Reader

MABILLONII OBSERVATIONES PRAEVIAE.(Acta Sanctorum ordinis S. Bened.)

WALAFRIDUM STRABUM seu Strabonem descrihendis S. Galli abbatis gestis operam navasse constat ex Hepidanno Gallensi monacho his suorum Annalium verbis: Anno 849. WALAHFREDUS abba Augensis obit. Iste vir litteratus Vitas SS. Galli et Othmari ad petitionem Gozperti abbatis compilavit eleganter. Adhuc juvenis huic lucubrationi incubuit post alium auctorem anonymum, cujus vestigiis insistere se in Praefatione confitetur. Vitae S. Galli adjecit librum Miraculorum, quae Gozbertus monachus partim jam scriptis ediderat( in fine Vitae).

Praeterea Walafridus S. Galli Vitam metricam Gozberto abbati in fine subjectae Praefationis promisit praestititque, cujus Vitae necdum editae hoc circumfertur initium:

etc. Hic est Gozbertus seu Gotzpertus abbas Sancti- Gallensis, qui, teste Ratperto in libro de Casibus S. Galli, c. 6, Werdoni« anno ab incarnatione Domini 816» successit, deinde« anno 830 novam S. Gallo coepit aedificare basilicam, quam spatio septem annorum ad plenum aedificando perduxit;» demum« tempore procedente,» ait idem auctor, cap. 7,« cum jam aetatis gravitatem corporisque infirmitatem non sufficere crederet ad instantium necessitatem negotiorum, a Illudovico clementissimo Augusto impetravit, ut Bernwicus monachus successor illi exsisteret: quod statim ut postulavit, effectum est..... anno incarnationis Domini 837.»

At vero Walafridus Strabus primum in monasterio S. Galli scholas frequentavit adolescens: inde Fuldam ablegatus audiendi Rabani causa, ibidem usque ad ipsius Rabani promotionem in sedem Magontinam perduravit: tum relicta Fulda Angiam accedens, abbatis dignitatem tenuit, tandemque anno 849 fatis concessit. Hinc Gerardus Vossius in lib. II de Hist. Lat., c. 33, et Goldastus in Vitam S. Galli recte arguunt Trithemium aliosque, qui Walafridum S. Galli abbatem a Walafrido Fuldensi distinctum volunt. Certe nullus Walafridus inter abbates Gallenses ab Hepidanno, Ratperto aliisque adnumeratur, licet Walafridus Strabus primum in Gallensibus scholis institutus, ibi decanus fuisse a Mezlero et Vossio credatur. Est autem Augia, antiquis Auva, Ouva, Sinthleoheswa, vulgo Richenow et Richenaw dicta, abbatia quondam insignis sanctitate, nobilitate ac divitiis, unde Dives nuncupata( quo nomine ab Augia Majore seu Brigantina distinguitur), in insula Rheni paulo infra Constantiam sita, quam S. Pirminius, adjuvante Carolo Martello, anno 724, condidisse fertur. Ab Augia insula non longe distat S. Galli monasterium etiam nunc celeberrimum religione et dignitate S. Galli oppido nobilitatum, ad lacum Acronium in finibus Helvetiorum et Vindelicorum: cujus monasterii abbas inter Imperii principes locum habet, inter congregationis S. Galli Patres praeeminet. In Vita S. Othmari de Viris illustribus istius monasterii dicemus saeculo sequenti.

Post Walafridum Notkerus Gallensis monachus, cognomento Balbulus, patroni sui vitam tribus libris cecinit: qui auctor sanctitatis nomine illustratus, anno 912, decessisse apud Hepidannum legitur. Notkeri opus metricum siquidem nancisci non licuit, unus supplebit Walafridus, cujus lucubrationem in Capita ab auctore distinctam ex Goldasti tomo I, parte II, Hist. Alamann. repetemus.