν ἐκεῖσε, ἀλλ' ἐν τῇ ἁγίᾳ σορῷ τῇ ἐν Βλαχέρναις προσεκαρτέρει εὐχομένη. δόξαν δὲ τῷ βασιλεῖ μεῖναι ἐν τοῖς Δαμιανοῦ, συμβούλιον οἱ τοῦ Ζαούτζα ποιησάμενοι, ο τε υἱὸς αὐτοῦ ὁ Ταύτζης καὶ οἱ λοιποί, τῇ νυκτὶ τὸν βασιλέα διαχειρίσασθαι ἐβουλεύσαντο. ἡ δὲ Ζωὴ 361 τῷ βασιλεῖ συγκαθεύδουσα καὶ τὸν θροῦν ἐνωτισθεῖσα, διὰ τῆς θυρίδος προκύψασα κατεσίγασεν. ὡς δὲ τοῦ δεινοῦ τῆς ἐπιβουλῆς ῃ σθετο ἀκριβῶς, τὸν βασιλέα διυπνίσασα τὸ πραττόμενον κατεσή- μανεν· ο ς ἐν πλοίῳ εὐθὺς εἰσελθὼν εἰς Πηγὰς διεπέρασεν, πάν- τας ἐκεῖσε καὶ αὐτὸν τὸν Ζαούτζαν καταλιπών. ταχὺ δὲ πρωῒ εἰς τὸ παλάτιον εἰσελθὼν̓ Ιωάννην μὲν τὸν βίγλης δρουγγάριον διεδέ- ξατο, Πάρδον δὲ υἱὸν Νικολάου ἑταιρειάρχου ἀντ' αὐτοῦ προεβά- λετο· ὁ γὰρ Νικόλαος ου τος φίλος η ν τῷ βασιλεῖ καὶ πιστός, καὶ [περὶ] τὰ ἀπόρρητα πάντα τοῦ Ζαούτζα δῆλα τούτῳ καθίστη καὶ ε κπυστα. ε κτοτε ου ν ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ τοῦ Ζαούτζα κελλίον οὐκ εἰσήρχετο, εἰ μὴ Λέων ὁ μάγιστρος, ῳ Θεοδοτάκης ἐπώνυμον, τούτους ἀλλήλοις διήλλαξεν. 12 Τελευτᾷ δὲ Αὐγοῦστα Θεοφανὼ ε τη βασιλεύσασα δώδεκα, η τις καὶ θαυματουργὸς ἀνεδείχθη, ἀνωτέρα τοῦ τῆς ζη- λοτυπίας πάθους φανεῖσα καὶ πραῶς τὴν παρευδοκίμησιν ὑπενεγ- κοῦσα Ζωῆς, καὶ ἐν ἐλεημοσύναις καὶ προσευχαῖς τὸν α παντα βίον διανύσασα. 13 Στέφει Λέων ὁ βασιλεὺς τὴν θυγατέρα τοῦ Ζαούτζα Ζωήν, καὶ εὐλογεῖται παρὰ τοῦ κληρικοῦ τοῦ παλατίου, ῳ ἐπίκλην Σινάπης. ὁ μὲν ου ν εὐλογήσας καθῃρέθη, ἡ δὲ ε τος ε ν καὶ μῆνας ὀκτὼ βασιλεύσασα ἐτελεύτησεν. λάρνακα δὴ ἐφεῦρον ἐφ' ῳ ἀπο- τεθῆναι τὸ σῶμα αὐτῆς ἐν αὐτῇ, η τις τοιάνδε ει χεν ἐγκεκολαμμέ- νην γραφήν" θυγάτηρ Βαβυλῶνος ἡ ταλαίπωρος." 362 14 Διεβλήθησαν δὲ τῷ βασιλεῖ Μουσικὸς καὶ Σταυράκιος, ὡς παρὰ τῶν στρατηγῶν δῶρα λαμβάνοντες, ἀλλὰ καὶ παρὰ τῶν ἀρχόντων, μεσιτεύουσι τούτοις τῷ βασιλεοπάτορι. καί ποτε τοῦ Σταυρακίου μετὰ γραμμάτων τινὸς τῶν στρατηγῶν εἰς τὸν βασιλεοπάτορα εἰσεληλυθότος, ὡς ει δεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ ἡλιακῷ ἑστηκώς, κατόπιν αὐτοῦ εἰσῆλθεν καὶ τοῦ τένοντος αὐτὸν λαβόμενος ε ξω ἐξήγαγεν ὡς δῆθεν περὶ τῶν στρατηγῶν ἐρωτήσων, καὶ εἰς τὸ Μονόθυρον ἀγαγὼν καὶ τὰ γράμματα ἐξάρας ἀπεσφενδό- νησε τοῦτον καὶ τοῖς προστυχοῦσιν ε δωκεν τοῦ παλατίου ἐξαγαγεῖν καὶ μοναχὸν ἀποκεῖραι. μαθὼν δὲ τοῦτο ὁ Μουσικὸς ἐν ἀπογνώ- σει γέγονεν. εἰσελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς ε νθα ὁ Μουσικὸς παρίστατο τῷ Ζαούτζᾳ, τοῦτον παρὰ τὸν τράχηλον ὠθήσας ἐξήγαγεν, διο- ρισάμενος Χριστοφόρον
q.150
κοιτωνίτην ἐν τοῖς Στουδίοις ἀποκεῖραι αὐτόν. μετ' ὀλίγον δὲ Ζαούτζας τελευτᾷ ἐν τῷ παλατίῳ, καὶ διὰ τοῦ Βουκολέοντος κατενεγκόντες αὐτὸν ἐν τῇ μονῇ τοῦ Καυλέου κατέθαψαν. 15 Συμφιλιοῦται δὲ ὁ ἐπείκτης Βασίλειος τῷ κουβικου- λαρίῳ Σαμωνᾷ τῷ ἐξ̓ Αγαρηνῶν, τοῦ τῆς βασιλείας ὀρεγόμενος ἀξιώματος. ἐθάρρησεν δὲ τῷ Σαμωνᾷ ο τι τῆς θείας ἡμῶν τελευ- τησάσης Ζωῆς ἑτέρᾳ γυναικὶ πάντως ὁ βασιλεὺς συζευχθήσεται, καὶ ἡμᾶς ἐκποδὼν καταστήσει. δὸς ου ν μοι λόγον ὡς φυλάξεις τὸ ἀπόρρητον, κἀγώ σοι πάντα θαρρήσω τὰ ὑφ' ἡμῶν βουλευό- μενα. ὁ δὲ τοῦτο πεποιηκὼς πᾶσαν παρ' αὐτοῦ τὴν συσκευὴν 363 ἐδιδάσκετο. ὁ δὲ Σαμωνᾶς εἰς βασιλέα εἰσελθὼν ε φη" θέλω σοί τι, δέσποτα, ἰδίᾳ εἰπεῖν, ο περ ἐμοὶ μὲν λεγόμενον θάνατον προ- ξενεῖ, σοὶ δὲ σιωπώμενον." καὶ διεξῆλθε πρὸς τὸν βασιλέα πᾶσαν Βασιλείου ἐπιβουλήν. τοῦ δὲ βασιλέως τοῖς ῥηθεῖσι διαπιστήσαν- τος, καὶ εἰπόντος μήποτε ὡς ἐξ ὑποβολῆς τινὸς ταῦτα εἰρήκει, ὁ δὲ Σαμωνᾶς" εἰ βούλει πληροφορηθῆναί" φησιν," ου ς βούλει εἰς τὸ ἐμὸν κελλίον ἀπόστειλον, καὶ ἀποκρύψω τούτους ἐν ἀποκρύφῳ, καὶ ο σα παρὰ Βασιλείου καὶ παρ' ἐμοῦ λέγωνται, γράψωσι, καὶ τηνικαῦτα βεβαιωθήσῃ ὡς οὐδὲν ψεῦδός ἐστι τῶν παρ' ἐμοῦ σοι ῥηθέντων." ἀποστέλλει ου ν ὁ βασιλεὺς Χριστοφόρον πρωτοβε- στιάριον α μα Καλοκῦρι κοιτωνίτῃ· οι ἐν τῷ τοῦ Σαμωνᾷ κελλίῳ ἀνελθόντες ἐκρύβησαν. ὁ δὲ Σαμωνᾶς τὸν Βασίλειον δελεάσας καὶ λόγον ε νορκον δοὺς ε πεισε πάλιν πᾶσαν αὐτῷ τὴν ἐπιβουλὴν φανερῶς ἐξειπεῖν καὶ τοὺς μετ' αὐτοῦ βουλευομένους· α περ Κα- λοκῦρις καὶ Χριστοφόρος ἀκούοντες διὰ γραφῆς ἐσημήναντο. τού- των δὲ ἀριστευόντων ου τοι κατελθόντες τὴν γραφὴν τῷ βασιλεῖ ὑπεσήμηναν καὶ ἀνέγνωσαν. καὶ παρευθὺ Βασίλειον μὲν προσκαλεσάμενος δέδωκε μιλιαρήσια χιλιάδας κδʹ ὡς δῆθεν ψυχικὰ τῆς αὐτοῦ θείας Ζωῆς ὁρισθέντα, καὶ ἐν Μακεδονίᾳ ἀπέστειλεν· Πάρδον δὲ δρουγγάριον τῆς βίγλης αὐτῷ κεκοινωνηκότα πρὸς τὸν Στυπιώτην ἀποστέλλει τοῦ δῆθεν ἀγαγεῖν αὐτόν, ο ς προμηνυθεὶς διὰ βασιλικῆς γραφῆς τοῦτον ἐδέσμευσεν· Νικόλαον δὲ ἑταιρειάρ- χην τῆς πόλεως ἐξήγαγεν. ἀγαγὼν δὲ ἐκ Μακεδονίας Βασίλειον 364 καὶ ἀνακρίνας αὐτὸν καὶ τύψας σφοδρῶς καὶ τρίχας αὐτοῦ κατα- φλέξας καὶ ἐν μέσῃ θριαμβεύσας τῇ πόλει ἐν̓ Αθήναις ἐξώρισεν. πάντας δὲ τοὺς μαγίστρους καὶ τοὺς ἐν τέλει ὁ βασιλεὺς προσκαλεσάμενος ἐνώπιον αὐτῶν τὰ ὑπὸ Σαμωνᾶ μηνυθέντα ἀνέγνω. οἱ δὲ τοῦτον ὑπερεπῄνεσαν ὡς τῆς τοῦ βασιλέως παραίτιον κατα- στάντα ζωῆς, καὶ α ξιον μεγίστης ει ναι τιμῆς προσειρήκασιν. ὁ δὲ τοῦτον παρευθὺ τῇ τοῦ πρωτοσπαθαρίου τιμῇ ἠξίωσεν καὶ οἰκεῖον ἑαυτῷ κατεστήσατο. 16̓ Ετελεύτησεν δὲ ὁ πατριάρχης Στέφανος, καὶ ἀντ' αὐτοῦ πατριάρχης ὁ μυστικὸς ἐχειροτονήθη Νικόλαος, ὁ πολλὰ μὲν κατὰ τῆς σοφίας προτερήματα σὺν εὐσχήμονι καταστάσει. παρε- λήφθη δὲ ἡ πόλις Δημητριάς, ἡ ἐν τῷ θέματἱ Ελλάδος, ὑπὸ τῶν̓ Αγαρηνῶν. 17 Λέων δὲ ὁ βασιλεὺς στέφει Ανναν θυγατέραν Ζωῆς τὴν ἀπὸ τοῦ Ζαούτζα, διὰ τὸ μὴ δύνασθαι ποιεῖν τὰ κατὰ τύπον κλητόρια, Αὐγούστας μὴ ου σης. ἠγάγετο δὲ ὁ βασιλεὺς κόρην ἐκ τοῦ Οψικίου θέματος, ὡραίαν τε καὶ περικαλλῆ· ο νομα δὲ αὐτῇ Εὐδοκία. ε γημέν̓ τε αὐτὴν καὶ ε στεψεν· ἐξ η ς παῖδα ἐποίη- σεν α ρρενα, ἐφ' ῳ καὶ αὐτὴ καὶ τὸ γεννηθὲν ἐτελεύτησεν. 18 Εκτισεν δὲ πλησίον τοῦ τῶν ἁγίων ἀποστόλων ναοῦ ἐκκλησίαν ὁ βασιλεὺς ἐπ' ὀνόματι τῆς προτέρας αὐτοῦ γυναικὸς Θεοφανοῦς. ε κτισεν δὲ καὶ τὴν τοῦ ἁγίου Λαζάρου ἐκκλησίαν 365 τῶν λεγομένων Τόπων, καὶ μονὴν ἀνδρῶν εὐνούχων ἐν αὐτῇ κατε- σκεύασεν· ε νθα καὶ τὸ τοῦ ἁγίου Λαζάρου σῶμα καὶ τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ Μαγδαληνῆς ἀνακομίσας ἀπέθετο. τοῦ δὲ στόλου ἐν τοῖς τῶν ἐκκλησιῶν τοιούτων ε ργοις ἀσχολουμένου, τὸ ἐν Σικελίᾳ Ταυ- ρομένιον ὑπὸ τῶν Αφρων παρελήφθη καὶ πολὺς τῶν̔ Ρωμαίων φόνος ἐγένετο. κατεσχέθη δὲ καὶ Λῆμνος ὑπὸ τῶν̓ Αγαρηνῶν, καὶ πλεῖστος ᾐχμαλωτίσθη λαός. 19 Προέλευσιν
q.151
δὲ τοῦ βασιλέως πεποιηκότος τῇ ἡμέρᾳ τῆς Μεσοπεντηκοστῆς εἰς τὸν α γιον Μώκιον, ἐν τῷ εἰσοδεύειν καὶ πλησίον τῶν ἁγίων γενέσθαι θυρῶν ἐκπεπηδηκώς τις τοῦ α μβωνος ῥάβδῳ παχείᾳ καὶ ἰσχυρᾷ τούτου ε παισε κατὰ κεφαλῆς. καὶ δὴ α ν ἐθανάτωσεν παρευθύ, εἰ μὴ προνοίᾳ τινὶ τὸ τῆς ῥάβδου α κρον τῷ πολυκανδήλῳ προσκεκρουκὼς τῆς βιαίας μικρὸν ἀνεσχέθη φο- ρᾶς. τοῦ δὲ αι ματος σφοδρῶς ἐκ τῆς τοῦ βασιλέως καταρρέοντος κεφαλῆς ταραχή τε καὶ φυγὴ τῶν ἀρχόντων ἐγένετο. ὁ δὲ ἀδελ- φὸς αὐτοῦ̓ Αλέξανδρος νόσον προφασισάμενος οὐ κατῆλθεν ἐν τῇ εἰσόδῳ, ὡς ἐκ τούτου ὑποπτευθῆναι αὐτὸν τὴν τοιαύτην ἐπιβου- λὴν κατεργάσασθαι. ὁ δὲ τὸν βασιλέα πλήξας κατασχεθεὶς καὶ πολλὰς βασάνους ὑπομεμενηκώς, ἐπεὶ μηδένα συνειδέναι καθωμο- λόγει, τέλος χεῖρας καὶ πόδας ἐκκοπεὶς ἐν τῇ τοῦ ἱππικοῦ σφεν- δόνῃ ἐκάη. ε κτοτε δὲ ἡ τοιαύτη ἐξεκόπη προέλευσις. μετὰ δέ τινα καιρὸν Μάρκος ὁ σοφώτατος μοναχός, οἰκονόμος ω ν τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας, ο ς καὶ ἐν μεγάλῳ σαββάτῳ τετραῴδιον τοῦ με- γάλου Κοσμᾶ ἀνεπλήρωσεν, ἐν τῇ τραπέζῃ τῷ βασιλεῖ συνεστιώ- 366 μενος ἐλιπάρει τούτῳ μὴ τὴν τοιαύτην ἐκκοπῆναι προέλευσιν. τοῦ δὲ βασιλέως ἀπαναινομένου ὁ Μάρκος ε φη" μὴ ὀργίζου μηδὲ χαλέπαινε, ω βασιλεῦ, ἐπεὶ προγεγραμμένον η ν παρὰ τοῦ προφή- του Δαβὶδ τοῦτό σε καθυποστῆναι· προείρηκε γὰρ τοῦτο, λέγων" 3ο σα ἐπονηρεύσατο ὁ ἐχθρὸς ἐν τῷ ἁγίῳ σου, καὶ ἐκαυχήσαντο οἱ μισοῦντές σε ἐν μέσῳ ἑορτῆς σου." 3 δεῖ ου ν σε, δέσποτα, ἀπὸ τοῦ νῦν ε τη δέκα τὴν βασιλείαν κατασχεῖν." ο καὶ γέγονεν· μετὰ γὰρ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν δέκα ἐνιαυτῶν, τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἐν ῃ καὶ ἐπλήγη, τετελεύτηκεν. 20 Ην δὲ Ζωὴ ἡ τετάρτη γυνὴ τοῦ βασιλέως ἐν τῷ παλατίῳ μετὰ τοῦ βασιλέως ἀστεφής. τῶν δὲ Βουλγαρικῶν ἐφόδων̔ Ρωμαίους ἐπιτριβόντων, οἱ ἐξ Αγαρ μαθόντες τοῦτο στόλος ἐξῄ- σαν ναύμαχος, ἐπιστήσαντες στρατηγὸν Τριπολίτην Λέοντα,̓ Αττάλου μὲν ἐξωρμημένον τῆς πόλεως, τῆς δὲ Χριστιανῶν εὐσεβείας ἀποστήσαντα. καὶ Τρίπολις μὲν ὠνόμασται ἡ κατὰ Φοινίκην τρισὶ διαιρεθεῖσα ταῖς γενεαῖς ἐξ̓ Αραδίων καὶ Τυρίων καὶ Σιδο- νίων ἀποίκων. τοῦ δὲ βασιλέως ἐξελθόντος ἐν τῷ τοῦ Βουτίου ἐμπορίῳ πρὸς τὸ τὴν μονὴν ἐγκαινίσαι τοῦ πρωτοβεστιαρίου αὐ- τοῦ Χριστοφόρου, ἡ ἀγγελία αυ τη κατέλαβεν ὡς Τριπολίτης μετὰ στόλου τῶν Σαρακηνῶν κατὰ Κωνσταντινουπόλεως ἀνέρχεται. ἀποστέλλει ου ν ὁ βασιλεὺς τὸν Εὐστάθιον τὸν τηνικαῦτα δρουγγά- ριον μετὰ στόλου κατὰ τοῦ Τριπολίτου· ο ς μὴ δυνηθεὶς ἀντιτάξα367 σθαι τούτῳ ἀντεστράφη κενός. κατόπιν δὲ αὐτοῦ ὁ Τριπολίτης ἐλθὼν ἐντὸς̓ Αβύδου εἰσελήλυθεν καὶ μέχρι Παρείου κατέλαβεν. τοῦτο τῷ βασιλεῖ ἀγγελθὲν εἰς μεγάλην αὐτὸν ἀθυμίαν καὶ ἀμη- χανίαν περιέστησεν.̔ Ημερίῳ ου ν πρωτασηκρῆτις τὴν ναυτικὴν δύναμιν ἐγχειρίσας κατὰ τοῦ Τριπολίτου ἀπέστειλεν· ο ς Αβυδον διελθὼν τὴν καθ'̔ Ελλήσποντον, η ν Μιλησίων κατῴκισαν α ποι- κες,̔ Ελλήσποντον τὸν ἀπὸ Ελλης τῆς Φρίξου ἀδελφῆς τῷ ἐκεῖσε πελάγει ῥιφείσης ου τως ἀγορευόμενον, καὶ Αἰγαῖον πέλαγος, ο τὴν κλῆσιν ἀπείληφεν ἀπὸ τῆς τῶν ὑδάτων φορᾶς ἀϊσσούσης κατὰ τρόπον αἰγός, ἑξῆς δὲ προσωρμικὼς Στροβήλῳ τῇ κατὰ Κιβύρραν (καὶ Στρόβηλος μὲν ἀπὸ τῆς τοπικῆς θέσεως, Κιβύρρα δὲ ἀπὸ Κιβύρρου ἀδελφοῦ Μαρσοῦ τε καὶ Κιδράμου) καὶ Λαμψάκῳ, ἀπὸ φωτὸς λάμψεως ὠνομασμένῃ, ο περ νυκτὶ Φωκαέων θεμε- λιούντων ταύτην εὐξαμένων θεόθεν ἐπέλαμψεν, καὶ ἡ τῶν θεμε- λίων βάσις καλῶς κεκραταίωτο, μετὰ ταῦτα τῇ Ιμβρῳ διεληλυ- θώς, η τις ἀπὸ Ιμβρου κέκληται υἱοῦ Ανθου, ου γενέτης Στάφυλος Διονύσου φίλτατος ε γγονος, Σαμοθρᾴκην δὲ διαβὰς καὶ τῇ Θάσῳ προσπελάσας, η ν Χρυσῆν οἱ πρὶν διεφημίζοντο, Σαμοθρᾴκην δὲ ἐν Θρᾴκῃ χερόνησον τὴν πρότερον Θηριοῦσαν διὰ τὸ θηρίων πεπλη- ρῶσθαι, ἱερὰν Νυμφῶν ου σαν, μετέπειτα τοῦ ῥοῦ συρραγέντος εἰς νῆσον συστῆναι καὶ ὑπὸ Σαμίων μετοίκων ἐν κατασχέσει γενέσθαι
q.152
καὶ Σαμοθρᾴκην κληθῆναι, τοὺς πολεμίους κατέλαβεν. πλὴν οὐδὲ 368 πλησιάσαι τούτων τῷ στόλῳ τετόλμηκεν. αὐθόρμητος δὲ ὁ Τριπολίτης θεοῦ τοῦτον ἀπελαύνοντος ἀντεστράφη, καὶ ἐν Θεσσαλο- νίκῃ, καταλαβὼν ταύτην, καὶ Λέοντα τὸν ταύτης στρατηγόν, ῳ η ν ἐπώνυμον Κατζιλάκιος, κατασχών, σφαγὴν πολλὴν καὶ χύσιν αἱμάτων εἰργάσατο. 21̔ Ροδοφύλης δέ τις κουβικουλάριος ε τυχεν ἐν Σικελίᾳ διά τινα χρείαν ἀποσταλείς, χρυσίου λίτρας ἐπιφερόμενος ἑκα- τόν· νόσῳ δὲ περιπεσὼν ἐν Θεσσαλονίκῃ εἰσῆλθεν ω στε λούσασθαι καὶ ἀπολαῦσαι ἀνέσεως. τοῦτον ὁ Τριπολίτης κατασχών, καὶ μαθὼν ὡς χρυσίον ἐπιφέρεται, πολλὰ βασανίσας ἀπέκτεινεν μηδὲν ε χειν διατεινόμενον· ε τυχεν γὰρ τοῦτο ἐν τῇ ὁδῷ ἀπολιπών, ο περ Συμεὼν ἀσηκρῆτις διερχόμενος ἀνείλετο, ο ς μετὰ ταῦτα πατρίκως καὶ πρωτασηκρῆτις ἐγένετο. τοῦ δὲ Τριπολίτου καταστρέψαι τὴν πόλιν βουληθέντος, δηλοῖ αὐτῷ Συμεὼν χρυσίον λαβεῖν καὶ τῆς καταστροφῆς ἀποσχέσθαι· ο καὶ γέγονεν. ὀπισθόρμητος πάλιν ὁ τῶν Σαρακηνῶν στόλος ἀπῄει. ὁ δὲ̔ Ημέριος ταῦτα διεγνωκὼς πρὸς τὴν κατ' αὐτῶν διανίσταται δίωξιν. οἱ δὲ τῇ Κρήτῃ προσ- βάλλουσι, καὶ τοῖς ἐν αὐτῇ ἀπόμοιραν τῆς λείας ἀπένειμαν, κἀκεῖ- θεν τῇ παυρίδι παλινοστήσαντες ἀπρακτεῖν κατὰ Λῆμνον ἐῶσιν τὸν̔ Ημέριον. 22̔ Ο δὲ βασιλεὺς ει χε τῶν̓ Ανατολικῶν ὑποστράτηγον Εὐστάθιον πατρίκιον, ο ς ἐκ τῆς καλλίστης καὶ ἀγαθῆς γενεᾶς τῶν̓ Αργυρῶν ἐκπεφώνηται· ο ς τοῖς̓ Ισμαηλίταις κατεστράτει καὶ ε τρε- 369 πεν οὐχ α παξ ἀλλὰ καὶ πολλάκις, ῥώμῃ καὶ ἰσχύϊ καὶ συνέσει καὶ ἀνδρίᾳ καὶ φρονήσει καὶ σωφροσύνῃ καὶ δικαιοσύνῃ τετιμημένος καὶ ἐπειλημμένος, ε χων καὶ̓ Ανδρόνικον τὸν ἐκ τοῦ Δουκός. Εὐστάθιον̓ Αργυρὸν οἱ̓ Αγαρηνοὶ ἐδεδίεσαν, ὡς τὸ τούτου ο νομα ε κ- πληξιν καὶ φόβον αὐτοῖς λέγεσθαι. Σαμωνᾶς δὲ προφασισάμενος ἐν τῇ μονῇ αὐτοῦ, ῃ ἐπώνυμον τὰ Σπειρά, ἐξελθεῖν, ἐν τῷ Δα- ματρὺ ου σαν, φυγῇ ἐχρήσατο α μα χρήμασι καὶ ι πποις αὐτοῦ, τοὺς δημοσίους ι ππους τοὺς ἐν ἑκάστῃ ἀλλαγῇ ἀγκυλοκοπῶν. ἀποστέλ- λει ου ν ὁ βασιλεὺς ο πισθεν αὐτοῦ διῶξαι αὐτὸν Βασίλειον ἑται- ρειάρχην τὸν Καματερὸν καὶ τὸν Κρηνίτην τὸν Γεώργιον. ἐπεὶ δὲ τὸν Αλυν ὁ Σαμωνᾶς ε μελλεν περᾶν, κατέλαβεν αὐτὸν ὁ Νικηφό- ρος δρουγγάριος ὁ Καλλωνᾶς καὶ κατέσχεν. ὁ δὲ πολλὰ ἱκέτευεν καὶ ὑπισχνεῖτο διδόναι. ὡς δὲ οὐκ ε πειθεν, εἰς τὸν ἐν τῷ Σιριχᾷ καταφεύγει σταυρόν, εὐχῆς δῆθεν χάριν ἐληλυθέναι προφασισά- μενος. καταλαβὼν ου ν ο Κωνσταντῖνος ὁ τοῦ̓ Ανδρονίκου ὁ Δουκὸς υἱὸς καὶ τοῦτον ἀναλαβὼν ἐν τῇ πόλει ὑπέστρεψεν. προσέταξεν δὲ ὁ βασιλεὺς αὐτὸν μὲν ἐν τῇ τοῦ Καίσαρος Βάρδα οἰκίᾳ φυλάτ- τεσθαι. ἠρώτησεν δὲ Κωνσταντῖνον εἰ ἀληθῶς ἐν Συρίᾳ φεύγων ἐτύγχανεν· καὶ μαθὼν τοῦτο ἀληθὲς ει ναι, παρήγγειλε Κωνσταν- τίνῳ μὴ τοῦτο εἰπεῖν ἐνώπιον τῆς συγκλήτου ἐρωτωμένῳ, ἀλλ' ο τι ἐν τῷ Σιριχᾷ χάριν εὐχῆς παρεγένετο· η θελε γὰρ ὁ βασιλεὺς συγ- γνώμης τυχεῖν τὸν Σαμωνᾶν. καὶ προσκαλεσάμενος τὴν σύγκλη- τον καὶ εἰς τὸ μέσον παραγαγὼν τὸν Κωνσταντῖνον ου τως ἠρώτη- 370 σεν." πρὸς τοῦ θεοῦ καὶ τῆς ἐμῆς κεφαλῆς, ε φευγεν ἐν Συρίᾳ ὁ Σαμωνᾶς; ναὶ η ου;" ὁ δὲ τοὺς ο ρκους εὐλαβηθείς (ει πεν γὰρ πρότερον μὴ ὁρκιζόμενος, ἀλλ' ου τως ἁπλῶς ἐρωτώμενος, μὴ τὸ ο ν ἐξειπεῖν) ὡμολόγησε πάντων ἐνώπιον ο τι εἰς Συρίαν ε φευγεν. μετ' ὀργῆς δὲ τοῦτον τοῦ βασιλέως ἀποπεμψαμένου, ἐποίησε Σα- μωνᾶς ἀπὸ ο ψεως μῆνας τέσσαρας ἐν τῷ τοῦ Καίσαρος καθήμε- νος, καὶ μετὰ ταῦτα τῆς βασιλικῆς ο ψεως καὶ ὁμιλίας κατηξιώθη.
q.153
̓ Εγέννησε δὲ Λέων Κωνσταντῖνον υἱὸν ἀπὸ Ζωῆς τῆς τετάρτης αὐτοῦ γαμετῆς, ου ἐν τῇ γεννήσει ἐφάνη κομήτης ἀστήρ, τὰς ἀκτῖνας ἐπ' ἀνατολὰς ἀφιεὶς καὶ ἐν ἡμέραις καὶ νυξὶ φαινόμε- νος τεσσαράκοντα. ο ς ἐβαπτίσθη ἐν τῇ μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ, ὑπὸ Νικολάου πατριάρχου ἐν τῇ ἁγίᾳ τῶν φώτων ἡμέρᾳ, ἀναδεξαμέ- νων αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος̓ Αλεξάνδρου τοῦ αὐταδέλ- φου τοῦ βασιλέως καὶ Σαμωνᾶ
q.154
πατρικίου καὶ τῶν ἐν τέλει ἁπάν- των. γέγονε τότε καὶ ἡ Κύφη γηροκομεῖον, τῶν ἐκεῖσε ἑταιρίδων ἐκδιωχθέντων. εὐλογήθη δὲ Λέων ὁ βασιλεὺς μετὰ Ζωῆς ὑπὸ Θωμᾶ πρεσβυτέρου, ο στις καὶ καθῃρέθη· καὶ βασίλισσαν αὐτὴν ἀνηγόρευσεν. διὰ ταύτην ου ν αἰτίαν ὁ πατριάρχης τὸν βασιλέα εἰς τὴν ἐκκλησίαν εἰσέρχεσθαι διεκώλυσεν, ο θεν διὰ τοῦ δεξιοῦ μέρους διήρχετο εἰς τὸ μητατόριον.
q.155
Προεβλήθη δὲ Σαμωνᾶς παρακοιμώμενος διὰ τὸ συνεργὸς καθεστάναι τῷ βασιλεῖ πρὸς παρανομίαν καὶ κακίαν 371 α πασαν. καὶ κατὰ τῆς ἐκκλησίας η ρξαντο μελετᾶν. προσκαλε- σάμενος γὰρ τὸν πατριάρχην Νικόλαον (πρώτη η ν τοῦ Φεβρουα- ρίου μηνὸς) καὶ πολλὰ λιπαρήσαντες δεχθῆναι, ἐπεὶ πεῖσαι οὐκ ἠδυνήθησαν, ἀπὸ κλητορίου ἀπὸ τοῦ Βουκολέοντος πλοίῳ μικρῷ ἐμβιβάσαντες ἐν τῇ̔ Ιερείᾳ διεπέρασαν, ἀφ' η ς μέχρι Γαλακρηνῶν μόλις ἀπῄει χιόνος ἐπικειμένης πολλῆς. χειροτονεῖται ὁ σύγκελλος Εὐθύμιος πατριάρχης, ἀνὴρ ἱεροπρεπὴς ἐγκρατής τε καὶ θεοσε- βής, ο ν φασιν ἐκ θείας ἀποκαλύψεως τὴν ἀρχιερωσύνην καταδέ- ξασθαι· καὶ γὰρ διενοεῖτο ὁ βασιλεὺς νόμον πονηρὸν ἐκθεῖναι τοῦ ε χειν γυναῖκας α νδρα τρεῖς καὶ τέσσαρας, πολλῶν λογιωτάτων ἀν- δρῶν εἰς τοῦτο αὐτῷ συνεργούντων. 25 Ιουνίῳ δὲ μηνὶ προσεκλήθη Λέων ὁ βασιλεὺς παρὰ̓ Κωνσταντίνου τοῦ Λιβὸς ἐν τῇ μονῇ αὐτοῦ πλησίον τῶν ἁγίων ἀποστόλων τοῦ τὰ ἐγκαίνια ἐπιτελέσαι καὶ ἀριστῆσαι. καὶ γέγονεν α νεμος ὁ λεγόμενος λίψ, φυσήσας ε ως τρίτου σφοδρῶς, συσσείσας καὶ οἰκήματα καὶ ἐκκλησίας, ω στε πάντας φεύγειν ἐν τόποις ὑπαί- θροις, λέγοντας συντέλειαν ει ναι κοσμικήν, εἰ μὴ ἡ τοῦ θεοῦ φιλανθρωπία δι' ο μβρων ε στησεν τὴν τοιαύτην καταιγίδα. 26 Στόλου δὲ τῶν̓ Αγαρηνῶν κατὰ̔ Ρωμαίων ἐξελθόντος, ὁ βασιλεὺς̔ Ημέριον λογοθέτην τοῦ δρόμου τοῦ στόλου παντὸς ἀρχηγὸν προβάλλεται. ἐδέξατο καὶ̓ Ανδρόνικος ὁ δοὺξ συνεισελ- θεῖν τῷ Ημερίῳ καὶ τοὺς̓ Αγαρηνοὺς καταπολεμῆσαι. ὁ δὲ Σα- μωνᾶς̔ ἀδιάλλακτος ἐχθρὸς ω ν̓ Ανδρονίκῳ βόθρον αὐτῷ ὑπώρυτ- 372 τεν καὶ τοῖς ποσὶ παγίδας ὑπετίθει, δυσμενῶς ε χων αὐτῷ διὰ τὴν ὑπέρθεσιν τῆς φυγῆς· ὑπέβαλε δέ τινα γράψαι λαθραίως̓ Ανδρο- νίκῳ μὴ ἐν τοῖς πλοίοις εἰσελθεῖν, ο τι, φησίν, παραγγελίας ὁ̔ Ημέριος ει ληφεν παρὰ βασιλέως, ὑποβληθέντος παρὰ Σαμωνᾶ, κατασχεῖν καὶ τυφλῶσαί σε. πολλὰ δὲ τοῦ̔ Ημερίου προτρεπο- μένου τὸν̓ Ανδρόνικον ἐν τοῖς πλοίοις εἰσελθεῖν τῶν̓ Αγαρηνῶν ἐπικειμένων, ἀπεσκίρτησε, μὴ τοῦτο ποιῆσαι καταδεξάμενος. Ημέριος δὲ μόνος τῇ τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Θωμᾶ̔ μνήμῃ συμβα- λὼν πόλεμον μετὰ τῶν̓ Αγαρηνῶν μεγάλην νίκην εἰργάσατο. τοῦτο μαθὼν̓ Ανδρόνικος, καὶ ἀπογνούς, α μα συγγενέσι καὶ δούλοις αὐτοῦ πόλιν κατέσχεν τὴν λεγομένην Καβάλαν, εἰς ἀποστασίαν ὁρμήσας. ὁ δὲ Σαμωνᾶς πάλαι ποτὲ τοιούτου ἐπιλαβέσθαι και- ροῦ ἐπιθυμῶν πρὸς βασιλέα ε λεγεν" οὐκ ἀεί, δέσποτα, ε λεγον ο τι ἀντάρτης καὶ ἀποστάτης ἐστὶν ὁ δοὺξ καὶ τῇ βασιλείᾳ σου πολέ- μιος;" παραυτίκα γοῦν ἀπέστειλεν Γρηγορᾶν̓ Ιβηρίτζην λεγόμε- νον, δομέστικον ο ντα τῶν σχολῶν καὶ συμπένθερον̓ Ανδρονίκου, καταπολεμῆσαι αὐτόν. μαθὼν δὲ τοῦτὀ Ανδρόνικος, καὶ πῶς ὁ πατριάρχης Νικόλαος τῆς ἐκκλησίας ἐξεδιώχθη, τοῖς̓ Αγαρηνοῖς ἐξέφυγεν πανοικί, τηνικαῦτα κατὰ̔ Ρωμαίων ἐξεληλυθόσιν· ο ν ἀμερμουμνῆς ἐντίμως καὶ μεγαλοπρεπῶς προσεδέξατο. ἐλυπεῖτο δὲ ὁ βασιλεὺς διὰ τὸν̓ Ανδρόνικον, καὶ ἐβούλετο λόγον αὐτῷ ἐνυ- πόγραφον ἀποστεῖλαι τοῦ πρὸς̔ Ρωμαίους ὑποστρέψαι. συνεβού- λευσαν δέ τινες τῷ βασιλεῖ φιλοφρονηθῆναί τινα τῶν τοῦ πραιτω- 373 ρίου Σαρακηνῶν καὶ ἀποσταλῆναι ἐν Συρίᾳ μετὰ λόγου ἐνυπογρά- φου. ο δὴ καὶ πεποίηκεν, διὰ κινναβάρεως γράψας καὶ βούλλῃ σφραγίσας χρυσῇ καὶ ε νδον βραχέος φατλίου τράκτου κατακλείσας αὐτό. τοῦ δὲ Σαρακηνοῦ ἀπὸ βασιλέως ἐξελθόντος, προσκαλε- σάμενος τοῦτον ὁ Σαμωνᾶς ει πεν" οι δας ο κατέχεις;" τοῦτο εἰπὼν δὴ ο ἐκράτει κηρόν, ὡς τῆς Συρίας ει η
q.156
ἀπώλεια. δοὺς αὐτῷ χρή- ματα παρήγγειλεν τοῦτο εἰς τὰς χεῖρας τοῦ Οὐζὴρ ἐμβαλεῖν. ὁ δὲ ἀπελθὼν τοῦτο πεποίηκεν. ἐκρατήθη δὲ̓ Ανδρόνικος καὶ ἐδεσμήθη μετὰ πάντων τῶν αὐτοῦ συγγενῶν· καὶ μαθὼν διὰ δόλου τοῦ Σαμωνᾶ ταῦτα γεγονέναι, ἀναγκασθεὶς τὴν ἰδίαν πίστιν αὐτός τε καὶ οἱ σὺν αὐτῷ ἐξωμόσαντο. Κωνσταντῖνος δὲ ὁ υἱὸς αὐτοῦ, εἰδὼς ὡς ἀδύνατόν ἐστιν ἐκεῖθεν ἐξελθεῖν, βουλῇ αὐτοῦ φυγῇ χρησάμενος ἀπὸ Συρίας ἐξῆλθεν, καὶ πρὸς βασιλέα ἐπάνεισι σὺν τοῖς μετ' αὐτοῦ, ο ν δώροις πλείστοις ὁ βασιλεὺς δαψιλευσάμενος τάδε φησὶ πρὸς αὐτόν, στὰς ἐν τῇ πρὸς ἀνατολὰς τοῦ κυρίου καὶ σωτῆρος ἡμῶν εἰκόνι," μὴ πεπλάνησο καθ' ἑαυτὸν τῷ παρὰ πολ- λοῖς ει ναι ᾀδόμενον Κωνσταντῖνον βασιλεύσοντἁ Ρωμαίων. ο μνυμί σοι εἰς τὴν παντέφορον δίκην καὶ εἰς τὴν τοῦ κυρίου ἡμῶν εἰκόνα ο τι οὐκ ε στι σὸν τὸ βασίλειον διὰ τὸ κατονομασθῆναί σε Κωνσταν- τῖνον, ἀλλὰ τῷ φιλτάτῳ μου υἱῷ θεόθεν διὰ προγόνων δεδώρηται, καθὼς παρὰ πολλῶν ἁγίων ἀνδρῶν πεπληροφόρημαι. εἰ γὰρ πειραθείης τοῦτον διαχειρίσασθαι, τῇ πύλῃ ταύτῃ ἡ κεφαλή σου σώματος ἐκτὸς εἰσελεύσεται." ο καὶ γέγονεν· μετὰ γὰρ τὸ α ραι 374 αὐτὸν τυραννικῶς χεῖρας ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ αι ματι καὶ λύθρῳ καὶ κόνει ἀμαυρωθεῖσα διὰ τῶν αὐτῶν πυλῶν εἰσελήλυθεν. 27̔ Ο δὲ βασιλεὺς διεδέξατο τὸν Εὐστάθιον ἐπονομαζό- μενον̓ Αργυρὸν ἀπὸ τοῦ δρουγγαράτου τῆς βίγλης δι' ὑπόνοιάν τινα, καὶ τοῦτον εἰς τὸν οι κον αὐτοῦ ἀπέστειλεν εἰς τὸ Χαρσια- νόν. καθ' ὁδοῦ δὲ εἰς τὸ Αραν φάρμακον παρὰ ἀνθρώπου αὐτοῦ λαβὼν τέθνηκεν, καὶ θάπτεται εἰς τὸ Σπυνὶν τοῦ Αρα τὴν κορυ- φήν. ει θ' ου τω οἱ υἱοὶ αὐτοῦ Πόθος καὶ Λέων, οἱ τῇ τοῦ μαγ- γλαβίτου ἀξίᾳ τετιμημένοι, α ραντες αὐτὸν θάπτουσιν αὐτὸν εἰς τὸ γονικὸν αὐτῶν μοναστήριον τὸ ο ν εἰς τὸ θέμα τοῦ Χαρσιανοῦ τῆς ἁγίας̓ Ελιζάβετ, τὸ ἀνιερωθὲν παρὰ Λέοντος τουρμάρχου τοῦ πάππου αὐτῶν· ο ς καὶ τὸ ο νομα τῶν̓ Αργυρῶν ει ληφεν, ει τε διὰ τὸ καθαρὸν καὶ ἁγνὸν τοῦ σώματος, ει τε διὰ τὸ κάλλος καὶ γεν- ναῖον τῆς ο ψεως, ει τε διά τινα τρόπον τῆς γενεᾶς καὶ ἀνδρίας αὐτοῦ· καὶ γὰρ τοιοῦτος η ν ὁ ἀνὴρ οι ος ε τερος ἐπὶ Μιχαὴλ βασι- λέως οὐχ εὑρέθη στρατιώτης, ὡς πολλάκις τοῖς̓ Αγαρηνοῖς τῆς Τεφρικῆς μετὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοῦ μιγνύμενον εἰς τροπὴν καὶ φροῦδον καὶ ἀπώλειαν παρέχειν, καὶ τὸ ο νομα αὐτοῦ φημιζόμενον καταπτήσσειν καὶ τρέμειν. 28̓ Αλλαγίου δὲ ε νεκεν ἀπὸ Ταρσοῦ ἐξῆλθεν ο τε Αβελ- βάκης ἐκεῖνος καὶ ὁ τοῦ Σαμωνᾶ πατήρ· καὶ τούτους̓ ὁ βασιλεὺς ἐδέξατο, κόσμῳ πολλῷ τὴν Μαγναῦραν κατακοσμήσας. ἐκαλλώ- 375 πισεν δὲ καὶ τὴν μεγάλην ἐκκλησίαν παντελῶς, καὶ ὑπέδειξεν α παντα τὰ τίμια σκεύη τοῖς̓ Αγαρηνοῖς· ο περ ἀνάξιον η ν Χριστια- νικῆς καταστάσεως, ἀθεμίτοις καὶ ἀλλοεθνέσιν τὰ τῆς τοῦ θεοῦ λειτουργίας σκεύη καταθέσθαι. ὁ δὲ τοῦ Σαμωνᾶ πατὴρ ἠθέλη- σεν συνεῖναι τῷ υἱῷ· ὁ δὲ οὐ κατεδέξατο τοῦτο, ἀλλὰ μᾶλλον παρῄνει εἰς τὰ οἰκεῖα ὑποστρέφειν καὶ τῆς ἰδίας ἀντέχεσθαι πί- στεως." κἀγὼ δέ" φησιν," ει περ δυνηθῶ, τάχιον πρὸς σὲ ἐπαν- ελεύσομαι." 29 Τῇ δὲ τῆς πεντηκοστῆς ἡμέρᾳ στέφει ὁ Λέων ὁ βασι- λεὺς τὸν υἱὸν αὐτοῦ Κωνσταντῖνον διὰ Εὐθυμίου πατριάρχου. ὁ δὲ Σαμωνᾶς Κωνσταντῖνον α νθρωπον αὐτοῦ, τὸν πρότερον Βασι- λείῳ μαγίστρῳ καὶ κανικλείῳ δουλεύσαντα, τῇ Αὐγούστῃ ἐπιδέ- δωκεν πρὸς τὸ ταύτῃ ὑπηρετεῖσθαι· ο ς τοσοῦτον ἠγαπήθη παρά τε τοῦ Λέοντος καὶ τῆς βασιλίσσης αὐτῆς ω στε καὶ τὸν Σαμωνᾶν διαφθονεῖσθαι αὐτὸν καὶ λοιδορεῖσθαι τοῦτον ὡς τῇ Αὐγούστῃ στνόντα· ο περ ὁ βασιλεὺς ἀληθὲς ει ναι ὑπονοήσας, ἀποστείλας ἀπέκειρεν αὐτὸν ἐν τῇ τοῦ ἁγίου Ταρασίου μονῇ, αὐτῷ τῷ Σα- μωνᾷ ἐπιτρέψας τοῦτο ποιῆσαι. μετ' ὀλίγον δὲ βουλόμενος τοῦ- τον ἀναλαβέσθαι, ἐκέλευσεν τῷ Σαμωνᾷ ἐν τῇ τῶν Σπειρῶν μονῇ τοῦτον ἀπαγαγεῖν. ἐν τῷ Δαματρὺ ου ν ὁ βασιλεὺς ἐξελθών, καὶ ἐν τῇ τοῦ Σαμωνᾶ ἀριστήσαντος μονῇ, ει δεν Κωνσταντῖνον, καὶ παρευθὺ διεκελεύσατο, καὶ ἐνέδυσαν αὐτὸν ἱμάτια κοσμικά, καὶ ἐπέδωκαν εἰς χεῖρας τὸ τοῦ βασιλέως ποτήριον ἐν τῷ
q.157
ἀρίστῳ, καὶ ὑπέστρεψεν μετὰ τοῦ βασιλέως ἐν τῷ παλατίῳ. ὁρῶν δὲ Σαμωνᾶς 376 τὴν τοῦ βασιλέως ἀγάπην πρὸς Κωνσταντῖνον αὐξανομένην, πιττά- κιον συντίθησι μετὰ μεγίστου κοιτωνίτου καὶ Μιχαὴλ Τζιρήθωνος λοιδορίας κατὰ βασιλέως ε χον ἀπείρους, διὰ τοῦ̔ Ροδίου Κωνσταν- τίνου τοῦ αὐτοῦ ὑπογραφέως τοῦτο συντάξαντες· ο περ ἐν τῷ μη- τατορίῳ ε ρριψαν. τοῦ δὲ βασιλέως εἰσεληλυθότος ἐν τῇ μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ καὶ ἐν αὐτῷ τῷ μητατορίῳ γενομένου, καὶ ἐν ῳ ηυ χετο τόπῳ τοῦτο εὑρηκὼς καὶ ἀναγνοὺς πολλῇ θλίψει κατεσκεδάσθη, καὶ ἐζήτει τὸν τοῦτο πεποιηκότα. (30) γέγονε δὲ ε κλειψις σελη- νιακή. ὁ δὲ βασιλεὺς τὸν μητροπολίτην Συννάδων Πανταλέοντα προσεκαλέσατο, μαθεῖν παρ' αὐτοῦ τὸ τῆς ἐκλείψεως ἀποτέλε- σμα· ο ν προσερχόμενον πρὸς τὸν βασιλέα ὁ Σαμωνᾶς ἠρώτησεν" εἰς τίνα ἡ κάκωσις;" ὁ δὲ ε φη" εἰς σέ· καὶ ἐὰν τὴν̓ Ιουνίου τρισκαιδεκάτην διέλθῃς, οὐδὲν ε κτοτε πείσῃ κακόν." πρὸς δὲ τὸν βασιλέα ει πεν ὡς εἰς τὸ δεύτερον πρόσωπον ἡ ε κλειψις ἀποσκήψει. ὁ δὲ βασιλεὺς ὑπώπτευσεν τοῦτο εἰς̓ Αλέξανδρον τὸν ἑαυτοῦ ἀδελ- φὸν ἀποβήσεσθαι. ὁ δὲ Τζιρήθων ἰδίᾳ τῷ βασιλεῖ μετὰ ταῦτα καθωμολόγησεν ὡς ὁ Σαμωνᾶς ει η τὸ πιττάκιον πεποιηκώς. παρ- ευθὺ ου ν καταβιβάζει Σαμωνᾶν εἰς τὸν οι κον αὐτοῦ καὶ ἀποκεί- ρει μοναχὸν καὶ ἀπάγει αὐτὸν εἰς τὴν τοῦ Μαρτινακίου μονήν. ἐποίησεν δὲ Κωνσταντῖνον παρακοιμώμενον, καὶ ε κτισεν αὐτῷ μονὴν ἐν Νοσιαῖς, καὶ παραγενόμενος α μα Εὐθυμίῳ πατριάρχῃ ἐνεκαίνισεν αὐτήν.
