Reader

EPISTOLA LIII. AD FRATRES CELLENSES.

[ III, 7.] Fratribus et filiis dilectissimis, frater PETRUS humilis eorum dictus abbas, spiritum dilectionis et pacis.

Quam unica et singulari erga omnium et singulorum vestrorum salutem affectione et sollicitudine tenear, unicus ille spiritus novit, qui scrutatur etiam profunda Dei. Non ignorat hoc ipsa quoque anima mea, quam utinam sicut est intueretur oculus mentis vestrae; et sine dubio compateretur doloribus suis. Praesumo etiam, in conscientiis quorumdam manifestos nos esse, quibus idem suadet puritas sua et veritas mea. Nullis vos circumvenire adulationibus, nullis allicere fomentationum fallaciis, fratres charissimi, volo; sed ut pax vestra firma sit ad Deum, et me non aestimetis a cordibus vestris alienum, haec scribo. Caeterum si quis aliter sapit, desipit. Itaque resipiscat animam suam laedere, imo damnare, qui pacem vestram et meam quaerit perturbare. Non designo aliquem, vel impropero cuiquam stultitiam suam. Sufficit enim accusatio propriae conscientiae, et ad tormentum pro malis, et ad praemium pro meritis bonis. Prorsus nemo ex hoc inter vos conturbetur, quia inanis nunquam erit poenitentia, duntaxat si fuerit vera. Filio virginis castas mentes praeparate; Filio Altissimi humiles animas exhibete: angelo sanctitatis habitacula cordium vestrorum emundate. Valete.