Reader

XXV. Diploma Conradi Romanorum regis pro monasterio Corbeiensi.--Monasteria Keminada et Wisbeka Corbeiae asserit. (Anno 1147.)

In nomine sanctae et individuae Trinitatis CONRADUS divina favente clementia Romanorum rex secundus.

Principalis dignitatis munificentiam decet bene de republica merentibus praemia rependere, et per congruos honorum gradus provectos caeteris in exemplum, et tanquam bonae spei signum proponere. Ut tam hi sui laboris emolumenta sine fine mansura percipiant, quam illi a simili mercedis gratia sese non fraudandos intelligant. Quocirca noverit omnium fidelium nostrorum tam futuri quam praesentis temporis industria, quod nos propitia serenitate, fidem, labores et constantiam fidelissimi nostri nobisque charissimi Wibaldi Corbeiensis abbatis intuentes, tradidimus in perpetuum Corbeiensi monasterio, et eidem qui nunc divina vocatione et communi atque concordi fratrum electione praeest, abbati scilicet Wibaldo, nec non cunctis successoribus ipsius, auctoritate in aeternum valitura, duo feminarum monasteria Keminade videlicet, et Wisbeke, et de nostro atque regni jure, per manum Herimanni Palatini comitis de Rheno, quem ad hoc rite peragendum assumpseramus advocatum, transegimus et firmavimus super reliquias corporis. S. Viti martyris, per aureum donationis nostrae annulum, in potestatem ejus atque dominationem Corbeiensis monasterii in manum praedicti abbatis Wibaldi et Adelberti marchionis de Brandeburch, qui vice Herimanni comitis de Winzemburch, Corbeiensis monasterii advocati, eamdem donationem nostram seu transactionem suscipiebat, ita videlicet, ut Corbeiense monasterium duo praenominata monasteria Keminade scilicet et Wisbike cum omnibus praediis, silvis et aquis, tam foris quam intus, ad ipsa loca pertinentibus habeat, possideat, ordinet, utatur et servet, sicut tenet sub suo regimine, jure videlicet proprietario tres abbatiolas, quas fundator ejusdem novae Corbeiae Luthewicus Pius magni Caroli filius ad eamdem Corbeiam contulit, scilicet Eresburch, nobile quondam Saxonum castrum, Meppiam et Wisbike, sane ad praefata duo loca neque militia neque ullum servitium nobis aut regno debebatur. Et quoniam Corbeiensi monasterio tam in militia quam in servitio ad honorem regni et defensionem sanctae Ecclesiae dignitas collata est, nos judicio principum ad coronae nostrae augmentum, sicut praescriptum est, manere decernimus.

Primam judicii sententiam dedit Burchardus Argentinensis episcopus, quem secutus est Albero Trevirensis archiepiscopus, Anshelmus Havelbergensis episcopus, Heinricus Leodiensis episcopus, Sifridus Wirzebergensis electus, Frithericus dux Sueviae et Alsatiae, Herimannus Palatinus comes de Rheno, Conradus dux de Ceringa, Conradus marchio de Witin, Adalbertus marchio de Brandenburch, Ottho filius ipsius aeque marchio, Herimannus filius ejusdem Adelberti marchionis, Luthewicus comes patriae de Thuringia, Herimannus marchio de Bada, Wernerus comes de Bathen, Uthelricus comes de Lenzenburch, Uthelricus comes de Orninga, Heinricus comes de Cazzenelenboge, Marquardus, Sibodo, Theodericus comes de Montbeliart, et alii plures, qui tunc adfuere.

Hoc quoque notum esse volumus quod venerabilis Pater noster Eugenius sanctae Romanae Ecclesiae summus pontifex frequenti nos admonitione tam per suos quam per nostros legatos hortatus est ut monasteria feminarum, quae nostrae ditioni, et ordinationi in regno nostro specialiter pertinent, in quibus divina religio penitus dilapsa est, regulare et reformare dignaremur. Et quoniam saepe nominata monasteria Keminada et Wisbike non tam monasteria, sed omnibus praetereuntibus viam in peccatis communia, corrigi post multos labores non potuerunt, et Corbeiensi monasterio vicina sunt, tam ad correctionem quam in proprietatem inibi contradidimus, nullo reclamante, nisi sanctae regulae inimicus, et pudicitiae hostis fuerit inventus. Auctoritate vero nostra regia, praefatis duabus cellis Keminade et Wisbike damus, ac decreto in perpetuum valituro confirmamus eamdem libertatem, quam habet Corbeiense monasterium, scilicet praefecturam urbis, quae vulgo dicitur Burgban, ea videlicet privilegii ratione, ut nullus dux, nullus marchio, nullus comes, nullus advocatus potestatem habeat exercendi judicium in atrio praedictarum ecclesiarum, sed quidquid praeter jus et aequum a mulis, qui tam abbati quam congregationi obsequio quotidiano deserviunt, commissum fuerit, ab abbate, vel ab eo, cui ipse mandaverit, corrigatur. Et ut haec omnia rata et inconvulsa in perpetuum habeantur, praeceptum hoc conscribi, et imaginis nostrae impressione insigniri jussimus.

Signum domni Conradi Romanorum regis secundi.

Ego Arnoldus cancellarius vice Heinrici Moguntini archiepiscopi et archicancellarii recognovi.

Actum anno Dominicae Incarnationis 1147, indict. X, anno vero domni Conradi secundi regis invictissimi IX.

Data Frankenevord in Christo feliciter. Amen.