q.158
̓ Οκτωβρίῳ δὲ μηνὶ ναυμαχία γέγονεν̔ Ημερίου λογο- 377 θέτου μετὰ Δαμιανοῦ καὶ Λέοντος τῶν̓ Αγαρηνῶν, στρατηγοῦντος ἐν Σάμᾡ Ρωμανοῦ τοῦ μετὰ ταῦτα βασιλεύσαντος. ἡττήθἡ Ημέ- ριος καὶ μόλις διεσώθη, σχεδὸν ἁπάντων τῶν μετ' αὐτοῦ κεκιν- δυνευκότων. 32 Κοιλιακῷ δὲ νοσήματι περιπεπτωκὼς Λέων ὁ βασιλεὺς εἰς ἀδυναμίαν η λθεν ἐσχάτην, ω στε μόλις δυνηθῆναι αὐτὸν κατὰ τὸν βασιλικὸν τύπον ἐν τῷ τῆς ἐγκρατείας δημηγορήσαντα·" ὁρᾶτε κατεσκληκότα με καὶ νόσῳ τρυχόμενον· οὐκέτι τάχα μεθ' ὑμῶν καταλήψομαι τὴν τοῦ Χριστοῦ ἀνάστασιν." γέγονε δὲ καὶ ἐμπρησμὸς εἰς τὰ τῆς μεγάλης ἐκκλησίας κηρουλάρια, καέντων τῶν τοποθεσιῶν καὶ χαρτοθεσιῶν τῆς πατριαρχικῆς σακέλλης. Μαΐῳ δὲ ιαʹ, ἡμέρᾳ γʹ, ἰνδικτιῶνος ιεʹ, τελευτᾷ Λέων ὁ βασι- λεύς,̓ Αλεξάνδρῳ τῷ αὐτοῦ ἀδελφῷ τὴν βασιλείαν παραδούς· ο ν ἰδών, ω ς φασι, πρὸς αὐτὸν ἐρχόμενον ε φη" ἰδὲ ὁ κακὸς καιρὸς μετὰ δεκατρεῖς μῆνας." πολλὰ δὲ τούτῳ ἐνέσκηψεν ἐκλιπαρήσας τὸν υἱὸν αὐτοῦ Κωνσταντῖνον φυλάττειν.
q.159
ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΥΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ.̓ Αλέξανδρος ἐβασίλευσεν ε τος ε ν ἡμέρας κβʹ σὺν Κωνσταντίνῳ τῷ υἱῷ Λέοντος. ἀποστείλας δὲ η γαγεν Νικόλαον ἐκ Γαλακρη- νῶν, καταγαγὼν τοῦ πατριαρχείου Εὐθύμιον, καὶ ἐνεθρονίασεν 378 τὸν αὐτὸν Νικόλαον τὸ δεύτερον. ποιήσας δὲ σελέντιον ἐν τῇ Μαγναύρᾀ Αλέξανδρος κατήγαγεν ἀπὸ τῶν̓ Αγαθοῦ Εὐθύμιον, καὶ α μα Νικολάῳ καθεσθεὶς τὴν αὐτοῦ καθαίρεσιν ἐποιήσαντο. εὐθὺς δὲ ω σπερ ἀνήμεροι θῆρες ἐμπεπηδηκότες τοῦ ἱεροπρεποῦς ἀνδρὸς τὴν σεβασμίαν γενειάδα ἀπέτιλλον καὶ ἐπὶ τράχηλον ω θουν καὶ α λλας ἀνυποίστους ποινὰς τούτῳ ἐπέφερον, ἐπιβάτην ἀποκα- λοῦντες καὶ μοιχὸν καὶ ἀλλοτρίᾳ ἐπιπηδήσαντα γυναικί. ὁ δὲ ἱερὸς ἐκεῖνος ἀνὴρ καὶ αἰδέσιμος πράως πάντα καὶ ἡσύχως ὑπέφερεν. ὑπερόριος ου ν ἐν τοῖς̓ Αγαθοῦ σταλείς, καὶ τέλει τοῦ βίου χρησά- μενος, ἐν τῇ πόλει θάπτεται εἰς τὴν αὐτοῦ μονήν. ὁ δὲ τοῦ πα- τριάρχου κληρικὸς ὁ τὰς πολιὰς αὐτοῦ τίλας εἰς τὴν Μαγναύραν ἐν τῷ ἐξορίζεσθαι αὐτόν, ὑποστρέψας εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, τὴν αὐτὴν τὴν ω ραν ὁ οι κος αὐτοῦ πυρκαϊᾷ παρεδόθη ἀοράτῳ. ευ ρε δὲ καὶ
q.160
τὴν θυγατέρα αὐτοῦ ἐπειλημμένην καὶ κρατηθεῖσαν καὶ τὰς χεῖρας καὶ τὸ στόμα καὶ τὴν λαλιάν· η τις καὶ κλινήρης ου σα διήρκεσε τὴν ἐφήμερον τροφὴν ζητοῦσα μέχρι Νικηφόρου βασιλέως τοῦ Νικητοῦ. 2̔ Ο ου ν̓ Αλέξανδρος καὶ πάλαι τοῦτο ε ργον ε χων, τὸ ἁβροδίαιτος ει ναι καὶ τοῖς κυνηγεσίοις προσέχειν διὰ τὰς ὑπερ- οψίας τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ Λέοντος, καὶ μηδὲν βασιλέως ε ργον δια- πράττεσθαι, ἀλλὰ τὸ τρυφᾶν καὶ ἀσελγείαις σχολάζειν ἠγαπηκώς, μονώτατος α ρξας οὐδὲν γενναῖον η λόγου α ξιον κατεπράξατο. α μα γὰρ τῷ γενέσθαι μονοκράτωῤ Ιωάννην παπᾶν (Λαζάνης τούτῳ 379 ἐπώνυμον) ῥαίκτωρα πεποίηκεν· ο ς καὶ κακῶς τὸ ζῆν ἀπέρρηξεν μετὰ θάνατον̓ Αλεξάνδρου ἐν τῷ̔ Εβδόμῳ σφαιρίζων. (3) ὡσαύ- τως ου ν καὶ Γαβριηλόπουλον καὶ Βασιλίτζην τὸν ἀπὸ Σκλαβισίαν σφοδρῶς κατεπλούτισεν καὶ τοῖς τοῦ παλατίου περιήντλησε χρή- μασι. φασὶ δὲ καὶ βεβουλεῦσθαι αὐτὸν πολλάκις τὸν αὐτὸν Βα- σιλίτζην εἰς βασιλέα προχειρίσασθαι, τὸν δὲ Κωνσταντῖνον τοῦ Λέοντος υἱὸν εὐνουχίσαι· η τις βουλὴ καὶ διεσκεδάσθη παρὰ τῶν εὐνοούντων τῷ Λέοντι, ποτὲ μὲν ὡς νήπιός ἐστι ποτὲ δὲ ὡς ἀσθε- νὴς ὑποτιθεμένων. ἐπὶ τούτου ἀστὴρ ἐφάνη κομήτης ἐκ δύσεως· ξιφίαν αὐτὸν ἐκάλουν, ο ν αἱμάτων χύσιν προσημαίνειν ἐν τῇ πόλει γενέσθαι ε φασαν. 4 Ου τος̓ Αλέξανδρος πλάνοις ἑαυτὸν καὶ γόησιν ἐκδεδω- κὼς ἐπείσθη ὑπ' αὐτῶν ὡς ὁ ἐν τῷ ἱππικῷ σύαγρος χαλκοῦς ἑστη- κὼς στοιχεῖον αὐτοῦ ει η· λέοντι γὰρ τῷ αὐτοῦ, φασίν, ἀδελφῷ ἀντιμάχεται, χοιρόβιον τὸν ἀνόητον ὑπεμφαίνοντες. ὁ δὲ τούτοις ἀπατηθεὶς αἰδοῖα καὶ ὀδόντας τῷ χοίρῳ προσανενέωσεν ὡς λει- πομένους αὐτῷ. τῇ τοιαύτῃ ου ν πλάνῃ πεποιθὼς ἱππικὸν πεποίη- κεν, καὶ τοὺς ἱεροὺς τῶν ἐκκλησιῶν πέπλους καὶ τοὺς λαμπτῆρας ἀναλαβὼν τὸ ἱππικὸν κατεκόσμησεν, τὴν τοῦ θεοῦ τιμὴν τοῖς εἰδώ- λοις ὁ δείλαιος παρασχών. διὸ καὶ τὴν τιμὴν παρὰ θεοῦ ἀφῃρέθη ὡς τάχιστα. 5̔ Ημερίου δὲ λογοθέτου ἐκ τῆς η ττης τῶν̓ Αγαρηνῶν ὑποστρέψαντος, ἀποστείλας περιώρισεν αὐτὸν ἐν τῇ μονῇ τοῦ πα- 380 λατίου ῃ ἐπώνυμον Καμπᾶ, διαπειλησάμενος αὐτὸν ὡς ἐχθρὸν φανέντα ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς βασιλείας τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ Λέον- τος. ὁ δὲ περιωρισμένος ἐπὶ μῆνας ε ξ ἐτελεύτησεν δεινῶς ὑπὸ θλίψεως κατεργασθείς. 6̔ Ο δὲ α ρχων Βουλγαρίας Συμεὼν πρέσβεις πρὸς̓ Αλέ- ξανδρον ἐξαπέστειλεν περὶ τῆς εἰρήνης, μηνύων ὡς ταύτην ἀσπά- ζοιτο, καὶ τοῦ φιλοφρονεῖσθαι αὐτὸν καὶ τιμᾶσθαι, ω σπερ δὴ καὶ ἐπὶ τοῦ βασιλέως Λέοντος. ὁ δὲ ἀνοίᾳ καὶ ἀφροσύνῃ κρατηθεὶς τοὺς πρέσβεις ἀτίμως ἐξέπεμψεν, ἀπειλαῖς χρώμενος κατὰ Συμεὼν καὶ καταπλήττειν οἰόμενος. τῆς ου ν εἰρήνης διαλυθείσης ο πλα κατὰ Χριστιανῶν κινῆσαι Συμεὼν ἐβουλεύετο. 7̓ Αλέξανδρος δὲ ἀριστήσας καὶ οἰνωθεὶς ἐν τοῖς ὑπὸ κύνα καύμασιν κατῆλθεν τῇ τῆς σφαιρᾶς χρήσασθαι παιδιᾷ. ῥομφαίᾳ δὲ θεηλάτῳ πληγεὶς καὶ ἀνελθών, αι ματος αὐτοῦ πολλοῦ ἐκ τῶν ῥινῶν καὶ αἰδοίων καταφερομένου, μετὰ δύο ἡμέρας ἐτε- λεύτησεν, μηνὶ̓ Ιουνίῳ ʹ, ἡμέρᾳ κυριακῇ, ἰνδικτιῶνος πρώτης, ἐπιτρόπους καταλιπὼν Νικόλαον πατριάρχην καὶ Στέφανον μάγι- στρον καὶ̓ Ιωάννην μάγιστρον τὸν Ελαδᾶν καὶ̓ Ιωάννην ῥαίκτωρακαὶ̓ Εὐθύμιον καὶ τὸν Βασιλίτζην καὶ τὸν Γαβριηλόπουλον, τὴν βασιλείαν τῷ υἱῷ Λέοντος Κωνσταντίνῳ παραδούς. ἀπέθεντο δὲ̓ Αλέξανδρον ἐν τοῖς τάφοις τῶν βασιλέων, καὶ ἐτέθη μετὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Βασιλείου.
q.161
381 ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΥΙΟΥ ΛΕΟΝΤΟΣ. 1 Κωνσταντῖνος δὲ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ τελευτήσαντος Λέοντος παῖς ι τε τυγχάνων (ε βδομον γὰρ ει χεν τῆς ἡλικίας ε τος) ὑπὸ Αλεξάν- δρου θείου αὐτοῦ ἐν̓ τῇ βασιλείᾳ καταλέλειπτο, ὑπὸ ἐπιτρόπους τελῶν. ἐβασίλευσεν ου ν ὑπὸ τῶν αὐτοῦ
q.162
ἐπιτρόπων καὶ σὺν τῇ μητρὶ ε τη ἑπτά, α μα δὲ̔ Ρωμανῷ πενθερῷ αὐτοῦ, ω ν ἐν ὑποταγῇ, ε τερα ε τη κ ʹ, μονοκράτωρ δὲ ε τη πεντεκαίδεκα, ὡς ει ναι τὸν πάντα χρόνον τῆς βασιλείας αὐτοῦ ε τη νεʹ. λαβόμενος ου ν τῆς τοῦ παλατίου ἐξουσίας ὁ πατριάρχης Νικόλαος, ω στε καὶ αὐτὸς ἐπίτροπος ω ν σὺν τῷ μαγίστρῳ Στεφάνῳ καὶ τῷ̓ Ελαδᾶ̓ Ιωάννῃ μαγίστρῳ καὶ αὐτῷ, τὴν τοῦ κοινοῦ πρόνοιαν ἐποιεῖτο καὶ τὴν φροντίδα ει χεν τῶν τῇ βασιλείᾳ πραγμάτων ἀνηκόντων ὁσημέραι. 2 Εν τούτοις̓ ου ν τῆς βασιλείας ου σης, δηλοῦται Κων- σταντίνῳ τῷ Δουκί, δομεστίκῳ τυγχάνοντι τῶν σχολῶν, παρά τινων τῶν ἐν τῇ πόλει μεγιστάνων φιλούντων αὐτὸν ὡς ἀνδρεῖον καὶ νουνεχῆ καὶ καλῶς δυνάμενον τὴν βασιλείαν κυβερνᾶν, εἰσελ- θεῖν καὶ ταύτης ἐγκρατὴς γενέσθαι ἀπονητί. ὡς δέ τινες, καὶ Νικόλαος πατριάρχης ἠγνοηκὼς ὡς κατ' ἐπιτροπὴν̓ Αλεξάνδρου αὐτῷ ἐγκεχείριστο τὰ τῆς ἐξουσίας ἐπιτροπεῖν,̓ Αρταβάσδῳ ἐγχει- ρίσας, ῳ τὸ ἱερατεύειν ἐνείργητο, ἐξαπέστειλε πρὸς τὸν τοῦ Δου382 κὸς Κωνσταντῖνον, παρακελευόμενος εἰσεληλυθέναι τῇ βασιλίδι, ὡς τῆς βασιλείας ἐπιλάβηται· ο ς διὰ τὴν τοῦ γράμματος δια- πόρθμευσιν τῆς περιωνύμου Σοφίας πρῶτος τῶν ἱερωμένων κε- κλήρωται. ου τος γὰρ γεννήτωῤ Ανδρέου τοῦ ἐν χρόνοις τοῖς καθ' ἡμᾶς τὴν ζωγραφικὴν τέχνην εἰς α κρον ἐλάσαντος, η πεῤ Απελλῖς καὶ̓ Αγάθαρχος̔ Ηρακλείδης τε καὶ Φίλοινος οἱ Βυζάντιοι, καθ- εστήκει. (3) ὁ δέ, α τε καὶ πρότερον αὐτὴν ὀνειροπολῶν καὶ τοῦ στέφους ἀεὶ ἐφιέμενος, ὡς ει χε τάχος τὴν βασιλεύουσαν κατέλαβεν α μα τοῖς σὺν αὐτῷ τῶν στρατευμάτων ἐγκρίτοις, ἱκανοῖς ου σι. καὶ νυκτὸς διὰ παραπυλίδος εἰσελθὼν τοῦ πρωτοβεστιαρίου Μι- χαήλ, ου σης πλησίον ἀκροπόλεως, ἐν τῷ οι κῳ τοῦ πενθεροῦ αὐ- τοῦ Γρηγορᾶ α ϋπνος μετὰ τῶν συνόντων αὐτῷ διετέλεσεν. Νική- τας δὲ ἀσηκρῆτις, ὁ μετὰ ταῦτα πρωτονοτάριος γεγονώς, τὴν Κωνσταντίνου α φιξιν τῷ πατρικίῳ Κωνσταντίνῳ καὶ μοναχῷ τῷ Ελαδικῷ̓ κατεμήνυσεν· καὶ α μφω τῇ αὐτῇ νυκτὶ πρὸς τὸν Δοῦκα Κωνσταντῖνον παρεγένοντο, καὶ βουλὴν ποιησάμενοι ου πω τῆς ἡμέρας καταλαβούσης μετὰ λαμπάδων καὶ λαοῦ πολλοῦ καὶ ο χλου τὴν τοῦ ἱπποδρόμου πύλην καταλαμβάνουσιν, Κωνσταντῖνον εὐφη- μοῦντες ὡς βασιλέα· ε νθα δὴ ὁ τούτου ἱπποκόμος λογχευθεὶς παρὰ τῶν ἐντὸς τῶν τοῦ ἱπποδρόμου πυλῶν ἀνῃρέθη. μὴ δεχθεὶς ου ν ἐκεῖσε ὁ Κωνσταντῖνος ἀλλ' ἀποσοβηθείς, ω σπερ ὑπό τινος ἐκβακχευόμενος δαίμονος καὶ μὴ ἐφεστηκότα ε χων τὸν λογισμὸν τῷ τῆς βασιλείας ε ρωτι, ἐν τῷ ἱπποδρομίῳ ὑπεχώρησεν στυγνός 383 τε καὶ κατηφής, κακὸν οἰωνὸν τὴν τοῦ ἱπποκόμου κρίνας σφαγήν. ἐκεῖθεν ου ν εὐφημούμενος η λθεν μέχρι τῆς Χαλκῆς, καὶ διὰ τῆς Σιδηρᾶς πόρτης τῆς αὐτῆς Χαλκῆς εἰσεληλυθώς, μέχρι τῶν̓ Εξκουβίτων παρεγένετο. ὁ ου ν μάγιστρος̓ Ιωάννης ὁ̓ Ελαδᾶς ἐκλο- γὴν τῶν τε τῆς ἑταιρείας καὶ τῶν ἐλατῶν ποιησάμενος μεθ' ο πλων τούτους ἀπέστειλεν κατὰ τοῦ Δουκός. ἐλθόντων ου ν μέχρι τῆς Χαλκῆς, καὶ πολέμου συστάντος, πολλοὶ ἐξ ἀμφοτέρων ε πεσον τῶν μερῶν, ε ργον ἐκεῖσε μαχαίρας γενόμενοι, καὶ τοσοῦτον ω στε τὸν τόπον ἐνλιμνασθῆναι τῷ αι ματι ποταμηδὸν καταρρέοντι. ἀνῃρέθη δὲ καὶ Γρηγορᾶς ὁ υἱὸς τοῦ Δουκὸς καὶ Μιχαὴλ ὁ ἐξ- άδελφος αὐτοῦ καὶ ὁ Κουρτίκης ὁ ἐξ̓ Αρμενίων. ταῦτα ὁ Δοὺξ Κωνσταντῖνος μαθών, ταραχῆς ο τι πλείστης γενομένης, τοῦ ἱπ- πικοῦ ἐξήλαυνεν. ὁ δὲ ταῖς ἐκεῖσε ὑπεστρωμέναις κατολισθήσας πλαξὶν εἰς γῆν τὸν ἐπιβάτην κατέβαλεν. ἐπεὶ δέ τις αὐτὸν κατὰ γῆς ἐρριμμένον καὶ μεμονωμένον κατέλαβεν (οἱ γὰρ α λλοι διεσκε- δάσθησαν α παντες), ξίφει τὴν τούτου ἀπέτεμε κεφαλήν, η τις τῷ βασιλεῖ προσενήνεκτο καταφανὴς α πασι τῆς ἀπάτης εἰς ἀποτρό- παιον. τὸ δὲ τοιοῦτον αὐτοῦ ἐγχείρημα κατά τινα καὶ α λλον τρόπον ἐδεδήλωτο. Νικόλαος γάρ τις τὰς ἐν Χαλδίᾳ τῶν δημοσίων εἰσπράξεις ἐμπεπιστευμένος εἰς Συρίαν ἀφίκετο, τῆς καθ' ἡμᾶς εὐσεβείας ε ξαρνος γεγονώς· ο ς
q.163
ἐκεῖσε διατρίβων ἀστρονομίας η ἀστρολογίας τινὸς μᾶλλον μετεποιεῖτο. ου τος ἐν μελανεμβαφεῖ γράψας ὑφάσματι ἀπεστάλκει τοῦτο πρὸς τὸν λογοθέτην Θωμᾶν, ου δὴ ῥυφθέντος ἐν υ δατι παρὰ Μανουὴλ τοῦ τῶν̓ Αγαρηνῶν ἑρ- 384 μηνέως τὰ ἐν αὐτῷ πεφανέρωται γράμματα," μὴ φοβήθητε ἀπὸ τοῦ πυρροῦ πετεινοῦ τοῦ Δουκός· νεωτερισθήσεται γὰρ ἀφρόνως, καὶ εὐθέως ὀλοθρευθήσεται. 4 Τούτων ου ν ου τω τελεσθέντων, Γρηγορᾶς τούτου πεν- θερὸς μετὰ Λέοντος, ο ν Χοιροσφάκτην ὠνόμαζον, τῇ ἁγίᾳ σοφίᾳ τοῦ θεοῦ ἐκκλησίᾳ προσέφυγον· ου ς καὶ βίᾳ ἐκεῖσε ἀποσπάσαντες ἀπέκειραν μοναχοὺς ἐν τῇ τῶν Στουδίου μονῇ. Κωνσταντῖνον δὲ τὸν̓ Ελαδικὸν βουνεύροις τύψαντες ῥάκη τε περιβαλόντες καὶ ο νῳ καθίσαντες διὰ μέσης τῆς πόλεως ἐθριάμβευσαν, καὶ ἐν τῇ τοῦ Δαλμάτου ἀπαγαγόντες μονῇ ἐγκατάκλειστον τῇ καταδίκῃ πεποιή- κασιν. Λέοντα δὲ τὸν Κατακαλίτην καὶ̓ Αβεσσαλὼμ τὸν τοῦ̓ Αροτρᾶ ἐκτυφλώσαντες ἐν ἐξορίᾳ παρέπεμψαν. Κωνσταντῖνον δὲ τὸν τοῦ Εὐλαμπίου υἱὸν καὶ ἑτέρους σὺν αὐτῷ Φιλόθεος υ παρ- χος ὁ τοῦ Λαμπούδη ἐν τῇ τοῦ ἱππικοῦ σφενδόνῃ ἀπέτεμεν. οὐ μικρὸν δὲ διερευνησάμενοι περὶ Νικήτα ἀσηκρῆτις καὶ Κωνσταν- τίνου τοῦ Λιβὸς οὐχ ευ ρον αὐτοὺς ὡς χρησαμένους φυγῇ. τὸν δὲ Αἰγίδην ἐκεῖνον καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ πολλοὺς καὶ ἀνδρείους ο ν- τας ἀπό τε τῆς ἐν Χρυσοπόλει δαμάλεως καὶ μέχρι τοῦ Λευκάτου διδύμοις ξύλοις πάντας ἀνεσκολόπισεν. καὶ πολλοὺς α ν τῶν ἐν τέλει τότε ἀνηλεῶς καὶ ἀναιτίως οἱ λεγόμενοι ου τοι ἐπίτροποι ἀπέ- κτειναν, εἰ μή τινες τῶν δικαστῶν τούτους τῆς ἀδίκου ὁρμῆς ἀνε- χαίτισαν, εἰπόντες αὐτοῖς ὡς παιδὸς ο ντος τοῦ βασιλέως, πῶς 385 α ν α νευ τῆς αὐτοῦ κελεύσεως τοιαῦτα τολμᾶτε διαπράττεσθαι; τὴν τῶν Δουκὸς ου ν γυναῖκα ἀποκείραντες εἰς τὸν ἐν Παφλαγονίᾳ οι κον αὐτῆς ἐξαπέστειλαν, εὐνουχίσαντες καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς Στέ- φανον. 5 Αὐγούστῳ δὲ μηνὶ Συμεὼν ὁ Βουλγαρίας α ρχων ἐκ- στρατεύσας κατὰ̔ Ρωμαίων σὺν ο χλῳ βαρεῖ κατέλαβεν τὴν Κων- σταντινούπολιν, καὶ δὴ παρακαθίσας αὐτῇ χάρακα περιέβαλεν ἀπό τε Βλαχερνῶν καὶ μέχρι τῆς λεγομένης Χρυσῆς πόρτης, ἐλ- πίσι μετέωρος η ν ὡς ἀπονητὶ ταύτην ἑλεῖν. ἐπεὶ δὲ τήν τε τῶν ταχῶν κατέμαθεν ὀχυρότητα τήν τε ἐκ τοῦ πλήθους καὶ τῶν ὁπλι- τῶν καὶ τῶν πετροβόλων καὶ τοξοβόλων ὀργάνων ἀσφάλειαν, τῶν ἐλπίδων σφαλεὶς ἐν τῷ λεγομένᾡ Εβδόμῳ ὑπέστρεψεν, εἰρηνικὰς σπονδὰς αἰτησάμενος. τῶν δὲ ἐπιτρόπων ἀσμενέστατα ἀποδεξα- μένων, ἀποστέλλει Συμεὼν Θεόδωρον μάγιστρον αὐτοῦ συλλαλῆ- σαι τὰ τῆς εἰρήνης. ἀναλαβόμενοί τε ο τε πατριάρχης Νικόλαος καὶ Στέφανος καὶ̓ Ιωάννης ὁ μάγιστρος τὸν βασιλέα η λθον μέχρι τῶν Βλαχερνῶν, καὶ εἰσήγαγον τοὺς δύο υἱοὺς τοῦ Συμεών, καὶ συνεστιάθησαν τῷ βασιλεῖ ἐν τῷ παλατίῳ. Νικόλαος δὲ ὁ πα- τριάρχης ἐξῆλθε πρὸς Συμεών, ῳ τινὶ τὴν κεφαλὴν ὑπέκλινε Συ- μεών. εὐχὴν ου ν ὁ πατριάρχης ποιήσας ἀντὶ στέμματος, ὡς φασί, τὸ ἑαυτοῦ ἐπιρριπτάριον τῇ αὐτοῦ ἐπέθετο κεφαλῇ. δώροις ου ν ἀμέτροις καὶ μεγίστοις φιλοφρονηθέντες ο τε Συμεὼν καὶ οἱ τούτου υἱοὶ εἰς τὴν ἰδίαν χώραν ὑπέστρεψαν, ἀσύμφωνοι ἐπὶ τῇ εἰρημένῃ εἰρήνῃ διαλυθέντες. 386 6 Τοῦ βασιλέως ου ν Κωνσταντίνου α τε παιδὸς ο ντος καὶ τὴν ἰδίαν μητέρα ἐπιζητοῦντος (η δη γὰρ ταύτην κατήγαγεν̓ Αλέ- ξανδρος ὁ βασιλεὺς) ἀναβιβάζουσιν αὐτὴν πάλιν. αυ τη ου ν περικρατὴς γενομένη τῆς βασιλείας ἀναβιβάζει εἰς τὸ παλάτιον Κωνσταντῖνον παρακοιμώμενον καὶ Κωνσταντῖνον καὶ̓ Αναστάσιον αὐταδέλφους τοὺς Γογγυλίους λεγομένους· καὶ τῇ βουλῇ̓ Ιωάννου τοῦ̓ Ελαδᾶ καταβιβάζουσι τοὺς οἰκείους τοῦ̓ Αλεξάνδρου βασι- λέως,̓ Ιωάννην τὸν ῥαίκτωρα καὶ τὸν λεγόμενον Γαβριλόπουλον καὶ Βασιλίτζην καὶ τοὺς λοιπούς. προχειρίζεται δὲ ἡ Αὐγοῦστα Δομίνικον ἑταιρειάρχην. μάγιστρος δὲ ὁ Ελαδᾶς νόσῳ προσπεσὼν̓ καὶ ἀπαγορευθεὶς παρὰ τῶν ἰατρῶν, κατελθὼν ἐκ τοῦ παλατίου καὶ ἐν ταῖς Βλαχέρναις παραγενόμενος, ὑπὸ τῆς νόσου βαρυνθεὶς τελευτᾷ. συμβουλῇ
q.164
Δομινίκου ἑταιρειάρχου καταβιβάζει Ζωὴ Νικόλαον πατριάρχην α μα τοῖς μετ' αὐτοῦ, μετ' ὀργῆς τὰ τῆς ἰδίας ἐκκλησίας φροντίζειν εἰποῦσα. [οὐ] μετ' οὐ πολὺ Κων- σταντῖνος παρακοιμώμενος διαβάλλει τῇ Αὐγούστῃ Δομίνικον ἑταιρειάρχην ὡς τὴν βασιλείαν σφετεριζόμενον εἰς τὸν ἑαυτοῦ ἀδελφόν. καὶ τοῦτον ἐν προφάσει πατρίκιον ποιήσαντες, κατελ- θόντα εἰς τὴν ἐκκλησίαν, ὡς ε θος, εὐχὴν λαβεῖν, οι κοι μένειν παρεκελεύσαντο, προεβάλετο δὲ Ζωὴ̓ Ιωάννην τὸν Γαριδᾶν ἑταιρειάρχην καὶ Δαμιανὸν εὐνοῦχον τῆς βίγλης δρουγγάριον. Δομί- νικος δὲ ἀπῆλθεν ἐν τῷ οι κῳ αὐτοῦ ἀνόνητα ὀλοφυρόμενος. 7 Τοῦ δὲ Βουλγάρου Συμεὼν τὴν Θρᾴκην πάλιν ληϊζο- 387 μένου, ἐν φροντίδι ου σης τῆς Αὐγούστης καὶ τῶν ἐν τέλει ο πως αὐτὸν τῆς ἀλαζονείας παύσωσιν, ᾐτήσατὀ Ιωάννης ὁ Βογᾶς γενέ- σθαι πατρίκιος, ὑποσχόμενος κατ' αὐτοῦ ἀγαγεῖν Πατζινάκας. τῆς αἰτήσεως δὲ τυχὼν δῶρά τε λαβὼν εἰς τὴν Πατζινάκων ἀπῄει χώραν· καὶ δὴ σπεισάμενος, ὁμήρους ἐκεῖθεν λαβὼν η γαγεν ἐν τῇ πόλει, συνθεμένων Πατζινάκων διαπερᾶσαι καὶ τὸν Συμεὼν καταπολεμῆσαι. παρεγένετο δὲ τότε ἐν τῇ πόλει καὶ̓ Ασώτιος, ἀνὴρ ἐπὶ ῥώμῃ ὀνομαστότατος, υἱὸς ω ν τοῦ α ρχοντος τῶν ἀρχόν- των, ο ν φασι σιδηρᾶν ῥάβδον ἐκ τῶν α κρων ἑκατέραις κρατοῦντα χερσὶ τῇ ὑπερβαλλούσῃ δυνάμει διακάμπτειν καὶ πρὸς τὸ κυκλικὸν σχῆμα μετάγειν, τῆς ἀντιτύπου τῆς σιδήρου φύσεως τῇ βίᾳ τῶν χειρῶν ὑπεικούσης. ο ν παραγενόμενον ἡ δέσποινα καὶ μετὰ πολ- λῆς τιμῆς ὑπεδέξατο καὶ πάλιν εἰς τὴν ἰδίαν χώραν ἐξέπεμψεν. 8 Σεπτεμβρίῳ δὲ μηνί, ἰνδικτιῶνος τρίτης, Παγκρα- τούκας ὁ̓ Αρμένης τὴν̓ Αδριανούπολιν τῷ Συμεὼν προδέδωκεν, η τις τὸ πρὶν μὲν̓ Ορεστιὰς ἐκαλεῖτο, ἐξ̓ Ορέστου υἱοῦ̓ Αγαμέμνονος, ο ς ζήλῳ δικαίῳ διὰ τὴν πρὸς τὸν πατέρα Κλυταιμνήστρας δολοφονίαν ταύτην σὺν Αἰγίσθῳ ἀποκτείνας λίαν ἐκμέμηνεν καὶ ἐν τῇ συνελεύσει Εβρου Αρζου τε καὶ̓ Αρτάκου τῶν τριῶν ποταμῶν γε λουσάμενος τῆς νόσου ἀπήλλακτο· ε νθα ταύτην οἰκοδο- μήσας ἐπὶ τῷ ἰδίῳ ὀνόματι κέκληκεν·̓ Αδριανὸς δὲ Καῖσαρ εὐκτί- στοις οἰκήμασιν αὐτὴν μεγαλύνας πόλιν̓ Αδριανοῦ μετακέκληκεν. αυ τη τρίτης ἡμέρας παρὰ ἀνδρὸς εὐπετοῦς ἐν διόδῳ Φιλιππουπό- λεως σταδιάζεται, ἠγκαλισμένη τῷ ο ρει τῷ Αι μῳ, παρ' ῳ οἱ 388 τρεῖς ποταμοὶ συμβάλλονται τὸ ὀμβρινὸν υ δωρ. μετ' οὐ πολὺ ἀπεστάλη Βασίλειος πατρίκιος καὶ κανίκλης καὶ Νικήτας πρωτο- σπαθάριος ὁ̓ Ελαδικὸς παρὰ Ζωῆς μετὰ δώρων πολλῶν, καὶ ἀντεπαρέλαβεν πάλιν αὐτήν. 9 Ηλθεν δὲ ὁ Δαμιανὸς ἀμηρὰς εἰς Στρόβηλον νῆσον μετὰ πλοίων πολεμικῶν καὶ πολλῆς τῆς δυνάμεως· καὶ ταύτην παρέλαβεν α ν, εἰ μὴ νοσήσας ἐτελεύτησεν, ὑποστρεψάντων διὰ κενῆς τῶν Σαρακηνῶν. οἱ δὲ τῆς̔ Ελλάδος καὶ τῶν̓ Αθηνῶν οἱ- κήτορες συνεχῶς ἐπηρεαζόμενοι παρὰ Χασὲ υἱοῦ τοῦ̓ Ιούβη, τὴν αὐτοῦ ἀσωτίαν καὶ ἀπληστίαν μὴ ἐνεγκόντες, λίθοις τοῦτον βάλ- λοντες ἀνεῖλον κακῶς ε νδοθεν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ ἐν̓ Αθήναις ναοῦ. 10 Βλέπουσα δὲ Ζωὴ βασίλισσα τὴν ε παρσιν Συμεὼν καὶ τὴν κατὰ τῶν Χριστιανῶν αὐτοῦ ἐπίθεσιν, βουλὴν μετὰ τῶν ἐν τέλει βουλεύεται, ἀλλάγιον καὶ εἰρήνην μετὰ τῶν̓ Αγαρηνῶν διαπράξασθαι, διαπερᾶσαι δὲ πάντα τὸν τῆς ἀνατολῆς στρατὸν πρὸς τὸ καταπολεμῆσαι καὶ ἀφανίσαι τὸν Συμεών. ἀπεστάλη ου ν ἐν Συρίᾳ ἐπὶ τὸ ποιῆσαι ἀλλάγιον̓ Ιωάννης πατρίκιος ὁ̔ Ρωδι- νὸς καὶ Μιχαὴλ ὁ Τοξαρᾶς· ου γεγονότος τὴν συνήθη τῆς ῥόγας διανομὴν ποιησάμενοι ἐν τοῖς τάγμασι, ταῦτα δὲ ἀναλαβόμενοι σὺν τοῖς θέμασι πρὸς τὴν Θρᾳκῴαν γῆν διεπέρασαν, Λέοντος μαγίστρου τοῦ Φωκᾶ δομεστίκου τῶν σχολῶν τυγχάνοντος, ῳ ἀν- δρία μᾶλλον η ἐπιστατικὴ φρόνησις προσανέκειτο. ἐξαγαγόντων ου ν τὰ σεβάσμια καὶ ζῳοποιὰ ξύλα Κωνσταντίνου πρωτοπαπᾶ 389 τοῦ παλατίου, τοῦ Κεφαλᾶ λεγομένου, καὶ Κωνσταντίνου τοῦ Βαλελίας ἐν τῇ Θρᾴκῃ, α παντες προσκυνήσαντες καὶ ἐπομοσά- μενοι συναποθνήσκειν ἀλλήλοις, πανστρατὶ κατὰ Βουλγάρων ἐξώρμησαν. η ρχον δὲ τοῦ
q.165
τάγματος̓ Εξκουβίτων̓ Ιωάννης ὁ Γρά- ψων, τοῦ δὲ ἱκανάτου ὁ τοῦ Μαρούλη υἱός·̔ Ρωμανὸς δὲ ὁ̓ Αργυρὸς ἐστρατήγει καὶ Λέων ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ καὶ Βάρδας ὁ Φωκᾶς, οι ς συνῆν μὲν καὶ ὁ Μελίας μετὰ τῶν̓ Αρμενίων καὶ οἱ α λλοι πάντες στρατηγοὶ τῶν θεμάτων, συνῆν δὲ καὶ πρὸς τοῖς α λλοις ὁ Κωνσταντῖνος πατρίκιος ὁ Λὶψ Λέοντι δομεστίκῳ, σύμ- βουλος αὐτοῦ ἐν πᾶσι τοῖς ἀνήκουσιν ω ν. μηνὶ δὲ Αὐγούστῳ εἰκάδι, ἰνδικτιῶνος εʹ, ὁ πόλεμος μεταξὺ̔ Ρωμαίων τε καὶ Βουλ- γάρων πρὸς τῷ Αχελῴῳ συγκεκρότηται ποταμῷ· καὶ οι α τὰ τοῦ θεοῦ κρίματα, ὡς̓ ἀνεξερεύνητα καὶ ἀνεξιχνίαστα, τρέπονταἱ Ρωμαῖοι πανστρατὶ καὶ γέγονε φυγὴ παντελὴς καὶ φρικώδης ὀλο- λυγή, τῶν μὲν ὑπ' ἀλλήλων συμπατουμένων, τῶν δὲ ὑπὸ τῶν πολεμίων ἀναιρουμένων, αι ματός τε χύσις οι α ἐξ αἰῶνος οὐ γέγο- νεν. ὁ δὲ Λέων ἐν Μεσημβρίᾳ διεσώθη φυγών. ἐσφάγη δὲ πρὸς τοῖς α λλοις ἐν τῇ τοῦ πολέμου συμβολῇ καὶ Κωνσταντῖνος ὁ Λὶψ καὶ̓ Ιωάννης ὁ Γράψων καὶ α λλοι τῶν ἀρχόντων ἱκανοί. ἀπεστάλη δὲ καὶ̔ Ρωμανὸς πατρίκιος δρουγγάριος ω ν τῶν πλωΐμων μετὰ παντὸς τοῦ στόλου ἐν τῷ Δανουβίῳ ποταμῷ βοηθῆσαι Λέοντι τῷ Φωκᾷ· ἀλλὰ καὶ̓ Ιωάννης ὁ Βογᾶς καταγαγεῖν Πατζι- 390 νάκας, ὡς ει ρηται. κελευσθέντος δὲ τοῦ δρουγγαρίοὑ Ρωμανοῦ τούτους διαπερᾶσαι κατὰ Βουλγάρων ω στε συμμαχῆσαι Λέοντι τῷ Φωκᾷ,̔ Ρωμανοῦ δὲ καὶ̓ Ιωάννου εἰς ε ριδας καὶ λογομαχίας ἐλθόντων, ὁρῶντες αὐτοὺς οἱ Πατζινάκαι πρὸς ἀλλήλους διαμαχομένους καὶ συστασιάζοντας ὑπεχώρησαν εἰς τὰ ι δια. τοῦ πολέ- μου δὲ τέλος λαβόντος, καὶ ὑποστρεψάντων ἐν τῇ πόλει τοῦ τἑ Ρωμανοῦ καὶ τοῦ Βογᾶ, τὰ καθ' ἑαυτῶν ἐκινήθησαν· καὶ εἰς τοσοῦτον κίνδυνον τὸν δρουγγάριον̔ Ρωμανὸν περιέστησαν, ω στε καὶ καταδικάζουσαν ψῆφον ἐξήνεγκαν τῶν ὀφθαλμῶν στερηθῆναι ὡς ἀμελείᾳ, μᾶλλον δὲ κακουργίᾳ μὴ διαπεράσαντα τοὺς Πατζι- νάκας, ἀλλ' ὑποχωρήσαντα τάχιον καὶ μηδὲ τοὺς φεύγοντας̔ Ρω- μαίων ἐν τοῖς πλοίοις ὑποδεξάμενον. καὶ τοῦτο α ν ἐπεπόνθει, εἰ μὴ παρὰ Κωνσταντίνου πατρικίου τοῦ Γογγύλη καὶ Στεφάνου μαγίστρου, ὡς δυναμένων παρὰ τῇ Αὐγούστῃ πολλά, τὰ τῆς καταδίκης ἀνετράπη. τῶν δὲ Βουλγάρων τῇ νίκῃ κατεπαρθέντων καὶ ἐκστρατευσάντων μέχρι τῆς πόλεως, ἐξῆλθε Λέων ὁ δομέστι- κος τῶν σχολῶν καὶ̓ Ιωάννης ὁ ἑταιρειάρχης καὶ Νικόλαος ὁ υἱὸς τοῦ Δουκὸς εἰς χῶρον Θρᾳκῷον ου τω λεγόμενον Κατασύρτας α μα πλείστῳ λαῷ κατὰ Βουλγάρων. τῇ δὲ νυκτὶ ἀδοκήτως ἐπιπεσόν- των αὐτοῖς τῶν Βουλγάρων, καὶ τοῦ δομεστίκου φυγόντος, ἐσφάγη Νικόλαος ὁ υἱὸς τοῦ Δουκὸς καὶ πολλοὶ ε τεροι μετ' αὐτοῦ. 11 Θεόδωρος ου ν ὁ τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου παιδα- γωγός, ὁρῶν Κωνσταντῖνον παρακοιμώμενον εἰς 391 γαμβρὸν τὴν βασιλείαν σφετεριζόμενον, ὑπέθηκεν Λέοντα τὸν ι διον Κωνσταντίνῳ τῷ βασιλεῖ̔ Ρωμανὸν τὸν δρουγγάριον προσλαβέσθαι ὡς πατρικὸν αὐτοῦ δοῦλον καὶ ευ νουν τὰ πρὸς αὐτόν, ὡς α ν ῃ σὺν αὐτῷ, καὶ διαφυλάττειν αὐτόν, καὶ ἐν οι ς α ν δέῃ, σύμμαχον ε χειν καὶ βοη- θόν. περὶ τούτου ου ν πολλάκις λαληθεὶς Ρωμανὸς ἀπείπατο. γραμμάτιον ου ν ὁ βασιλεὺς Κωνσταντῖνος αὐτοχείρᾡ διαπράξας γραφῇ καὶ ὑπογραφῇ διασφαλισάμενος ἀπέστειλεν αὐτῷ· ο περ αὐτὸς ἐπὶ χεῖρας λαβὼν ὑπέσχετο τὴν κατὰ τοῦ παρακοιμωμένου Κωνσταντίνου καὶ τῶν συγγενῶν αὐτοῦ ἐπίθεσιν, ὡς δέει, ποιή- σασθαι. τῆς φήμης ου ν ταύτης διαθεούσης, καὶ τοῦ παρακοι- μωμένου καταναγκάζοντος̔ Ρωμανὸν ἀποκινῆσαι μετὰ τοῦ στόλου τὴν νενομισμένην ῥόγαν λαβόντος, ἐν τῇ ἐξαρτύσει δὲ ο ντος τοῦ̔ Ρωμανοῦ καὶ τὰ πλοῖα εὐτρεπίζοντος, ἐξῆλθεν Κωνσταντῖνος παρακοιμώμενος ὡς ἐπισπουδάζων αὐτὸν τοῦ ἐκπλεῦσαι. ὁ δὲ τούτῳ δουλικῷ τῷ σχήματι προϋπήντησεν, καὶ προθύμως ποιή- σειν τὸ κελευόμενον ἐπηγγέλλετο· καὶ εἰ ε χει α νδρας εὐειδεῖς καὶ γενναίους ἐπιτηδείους τὴν βασιλικὴν ἐρέττειν τριήρη εἰπόντος πρὸς̔ Ρωμανόν, ου τος εὐθὺς ε νευσεν τούτοις τῇ χειρὶ ἑτοίμοις ου σι πλη- σίον ἐλθεῖν. οἱ δὲ τὰ τῆς βουλῆς
