Reader

CAPUT V.

Aspice litteras coronae, id est puncturas quas in circuitu capitis sibi corona impressit, et totum vultum ejus absconditum et despectum, sputis et colaphis deturpatum, et spinarum aculeis cruentatum; tot orpus ejus litteris nigris et rubeis plenum, quot flagellatum plagis; lividum et guttis sanguineis respersum: ipsum denique decus angelorum, et speciosum forma prae filiis hominum turpius tractari quam leprosum, crudelius quam aliquem sceleratum.

Inter haec attende quantus ei erat pudor mundi tot gentes in eo scandalizari: quantus pudor tanto et tali Domino, Regi regum, a tam paucis famulis in tanto articulo derelinqui: quem omnes fugerant prae timore, et latitabant prae pavore, et lugebant prae dolore: in tanta solemnitate, in propria civitate, ubi paulo ante tam magnifice fuit honoratus: quando alii honestius vestiebantur, coram cunctis tam turpiter et totiens denudari, tot opprobriis et derisionibus agitari. Quam parva veste pudor naturae in illo tegitur, qui Dominus coeli et terrae et splendor gloriae, cujus palchritudinem et fulgorem sol et luna mirantur, et ne quis tantum dedecus videat, compassione mirabili sparsis ubique tenebris terra obscuratur.

Sed ad cumulum pudoris prospice in tabula paginae multitudinem litterarum, quasi innumerabilem populum Judaeorum et gentilium ad tale spectaculum circa crucem astantium: ubi centurio cum militibus et armigeris suis, pontifices et pharisaei, seniores cum clericis legis et ministris suis quasi potestate et auctoritate erant subter brachia crucis, et totus populus non solum tantae civitatis, sed etiam collectus de regionibus multis sine compassione stabant ante faciem Domini morientis. Et milites vestem ejus invicem ludendo dividebant. Pontifices et pharisaei, qui alios docere debuerant, ludentes ad alterutrum cum scribis miracula optima quae fecerat, et verba dulcissima quae dicebat, quantum poterant, deridebant, et latrones blasphemantes coram eo pendebant.