Reader

DOMINICA SECUNDA ANTE NATIVITATEM DOMINI.

« Cum audisset Joannes in vinculis opera Christi, mittens duos de discipulis suis ait illi: Tu es qui venturus es, an alium exspectamus?» Jesus es: Manda mihi utrum te debeam annuntiare inferis quo descensurus sum, an non conveniat te gustare mortem, cum Dei sis Filius? Spiritus prophetiae prophetantis animam tangit aliquando ex praesenti et non ex futuro, ut Joannes ait:« Ecce agnus Dei.» Moriturus autem requisivit per discipulos suos dicens:« Tu es qui venturus es, an alium exspectamus?» In quo ostendit quia venisse Redemptorem noverat, sed an per seipsum in infernum descenderet dubitabat. Tali quippe lapsu pietatis et amoris, non infidelitatis, nec sancti crediderunt Christum moriturum. Unde princeps fidei Petrus ait:« Absit a te, Domine, non erit tibi hoc.» Mittit quoque Joannes discipulos ad Christum, eorum ignorantiae consulendo, ut videntes signa credant. Scandalum enim patiebantur, quia audierant Jesum praeponi magistro suo. Hoc autem innotuit, ubi dixerunt:« Rabbi, cui tu testimonium perhibuisti, ecce hic baptizat, et omnes veniunt ad eum.»

In ipsa autem hora curavit multos a languoribus et plagis et spiritibus malis, et caecis multis donavit visum. Et respondens dixit illis:« Euntes renuntiate Joanni quae vidistis et audistis; quia caeci vident, claudi ambulant, leprosi mundantur, surdi audiunt, mortui resurgunt, pauperes evangelizantur( Luc. VII).» Ad scandalum nuntiorum referuntur haec, non ad interrogata. Pauperes dicit vel spiritu vel operibus, ut in praedicatore nulla distantia sit inter nobiles et ignobiles, inter divites et egenos. Pauperes evangelizantur, id est Evangelio trahuntur, et ad fidem convertentur.« Et beatus est qui non fuerit scandalizatus in me.» Hic respondet Dominus de humilitate mortis suae. Beati fideles sunt quorum fidei nihil tentamenti afferet crux, mors, sepultura. Nuntios Joannis, qui eum esse Christum non credebant, a perfidiae scandalo castigat, et eidem Joanni quod quaerebat exponit, quia Deus est salvos faciendi, et Domini Domini exitus mortis. Visis tot signis, non scandalizari, sed admirari quisquam potuit. Mens tamen infidelium graviter tulit cum Dominum post tot miracula mori vidit. Unde Paulus:« Nos autem praedicamus Christum crucifixum, Judaeis quidem scandalum, gentibus autem stultitiam.» Mira faciebat Dominus, sed tunc mori non dedignatus est. Et vero quia multis videtur Joannem saltem per scripturas prophetarum scivisse novissime Christum moriturum, legamus et ita. Quomodo Dominus Lazaro:« Ubi est positus,» dixit, sic Joannes interrogat Christum, nullo modo sibi, sed discipulis. Interrogatio quoque sic intelligi potest: Tu es quem lex venturum praedixit, an alius Christus exspectabitur? Respondet autem Dominus factis potius quam dictis. Utique visa miracula plenum testimonium dant quod sit Filius Dei. Haec enim ante Evangelium vel rara vel nulla fuerunt. Unus Tobias oculos recepit, et haec fuit angeli, non hominis medicina. Elias mortuum suscitavit, ipse tamen rogavit et flevit. Hic jussit. Eliseus leprosum mundari fecit, non tamen ibi valuit praecepti auctoritas, sed ministerii figura. Addit post supradicta de cruce et obitu et sepultura, quod est plenitudo fidei. Nullum enim majus est testimonium quam toto se unum obtulisse pro mundo. Hoc solo plene Dominus declaratur. Sic etiam a Joanne declaratus est:« Ecce agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi.»