q.166
εἰδότες, ε γγιστα η δη τοῦ δρό- μωνος̔ Ρωμανοῦ γεγονότος, ἐπειδὴ ου τος ὀπίσω τοῦ παρακοιμω- μένου Κωνσταντίνου περιπατῶν ἀνήρπασεν αὐτὸν ταῖς χερσὶ καὶ" α ρατε αὐτὸν" ἀνεφώνησεν, παραχρῆμα ου τοι τοῦτον ἁρπάσαν- τες εἰς τὴν τοῦ δρουγγαρίοὑ Ρωμανοῦ τριήρη εἰσήγαγον καὶ ἐν τῇ 392 ἀσφαλείᾳ κατεῖχον. οὐδεὶς ου ν ὁ ὑπερασπίζων η ν η κατοικτείρων τὸν α νθρωπον, πάντων τῶν συνόντων αὐτῷ χρησαμένων φυγῇ. ταῦτα Ζωὴ Αὐγούστα μαθοῦσα προσκαλεῖται τὸν πατριάρχην Νι- κόλαον καὶ τοὺς αὐτῆς μεγιστάνους, καὶ ἀποστέλλει πρὸς Ρωμἁ νὸν τὸ γεγονὸς θέλουσα μαθεῖν. τούτων ου ν διαπερασάντων, λί- θοις ὁ λαὸς αὐτοὺς ἐξήλασαν βάλλοντες. ε ωθεν ου ν ἐξελθοῦσα Ζωὴ ἐν τῷ τοῦ Βουκολέοντος ἡλιακῷ ἐπεφώνει τῷ υἱῷ καὶ πᾶσι, πῶς α ρα γέγονεν ἡ ἀνταρσία αυ τη; ε φησε δὲ πρὸς αὐτὴν ὁ παι- δαγωγὸς τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου Θεόδωρος ο τι διὰ τὸ ἀπολέ- σαι Λέοντα τὸν Φωκᾶν τοὺς̔ Ρωμαίους καὶ Κωνσταντῖνον παρα- κοιμώμενον τὸ παλάτιον ταῦτα γεγόνασι. προσελάβετο δὲ ὁ βα- σιλεὺς Νικόλαον τὸν πατριάρχην καὶ Στέφανον μάγιστρον συνεῖναι αὐτῷ ἐν τῷ παλατίῳ, τὴν ἐξουσίαν εἰς ἑαυτὸν ἀπὸ τῆς μητρὸς ἐπισπώμενος. τῇ δὲ ἐπαύριον ἀπέστειλεν̓ Ιωάννην τὸν Τουβάκην Ζωὴν Αὐγούσταν τοῦ παλατίου καταβιβάσαι. ἡ δὲ μετ' ὀλολυ- γῆς καὶ δακρύων τῷ ἑαυτῆς προσπλακεῖσα υἱῷ πρὸς συμπάθειαν μητρικὴν καὶ οι κτον τὸν υἱὸν ἐκίνησεν, ὡς τὸν βασιλέα εἰπεῖν πρὸς τοὺς α γοντας" ἐάσατε μετ' ἐμοῦ ει ναι τὴν μητέρα μου." οἱ δὲ ταύτην α μα τῷ λόγῳ ἀφῆκαν. προσκαλεσάμενος δὲ ο τε βασι- λεὺς καὶ ὁ πατριάρχης̓ Ιωάννην τὸν Γαριδᾶν προεβάλοντο δομέ- στικον τῶν σχολῶν, δεδιότες μὴ εἰς ἀνταρσίαν χωρήσῃ ὁ Φωκᾶς Λέων. ὁ δὲ ου τ' ε νευσε τοῦτο γενέσθαι, εἰ μὴ Θεόδωρον τὸν γυναικάδελφον αὐτοῦ τὸν Ζουφινεζὲρ καὶ Συμεὼν τὸν υἱὸν αὐτοῦ 393 προεβάλετο ἑταιρειάρχας. ο ρκοις ου ν βεβαιωθεὶς ὑπ' αὐτῶν κατῆλθεν ἐν τῷ οι κῳ αὐτοῦ. οἱ δὲ παραυτίκα τοὺς συγγενεῖς αὐ- τοῦ τοῦ παλατίου καταβιβάζουσιν. τούτων ου ν πρὸς αὐτὸν ἐλ- θόντων, ὡς ἐθεάσατο αὐτούς, τρόμος αὐτὸν ε λαβεν καὶ φρενῶν ε κστασις. εὐθὺς ου ν ἐξῆλθε πρὸς̔ Ρωμανόν, καὶ διηγήσατο αὐτῷ οι α πέπονθεν. συμφιλιωθεὶς ου ν αὐτῷ, καὶ ο ρκους δοὺς καὶ λαβὼν ω στε μίαν ε χειν ἀμφοτέρους ψυχήν, σύμφρων αὐτῷ καὶ σύμπνους ἐγένετο, ω στε καὶ γαμικὸν συνάλλαγμα ποιήσασθαι συνεφώνησαν, πλέον ἐκ τούτου τὸν τῆς ἀγάπης δεσμὸν ἐπισφίγ- γοντες. 12 Τῇ εἰκάδι ου ν τετάρτῃ τοῦ Μαρτίου μηνὸς ἀποστέλ- λεἱ Ρωμανὸς Ιωάννην πρεσβύτερον, οἰκεῖον αὐτῷ καὶ πιστότατον ο ντα, καὶ Θεόδωρον̓ τὸν Ματζούκην εἰς τὸ παλάτιον ὑπεραπολο- γουμένους, ὡς οὐκ ἐπ' ἀνταρσίας γέγονε τὸ παρ' ἐμοῦ διαπραχθέν, ἀλλὰ τὴν τοῦ Φωκᾶ ἐπίθεσιν ὑφορώμενος, καὶ δεδιὼς μή τι νεω- τερισθείη παρ' αὐτοῦ εἰς τὸν βασιλέα, τούτου ε νεκα ἀνελθεῖν ἐν τῷ παλατίῳ βεβούλευμαι καὶ τὴν φυλακὴν ποιεῖσθαι τοῦ βασι- λέως. μὴ συνευδοκοῦντος δὲ Νικολάου πατριάρχου ἐν τούτῳ, ἐμηνύθἡ Ρωμανὸς παρὰ Θεοδώρου τοῦ ῥηθέντος παιδαγωγοῦ ἐλ- θεῖν μετὰ στόλου παντὸς μέχρι τοῦ Βουκολέοντος. ο ς μετὰ τῶν σὺν αὐτῷ βουλευσάμενος (τὸ γὰρ α γον η γεν αὐτὸν) τῇ ἡμέρᾳ τοῦ εὐαγγελισμοῦ τῆς ὑπεραμώμου παρθένου καὶ θεοτόκου (πέμπτη δὲ η ν) η λθεν ε νοπλος α μα τῷ στόλῳ παντὶ ἐν τῷ Βου394 κολέοντι. καὶ παρευθὺ Στέφανος μὲν μάγιστρος ἐξῆλθε τοῦ πα- λατίου, Νικήτας δὲ πατρίκιος ὁ συμπενθερὸς̔ Ρωμανοῦ ἀνελθὼν ἐν τῷ παλατίῳ ἐξήγαγεν ἐκεῖθεν τὸν πατριάρχην Νικόλαον. ο ρ- κοις ου ν βεβαιωθέντες οἱ τοῦ παλατίου παρὰ̔ Ρωμανοῦ ἀπέστειλαν πρὸς αὐτὸν τὸν ζῳοποιὸν καὶ τίμιον σταυρὸν καὶ προσκυνήσας αὐτὸν καὶ ο ρκοις βεβαιώσας αὐτοὺς ἀνῆλθε μετ' αὐτῶν ἐν τῷ πα- λατίῳ καὶ ὀλίγων τινῶν, προσκυνήσων τὸν βασιλέα. καὶ εἰσελ- θὼν μετ' αὐτοῦ ἐν τῷ ναῷ τῷ ἐν τῷ Φάρῳ, καὶ πίστεις αὐτῷ δοὺς καὶ λαβών, παρευθὺ προχειρίζεται παρ' αὐτοῦ μάγιστρος καὶ μέγας ἑταιρειάρχης. αὐτίκα γοῦν θεία κέλευσις πρὸς Λέοντα τὸν Φωκᾶν,
q.167
παρεγγυωμένη μηδαμῶς στάσιν τινὰ ἐννοῆσαι. ὡσαύτως καὶ γράμματα ἐκελεύσθη Κωνσταντῖνος παρακοιμώμενος γράψαι, τὰ ο μοια αὐτῶν παραγγέλλοντα καὶ μηδὲν ἐναντίον βου- λεύσασθαι, ἀλλ' ἐν ὑποταγῇ ει ναι βασιλέως Κωνσταντίνου. ἀναλαβόμενος ου ν ταῦτα Ανδρέας πριμικήριος τοῦ βασιλικοῦ βεστια- ρίου ἀπεκόμισεν̓ αὐτῷ ταῦτα ἐν Καππαδοκίᾳ ο ντι· καὶ δεξάμενος ταῦτα καὶ ἀναγνούς, ἀπελθὼν ἐν τῷ ἰδίῳ οι κῳ ἡσύχαζεν. 13 Τῇ δὲ πέμπτῃ ἑβδομάδι τῶν ἁγίων νηστειῶν,̓ Απριλλίῳ μηνί, δίδοται ἀρραβὼν γαμικοῦ συναλλάγματος παρὰ Κων- σταντίνου βασιλέως̔ Ελένῃ τῇ θυγατρὶ̔ Ρωμανοῦ, ῃ πρὸς κάλλος σωματικὸν προσήκμαζεν καὶ σύνεσις· καὶ τῇ τρίτῃ τοῦ πάσχα, λεγομένῃ τῆς Γαλιλαίας, εὐλογεῖται καὶ στεφανοῦται α μα αυ τη παρὰ Νικολάου πατριάρχου,̔ Ρωμανὸν βασιλεοπάτορα προβαλό- 395 μενος· ἀντ' αὐτοῦ δὲ Χριστοφόρον υἱὸν αὐτοῦ ἑταιρειάρχην κατέ- στησε. μετ' οὐ πολὺ δὲ Λέων ὁ Φωκᾶς ἀπατηθεὶς παρά τε τι- νῶν ἀρχόντων καὶ τῶν αὐτοῦ ταγμάτων πρὸς ἀνταρσίαν κινεῖται. καὶ ἀνελάβετο σὺν αὐτῷ τόν τε παρακοιμώμενον Κωνσταντῖνον, καὶ Κωνσταντῖνον καὶ̓ Αναστάσιον τοὺς Γογγυλίους καὶ αὐταδελφούς, καὶ Κωνσταντῖνον πρωτασηκρῆτιν τὸν Μαλελίας, πληρο- φορῶν α παντας καὶ βεβαιῶν ὡς ὑπὲρ τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου τὴν αὐτὴν ποιεῖται κίνησιν.̔ Ρωμανὸς δὲ ὁ βασιλεοπάτωρ χρυ- σοβούλλια ποιήσας ἐνυπόγραφα ὡς ἐκ προσώπου τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου, τῆς τοιαύτης ἐπιβουλῆς ἀνατροπὴν περιέχοντα, καὶ ὡς οἱ τὸν Φωκᾶν καταλιμπάνοντες τῷ βασιλεῖ δὲ προσφεύ- γοντες ὑπὲρ τοῦ βασιλέως εἰσίν, δοὺς αὐτὰ Αννῃ γυναικὶ ἀναιδεῖ καὶ θρασείᾳ, η ν καὶ Βασιλικὴν προσηγόρευσαν, καὶ κληρικῷ τινὶ Μιχαήλ, ἐν τῷ αὐτοῦ στρατοπέδῳ ἐξέπεμψεν. οἱ δὲ ταῦτα ἀνα- λαβόμενοι λάθρα διέσπειραν παντὶ τῷ στρατῷ. καὶ ὁ μὲν Μι- χαὴλ φωραθεὶς παρὰ τοῦ Φωκᾶ, ἀνηλεῶς τυφθείς, τήν τε ῥῖνα καὶ τὰ ω τα ἀπετμήθη· ο ς μετὰ ταῦτα παρὰ̔ Ρωμανοῦ τῆς προση- κούσης ε τυχεν ἀμοιβῆς· ὡσαύτως καὶ ἡ σὺν αὐτῷ σταλεῖσα γυνή. πρῶτος ου ν ὁ τοῦ Βαρυμιχαὴλ υἱὸς Κωνσταντῖνος, τοῦ τάγματος α ρχων τῶν ἱκανάτων, καταλιπὼν τὸν Φωκᾶν τῷ̔ Ρωμανῷ προσέδραμεν, ἀρχὴ γεγονὼς καταλύσεως τῆς τοιαύτης ἀποστασίας. σὺν αὐτῷ δὲ καὶ ὁ Βαλάντιος καὶ ὁ λεγόμενος Ατζμωρος, τουρ- μάρχαι ο ντες καὶ ἀμφότεροι. Λέων ου ν ὁ Φωκᾶς μετὰ λαοῦ 396 πλείστου ἰσχυρῶς καθωπλισμένου ἐν Χρυσοπόλει καταλαβὼν διέ- στησε παρατάξεις ἀπὸ τῆς λιθίνης δαμάλεως μέχρι Χαλκηδόνος, τοὺς ἐν πόλει φοβῶν. ἀποστέλλεται ου ν μετὰ δρόμωνος παρὰ̔ Ρωμανοῦ Συμεὼν ὁ ἐπὶ τοῦ κανικλείου, λόγον ἐνυπόγραφον τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου ἐπιφερόμενος, τάδε διαγορεύοντα, (14) ὡς ἐγὼ φύλακα τῆς ἐμῆς δεσποτείας καὶ βασιλείας ἐγρη- γορώτατον καὶ εὐνούστατον καὶ πιστότατον οὐδένα τῶν ὑπὸ χεῖρα ἡ Ρωμανὸν εὑρηκὼς τούτῳ τὴν ἐμὴν φυλακὴν μετὰ θεὸν ἐπίστευσα καὶ ἀντὶ πατρὸς αὐτὸν ε κρινα, σπλάγχνα πατρικὰ καὶ διάθεσιν γονικὴν πρὸς ἐμὲ ἐνδειξάμενον. Λέοντα δὲ τὸν Φωκᾶν ἀεὶ τῇ ἐμῇ βασιλείᾳ ὑποπτεύων ἐπιβουλεύειν νῦν μὲν ε ργοις αὐτοῖς ἐπί- βουλον ευ ρηκα καὶ τῆς ἐμῆς ἀρχῆς τυραννικῶς κατεξανιστάμενον. διὸ ου τε δομέστικον αὐτὸν ἀπὸ τοῦ νῦν ει ναι βούλομαι· ου τε γὰρ ταύτην τὴν ἀνταρσίαν μετὰ βουλῆς ἐμῆς πεπραχέναι φημί, ἀλλ' αὐθαιρέτῳ γνώμῃ ταύτην ποιήσασθαι τὴν ἐπίθεσιν, ἑαυτῷ τὴν βασιλείαν σφετεριζόμενον. τούτων ου ν τῷ λαῷ ἀναγνωσθέντων η ρξαντο πάντες ἀναχωρεῖν καὶ τῷ βασιλεοπάτορι προσρύεσθαἱ Ρωμανῷ. τοῦ Φωκᾶ δὲ εἰς ἀμηχανίαν περιστάντος καὶ ἀπογνόν- τος ὡς πάσης ἐλπίδος ἠστοχηκότος, καὶ χρησαμένου φυγῇ καὶ πρὸς τὸ κάστρον̓ Ατεοῦς παραγενομένου καὶ μὴ δεχθέντος, ἐν χωρίῳ ὀνομαζομένῳ Γοηλέοντι καταστήσαντος καὶ συλληφθέντος, ἀπέστειλεν̔ Ρωμανὸς̓ Ιωάννην τὸν Τουβάκην καὶ Λέοντα τὸν αὐ- τοῦ συγγενῆ ω στε εἰσαγαγεῖν αὐτὸν ἐν τῇ πόλει. οἱ δὲ τοῦτον 397 κρατήσαντες ἀπετύφλωσαν, καίτοι μηδεμίαν περὶ τούτου δεξάμε- νοι
q.168
ἐντολὴν καὶ αὐθαιρέτῳ γνώμῃ τοῦτο πεποιηκότες, ὡς ἀγανα- κτῆσαι ἐπὶ τούτῳ καὶ τὸν βασιλεοπάτορἁ Ρωμανόν. 15 Αὐγούστῳ δὲ μηνὶ κατεμηνύθη τὰ τῆς ἐπιβουλῆς Κωνσταντίνου Κτηματινοῦ καὶ Δαβὶδ Καμουλιανοῦ καὶ Μιχαὴλ κουράτωρος τῶν μαγγάνων· καὶ τυφλωθέντες ου τοι διὰ μέσης διῆλθον τῆς πόλεως καὶ ἐξορίᾳ παρεπέμφθησαν. η γαγον δὲ καὶ Λέοντα μάγιστρον καὶ δομέστικον τῶν σχολῶν ἐν τῇ πόλει, καὶ διῆλθεν ἐν μέσῃ τῇ ἀγορᾷ ἡμιόνῳ καθεζόμενος. 16̓ Εφωράθη δὲ καὶ Ζωὴ Αὐγοῦστα ἐπιβουλεύουσἁ Ρω- μανῷ διὰ πεφαρμαγμένων βρωμάτων, ὑπὸ Θεοκλήτου νοταρίου τῆς ὑπουργίας σκευασθέντων· καὶ ταύτην τοῦ παλατίου καταβι- βάζουσιν καὶ εἰς τὸ Πετρίον ἀπάγουσιν ἐν τῇ τῆς ἁγίας Εὐφημίας μονῇ ἀποκείραντες. προσεκλήθη δὲ παρὰ Θεοφυλάκτου πατρι- κίου καὶ κόμητος τοῦ στάβλου εἰς α ριστον ὁ παιδαγωγὸς Κων- σταντίνου βασιλέως Θεόδωρος καὶ Συμεὼν ὁ αὐτοῦ ἀδελφός· ἐσθιόντων δὲ αὐτῶν εἰσῆλθεν̓ Ιωάννης δρουγγάριος τῆς βίγλης ὁ Κουρκούας λεγόμενος μετὰ πλείστου λαοῦ, καὶ τούτους ἀναρπά- σας εἰς τὸ̓ Οψίκιον ἐξώρισεν ἐν τοῖς ἑαυτῶν προαστείοις ὡς κατὰ̔ Ρωμανοῦ μελετῶντας. 17 Εἰκάδι δὲ τετάρτῃ Σεπτεμβρίου μηνὸς τιμᾶταἱ Ρω- μανὸς τῇ τοῦ Καίσαρος ἀξίᾳ· καὶ Δεκεμβρίῳ μηνί, ιζʹ τοῦ μη- 398 νός, τῇ τῶν προπατόρων κυριακῇ, τῷ τῆς βασιλείας στέφεται διαδήματι παρὰ Κωνσταντίνου βασιλέως καὶ Νικολάου πα- τριάρχου.
q.169
ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΡΩΜΑΝΟΥ.̓ Εν ε τει# 22 υκηʹ, ἰνδικτιῶνος ηʹ καὶ̓ Ιανουαρίῳ ʹ, τῇ τῶν ἁγίων φώτων ἡμέρᾳ στέφει Θεοδώραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ. Μαΐῳ δὲ μηνὶ ιζʹ στέφει Χριστοφόρον τὸν υἱὸν αὐτοῦ διὰ βασιλέως τῇ τῆς ἁγίας πεντηκοστῆς ἡμέρᾳ, καὶ μόνοι δύο ἐν τῇ αὐτῇ προελεύσει προῆλθον.̓ Ιουλίῳ δὲ μηνί, ἰνδικτιῶνος ηʹ, ἡμέρᾳ κυριακῇ, ἡ τῆς ἐκκλησίας παρὰ̔ Ρωμανοῦ γέγονεν ε νωσις, ἁπάντων ἑνωθέν- των μητροπολιτῶν τε καὶ κληρικῶν τῶν ἀπὸ Νικολάου πατριάρχου καὶ Εὐθυμίου διεσχισμένων.
q.170
̓ Ογδόῃ δὲ Φεβρουαρίου μηνός, ἰνδικτιῶνος θʹ, ἀπο- στείλας̔ Ρωμανὸς ὑπερορίζει Στέφανον τῆς Καλομαρίας εἰς τὴν̓ Αντιγόνου νῆσον, ὡς τῆς βασιλείας ἐφίεσθαι κατηγορηθέντα, μοναχὸν αὐτὸν ἀποκείρας α μα Θεοφάνει Τειχιώτῃ καὶ Παύλᾠ Ορφανοτρόφῳ ἀνθρώποις αὐτοῦ. 3̓ Εποίησεν δὲ̔ Ρωμανὸς βασιλεὺς πρόκενσον ἐν τῷ τρι- βουναλίῳ, συνηγμένων ἁπάντων μεθ' ο πλων ἐκεῖσε. ἀδνουμίου 399 δὲ γενομένου αἰφνίδιον̔ Ρωμανὸς καὶ Κωνσταντῖνος τάχει πολλῷ εἰς τὸ παλάτιον ὑποστρέφει. ἐμηνύθη γὰρ παρὰ Λέοντος ἀν- θρώπου τοῦ̓ Αρσενίου ἡ αὐτοῦ̓ Αρσενίου ἐπιβουλὴ καὶ Παύλου μαγγλαβίτου· οι τυφθέντες καὶ δημευθέντες ἐξωρίσθησαν. η ν δὲ τότε παραδυναστεύων ὁ πρεσβύτερος̓ Ιωάννης ὁ ῥαίκτωρ, ο ς Λέοντα τὸν τοῦ̓ Αρσενίου ἐποίησεν ἑβδομαδάριον, τῷ βασιλεῖ τοῦτον προσοικειώσας.̔ Ρωμανὸν δὲ τὸν υἱὸν Λέοντος, ὡς ε φθην εἰπών, τοῦ̓ Αργυροῦ,̔ Ρωμανὸς ὁ βασιλεὺς γαμβρὸν ἐποιήσατο, α νδρα ο ντα ὑπερώμιον, καὶ κάλλει σώματος καὶ ἰδέᾳ καὶ συνέσει καὶ μάλιστα τῇ ἐλεημοσύνῃ καὶ ἐπιδόσει καὶ τῇ ἀγαθότητι καὶ ἁπλότητι κοσμούμενον, δοὺς αὐτῷ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ̓ Αγάθην. 4̓ Εγένετό τις Ρεντάκιος̔ Ελλαδικός, συγγενὴς ω ν Νικήτα τοῦ πατρικίου, ἀπαίδευτος̔ δὲ καὶ πατραλοίας· ο ς τὸν ἑαυ- τοῦ πατέρα καταδιώκων φονεῦσαι, ἐπειδήπερ ἐκεῖνος φεύγων αὐ- τοῦ τὴν ἐπίθεσιν ἐν πλοίῳ εἰσελθὼν ἐξέπλει καὶ παρὰ Σαρακηνῶν τῶν Κρητῶν κατεσχέθη, ου τος ὁ̔ Ρεντάκιος α δειαν εὑρὼν πάντα τὰ τοῦ πατρὸς ἐληΐσατο, καὶ ἐν τῇ πόλει ἐλθὼν τῇ μεγάλῃ τοῦ θεοῦ ἐκκλησίᾳ προσέφυγεν.̔ Ρωμανὸς δὲ ὁ βασιλεὺς τὰς αὐτοῦ ἀταξίας καὶ λεηλασίας ἀναμαθὼν τοῦτον τῆς ἐκκλησίας ἐξαγαγεῖν ἐβουλεύσατο καὶ παιδεῦσαι. ὁ δὲ ψευδεῖς ἐπιστολὰς
q.171
πρὸς Βουλ- γάρους πλασάμενος πρὸς αὐτοὺς αὐτομολῆσαι ἐβούλετο. κρατη- θεὶς δὲ καὶ ἐλεγχθεὶς τῆς τε οὐσίας καὶ τῶν ὀφθαλμῶν στερεῖται. 400 5 Τῶν δὲ Βουλγάρων πάλιν ἐξελασάντων μέχρι Κατα- σύρτων μετὰ τὴν τοῦ δομεστίκοὐ Αδραλέστου τελευτήν, προε- βλήθη Πόθος ὁ τοῦ̓ Αργυροῦ, ἀνὴρ κάλλιστος καὶ ἐμπειρότατος, δομέστικος τῶν σχολῶν· καὶ μέχρι Θερμοπόλεως μετὰ τῶν ταγμάτων ἐξελθὼν ἀπέστειλε Μιχαὴλ τὸν τοῦ Μωρολέοντος υἱόν, το- ποτηρητὴν ο ντα, τοὺς Βουλγάρους κατασκοπῆσαι. ὁ δὲ ἀπροό- πτως τῷ λόχῳ αὐτῶν ἐμπεσὼν πολλοὺς μὲν τῶν Βουλγάρων ἀνεῖ- λεν, πληγεὶς δὲ καὶ αὐτὸς ἐν τῇ πόλει εἰσελθὼν ἐτελεύτησεν. 6̓ Εμηνύθη δὲ τότε διὰ Θεοκλήτου νοταρίου τῆς ὑπουρ- γίας ἡ κατὰ̔ Ρωμανοῦ βασιλέως ἐπιβουλὴ̓ Αναστασίου σακελλα- ρίου καὶ α ρχοντος τοῦ χρυσοχέστου, καὶ Θεοδωρήτου κοιτωνίτου, καὶ Δημητρίου βασιλικοῦ νοταρίου τοῦ εἰδικοῦ, καὶ Νικολάου τοῦ Κουβάτζη καὶ Θεοδότου πρωτοκαράβου, οι ὑπὲρ Κωνσταν- τίνου βασιλέως δῆθεν ἐσπούδαζον· καὶ διελεγχθέντες ἐτύφθησαν καὶ ἐν τῇ μέσῃ διῆλθον καὶ ὑπερόριοι κατέστησαν. ὁ δὲ Θεοδώ- ρητος ἰδίᾳ ἐν τῷ Τρικόγχῳ τοῦ παλατίου τυφθεὶς καὶ αὐτὸς ἐξω- ρίσθη. τὸν δὲ̓ Αναστάσιον σακελλάριον ἀπέκειραν ἐν τῇ μονῇ τῶν Ελεγμῶν, ε νθα καὶ τελευτᾷ.̓ 7 Τῆς τοιαύτης δὲ προφάσεως λαβόμενος̔ Ρωμανὸς τὸν βασιλέα Κωνσταντῖνον ὑποβιβάζει καὶ δεύτερον καθίστησιν, ἑαυ- τὸν δὲ προάγει εἰς του μπροσθεν, τῷ τὰς ἐπιβουλὰς καὶ τὸν ἐξ αὐτῶν θάνατον δεδοικέναι, τῇ ἐπιορκίᾳ, φεῦ τῶν ἀνθρωπίνων
q.172
πραγμάτων! περιπεσών· προησφαλίσατο καὶ γὰρ μὴ ἑαυτὸν ἀνα- γορεῦσαι τούτου ε μπροσθεν αὐτοκράτορα. 8̓ Εκστρατεύει δὲ πάλιν Συμεὼν κατὰ̔ Ρωμαίων· καὶ πλῆθος Βουλγάρων ἀποστείλας α μα καὶ Χαγάνῳ καὶ Μηνικῷ καὶ ἑτέροις ἐκέλευσεν κατὰ τῆς πόλεως ο τι τάχιστα ἐξελαύνειν. διελ- θόντες ου ν διὰ τῶν ὀρῶν η λθον μέχρι τῶν Μαγγλαβᾶ. τὴν αὐ- τῶν δὲ ε φοδον μαθὼν ὁ βασιλεὺς̔ Ρωμανός, λογισάμενος μὴ τὰ τῶν Πηγῶν παλάτια καὶ τὸ Στενὸν κατελθόντες ἐμπρήσωσιν, Ιωάννην ῥαίκτωρα ἀποστέλλει α μα Λέοντι καὶ Πόθῳ τοῖς̓ Αργυ- ροῖς, ε χοντας μεθ'̓ ἑαυτῶν πλῆθος ἱκανὸν ε κ τε τῶν βασιλικῶν καὶ τῆς ἑταιρείας καὶ τῶν ταγματικῶν· οι ς συνῆν καὶ̓ Αλέξιος πατρίκιος δρουγγάριος τῶν πλωΐμων ὁ Μουσελὲ μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. η ν δὲ πέμπτη τῶν νηστειῶν ἑβδομάς. διατάξαντες ου- τοι τὸν λαὸν ἐν τοῖς πεδινοῖς καὶ χθαμαλωτέροις τόποις τῶν Πη- γῶν, τῶν Βουλγάρων α νωθεν ἀναφανέντων ἐνόπλων, βοῇ χρη- σαμένων ἀσήμῳ καὶ φοβερᾷ καὶ σφοδροτάτως παρελασάντων κατ' αὐτῶν, παρευθὺ μὲν φεύγεἰ Ιωάννης ὁ ῥαίκτωρ, σφάττεται δὲ ὑπὲρ τούτου ἀγωνιζόμενος Φωτεινὸς ὁ τοῦ Πλατυπόδη υἱὸς καὶ πολλοὶ ε τεροι. μόλις ου ν ὁ ῥαίκτωρ διασωθεὶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν δρόμωνα. η λθεν δὲ φεύγων ε νοπλος καὶ̓ Αλέξιος δρουγγάριος ὁ Μουσελέ, καὶ μὴ ἰσχύσας τέλεον ἀνελθεῖν ἐν τῇ τοῦ δρόμωνος ἀποβάθρᾳ, πεσὼν ἐν τῇ θαλάσσῃ σὺν τῷ αὐτοῦ πρωτομανδάτορι ἀπεπνίγη.̓ Αργυροὶ δέ, ο τε Πόθος καὶ Λέων πατρίκιος, ἐν 402 τῷ καστελλίῳ φυγόντες διεσώθησαν. πλώϊμοι δὲ καὶ τὸ α παν πλῆθος, οἱ μὲν τὰς τῶν πολεμίων χεῖρας φεύγοντες ἐν τῇ θαλάσσῃ ἀπεπνίγησαν, οἱ δὲ σιδήρου γεγόνασι παρανάλωμα, οἱ δὲ χερσὶ Βουλγαρικαῖς συνελήφθησαν. οἱ δὲ Βούλγαροι μηδένα τὸν δια- κωλύοντα ε χοντες τά τε τῶν Πηγῶν παλάτια ἐπυρπόλησαν καὶ τὸ Στενὸν α παν κατέκαυσαν. ου τως α ρα δεινὸν ἀβουλία καὶ ἀπειρία θρασύτητα σύμμαχον ε χουσα. 9 Εἰκάδι δὲ Φεβρουαρίῳ μηνί, ἰνδικτιῶνος δεκάτης, Θεοδώρα σύμβιος̔ Ρωμανοῦ τελευτᾷ, καὶ κατετέθη τὸ σῶμα αὐ- τῆς ἐν τῷ οι κῳ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως Ρωμανοῦ τῷ ὑπ' αὐτοῦ μο- ναστήριον ἀμειφθέντι. τῷ δὲ αὐτῷ μηνὶ στέφεται Σοφίἁ ἡ τοῦ βασιλέως Χριστοφόρου γυνή. τηνικαῦτα δὲ καὶ ὁ κουροπαλάτης Ιβηρ ἐν τῇ πόλει παρεγένετο, καὶ διὰ μέσης τῆς ἀγορᾶς διελθών, κεκοσμημένης λαμπρῶς, μετὰ δόξης πολλῆς καὶ τιμῆς ὑπεδέχθη· ο ν καὶ ἐν τῇ ἁγίᾳ τοῦ θεοῦ σοφίᾳ ἀπήγαγον, τὸ
q.173
κάλλος αὐτῆς καὶ τὸ μέγεθος θεασόμενον καὶ τὸν πολυτελῆ κόσμον. καλλωπίσαντες γὰρ ταύτην καὶ περιστείλαντες πέπλοις χρυσοϋφέσι καὶ κόσμῳ παντοίῳ, ου τως αὐτὸν εἰσήγαγον ἐν αὐτῇ. ὁ δὲ τὸ θαυ- μαστὸν καὶ ὑπερμέγεθες τοῦ ναοῦ ε ργον καταπλαγεὶς καὶ τὸν πο- λυτελῆ κόσμον ὑπερθαυμάσας, καὶ ἀληθῶς θεοῦ κατοικίαν ει ναι τὸν ἱερὸν χῶρον τοῦτον εἰπών, αυ θις ὑπέστρεψεν εἰς τὰ ι δια. 10 Τῶν δὲ Βουλγάρων πάλιν ἐκστρατευσάντων καὶ μέχρι τῆς ἁγίας Θεοδώρας ἐλθόντων παλατίων καὶ ταῦτα πυρὶ παραδι403 δόντων, εἰς α ριστον ὁ βασιλεὺς̔ Ρωμανὸς τῶν ταγμάτων α ρχον- τας συνεκάλεσεν, συνόντος αὐτοῖς καὶ τοῦ λεγομένου Σακτίκη. καὶ παρῄνει τούτοις καὶ προὐτρέπετο κατὰ τῶν ἐναντίων ἐξελθεῖν καὶ τῆς πατρίδος ὑπεραγωνίσασθαι. οἱ δὲ συνέθεντο ἑτοίμως τῆς αὐτοῦ βασιλείας καὶ τῶν Χριστιανῶν ὑπεραποθνήσκειν. τῇ ου ν ἐπαύριον καθοπλισθεὶς παρὰ τοῦ βασιλέως ὁ εἰρημένος Σακτίκης ἀληθῆ ου σαν τὴν αὐτοῦ πίστιν καὶ ἀνδρίαν ἀπέδειξεν· ο πισθεν γὰρ τῶν Βουλγάρων γενόμενος καὶ εἰς τὸ στρατόπεδον αὐτῶν εἰσελθὼν πάντας τοὺς ἐκεῖ εὑρεθέντας κατέσφαξεν. μαθόντες ου ν οἱ Βούλγαροι τὸ γεγονὸς ὑποστρέφουσιν ἐν τῷ στρατοπέδῳ, καὶ πολέμου συγκροτηθέντος τρέπουσι τὸν Σακτίκην σὺν ὀλίγων ὑπάρ- χοντα. ὁ δὲ ἐπειδὴ γενναίως ἀγωνισάμενος καὶ πολλοὺς ἀνελὼν οὐκέτι ἀντέχειν ἠδύνατο πρὸς τὸ πλῆθος τῶν πολεμίων, μεθίησι τοῦ ι ππου τὸν χαλινὸν καὶ εἰς φυγὴν η λαυνε. ποταμὸν δέ τινα παραρρέοντα διαπερῶν, τοῦ ι ππου αὐτοῦ ἐν τῇ τούτου ἰλύϊ ἐμπαγέντος, τιτρώσκεται κατὰ τῆς ε δρας καὶ τοῦ μηροῦ. μόλις ου ν τοῦ ι ππου ἐκ τῆς ἰλύος ἀνασπασθέντος συνεργείᾳ τῶν ὑπὸ χεῖρα διασώζεται μέχρι τῶν Βλαχερνῶν· καὶ τεθεὶς ἐν τῇ ἁγίᾳ σορῷ, καιρίας τῆς πληγῆς ου σης, τῇ νυκτὶ ἐτελεύτησεν. 11 Τηνικαῦτα δὲ καὶ Πετρωνᾶς αἰδεσιμώτατος προστά- ξεἱ Ρωμανοῦ βασιλέως η γαγεν λαρνακίδιον ε νδοξον ε ν καὶ ε τερα δύο γλυφῆς ἀμοιροῦντα ἐκ τῆς τοῦ ἁγίου Μάμαντος ἀνδρείας μο- 404 νῆς, τῆς πλησίον ου σης τῆς Ξηροκέρκου λεγομένης πόρτης, ἐν οι ς φασὶ συναποκεῖσθαι Μαυρίκιον σὺν τοῖς παισίν· α καὶ ἀπε- τέθη ἐν τῇ τοῦ βασιλέως̔ Ρωμανοῦ μονῇ η τοι εἰς τὸ Μυρέλαιον. 12̓ Αδριανὸς δέ τις Χάλδος, πρὸς δὲ Τατζάκης̓ Αρμέ- νιος πλούσιος πάνυ, τῇ ὑποθήκῃ καὶ συμβουλῇ Βάρδα τοῦ Βοήλα στρατηγοῦντος ἐν Χαλδίᾳ τυραννίδα καὶ ἀνταρσίαν κατὰ̔ Ρωμανοῦ βασιλέως σκευάζουσι, τὸ Παΐπερτε λεγόμενον ὀχύρωμα κατα- σχόντες· ου ς ὁ τῶν σχολῶν δομέστικος̓ Ιωάννης ὁ Κουρκούας καταπολεμήσας καὶ κατασχὼν τοὺς μὲν περιφανεστέρους ἀποτυ- φλοῖ, τὰς οὐσίας αὐτῶν δημεύσας, τοὺς δὲ πενιχροὺς καὶ ἀσή- μους ἀθῴους κελεύσας ο πη βούλοιντο ἀπιέναι. Τατζάκης δὲ ἐν ἑτέρῳ ὀχυρωτάτῳ καστελλίῳ φυγών, καὶ λόγον τοῦ μή τι κακὸν παθεῖν δεξάμενος, ἐν τῇ πόλει εἰσεληλύθει, καὶ τῇ τοῦ μαγγλα- βίτου ἀξίᾳ τιμηθεὶς ἐν τῷ οι κῳ τῶν Μαγγάνων διῃτᾶτο τηρού- μενος. δρασμὸν δὲ βουλευσάμενος ἁλίσκεται καὶ τῶν ὀμμάτων στερεῖται. Βάρδαν δὲ τὸν Βοήλαν ἀπέκειραν μοναχόν, τοῦ βα- σιλέως αὐτὸν κατοικτείροντος φίλον τυγχάνοντα. 13 Τοῦ δὲ πατρικίου τοῦ ου τως ἐπονομαζομένου Μωρο- λέοντος, η μᾶλλον εἰπεῖν οἰκειότερον Θυμολέοντος,̓ Αδριανουπό- λεως στρατηγοῦντος, κρατίστου τὰ πολεμικὰ καὶ περιδεξίου τυγχάνοντος, ο ς πλείστας κατὰ Βουλγάρων ἀνδραγαθίας ἐπεδείξατο, ὁ Βούλγαρος Συμεὼν τὴν εἰρημένην πόλιν σὺν παντὶ τῷ στρατεύ- ματι περιεκύκλωσεν, καὶ χάρακα περιβαλὼν ἰσχυρῶς ταύτην ἐπο- 405 λιόρκει. ἐπεὶ δὲ ο τε σῖτος τοὺς ἐν τῇ πόλει ἐπελελοίπει καὶ λιμὸς ἐπίεζε κραταιός (οὐδαμόθεν γὰρ ει χον ἐπισιτίσασθαι), τῇ ἐνδείᾳ πιεζόμενοι προδεδώκασιν ἑαυτοὺς καὶ τὸν στρατηγὸν τοῖς Βουλ- γάροις· ο ν χειρωσάμενος Συμεών, καὶ δεσμὰ καθ' ο λου τοῦ σώ- ματος περιβαλὼν καὶ μυρίαις αἰκίαις τοῦτον τιμωρησάμενος, τε- λευταῖον ἀπέκτεινε θανάτῳ πικρῷ ἀξίῳ τῆς ἑαυτοῦ ἀπηνεστάτης καὶ ὠμοτάτης ψυχῆς. Βουλγάροις ου ν τὴν τῆς πόλεως
q.174
