Reader

INCIPIT LIBER PRIMUS DEFLORATIONUM.

« Initium Evangelii Jesu Christi, filii David. Sicut scriptum est in Isaia propheta: Ecce mitto angelum meum ante faciem tuam, qui praeparavit viam tuam ante te, etc.» Evangelium Graece, Latine bona annuntiatio dicitur, quod proprie ad regnum Dei et ad remissionem peccatorum pertinet. Inde dicitur:« Poenitemini et credite Evangelio et appropinquabit vobis regnum coelorum.»--« Jesu Christi» id est Salvatoris uncti. In Hebraeo Jesus, in Graeco Sother[ σωτήρ], in Latino Salvator; Christus unctus, id est rex et sacerdos dicitur, dum de genere David regis nascitur, et vocibus vatum generis Levitici prophetatur. Sequitur:

« Ecce mitto angelum meum ante faciem tuam qui praeparabit viam tuam ante te.» Utique plusquam propheta Joannes, quia, quod angelus dicitur, hoc non natura, sed officii dignitate dicitur. De quo Pater ad Filium, sicut ait in Malachia:« Ante faciem tuam» id est manifestationem tuam« praeparabit viam,» hoc est praevia reddet tibi corda auditorum, poenitentiam praedicando et baptizando. Omnes etiam qui sacerdotii nomine censentur, angeli vocantur, propheta attestante, qui ait:« Labia sacerdotis custodiunt scientiam, et legem requirunt ex ore ejus, quia angelus Domini exercituum est.» Nec non unusquisque fidelis si a pravitate proximum revocat et ad bonum exhortatur, si aeterni regnum, vel supplicium erranti denuntiat, profecto angelus, id est nuntius Domini existit, cum haec facit. Deinde sequitur:

« Hic est enim qui dictus est per Isaiam prophetam dicentem: vox clamantis in deserto: Parate viam Domini, rectas facite semitas ejus.» Sic nimirum Joannes praedicabat:« Hic est enim, dicente Isaia propheta: vox clamantis,» etc. Sicut prius sonat vox, et postea intellectus concipitur, sic Joannis praedicatio anteibat, adventum Christi nuntiando. Ideoque Joannes vocatur vox Christi, id est« Verbi quod erat in principio apud Deum,» quod in Joanne clamat ad Judaeos surdos, per peccata longe positos, indignationis clamore dignos. Ad Judaeos obdurantes aures fit vox et clamor in deserto quia sine Spiritu Dei sunt, sine propheta, sine rege et sacerdote. Quid clamat Christus per Joannem?« Parate viam Domini.» Via Domini per quam Deus ad nos descendit, et nos ad illum ascendimus est fides in poenitentia, dilectio. Semitae, id est intentiones, rectae sunt, si pure elevantur ad Deum. Curvantur autem, si pro terrenis facimus quae propter Deum facienda sunt. Phyris Graece, Latine Dei visio. Inde Dei propheta, id est procul videns. Deinde subjungit:

« Fuit Joannes in deserto baptizans, et praedicans baptismum poenitentiae in remissionem peccatorum.»--« Fuit Joannes in deserto,» et reliqua. Joannes gratia Dei interpretatur. A gratia narratio incipit. Unde sequitur:« Baptizans.» Per baptismum enim gratia datur qua peccata gratis dimittuntur. Unde dicitur per Apostolum:« Gratia salvati estis per fidem; et hoc non ex vobis; Dei enim donum est: non ex operibus, ne quis glorietur.»--« Et praedicans baptismum poenitentiae in remissionem peccatorum.» Quod consummatur per Sponsum annuntiatur per paranymphum. Unde catechumeni, hoc est instructi incipiunt per sacerdotem, et chrismantur per episcopum. Nunc autem per amicum Sponsi inducitur Sponsa, ac per Isaac puerum Rebecca pallio velata albo conducitur.

« Et egrediebantur ad illum omnis Judaea regio, et Hierosolymitae universi, et baptizabantur in Jordane flumine ab illo, confitentes peccata sua.» Baptizabat Joannes, non ut suum baptismum remissionem peccatorum daret, sed ut baptismum Christi remissorum peccata procurreret. Inter baptisma Joannis et baptismum Christi haec distantia est, quod in baptismo Joannis per intinctionem aquae solum sacramentum dabatur. In baptismate vero Christi cum sacramento res etiam sacramenti percipitur: Joannes autem peccatores aqua tinxit, et peccata confitentibus poenitentiam injunxit. Christus baptizabat, et peccata dimittit. Ille baptizans venturum, et baptizaturum se Spiritu praedicavit; hic baptizans ad remissionem peccatorum Spiritum infundit. Illic homines baptizabantur in nomine venturi; hic homines baptizantur in nomine Patris, et Filii et Spiritus sancti. Sacramentum ergo utrobique, quantum ad formam exteriorem, idem fuit; sed, quantum ad effectum, idem non fuit, quia illic sacramentum solum fuit, sed remissio peccatorum non fuit; hic autem et sacramenti forma praeponitur, et virtus sacramenti. Pariter in remissionem peccatorum condonatur. Baptizabantur homines a Joanne in Jordane, qui descensio interpretatur, de superbia veteris hominis ad humilitatem confessionis et emendationis descendentes.

« Et erat Joannes vestitus pilis cameli, et zona pellicea circa lumbos ejus. Esca autem ejus erat locustae et mel silvestre.» Joanni solitudo locus est et meditari operatio. Poenitentiam pronuntiat per quam reditus et ab errore, recursus a crimine, et post vitiorum pudorem professio desinendi: Pilis, non lana erat vestitus, quod est indumentum austeritatis non luxuriae. Zona autem pellicea, sunt pauperes mundo mortui, qua etiam accinctus fuit Elias. Cingulum est de pellibus siccis animalium. Unde Joannes cingebatur circa lumbos ad luxuriam mortificandam. Locustas et mel silvestre edebat, quia solitudinis habitatorem congruum est non sequi divitias, sed necessitatem. Aiunt Peripatetici nostri quod herba, nomine mel silvestre, circa oram Jordanis abundat, cujus cannae decorticatae mellis sapore medullas dant. Locusta autem est herba procul dubio, et ipsa eximii saporis. Cujus natura est a loco in locum nemine ferente annotinum transponere fructum. Unde et a Latinis id nomen accepit, cum quidem ambo nomen herbae habeant ejusdem notaminis vel significationis quod est locusta. Hujus nominis Joannem edere dicunt animalia, quidam herbas. Judaeis autem locustae animalia sunt licitae in esum. Mel autem silvestre herbam constat esse, sicut et locustas, et amborum copia in eremo est. Haec de locusta et melle silvestri. Vilis et aspera quoque vestis de pilis camelorum, vel de quibuslibet exuviis animalium, cor contritum et humiliatum poenitentis designat. Zonae autem praecinctio monet, ut ad omne ministerium voluntatis Christi simus accincti. Locustae fugaces, in esum electae, figurant nos qui prius quasi quibusdam corporum saltibus efferebantur, voluntate vagi, operibus inutiles, verbis queruli, sede peregrini. Nunc autem sumus sanctorum alimonia et satietas prophetarum, electi simul cum melle silvestri, quia dulcissimum cibum praebituri sumus, non ex alveariis legis, sed ex nobis veluti ex truncis silvestrium arborum gentilitatis.