« Illis autem abeuntibus coepit dicere de Joanne ad turbas: Quid existis in desertum videre?» Arundinem vento moveri. Quia turba circumstans interrogationis mysterium nesciebat, et putabat Joannem dubitare de Christo, ut intelligeret Joannem non sibi, sed discipulis suis interrogasse, inquit istud ad laudem Joannis. Per arundinem designat animum cogitatione Dei vacuum, et ad immundorum spirituum flatum vagantem, quem non habebat Joannes, quia nec prosperis erigebatur nec adversis inclinari noverat. Sequitur:

« Sed quid existis videre? hominem mollibus vestimentis indutum? Ecce qui in veste pretiosa sunt et deliciis in domibus regum sunt.» Unde vana gloria ductus lucra quaerit, pro dapibus vel vestibus qui locustis vivit, et pilis camelorum induitur. Hic notandum quod rigida vita et praedicatio declinare debent mollium palatia quae frequentant mollibus induti, adulantes, qui ponunt pulvinaria sub cubitu, qui vitam peccantium palpant, non pungunt, ut vel sic aliquid venerentur. GREGORIUS in homilia.)« Nemo existimet in studio pretiosarum vestium peccatum non deesse.» Unde Petrus apostolus in epistola sua ad feminas:« Non in veste pretiosa.»« Sed quid existis videre? Prophetam? Utique dico vobis et plus quam prophetam.» In hoc est Joannes plus quam propheta, quod digito monstravit quem caeteri venturum predixerant. Illa duo, sed, sed, leguntur pro et. Mystice. Lex peccatis populi juncta et pectoribus peccatorum quasi carceribus luce vacuitatis inclusa tenebatur, ne per eam Christus intelligi posset. Mittit ergo discipulos ad Evangelium contuendum, ut supplementum consequantur, quia plenitudo legis est Christus. Cumque plerumque nutaret veritas sine factis, fides plenissima gestorum testificationibus exhibetur. Joannes non fuit mollibus vestitus, quia vitam peccantium non blandimentis fovit, sed aspere increpavit. Unde Salomon:« Verba sapientum quasi stimuli et sicut clavi in altum defixi.»

« Hic est enim de quo scriptum est: Ecce mitto angelum meum ante faciem tuam qui praeparabit viam tuam ante te.» Quod enim Graece angelus, hoc Latine nuntius dicitur. Recte ergo qui nuntiare supernum judicem mittitur angelus vocatur, ut dignitatem servet in nomine quam explet in operatione: altum quippe nomen est, sed si vita inferior non est. Omnes itaque qui sacerdotii nomine censentur angeli vocantur, propheta attestante qui ait:« Labia sacerdotum custodient scientiam et legem requirent ex ore ejus, quia angelus Domini exercituum est.» Sed hujus altitudinem nominis etiam vos si vultis potestis mereri. Nam unusquisque vestrum inquantum sufficit, inquantum gratiam supernae aspirationis accepit, si a pravitate proximum revocat, si exhortari ad bene operandum curat, si aeternum regnum vel supplicium erranti denuntiat, cum verba sanctae exhortationis impendit, profecto angelus existit. Et nemo dicat: Admonere non sufficio, exhortari idoneus non sum. Quantum potes exhibe, ne male servando quod acceperis in tormentis exigaris. Scimus enim quod in tabernaculo non solum phialam, sed praecipiente Domino etiam cyathi facti sunt. Per phialas quippe doctrina exuberans. Per cyathos vero parva atque angusta scientia designatur. Alius doctrina veritatis plenus audientium mentes inebriat. Per hoc ergo quod dicit, profecto phialam porrigit. Alius exponere quod sentit valet. Sed quia utrumque denuntiat profecto per citatum praebet. In Dei ergo tabernaculo, id est in sancta Ecclesia, positi, si per doctrinae sapientiam ministrare phialas minime potestis, in quantum pro divina largitate sufficitis, proximis vestris boni verbi cyathos date, ut quantum vos profecisse pensatis, etiam alios trahere vobiscum satagite. In via Dei habere socios desiderate.