φυλακὴν παραδοὺς ὑπεχώρησεν· οι τὴν κατ' αὐτῶν τοῦ̔ Ρωμαίων στρατοῦ ε φοδον ἀκηκοότες, ταύτην καταλιπόντες ἀπῆλθον, καὶ πάλιν ὑπὸ̔ Ρωμαίους αὐτὴ ἐγένετο. 14 Λέοντος δὲ τοῦ Τριπολίτου μετὰ δυνάμεως πολλῆς καὶ πλοίων πολεμικῶν κατὰ̔ Ρωμαίων ἐξελθόντος καὶ ἐν τῇ νήσῳ Λήμνῳ καταλαβόντος,̓ Ιωάννης πατρίκιος καὶ δρουγγάριος τῶν πλωΐμων ὁ̔ Ραδινὸς κατονομαζόμενος αἰφνιδίως ἐπέθετο αὐτῷ· καὶ πολέμου γεγονότος, θεοῦ συνεργίᾳ οἱ ὑπ' αὐτὸν τρέπονταἰ Αγαρηνοί, μόλις δὲ μόνος ὁ Τριπολίτης φυγῇ διασώζεται. 15 Σεπτεμβρίῳ δὲ μηνί, ἰνδικτιῶνος δευτέρας, Συμεὼν α ρχων Βουλγαρίας πανστρατὶ κατὰ Κωνσταντινουπόλεως ἐκστρα- τεύει, καὶ ληΐζεται μὲν Θρᾴκην καὶ Μακεδονίαν, ἐμπυρίζει δὲ πάντα καὶ καταστρέφει καὶ δενδροτομεῖ. μέχρι δὲ Βλαχερνῶν ἐπιγενόμενος ἐπεζήτησεν ἀποσταλῆναι αὐτῷ τὸν πατριάρχην Νικό- λαον καί τινας τῶν μεγιστάνων ω στε περὶ εἰρήνης αὐτοῖς συντυ- χεῖν. ε λαβον ου ν ὁμήρους παρ' ἀλλήλων ἀμφότεροι, καὶ ἐξῆλθε 406 πρότερον μὲν ὁ πατριάρχης Νικόλαος, ε πειτα ὁ Μιχαὴλ πατρί- κιος προσαγορευόμενος ὁ Στυπιώτης, καὶ̓ Ιωάννης ὁ μυστικὸς καὶ παραδυναστεύων· η δη γὰῤ Ιωάννης ὁ ῥαίκτωρ διαβληθεὶς πρὸς τὸν βασιλέα, ἀσθένειαν προφασισάμενος τοῦ παλατίου κατελη- λύθει καὶ ἐν τῇ αὐτοῦ μονῇ πλησίον Γαλακρηνῶν ἀπεκάρη. οἱ μὲν ου ν μετὰ Συμεὼν περὶ εἰρήνης διελέγοντο, ὁ δὲ αὐτοὺς μὲν ἀπεπέμψατο, αὐτὸν δὲ τὸν βασιλέἁ Ρωμανὸν ἐπεζήτει θεάσασθαι· παρὰ πολλῶν δὲ πεπληροφόρητο περί τε τῆς αὐτοῦ φρονήσεως καὶ ἀνδρίας καὶ συνέσεως. ὁ τοίνυν βασιλεὺς ἐπὶ τούτου σφόδρα ἠγαλλιάσατο· ἐπόθει γὰρ τὴν εἰρήνην καὶ τὸ στῆναι τὰς γινομέ- νας τῶν αἱμάτων ἐκχύσεις ὁσημέραι. ἀποστείλας ου ν ἐν τῷ τοῦ Κοσμιδίου αἰγιαλῷ κατεσκεύασεν ἐν τῇ θαλάσσῃ ὀχυρωτάτην ἀπόβασιν, ω στε τὴν βασιλικὴν τριήρην διεκπλέουσαν ἐν αὐτῇ προσορμίζεσθαι. περιφράξας ου ν αὐτὴν πάντοθεν διατείχισμα μέσον γενέσθαι προσέταξεν, ε νθα ἀλλήλοις ε μελλον ὁμιλεῖν. ἀπο- στείλας ου ν Συμεὼν τὸν τῆς ὑπεραγίας θεοτόκου ναὸν ἐνέπρησεν τὸν ἐν τῇ Πηγῇ, ο ν̓ Ιουστινιανὸς ὁ βασιλεὺς ἐδομήσατο, καὶ τὰ πέριξ αὐτοῦ σύμπαντα, δῆλος ω ν ἐντεῦθεν μὴ τὴν εἰρήνην ἐθέ- λων, ἀλλ' ἐλπίσι μετεώροις τοῦτον ἐξαπατῶν. παραγενόμενος δὲ ἐν Βλαχέρναις ὁ βασιλεὺς α μα Νικολάῳ πατριάρχῃ ἐν τῇ ἁγίᾳ εἰσῆλθε σορῷ καὶ τὰς χεῖρας ἐξέτεινεν εἰς εὐχήν, ει τα πρηνὴς πεσὼν δάκρυσι κατέβρεχε τὸ α γιον ε δαφος, τὴν πανύμνητον καὶ α χραντον θεοτόκον ἀντιβολῶν τὴν ἀκαμπῆ καὶ ἀμείλικτον τοῦ 407 ὑπερηφάνου Συμεὼν καρδίαν μαλάξαι καὶ πεῖσαι τὰ πρὸς εἰρήνην συνθέσθαι. τὸ α γιον ου ν κιβώτιον διανοίξαντες ἐν ῳ τὸ σεπτὸν τῆς ἁγίας θεοτόκου τεθησαύριστο ὠμοφόριον, καὶ τοῦτο ὁ βασι- λεὺς ἀνελόμενος καὶ ω σπερ τινὰ θώρακα ἀδιάρρηκτον περιβαλόμενος, καὶ τὴν πίστιν τὴν εἰς τὴν ὑπεράμωμον θεοτόκον οι α περι- κεφαλαίαν τινὰ περιθέμενος, ἐξῄει τοῦ ναοῦ ο πλοις ἀσφαλέσι φραξάμενος. τὸν σὺν αὐτῷ ου ν στόλον ἀσπίσι τε καὶ ο πλοις κατακοσμήσας τὸν ὡρισμένον τόπον κατέλαβεν συνομιλῆσαι τῷ Συμεών. πέμπτη δὲ η ν ἡμέρα ο τε ταῦτα ἐγένετο, ἐννάτη τοῦ Νοεμβρίου μηνός, τετάρτη δὲ τῆς ἡμέρας ω ρα. παρεγένετο δὲ καὶ ὁ Συμεών, πλῆθος ἐπαγόμενος εἰς πολλὰς διῃρημένον τὰς παρατάξεις, τῶν μὲν χρυσασπίδων καὶ χρυσοδοράτων, τῶν δὲ ἀργυρασπίδων καὶ ἀργυροδοράτων, τῶν δὲ πάσῃ ο πλων χροιᾷ κεκοσμημένων, πάντων καὶ κατακεκοσμημένων σιδήρῳ· οι μέσον αὐτῶν εἰληφότες Συμεὼν ὡς βασιλέα εὐφήμουν τῇ τῶν̔ Ρωμαίων φωνῇ. πάντες δὲ τῆς συγκλήτου βουλῆς τοῖς τείχεσιν ἐφεστῶτες κατεθεῶντο τὰ δρώμενα. η ν ου ν ἰδεῖν τότε ψυχὴν βασιλικὴν τῷ ο ντι καὶ μεγαλόφρονα, καὶ θαυμάσαι τὸ τοῦ φρονήματος ἀκατά- πληκτον καὶ τὸ τῆς ἀνδρίας παράστημα, ο πως τοσαύτην πολε- μίων βλέπων ἐπιφορὰν οὐ κατεπλάγη καὶ συνεστάλη καὶ ὑπεχώρη- σεν, ἀλλ' ω σπερ εἰς φίλων πλῆθος χωρῶν, ου τως ἀτρέμας ἀπῄει, μόνον οὐχὶ τὴν ψυχὴν τοῖς πολεμίοις τῶν
q.175
ὑπηκόων διδοὺς ἀντίλυ408 τρον. πρῶτος ου ν ἐν τῇ ἀποβάθρᾳ τῇ ῥηθείσῃ καταλαβὼν τὸν Συμεὼν ἐξεδέχετο. ἐπεὶ δὲ ο μηροι ἐξ ἀμφοτέρων ἐλήφθησαν τῶν μερῶν, καὶ τὴν ἀποβάθραν οἱ Βούλγαροι διηρευνήσαντο ἀκριβῶς, μή πού τις δόλος η ἐνέδρα τυγχάνει, κατῆλθε Συμεὼν τοῦ ι ππου καὶ πρὸς τὸν βασιλέα εἰσῆλθεν. ἀσπασάμενοι ου ν ἀλλήλους εἰ- ρήνης λόγους ἐκίνησαν. εἰπεῖν δὲ λέγεται τὸν βασιλέα πρὸς Συ- μεὼν" ἀκήκοά σε θεοσεβῆ α νθρωπον καὶ Χριστιανὸν ὑπάρχοντα ἀληθινόν, βλέπω δὲ τὰ ε ργα τοῖς λόγοις μὴ συμβαίνοντα. ι διον μὲν γὰρ ἀνθρώπου θεοσεβοῦς καὶ Χριστιανοῦ τὸ τὴν εἰρήνην καὶ τὴν ἀγάπην ἀσπάζεσθαι, ει περ ὁ θεὸς ἀγάπη ε στι τε καὶ λέγεται· ἀσεβοῦς δὲ καὶ ἀπίστου τὸ χαίρειν σφαγαῖς καὶ αι μασιν ἀδίκως ἐκχεομένων. εἰ μὲν ου ν ἀληθὴς Χριστιανὸς ὑπάρχεις, καθὼς πεπληροφορήμεθα, στῆσόν ποτε τὰς ἀδίκους σφαγὰς καὶ τὰς τῶν ἀνοσίων αἱμάτων ἐκχύσεις, καὶ σπεῖσαι μεθ' ἡμῶν τῶν Χριστια- νῶν εἰρήνην Χριστιανὸς καὶ αὐτὸς ω ν καὶ ὀνομαζόμενος, καὶ μὴ θέλε μολύνεσθαι Χριστιανῶν δεξιὰς αι μασιν ὁμοπίστων Χριστια- νῶν. α νθρωπος ει καὶ αὐτός, θάνατον προσδοκῶν καὶ ἀνάστα- σιν καὶ κρίσιν καὶ ἀνταπόδοσιν· καὶ σήμερον ὑπάρχεις, καὶ αυ- ριον εἰς κόνιν διαλυθήσῃ. ει ς πυρετὸς κατασβέσει τὸ φρύαγμα. τίνα ου ν λόγον δώσεις τῷ θεῷ ἐκεῖ ἀπελθὼν ὑπὲρ τῶν ἀδίκων σφαγῶν; ποίῳ προσώπῳ τῷ φοβερῷ καὶ δικαίῳ ἐνατενίσεις κριτῇ; εἰ πλούτου ἐρῶν ταῦτα ποιεῖς, ἐγώ σε κατακόρως τοῦ ἐπιθυμου409 μένου ἐμπλήσῳ· μόνον ἐπίσχες τὴν δεξιάν. α σπασαι τὴν εἰρή- νην, ἀγάπησον τὴν ὁμόνοιαν, ι να καὶ αὐτὸς βίον ζήσῃς εἰρηνικὸν καὶ ἀναίμακτον καὶ ἀπράγμονα, καὶ οἱ Χριστιανοὶ παύσωνταί ποτε τῶν συμφορῶν καὶ στήσωνται τοῦ Χριστιανοὺς ἀναιρεῖν· οὐ θέμις γὰρ αὐτοὺς αι ρειν ο πλα καθ' ὁμοπίστων." τοσαῦτα ου ν εἰπὼν ὁ βασιλεὺς ἐσίγησεν. αἰδεσθεὶς ου ν Συμεὼν τὴν τούτου ταπείνωσιν καὶ τοὺς λόγους αὐτοῦ κατένευσεν τὴν εἰρήνην ποιήσα- σθαι. ἀσπασάμενοι ου ν ἀλλήλους διεχωρίσθησαν, δώροις μεγα- λοπρεπέσι τοῦ βασιλέως δεξιωσαμένου τὸν Συμεών. 16 Ο δὲ τότε συμβέβηκεν διηγήσομαι τεράστιόν τι καὶ τοῖς ταῦτα εἰδόσι συγκρίνειν παράδοξον. δύο φασὶν ἀετοὺς τῶν βασιλέων ὁμιλούντων α νωθεν αὐτῶν ὑπερπτῆναι, κλάγξαι τε καὶ πρὸς ἀλλήλους συμμῖξαι καὶ παραυτίκα διαζευχθῆναι ἀλλήλοις, καὶ τὸν μὲν ἐπὶ τὴν πόλιν ἐλθεῖν, τὸν δὲ πρὸς Θρᾴκην διαπτῆναι. τοῦτο οἱ ἀκριβῶς τοιαῦτα σκοποῦντες οὐ καλὸν ε κριναν οἰωνόν· ἀσυμβάτους γὰρ ἐπὶ τῇ εἰρήνῃ ἀμφοτέρους διαλυθήσεσθαι ε φη- σαν. Συμεὼν δὲ τὸ ἑαυτοῦ στρατόπεδον καταλαβὼν τοῖς ἑαυτοῦ μεγιστᾶσι τὴν τοῦ βασιλέως ἀπήγγειλε σύνεσιν καὶ ταπείνωσιν, ἐξεθείαζεν δὲ αὐτοῦ τό τε ει δος τήν τε ῥώμην καὶ τὸ ἀκατάπλη- κτον τοῦ φρονήματος. 17 Δεκεμβρίῳ δὲ μηνὶ κέ ε στεψἑ Ρωμανὸς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ἐν τῇ μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ, Στέφανόν τε καὶ Κωνσταντῖνον· ἀλλὰ καὶ Θεοφύλακτον υἱὸν αὐτοῦ ὁ πατριάρχης Νικόλαος ἀπέκει410 ρεν κληρικόν, χειροτονήσας ὑποδιάκονον σύγκελλόν τε προχειρι- σάμενος, διελθόντα πρότερον ἐν τῷ τῶν ὑποδιακόνων τάγματι εἰς τὰ α για. 18̓ Απριλλίῳ δὲ μηνί, ιθʹ τοῦ μηνός, ἐτίμησεν̔ Ρωμα- νὸς̓ Ιωάννην μυστικὸν καὶ παραδυναστεύοντα πατρίκιον καὶ ἀνθύ- πατον, ω στε καὶ δι' αὐτὸ τοῦτο φθόνον κινηθῆναι αὐτῷ καὶ κατηγορηθῆναι ἀπό τινων. 19 Μαΐῳ δὲ μηνὶ ιεʹ, ἰνδικτιῶνος ιγʹ, τελευτᾷ ὁ πα- τριάρχης Νικόλαος, κρατήσας ἐν τῇ δευτέρᾳ ἀναβάσει τοῦ πα- τριαρχείου ε τη τριακαίδεκα· καὶ ἀπετέθη τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐν τῇ ὑπ' αὐτοῦ κτισθείσῃ μονῇ τῶν Γαλακρηνῶν. Αὐγούστῳ δὲ μηνὶ πατριάρχης καθίσταται Στέφανος ὁ̓ Αμασείας μητροπολίτης, εὐ- νοῦχος ὑπάρχων.̓ Οκτωβρίῳ μηνὶ κατηγορήθη ὁ μυστικὸς̓ Ιωάν- νης καὶ παραδυναστεύων ὡς τῆς βασιλείας ἐφιέμενος ὑποθήκῃ τοῦ πατρικίου Κοσμᾶ καὶ λογοθέτου, διδόντος εἰς γυναῖκα τὴν θυγα- τέρα αὐτῷ. τούτου ε νεκεν καταβιβάζεται μὲν τοῦ παλατίου, συγ- χωρεῖται δὲ τὸ προσέρχεσθαι καὶ τῷ βασιλεῖ ὑπηρετεῖν καὶ σὺν αὐτῷ τὰ ἀνήκοντα διοικεῖν·
q.176
στοργὴν γὰρ ο τι πλείστην ἐκέκτητο πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλεὺς̔ Ρωμανὸς ὡς ἐν πᾶσιν αὐτὸν θεραπεύειν δυνάμενον, καὶ τελέως τοῦτον ἀπώσασθαι οὐκ ἠβούλετο. τῶν κατηγόρων ου ν κατεπειγόντων τὸν βασιλέα καὶ σαφῆ ἀποδεικνύν- των τὰ κατηγορούμενα, ἐρευνήσας ὁ βασιλεὺς καὶ ἀληθῆ ταῦτα 411 ει ναι ἀναμαθὼν ε μελλεν τοῦτον κατασχὼν ἐξετάζειν. ὁ δὲ τοῦτο προγνοὺς χρῆται φυγῇ, καὶ τὴν Μονοκάστανον καταλαβὼν ἀποκείρεται μοναχός. πέφευγε δὲ καὶ Κωνσταντῖνος τοῦ Βοΐλα ὁ τῆς τραπέζης, οἰκεῖος καὶ φίλος ω ν αὐτῷ, καὶ τὸν Ολυμπον κα- ταλαβὼν τὸ μοναχικὸν σχῆμα ἐνδύεται· ἐδεδοίκει γὰρ καὶ αὐτὸς α τε συμμύστης ὑπάρχων τοῦ μυστικοῦ καὶ τῶν ἀπορρητοτέρων αὐτοῦ κοινωνός. τὸν δὲ πατρίκιον Κοσμᾶν ἐν τῷ ὡρολογίῳ τοῦ παλατίου τύψας ὁ βασιλεὺς διεδέξατο. προβάλλεται δὲ ἀντὶ τοῦ μυστικοῦ̓ Ιωάννου Θεοφάνην πρωτοβεστιάριον παραδυναστεύοντα. ἐγένετο δὲ καὶ τηνικαῦτα σεισμὸς φοβερὸς ἐν τῷ θέματι τῶν Θρᾳ- κησίων, καὶ χάσμα γῆς μέγα καὶ καταπληκτικόν, ω στε πολλὰ χωρία καὶ ἐκκλησίας αὐτάνδρους καταποθῆναι. 20 Μαΐῳ δὲ μηνί, εἰκάδι ἑβδόμῃ, ἰνδικτιῶνος ιεʹ, Συ- μεὼν α ρχων Βουλγαρίας κατὰ Χρωβάτων ἐκίνησε στράτευμα, καὶ συμβαλὼν μετ' αὐτῶν πόλεμον, ἡττηθεὶς τοὺς ὑπ' αὐτὸν α παντας α ρδην ἀπώλεσεν. 21 Τὸ δὲ βασιλέἁ Ρωμανὸν̓ Ιωάννης ἀστρονόμος θεα- σάμενος ου τως λελάληκεν." δέσποτα, ἡ στήλη ἡ ἱσταμένη εἰς τὴν καμάραν ἐπάνω τοῦ Ξηρολόφου, ἐπὶ δυσμὰς βλέπουσα, τοῦ Συμεών ἐστι· καὶ εἰ ταύτης τὴν κεφαλὴν ἐκκόψῃς, τῇ αὐτῇ ω ρᾳ ὁ Συμεὼν τελευτᾷ." ὁ δὲ βασιλεὺς̔ Ρωμανὸς ἀποστείλας τῇ νυκτὶ τὴν κεφαλὴν τῆς στήλης ἐξέκοψεν· καὶ αὐτῇ τῇ ω ρᾳ ὁ Συ412 μεὼν εἰς Βουλγαρίαν ἐτελεύτησεν, ἀνοίᾳ συσχεθεὶς καὶ νόσῳ κατακαρδίᾳ ἁλούς, διέφθαρτο, ἀνομήσας διὰ κενῆς, Πέτρον υἱὸν αὐτοῦ προβαλόμενος α ρχοντα, ο ν ἐκ τῆς δευτέρας αὐτοῦ γυναικὸς ε σχεν, τῆς ἀδελφῆς Γεωργίου Σουρσουβούλη, ο ν καὶ ἐπίτροπον τοῖς ἑαυτοῦ παισὶν ὁ Συμεὼν καταλέλοιπεν. Μιχαὴλ δὲ τὸν ἐκ τῆς προτέρας αὐτοῦ γυναικὸς γενόμενον ἀπέκειρεν μοναχόν·̓ Ιωάννης δὲ καὶ Βενιαμὶν οἱ τοῦ Πέτρου ἀδελφοὶ ε τι στολῇ ἐκοσμοῦντο Βουλγαρικῇ. 22 Τὰ κύκλῳ ου ν ε θνη τοῦ Συμεὼν μαθόντα τελευτήν, οι τε Χρωβάτοι οἱ Τοῦρκοι καὶ οἱ λοιποί, ἐκστρατεύειν κατὰ Βουλγάρων ἐβουλεύοντο. λιμοῦ δὲ μεγίστου σὺν ἀκρίδι τὸ Βουλ- γαρικὸν ε θνος ἰσχυρῶς ἐκπιέζοντος, ἐδεδίεσαν μὲν καὶ τῶν α λλων ἐθνῶν ε φοδον, ἐδεδίεσαν δὲ πλέον καὶ τὴν τῶν Ρωμαίων ἐπέλευ- σιν. βουλὴν ου ν ποιησάμενοι κατὰ̔ Ρωμαίων ἐκστρατεύουσιν καὶ̔ ἐν Μακεδονίᾳ καταλαμβάνουσιν, φόβον, ὡς εἰκός, τοῖς̔ Ρω- μαίοις ἐμποιήσοντες. ε πειτα μαθόντες ο τι μέλλει κατ' αὐτῶν ὁ βασιλεὺς̔ Ρωμανὸς ἐκστρατεύειν, ἀποστέλλουσι Πέτρος τε καὶ Γεώργιος κρυφίως τινὰ μοναχὸν Καλοκύριν ὀνομαζόμενον, τῷ γένει Αρμενιακόν, χρυσοβούλλιον ἐπιφερόμενον. διηγόρευε δὲ̓ τὰ ἐν αὐτῷ ὡς τὴν μετὰ̔ Ρωμαίων εἰρήνην ἀσπάζονται καὶ πρόθυμοι ταύτην συνθέσθαι εἰσίν, οὐ μόνον δέ, ἀλλ' ει γε βούλωνται, καὶ γαμικὸν ποιῆσαι συνάλλαγμα. τὸν τοιοῦτον ου ν μοναχὸν ὁ βασι- λεὺς ἀσμενέστατα ἀποδεξάμενος, παρευθὺ ἀπέστειλεν μετὰ δρό- 413 μωνος τὸν μοναχὸν Θεοδόσιον τὸν̓ Αβούκην καὶ Κωνσταντῖνον βα- σιλικὸν κληρικὸν τὸν̔ Ρόδιον τὰ εἰς εἰρήνην συλλαλῆσαι τοῖς Βουλ- γάροις ἐν Μεσημβρίᾳ, τὸ πρὶν μὲν Μενεβρίᾳ καλουμένῃ, ἀπὸ Μένου Θρᾳκὸς τοῦ ταύτην οἰκίσαντος καὶ Βρίᾳ τὸ παρά τισι Θρᾳκῶν πόλισμα λεγόμενον· πρὸς δὲ τὸ εὐφραδέστερον Μεσημ- βρία ὀνομάζεται. οἱ δὲ παραγενόμενοι καὶ τὰ εἰκότα συλλαλή- σαντες ἐξῆλθον α μα Στεφάνῳ Βουλγάρῳ διὰ τῆς ξηρᾶς· καὶ ο πι- σθεν αὐτῶν κατέλαβον καὶ Γεώργιος ὁ Σουρσουβούλης καὶ Συμεὼν ὁ Καλουτερκάνος καὶ Ου σαμψος καὶ Συμεὼν τοῦ ἀρχηγοῦ Βουλ- γαρίας ἀδελφὸς πρὸς γυναῖκα, πρὸς δὲ τούτοις ὁ ἀγχιστεὺς αὐτοῦ Στέφανος, καὶ μὴν καὶ Μαγοτῖνος Κρόνος τε καὶ Μηνικὸς διε- κρατύναντο πρὸς τὸν α νακτἁ Ρωμανόν. θεασάμενοι δὲ τὴν θυ- γατέρα
q.177
βασιλέως Χριστοφόρου Μαρίαν, καὶ μεγάλως ἐπ' αὐτῇ ἀρεσθέντες, ε γραψαν τῷ Πέτρῳ διὰ τάχους παραγενέσθαι, σύμ- φωνα ποιήσαντες πρότερον περὶ τῆς γεγονυίας εἰρήνης. ἀπεστάλη δὲ Νικήτας ὁ μάγιστρος ὁ συμπενθερὸς̔ Ρωμανοῦ βασιλέως ὑπαν- τῆσαι καὶ ἀγαγεῖν Πέτρον μέχρι τῆς πόλεως. τοῦ Βουλγάρου ου ν Πέτρου καταλαβόντος, τριήρει ὁ βασιλεὺς̔ Ρωμανὸς ἐπιβὰς ἐν Βλαχέρναις παρεγένετο, καὶ τὸν Πέτρον ὡς αὐτὸν ἀφικνούμενον ἐθεάσατό τε καὶ κατησπάσατο. ἐπεὶ δὲ ἀλλήλοις εἰκότα συνωμί- λησαν, ὑπογράφονται τά τε σύμβολα τῆς εἰρήνης καὶ τὰ γαμικὰ συναλλάγματα, μεσολαβοῦντος ἐν τούτοις καὶ νουνεχῶς διευθύνοντος μεταξὺ̔ Ρωμαίων τε καὶ Βουλγάρων πρωτοβεστιαρίου Θεο- 414 φάνους. (23) ὀγδόῃ δὲ τοῦ̓ Οκτωβρίου μηνὸς ἐξῆλθεν ὁ πα- τριάρχης Στέφανος α μα Θεοφάνει πρωτοβεστιαρίῳ καὶ Μαρίᾳ τῇ τοῦ βασιλέως Χριστοφόρου θυγατρὶ καὶ πάσῃ τῇ συγκλήτῳ εἰς τὸν ναὸν τῆς ὑπεραγίας θεοτόκου τῆς Πηγῆς, καὶ εὐλόγησεν Πέ- τρον τε καὶ Μαρίαν, καὶ τοὺς νυμφικοὺς στεφάνους ταῖς αὐτῶν ἐπέθηκε κεφαλαῖς, παρανυμφευόντων Θεοφάνους πρωτοβεστια- ρίου καὶ Γεωργίου Σουρσουβούλη. λαμπρᾶς δὲ καὶ πολυτελοῦς γεγονυίας τραπέζης, καὶ πάντων τῶν εἰθισμένων τοῖς γάμοις φαι- δρῶς ἐπιτελεσθέντων, εἰσῆλθεν Θεοφάνης πρωτοβεστιάριος α μα Μαρίᾳ τῇ θυγατρὶ τοῦ βασιλέως ἐν τῇ πόλει. τῇ τρίτῃ δὲ τοῦ γάμου ἡμέρᾳ ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς̔ Ρωμανὸς εὐωχίαν λαμπρὰν ἐν τῇ τῶν Πηγῶν ἀποβάθρᾳ, περικοσμήσας αὐτὴν ὑφάσμασι σηρι- κοῖς, παρ' αὐτῇ τῇ ἀποβάθρᾳ τοῦ βασιλικοῦ δρόμωνος ἑστηκό- τος· ε νθα συνέστἡ Ρωμανὸς Πέτρῳ Βουλγάρῳ α μα Κωνσταντίνῳ γαμβρῷ καὶ Χριστοφόρῳ υἱῷ. τῶν δὲ Βουλγάρων ε νστασιν οὐ μικρὰν ποιησαμένων πρότερον εὐφημισθῆναι Χριστοφόρον, εἰθ' ου τω τὸν Κωνσταντῖνον, ὑπεῖξε τῇ ἐνστάσει τούτων̔ Ρωμανὸς ὁ βασιλεύς, καὶ γέγονεν ο περ ᾐτήσαντο. ἐπεὶ δὲ πάντα τὰ ἐν γάμοις συνετελέσθησαν, ε μελλε δὲ ἡ Μαρία η δη τὴν πρὸς Βουλγα- ρίαν σὺν τῷ ἀνδρὶ Πέτρῳ ὁδεύειν, οἱ ταύτης γονεῖς μέχρι τοῦ̔ Εβδόμου συνεξῆλθον αὐτῇ α μα Θεοφάνει πρωτοβεστιαρίῳ. ἐπειδὴ ἀπαίρειν ε μελλεν, περιχυθέντες τῇ θυγατρὶ καὶ πυκνὰ καταχέον- 415 τες δάκρυα, καὶ ο σα εἰκὸς ἐπὶ στερήσει σπλάγχνου περιποθήτου, τόν τε αὐτῶν γαμβρὸν ἀσπασάμενοι καὶ ταύτην ταῖς τούτου χερσὶν παραθέμενοι ἐν τοῖς βασιλείοις ὑπέστρεψαν. Μαρία δὲ Βουλγα- ρικαῖς παραδοθεῖσα χερσὶ τὴν ἐπὶ Βουλγαρίαν ἀπῄει, χαίρουσά τε α μα καὶ λυπουμένη, λυπουμένη μὲν ἐν οι ς γονέων φιλτάτων ἐστέ- ρητο καὶ βασιλείων οι κων καὶ συνηθείας τῶν γένει προσηκόντων, χαίρουσα δὲ ἐν οι ς βασιλεῖ προσήρμοστο ἀνδρὶ καὶ δέσποινα Βουλ- γάρων προσηγορεύθη. ἀπῄει τοίνυν πλοῦτον κομιζομένη παντο- δαπῆ καὶ ἀποσκευὴν ἀναρίθμητον. 24 Τότε δὲ καὶ̓ Ιωάννης μάγιστρος καὶ δομέστικος τῶν σχολῶν ὁ Κουρκούας, καλῶς διοικῶν τὸν̔ Ρωμαϊκὸν στρατὸν σχε- δὸν ἀπὸ τῆς ἀναρρήσεως̔ Ρωμανοῦ βασιλέως, καὶ καταπολεμῶν καθ' ἑκάστην τοὺς̓ Ασσυρίους, καὶ πόλεις καὶ κάστρα καὶ κώμας καὶ χώρας αὐτῶν πορθήσας καὶ αἰχμαλώτους ποιήσας, μεθ' ω ν καὶ τὸ ἐπίσημον καὶ ἐξάκουστον καὶ πάνυ ὀχυρὸν καὶ δυνατὸν κά- στρον τῆς Συρίας, Μελιτινὴν ὀνομαζόμενον, διαφόρως καταπο- λεμήσας καὶ πραιδεύσας, καὶ εἰς φροῦδον ἀπωλείας τοῦτο ποιήσας, καὶ τὰς πέριξ κώμας καὶ χώρας πυρικαύστους ἐργασάμενος, αὐτὸ τὸ ἀήττητον καὶ ἀμάχητον κάστρον παρακαθίσας καὶ ἑλε- πόλεις μηχανικὰς στήσας, καὶ εἰς παντελῆ ἀπορίαν καὶ ἀμηχα- νίαν ἐμβαλὼν αὐτοὺς ο τι πράξαιεν, καὶ α παξ καὶ πολλάκις πρέσβεις πρὸς τὸν δομέστικον στελλόντων καὶ λόγον αἰτούντων, 416 ὁ συνετὸς καὶ ἐχέφρων̓ Ιωάννης ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν ὁ Κουρ- κούας τὰ τῶν δακρύων καὶ ἐλεεινολογιῶν καὶ τὰ τῆς τύχης σκοπή- σας, οι α τὰ ἀνθρώπινα, ὑπεῖξεν, καὶ λόγον δοὺς αὐτοῖς, ὁ Απόχαψ ὁ τοῦ Αμερ ε κγονος ἀμηρᾶς ω ν̓ Μελιτινῆς, καὶ ὁ̓ Αποσαλὰθ στρατηγὸς εὐγενέστατος ω ν καὶ πλούσιος ἐν Μελιτινῇ,
q.178
παρεγένοντο. ἀποδεχθέντες ου ν παρὰ τοῦ δομεστίκου τῶν σχο- λῶν̓ Ιωάννου, πρὸς τὸν αὐτοκράτορα τούτους ἀπέστειλεν· καὶ σύμφωνα εἰρήνης ποιήσαντες ὑπέστρεψαν πρὸς τὰ ι δια. ε κτοτε δὲ συνεξεστράτευον τοῖς̔ Ρωμαίοις κατὰ τῶν ὁμοφύλων̓ Αγαρηνῶν, ε ν τε τοῖς ἐπινικίοις συνεισήρχοντο τοῖς̔ Ρωμαίοις ἐν τῇ πόλει αἰχ- μαλώτους α γοντες̓ Αγαρηνούς, ο περ η ν θαυμαστὸν καὶ παράδο- ξον καὶ δεῖγμα τῆς ἀθέων Σαρακηνῶν δυστυχίας. τελευτήσαν- τος δὲ τοῦ̓ Απόχαψ, ἀνδρὸς φρονίμου καὶ συνετοῦ, διέλυσαν τὴν εἰρήνην οἱ τὴν Μελιτινὴν κατοικοῦντες. ἐκστρατεύουσιν ου ν κατ' αὐτῶν πάλιν ο τε δομέστικος τῶν σχολῶν ὁ Κουρκούας̓ Ιωάννης μετὰ τῶν θεμάτων καὶ ταγμάτων καὶ ὁ Μελίας μετὰ τῶν̓ Αρμε- νίων· καὶ πολλὰς προνομὰς καὶ πραίδας καθ' ἑκάστην ποιούμενοι, καὶ ταῖς συνεχέσιν ἐπιδρομαῖς αἰχμαλωτίζοντες τούτους καὶ ληϊζό- μενοι, εἰς τοσαύτην στένωσιν τὴν Μελιτινὴν περιέστησαν ω στε αὐτὴν συντομώτατον ἐκπορθῆσαι καὶ ε ως ἐδάφους καταστρέψαι, οὐ μόνον δὲ ταύτην ἀλλὰ καὶ τὰς ὁμόρους αὐτῇ πόλεις καὶ χώρας πολυφόρους τε καὶ πιοτάτας ου σας καὶ οι ας πολλὰς παρέχειν προσόδους. ταύτην ου ν τὴν Μελιτινὴν εἰς κουρατωρίαν ἀποκα417 ταστήσας ὁ βασιλεὺς πολλὰς χιλιάδας χρυσίου καὶ ἀργυρίου ἐκεῖ- θεν δασμοφορεῖσθαι ἐτησίως πεποίηκεν. 25 Κατηγορήθη δὲ Νικήτας ὁ μάγιστρος καὶ πενθερὸς Χριστοφόρου βασιλέως ὡς ὑποτιθέμενος αὐτῷ κατὰ τοῦ ἰδίου γενέσθαι πατρὸς καὶ τῆς βασιλείας αὐτὸν ἐξεῶσαι. τοῦτον ου ν ἐξαγαγόντες τῆς πόλεως ἀπέκειραν μοναχόν, ὑπερορίσαντες τῷ ἑαυτοῦ προαστείῳ. 26 Μηνὶ δὲ̓ Ιουλίῳ ιεʹ, ἰνδικτιῶνος ʹ, τελευτᾷ Στέφα- νος πατριάρχης, πατριαρχεύσας ε τη δύο μῆνας ε νδεκα. Δεκεμ- βρίῳ δὲ μηνί, τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ, α γουσι Τρύφωνα μοναχὸν ἐν τῷ̓ Οψικίῳ μονάζοντα, ἐπ' εὐλαβείᾳ καὶ ἁγιότητι μαρτυρού- μενον, καὶ χειροτονοῦσι πατριάρχην ἐπὶ χρόνῳ ῥητῷ, μέχρις α ν εἰς μέτρον ἡλικίας φθάσῃ Θεοφύλακτος ὁ τοῦ̔ Ρωμανοῦ υἱός, ο ν ε μελλον πατριάρχην χειροτονεῖν Κωνσταντινουπόλεως. 27 Εἰκάδι δὲ πέμπτῃ τοῦ αὐτοῦ μηνὸς χειμὼν ἀφόρητος γέγονεν, ω στε κρυσταλλωθῆναι τὴν γῆν ἐπὶ ἡμέρας ρκʹ. ο θεν καὶ γέγονεν ὁ μέγας λιμός, τοὺς πώποτε γενομένους ὑπερβαλλό- μενος, καὶ θάνατος ἐκ τούτου πολύς, ὡς μὴ δύνασθαι τοὺς ζῶν- τας ἐκκομίζειν τοὺς τεθνεῶτας. ὁ δὲ βασιλεὺς̔ Ρωμανὸς τὴν ἀφό- ρητον ἐκείνην βίαν κατανοήσας ἀξίαν τῆς ἑαυτοῦ συμπαθοῦς καὶ ἐλεήμονος φύσεως πρόνοιαν ἐποιήσατο, πολλαῖς ἐλεημοσύναις τὴν ἐκ τοῦ λιμοῦ παραμυθησάμενος ε νδειαν· ἀνέφραξέν τε θυρίσι καὶ σανιδώμασι τὰς τῶν ἐμβόλων στοάς, ὡς μὴ τὴν χιόνα καὶ τὸ 418 ψῦχος ἐκεῖθεν ἐπεισιέναι τοῖς πένησι. τότε καὶ τὰς λεγομένας α ρκλας ἐν πᾶσι κατεσκεύασε τοῖς ἐμβόλοις, ἀργύριά τε κατὰ μῆνα τοῖς ἐν ταύταις κατακειμένοις πένησι δίδοσθαι διετάξατο καὶ τὰ μηνιαῖα τριμίσια ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τοῖς πένησι διανέμεσθαι, ὡς ει ναι τὰ διδόμενα τοῖς τε ἐν ταῖς α ρκλαις πτωχοῖς καὶ τοῖς ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἀργύρου ἐγκεχαραγμένου χιλιάδας δώδεκα. οὐ μόνον δὲ ταῦτα ἡ συμπαθὴς αὐτοῦ ψυχὴ διετύπωσεν τῶν πενήτων προ- νοουμένη, ἀλλὰ καὶ καθ' ἡμέραν αὐτῷ τρεῖς συνεσθίειν πένητας διετάξατο, οι ἀνὰ ε ν ἐλάμβανον νόμισμα. τετράδι δὲ καὶ παρασκευῇ τρεῖς πένητες μοναχοὶ τούτῳ συνήσθιον, τὸ τετυπωμένον ε καστοι λαμβάνοντες νόμισμα. ο περ δὲ ἐν τοῖς μοναστηρίοις ει ωθεν γίνεσθαι ἐν τῷ καιρῷ ἀνὰ τῆς ἑστιάσεως, τοῦτο αὐτὸς ἐποίει, διπλῆν ἑαυτῷ καὶ τοῖς δαιτυμόσι τὴν τράπεζαν παρατιθείς, ω στε τὸ μὲν σῶμα τρέφεσθαι τῇ συνήθει τροφῇ, τῇ δὲ ψυχῇ καταλ- λήλῳ τῶν λόγων ἐπεντρυφᾶν ἡδονῇ, οι ς ἐκεῖνος ἐπιμελῶς προσέ- χων τὸν νοῦν κατένυσσε τὴν ψυχὴν καὶ πολλὰς δακρύων ὑφίει πηγάς. τὴν δὲ πίστιν ο σην ἐκέκτητο πρὸς πάντας μὲν μοναχούς, μάλιστα δὲ τοὺς ἐπ' ἁγιοσύνῃ διαβοήτους καὶ εὐλαβείᾳ, τίς α ν διηγήσαιτο; οὐκ ἐθεάσατο γάρ ποτε μοναχὸν ἀρετῆς ἀντεχόμενον, ῳ τινὶ τὰς ἑαυτοῦ πράξεις σὺν πολλοῖς δάκρυσιν οὐκ ἐξηγόρευε πιστότατος δὲ ω ν
q.179
καὶ ὀρθοδοξότατος πάσας τὰς τῆς πόλεως ἐκκλη- σίας πέπλοις διαφανέσι καὶ φωταγωγίαις λαμπρῶς κατεκόσμει καὶ κατεφαίδρυνεν. ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐν ο ρεσι μοναχοῖς, τῷ τἐ Ολύμπῳ 419 καὶ τῷ Κομινᾷ καὶ τῇ Χρυσῇ κατονομαζομένῃ Πέτρᾳ καὶ τοῦ Βαραχαίου ο ρει, οὐ διέλιπεν ἐτησίως ῥόγας ἐξαποστέλλων καὶ φροντίζων τούτων καὶ προνοούμενος, καὶ τοὺς ὀνομαστοὺς ἐπὶ πράξει καὶ θεωρίᾳ μετακαλούμενος ὡς αὐτόν, καὶ τῶν εὐχῶν αὐ- τῶν τὰς εὐλογίας τρυγῶν. οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ τοῖς διὰ θεὸν ἐγκλείστοις καὶ στενωτάτοις οἰκίσκοις καθείρξασι καὶ πᾶσι τοῖς μοναστηρίοις τὰς ἐτησίους ῥόγας, α ς διετύπωσεν, οὐ διέλιπεν ἐπιχορηγῶν. ταῦτα ὡς ἐκ πολλῶν ὀλίγα τῶν αὐτοῦ κατορθωμά- των καὶ ἐλεημοσυνῶν διεξήλθομεν. 28 Πέτρῳ δὲ τῷ Βουλγάρῳ ἐπέθετὀ Ιωάννης ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ μετὰ καὶ ἑτέρων μεγιστάνων τοῦ Συμεών· καὶ φωραθέντων αὐτῶν ὁ μὲν̓ Ιωάννης τύπτεται καὶ ἐγκλείεται φυλακῇ, οἱ δὲ λοι- ποὶ τιμωρίαις οὐ ταῖς τυχούσαις ὑποβάλλονται. ταῦτα δὲ δῆλα Πέτρου ποιήσαντος τῷ βασιλεῖ̔ Ρωμανῷ, ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς τὸν μοναχὸν̓ Ιωάννην, ο ς ἐγεγόνει ῥαίκτωρ, προφάσει μὲν τοῦ ποιῆσαι τὸ ἀλλάγιον τῶν κρατουμένων αἰχμαλώτων, τῇ ἀληθείᾳ δὲ̓ Ιωάννην κατασχεῖν καὶ ἐν Κωνσταντινουπόλει ἀγαγεῖν. ο δὴ καὶ γέγονεν· εἰσελθὼν γὰρ α μἀ Ιωάννῃ εἰς πλοῖον ἀπὸ Μεσημ- βρίας η λθεν ἐν τῇ πόλει. καὶ μετ' οὐ πολὺ τούτου τὸ μοναχικὸν σχῆμα ἀπορρίψαντος καὶ γυναῖκα ἐπιζητήσαντος, δέδωκεν αὐτῷ ὁ βασιλεὺς οι κον καὶ κτήματα πάμπολλα καὶ γυναῖκα ἐκ τῆς ἑαυ- τοῦ πατρίδος τῆς τῶν̓ Αρμενιακῶν ὁρμωμένην, γάμον τε λαμπρὸν ἐν τῇ τοῦ Καίσαρος οἰκίᾳ πεποίηκεν, Χριστοφόρου βασιλέως καὶ̓ Ιωάννου μοναχοῦ τοῦ γεγονότος ῥαίκτορος παρανυμφευσάντων. 420 29̓ Αλλὰ καὶ Μιχαὴλ μοναχός, αὐτὸς ὁ ἀδελφὸς Πέτρου, κατὰ σπουδῆς ε χων τῆς Βουλγαρικῆς ἐξουσίας ἐπιλαβέσθαι, ἰδιοστασίασεν ε ν τινι Βουλγαρικῷ κάστρῳ· καὶ τούτῳ προσερρύη- σαν οἱ τῆς Πέτρου ἀρχῆς διεστηκότες Σκύθαι. ου μετὰ τὴν τοῦ βίου καταστροφὴν ἐπῆλθον ου τοι ταῖς̔ Ρωμαϊκαῖς χώραις, ω στε συμβῆναι τούτους ἀπὸ Μακέτιδος διὰ Στρυμόνος πρὸς̔ Ελλάδα καὶ τὴν Νικόπολιν προσχωρῆσαι καὶ τὰ ἐκεῖσε πάντα ληΐσασθαι. Νικόπολις δὲ ἐπωνόμασται κατὰ τὸ ἐπώνυμον τῆς νίκης, η ν Αυ- γουστος Σεβαστὸς κατὰ̓ Αντωνίου καὶ Κλεοπάτρας εἰργάσατο καὶ τὴν Αἰγυπτίων ἀρχὴν τοῖς̔ Ρωμαίοις ὑπέκλινεν. 30 Μαρτίῳ δὲ μηνί, δευτέρᾳ ἡμέρᾳ, κοσμήτης ε πεσεν ἐν τῷ φόρῳ ἐκ τῶν ἐν τοῖς στιχηδὸν ἱσταμένοις ἐκεῖσε κίοσιν ἐπι- κειμένων, καὶ ἀπέκτεινεν α νδρας ε ξ. γέγονε δὲ καὶ ἐμπρησμὸς μέγας καὶ φοβερὸς εἰς τὸν τοῦ φόρου ε μβολον, πλησίον τοῦ ναοῦ τῆς ὑπεραγίας θεοτόκου, ω στε κατακαῆναι τά τε κηροπωλεῖα καὶ τὰ γουνάρια τοῦ φόρου μέχρι τῶν Ψιχῶν. 31̓ Ετελεύτησε δὲ Χριστοφόρος βασιλεὺς μηνὶ Αὐγούστῳ ἰνδικτιῶνος τετάρτης, πολλὰ κοψαμένου καὶ θρηνήσαντος αὐτὸν τοῦ πατρός, μεῖζον η κατ' Αἰγυπτίους, ὡς η δη εἰς γῆρας αὐτοῦ ἐληλακότος καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ ε τι νηπίων ο ντων. καὶ ἐτέθη τὸ λείψανον αὐτοῦ ἐν τῇ ῥηθείσῃ μονῇ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. 421 32 Κατήγαγον δὲ καὶ Τρύφωνα πατριάρχην Αὐγούστῳ μηνὶ ἰνδικτιῶνος τρίτης, τὸν ῥητὸν χρόνον τελέσαντα· καὶ ἀπελ- θὼν ἐν τῇ ἰδίᾳ μονῇ τελευτᾷ, χηρευσάσης ἐκκλησίας χρόνον ε να καὶ μῆνας εʹ διὰ τὸ τῆς ἡλικίας ἀτελὲς Θεοφυλάκτου υἱοῦ̔ Ρωμα- νοῦ βασιλέως· αὐτὸν γὰρ ε μελλεν, ὡς η δη ει ρηται, πατριάρχην καθιστᾶν. 33 Βασίλειος δέ τις Μακεδὼν πλάνος Κωνσταντῖνον Δοῦκα ἑαυτὸν ἐπιφημίσας πολλοὺς μεθ' ἑαυτοῦ συνεπήγετο. ου τος συσχεθεὶς ὑπὸ̓ Ελεφαντίνου τουρμάρχου, ἐκ τοῦ Οψικίου ο ντος, η χθη ἐν̓ Κωνσταντινουπόλει, καὶ ὑπὸ Πέτρου ὑπάρχου τῆς μιᾶς ἀλλοτριοῦται χειρός. ει τα καιροῦ λαβόμενος καταλαμ- βάνει πάλιν τὸ̓ Οψίκιον, καὶ χεῖρα χαλκῆν ἀντὶ τῆς κοπείσης προσαρμοσάμενος καὶ σπάθην ὑπερμεγέθη κατασκευάσας διήρ- χετο, πλανῶν αυ θις τῶν ἀγυρτευόντων πολλοὺς ὡς ει η αὐτὸς Κωνσταντῖνος ὁ τοῦ
