Reader

SERMO DE ELEVATIONE CORPORIS SANCTI AMANDI. CAPUT IV.

Interea, omni dubietate submota, idem archicustos ad tumulum jam in superficie pavimenti positum humiliter accessit, atque operculo lapidis quo legebatur remoto diligentius introspexit. Et ecce obtulit se obtutibus illius vir cano capite reverendus, abstinentiae ac jejuniorum macore, quibus comitibus vixerat pallidus, sanctitate morum, meritorumque praecipuus; incorruptione quoque membrorum suaviter fragrantium quasi aromaticus, ac toto corpore incontaminatus: hoc solo quod in sepulcro erat dormienti simillimus, vestimentis pontificalibus honesta pulchritudine adornatus.

Res raritate sui valde mirabilis, atque pro sui magnitudine humano sermone vix explicabilis. Qui enim putaverat se putrefactae carnis, uti in mortuis fieri assolet, reliquias inventurum, reperit ultra aestimationem, inviolati corporis memorabile prodigium. Quali haec visio digna miraculo, quamque immenso stupori proxima fuerit, eloquentia humani ingenii effari nequit, quin minus ariditas nostri sermonis, haec explicare, ut decet, tenuissimis valeat verbis.

Stupefactus igitur ut par erat, tam inopinati visione portenti, Deo debitis laudibus benedixit, tantorumque donorum largitori gratias egit. Congaudens etiam tanti inventione thesauri, non modico iterum coepit sollicitudinis angore cruciari: multa animo volvens, quid ex ipso ad commemorationem sequentium pro munere deberet auferri.