q.180
Δουκός. ου ς καὶ συνεφελκόμενος μεγάλην κατὰ̔ Ρωμανοῦ ἀνταρσίαν κινεῖ. καὶ φρούριον κατασχὼν ο Πλα- τεῖα πέτρα κατονομάζεται, πᾶν ει δος ἐδωδίμων ἐν τούτῳ ἀπέθετο· ἀφ' ου ἐξορμῶν ἐλεηλάτει καὶ τοὺς παρατυγχάνοντας προενόμευεν. ἀποστείλας ου ν ὁ βασιλεὺς κατ' αὐτοῦ αὐτόν τε συνέλαβεν καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ· ο ν καὶ ἀγαγόντες ἐν τῇ πόλει ἀνέκρινόν τε καὶ πολλὰς πληγὰς ἐπετίθεσαν, τοῦ τοὺς συστασιώτας, ει τινες ει εν, εἰπεῖν. ὁ δὲ πολλοὺς τῶν ἐν τέλει ἐσυκοφάντει ψευδῶς ὡς συνόν- 422 τας αὐτῷ. μηδὲν δὲ ἀληθὲς κατ' αὐτῶν λέγειν ἐξελεγχθεὶς ἐν τοῖς̓ Αμαστριανοῦ πυρὸς παρανάλωμα γίνεται. 34 Χειροτονεῖται δὲ πατριάρχης ὁ ῥηθεὶς τοῦ βασιλέως υἱὸς Θεοφύλακτος, Φεβρουαρίῳ μηνὶ δευτέρᾳ ἰνδικτιῶνος ε κτης, τοῦ πατρῴου φρονήματος ἐφ' α πασιν ἐξερχόμενος, ἀλλὰ καὶ τοῖς πρόσω παρεκτεινόμενος κατορθώμασι μετὰ καὶ τῆς προσούσης ἐλλογιμότητος, τοποτηρητῶν ἐκ̔ Ρώμης ἀνελθόντων καὶ τόμον συνοδικὸν ἐπιφερόμενοι περὶ τῆς αὐτοῦ χειροτονίας διαγορεύοντα· οι καὶ πατριαρχικῷ θρόνῳ τοῦτον ἐνίδρυσαν. 35̔ Η εἰρημένη βασιλέως̔ Ρωμανοῦ ἐγγόνη ἡ Μαρία, γυνὴ Πέτρου Βουλγάρου, πολλάκις ἀπὸ Βουλγαρίας ἐν τῇ πόλει εἰσῆλθεν τοῦ τὸν ι διον πατέρα καὶ τὸν πάππον αὐτῆς ἐπισκέψα- σθαι. τελευταῖον δὲ μετὰ παίδων εἰσῆλθεν τριῶν, η δη Χρι- στοφόρου τοῦ πατρὸς αὐτῆς τελευτήσαντος. πλοῦτον ου ν πολὺν παρὰ τοῦ πάππου λαβοῦσα ἐντίμως ὑπέστρεψεν. 36̔ Ρωμανὸς δὲ ὁ βασιλεὺς τῷ υἱῷ Στεφάνῳ γυναῖκα ἠγάγετο θυγατέρα ου σαν τοῦ Γαβαλᾶ, ἐγγόνην δὲ Κατάκυλα, Ανναν ο νομα. α μα δὲ τῷ νυμφικῷ στεφάνῳ καὶ ὁ τῆς βασιλείας αὐτῇ στέφανος ἐπετίθετο. 37̓ Εγένετο δὲ ἐκστρατεία πρώτη τῶν Τούρκων κατὰ̔ Ρωμαίων ἰνδικτιῶνος ἑβδόμης̓ Απριλλίῳ μηνί· οι καὶ κατα- δραμόντες μέχρι τῆς πόλεως ἐληΐσαντο πᾶσαν Θρᾳκῴαν ψυχήν. 423 ἀπεστάλη ου ν ὁ πατρίκιος Θεοφάνης ὁ πρωτοβεστιάριος καὶ πα- ραδυναστεύων ποιῆσαι ἀλλάγιον· ο ς θαυμασίως καὶ συνετῶς αὐ- τοῖς μετελθὼν ο σαπερ ἐβούλετο κατεπράξατο, πολλὰ παρ' αὐτῶν ἐν τῇ φρονήσει καὶ εὐβουλίᾳ ἐπαινεθείς τε καὶ θαυμασθείς· ο τε καὶ τὸ μεγαλόψυχον αὐτοῦ καὶ φιλάνθρωπον ὁ βασιλεὺς̔ Ρωμανὸς ἐπεδείξατο, μηδενὸς φεισάμενος χρήματος πρὸς τὴν τῶν αἰχμα- λώτων ἀνάρρυσιν. 38̓ Ηγάγετο δὲ γυναῖκα ὁ βασιλεὺς̔ Ρωμανὸς τῷ τελευ- ταίῳ υἱῷ Κωνσταντίνῳ, ἐκ γένους τῶν̓ Αρμενιακῶν του νομἁ Ελένην, τοῦ πατρικίοὐ Αδριανοῦ θυγατέρα· η ς καὶ τελευτησά- σης Φεβρουαρίῳ μηνὶ δευτέρᾳ ἑτέραν τούτῳ συνέζευξεν γυναῖκα ὀνόματι Θεοφανώ, ἐκ γένους τοῦ Μάμαντος ἐκείνου καταγο- μένην. 39 Δεκάτης καὶ τετάρτης ἰνδικτιῶνος, Ιουνίῳ δὲ μηνὶ ἑνδεκάτῃ, κατέπλευσαν οἱ̔ Ρὼς κατὰ̓ Κωνσταντινουπόλεως μετὰ πλοίων χιλιάδων δέκα, οἱ καὶ Δρομῖται λεγόμενοι, οι ἐκ γένους τῶν Φράγγων καθίστανται. ἀπεστάλη ου ν κατ' αὐτῶν μετὰ τριή- ρων καὶ δρομώνων, ο σα καὶ ε τυχον ἐν τῇ πόλει, ὁ πατρίκιος· καὶ τόν τε στόλον προευτρεπίσας τε καὶ ἑτοιμασάμενος, καὶ νηστείᾳ καὶ δάκρυσιν αὐτὸν κατοχυρώσας ὡς μάλιστα, τοὺς̔ Ρὼς προσδέ- χεται καταναυμαχῆσαι μέλλων αὐτούς. ἐπεὶ δὲ ἐκεῖνον κατέλαβον καὶ πλησίον τοῦ Φάρου ἐγένοντο (Φάρος δὲ καλεῖται ἀφίδρυμά τι, ῳ πυρσὸς ἐπιτίθεται εἰς ὁδηγίαν τοῖς ἐν νυκτὶ παροδίταις), ου τος 424 πρὸς τῷ τοῦ Εὐξείνου πόντου στόματι παρεδρεύων (ο ς κατὰ ἀν- τίφρασιν κέκληται· κακόξεινος γὰρ διὰ τὰς συνεχεῖς τῶν ἐκεῖσε λῃστῶν πρὸς τοὺς ἐπιξενουμένους καταδρομάς, ου ς, ὡς φασίν, ἀνελὼν̔ Ηρακλῆς, καὶ ἀδείας τυχόντες οἱ παροδῖται, τοῦτον Ευ- ξεινον ἐπωνόμασαν) ἐν τῷ Ιερῷ λεγομένῳ ἀθρόον τούτοις ἐπί- θετο, ὁ τὴν ἐπωνυμίαν ει ληφεν διὰ τὸ τῆς̓ Αργοῦς πλωτήρων ἐκεῖσε διερχομένων αὐτόθεν ἀνίδρυσαν ἱερόν. καὶ δὴ πρῶτος τῷ οἰκείῳ δρόμωνι διεκπλεύσας τήν τε σύναξιν τῶν Ρουσικῶν πλοίων διέλυσεν καὶ τῷ ἐσκευασμένῳ πυρὶ πλεῖστα κατέφλεξεν, τὰ̔ δὲ λοιπὰ τούτων ἐτρέψατο εἰς πληγὴν καὶ φυγήν· ῳ ἀκολούθως καὶ οἱ λοιποὶ δρόμωνες καὶ αἱ τριήρεις ἐπεκδραμοῦσαι τελείαν εἰργά- σαντο τὴν τροπήν, καὶ
q.181
πολλὰ μὲν πλοῖα κατέδυσαν αυ τανδρα, πολλοὺς δὲ κατέστρωσαν, πλείστους δὲ ζῶντας συνέλαβον. οἱ περιλειφθέντες ου ν εἰς τὸ τῆς ἀνατολῆς μέρος εἰς τὰ Σγόρα λεγό- μενα καταπλέουσιν. ἀπεστάλη δὲ τότε καὶ Βάρδας πατρίκιος ἀπὸ στρατηγῶν ὁ Φωκᾶς διὰ γῆς μετὰ ἱππέων καὶ ἐκκρίτων ἀν- δρῶν τοῦ παρατρέχειν αὐτούς. καὶ δὴ τούτων σύνταγμα ἱκανὸν ἀποστειλάντων πρὸς τὰ τῆς Βιθυνίας μέρη ω στε τὰ πρὸς τροφὴν καὶ α λλην χρείαν πορίσασθαι, περιτυχὼν τῷ τοιούτῳ συντάγματι ὁ εἰρημένος Βάρδας ὁ Φωκᾶς κακῶς τούτους διέθηκεν, τρεψά- μενος καὶ κατασφάξας αὐτούς. κατῆλθε δὲ καὶ ὁ συνετώτατος καὶ ἐχέφρων Ιωάννης ὁ δομέστικος τῶν̓ σχολῶν ὁ Κουρκούας μετὰ παντὸς τοῦ τῆς̓ Ανατολῆς στρατεύματος, καὶ πολλοὺς τούτων διέ- 425 φθειρεν ἀποσπάδας τῇδε κἀκεῖσε καταλαμβάνων, ω στε συσταλέντας αὐτοὺς δέει τῆς αὐτοῦ ἐπιθέσεως μένειν ἐπὶ τὸ αὐτὸ παρὰ τὰ οἰκεῖα πλοῖα καὶ μηδαμοῦ παρεκτρέχειν κατατολμᾶν. πολλὰ δὲ καὶ μέγιστα κακὰ ου τοι διεπράξαντο πρὸ τοῦ τὸ̔ Ρωμαϊκὸν στράτευμα κατελθεῖν. τό τε γὰρ Στενὸν α παν λεγόμενον ἐνέπρη- σαν, καὶ ου ς συνελάμβανον αἰχμαλώτους, τοὺς μὲν ἐσταύρουν, τοὺς δὲ τῇ γῇ προσεπαττάλευον, τοὺς δὲ ω σπερ σκοποὺς ἱστάντες βέλεσι κατετόξευον. ο σους δὲ τοῦ ἱερατικοῦ κλήρου κατελάμβα- νον, ο πισθεν τὰς χεῖρας δεσμοῦντες η λους σιδηροῦς κατὰ μέσης τῆς κεφαλῆς αὐτῶν κατεπήγνυον. πολλοὺς δὲ ἁγίους ναοὺς τῷ πυρὶ παρέδωκαν. χειμῶνος δὲ ἐνισταμένου καὶ τροφῶν ἀποροῦν- τες, τό τε ἐπελθὸν στράτευμα τοῦ δομεστίκου τῶν σχολῶν τοῦ Κουρκούα καὶ αὐτὸν τὸν ἐχέφρονα καὶ νουνεχῆ ευ βουλον δεδιότες, τάς τε ναυμαχίας καὶ τὰ ἐσχηματισμένα πολέμια τοῦ πατρικίου Θεοφάνους, ἐβουλεύσαντο τὰ οἰκεῖα καταλαβεῖν. καὶ δὴ λαθεῖν τὸν στόλον σπουδάζοντες, Σεπτεμβρίῳ μηνὶ ἰνδικτιῶνος πέμπτης καὶ δεκάτης νυκτὸς ἀντιπλεῦσαι ὡρμηκότες ἐπὶ τὰ Θρᾳκῷα μέρη, παρὰ τοῦ ῥηθέντος πατρικίου Θεοφάνους ὑπηντήθησαν· οὐδὲ γὰρ ε λαθον τὴν αὐτοῦ ἐγρηγορωτάτην καὶ γενναίαν ψυχήν. εὐθὺς ου ν δευτέρα ναυμαχία συνάπτεται, καὶ πλεῖστα πλοῖα ἐβύθισεν καὶ πολλοὺς τούτων ἀπέκτεινεν ὁ εἰρημένος ἀνήρ. ὀλίγοι δὲ μετὰ πλοίων περισωθέντες καὶ ἐν τῇ τῆς Κύλης παραπεσόντες ἀκτῇ νυ- κτὸς ἐπελθούσης διέφυγον. Θεοφάνης δὲ ὁ πατρίκιος μετὰ νίκης 426 λαμπρᾶς καὶ μεγίστων ὑποστρέψας τροπαίων ἐντίμως καὶ μεγαλο- πρεπῶς ὑπεδέχθη καὶ παρακοιμώμενος ἐτιμήθη. 40̓ Επειδὴ δὲ ὁ ῥηθεὶς̓ Ιωάννης μάγιστρος καὶ δομέστικος τῶν σχολῶν α ριστος ἐγένετο εἰς τὰ πολέμια, καὶ πολλὰ καὶ μεγάλα ἀνέστησε τρόπαια, καὶ τὰ̔ Ρωμαϊκὰ ἐπέκτεινεν ο ρια, πλεί- στας τε πόλεις ἐπόρθησεν τῶν̓ Αγαρηνῶν, καὶ διὰ τὸ περιφανὲς τῆς τοῦ ἀνδρὸς ἀρετῆς, ἠβουλήθη ὁ βασιλεὺς Ρωμανὸς εἰς τὸν ἑαυτοῦ ε κγονον̔ Ρωμανὸν τὸν ἐκ Κωνσταντίνου τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ̔ θυγατέρα ἀναλαβεῖν. ἡ ου ν θυγάτηρ τοῦ Κουρκούα η ν ἡ Εὐφρο- σύνη, ὁ δὲ υἱὸς τοῦ Κωνσταντίνου η ν̔ Ρωμανὸς ὁ εὐνουχισθεὶς παρὰ Κωνσταντίνου τοῦ Πορφυρογεννήτου, καὶ ἐτιμήθη πατρίκιος καὶ πραιπόσιτος. φθόνου δὲ αὐτῷ τῆς τοιαύτης ε νεκεν ὑποθέσεως τῶν λοιπῶν βασιλέων κινηθέντος, παύει τῆς ἀρχῆς, ει κοσι καὶ δύω χρόνους καὶ μῆνας ἑπτὰ δομέστικος ἀδιάδοχος τελέσας. (41) πλὴν ου ν α ξιον εἰπεῖν τό τε γένος καὶ τὴν ἀγωγὴν αὐτοῦ καὶ τὸ ἐπιτήδευμα καὶ τὸ φύσει τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος αὐτοῦ καὶ τὴν πρᾶξιν, καὶ ὁποῖος πιστὸς καὶ ὀρθὸς ἀνεφάνη τῇ γενεᾷ ἡμῶν. ου τος ἐκ γένους τῶν̓ Αρμενιακῶν η ν ἀπὸ Δόκιαν χωρίου Δαρβιδοῦν, πατρὸς μὲν τῶν οὐκ ἀσήμων, παλατίνου πάνυ πλου- σίου υἱοῦ̓ Ιωάννου δομεστίκου τῶν ἱκανάτων. λέγεται δὲ καὶ τὰ ἱερὰ γράμματα ἐκπεπαιδεῦσθαι παρὰ Χριστοφόρου μητροπολίτου Γαγγρῶν τοῦ συγγενοῦς αὐτοῦ. ὡς ᾳ δεται δὲ ὁ λόγος, ο τι ε φη ὁ ἀρχιερεὺς" ου τος ὁ̓ Ιωάννης εἰς λύτρωσιν καὶ α νεσιν τῶν̔ Ρωμαίων γενήσεται." πολλὰς γὰρ καὶ πλείστας πόλεις καὶ κάστρα καὶ 427 χώρας καὶ καστέλλια καὶ τόπια τῶν̓ Αγαρηνῶν ἐχειρώσατο, καὶ τὴν̔ Ρωμανίαν διπλῆν
q.182
κατεστήσατο, πρότερον ου σαν καὶ κατεχομένην ὑπὸ τῶν ἀρνητῶν τοῦ Χριστοῦ μέχρι τοῦ Χαρσιανοῦ κά- στρου καὶ τῆς̔ Υψηλῆς καὶ τοῦ Αλυ ποταμοῦ. ὁ δὲ πιστὸς καὶ σπουδαῖος πρὸς̔ Ρωμανὸν αὐτοκράτορἀ Ιωάννης δομέστικος τῶν σχολῶν μέχρι τοῦ Εὐφράτου καὶ τοῦ Τίγρη τὰ ο ρια τῶν̔ Ρωμαίων ἐστήσατο καὶ προῖκα καὶ δῶρα τῇ̔ Ρωμανίᾳ προσήνεγκεν, καὶ λαὸν καὶ στρατὸν ὁ βασιλεὺς ἐκεῖθεν προσεκτήσατο, καὶ φόρους πολλοὺς ἐτησίως λαμβάνειν ἐτύπωσεν, καὶ πολλῶν λαφύρων καὶ ἁρμάτων καὶ αἰχμαλώτων̓ Αγαρηνῶν ἐκεῖθεν ἀπήνεγκεν. μεγίστοις γὰρ ἀγῶσιν ἑαυτὸν παραθεὶς τὰς πόλεις τῶν ἀρνητῶν Χριστοῖ ἐπόρθησεν· καὶ τίς α ν ἐξείπῃ κατ' ο νομα ταύτας α ς χειρωσάμενος ὑποφόρους τοῖς̔ Ρωμαίοις̓ Ιωάννης ὁ Κουρκούας καὶ δομέστικος τῶν σχολῶν [ἐποιήσατο;] τοῖς ει κοσι καὶ δύο χρόνοις πόλεις χιλίας σχεδὸν καὶ πλέον κατεστήσατο καὶ τῇ̔ Ρωμανίᾳ προσήγαγεν· καὶ η ν ἰδεῖν τὸν α γρυπνον̓ Ιωάννην τὸν Κουρκούαν ἐπὶ παρατάξεως πολεμικῆς διαλαλιαῖς καὶ παραινέσεσι πιθαναῖς τοῖς̔ Ρωμαίοις χρώμενον, καὶ α λλον Τραϊανὸν η Βελισάριον εἰκάσαι καὶ ὀνομάσαι τοῦτον. καὶ ει τις πρὸς τούτους παραθήσει τὸν α νδρα, εὑρήσει πλείονας τὰς τοῦ Κουρκούα ἀνδραγαθίας καὶ ἀριστείας. οἱ δὲ λαμπρῶς ποθοῦντες καὶ θέλοντες μαθεῖν τὰς τοῦ̓ Ιωάννου Κουρ- 428 κούα ἀριστείας καὶ συγγραφὰς εὑρήσουσιν ἐν ὀκτὼ βιβλίοις ἐκτε- θείσας παρὰ Μανουὴλ πρωτοσπαθαρίου καὶ κριτοῦ. 42 Αξιον δὲ διηγήσασθαι καὶ τὰς τοῦ αὐταδέλφου μα- γίστρου καὶ δομεστίκου τῶν σχολῶν̓ Ιωάννου τοῦ πατρικίου καὶ στρατηγοῦ Χαλδίας Θεοφίλου ἀριστείας καὶ ἀνδραγαθίας. ου τος εἰς Χαλδίαν μονοστράτηγος γεγονὼς οὐκ ἐνέδωκεν αὐτόν, οι α οἱ πολλοὶ τῇ τρυφῇ καὶ σπατάλῃ καὶ ἡδυπαθείᾳ χρῶνται· ἀλλ' ἑαυτὸν ἐκδοὺς πρὸς κόπους καὶ σκληρότητας, πρὸς τὸ τὰς κώμας καὶ χώρας τῶν Αγαρηνῶν ληΐζεσθαι, ω στε καὶ τοὺς οἰκοῦντας̓ Αγαρηνοὺς εἰς τὸ̓ κάστρον τὸ ἀνδρειότατον καὶ πανθαύμαστον Θεοδοσιόπολιν καὶ τὰ πέριξ αὐτοῦ κάστρα αἰχμαλώτους ἀγαγέσθαι καὶ τῷ μαγίστρᾠ Ιωάννῃ φορολογῆσαι καὶ ὑποτάξαι ἐποίησεν. ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ Μεσοποταμίᾳ α ριστος στρατηγὸς ἀνε- φαίνετο, Σολομὼν ὁ ἐπὶ καὶ οὐκ ἐφαίνετο μόνον ἀλλὰ καὶ ἐδείκνυτο καὶ α λλος̓ Ιουστινιανοῦ ἀνεφαίνετο καὶ ἐγνωρίζετο. ο ς καὶ τοῖς μετέπειτα καταλιπὼν τὸν ε κγονον αὐτοῦ̓ Ιωάννην τὸν λεγόμε- νον Τζιμισκήν· καὶ τῇ εὐφυΐᾳ καὶ ἀνδρίᾳ καὶ ἀοκνίᾳ τοῦ ἀνδρὸς πατρίκιος καὶ στρατηγὸς διαφόρων θεμάτων τιμηθείς, ε πειτα καὶ ἐπὶ Νικηφόρου τοῦ Νικητοῦ βασιλέως τοῦ λεγομένου Φωκᾶ μάγιστρος καὶ δομέστικος τῶν σχολῶν ἀνεφάνη. ἀλλὰ καὶ περὶ αὐτῶν ἐν τῷ ῥυθμῷ καὶ τῇ τάξει αὐτῶν διηγητέα· ὡσαύτως καὶ περὶ̔ Ρωμανοῦ πατρικίου καὶ στρατηγοῦ διαφόρων θεμάτων, τοῦ υἱοῦ 429 τοῦ μαγίστροὐ Ιωάννου τοῦ λεγομένου Κουρκούα, ο ς καὶ αὐτὸς α ριστος καὶ ἀνδρεῖος ἀνεφαίνετο. 43 Τούτων ου τως ἀκμαζόντων καὶ ὑπὲρ τῆς τῶν Χριστια- νῶν πίστεως ἀντεχομένων καὶ μαχομένων καὶ πόλεις καὶ χώρας καὶ κώμας τῇ βασιλείᾳ τῶν Ρωμαίων προσαγόντων, καὶ ὑποφό- ρους τοὺς ἀρνητὰς̔ τοῦ Χριστοῦ τῷ βασιλεῖ̔ Ρωμανῷ ποιοῦντες, ὁ ἀεὶ τὸ γένος τῶν πιστῶν καὶ ὀρθῶν δούλων μαχόμενος Βελίαρ, μὴ φέρων τὴν πολλὴν καὶ α πειρον εὐχαριστίαν τῶν Χριστιανῶν, ὑπέβαλέ τισι, καὶ πρὸς τὸν βασιλέἁ Ρωμανὸν καὶ τῷ μαγίστρῳ δομεστίκᾠ Ιωάννῃ διέβαλλον, ὡς τῆς βασιλείας τῶν̔ Ρωμαίων ἐφιέμενος καὶ λαὸν ἐμπαράσκευον ε χων, καὶ ο τι πλείστας ἀδικίας καὶ ἁρπαγὰς ἐποιήσατο τοπίων καὶ χωρίων. ὁ δὲ̔ Ρωμανὸς ἀποστείλας καὶ ζητήσας οὐδὲν ἐφεῦρεν, καὶ μεταδοὺς τῆς ἀρχῆς ἀπο- κατέστησεν. φθόνῳ δὲ αὐτῷ τῶν τοιούτων ὑποθέσεων παρὰ τῶν λοιπῶν κινηθέντων, ἐκπίπτει τῆς ἀρχῆς, καὶ δομέστικος ἀντ' αὐ- τοῦ προχειρίζεται Πανθήριος, συγγενὴς τοῦ βασιλέως̔ Ρωμανοῦ. 44̔ Ο δὲ βασιλεὺς̔ Ρωμανὸς πάντα τὰ χρέη τῆς πόλεως ἀπό τε πλουσίων μεγιστάνων πτωχῶν καὶ πενήτων, ο σα α ν ἐν φανερῷ ἀπεδείκνυντο, ἀπέδωκεν· ω ς φασί τινες ο τι δέδωκεν κεν- τηνάρια
q.183
ἐννεακαίδεκα· τὰς δὲ ὁμολογίας κατέκαυσεν εἰς τὸ πορ- φυροῦν ὀμφάλιον τῆς Χαλκῆς, πάντων ἐπευχομένων τὸν βασιλέα. τῷ δὲ εἰκοστῷ δευτέρῳ αὐτοῦ χρόνῳ δέδωκε τὰ ἐνοικικὰ πάσης τῆς 430 πόλεως, ἀπὸ μικροῦ ε ως μεγάλου. τετράδην καὶ παρασκευὴν ἐξερχόμενος εἰς τὰ μεταστασίματα ἐδίδει πᾶσαν πολιτικὴν ἀνὰ ἀργυρῶν δύο· καὶ τοὺς ἐγκλείστους καὶ τὰς ἐγκλείστας ἐρόγευεν ἀνὰ νομισμάτων τριῶν. ἐκκλησίας δὲ καὶ μοναστήρια πολλὰ ε κτισεν· ἀλλὰ καὶ ἐνδύτας χρυσοϋφάντους καὶ δισκοποτήρια ἀπε- χαρίσατο. καὶ ξενοδοχεῖον καθίδρυσεν εἰς τὰ Μαβριανοῦ, καὶ στάβλους ποιήσας καὶ ὀσπήτια κάλλιστα καὶ κραββατοστρώσια διὰ τοὺς εἰσερχομένους πάντας ἐξωτικοὺς καὶ δίκας λαμβάνοντας κατεσκεύασεν. ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ διατροφῆς αὐτῶν τε καὶ τῶν ἀλό- γων αὐτῶν καὶ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν διωρίσατο καὶ προσέταξεν. καὶ οἰκήματα προσεκύρωσεν, τὸ ἀνελλιπῶς δίδοσθαι. τοῦτο δὲ ἐποίησεν διὰ τοὺς ε χοντας δίκας ἐξωτικοὺς καὶ εἰσερχομένους, ι να διατρέφωνται καὶ διοικοῦνται ἐξ αὐτοῦ. εἰς δὲ τὸν τάφον αὐτοῦ διωρίσατο ι να καθ' ἑκάστην ἡμέραν δίδωνται ψωμία μυριάδες γ', καὶ τετράδην καὶ παρασκευὴν ι να δίδωται εἰς τὸ πραιτώριν καὶ εἰς τὴν Χαλκῆν καὶ εἰς τὰ Νούμερα ε να ε καστον α νθρωπον ἀνὰ φω- λέας δεκαπέντε, καὶ τῇ μεγάλῃ παρασκευῇ πάντας τοὺς φυλακίτας ἀνὰ νομίσματος ἑνός. διωρίσατο δὲ τοὺς μοναχοὺς τοῦ̓ Ολύμπου, τοῦ Κυμινᾶ, τοῦ Αθωνος, τοῦ Βαραχέως καὶ τοῦ Λάτρους, καὶ πάντας λαμβάνειν ἀνὰ νομίσματος ἑνός· ταῦτα δὲ λαμβάνειν αὐ- τοὺς ἐκ τῆς ἰδίας αὐτοῦ μονῆς.
q.184
̓ Ινδικτιῶνος πρώτης̓ Απριλλίῳ μηνὶ ἐπῆλθον πάλιν οἱ Τοῦρκοι μετὰ πλείστης δυνάμεως. ὁ δὲ πατρίκιος Θεοφάνης ὁ 431 παρακοιμώμενος ἐξελθὼν σπονδὰς εἰρηνικὰς ἐποίησε μετ' αὐτῶν, ὁμήρων ἐμφανῶν ἀναλαβόμενος· ἐξ ου συνέβη ἐπὶ χρόνους πέντε τὴν εἰρήνην διαφυλαχθῆναι. ὁ δὲ βασιλεὺς̔ Ρωμανὸς πλείσταις πόλεσι κατὰ Μακεδονίαν τε καὶ Θρᾴκην, τὰς μὲν ἐκ βάθρων ἀνῳκοδόμησεν, τισὶ δὲ καινισμοὺς ἐπενόησεν. οὐ μὴν ἀλλὰ κατὰ τὴν βασίλειον πόλιν περιφανῆ παλάτια ἐκαινούργησεν, ε τι καὶ λει- μῶνας ἀμφιλαφεῖς καὶ εὐκάρπους, ἐξ ω ν οὐ τυχοῦσα τέρψις ἐγ- γίνεται· ναὶ δὴ καὶ γερόντων τροφεῖα ξενουμένων τε καταγώ- για, ἀρρωστούντων ἐνδιαιτήματα, τῶν κατὰ ψυχὴν ε νεκεν ἀντι- δόσεων. 46 Δευτέρας δὲ ἰνδικτιῶνος ὁ̔ Ρωμανὸς βασιλεὺς Πασχάλιον πρωτοσπαθάριον καὶ στρατηγὸν Λογγιβαρδίας πρὸς τὸν ῥῆγα Θραγγίας Ου γωνα ἐξαπέστειλεν, τὴν αὐτοῦ θυγατέρα ἐπιζητῶν εἰς νύμφην̔ Ρωμανῷ τῷ τοῦ γαμβροῦ αὐτοῦ Κωνσταντίνου υἱῷ· ε ν καὶ ἀναλαβὼν ὁ εἰρημένος Πασχάλιος μετὰ πλούτου πολλοῦ ἐν τῇ πόλει ἀνήγαγεν. γέγονε δὲ ὁ γάμος Σεπτεμβρίῳ μηνὶ ἰνδικτιῶ- νος τρίτης. η τις καὶ ζήσασα μετὰ τοῦ ἀνδρὸς ε τη πέντε ἐτελεύ- τησεν ταῖς ἡμέραις τῆς αὐτοκρατορίας Κωνσταντίνου τοῦ αὐτῆς πενθεροῦ. 47̓ Ανέμου δὲ βιαίου καὶ σφοδροῦ καταπνεύσαντος Δε- κεμβρίῳ μηνὶ οἱ λεγόμενοι ἐν τῷ ἱππικῷ δῆμοι κατέπεσον, οι ἀπ' ἐναντίας τοῦ βασιλικοῦ θρόνου ἐτύγχανον, καὶ συνέτριψαν τά τε 432 ὑποκάτωθεν αὐτῶν βάθρα καὶ τὰ στηθεῖα λεγόμενα. χρόνου δὲ περικυκλώσαντος τῷ αὐτῷ μηνὶ τὸν βασιλέἁ Ρωμανὸν οἱ υἱοὶ αὐ- τοῦ τοῦ παλατίου κατήγαγον. 48 Τῆς δὲ πόλεως̓ Εδέσης, ἐν ῃ τὸ τίμιον τοῦ Χριστοῦ ἐκμαγεῖον ἀπέκειτο, παρὰ τοῦ̔ Ρωμαϊκοῦ πολιορκουμένης στρατεύ- ματος καὶ εἰς ἀνάγκην μεγίστην περιισταμένης, ἀπέστειλαν οἱ αὐ- τῆς οἰκήτορες πρὸς τὸν βασιλέἁ Ρωμανὸν διαπρεσβευόμενοι τὴν πολιορκίαν λυθῆναι, τὸ τοῦ Χριστοῦ α γιον ἐκμαγεῖον παρέχειν ἐπαγγελλόμενοι· ὑπὲρ δὲ τῆς τοιαύτης χάριτος δεσμίους ᾐτήσαντο τῶν ἐπιφανῶν ἀντιλαβεῖν, χρυσοβούλλιόν τε λαβεῖν ω στε μηκέτι τὴν τούτων χώραν παρὰ τοῦ̔ Ρωμαίων στρατοῦ ληΐζεσθαι. ο δὴ καὶ γέγονεν. τοῦ ἁγίου δὲ ἐκμαγείου η τοι μανδηλίου ἀποσταλέν- τος καὶ η δη τῇ Κωνσταντινουπόλει πλησιάζοντος, Θεοφάνης πα- τρίκιος ὁ παρακοιμώμενος ἐν τῷ ποταμῷ Σαγάρῳ ἐξελθὼν ὑπήντησεν αὐτῷ μετὰ λαμπρᾶς φωταγωγίας καὶ τῆς
q.185
δεούσης τιμῆς τε καὶ ὑμνῳδίας· καὶ τῇ πεντεκαιδεκάτῃ τοῦ Αὐγούστου μηνὸς σὺν αὐτῷ ἐν τῇ πόλει εἰσῆλθεν, τοῦ βασιλέως ἐν Βλαχέρναις ο ντος κἀκεῖ αὐτὸ προσκυνήσαντος. καὶ τῇ ἐπαύριον ἐξῆλθον ἐν τῇ Χρυσῇ πόρτῃ οι τε βασιλέως δύο υἱοὶ Στέφανός τε καὶ Κωνσταν- τῖνος καὶ ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ Κωνσταντῖνος σὺν τῷ πατριάρχῃ Θεο- φυλάκτῳ· καὶ μετὰ τῆς δεούσης τοῦτο ἀναλαβόντες τιμῆς, τῆς συγκλήτου πάσης προπορευομένης καὶ φωταγωγίας μεγίστης προα- γούσης, μέχρι τοῦ ναοῦ τῆς ἁγίας Σοφίας πεζῇ διεκόμισαν, καὶ προσκυνηθὲν ἐκεῖσε ἐν τῷ παλατίῳ ἀνήγαγον. 433 49̓ Εν ταύταις δὴ ταῖς ἡμέραις̓ Αρμένιόν τι τέρας τῇ πόλει ἐπεφοιτήκει, παῖδες συμφυεῖς α ρρενες ἐκ μιᾶς προελθόν- τες γαστρός, α ρτιοι μὲν πάντα τὰ μέλη τοῦ σώματος, ἀπὸ δὲ στόματος τῆς γαστρὸς καὶ μέχρι τῶν ὑπὸ γαστέρα συμπεφυκότες, καὶ ἀλλήλοις ὑπάρχοντες ἀντιπρόσωποι· οι ἐπὶ πλεῖστον τῇ πόλει ἐνδιατρίψαντες, καὶ ὑπὸ πάντων ὡς ἐξαίσιόν τι τέρας ὁρώμενοι, τῆς πόλεως ὡς πονηρός τις οἰωνὸς ἐξηλάσατο. ἐπὶ δὲ μονοκρα- τορίας βασιλείας Κωνσταντίνου πάλιν εἰσήλθοσαν. ἐπεὶ δὲ ὁ ε τε- ρος αὐτῶν ἐτεθνήκει, ἰατροί τινες ε μπειροι τὸ συγκεκολλημένον μέρος διέτεμον εὐφυῶς ἐλπίδι τοῦ τὸν ε τερον ζήσεσθαι· ο ς τρεῖς ἡμέρας ἐπιβιοὺς ἐτελεύτησεν. 50 Καὶ ἐν πᾶσι μὲν μοναχοῖς, ὡς ἀνωτέρω ει ρηται, πί- στιν ἐκέκτητο α μετρον ὁ βασιλεύς, διαφερόντως δὲ ἐτίμα καὶ ὑπερέσεβε Σέργιον τὸν ἐν μονασταῖς διαλάμποντα, ο ς ἀδελφὸς ἐπεφύκει τοῦ μαγίστρου Κοσμᾶ τοῦ πρώτου τῶν κριτηρίων. ἀνε- καίνισε καὶ τὴν μονὴν τοῦ Μανουῆλος, ὡσαύτως καὶ τὴν ἐκκλη- σίαν καὶ τὸ μοναστήριον ἐκ βάθρου κτίσας τοῦ ἁγίου Παντελεή- μονος, ῳ ἐπώνυμον̓ Οφροῦ λιμήν. ἀπέκειρε δὲ καὶ ἐκεῖσε μονα- χοὺς ὀκτακοσίους, τυπώσας καὶ σελέμνια τοῦ λαμβάνειν αὐτοὺς ὑπὲρ διατροφῆς αὐτῶν, δοὺς ταῦτα τῷ μοναχῷ Σεργίῳ τῷ πνευματικῷ αὐτοῦ πατρί. πάντας δὲ τοὺς ἐν ἐξορίᾳ συμπαθήσας, καὶ 434 δοὺς αὐτοῖς χρήματα πολλά, ω στε ἐν τῷ κατέρχεσθαι αὐτὸν ἐκ τοῦ παλατίου ει ς καὶ μόνος ἐξόριστος οὐχ εὑρέθη. ου τος δὲ ὁ Σέργιος ἀνεψιὸς τοῦ πατριάρχου Φωτίου ἐτύγχανεν· ο ν πλέον τῆς σαρκιχῆς συγγενείας ἡ κατὰ ψυχὴν ἐτίμα εὐγένεια. ἀρετῆς γὰρ εἰς α κρον καὶ γνώσεως η λασεν, ὡς δυσχερὲς ει ναι διακρίνειν ποτέ- ρῳ μᾶλλον πλεονεκτεῖ· ου τως εἰς α κρον ἑκατέραν ἐξήσκησεν. ἐπήνθει δὲ αὐτῷ πρὸς τοῖς α λλοις καὶ τὸ τῆς διακρίσεως ε ρευθος καὶ τὸ χαρίεν τοῦ η θους καὶ τὸ μέτριον τοῦ φρονήματος· οὐδὲ γὰρ ἀνέσπα τὰς ὀφρῦς κατὰ τοὺς νῦν σοφούς, οὐδὲ ἀλαζών τις ἐδόκει καὶ ὑπερήφανος, ἀλλὰ τὸν λόγον μὲν ει χεν γλυκύτερον μέ- λιτος ἀποστάζοντα, τὸ η θος δὲ πάγιον καὶ σταθερόν, ταπεινὸν δὲ τὸ φρόνημα. τοῦτον ου ν ἀοίδιμον ἀδιαλείπτως μετ' αὐτοῦ ει χεν ὁ βασιλεύς, κανόνα ο ντως καὶ σταθμὴν τὸν αὐτοῦ βίον ῥυθμί- ζοντα· ο ς πολλὰ παρῄνει τῷ βασιλεῖ τῶν παίδων ἐπιμελεῖσθαι καὶ μὴ ἀπαιδεύτους ἐᾶν εἰς πονηρίαν ἐκκλίνοντας, μήποτε καὶ αὐτὸς πάθῃ τὸ τοῦ̓ Ηλί, τιμωρίαν ὑπὲρ τῆς τῶν παίδων παρανομίας ἐκτίσας. ο καὶ γέγονεν. 51̓ Επεὶ δὲ τοῦ παλατίου τοῦτον οἱ παῖδες κατήγαγον καὶ ἐν τῇ Πρώτῃ νήσῳ ἐξώρισαν, πάλιν τοῦτον ει χεν τῶν συμφο- ρῶν παραμυθίαν καὶ τῶν θλίψεων ἀκεσώδυνον φάρμακον. ῳ συνῆν τότε καὶ Πολύευκτος μοναχὸς εὐλαβέστατος, οὐκ ε λαττον τὸν τοῦ εἰρημένου τρόπον καὶ αὐτὸς τὰ εἰκότα παραμυθούμενος· ο ς μετὰ ταῦτα διὰ τὸν εἰλικρινῆ αὐτοῦ βίον, τοῦ πατριάρχου Θεο435 φυλάκτου τελευτήσαντος, πατριάρχης ὑπὸ τοῦ βασιλέως Κων- σταντίνου προχειρίζεται. 52̔ Ο δὲ βασιλεὺς̔ Ρωμανὸς μακρῷ γήρει καὶ νόσῳ τρυ- χόμενος τὰ τῆς βασιλείας κατὰ διαθήκας ἀπακριβάζεται καὶ α να- κτα πρῶτον κατὰ διαθήκας τὸν πορφυρογέννητον Κωνσταντῖνον προσδιορίζεται, ἐν ε τει ἑξάκις χιλιοστῷ τετρακοσιοστῷ πεντηκοστῷ τρίτῳ, καὶ καθεξῆς ἐν δευτέρῳ καὶ τρίτῳ τοὺς τούτου υἱούς, τὰ πρὸς αὐτοὺς ῥητῶς διασφαλισάμενος, ὡς ει περ τῷ πρώτῳ βασιλεῖ κατά τι προσπταίσειαν, καθαιρεῖσθαι παραυτίκα τῆς βασιλείας. 53̓ Επεὶ δὲ πολλοῖς τρόποις ὁ θεὸς
q.186
βούλεται σώζειν τὸν α νθρωπον, συνεχώρησε Ρωμανὸν βασιλέα συμφορᾷ ἀδοκήτᾡ προσπεσεῖν, ι να δι' αὐτῆς σωφρονισθεὶς καὶ τῶν οἰκείων ἐν συν- αισθήσει παραπτωμάτων γενόμενος σωτηρίας ἀξιωθῇ. συνεχώρησε γὰρ ἐπαναστῆναι αὐτῷ τὸν υἱὸν αὐτοῦ Στέφανον, ω σπερ ποτὲ̓ Αβεσσαλὼμ ἐπανέστη Δαβὶδ τῷ οἰκείῳ πατρί. συμβούλοις ου ν ου τος πρὸς τοῦτο χρησάμενος τῷ τε ἀπὸ μοναχῶν Μαριανῷ τῷ̓ Αργυρῷ καὶ Βασιλείῳ τῷ πρωτοσπαθαρίῳ τῷ Πετεινῷ καὶ Μανουὴλ τῷ Κουρτίκῃ, συνειδότων αὐτῷ καὶ τῶν α λλων βασιλέων, τοῦτον τοῦ παλατίου κακῶς κατήγαγεν καὶ ἐν τῇ Πρώτῃ νήσῳ ἐξορίσας ἀπέκειρεν μοναχόν.
q.187
436 ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. 1̔ Υπελείφθη ου ν αὐτοκράτωρ Κωνσταντῖνος ὁ τούτου γαμβρὸς μηνὶ Δεκεμβρίῳ εἰκάδι, ἰνδικτιῶνος τρίτης, ἐν ε τει ἑξάκις χιλιο- στῷ τετρακοσιοστῷ πεντηκοστῷ τετάρτῳ· ο ς αὐτίκα Βάρδαν τὸν τοῦ Φωκᾶ τῇ τοῦ μαγίστρου ἀξίᾳ τιμήσας, ὡς χρόνῳ πολλῷ τὴν ἐν τοῖς πολέμοις ἀνδραγαθίαν πολλάκις ἐπιδειξαμένου, δομέστικον τῶν σχολῶν προχειρίζεται, καὶ Κωνσταντῖνον τὸν Γογγύλην ναυ- μαχίας ἡγήτορα, καὶ στρατιάρχας τινὰς τῶν εὐχρήστων. ει τα Βασίλειον, ῳ ἐπίκλην Πετεινός, πατρίκιον καὶ μέγαν ἑταιρειάρχην, τὸν δὲ ἐκ τοῦ γένους τῶν̓ Αργυρῶν Μαριανὸν τὰ μοναχικὰ ἀπο- δύσας πατρίκιον καὶ κόμητα τοῦ στάβλου πεποίηκεν. ὡσαύτως καὶ Μανουὴλ τὸν ἐπιλεγόμενον Κουρτίκην πατρίκιον καὶ δρουγγά- ριον τῆς βίγλης ἐποίησεν. ου ς τινας τρεῖς οὐ μετὰ πολὺν χρόνον ἡ τοῦ θεοῦ δικαία κρίσις, ὡς εἰς Χριστὸν τοῦ κυρίου παροινήσαντας καὶ χεῖρας ἀδίκως ἐπιβαλόντας, τῆς βασιλείας ὀρεγομένους μετῆλθεν· ἐπὶ καθοσιώσει γὰρ καταληφθέντες ἑκάτεροι οἰκτίστῳ θανάτῳ τὸ ζῆν ἀπέρρηξαν. τὰ δὲ περὶ αὐτῶν πλατύτερόν τε καὶ ἐπεξεργαστικώτερον ἐν τῇ προηγουμένῃ ἐξηγήσει ἐκθήσομαι. 437 2 Μετὰ δὲ τεσσαράκοντα ἡμέρας, τῇ εἰκάδι ἑβδόμῃ τοῦ̓ Ιανουαρίου μηνός, ὑποπτεύσας Κωνσταντῖνος τόν τε βασιλέα Στέ- φανον καὶ Κωνσταντῖνον τὸν αὐτοῦ ἀδελφόν, μή ποτε καὶ κατ' αὐτοῦ τὰ ο μοια διαπράξωνται, καὶ λογισάμενος ο περ η ν εἰκός, ο τι εἰ τοῦ ἰδίου πατρὸς οὐκ ἐφείσαντο, πῶς αὐτοῦ φείσωνται, ἑστιά- σας αὐτούς, η δη ἐν τῇ τραπέζῃ καὶ καθεζομένους, ε τι τῆς βρώ- σεως ου σης ἐν τῷ στόματι αὐτῶν, ἀνήρπασαν ου τοι οἱ λεγόμενοι Τορνίκιοι καὶ ὁ πατρίκιος Μαριανὸς καὶ οἱ λοιποὶ οἱ πρὸς τοῦτο ηὐτρεπισμένοι, καὶ τοῦ παλατίου κατήγαγον καὶ ἐν ταῖς πλησια- ζούσαις νήσοις τούτους περιώρισαν καὶ κληρικοὺς ἀπέκειραν. (3) μετ' ὀλίγον ου ν ου τοι αἰτησάμενοι τὸν ι διον πατέρα θεάσα- σθαι ἐν τῇ Πρώτῃ νήσῳ παρεγένοντο, καὶ τοῦτον ἐν τῷ μοναχικῷ σχήματι θεασάμενοι πένθει κατεσχέθησαν ἀφορήτῳ· οι ς ἐπιδα- κρύσας ὁ πατὴρ ε φη" υἱοὺς ἐγέννησα καὶ υ ψωσα· αὐτοὶ δέ με ἠθέτησαν." ει θ' ου τως ἐξωρίσθησαν, ὁ μὲν Στέφανος εἰς Προι- κόννησον (η ν τινα Νεβρίαν ὠνομασμένην ἐκ τῆς κατὰ χρησμὸν δε- δομένης προχόου α ποικοι Σαμίων μετωνόμασαν, οι ς ἀφικομένοις πρὸς νῆσον καὶ τῷ θεῷ ἱλασκομένοις ἀριστοποιουμένοις τε ἀωρία ἐτύγχανεν ὁπόθεν υ δωρ κομίσοιντο. γυνὴ δέ τις ε φη αὐτοῖς," εἰ ε χετε πρόχοον, δώσω ὑμῖν υ δωρ." ο περ λαβόντες, ὡς ὁ χρησμός, καὶ γῆν ἐξῃτήσαντο. τῆς δὲ καὶ ταύτην δεδωκυίας, Πρόχοον τὴν νῆσον ὠνόμασαν καὶ τοῖς ἀργυροῖς νομίσμασιν πρόχοον εἰκόνιζον), 438 ἀπὸ δὲ Προικοννήσου εἰς̔ Ρόδον, ἀπὸ δὲ̔ Ρόδου εἰς Μιτυλήνην, ὁ δὲ Κωνσταντῖνος εἰς Τένεδον, ἐκεῖθεν εἰς Σαμοθρᾴκην· ἐν ῃ καὶ ἀνταρσίαν μελετήσας, καὶ τὸν ἐκ βασιλικῆς κελεύσεως τὴν αὐτοῦ φυλακὴν πεπιστευμένον Νικήταν πρωτοσπαθάριον ἀναιρήσας, καὶ αὐτὸς παρὰ τῶν αὐτὸν φυλασσόντων ἀνεσφάγη. ου τὸ σῶμα πα- ρακομισθὲν ταφῇ
q.188
παραδίδοται μεγαλοτίμως, ἐν ῃ περὶ τούτῳ ἡ πρώτη αὐτοῦ σύμβιος ἀπέκειτὁ Ελένη του νομα. Μιχαὴλ δὲ τὸν τοῦ βασιλέως Χριστοφόρου υἱόν, τὰ βασιλικὰ πέδιλα Κωνσταν- τῖνος ὁ πορφυρογέννητος ἀφελόμενος, κληρικὸν καὶ μάγιστρον καὶ ῥαίκτωρα πεποίηκεν. ο σοι δὲ ἐπέβαλον χεῖρας ἐπὶ τῇ καταβάσεἱ Ρωμανοῦ βασιλέως, ταῦτα πεπόνθασιν. ὁ μὲν Βασίλειος μάγι- στρος εἰσκομισθεὶς καὶ πομπευθεὶς καὶ ἐξορισθεὶς στένων καὶ τρέ- μων τὸν βίον αὐτοῦ ἐν ἐξορίᾳ ἐτέλεσεν· τὸν Μαριανὸν γυνὴ ἀπὸ υ ψους ῥίψασα πλάκα τὴν ἑαυτοῦ κεφαλήν, τὸν μόρον̓ Ιούδα ἐχρή- σατο· ὁ δὲ Διογένης καὶ στρατηγὸς λογχευθεὶς παρὰ δύο ἀτζυ- πάδων τοῦ Μαλελεΐνου κακὸν θάνατον ε δωκεν· ὁ δὲ Κουρτίκης ἀπερχόμενος εἰς Κρήτην μετὰ τοῦ δρομωνίου ἐποντίσθη· ὁ δὲ Κλάδων εὑρεθεὶς εἰς μοῦλτον ῥινοτομηθεὶς καὶ τὰ ω τα αὐτοῦ ἐκ- τμηθείς· ὡσαύτως καὶ ὁ Φίλιππος καὶ οἱ λοιποί. 4̔ Ο δὲ βασιλεὺς̔ Ρωμανὸς ὁρᾷ κατ' ο ναρ δύο εὐνούχους λευκοφοροῦντας, καὶ κρατήσαντες αὐτὸν τῶν χειρῶν η γαγον αὐ- τὸν εἰς τὴν Τρικύμβαλον ὁλόγυμνον. τὸ δὲ τζυκανιστῆριν η ν 439 πεπληρωμένον πυρός, συνεδαβελίζετο δὲ ὑπὸ ἀτζυπάδων πολλῶν. καὶ ὁρᾷ τὴν θεοτόκον ἐλθοῦσαν πρὸς αὐτὸν καὶ λαλήσασαν τοῖς εὐνούχοις διὰ τὴν ἐλεημοσύνην αὐτοῦ. ἐνδύσασα αὐτῶν ἡ θεοτό- κος εἰσήγαγεν αὐτὸν εἰς Τροπικήν. διῆλθεν δὲ δεδεμένος ὁ κῦρ Κωνσταντῖνος ὁ σφαγεὶς καὶ ὁ μητροπολίτης̓ Αναστάσιος̔ Ηρακλείας, ἀγόμενοι παρὰ ἀτζυπάδων· καὶ παρέδωκαν αὐτοὺς καὶ ἐνέβαλον εἰς τὸ πῦρ ἐκεῖνο. τῇ ἡμέρᾳ δὲ ἐν ῃ ἐθεάσατο ὁ βασι- λεὺς τὸ ο ναρ, τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἐτελεύτησαν καὶ οἱ δύο. ὁ δὲ βα- σιλεὺς̔ Ρωμανὸς ἀποστείλας εἰς πάντα τὰ μοναστήρια καὶ τὰς λαύ- ρας, ὡσαύτως καὶ εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν καὶ εἰς̔ Ρώμην, προσεκα- λίσατο μοναχοὺς ἁγίους τὸν ἀριθμὸν τριακοσίους· καὶ τῇ μεγάλῃ πέμπτῃ ἐκδυσάμενος τὸν χιτῶνα καὶ τὴν στολήν, η ν περιεβέβλητο, ἐνώπιον πάντων σταθεὶς εἰς τὴν ἐκκλησίαν, ο τε ε μελλεν ὁ πρεσβύ- τερος ὑψώσειν τὸν θεῖον καὶ α γιον α ρτον, ε χων ἐν χαρτίῳ γε- γραμμένας τὰς ἑαυτοῦ ἁμαρτίας πάσας ἐστηλίτευσεν αὐτὰς κατε- νώπιον πάντων. τῶν δὲ μοναχῶν κραζόντων τὸ κύριε ἐλέησον καὶ δακρυρροούντων, ἑνὶ ἑκάστῳ βαλὼν μετάνοιαν συγχώρησιν ῃ τει. καὶ πάντων τῶν μοναχῶν συγχώρησιν δόντων αὐτῷ, καὶ κοινωνίας τυχών, ἀνερχομένων αὐτῶν ἐν τῇ τραπέζῃ δοὺς σχοινίον μειρακίῳ καὶ ῥέκαν, ε τυπτεν τοὺς πόδας αὐτοῦ λέγων ου τως" ει σελθε κακό- γηρε ἐν τῇ τραπέζῃ." καὶ πάντων καθεσθέντων ἐκαθέσθη ὁ βα- σιλεὺς κλαίων καὶ ὀδυρόμενος. τὸ δὲ πιττάκιον ο η ν γεγραμμένον 440 ε χον τὰς ἁμαρτίας αὐτοῦ, βουλλώσας ἀπέστειλεν εἰς τοὺς καλογήρους τοὺς ἀπολειφθέντας, ὡσαύτως καὶ εἰς τὸν ἐν ἁγίοις Δερ- μοκαΐτην, ἀποστείλας καὶ δύο κεντηνάρια εἰς τοὺς μοναχοὺς ἐν τῷ̓ Ολύμπῳ, ι να ευ ξωνται ὑπὲρ ψυχικῆς αὐτοῦ σωτηρίας. ὁ Δερμοκαΐτης ἀναλαβόμενος τό τε χαρτίον καὶ λογάριον ω ρισε πάν- τας τοὺς μοναχοὺς τοῦ νηστεῦσαι δύο ἑβδομάδας καὶ ευ ξασθαι ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτοῦ. τοῦ Δερμοκαΐτου δὲ ἱσταμένου ἐν μιᾷ νυκτὶ καὶ εὐχομένου φωνὴ ἐγένετο πρὸς αὐτὸν ἀοράτως," ἐνίκησεν ἡ φιλανθρωπία τοῦ θεοῦ." ταύτης δὲ φωνῆς ἐκ τρίτου ἀκούσας, τὸ χαρτίον λαβὼν καὶ λύσας ευ ρεν αὐτὸν καθαρὸν μὴ ε χον γράμ- μα ε ν καὶ μόνον. προσκαλεσάμενος δὲ πάντας τοὺς μοναχοὺς καὶ ὑποδείξας αὐτό, ἐδόξασαν τὸν θεὸν πάντες. καὶ ποιήσαντες ἀφέσιμον πάντες οἱ μοναχοὶ ἀπέστειλαν αὐτὸ πρὸς τὸν βασιλέἁ Ρωμα- νόν, καὶ συνετάφη μετ' αὐτοῦ. 5 Οντος δὲ τοῦ βασιλέως̔ Ρωμανοῦ ἐν τῇ νήσῳ, ὁ πατριάρχης Θεοφύλακτος καὶ Θεοφάνης πατρίκιος καὶ παρακοιμώ- μενος βουλὴν ἐβουλεύσαντο ω στε τοῦτον πάλιν ἐν τῷ παλατίῳ ἀγαγεῖν· η ν καὶ αὐτῷ ἀνακοινωνησάμενοι καὶ παραπείσαντες τοῦ- τον ἐκαιροσκόπουν πότε τὸ πέρας τῇ τοιαύτῃ βουλῇ ἐπιθήσουσιν. ἐπεὶ δὲ τὰ τῆς βουλῆς ἐφωράθη καὶ κατεμηνύθη τῷ βασιλεῖ Κων- σταντίνῳ, τοὺς συνεργοὺς αὐτῆς ἠμύνατο· τὸν μὲν γὰρ πατρίκιον
q.189
Θεοφάνην ἐξώρισεν, τὸν δὲ πρωτοσπαθάριον Γεώργιον καὶ πιγ- 441 κέρνην καὶ Θωμᾶν πριμικήριον δείρας καὶ κουρεύσας ου τως ὑπερ- ορίᾳ παρέπεμψεν.
q.190
Δεκεμβρίῳ δὲ μηνί, ἰνδικτιῶνος ʹ, ἐπιβουλήν τινες κατὰ τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου ἐμελέτησαν, βουλόμενοι τὸν βασιλέα Στέφανον ἐν τῇ νήσῳ ο ντα ἐν τῷ παλατίῳ ἀγαγεῖν. ταύτης ου ν μηνυθείσης Κωνσταντίνῳ διὰ Μιχαὴλ τοῦ Διαβολίνου λεγο- μένου, τοὺς ἐπιβούλους κρατήσας ὁ βασιλεὺς τῶν μὲν τὰς ῥῖνας καὶ τὰ ω τα ἀπέτεμεν, τοὺς δὲ δαρμῷ ἀφορήτῳ ὑπέβαλεν καὶ ο νοις ἐπικαθίσας διὰ μέσης τῆς πόλεως ἐθριάμβευσεν καὶ ἐξορίᾳ παρέ- πεμψεν. 7 Πεντεκαιδεκάτῃ δὲ Ιουνίου μηνὸς ἰνδικτιῶνος ε κτης̓̔ Ρωμανὸς ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ νήσῳ τῇ ἐπονομαζομένῃ Πρώτῃ τελευ- τᾷ· καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐν τῇ πόλει ἀποκομισθὲν ἐν τῇ αὐτοῦ ἀπετέθη μονῇ. 8 Διήγημα δὲ μέγα καὶ θαυμαστὸν παρέδραμον τοῦ λεχθῆναι. Στεφάνου καὶ Κωνσταντίνου τῶν βασιλέων κατενεχθέν- των ἀπὸ τοῦ παλατίου προτροπῇ Κωνσταντίνου τοῦ πορφυρογεν- νήτου, χωννουβαριασμὸς γέγονεν ἐν τῷ οι κῳ τοῦ μαγίστροὐ Ιωάν- νου τοῦ Κουρκούα τοῦ ἀποδομεστίκου τῶν σχολῶν καὶ εἰς τὸν τοῦ μαγίστροὑ Ρωμανοῦ Σαρωνίτου καὶ εἰς ἑτέρους καὶ διαφόρους οι κους, καὶ διαρπαγὴν καὶ πτωχείας αὐτοῖς προεξένησαν. ὁ δὲ βασιλεὺς Κωνσταντῖνος κατοικτείρας τὸ ἐξαίφνης καὶ ἀθρόως ὁρᾶσθαι αὐτοὺς πένητας, διωρίσατο τῷ ἐπάρχῳ Θεοφίλῳ ταῦτα 442 σωρευθῆναι καὶ ἀποδοθῆναι. ὁ δὲ πρωτοκαγκελλαρίῳ αὐτοῦ σὺν τῷ λεγομένῳ Ζωναρᾷ προσδιορισάμενος, ο ς α τε εὐφυὴς κλέπτης καὶ μοχθηρός, καὶ κατέχων τὰ τούτων οἰκήματα καὶ πολλὴν σπουδὴν καταβαλών, πάντα ἐσφετερίσατο καὶ τῆς ἀπλήστου αὐ- τοῦ γνώμης ἐνεφορήσατο καὶ μόλις τὴν δεκάτην μοῖραν αὐτοῖς ἀπέδωκεν. καὶ τίς τὴν πολλὴν καὶ α πειρον δολιότητα καὶ κακίαν τοῦ δολίου ἀνδρὸς διηγήσεται; ο ς λύμη καὶ νόσος τῇ πολιτείᾁ Ρωμαίων γέγονεν. η ἐν ποίῳ κακῷ πρώτιστος ὁ ἀνὴρ οὐχ εὑρίσκετο; τῇ πιθανολογίᾳ καὶ τοῖς ο ρκοις βεβαιῶν ὡς α τε πιστὸν καὶ ὀρθὸν ει ναι πᾶσι. ὡς δὲ λόγος ᾳ δεται, ου τος βοηθείας δαι- μόνων προσκαλούμενος ἐν πᾶσιν εὐδοκίμει, ὡς καὶ αὐτὸν τὸν βα- σιλέα Κωνσταντῖνον βουληθέντα διαφόρως ἀποκινῆσαι τοῦτον οὐκ ι σχυσεν, ἀλλὰ μᾶλλον εὐποιίαις καὶ δωρεαῖς προεξένησεν. περὶ δὲ τῆς τούτου θωπείας καὶ κολακείας καὶ πολλῆς ἀναιδείας, καὶ τὴν α πιστον διάθεσιν καὶ τὴν μοχθηρὰν καὶ ἀνείκαστον αὐτοῦ πλεονεξίαν, πλατύτερόν τε καὶ ἐπεξεργαστικώτερον ἐν τῇ προηγου- μένῃ ἐπεξηγήσει ἐκθήσομαι. 9 Μετὰ δὲ τὸ μόνον καταλειφθῆναι αὐτοκράτορα Κων- σταντῖνον, προεχειρίσατο Βασίλειον τὸν πρωτοβεστιάριον αὐτοῦ, τὸν ἀπὸ παλλακῆς φυσικὸν υἱὸν̔ Ρωμανοῦ τοῦ πρὸ αὐτοῦ βασι- λέως, πατρίκιον καὶ παρακοιμώμενον καὶ παραδυναστεύοντα τῆς συγκλήτου. ου τος δὲ η ν ἐχέφρων καὶ λόγιος, καὶ τῷ βασιλεῖ ἐν 443 πᾶσιν ὑπηρέτει αἰσίως καὶ πρεπόντως. ὁ δὲ φιλάνθρωπος Κων- σταντῖνος διενοήθη ἀλλάγιον ποιῆσαι μετὰ τοὺς Ταρσίτας καὶ τοὺς ἐν αἰχμαλωσίᾁ Ρωμαίους ὑπὸ τῶν ἀρνητῶν τοῦ Χριστοῦ ἀναρρύσασθαι διὰ τὸ ἐπὶ πολλοῖς χρόνοις κακουχεῖσθαι αὐτοὺς ἐν δεσμοῖς καὶ θλίψεσι. καὶ ἀποστείλας τὸν προμνημονευθέντα μά- γιστρον καὶ γεγονότα δομέστικον τῶν σχολῶν̓ Ιωάννην τὸν λεγόμε- νον Κουρκούαν, α νδρα συνετὸν καὶ ευ βουλον καὶ πεπειραμένον πρὸς τὰ πολιτικὰ διοικήματα, καὶ Κοσμᾶν μάγιστρον σοφὸν καὶ νομομαθῆ καὶ τῶν πολιτικῶν κριτηρίων πρώτιστον· καὶ εἰς τὸν ποταμὸν τὸν Λάμον τὸ ἀλλάγιον ἐποιήσαντο, μὴ συμβάν τι ἐναν- τίον η δολερόν. καὶ τοῦτο ποιήσαντες ὑπέστρεψαν, φιλαγάθως παρὰ τοῦ πορφυρογεννήτου Κωνσταντίνου ἀποδεχθέντες. 10 Ο δὲ βασιλεὺς ε ναυλον ε χων τῶν ἀδικιῶν καὶ ζημιῶν ω ν̔ ὑπέστησαν οἱ ἐλεεινοὶ καὶ α θλιοι πένητες παρὰ τῶν στρατηγῶν καὶ πρωτονοταρίων καὶ στρατιωτῶν καὶ ἱπποτῶν ἐπὶ τοῦ πενθεροῦ αὐτοῦ̔ Ρωμανοῦ, α νδρας εὐσεβεῖς καὶ ἐναρέτους ἀπέστειλε πρὸς τὸ κουφίσαι τὸ πολὺ βάρος τῶν
q.191
κατὰ καιρὸν ἀκαίρων ἀπαιτήσεων τῶν ταλαιπώρων πτωχῶν. καὶ εἰς μὲν τὸν̓ Ανατολικὸν Ρωμανὸν μάγιστρον τὸν Σαρωνίτην, εἰς δὲ τὸ̓ Οψίκιον τὸν Μουσελὲ̔̔ Ρωμα- νὸν μάγιστρον, εἰς δὲ τὸν Θρᾳκήσιον Φώτιον πατρίκιον, εἰς δὲ τὸν̓ Αρμενιακὸν Λέοντα τὸν̓ Αγέλαστον, καὶ εἰς τὰ λοιπὰ ἐφεξῆς θέματα· οι τινες τῇ προτροπῇ τοῦ αὐτοκράτορος μικρὰν ἀνακω- χὴν τοῖς πένησιν ἐδωρήσαντο. καὶ τοῦτο α θλον καὶ προτερήματα 444 τοῦ θεοῦ συνεργοῦντος τῷ α νακτι. ου τως γὰρ περιεῖπεν τὸ ὑπή- κοον ὡς ἀετὸς σκέπων τὴν αὐτοῦ· οὐδενὶ γὰρ τῶν ἀρχόντων η τῶν μέσων η τῶν χυδαίων ὠργίσθη πώποτε, καίτοι μεγάλας ἀτο- πίας ευ ρε πολλοὺς εἰς τὸ κοινὸν καὶ εἰς αὐτὸν ἁμαρτήσαντας, ἀλλὰ χριστομίμητος ω ν μᾶλλον εὐποιίαις καὶ δωρεαῖς ἀπένειμεν καὶ τῷ κρίνοντι δικαίως ἀπεδίδου. τὸν δὲ ε παρχον τῆς πόλεως Θεόφιλον, α νδρα λόγιον καὶ πρὸς τοὺς πολιτικοὺς νόμους ἱκανόν, πατρίκιον προέκρινεν καὶ ἐτίμησεν καὶ κοιαίστωρα προεβάλετο, καὶ ἀντ' αὐτοῦ προεχειρίσατο ε παρχον Κωνσταντῖνον πρωτοσπαθά- ριον, τὸν τηνικαῦτα μυστικὸν καὶ καθηγητὴν τῶν φιλοσόφων, λόγῳ καὶ ε ργῳ ἀξιέπαινον, ὡς μὴ ε τερον τῆς γνώσεως καὶ σοφίας τοῦ ἀνδρὸς ει ναί τινα τῆς συγκλήτου· καὶ ου τως τὴν ἐπαρχίαν εὐ- νομίᾳ καὶ δικαιοσύνῃ διέπρεψεν. 11̔ Ο δὲ πατριάρχης Θεοφύλακτος ἀρρωστήσας καὶ πρὸς τὸ θανεῖν ἐγγίσας καὶ μικρὸν ῥωσθεὶς οὐκ ἐνέδωκεν ἑαυτὸν τῆς πονηρᾶς μοχθηρίας καὶ τοῦ μετὰ δώρων χειροτονεῖν τοὺς ἀρχιε- ρεῖς καὶ ἐπιμελεῖσθαι τῶν ι ππων καὶ βλακειῶν. καὶ αυ θις ὑπὸ τῆς νόσου κυριευθεὶς τέλει τοῦ βίου χρᾶται, πατριαρχεύσας χρό- νους ει κοσι καὶ τέσσαρσι. χειροτονεῖται δὲ ἀντ' αὐτοῦ Πολύευκτος μοναχὸς ἀσκητικὸν βίον διαλάμπων, καὶ μονάσας ἐξ ἁπαλῶν ὀνύ- 445 χων καὶ διαπρέψας ἐν πάσῃ ἀρετῇ καὶ ὀρθῷ δόγματι· καὶ ὡς α λ- λος̓ Ιωάννης Χρυσόστομος παρὰ πολλῶν ἐγνωρίζετο καὶ ἐλέγετο, καὶ οὐκ ἐλέγετο μόνον ἀλλὰ καὶ ἐφαίνετο. τοῦτον ὁρῶν ὁ φιλόκα- λος Κωνσταντῖνος ε χαιρε καὶ ἠγαλλιᾶτο ὡς τοιοῦτον α νδρα ἐπιτυ- χὼν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν αὐτοῦ. 12̔ Ο δὲ φιλόθεος καὶ φιλόκαλος βασιλεὺς Κωνσταντῖνος ὁμοιότροπον εὑρὼν̓ Ιωσὴφ πατρίκιον καὶ πραιπόσιτον, καὶ πρὸς τὰς πολιτικὰς λειτουργίας ἐχέφρονα καὶ πτηνοῦ ταχύτερον, σακελ- λάριον προχειρίζεται, ε πειτα δρουγγάριον πλωΐμου, καὶ πᾶσαν τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ πρὸς αὐτὸν ἀνατέθεικεν. 13 Τὴν δὲ τοῦ πορφυρογεννήτου Κωνσταντίνου φιλοκα- λίαν καὶ καλλιεργίαν καὶ τὴν πρὸς πάντα διόρθωσιν καὶ βελτίωσιν μέλλων διηγεῖσθαι, καὶ ο πως εὐσεβῶς καὶ δικαίως τὸ ὑπήκοον περιέσωσεν, καὶ τὸ κατ' ἀξίαν τοῦ ἀνδρὸς μὴ εὐπορῶν, ἐπαινέσαι δεδοικώς, σιγῆσαι μᾶλλον α ξιον· πλὴν ου ν ἐκ τῶν πολλῶν σπορά- δην α ξιον εἰπεῖν. 14 Ου τος πάντα ἐφευρὼν εἰς ἀχρειότητα καὶ ἀμέλειαν, καὶ τῶν ἐναρέτων ἀνδρῶν χυδαιωθέντων καὶ καταφρονηθέντων, ὡς φιλόθεος καὶ φιλόκαλος προέκρινεν τῶν δειλῶν καὶ ἀνάνδρων τοὺς εὐτόλμους καὶ ἀνδρείους, καὶ τούτους τῷ μαγίστρῳ καὶ δομεστίκῳ τῶν σχολῶν Βάρδᾳ τῷ Φωκᾷ παραδοὺς νίκην τῇ̔ Ρωμαϊκῇ 446 ἀρχῇ προεξένησεν. πολλῶν δὲ ἐν τῇ πολιτείᾳ ἡμῶν καλῶν καὶ ἀξιεπαινέτων γνώσεις καὶ λογικαὶ τέχναι καὶ ἐπιστῆμαι, τούτων οὐκ οι δ' ο πως ἀμεληθέντων καὶ παροραθέντων τί σοφίζεται ὁ φι- λοσοφώτατος ἐκεῖνος νοῦς; ἐπεὶ γὰρ ἠπίστατο πρᾶξιν καὶ θεωρίαν πρὸς θεὸν ἡμᾶς οἰκειοῦντα, καὶ τὴν μὲν πρᾶξιν πολιτικοῖς προσ- αρμόζουσαν πράγμασιν, τὴν θεωρίαν δὲ τοῖς λογικοῖς, ἀλλήλοις δι' ἀμφοτέρων βοηθεῖ, τὸ μὲν πρακτικὸν διὰ ῥητορικῆς τέχνης ἀσκεῖσθαι παρασκευάζων, τὸ δὲ θεωρητικὸν διὰ φιλοσοφίας καὶ φυσικῆς τῶν ο ντων διαγνώσεως. παιδευτὰς δὲ ἀρίστους προκέ- κρικεν· εἰς Κωνσταντῖνον πρωτοσπαθάριον τὸν τηνικαῦτα μυστι- κὸν τὸ τῶν φιλοσόφων παιδοτριβεῖον δέδωκεν, εἰς δὲ τὸ τῶν ῥητό- ρων̓ Αλέξανδρον μητροπολίτην Νικαίας, εἰς δὲ τὸ τῆς γεωμετρίας Νικηφόρον πατρίκιον τὸν γαμβρὸν Θεοφίλου ἐπάρχου τοῦ̓ Ερω- τικοῦ,
q.192
εἰς δὲ τὸ τῶν ἀστρονόμων Γρηγόριον ἀσηκρῆτιν. καὶ πολ- λὴν ἐπιμέλειαν καὶ σπουδὴν εἰς τοὺς φοιτητὰς ὁ αὐτοκράτωρ ἐποι- εῖτο, ὁμοδιαίτους καὶ ὁμοτραπέζους τούτους καθ' ἑκάστην ποιῶν καὶ ἀργύρια παρέχων καὶ ὁμιλίας μετ' αὐτῶν προσηνεῖς ποιούμε- νος. καὶ οὐ πολὺς χρόνος διελθών, τὰς μεγάλας ἐπιστήμας καὶ τέχνας τῇ θωπείᾳ καὶ συνέσει τοῦ αὐτοκράτορος κατωρθώσαντο, καὶ κριτὰς καὶ ἀντιγραφεῖς καὶ μητροπολίτας ἐξ αὐτῶν ἐκλεξάμε- νος τετίμηκεν, καὶ τὴν πολιτείαν̔ Ρωμαίων τῇ σοφίᾳ κατεκόσμη- σεν καὶ κατεπλούτισεν. 447 15̓ Αλλὰ καὶ τὰς βασιλικὰς στολὰς καὶ τὰ ε κπαλαι στέμ- ματα καὶ διαδήματα φθαρέντα εἰς ἀνακαίνισιν διωρθώσατο, καὶ τὸν Βουκολέοντα ζῳδίοις, ἐκ διαφόρων τόπων ἀγαγών, ἐκαλλώ- πισεν, κἀκεῖσε ἰχθυοτροφεῖον ἐποίησεν. ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν τῇ φυλακῇ τῶν ἐν τῇ πόλει καὶ τῶν ε ξωθεν θεμάτων κατεχομένων δεσμίων ἠρεύνησε καὶ ἐπεσκέψατο καὶ τῶν δεσμῶν ἐλυτρώσατο, ὡς πάντας σωτήρια ἐπευφημοῦν τὸν ἀγαθὸν καὶ χριστομίμητον α νακτα Κων- σταντῖνον. τὴν δὲ ἀρετὴν καὶ τὴν γνῶσιν ου τως ἐτίμησεν ὡς α λ- λος οὐδεὶς τῶν βεβασιλευκότων· καὶ ο ντινα γνῶσιν ε χοντα καὶ πρὸς τοὺς νόμους φύσιν καὶ ἐπιτηδειότητα εὑρηκὼς η ν, προανεβίβασεν καὶ εἰς ὑψηλότερον θρόνον ἀποκατέστησεν. καὶ η ν ἰδεῖν δικαιοδοσίαν καὶ εὐνομίαν ἐν πᾶσιν, ὡς τοῦ πορφυρογεννήτου ταύτην φιλοσοφοῦντος καὶ κατασπαζομένου. καὶ νόμον ὁ αὐτο- κράτωρ ἐξέθετο· ἰδὼν γὰρ πολὺ πλεονεκτικὸν παρὰ τῶν ἀκορέ- στων ἐκχυθὲν καὶ τῶν ἐν μέσῳ τῶν ἐπαρχιῶν καὶ χωρίων ὑπεισελθόντων ἀρχόντων καὶ τοὺς ταλαιπώρους πένητας καταδυναστευόν- των, καὶ καθ' ἁρπαγὴν τῶν δυνατῶν προάστεια προσκτησαμένων διὰ ποικίλης τῆς μεθόδου αἰτίας, ε γνωσεν ποιήσασθαι τὴν τού- των ἀφαίρεσιν. τί ποιεῖ ὁ σοφὸς ἐν πᾶσιν; συναγαγὼν τῇ ὑπὸ χεῖρα βουλευτικῇ ποιεῖται μεθόδῳ, τοὺς ἀπὸ τῆς ἀναρρήσεως αὐ- τοῦ ὑπεισελθόντας πλουσίους καὶ ἐξωνησαμένους η δωρησαμένους καὶ κατακρατήσαντας τόπια η ἀγροὺς εἰς χωρία ἀναργύρους ἐκ- 448 διώκεσθαι, καὶ μικρόν τι τῆς λώβης καὶ τῆς πλεονεξίας τῶν ἀκο- ρέστων ἀπερράπισεν. 16̔ Ο δὲ ἐπιεικὴς καὶ γαληνὸς δεσπότης οὐδὲ τὰς τῶν προσιόντων ἀμφισβητήσεις καὶ δικαιολογίας καὶ στάσεις ἀπέγρα- φεν τοῦ δικάζειν δι' ἑαυτοῦ, ἀλλὰ καὶ τοῖς δικασταῖς συνδικάζων οὐκ ἀνεβάλλετο. παρισταμένων τῷ ἐκείνου βήματι τῶν τε δικα- ζόντων τῶν τε συνηγορούντων τῶν δικαζομένων, ἀπεκρούετο τὰς τούτων δικαιολογίας καὶ τὰς ἀπάτας αὐτῶν· οὐδὲν γὰρ τὴν ἀγχί- νοιαν αὐτοῦ διέφυγεν, οὐ ψεῦδος ἀληθείᾳ συγκείμενον, οὐ τὶ πι- θανὸν τῇ διηγήσει συγκεραννύμενον, οὐ περίεργοι συγγραφαὶ καὶ κρύβδην συντεθειμέναι, αι τινες καὶ τοὺς α γαν δραστηρίους διέλα- θον ἐν ἀληθείας παραπετάσματι. ἐντεῦθεν τῷ φόβῳ πρὸ τῆς κρίσεως παιδαγωγηθέντες, δικαστὴς δι' ἑαυτοῦ ε καστος τῆς δίκης τῷ ἠδικηκότι ἐγένετο. 17 Χρὴ ου ν περὶ κοινῶν φροντίδων τοῦ α νακτος καὶ τῶν ἀπείρων διορθωμάτων καὶ διοικημάτων αὐτοῦ ἐξειπεῖν. τῶν ἁπανταχοῦ γὰρ στρατηγῶν καὶ βασιλικῶν πρωτονοταρίων καὶ τῶν ἐν κώμαις ἐπαρχίαις τε καὶ πόλεσιν, ε τι μὴν καὶ εἰς ἀρχηγοὺς ἐθνῶν ἀποστελλομένων γραμμάτων, καὶ τούτων παρ' αὐτοῦ ἀναγινωσκο- μένων, εὐθὺς τὸ φρόντισμα αὐτῶν διωρίζετο τί μὲν δέον περὶ τῶν ἐξ̓ Ανατολῆς γεγενῆσθαι τί δὲ περὶ τῶν ἀφ'̔ Εσπέρας, καὶ τού- τοις ὡς τὰ πολλὰ ω σπερ πτηνὸς διήρχετο, πρεσβείας δεχόμενος, α ρχουσιν ἐπιστέλλων, τὰς προπετῶς γεγενημένας μεταβολὰς ἐπαν- 449 ορθούμενος. ὁ αὐτὸς Κωνσταντῖνος βουλευτής, φροντιστής, στρα- τηγός, στρατιώτης, στρατίαρχος, ἡγεμὼν ἀνεφαίνετο. καὶ τίς α ν τὰ τοιούτου προτερήματα ἐξείποι η φράσῃ; 18 Χρὴ ου ν καὶ περὶ τοῦ νοσοκομείου τοῦ ὁσίου ἐξειπεῖν. ὁ βασιλεὺς Κωνσταντῖνος θεασάμενος αὐτὸ σμικρότατον οἰκοδομαῖς μακροτάταις κατασκευάζει, ὡς ἐπισυνάγεσθαι πάντας τοὺς τοιᾷδε νόσῳ κυριευομένους, καὶ ἀλείμμασι τὰς σάρκας αὐτῶν περιχρίων, χορηγίας ἀνελλιπεῖς
q.193
αὐτοῖς παρέχων, εἰς αἰωνίζουσαν μνήμην τοῖς μεθ' ἡμᾶς κατέλιπεν. 19 Δεῖ δὲ λέγειν καὶ περὶ τοῦ μετασκευασθέντος στάβλου εἰς γηροκομεῖον. ο πισθεν γὰρ καὶ πλησίον τῆς πανθαυμάστου ἐκκλησίας τῆς μεγάλης στάβλος η ν τῶν ἱππαρίων τοῦ πατριάρχου Θεοφυλάκτου· καὶ τοῦτον ἰδὼν ὁ ἀγαθός, οὐ δίκαιον κρίνας οἰκητήριον μετεποιήσατο καὶ γηροκομεῖον τοῦτο κατεσκεύασεν, καὶ πρὸς χορηγίαν τροφῶν καὶ περιβολαίων τοὺς ἐκεῖσε ἐτύπωσεν ἐτη- σίως λαμβάνειν. 20 Δεῖ ου ν καὶ περὶ τῆς στεγῆς τῶν δεκαεννέα ἀκουβίτων διηγήσασθαι· ὁρῶν γὰρ ταύτην σεσαθρωμένην καὶ καταπίπτουσαν καὶ εἰς ἀκοσμίαν πολλὴν ου σαν, ταύτην ἀνακαινίζει. τῆς γὰρ κε- χρυσωμένης αὐτῆς ὀροφῆς τῷ χρόνῳ διερρυηκυίας, αὐτὸς ταύτην προελὼν νεοφανῆ καὶ λαμπρὰν ἀνέδειξεν. κοιλότητας γὰρ ὀκτα- γώνους συντέθεικεν, καὶ ταύτας ὀπαῖς καὶ σχήμασι ποικίλοις δια450 γλύφοις κεκοσμηκώς, εἰς ἀμπέλων ε λικας καὶ φύλλα καὶ δένδρον ἰδέας σχηματιζομένας, καὶ ταύτας χρυσῷ περιραντίσας, τοσοῦτον εὐπρεπὲς παρέσχεν ὡς ἐξίστασθαι τοὺς πρὸς θεωρίαν ὁρῶντας. 21 Τῷ δὲ βασιλεῖ̔ Ρωμανῷ τῷ υἱῷ αὐτοῦ παλάτια κατεσκεύασεν πλείονα τῶν παλαιῶν βασιλέων, οι κους ἐκ βάθρων ἐγεί- ρας· ω ν τινῶν δόμων τὸ πολυσχημάτιστον καὶ εἰς πολλὰ τὸν νοῦν καὶ τὴν διάνοιαν ἐκπλῆττον καὶ διαμερίζον θαῦμα τοῖς βλέπουσιν ἐντίθησιν. τὸν δὲ Τετράκογχον τοῦ ἀποστόλου Παύλου εἰκονί- σματα διάφορα ἐξετύπωσεν, καὶ τὴν παλαιὰν καλλονὴν ἀποβεβληκέναι, νέαν δὲ ἐγκαινίσασθαι, πολλὰ ἐν αὐτῇ ἀπὸ χρυσοῦ σχή- ματα καὶ εἰκονίσματα ἐξέθετο. 22 Τὴν δὲ τῆς ζωγραφίας τέχνην τοσοῦτον ἀκριβῶς ὁ ἀνὴρ ἠπίστατο ὡς οὐκ οι μαι τῶν πρὸ αὐτοῦ η τῶν μετ' αὐτόν. πολλοὺς γὰρ τῶν περὶ αὐτῆς πονούντων ἐπηνώρθει, καὶ διδάσκα- λος α ριστος ἀνεφαίνετο, καὶ οὐκ ἐφαίνετο μόνον ἀλλὰ παρὰ πᾶσιν ἐθαυμάζετο, καὶ θάμβος μέγας τοῖς ὁρῶσιν, ω ν οὐ μεμάθηκεν, ἐχρημάτιζεν. τῶν δὲ τεχνιτῶν ἐπιδιορθώσεις τοῦ πορφυρογεννή- του τίς ἐξείποι; λιθοξόους καὶ τέκτονας καὶ χρυσοστίκτας καὶ ἀργυροκόπους καὶ σιδηροκόπους ἐπανώρθου, καὶ πάντα ἐν πᾶσιν α ριστος ὁ α ναξ ἀνεφαίνετο. 23 Τὰς δὲ ἀργυρᾶς πύλας τοῦ Χρυσοτρικλίνου ὁ φιλό- καλος Κωνσταντῖνος ἐδείματο, καὶ τράπεζαν ἀργυρᾶν ἡ ἐκείνου φιλοπονία πρὸς ὑποδοχὴν τῶν δαιτυμόνων καὶ καλλωπισμὸν τοῦ 451 ἀριστητηρίου κατεσκεύασεν, πολυχρόοις υ λαις καὶ πλαξὶ καὶ αὐτο- φυεῖ χροιᾷ καλλύνας, πλείονα τῆς ἐκ τῆς τῶν βρωμάτων γλυκύ- τητος τοῖς κεκλημένοις τὴν τέρψιν παρέχουσαν. 24 Καὶ πορφυρᾶν φυλακὴν ε μπροσθεν τοῦ κοιτῶνος αὐ- τοῦ ἐδείματο, δοχεῖον τῶν ὑδάτων δημιουργήσας, η ν στύλοις μαρμαρέοις περιεκύκλωσεν λειότητος αὐτοῖς ὑπαυγαζούσης. τί ου ν ἡ μεγαλόφρων ψυχή; ἀετὸν ἐξ ἀργύρου τῇ τοῦ υ δατος ἐφίστησιν αὐλῷ, οὐκ ὀρθὸν βλέποντα ἀλλ' ἀπεστραμμένον καταπλάγιον, ὑψαυχενοῦντα καὶ σοβαρευόμενον ὡς ἀπό τινος θήρας, ο φιν δὲ τοῖς ποσὶ περιειληθέντα καὶ πνίγοντα. καὶ μουσοστίκτων εἰκόνων ἐντέχνων τῶν ἐκ χρωμάτων ὑλῶν καὶ μορφῶν τὸ διάφορον ἐν τοῖς προπυλαίοις τοῦ βασιλικοῦ κοιτῶνος ἐδείματο. 25̓ Αλλ' οὐδὲ ναυπηγίας α πειρος η ν ὁ αὐτοκράτωρ· διωρίζετο γὰρ πολεμικῶν νηῶν κατασκευήν, καὶ οι ς ξύλοις ἁρμό- ζειν καὶ κλείσεις αὐτῶν καὶ ἁρμονίας, καὶ ο πως πρὸς α λληλα ε χουσι. 26 Περὶ δὲ τῶν παλατίων τῶν̓ Ηρία ἀναλογίζομαι τῇ διανοίᾳ ὁποίοις ὁ πορφυρογέννητος ἐδείματο ἡδέσι καὶ τερπνοῖς, πρότερον ου σαν τοῖς Χαλκηδονίοις εἰς ταφήν. νῦν δὲ τέτρασιν ἁψῖσιν ἐπιβεβηκυῖα, καὶ τὰς τούτων γωνίας ἑτέρας βασιλικὰς οἰ- κίας ἀποτελοῦσα, ταῖς τῶν θερινῶν ἀνέμων καὶ πνευμάτων περι- 452 κυκλουμένων πνοιαῖς, οὐκ ε στιν εἰπεῖν εἰς πόσην θυμηδίαν καὶ χαρὰν ἐμβάλλει τὸν ἐκεῖσε ἐναπαυόμενον. 27 Τί α ν ει ποι τις περὶ τῶν ἐν ἑτέρῳ τόπῳ τῆς τῶν βα- σιλίδων οἰκοδομῆς; καὶ ταῦτα γὰρ τῆς̓ Ηρίας τοῦ σχήματος καὶ τῆς φιλοκαλίας τῷ ὑπερβάλλοντι καὶ ἀποστίλβοντι καὶ τῆς ἐκ τοῦ ἐδάφους τέρψεως ἀναδιδομένης εὐωδίᾳ, διὰ τὸ ἐπανορθοῦν αὐτῶν
q.194
κάλλος, καὶ κατὰ πολὺ διαφέροντα καὶ ὑπερκείμενον, οι ος ὁ τῶν ἀποστόλων πλησίον νεουργηθεὶς ναός, καλὸς μὲν ἰδεῖν, ὡραῖος δὲ θαυμάσαι. εἰ γὰρ καὶ τοῦ μεγέθους τῆς παλαιότητος ἀποδεῖ, ἀλλά γε τῆς ε νδον φαιδρότητος πόρρω καθέστηκε. τί δὲ ὁ πιστὸς βασιλεύς; πατρίκιον τὸν Βελωνᾶν Θεόδωρον ὡς συνεργὸν τοῦ λαμπροῦ καὶ κατηγλαϊσμένου ναοῦ ἐποίησεν. 28 Τῶν δὲ ἱερῶν καὶ πέπλων ω ν παρεῖχεν εἰς τὸ κοινὸν ἱλαστήριον τὸ μέγα καὶ πανθαύμαστον τίς ἐξείποι; ὁσάκις ἀφί- κετο, οὐκ ε δοξεν ἐναντίον θεοῦ ὀφθῆναι κενός, ἀλλ' ἀναθήμασι μεγάλοις καὶ χρυσοτεύκτοις καὶ μαργαρίταις καὶ λίθοις καὶ ὑφάσ- μασιν ἐδεξιοῦτο καὶ ἀντημείβετο· α καὶ τὰ τῶν ἁγίων α για κατακοσμοῦσι καὶ καταγλαΐζουσι καὶ τῷ προσενηνοχότι Κωνσταντίνῳ κηρύττεται. 29 Τοῦ δὲ πατρικίου Βασιλείοὑ Εξαμιλίτου καὶ στρατη- γοῦ τῶν Κιβυραιωτῶν ταξείδιον χρὴ διηγήσασθαι. ου τος ὁ πα- τρίκιος Βασίλειος στρατηγὸς ω ν τῶν Κιβυραιωτῶν, νέος τῷ σώ453 ματι, πολιὸς τῇ φρονήσει καὶ μείζω τῆς ἡλικίας τὴν πολυπειρίαν ἐνδεικνύμενος, πολεμικῶν καραβίων ἀπὸ Ταρσοῦ ἐξωρμημένων καὶ̓ Αγαρηνῶν ἐν αὐτοῖς ο ντων περιφανῶν, ἐπειδὴ αὐτοὺς ὁ στρα- τηγὸς ἑώρα πρὸς τὰς Ρωμαϊκὰς χώρας̔ προσβάλλοντας, λογιζομέ- νους ὡς νοσσιὰν περιλαβεῖν αὐτάς, ὁ στρατηγὸς τὰς ου τως αὐτῷ νῆας ἀντιπαραταξάμενος, καὶ ταύτας ὀλιγοστὰς ου σας καὶ πρὸς τοσοῦτον οὐκ ἀρκούσας τὸ πλῆθος· ἀλλ' ἐπειδὴ τὴν γνώμην καὶ τὴν προαίρεσιν ει χεν τοῦ πλήθους τῶν πολεμικῶν καραβίων κρα- ταιοτέραν καὶ τὴν μετὰ φρονήσεως τόλμαν πολλῶν συμμάχων ἰσχυροτέραν, συγγίνονται α μφω, καὶ συμβολὴ τῶν καραβίων ἀνε- φαίνετο, καὶ παρ' ἀλλήλων πόλεμος ἀνεκρούετο, καὶ βίαιός τις ἀλαλαγμὸς καὶ ὠθισμὸς ἐξ ἀμφοτέρων τῶν καραβίων ἐκρούετο, ε ως αὐτὸς ὁ στρατηγὸς Βασίλειος μέσον τῶν ἀρνητῶν τοῦ Χριστοῦ γενόμενος, ε νδον εἰσπηδήσας, ου γεγονότος καὶ πυρὸς ἐνύγρου πάντοθεν τῶν ἀρνητῶν τοῦ Χριστοῦ περικυκλώσαντος αὐτίκα ἡττῶντο καὶ κατεσφάττοντο καὶ δέσμιοι εἰς δουλείαν συνελαμβάνοντο, αὐτῶν πρὸ πάντων τῶν ἡγεμόνων καὶ ἀρχόντων καὶ καϊτῶν ζωγρη- θέντων. καὶ τούτους ἐπὶ τῆς πόλεως πρὸς τὸν εὐτυχῆ βασιλέα Κωνσταντῖνον ἐξαπέστειλεν καὶ ἐν τῷ ἱππικῷ ἐθριάμβευσεν. 30̔ Ο δὲ αὐτοκράτωρ Κωνσταντῖνος στρατιωτικὴν δύνα- μιν κατὰ τῶν Λογγιβάρδων καὶ Νεαπολιτῶν ὁρίσας, καὶ ἀρχηγὸν αὐτῶν τὸν πατρίκιον Μαριανὸν ἀποστείλας, διὰ τὸ στασιάσαι τὰ̔ Εσπέρια καὶ τῆς̔ Ρωμαϊκῆς ζεύγλης τοὺς δεσμοὺς διαρρῆξαι. καὶ 454 γὰρ κατεθρασύνθησαν ο σοι τὴν Λαγγοβαρδίαν ἐκληρώσαντο χώ- ραν εἰς κατοικίαν, καὶ ο σοι τὴν Καλαβρίαν, τοῦτο θαρροῦντες διὰ τὸ πόρρω καὶ μακρὰν ει ναι τῆς βασιλίδος. διὰ τοῦτο συνεχῶς τὰς ἀποστασίας ποιούμενοι εἰς τοσοῦτον ἀνυποταξίας ε φθασαν ὡς καὶ πρὸς τοὺς Αγαρηνοὺς πάκτα διδόναι καὶ τὰς πόλεις καὶ κά- στρἀ καὶ κώμας τὰς πλησιαζούσας μαχαίρᾳ καὶ ξίφει ἀνελεῖν. ἀλλὰ καὶ οἱ Νεαπολῖται τῆς ὑποταγῆς τοῦ Χριστοῦ ἀπορρυέντες τὰ δοῦλα πράττειν ὡμολόγησαν, πρὸς φανερὰν ἀποστασίαν τρα- πέντες. ι ν' ου ν μήτε τὸ στασιάσαν πλῆθος ἐπιπλεονάσωσι τὸ ἀλαζονικὸν ὡς τὰ ὑπήκοἁ Ρωμαίων ε θνη δουλωσάμενοι, οὐκ ἐνεγκὼν ὁ πορφυρογέννητος στρατεύμασι Θρᾳκικοῖς καὶ Μακεδονικοῖς τού- τους ἀμύνεται, καὶ ναυσὶ πολεμικαῖς μετὰ ὑγροῦ πυρὸς τὴν τού- των ἀναστέλλει αὐθάδειαν καὶ μωρίαν· καὶ ἀπὸ γῆς καὶ θαλάτ- της τὴν Νεάπολιν ὁ πατρίκιος Μαριανὸς ὁ̓ Αργυρὸς ἐπιπεσὼν μετὰ τοῦ̔ Ρωμαϊκοῦ στρατοῦ, ο σα μὲν πρὸς τὴν γῆν πάντα κατέ- καυσαν, ο σας δὲ ἐκβολὰς ἀπὸ τῆς θαλάσσης ἠσφαλίσαντο, καὶ πάντοθεν αὐτοὺς περικυκλώσαντες, τῷ λιμῷ καὶ τῇ αἰχμαλωσίᾳ πιεζόμενοι καὶ ταπεινούμενοι, πρὸς δεήσεις καὶ ἱκεσίας τῷ α νακτι Κωνσταντίνῳ ἀνέπεμπον, ὑποδουλούμενοι ὡς ἐξ ἀρχῆς. τοῦτο καὶ οἱ Λογγίβαρδοι καὶ οἱ Καλαβροὶ ἐποιοῦντο· διὸ καὶ οἱ βάρβα- ροι τῆς Σικελίας σύμφωνα εἰρηνικὰ ἐπετέλουν. 31 Καὶ δεῖ θαυμάσαι καὶ τὸν πρὸς τῶν
q.195
̓ Αφρικῶν πόλε- 455 μον, αὐτίκα συνεπλέκοντο καὶ συνερρήγνυντο, καὶ τῶν νηῶν πρὸς ἀλλήλων συμπλοκήν· καὶ δὴ ἀνέμου βιαίου πνεύσαντος, ἡμῖν μὲν συμμαχοῦντος καὶ βοηθοῦντος, τοῖς δὲ βαρβάροις πολεμοῦντος καὶ ἀνθισταμένου, τὴν η τταν ει χον ἀκόλουθον, σὺν τοῖς αὐτῶν ο πλοις καὶ ταῖς ναυσὶ τῷ βυθῷ παραδιδομένων. καὶ δὴ ὁ ἀμηρᾶς αὐτῶν σπονδὰς εἰρηνικὰς τῷ βασιλεῖ ἐξελιπάρει. καὶ οὐ μόνον ου τοι τὴν δούλωσιν πρὸς τὸν βασιλέα ὡμολόγησαν, ἀλλὰ καὶ οἱ τὰς Γαλλίας οἰκοῦντες πανοικὶ βάρβαροι παρεῖχον πρὸς τὸν πορ- φυρογέννητον α νακτα τὴν εὐγνωμοσύνην, καὶ δώροις μεγαλοπρε- πέσι πρὸς τὸν αὐτοκράτορα μετὰ ο ψιδας αὐτῶν ε στελλον· καὶ πάντας εἰς ὑποταγὴν ἡ τύχη τοῦ πορφυρογεννήτου εἰς δουλείαν καὶ ζυγὸν η γαγεν. 32̔ Ο δὲ ἀμηρᾶς Αἰγύπτου τὴν μεγάλην νίκην τῶν̔ Ρω- μαίων ἀκηκοὼς καὶ τὴν πολεμικὴν ναυμαχίαν καὶ η τταν τῶν ἀρνη- τῶν τοῦ Χριστοῦ, γράμμασιν αὐτίκα φιλικοῖς τὸ μάχιμον αὐτοῦ ἀποβάλλεται καὶ ὑπισχνεῖται εἰς ἑνότητα. ὁ δὲ τῆς Περσίδος ἀμη- ρᾶς, ἐπειδὴ διαφόρως τοῖς̔ Ρωμαϊκοῖς ἐνέτυχεν στρατεύμασι καὶ προσβολαῖς καὶ πολέμοις διαφόροις ἡττήθη, ἀγάπης δεσμῷ καταλλάσσεται πρὸς τὸν βασιλέα. καὶ ὁ αὐτοκράτωρ ο ψιδας πρὸς αὐτὸν ἐκπέμπει· οι τινες πρὸς τὴν κατάξηρον γῆν ἐκείνην ἀφικόμε- νοι, τοῦ ἀποστόλου Θωμᾶ τὸν τάφον προσκυνήσαντες καὶ κατ- ασπασάμενοι, καὶ τὰς βασιλικὰς κατασταλείσας λαμπάδας ὑπ- ανάψαντες, καὶ ἐμπορευσάμενοι λίθων τιμίων καὶ μαργαριτῶν. 456 εἰς τοσοῦτον γὰρ μετὰ τῶν α λλων μεγάλων κατορθωμάτων ὁ αὐτο- κράτωρ κεχάριστο, ὡς α λλα ἐξ α λλων συλλέγων καὶ συναθροίζων καὶ πρὸς τὸ ἀξιέραστον μεταφέρων. 33 Χρὴ ου ν καὶ περὶ τοῦ Χρυσοτρικλίνου διηγήσασθαι· ο μηχανικώτατος α ναξ πολυανθῆ τινὰ καὶ ευ οδμον ῥοδωνιὰν ει ναι, τῶν πολυχρόων [ἀνθῶν] καὶ λεπτοτάτων διαφόρων ψηφίδων ἀνθῶν ἀρτιφυῶν χροιὰς μιμουμένων· οι μέσοι τῶν ἑλικοειδῶν συμπλοκῶν περικλειόμενοι καὶ τῇ συνθέσει διαμορφούμενοι τὸ ἀσύγ- κριτον ἀποφέρονται. ἀργύρῳ τοῦτο ἐστεφάνωσε, καὶ δίκην α ν- τυγος τοῦτο περιλαβὼν τοῖς ὁρῶσιν ἀκόρεστον ἐπιχορηγεῖ τὴν τέρψιν. 34 Ο δὲ αὐτοκράτωρ τοὺς πολίτας ἠγάπησεν ὡς οἰκεῖα αὐτοῦ ε κγονα, καὶ πλέον,̔ καὶ αὐτοὺς περὶ πολλοῦ ἐποιεῖτο. καὶ τοὺς ἐξ εὐγενοῦς φύντας ἐκλογὴν ἐποιεῖτο. καὶ τοὺς μὲν ἀξιωμά- των καταλαμπρύνει τιμαῖς, τοὺς δὲ μεγαλοπρεπέσι φιλοτιμεῖται δωρεαῖς, καὶ συνεστίους καὶ ὁμοδιαίτους ποιεῖται, καὶ τὸ φίλ- τρον μᾶλλον ἐπηύξει τῆς ἐκείνου εὐνοίας, καὶ ἀντὶ πολλῶν σωμα- τοφυλάκων καὶ φρουρῶν καὶ σωτήρων τούτους μᾶλλον προέκρινεν ὡς πιστοὺς καὶ φιλοδεσπότας, καὶ τῆς οἰκείας σωτηρίας προκρίνειν τὸν α νακτα. 35 Τὴν δὲ δεξίωσιν τοῦ βρουμαλίου τοῦ πορφυρογεννή- του δεῖ ἐξειπεῖν. ε θος γὰρ τοῖς πάλαι βασιλεῦσι τελούμενον, καὶ 457 ὁ πορφυρογέννητος εἰς ε ργον τοῦτο ἐξήνεγκεν. τὴν γὰρ ἡμέραν ἐν ῃ τὸ τῆς κλήσεως αὐτοῦ στοιχεῖον κάππα ἀποκεκλήρωται λαμπρο- τάτην ἑορτάζων πανήγυριν, πολυάνθρωπον ταύτην δεικνύει. καὶ ταῖς γὰρ πολυτελέσι καὶ πολυόψοις ἐκείναις τραπέζαις τὴν σύγ- κλητον α πασαν δεξιούμενος χορηγίαις εὐεργετικωτέραις τὸ φαιδρὸν τῆς ἑορτῆς ἐπολλαπλασίαζεν, σηρικῶν περιβολαίων ἐπιδίδων, ἀρ- γυρίων πολλῶν καὶ ἀπείρων, ἐσθημάτων ἁλουργῶν, ξύλων̓ Ινδι- κῶν εὐωδίας, α ου τις ἀκήκοεν η γεγονότα τεθέαται. 36 Τὴν μουσικὴν οι δεν πᾶς τις ὡς θεῖον τί ἐστιν ευ ρημα καὶ τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει συντελοῦν. τί ου ν ὁ εὐσεβὴς καὶ μεγα- λοφρονέστατος α ναξ; ταύτης ἀντεποιεῖτο, καὶ δι' αὐτῆς ὑμνεῖν τὸ θεῖον οὐκ ε ληγεν. ἐντεῦθεν πανηγύρεις φαιδραὶ κατεφαιδρύ- νοντο, καὶ τῶν μαρτύρων ἑορταὶ κατελάμποντο, ποιμένων ἱερῶν καὶ διδασκάλων μνῆμαι περιηστράπτοντο. τοσοῦτον γὰρ ὁ ἀνὴρ ἐχαριτώθη ὡς χοροὺς ὑμνῳδῶν συγκροτεῖν καὶ ἀρχηγοὺς τούτοις ἐπινοεῖν, αὐτὸς πρὸ πάντων τούτοις συνὼν καὶ τῶν ψαλλομένων ἐπακροώμενος καὶ τὴν ψυχὴν ἡδυνόμενος καὶ χαιρόμενος. 37 Ου τως ἠγάπησεν ὡς
q.196
α λλος οὐδεὶς τῶν πρὸ αὐτοῦ πιστῶν, καὶ μνήμῃ λαμπροτάτῃ τετίμηκεν καὶ τὸ εὐφυὲς τοῦ Χρυ- σοστόμου, ἐπαινῶν τὴν συνθήκην τῶν λόγων καὶ περιβολῶν καὶ τὰ τῶν κύκλων σχοινοτενῆ καὶ ἐνθυμημάτων, ἐν οι ς τὸν τῆς μετα- νοίας κήρυκα λαμπρῶς καὶ ἀγλαῶς ἐμεγάλυνεν. 458 38 Τὸν δὲ βασιλέἁ Ρωμανὸν τὸν υἱὸν αὐτοῦ ου τως ἐφί- λησεν καὶ ἠγάπησεν ὡς α λλος οὐδείς, καὶ τοῦτον πρὸ πάντων παρῄνει ε χειν τὴν κατὰ θεὸν εὐσέβειαν, ε πειτα καὶ λόγον καὶ η θος καὶ βάδισμα καὶ γέλωτα καὶ στολὴν καὶ καθέδραν καὶ στάσιν βα- σιλικὴν ἐξεπαίδευεν. διὸ καὶ θείων ἐμφανειῶν ὁ πορφυρογέννητος ἠξιοῦτο, καὶ πρὸς αὐτὸν προέφησεν" εἰ ταῦτα φυλάξῃς, μακρό- βιος τῇ βασιλείᾁ Ρωμαίων ε σῃ." 39 Καὶ γυναῖκα τῷ βασιλεῖ Ρωμανῷ τῷ υἱῷ αὐτοῦ δέ- δωκεν ου σαν ἐξ εὐγενῶν προγόνων, καλὴν μὲν τῷ̔ σώματι, ὡραίαν δὲ τῇ ο ψει, κοσμίαν δὲ τῇ ψυχῇ, ὀνόματἰ Αναστασίαν, τὴν τοῦ Κρατεροῦ θυγατέρα· η καὶ ὀνομασθεῖσα παρὰ τοῦ πορφυρογεν- νήτου Θεοφανὼ κατ' ἀξίαν, ὡς ἐκ τοῦ θεοῦ φανεῖσαν καὶ ἐκλε- χθεῖσαν. καὶ νυμφικὴ παστὰς ἐγνωρίζετο καὶ ἐτελεῖτο ἐν τῷ παν- θαυμάστῳ τρικλίνῳ τοῦ̓ Ιουστινιανοῦ τοῦ ῥινοτμήτου, καὶ χαρὰ καὶ εὐφροσύνη τῷ πορφυρογεννήτῳ περιελάμπετο α μἁ Ελένῃ τῇ Αὐγούστῃ, ὡς τοιαύτης ἀρχαίας κόρης τῷ αὐτοῦ μνηστεῦσαι. 40̔ Η δὲ Αὐγοῦστἁ Ελένη νόσῳ τρυχομένη, ὁ φιλάγα- θος α ναξ οὐκ ἐνέδωκεν τῇ πρὸς αὐτὴν διαθέσει καὶ στοργῇ, ἀλλὰ πάντα ἐν πᾶσι τὰ καταθύμια αὐτῆς ἐπλήρου. καὶ γὰρ ἡ Αὐγοῦ- στα ἠξίου παρὰ τοῦ νεωστὶ παρ' αὐτῆς κατασκευασθέντος ξενῶνος καὶ γηροτροφείου εἰς τὸ παλαιὸν Πετρίν, τὸ λεγόμενον τὰ̔ Ελένης, 459 διορίσασθαι τὸν α νακτα προάστεια καὶ χρυσοβούλλια καὶ ἐξόδους· α τινα μετὰ χαρᾶς ὁ πορφυρογέννητος ἐξεπλήρου. καὶ η ν ἰδεῖν αὐτὴν τῇ ψυχῇ καὶ τῷ σώματι ἡδυνομένην καὶ χαιρομένην, ὡς ἀπείρου πόθου καὶ πλούτου ταύτην παρέχων. ε χαιρεν δὲ πλεῖστον ὁρῶσἁ Ρωμανὸν τὸν υἱὸν αὐτῆς βασιλέα καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῆς Ζωὴν καὶ Θεοδώραν καὶ̓ Αγάθην συνούσας καὶ συνευφραινομένας αὐτῇ καὶ τῷ βασιλεῖ Κωνσταντίνῳ. καὶ γὰρ καὶ αὐτὸς ἐτίμα καὶ ἐφίλει, ἐν ἐξαιρέτῳ δὲ τῇ̓ Αγάθῃ ὡς ἀόκνως λειτουργοῦσα τῷ βασιλεῖ εἰς τὰς ἀρρωστίας αὐτοῦ, καὶ καταμηνύεσθαι δι' αὐτῆς τὸν βασιλέα τῶν σεκρέτων καὶ τῶν ἀρχόντων τὰ διοικήματα· η τις καὶ μεσῖτις ἀνεφαίνετο, καὶ οὐκ ἀνεφαίνετο μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐγνωρί- ζετο καὶ ἐγένετο. 41̔ Ο δὲ πορφυρογέννητος διὰ τὸ τὸν μάγιστρον καὶ δο- μέστικον τῶν σχολῶν Βάρδαν τὸν λεγόμενον Φωκᾶν ἀδυνάτως ε χειν καὶ εἰς γῆρας ἐλάσαι τοῦ δομεστικάτου ἀποκινεῖ, καὶ ἀντ' αὐτοῦ προβάλλεται δομέστικον Νικηφόρον πατρίκιον καὶ στρατηγὸν τῶν̓ Ανατολικῶν, τὸν φίλτατον υἱὸν αὐτοῦ, α νδρα ἐν πολλοῖς καὶ δια- φόροις πολέμοις εὐδοκιμήσαντα καὶ α ριστον ἀναφανέντα· καὶ τῇ ἡδυτάτῃ διαλαλιᾷ καὶ θωπείᾳ αὐτοῦ κοσμήσας τὰ στρατεύματα καὶ πρὸς τοὺς πολεμίους̓ Αγαρηνοὺς ἐχώρει, ὡς πάντα τὰ στρα- τεύματα θαρρεῖν καὶ ὡς ἐν ἰδίῳ χώρῳ παροικίαν ποιήσασθαι· 460 καὶ μήτε κρυπτομένων η βακχευόντων η ὑποστρεφόντων, ὡς ε θος η ν αὐτοῖς· ἀλλὰ πάντες τομῶς ἐχώρουν πρὸς τοὺς πολεμίους ταῖς ἀσπίσι περιφραξάμενοι καὶ τοῖς δόρασιν ἀμυνόμενοι καὶ κατὰ κράτος τοὺς̓ Αγαρηνοὺς ἀφανίζοντες. καὶ η ν ἰδεῖν θάμβος καὶ ε κπληξιν τοῖς ὁρῶσιν τὸν νικητὴν Νικηφόρον τὰς παρατάξεις καὶ δυνάμεις καὶ τὰ φοῦλκα τοῦ ἀθέου Χαμβαδᾶ συγκόπτοντα καὶ ἀπορραπίζοντα, καὶ τὴν τύχην τοῦ νικητοῦ ἀριστέως θαμβεῖσθαι καὶ μεγαλύνειν τοῖς ὁρῶσιν, ὡς τὰς πόλεις καὶ κώμας καὶ χώρας πυρὶ κατατεφρῶσαι καὶ αἰχμαλώτους α γειν καὶ ὑποσπόνδους τῇ βασιλείᾁ Ρωμαίων προσφέρειν. καὶ δὴ πρὸς τὸν πιστὸν Κωνσταντῖνον ἀφικόμενος ἐπαίνων καὶ τιμῶν παρ' αὐτοῦ ἠξιώθη, οι ον ἐν τοῖς πάλαι χρόνοις οἱ̔ Ρωμαίων στρατηγοὶ α ν ἐκτήσαντο. 42̔ Ο δὲ α ναξ Κωνσταντῖνος μηδὲν τῶν πατρῴων αὐτοῦ οἰκοδομημάτων συγχωρῆσαι πεσεῖν, οὐδὲ τοῦτο τὸ μέγα λουτρόν, τὸ παρὰ Λέοντος τοῦ πατρὸς αὐτοῦ παρασκευασθὲν εἰς τὰ Μαρί- νης
q.197
εὐρύχωρόν τε καὶ τῆς καθ' ἡμᾶς πολιτείας θαῦμα, τὸ πρότε- ρον παροραθὲν ὡς ἀμελείᾳ καὶ ῥᾳθυμίᾳ πρὸς πᾶσαν ἀμορφίαν καὶ ἀκοσμίαν ἐλάσαι καὶ μηδὲν α λλο αὐτὸ σκοπεῖσθαι η θεμελίους. ου τος ὁ Κωνσταντῖνος τοῖς πατρικοῖς ε ργοις ὡς οἰκείοις ἐπιγαννύ- μενος καὶ τερπόμενος ἀνακαινισμὸν ἐν αὐτῷ ἐπιδίδωσιν, αυ θις ἀποκαθιστῶν, οὐ μόνον εἰς τὸν πρότερον κόσμον ἀναφέρων ἀλλὰ 461 πλέον κρείττονα δημιουργήσας, πάντοθεν περικαλλύνων καὶ τὴν προτέραν ἀποδιδοὺς τοῖς λουομένοις εὐπάθειαν. τοῦτο καὶ ξένους εἰς θάμβος εἰσάγει καὶ τοὺς ἐνδίκους ἐκπλήττει. 43̔ Ο δὲ βασιλεὺς Κωνσταντῖνος πατρίκιον Θεόδωρον τὸν Βελωνᾶν λεγόμενον ε παρχον καὶ πατέρα πόλεως προχειρίζεται, α νδρα ἱκανὸν καὶ λόγιον, πρὸς τοὺς νόμους πολυπειρίαν καὶ εὐ- φυΐαν ε χοντα· καὶ πρὸς τὸ κοινωνὸν τροφὴν ἀνήροτον τοῖς δικα- ζομένοις τῇ εὐκοσμίᾳ καὶ δικαιολογίᾳ αὐτοῦ παρεῖχε. 44 Τὸν δὲ πατρίκιον καὶ παρακοιμώμενον Βασίλειον ὁ πορφυρογέννητος κατὰ τοῦ ἀθέου Χαμβαδᾶ μετὰ ἐκστρατείας καὶ δυνάμεως λαοῦ καὶ πολλῆς ἐξοπλίσεως ἀποστέλλει. καὶ δὴ ταῖς ἐκείνου θεοπνεύστοις βουλαῖς καθοπλισθείς, τῆς βασιλικῆς οἰκίας καὶ τοῦ Βυζαντίου ἀπάρας, πρὸς τὰς τῶν ἀρνητῶν τοῦ Χριστοῦ γίνεται χώρας, καὶ πρῶτα μὲν πόλιν πορθεῖ Σαμοσάτων, Σύροις κάλαι κατῳκισμένην καὶ πρὸς τὴν ο χθαν τοῦ Εὐφράτου παρακει- μένην, δυσπόρθητον ου σαν καὶ πολυάνθρωπον καὶ πλούτῳ πολλῷ ἐπιβρίθουσαν, ταύτῃ τὰ τοῦ στρατοῦ ἐχώρει, καὶ κατ' αὐτῶν τῶν βαρβάρων ἡγεμονεύοντος· οι τινες τῇ συντρόφῳ ἀλαζονείᾳ ἐπαιρόμε- νοι ἀμαχὶ τὰ τῆς νίκης αὐτῶν ἐφρυάττοντο. ἐπεὶ δὲ οἱ βάρβαροι τῷ̔ Ρωμαϊκῷ στρατῷ συνεδέθησαν, καὶ μηδὲ τὴν αὐτῶν ὁρμὴν φέρον- 462 τες εἰς φυγὴν ἐτρέποντο, καὶ σώζειν ἑαυτὸν ε καστος ο πως δύναιτο ἠγωνίζετο, τότε σκυλεύονται μὲν οἱ νεκροί, δεσμοῦνται δὲ καὶ οἱ ζωγρηθέντες, καὶ λαφύρων πολλὴ γίνεται συναγωγή· καὶ α παντα τὸ κοινὸν θέατρον καὶ ὁ θρίαμβος τοῦ ἱπποδρομίου ὑπεδέξατο. 45̔ Ο δὲ βασιλεὺς τὸν πατρίκιον Λέοντα τὸν υἱὸν Βάρδας μάγιστρον τοῦ Φωκᾶ στρατηγὸν εἰς̓ Ανατολικοὺς ἀντὶ τοῦ ἀδελ- φοῦ αὐτοῦ Νικηφόρου προχειρίζεται, α νδρα α ριστον καὶ πρὸς τοὺς̓ Αγαρηνοὺς καὶ πολεμίους μαχιμώτατον. καὶ η ν ἰδεῖν τοὺς αὐταδέλφους ὑπὲρ τῶν Χριστιανῶν ἀγωνιζομένους καὶ πρὸς τοὺς πολεμίους χωροῦντας καὶ κατασφάττοντας, καὶ τὴν αὐτῶν ὁρμὴν μὴ φέροντας. 46 Γέγονε δὲ καὶ ἐμπρησμὸς μέγας καὶ φοβερὸς πλησίον τοῦ ναοῦ τοῦ ἁγίου Θωμᾶ, ω στε κατακαῆναι τὸν ε μβολον τὸν ἀπερχόμενον πρὸς τὴν Σιδηρᾶν πόρταν. ὁ δὲ αὐτοκράτωρ τῇ πολλῇ αὐτοῦ ἀγαθότητι, καὶ ὡς οἰκεῖα ε γγονα τοὺς πολίτας φιλῶν καὶ κηδόμενος, πάντας παρεθυμήσατο εἰς ἀνοικοδομὴν τῶν πυρ- καϊθέντων αὐτῶν οἰκημάτων· καὶ τὸν α νακτα οἱ πολῖται ὡς θεὸν δεύτερον καὶ εὐεργέτην ἐπῄνουν καὶ εὐχαρίστουν. 47 Τῶν δὲ Τούρκων ἐκστρατείας ποιησάντων κατὰ̔ Ρω- μαίων, καὶ καταδραμόντων μέχρι τῆς πόλεως τῇ ἑορτῇ τοῦ ἁγίου πάσχα, καὶ ληϊσαμένων πᾶσαν Θρᾳκῴαν ψυχὴν καὶ πραῖδαν πολ- λήν, ὁ βασιλεὺς εὐθὺς τὸν πατρίκιον καὶ δομέστικον τῶν̓ Εξκου- 463 βίτων Πόθον τὸν̓ Αργυρὸν μετὰ τοῦ τάγματος αὐτοῦ καὶ τοῦ στρατηγοῦ τῶν βουκελαρίων καὶ τοῦ ὀψικίου καὶ τοῦ Θρᾳκήση, κατὰ πόδας αὐτῶν περάσας, ἐξαπέστειλεν· οι τῇ εὐπροσδέκτῳ πρὸς θεὸν εὐχῇ τοῦ πορφυρογεννήτου νυκτὸς ἐπιπεσόντες κατέ- σφαξαν καὶ κατεπολέμησαν, λαβόντες τὴν πραῖδαν καὶ αἰχμαλωσίαν. αὐτοὶ δὲ ὑπὸ τῆς α γαν η ττης καὶ τροπῆς αἰσχυνθέντες εἰς τὴν ἰδίαν γῆν ὑπέστρεψαν. 48 Αξιον γάρ ἐστιν ἐξειπεῖν καὶ τὸ φοβερὸν ἐκ θεοῦ φα- νὲν σημεῖον καὶ προάγγελμα τῆς μεταθέσεως Κωνσταντίνου τοῦ πορφυρογεννήτου. φασὶν γὰρ εἰς τὴν γέννησιν τοῦ α νακτος ἀστέρα λαμπρὸν κομήτην φανῆναι ἡμέρας τεσσαράκοντα, νῦν δὲ πάλιν εἰς τὴν νόσον καὶ ε ξοδον αὐτοῦ ἀστέρα κατ' οὐρανὸν δειχθῆναι, θο- λερὸν δὲ καὶ ἀμαυρὸν φῶς ε χοντα, καὶ τοῦτον ἐπὶ ἱκανὰς ἡμέρας φαινόμενον, δεικνύοντα τῇ κρείττονι δυνάμει
q.198
δεδημιουργημένον τὸν πορφυρογέννητον Κωνσταντῖνον. καὶ τοῦτο ι σασι πολλοὶ τῶν εὐγνωμόνων καὶ τὸ θαῦμα τοῖς οὐκ εἰδόσι παραπεμψαμένων, ι να καὶ τὰ στοιχεῖα τὸ τοῦ πορφυρογεννήτου συμπενθήσῃ τέλος.̓ Αλλ' εἰ καὶ τὰ πλείω τῶν βασιλικῶν πρακτέων διαφεύγει τὸν νοῦν, ε ν δὲ τοῦτο τὸ τελευταῖον τοῖς εἰρημένοις προσθεὶς τὸ τοῦ λόγου πέρας ἀφίξομαι. (49) ἐτρέφετο πόθος καὶ ε φεσις τῷ α νακτι τῷ ο ρει τοῦ̓ Ολύμπου καταλαβεῖν καὶ τοὺς ἐν αὐτῷ ἁγίους πατέρας ἐπόψεσθαι καὶ τῶν τιμίων αὐτῶν ἐπαπολαῦσαι εὐχῶν καὶ 464 τῇ μεταβάσει τῶν τόπων καὶ τῇ τῶν ἀέρων εὐκρασίᾳ τὸ ὑγιὲς αὐ- τῷ περιποιήσασθαι· ὑπεσμύχετο γὰρ αὐτῷ νόσος κρυφία, δι' η ν καὶ ἰατρικαῖς ἐπιμελείαις ε κδοτος ἐδείκνυτο, καὶ τῆς πρὸς τὸν Ολυμπον ἐξελεύσεως ἐδεῖτο τὸ μάλιστα. τούτῳ τῷ πόθῳ κάτοχος γεγονὼς αὐτίκα τοῦ δρομωνίου ἐπέβαινεν καὶ πρὸς χώρας τῶν Βι- θυνῶν ἐπεφοίτα καὶ πρὸς Πρίετον, η τις Πραίνετος παρὰ τῶν ἐγχωρίων ἐπωνόμασται, ε κ τινος πατρίου θεοῦ Βιθυνῶν τὴν κλῆσιν ἐπιτεθεῖσα. ἐκεῖθεν πρὸς Νικαίαν ἐφίσταται, πόλιν ἀρχαιόπλου- τον καὶ πολύανδρον. ἀπὸ δὲ ταύτης εἰς φροντιστήριον μοναχῶν πρὸς τὰς ἐπορείας κείμενον ἀφίκετο τοῦ ἐκεῖσε δοξαζομένου μάρ- τυρος̓ Αθηνογένους· καὶ διὰ κιναβάρεως τοῦ πατρὸς αὐτοῦ γράμ- ματα ὁ ἐκεῖσε καθηγουμενεύων ὑπέδειξε τῷ α νακτι. φασὶ γὰρ ο τι Λέων ὁ εὐσεβὴς βασιλεὺς ἐκεῖσε διερχόμενος, τὴν πορείαν ποιού- μενος πρὸς τὰς τοῦ̓ Ολύμπου ἀκρωρείας αἰτήσεως χάριν τοῦ δο- θῆναι αὐτῷ υἱὸν διάδοχον τῆς βασιλείας αὐτοῦ, καὶ ὁ τηνικαῦτα ἡγούμενος τῆς μονῆς Πέτρος προέφησεν αὐτῷ υἱὸν γεννῆσαι διά- δοχον τῆς βασιλείας αὐτοῦ· καὶ αὐτὸς μέλλει ἐξελθεῖν εἰς τὸν Ολυμπον εἰς τὰ τέλη τοῦ βίου αὐτοῦ. τὴν δὲ γραφὴν ὁ πορφυρογέννητος ἰδίαν ει ναι Λέοντος τοῦ πατρὸς αὐτοῦ γνωρίσας ἀλη- θινὴν ε φησεν ει ναι τὴν πρόρρησιν τοῦ μοναχοῦ. ἀπὸ δὲ ταύτης πρὸς τὰς ἐπορείας τοῦ̓ Ολύμπου γίνεται,̓ Ολύμπου ἐκείνου ου καὶ Μυ- σίων πρόπαλαι γραφῇ παραδέδωκεν, Μυσῶν τὸ παλαιὸν ἐν τούτῳ 465 οἰκούντων. ἐκ δὲ τούτων ἐπὶ τὰς παραλογὰς καὶ δυσκολίας καὶ ἑλικοειδεῖς καὶ κρημνώδεις ἀναβάσεις μόλις διελθὼν ὁ α ναξ, ταῖς κέλλαις τῶν ἱερῶν πατέρων καταλαβών, ου ς ἰδὼν κατασπασάμενος καὶ τὰς τούτων ψυχωφελεῖς εὐχὰς ἐφόδιον λαβὼν πρὸς τὴν Προῦσαν μετανίσταται, πόλιν ἀνδρὸς τὸ πάλαι Βιθυνῶν βασιλεύσαν- τος, ο ς ἀνδραγαθίας καὶ πολέμων τῶν τηνικάδε βασιλέων ὑπερ- αρθέντων σύμβολον μνήμης τὴν τοιάνδε πόλιν ἐξειργάσατο. η ς οὐ πολλῷ α ποθεν καὶ ὑποβρύχιος γέγονε, θερμῶν ἀναδόσεις βλέ- πων, ἐν οι ς μῦθοί φασιν̔ Ηρακλῆν κατὰ ζήτησιν Υλη περιπλανώμενον τὸν ἐξ Υλου φόνον τῷ λύθρῳ ἐναποσμήξασθαι. (50) ὁ δὲ α ναξ παρὰ τῶν ἱερῶν πατέρων διδαχθεὶς ἐν τῇ κορυφῇ τοῦ̓ Ολύμπου ἀσκητὴν ει ναι σημειοφόρον γέροντα ἐν σπηλαίῳ, πόθῳ τῷ πρὸς αὐτὸν ἠπείγετο. καὶ δὴ θείᾳ ἐκλάμψει ὁ γέρων ἐμφανι- σθεὶς ὡς τοῦ βασιλέως πρὸς αὐτὸν ἀφικομένου, τῆς κέλλης αὐτοῦ ἀπιών, μετάνοιαν δὲ βαλών, τὸ εὐλόγησον ε φησεν. ὁ δὲ βασιλεὺς ἐρωτήσας" τίς τε ω ν καὶ πόθεν καὶ πῶς καὶ ποῦ παραγίνῃ;" ε φη- σιν" τὴν πρόοδον τῆς βασιλείας σοῦ πρός με γνοὺς μᾶλλον πρὸς σὲ παραγίνομαι." ὁ δὲ θείαν ἀποστολὴν τὸν γέροντα ὑπονοήσας, τὰς τούτου εὐχὰς ἐφόδιον λαβὼν καὶ τὴν τῆς ζωῆς αὐτοῦ μετάστασιν μαθών, πρὸς τὰς κέλλας τῶν ἱερῶν πατέρων ὑπενόστησεν καὶ συνεστιαθεὶς αὐτοῖς τὸ τάχος πρὸς τὴν θάλασσαν κατῆλθεν. καὶ τοῖς πολλοῖς ἐλάνθανεν ὡς ει η νοσῶν· ε νδον δὲ κατεδαπα466 νᾶτο καὶ κατηνάλωτο ὑπό τε τοῦ κοιλιακοῦ νοσήματος καὶ τοῦ πυρετοῦ. 51̓ Αλλ' ω θνητῆς φύσεως νόμοι καὶ τύχης μεταβολαί, πρὸς οι ους συνεπείγομαι καὶ ἐλαύνομαι θρήνους! ἐξ ου μεταβὰς καὶ κατευθὺ τείνας τὸν πλοῦν πρὸς τὴν βασιλίδα πόλιν κατέλαβεν, τῇ συνεχούσῃ νόσῳ κατατρυχόμενος καὶ βαλλόμενος. ἐπεὶ γὰρ ἡττᾶτο ὁ φοβερὸς βασιλεὺς παρὰ τῆς νόσου καὶ αἱ περὶ τοῦ ζῆν ἐλπίδες προεχώρουν, οὐκ η ν ο στις τὸν πορφυρογέννητον μὴ ἀπω- λοφύρετο
q.199
καὶ ἀπωδύρετο τὸν καλὸν α νακτα, τὸν γλυκύν, τὸν εὐ- προσηνῆ, τὸν εὐπρόσιτον, τὸν γαληνόν, καὶ ο σοις α λλοις χρὴ ὀνόμασι καλέσαι τὸν α νδρα πρὸς ου ς τῷ πόθῳ συνδέδεται. ἐπεὶ δὲ τὰ τελευταῖα πνέων ὡρᾶτο ὁ πορφυρογέννητος Κωνσταντῖνος,̔ Ρωμανὸν τὸν υἱὸν αὐτοῦ αὐτοκράτορα βασιλέα ἐποίησεν, παρα- δοὺς καὶ ὁρκώσας̓ Ιωσὴφ πατρίκιον καὶ πραιπόσιτον τοῦ διαφυ- λάξαι αὐτὸν τῇ αὐτοῦ ἐντρεχείᾳ καὶ πυκνώσει· καὶ γὰρ τοιοῦτος η ν ὁ ἀνήρ, πυκνὸς καὶ ὀρθὸς καὶ πιστὸς καὶ πρὸς τὰ πολιτικὰ διοικήματα ἀετοῦ ταχύτερος, εἰς δὲ τὸ ἀπροσωπόληπτον καὶ εὐσε- βὴς καὶ δίκαιος, ὡς τοιοῦτον ε τερον μὴ γνωρίζεσθαι. 52 Αὐγοῦστἁ Ελένη σὺν καὶ τοῖς τέκνοις αὐτῆς καὶ τῷ πατρικίῳ καὶ παρακοιμωμένῳ Βασιλείῳ καὶ τοῖς κοιτωνίταις, ὡς ἑώρων τὸν α νακτα Κωνσταντῖνον ψυχορραγοῦντα καὶ συγκοπτό- μενον, περιχυθέντες τῇ κλίνῃ κλαυθμοῖς καὶ ὀδυρμοῖς ἀμέτροις 467 περιρραίνοντες ἀπωλοφύροντο καὶ ἀπωδύροντο τοιοῦτον δεσπότην, καὶ πλέον οὐδὲν ὠφέλησαν η κωφοῖς καὶ κενοῖς δάκρυσι καταπλύ- νοντες τὸ βασιλικὸν ἐκεῖνο σῶμα. καὶ δὴ τὴν κλίνην αὐτοῦ ἀμφο- τέρων περικυκλούντων καὶ ταῖς πολλαῖς οἰμωγαῖς κοπτομένων, καὶ πρὸς τὰ τέλη πάντη ω ν ὁ γλυκὺς καὶ πλουτοδότης βασιλεύς, χοροστασίαι ἁγίων καὶ δικαίων μοναχῶν τε καὶ μαρτύρων καὶ ἱεραρχῶν παρίσταντο, καὶ τὸ πανάγιον αὐτοῦ πνεῦμα χερσὶν ἀγγελικαῖς παρέθεντο. καὶ τάχιον τοῦτον ἀποσμήξαντες προέθηκαν ἐν τοῖς δεκαεννέα ἀκουβίτοις. καὶ ψαλμοῖς τοῦτον τελέσαντες παρευθὺ ἐξήγαγον, καὶ πρὸς τὴν Χαλκῆν ἀποθέντες, τελευταῖον ἀσπασμὸν ὁ ἀρχιερεὺς καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ μάγιστροι καὶ οἱ πατρίκιοι καὶ ἡ πᾶσα σύγκλητος κατησπάζοντο· καὶ ὁ τῆς καταστάσεως, ὡς ε θος η ν, ἀνακράξας" ε ξελθε, βασιλεῦ· καλεῖ σε ὁ βασιλεὺς τῶν βα- σιλευόντων καὶ κύριος τῶν κυριευόντων," καὶ τοῦ πλήθους τοῦ ο χλου βοὴν καὶ κωκυτὸν καὶ ὀδυρμὸν βαλλόντων, καὶ τοῦ τρίτου τοῦτο φωνήσαντος, παρευθὺ α ραντες τὸν α νακτα ἐξήγαγον ἀπὸ τῶν βασιλικῶν δόμων ἐπὶ τὴν λεωφόρον, καὶ πρὸς τὸν ναὸν τῶν ἁγίων ἀποστόλων ε φερον, τῆς συγκλήτου πάσης προπεμπούσης, καὶ ᾳ σμασι προπομπίοις τὴν ε ξοδον μεγαλύνοντες. (53) καὶ τί δεῖ λέγειν εἰς τὸν συνελθόντα λαὸν καὶ ο χλον τῆς πολιτείας, τῶν μὲν ἀφ' υ ψους τὸ βασιλικὸν ἐκεῖνο σκῆνος κατοπτευόντων, τῶν δὲ πλησίον παραθεωρούντων, καὶ α λλων μὲν ἐξ οἰκοδομῶν καὶ 468 οἰκημάτων μετεώρων καὶ ὑψηλῶν προκυπτόντων καὶ πρὸς τὴν θέαν τῆς κλίνης ἐπιρριπτόντων, τῶν δὲ κρυφίως μυρομένων καὶ στεναγμοῖς ἐγκαρδίοις κλονουμένων, καὶ α λλων ὀδυρμοῖς καταξαινομέ- νων, καὶ α λλων τινῶν ὀξύτερον ἐπικωκυόντων, καὶ συνθλιβόμενοι καὶ ἀπολοφυρόμενοι τῷ κοινῷ δυστυχήματι, τινῶν δὲ καὶ τὰ δά- κρυα κρουνηδὸν προχεόντων καὶ τὴν χρυσοκόλλητον κλίνην καταρ- δευόντων καὶ καταρραινόντων. ὡς δὲ τῷ ναῷ τῶν ἁγίων ἀποστό- λων προσήγγισαν καὶ ε σω τὸ βασιλικὸν δορυφορούμενον ἐφαίνετο σῶμα, ὁ πατρίκιος καὶ παρακοιμώμενος Βασίλειος τὸ πανάγων αὐτοῦ σῶμα ταῖς οἰκείαις, ὡς ε θος τοῖς νεκροῖς ποιεῖν, λαζαρώσας, καὶ τοῦ τάφου η τοι τοῦ λάρνακος εὐτρεπισθέντος καὶ σηκω- θέντος, κατέθετο μετὰ Λέοντος βασιλέως τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. τὴν δὲ πατρικὴν ἑνότητα καὶ ἀγάπην οὐδὲ μετὰ θάνατον καὶ ταφὴν ὁ φίλτατος υἱὸς ἀπέστρεψεν. 54 Ην τῇ ἰδέᾳ ὁ πορφυρογέννητος Κωνσταντῖνος ὁ βα- σιλεὺς εὐμήκης τῇ ἡλικίᾳ, λευκὸς τῇ χροιᾷ ὡσεὶ γάλα, εὐόφθαλ- μος, χαροποιοὺς ε χων ὀφθαλμούς, γρυπὸς η τοι ἐπίριν, μακρο- πρόσωπος, ῥοδινός, μακροτράχηλος, τῇ ἡλικίᾳ ο ρθιος ὡσεὶ κυπάρισσος, εὐρὺς τοῖς ω μοις, καλότροπος, προσηνὴς τοῖς πᾶσι καὶ ὡς τὰ πολλὰ δειλός, φιλοτράπεζος καὶ φίλοινος, ἡδὺς τοῖς λόγοις, καὶ τοῖς δώροις καὶ ταῖς ἀντιλήψεσι πλούσιος. ου τος ἀπὸ τῆς γεννήσεως αὐτοῦ μέχρι θανάτου αὐτοῦ ε ζησεν χρόνους πεντή- κοντα πέντε μῆνας δύο ἡμέρας..... ἐτελεύτησεν δὲ μηνὶ Νοεμ- 469 βρίῳ πεντεκαιδεκάτῃ ἰνδικτιῶνος τρίτης, ε τους ἀπὸ κτίσεως κόσμου
q.200
ἑξακισχιλιοστῷ τετρακοσιοστῷ ἑξηκοστῷ ἐννάτῳ, καταλείψας αὐ- τοκράτορα τὸν̔ Ρωμανὸν καὶ̔ Ελένην Αὐγούσταν τὴν μητέρἁ Ρωμανοῦ.
q.201
ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΡΩΜΑΝΟΥ ΥΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΠΟΡΦΥΡΟΓΕΝΝΗΤΟΥ. 1̔ Ρωμανὸς ὁ βασιλεὺς κατελείφθη αὐτοκράτωρ παρὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ τοῦ πορφυρογεννήτου Κωνσταντίνου ἐτῶν ὡς ει κοσι καὶ ἑνός, τοῦ πορφυρογεννήτου Βασιλείου ἐνιαυσιαίου ο ντος, α μα καὶ τῇ μητρὶ αὐτοῦ̔ Ελένῃ καὶ Θεοφανῷ τῇ συνεύνῳ αὐτοῦ, μηνὶ Νοεμβρίῳ ε κτῃ ἰνδικτιῶνος ε κτης, ε τους ἀπὸ κτίσεως κόσμου ἑξα- κισχιλιοστῷ τετρακοσιοστῷ ἑξηκοστῷ ἐννάτῳ· καὶ παρευθὺς τοὺς κοιτωνίτας καὶ ἀνθρώπους τοῦ πατρὸς αὐτοῦ πατρικάτα καὶ πρω- τοσπαθαράτα τιμήσας καὶ ἐν ἑτέροις ἀξιώμασιν ὑπερβιβάσας καὶ δώροις καταπλουτίσας τῶν βασιλικῶν δόμων τοῦ παλατίου κατή- γαγεν. ἐξελέξατο δὲ καὶ προέκρινεν παραδυναστεύοντας καὶ πρώ- τους τοὺς τῆς συγκλήτοὐ Ιωσὴφ πατρίκιον πραιπόσιτον καὶ δρουγ- γάριον τῶν πλωΐμων, ο ντινα καὶ μετὰ βραχὺ παρακοιμώμενον προανεβίβασεν, καὶ πᾶσαν ἐξουσίαν καὶ φροντίδα τοῦ ὑπηκόου 470 ἀνατέθεικεν. τὸν δὲ πρωτοσπαθάριον̓ Ιωάννην λεγόμενον τὼ Χοιρινᾶν πατρίκιον καὶ μέγαν ἑταιρειάρχην προεβάλετο τοῦ φυ- λάττειν τὸν α νακτα ἀπὸ τῶν ὑποπτευομένων προσώπων. καὶ τὸν πρωτοσπαθάριον Σισίνιον τὸν ἀπὸ σακελλίου ε παρχον πόλεως ἐχει- ροτόνησεν, α νδρα λόγιον καὶ πρὸς τὸ κοινὸν ἐπιτήδειον, ο ντινα καὶ μετὰ βραχὺ πατρίκιον καὶ γενικὸν λογοθέτην προεβάλετο, καὶ ἀντ' αὐτοῦ ε παρχον πόλεως τὸν πατρίκιον Θεόδωρον τὸν ἀπὸ στρατιωτικῶν τὸν λεγόμενον Δαφνοπάτην ἐποίησεν· ο στις Σισί- νιος τῇ ἐπαρχίᾳ διέπρεψεν εὐνομίᾳ καὶ δικαιοσύνῃ καὶ τὸ ἱερὸν πραιτώριον κατηγλάϊσεν. καὶ η ν ἰδεῖν παρισταμένων τῷ ἐκείνοι βήματι, καὶ ἀποκρούων καὶ ἀπορραπίζων τὰς παλινδικίας καὶ παλιμβολίας τῶν δικαζομένων· καὶ δικαστὴς δι' ἑαυτοῦ ε καστος τῆς δίκης τῷ ἠδικηκότι ἐγίνετο. ἀλλὰ καὶ συμπόνους τῷ ἐπάρχῳ ὁ αὐτοκράτωρ δέδωκε, τῇ ἐκλογῇ καὶ μαρτυρίᾀ Ιωσὴφ πατρικίου καὶ παρακοιμωμένου καὶ τοῦ ἐπάρχου Σισινίου, Θεοφύλακτον ἀση- κρῆτιν τὸν λεγόμενον Ματζίτζικον καὶ̓ Ιωσὴφ σπαθαροκανδιδάτον καὶ κριτήν, ο ντινα λογοθέτην τοῦ πραιτωρίου ἐποίησεν· οι τινες τῇ εὐβουλίᾳ τοῦ ἐπάρχου καλῶς τῇ πολιτείᾳ ἐνήργουν. 2 Χρὴ ου ν καὶ περὶ τῶν κοινῶν φροντίδων τοῦ α νακτος ἐξειπεῖν. εὐθὺς πρὸς πάντα ἀρχηγὸν̔ Ρωμαίων καὶ βασιλικὸν στρατηγὸν καὶ τῆς Βουλγαρίας καὶ τῆς δύσεως καὶ ἑῴας ἐθνῶν ἀποστελλομένων φιλικῶν γραμμάτων αὐτοῦ, πάντες τῇ τύχῃ καὶ
q.202
φιλίᾳ αὐτοῦ τοῦ αὐτοκράτορος κράτιστον ἀνύμνουν καὶ φιλικὰς σπονδὰς ὡμολόγουν. δεῖ ου ν καὶ περὶ τῶν πολιτῶν ἐξειπεῖν. ὁ βασιλεὺς̔ Ρωμανὸς ου τως ἐφίλησε τὴν ἐνεγκαμένην ὡς τὴν γεννη- σαμένην, καὶ ἐν αὐτῇ γένη περὶ πολλοῦ ἐποιήσατο. διά τοι τοῦτο καὶ τὰ εὐγενῆ καὶ καθαρὰ τῶν γενῶν ποιεῖται δι' ἐκλογῆς, καὶ ου ς μὲν ἀξιωμάτων καταλαμπρύνει τιμαῖς, ου ς δὲ μεγαλοπρεπέσι φιλοτιμεῖται δωρεαῖς. ε σθ' ο τε καὶ συνεστίους ποιούμενος, ἀργύ- ρια παρέχων, τὸ φίλτρον μᾶλλον ἐνηύξει καὶ ὑπανέφλεγεν, καὶ τὴν ἐκείνων ευ νοιαν ἀντὶ πολλῶν φρουρῶν καὶ φυλάκων προέ- κρινεν. 3 Τὰς δὲ ἀδελφὰς αὐτοῦ Ζωὴν καὶ Θεοδώραν καὶ Αγά̓ θην καὶ Θεοφανὼ καὶ Ανναν ἐκ τῶν βασιλικῶν δόμων εἰς τὰ Κα- νικλείου, ἐν οι ς Σοφία ἡ Αὐγοῦστα ἡ τοῦ Χριστοφόρου καὶ τοῦ βασιλέως η ν ἀποκεκαρμένη μοναχή, κατήγαγεν καὶ μοναχὰς ἀπέ- κειρεν, πολλὰ καὶ τῆς̔ Ελένης τῆς μητρὸς̔ Ρωμανοῦ καὶ αὐτῶν ἀπολοφυρομένων καὶ ἀποκλαιουσῶν, καὶ τῇ χειρὶ παρ' ἀλλήλων
q.203
σφιγγουσῶν καὶ τῷ τραχήλῳ ἐπικειμένων, πλέον οὐδὲν ὠφέλησαν ἡ κωφοῖς καὶ κενοῖς δάκρυσι. πάλιν δὲ αὐτὰς μετὰ διίππευσιν ἡμερῶν ἀπ' ἐκεῖσε ὁ αὐτοκράτωρ μετέθηκεν, καὶ τὴν μὲν Ζωὴν καὶ Θεοδώραν καὶ Θεοφανὼ εἰς τὰ̓ Αντιόχου ἐκλήρωσεν, τὴν̓ Αγάθην εἰς τὸ ἱδρυνθὲν καὶ κατασκηνωθὲν φροντιστήριον παρὰ̔ Ρωμανοῦ τοῦ τηνικαῦτα βασιλεύσαντος καὶ πάππου τοῦ αὐτοκρά472 τορος ἀπέστειλεν· καὶ διωρίσατο χορηγεῖσθαι αὐτὰς α καὶ ἐν τῷ παλατίῳ ἐδίδοντο. 4 Τὸν δὲ Νικηφόρον καὶ δομέστικον τῶν σχολῶν τὸν τοῦ Φωκᾶ μάγιστρον ἐτίμησεν καὶ κατὰ τῶν ἀρνητῶν τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ ἑῴᾳ ἐξέπεμψεν· καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ πατρίκιον τὸν Λέοντα στρατηγὸν προεβάλετο, ο ντινα καὶ μετ' οὐ πολὺ μάγιστρον καὶ δομέστικον τῆς δύσεως ἐποίησεν. καὶ η ν ἰδεῖν τὸν α νακτα εὐ- φραινόμενον, καὶ ἐν κυνηγίοις καὶ θήραις δι' ο λου ἀγροδιαιτοῦντα, ὡς τὸν βασιλικὸν δόμον πάντη ἀποστρεφόμενον καὶ τὴν φροντίδα τοῦ στρατοῦ τοῖς αὐταδέλφοις καταπιστεύσαντα, αὐτὸς ε χαιρεν καὶ ἠγαλλιᾶτο τοῖς κυνηγίοις ε ξω τοῦ Βυζαντίου, μετὰ τῶν ὁμη- λίκων καὶ κολάκων καὶ κακοσυμβούλων μαστρωπῶν συναναστρεφόμενος. 5 Τί δὲ α ν ει πῃ τις περὶ τῆς ἀοκνίας καὶ εὐθύτητος καὶ ἀνδραγαθίας ἀνδρίας τε καὶ ἀγαθότητος τοῦ α νακτος; ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ καὶ ἐν τῷ ἱππικῷ καθεσθεὶς καὶ τῇ συγκλήτῳ συνεστιαθεὶς καὶ τὴν δόσιν τῶν ἀργυρίων παρασχών, καὶ τῇ δείλῃ ἐν τζυκανι- στηρίῳ σφαιρίσας μετὰ τῶν δοκίμων καὶ ἐμπείρων καὶ πολλάκις τούτους νικήσας, εἰς μεταστάσιμον εἰς̓ Ανωράτας μετέβη, κἀκεῖσε θηρεύσας παμμεγέθεις χοίρους τέσσαρας καὶ κυνηγήσας πρὸς τὰ βασίλεια τῇ ἑσπέρᾳ ἀντεπέρασεν. η ν γὰρ τῇ ἡλικίᾳ νέος, σφρι- γῶν τῷ σώματι, σιτόχροος, εὐόφθαλμος, ἐπίριν, ῥοδινοπρόσω473 πος, χαροποιὸς καὶ γλυκὺς τοῖς ῥήμασιν, ο ρθιος τῇ ἡλικίᾳ ὡσεὶ κυπάρισσος, εὐρὺς τοῖς ω μοις, η συχος καὶ προσηνής, ὡς πάντας θαμβεῖσθαι καὶ ἐκπλήττεσθαι τὸν α νδρα. συνέχαιρεν δι' αὐτὸν ἡ πολιτεία ὡς εὐτυχοῦντα καὶ τῶν ἐθνῶν κρατοῦντα. καὶ τῷ Βυζαντίῳ πλούσιαι αἱ σιτήσεις καὶ αἱ τροφαὶ χορηγούμεναι. 6̔ Ο δὲ βασιλεὺς̔ Ρωμανὸς καὶ ε τερον υἱὸν μετὰ θάνα- τον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἀπεγέννησεν, Κωνσταντῖνον τοῦτον ὀνομά- σας. καὶ [οὐ] μετ' οὐ πολὺ στέφεται παρὰ Πολυεύκτου πατριάρ- χου ἐν τῷ α μβωνι τῆς ἁγίας Σοφίας. ἡ δὲ Αὐγοῦστἁ Ελένη ἐν τῷ παλατίῳ ου σα κλινήρης καὶ συναγαλλομένη τῷ α νακτι, καὶ ἐπὶ ἱκανοὺς χρόνους ἀρρωστοῦσα, εὐσεβῶς τέθνηκεν κατὰ τὴν ἐννεα- καιδεκάτην τοῦ Σεπτεμβρίου μηνός· καὶ ταύτην βασιλικῶς τιμή- σας, καὶ ἐν τῇ χρυσοκολλήτῳ καὶ διὰ μαργαριτῶν καὶ λίθων κλί- νῃ τεθεῖσα, τῆς συγκλήτου προπεμπούσης, ἐν τῷ μοναστηρίῳ τῷ παρὰ τοῦ πατρὸς αὐτῆς̔ Ρωμανοῦ βασιλέως συσταθέντι, τῷ ο ντι εἰς τὸ Μυρέλαιον, θάπτεται ἐν λάρνακι πλησίον καὶ σύνεγγυς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. 7 Τὸν δὲ μάγιστρον καὶ δομέστικον τῶν σχολῶν Νικηφόρον τὸν τοῦ Φωκᾶ ὁ α ναξ ὁ χρηστός, ὁ ἡδύς, ὁ προσηνής, καὶ ο σοις ὀνόμασι χρὴ καλεῖσθαι καλοῖς καὶ τὸν α νδρα ὀνομάζειν, μετὰ ἐκστρατείας καὶ δυνάμεως πολλῆς καὶ ἐξοπλίσεως καραβίων πολεμικῶν καὶ ὑγροῦ πυρὸς εἰς Κρήτην διωρίσατο ἀπελθεῖν· οἱ γὰρ Κρητικοὶ πολλὰ δεινὰ καὶ κακὰ καὶ αἰχμαλωσίας καθ' ἑκάστην εἰς τὴν̔ Ρωμαίων γῆν ἐποιοῦντο, ἀφ' ο του ταύτην τὴν μεγάλην 474 νῆσον ἐπόρθησαν. ἐπὶ γὰρ Μιχαὴλ τοῦ̓ Αμορραίου τοῦ πατρὸς Θεοφίλου ταύτην ἐκράτησαν, καὶ τῶν στρατευμάτων εἰς τὴν στά- σιν καὶ τυραννίδα τοῦ Μωροθωμᾶ τοῦ συντρόφου τοῦ Μιχαήλ (καὶ γὰρ ἐπὶ τρισὶ χρόνοις σχεδὸν καὶ πλεῖον τὴν Θρᾳκικὴν καὶ Μακεδονικὴν ἐκράτησεν ὁ τύραννος) εὐκαιρίαν εὑρόντες οἱ ἀπὸ Σπανίας ἀνελθόντες Σαρακηνοὶ μετὰ πολλοῦ στόλου πολεμικῶν καραβίων κατέσχον ταύτην, ὡς ει ναι τὴν τούτων διακράτησιν καὶ κατάσχεσιν ε ως τῆς ἡμέρας η ς ἐπορθήθησαν παρὰ τοῦ μαγίστρου καὶ δομεστίκου Νικηφόρου τοῦ Φωκᾶ ε τη ἑκατὸν πεντήκοντα ὀκτώ. (8) ο θεν ὁ αὐτοκράτωῥ Ρωμανὸς ζήλῳ θείῳ κινηθείς, τῇ
q.204
συμβουλῇ καὶ εὐβουλίᾳ τοῦ παρακοιμωμένοὐ Ιωσήφ, ἐκ παν- τὸς τόπου ναῦς καὶ πλοῖα πολεμικὰ συναθροίσας μετὰ ὑγροῦ πυρὸς καὶ ἐπιλέκτου στρατοπέδου Θρᾳκικῶν Μακεδονικῶν καὶ Σθλαβησιάνων εἰς Κρήτην ἐκπέμψαι ε δοξεν. ἐκ δὲ τῆς συγκλή- του οἰκείων δούλων αὐτοῦ ἐδυσχέραινον περὶ τῆς ἐκστρατείας τῆς Κρήτης, ἀναμιμνήσκοντες τὸν α νακτα τῶν ἐπὶ τῶν παρελθόντων βασιλέων ἐξόδων καὶ καινοτομιῶν καὶ χρημάτων ἀπείρων κατα- κενωθέντων καὶ μηδὲν ἀνυσάντων, μάλιστα ἐπὶ τοῦ εὐσεβοῦς τῇ θείᾳ λήξει Λέοντος βασιλέως καὶ τοῦ πορφυρογεννήτου Κωνσταν- τίνου, ο σα χρήματα καὶ λαὸς ἀνήλωτο καὶ ἀπώλετο, δεδοικότες τὸν κίνδυνον τῆς θαλάσσης καὶ τὴν μεγάλην συμμαχίαν τῶν ὁμορούντων Σαρακηνῶν καὶ τὸν στόλον τῶν Σπάνων καὶ̓ Αφρικῶν καὶ τὴν διατρέχουσαν φήμην, ο τι δι' ου ἡ Κρήτη πορθηθῇ βασιλεύ475 σει καὶ τῶν σκήπτρων καθέξει τῆς̔ Ρωμαϊκῆς ἀρχῆς. (9) ὁ δὲ παρακοιμώμενος̓ Ιωσήφ, ὁ χρηστὸς καὶ ὀρθὸς καὶ α ϋπνος νοῦς, εἰς μέσον σταθεὶς ε φη" ἡμεῖς μέν, δέσποτα, ι σμεν πάντες ο σα δεινὰ̔ Ρωμαίοις συνέβησαν παρὰ τῶν ἀρνητῶν τοῦ Χριστοῦ εἰς ἡμᾶς· καὶ δίκαιόν ἐστι λογίσασθαι τὰς σφαγὰς καὶ τὰς τῶν παρ- θένων φθορὰς καὶ τὰς τῶν ἐκκλησιῶν καταστροφὰς καὶ τὰς τῶν παραλίων θεμάτων αἰχμαλωσίας, καὶ πρέπον ἐστὶν ὑπὲρ τῶν Χρι- στιανῶν καὶ ὁμοφύλων ἀγωνίσασθαι, καὶ μὴ δεδιέναι τῆς ὁδοῦ τὸ μῆκος καὶ τὰ τῆς θαλάσσης πελάγη καὶ τῆς νίκης τὸ α δηλον καὶ τῆς φήμης τὸ ἀδύνατον. καὶ χρὴ μάλιστα τῇ θεοσυνεργήτῳ βουλῇ καὶ προστάξει σου πειθαρχεῖν ἡμᾶς, ὡς ἐκ θεοῦ σοι τοῦτο τὸ ἐνθύμημα. καὶ γὰρ καρδία βασιλέως ἐν χειρὶ θεοῦ· μάλιστα διὰ τὸν ὀρθὸν καὶ πιστὸν δοῦλον στέλλεσθαι τὸν δομέστικον τῶν σχολῶν παρὰ τῆς θεοκυβερνήτου βασιλείας σου." (10) ταῦτα ἀκούσας ὁ αὐτοκράτωρ κατέχειν τὴν διάνοιαν οὐκέτι ἠδύνατο· καὶ ἐξοπλίσας καὶ ῥογεύσας τὸν στρατόν, καὶ τῷ μαγίστρῳ χρήματα δούς, ἀπεκίνησεν μετὰ τοῦ κοιτωνίτου Μιχαὴλ τοῦ ἐπιστάτου, μηνὶ̓ Ιουλίῳ ἰνδικτιῶνος πέμπτης. νῆες γὰρ ὑπῆρχον μετὰ ὑγροῦ πυρὸς δισχίλιαι, δρόμωνες χίλιοι, καράβια καματηρὰ σιτήσεις ε χοντα καὶ ο πλα πολεμικὰ τριακόσια ἑπτά. ὁ δὲ δομέστι- κος Νικηφόρος ἀπάρας τῆς βασιλίδος ἐν Φυγέλοις κατέλαβεν, καὶ τοῦτο ἐφρόντιζεν ο πως ὁ σύμπας πλοῦς ἐπὶ τὸ αὐτὸ ει ναι καὶ προσ- ορμίζοιτο. ε μπροσθεν δὲ ὁ συνετὸς ταχυδρόμους γαλέας ἀπο476 στείλας κατασκοπῆσαι καὶ κρατῆσαι γλῶσσαν προσέταξεν. καὶ τούτων ἀφικομένων καὶ κρατησάντων, η γαγον πρὸς τὸν μάγιστρον. καὶ ζητητικώτερον τούτους ἐξετάσας, μαθὼν τὸν ἀμηρᾶν τῆς Κρήτης καὶ τοὺς πρώτους τοῦ κάστρου ε ξω ει ναι εἰς τὰ οἰκεῖα προάστεια, εὐθὺς τῷ δρόμῳ καὶ τῇ σπουδῇ κατέλαβεν καὶ προσώρμισεν. καὶ ἀποβὰς τῶν νηῶν χάρακα καὶ τάφρον βαθεῖαν κατεσκεύασεν, καὶ πρὸς κοῦρσον ἐχώρει, καὶ πάντας παρῄνει ἐπὶ τὸ αὐτὸ ει ναι καὶ μὴ ἐξελαύνειν, πρὶν α ν τὴν δύναμιν αὐτοῦ γνώσωνται. πρὸς δὲ κάστρον χωρήσας πάντας τοὺς Κρητικοὺς τοὺς ε ξω ο ντας τοῦ κάστρου μετὰ φόβου ε σω ἐπέκλεισεν. ε κτοτε δὲ πολλοὶ καθ' ἑκάστην ηὐτομόλουν πρὸς τὸν μάγιστρον. μαθὼν δὲ ὁ Νικηφόρος ο τι οἱ ε ξω τοῦ κάστρου ἀποκλεισθέντες εἰς τὰ στενώματα καὶ κλεισούρας καὶ ῥυάκια καὶ ε λη καὶ ο ρη προσέφυγον, διακοσμήσας ου ν στρατὸν καὶ ἱπποτοξότας καὶ̔ Ρὼς καὶ̓ Ανατολι- κοὺς α ρχοντας καὶ Θρᾳκικοὺς καὶ Μακεδονικοὺς ἀπέστειλεν, αὐ- τὸς δὲ ὁ συνετὸς καὶ ἀνδρεῖος δομέστικος ο πισθεν Σάκα κατελεί- φθη· καὶ πάντες τῇ εὐβουλίᾳ τοῦ ἀνδρὸς ὡς ἐν οἰκείῳ χώρῳ ἐλο- γίζοντο ει ναι. οἱ δὲ καταλαβόντες καὶ καταδραμόντες ἐν ῳ τὰ κτήνη καὶ τὰ θρέμματα καὶ ἡ υ παρξις αὐτῶν κατεκρύπτετο καὶ αὐτοὶ ηὐλίζοντο, πάντα ληϊσάμενοι μετὰ χαρᾶς καὶ νίκης ὑπενό- στησαν. ε κτοτε δὲ οἱ̔ Ρωμαῖοι ἀδεῶς καὶ ἀφόβως ἡπλίκευον ἐν ῳ η σαν αἱ διειδεῖς κρῆναι καὶ τῶν παντοδαπῶν ὀπωρῶν τὸ πλῆ- 477 θος, καὶ ε καστος τὴν καλύβην αὐτοῦ ἐν δένδροις ὀπώρας ει χον, καὶ τῶν καρπῶν ῥεόντων καὶ πάντων ἀπολαυόντων
q.205
ε χαιρον, καὶ ἐπηύχοντο τὸν καλῶς στρατηγοῦντα αὐτοῖς μάγιστρον. 11̔ Ο δὲ ἀμηρᾶς τῆς Κρήτης, ὁ λεγόμενος Κουρούπας, τὰ συμβάντα πρὸς τοὺς ὁμόρους̓ Αγαρηνοὺς τῆς Σπανίας καὶ̓ Αφρικῆς ἐδηλοποίησεν καὶ βοήθειαν καὶ συμμαχίαν ῃ τει. οἱ δὲ ἀποστείλαντες γαλέας εὐθυδρόμους τοῦ μαθεῖν τὸν ἀρχηγὸν καὶ τὸν στρατὸν καὶ τὴν κατάστασιν καὶ ὑποταγὴν τοῦ στρατοῦ πρὸς τὸν ἀρχηγὸν αὐτῶν, καὶ δὴ μετὰ πολλοῦ τοῦ τάχους πρὸς τὴν Κρήτην ἀφίκοντο, καὶ διὰ τῆς νυκτὸς διὰ σχοινίου εἰς τὸ κά- στρον εἰσῄεσαν, καὶ τὸν ἀμηρᾶν τὸν Κουρούπαν καὶ τοὺς προύχοντας τοῦ κάστρου ἐντυχόντες, ἐν ἀμηχανίᾳ καὶ ῥᾳθυμίᾳ καὶ ἀπογνώσει εἰδότες τὸ ο τι πράξαιεν κατὰ τοῦ̔ Ρωμαϊκοῦ στρατοῦ καὶ τοῦ μαγίστρου, περιπλακέντες τῷ τραχήλῳ τοὺς ἀποσταλέν- τας οὐδὲν ε τερον προσεφθέγγοντο, τῇ χειρὶ σφίγγοντες, καὶ ε κλαιον ὀδυρόμενοι, ἱκετεύοντες ἐκστρατεῦσαι τοὺς ἀμηράδας πρὸς συμμαχίαν καὶ βοήθειαν αὐτῶν, καὶ τὸ τάχος αὐτοὺς ἀπέστειλαν. οἱ δὲ παλινδρομήσαντες, πρὸς τοὺς ἀμηράδας ἀφί- κετο ε καστος, καὶ τῆς πολλῆς ἐξοπλίσεως καὶ ἐκστρατείας καρα- βίων, καὶ τὴν ἐκ τῶν διαφόρων ἐθνῶν συμμαχίαν καὶ συγκρό- τησιν καὶ τοῦ στρατηγοῦ τὴν διέγερσιν καὶ σύνεσιν καὶ τὴν πρὸς θεὸν πίστιν καὶ δικαιοσύνην καὶ ἀποστροφὴν παντοίων παθῶν ε φησαν. οἱ δὲ θάμβους πλησθέντες οὐδαμῶς ἠθέλησαν βοήθειαν η συμμαχίαν αὐτοῖς δοῦναι. 478 12 Τοῦ δὲ στρατοῦ παρακαθεζομένου ἐν τῇ νήσῳ καὶ ἀπείρου χειμῶνος καὶ ὑετοῦ καὶ κρύου γενησομένου, καὶ τῶν σι- τίων καὶ τροφῶν δαπανηθέντων καὶ τῶν περιβολαίων διαλυθέν- των καὶ γυμνωθέντων καταναρκήσαντες οἱ τοῦ στρατοῦ οι καδε ἠβουλήθησαν ἀναστρέψαι. ὁ δὲ ἀνδρεῖος καὶ συνετὸς ἡγεμὼν Νικηφόρος τῇ διαλαλιᾷ καὶ τῇ ἡδύτητι τῶν λόγων αὐτοῦ πάντας κατέσχεν. ε φη γὰρ πρὸς αὐτούς" α νδρες ἀδελφοί μου καὶ συ- στρατιῶται, λάβωμεν εἰς νοῦν τὸν τοῦ θεοῦ φόβον· ἀγωνισώμεθα τὴν τοῦ θεοῦ υ βριν ἐκδικῆσαι· στῶμεν γενναίως ἐν τῇ Κρήτῃ κατ' ἐχθρῶν δυσσεβῶς ὡπλισμένων· λάβωμεν πίστιν τὴν τῶν φόβων φονεύτριαν· ἀναλογισώμεθα ο τι ε νδον ἐσμὲν τῆς Συριακῆς νήσου. μέγαν κίνδυνον ἡ φυγὴ ἀπὸ τῶν ω δε φέρει. ἐκδι- κήσωμεν τὰς φθορὰς τῶν παρθένων· τὰ τετιμημένα μέλη βλέποντες τετρωμένα ὀδυνηθῶμεν τὰς καρδίας. οὐκ ε στιν α μισθος ὁ κόπος καὶ ὁ κίνδυνος. στῶμεν καὶ καρτερήσωμεν εἰς ἀντιπαρά- ταξιν τῶν ἀρνητῶν τοῦ Χριστοῦ, καὶ Χριστὸς ὁ θεὸς συνεργήσει ἡμῖν, καὶ ὀλέσει τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν, καὶ πορθήσεται τὸ κάστρον τῶν ἀλαζόνων τοῦ Χριστοῦ." καὶ α λλα πολλὰ πρὸς αὐτοὺς παραινέσαντος ἀπεκρίθη ει ς ὑπὲρ πάντων" η νοιξας ἡμῶν τὰς καρδίας, μάγιστρε. ἐστόμωσαν καὶ ω ξυναν οἱ λόγοι τὰς δυ- νάμεις καὶ προθέσεις ἡμῶν. ἀνεπτέρωσας τὰς διανοίας ἡμῶν, καὶ ἑπόμεθα τῇ σῇ βουλῇ καὶ προστάξει, καὶ σὺν σοὶ ἀποθανοῦμεν." 479 13̓ Εν δὲ τῷ̓ Οκτωβρίῳ μηνὶ τοῦ δευτέρου ε τους τῆς βασιλείας̔ Ρωμανοῦ ἐγένετο σπάνη σίτου καὶ κριθῆς ἐν τῇ πόλει· ἐκράθη γὰρ ὁ σῖτος τῷ νομίσματι μόδιοι δʹ καὶ ἡ κριθὴ μόδιοι ʹ. καὶ η ν θεάσασθαι τὸν ἐγρήγορον νοῦν̓ Ιωσὴφ προνοούμενον τὸ κοινόν. εὐθὺς ου ν ἐξαποστέλλει εἰς τὴν ἀνατολὴν καὶ δύσιν τοῦ ἐξελάσαι συνωνὰς καὶ ἐμπορευτικὰ πλοῖα καὶ τοῦ κωλῦσαι τοὺς σιτοκαπήλους ἀποτιθέναι τὸν σῖτον· η ν γὰρ ὁ ἀνὴρ δίκαιος καὶ ἀκροσωπόληπτος καὶ πιστός. οὐ πολὺς ου ν ἐν μέσῳ χρόνος παρῆλθεν, ἑπτὰ η ὀκτὼ τῷ νομίσματι ἐπράθη. τοιοῦτος γὰρ ἐν ὁ ἀνήρ, σπουδαῖος καὶ θερμός, ὡς α λλον τῶν πρὸ αὐτοῦ η μετ' αὐτοῦ μὴ ἐξισωθῆναι. 14 Μαρτίῳ δὲ μηνὶ ὁ λεγόμενος Πετεϊνὸς μάγιστρος κατηγορήθη Βασίλειος ὀνομαζόμενος, ὑποθήκῃ τινῶν κακοσυμ- βούλων μοῦλτον μελετῆσαι· καὶ τοῦτον ὁ βασιλεὺς ἐξορίᾳ πέμπει, κἀκεῖσε τελευτᾷ. ὁ δὲ πατρίκιος καὶ δομέστικος τῆς̔ Εῴας ἐκ προσώπου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ πεμφθεὶς ἐν τῇ ἀνατολῇ διὰ τὸ μὴ εὑρεῖν τὸν α θεον Χαμβδᾶν ἀσκέπαστον τὴν ἀνατολὴν καὶ ἐλάσαι κοῦρσα καὶ αἰχμαλωτίσαι καὶ πραιδεῦσαι τὴν̔ Ρωμαϊκὴν γῆν. καὶ ἑνωθεὶς τῷ στρατηγῷ
q.206
Καππαδοκίας Κωνσταντίνῳ τῷ πατρικίῳ Μαλεΐνῳ καὶ τοῖς λοιποῖς στρατηγοῖς μετὰ τῶν ταγμάτων, καὶ τὴν ἐκστρατείαν τοῦ ἀλαζόνος ἐπιτυχὼν εἰς τὸν τόπον̓ Ανδρασσὸν λεγόμενον, συμβαλὼν κατὰ κράτος νενίκηκε, καὶ καταπολεμήσας 480 καὶ εἰς φυγὴν τρέψας. η ν τότε θεάσασθαι νεκροὺς σκυλευομένους, καὶ ἀναιρουμένους τοὺς ἀλαζόνας̓ Αγαρηνούς, καὶ εἰς φυγὲν τρεπομένους, καὶ ἐν ἀνδραπόδων λόγῳ τούτους ζωγρουμένους καὶ μήτε ἁρμάτων [η ι ππων] η φαρίων η χρημάτων η συγγενῶν μεταποιουμένους· ἀλλ' ε καστος ἀπὸ τῆς οἰκείας συμφορᾶς ἑαυτὸν περιέσωζεν. τότε δὴ τότε ὁ ἀλαζὼν καὶ ὑπερήφανος Χαμβδᾶς ἐχειροῦτο σταθέντος καὶ ὀκλάσαντος τοῦ φάρα ου τινὸς ἐπέβαινεν, εἰ μὴ ὁ μαγαρίτης̓ Ιωάννης ὁ α νθρωπος αὐτοῦ ἀποβὰς τοῦ ἰδίον φάρα ἐπέδοτο, αὐτοῦ κρατηθέντος καὶ τοῦ ἀλαζόνος περισωθέν- τος. πάντα δὲ τοῦ πολέμου κρατηθέντος λάφυρα α μα τῶν ζωγρηθέντων ἀρνητῶν τοῦ Χριστοῦ εἰς τὸ Βυζάντιον ἀπηνέγκατο καὶ ἐν τῷ θριάμβῳ ἐπόμπευσεν. 15 Τῶν δὲ Τούρκων ἐκστρατείαν ποιησάντων κατὰ τῆς Θρᾴκης, καὶ τοῦ πατρικίου Μαριανοῦ τοῦ̓ Αργυροῦ μονοστρα- τηγοῦντος ἐν τῷ θέματι τῆς Μακεδονίας καὶ κατεπάνω ο ντος τῆς δύσεως, συνήντησεν καὶ κατεπολέμησεν, καὶ πλείστους ζωγρήσας μετ' αἰσχύνης εἰς τὴν ἰδίαν χώραν ὑπονοστῆσαι ἐποίησεν. 16 Τοῦ δὲ αὐτοκράτορος̔ Ρωμανοῦ μαθόντος τὴν στενοχωρίαν καὶ γύμνωσιν καὶ ε νδειαν τῶν τροφῶν τοῦ στρατοπέδου, τῇ εὐβουλίᾳ τοῦ παρακοιμωμένου Ιωσὴφ παρευθὺ τὰ πρὸς χορη- γίαν αὐτοῖς ἀπέστειλεν. οἱ δὲ βραχὺ̓ ψυχαγωγηθέντες καὶ ἐπὶ μησὶν ὀκτωκαίδεκα σχεδὸν καὶ πλέον παρακαθίσαντες, καὶ τῆς τροφῆς καὶ δαπάνης τῶν Κρητικῶν δαπανηθείσης, καὶ εἰς ἀνάγ- κην προχωρούντων καὶ καθ' ἑκάστην πρὸς τὸν μάγιστρον αὐτομο- 481 λούντων, καὶ τῇ τὰ πάντα θεοῦ ἡνιοχοῦντος προστάξει τῇ τοῦ Μαρτίου μηνὸς τῆς ε κτης ἰνδικτιῶνος ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν τὸν στρατὸν πρὸς πολεμικὰς ω τρυνε παρατάξεις, διαφόρους συστησάμενος φάλαγγάς τε καὶ ἀσπίδας καὶ σάλπιγγας. ἐπεὶ δὲ ταῦτα συνέστησεν, τῶν ταγμάτων καὶ τῶν θεματικῶν ἀρχόντων καὶ̓ Αρμενίων καὶ Ρὼς καὶ Σθλαβησιάνων καὶ Θρᾳκικῶν ἐπελθεῖν τῷ κάστρῳ ἐκέλευσεν. καὶ η ν̔ ἰδεῖν ὠθισμοὺς καὶ ἀντωθισμοὺς καὶ συγκρούσματα πρὸς ἀλλήλους, καὶ πετρῶν βολὰς καὶ βέλη καὶ μηχανικῶν ἑλεπόλεων πρὸς τὸ τεῖχος καὶ τὰς ἐπάλξεις τοῦ κάστρου, καὶ τοῖς ἀλαζόσι θάμβος καὶ ε κπληξις καὶ φόβος ἐπιπεσών. καὶ βραχὺ τοῦ πολέμου κρατοῦντος τὸ κάστρον παρέλαβον. καὶ ἐν θεάσασθαι τοὺς Σαρακηνοὺς γυναῖκας καὶ παῖδας